ΤΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΜΑΓΝΗΤΟΣΚΟΠΗΘΗΚΕ ΤΟΝ ΜΑΡΤΙΟ 2020 ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ.
ΤΑ ΑΣΤΕΙΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ 1983. - ΝΤΕΪΒ
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Σας ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ. Εντάξει.
Ευχαριστώ πολύ.
Αν ήσασταν στη θέση μου και βγαίνοντας
βλέπατε ανθρώπους που ανταποκρίνονται,
έστω κι αν είναι τεχνητό,
έστω κι αν…
έστω κι αν προκαλείται τεχνητά,
η συγκίνηση…
που νιώθω είναι απερίγραπτη.
Ευχαριστώ. Γεια, τι κάνετε;
Ξεκινάμε, κυρίες και κύριοι.
Είμαι ενθουσιασμένος.
Θα περάσουμε καλά και θα είστε σπίτι εγκαίρως…
Για ό,τι θα κάνετε στο σπίτι.
Παρακαλώ, υποδεχτείτε τον δις υποψήφιο για Όσκαρ,
τον κύριο που σπάει τα ταμεία, Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ.
Ρόμπερτ, χαίρομαι που σε βλέπω.
-Χρόνια και ζαμάνια. -Χαίρομαι.
-Ευχαριστώ πολύ. -Χαρά μου.
Ναι.
-Πώς είσαι; -Τέλεια.
Ωραία. Δεν είναι ωραία;
Ευχαριστώ για τη γενναιοδωρία σου. Ευχαριστώ που ήρθες.
Ναι.
Ξέρεις πώς γίνεται. Θα σου κάνω ερωτήσεις.
Μπορείς να απαντάς. Δεν είσαι υποχρεωμένος.
Θα μιλάω περισσότερο εγώ.
-Γιατί έτσι είμαι. -Τέλεια.
Θα ξεκινήσω με κάτι προσωπικό.
Νόμιζα ότι έπρεπε να κάνω αντικατάσταση ισχίου που είναι της μόδας.
-Όλοι κάτι αντικαθιστούν. -Μάλιστα.
Πάω στην ορθοπεδικό και λέει "όχι".
Με προσέχεις;
-Ναι. -Εντάξει.
Στάσου ένα λεπτό.
Να αφιερώσω μια στιγμή στον εαυτό μου
να βεβαιωθώ ότι το λουκ μου είναι εντάξει;
Έχεις ρέντα. Τους ζέστανες.
-Εγώ απλώς παρίσταμαι. -Συγγνώμη.
-Συνέχισε. -Αγένεια εκ μέρους μου.
-Όχι τώρα. -Εντάξει.
Λοιπόν…
λέει "Όχι, δεν χρειάζεσαι αντικατάσταση,
έχεις κάτι που έχει στρίψει.
Υπάρχει ένας μυς από δω μέχρι εκεί".
-Ναι. -Σκέφτηκα "Τέλεια",
γιατί αν μπορείς να αποφεύγεις την αντικατάσταση αρθρώσεων,
να την αποφεύγεις.
Οπότε, διαβάζω για σένα
μαθαίνω για κάποια μορφή πολεμικής τέχνης,
και πιστεύω ότι αυτό που κάνεις λέγεται Γουίνγκ Τσαν.
-Σωστά. -Ναι.
Δεδομένου του προβλήματός μου…
-Ναι. -Τι γνώμη έχεις;
Ξέρετε, προσπαθείς να μαντέψεις ποια θα είναι η πρώτη ερώτηση
-και πας στον Ντέιβιντ Λέτερμαν. -Ναι.
Ξέρεις…
Οι πολεμικές τέχνες κάνουν καλό στα πάντα.
Θα σε ενθάρρυνα, επειδή είναι μάλλον γιν,
όχι ζίου ζίτσου,
όπου μπλοκάρεις με τα χέρια κι ο ένας πνίγει τον άλλο.
Και αυτή η ζώνη, όλη η περιοχή εδώ,
και ο γοφός.
-Δυσκολεύεσαι στην κίνηση του γοφού; -Όχι, κι είναι περίεργο.
Τρέχω και κάνω τα πάντα, που δεν είναι πολλά, που έκανα ανέκαθεν.
-Αλλά σου λένε ότι γίνεται σκόνη. -Λένε…
Μου έδωσαν ένα πρόγραμμα με διατάσεις.
Πόσον καιρό θα κρατήσει;
Μπορείς να κάνεις διατάσεις ή να έρθεις για πάλη.
Αρκεί να κάνεις κάτι.
-Ναι, μα… -Ναι.
Να φέρω τα εργαλεία μου. Θέλω να το δω.
Πολύ χαίρομαι που είσαι εδώ
και ξέρω πολλά για σένα τώρα.
Κι όσο περισσότερα μαθαίνω τόσο πιο πολύ σε συμπαθώ.
Ναι. Και…
Όταν πρωτοήρθα στην Καλιφόρνια,
ήξερα για τον πατέρα σου. Δεν είναι εντελώς ακριβές,
ΡΟΜΠΕΡΤ ΝΤΑΟΥΝΙ ΠΑΤΕΡΑΣ
αλλά ένιωθα και ήξερα
πως ήταν ένας πολυμαθής, εσωστρεφής δημιουργός.
-Ναι. -Τώρα…
Αυτό δεν είναι απόλυτα σωστό, ε;
Είναι πολύ επαινετική αναφορά.
Ήταν κατά κάποιον τρόπο αντισυμβατικός σκηνοθέτης…
από τη Νέα Υόρκη, και καταλήξαμε εδώ για ένα διάστημα.
-Μάλιστα. -Ναι.
Και το Greaser's Palace;
-Greaser's Palace. -Ναι. Είναι το πιο γνωστό έργο του;
Υπάρχει μια ταινία του 1968, Putney Swope.
-Βέβαια. -Είναι μάλλον εμβληματική.
Από τις αγαπημένες μου.
Και μια άλλη , Two Tons of Turquoise to Taos Tonight,
που μου αρέσει πολύ.
-Υπέροχη. -Ναι, είναι καλή.
Και Chafed Elbows, Babo 73, No More Excuses.
Πολλά…
Άνθρωποι όπως ο Πολ Τόμας Άντερσον,
οι φανατικοί θαυμαστές του Ντάουνι Πρεσβύτερου,
ο καλός μου φίλος Άντονι Μάικλ Χολ…
Χρησιμοποιούμε ατάκες από ταινίες του μπαμπά μου.
Και έπαιζες σε αυτές; "Χρειαζόμαστε ένα παιδί. Να βάλω τον Ρόμπερτ;"
-Έτσι γινόταν; -Ακριβώς.
Μάλλον, "Χρειαζόμαστε ένα παιδί"… Υπάρχουν νόμοι κατά της παιδικής εργασίας.
Έλεγε "Παιδί μου είναι. Θα κάνει ό,τι του πω. Θα κοιμηθεί αργότερα".
Και είχε πλάκα; Όπως αυτό που κάναμε στο σπίτι;
Το έβλεπα πολύ φυσικό, ήταν μέρος της δυναμικής της οικογένειας,
και όπως παντού, μαθαίνεις…
Αρχίζεις να μαθαίνεις για τη ζωή μέσα από τις πράξεις των γονιών σου.
Καθώς μεγάλωνες, σκέφτηκες ποτέ
"Θα γίνω…
Θα γίνω προγραμματιστής υπολογιστών, σχεδιαστής αυτοκινήτων",
ή ήταν πάντα,
"Θα γίνω ηθοποιός. Αυτό κάνουμε και στο σπίτι";
Κοίτα με.
Τι θα πει αυτό;
Θέλω να πω…
Πηδούσα τον φράχτη του λυκείου Σάντα Μόνικα.
Έμπαινα στο σχολείο από τον φράχτη,
γιατί έχανα τις πρώτες ώρες.
Πήγαινα στο μάθημα δακτυλογραφίας της κοπέλας μου
και άραζα.
Πήγαινα να βοηθήσω τον καθηγητή στο μάθημα Θεάτρου
και ξανάφευγα πάλι απ' τον φράχτη.
Δεν πήγαινα σε μαθήματα υπολογιστών…
Πήρες απολυτήριο λυκείου, σωστά;
Σχεδόν.
Θα ήμουν…
Πήρα πιστοποιητικό ισοτιμίας. Θα τα πούμε αργότερα.
Και τι απέγινε η κοπέλα σου;
Δεν ξέρω.
Είναι εδώ απόψε. Έλα!
-Θα ήταν μεγάλη έκπληξη. -Ναι.
Φανταστείτε ότι μ' έβαλε
να πω την ιστορία της Τζενέ Γκραβίνο
γιατί ήταν η μόνη που μένει ακόμα εκεί και πείστηκε να βγει στην εκπομπή.
Οι φίλοι σου από το λύκειο ενδιαφέρονταν κι αυτοί για το θέατρο;
Είναι οι τρεις αδελφοί Σιν.
Είναι ο Εμίλιο, που τον ξέρουμε,
και ο Τσάρλι, ο μικρότερος,
και ο μεσαίος είναι ο Ραμόν.
Ραμόν Έστεβεζ.
Όταν πήγαινα στο λύκειο ΣάΜο, κάναμε το Οκλαχόμα.
-Συγγνώμη, ΣάΜο; -Λύκειο της Σάντα Μόνικα. Το λύκειο ΣάΜο.
Συγγνώμη, τσίχλα νικοτίνης. Την έβαλα στην άκρη, αλλά κόλλησε.
Κάποια στιγμή, ανάλογα με το πόσο θα τραβήξει αυτό, πρέπει να την ανανεώσω.
Ο Ραμόν Έστεβεζ είναι κάπως εκκεντρικός και είπε "Θα παίξεις τον Γουίλ Πάρκερ,
θα χορεύεις κλακέτες, έλα στο στούντιο,
να σου κάνω μαθήματα. Και είπα "Τι έκανε λέει;"
Στο σπίτι τους είχαν πίστα χορού και μπάρα,
και ο Ραμόν Έστεβεζ αρχίζει να μου μαθαίνει κλακέτες.
Κοιτούσα γύρω μου και έλεγα "Δεν είναι όπως το περίμενα".
Όχι.
Αλλά με βόλεψε αργότερα.
Σκέφτομαι το Chaplin.
Σίγουρα αυτές οι γνώσεις,
και μπορεί να είναι ιδέα μου, θα φάνηκαν χρήσιμες σ' εκείνη την ταινία.
Υπήρχε στο βιογραφικό.
Στις "Ειδικές δεξιότητες".
Έγραφε "Ξιφασκία";
"Ναι".
"Ιππεύεις;" "Σαν τον άνεμο".
"Κλακέτες";
"Οπωσδήποτε. Μπορώ".
Όλα αυτά τα πράγματα.
Αυτός είναι ο πατέρας σου,
-αυτός είσαι εσύ στο λύκειο. -Ναι.
-Η μητέρα σου, ηθοποιός. -Ναι.
ΕΛΣΙ ΦΟΡΝΤ
Και ο μόνιμος ρόλος της στο…
-Mary Hartman. -Mary Hartman.
Ήταν η τελευταία της δουλειά, σωστά;
Ναι, αργότερα έπαιξε τον ρόλο κάποιας Μιιούριελ
που ήταν η παράξενη πρώην σύζυγος του Τσάρλι, είχε πάθει εγκαύματα…
Ήταν παράξενο πράγμα,
γιατί την είχα συνηθίσει στις ταινίες του μπαμπά ή να είναι σπίτι μαζί μας,
και μετά έφυγε στην Καλιφόρνια για έναν αληθινό ρόλο,
και προφανώς,
δεν την έβλεπα πολύ γιατί δούλευε.
Απ' όσο την ήξερες, ήταν καλή ηθοποιός;
-Φανταστική. -Ναι.
Κι όπως η κυρά μου, που κάθεται εκεί…
Γεια σου, γλύκα.
Η αξιότιμη Σούζαν Ντάουνι.
-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Γεια.
Δεν θα σηκωθεί. Το ξέρω.
Μας κουνάει το χέρι.
-Κουνάει το χέρι. -Πόσον καιρό είστε παντρεμένοι;
-Πώς τη γνώρισες; -Η Σούζαν κι εγώ…
Υπάρχει μια ταινία που λέγεται Gothika.
Ταινία τρόμου με τη Χάλι Μπέρι. Τη θυμάσαι;
Όταν πήρα τον ρόλο στο Gothika,
ήμουν στο απόγειο της, ας πούμε, προσληψιμότητάς μου,
και…
Νομίζω ότι έβγαζα κάτι ψίχουλα,
επειδή πλήρωνα μόνος μου την ασφάλειά μου.
Της είπαν "Ο τύπος είναι κακά μαντάτα.
Πρέπει να τον προσέχεις". Και έκανε ακριβώς αυτό.
Πόσον καιρό είστε παντρεμένοι;
Παντρευτήκαμε το 2005, άρα θα είναι…
-Δεκαπέντε χρόνια. -Δεκαπέντε.
-Περίπου 15. -Ναι.
Έχει πλάκα που το λες επειδή…
οι γονείς μου ήταν παντρεμένοι 15 χρόνια.
Στις δεκαετίες '60 και '70, ήταν καλό ρεκόρ.
Νομίζω ότι θα το καταρρίψουμε.
-Ωραία. -Θα τα κάνουμε διπλά.
-Καλά. -Και τριπλά.
Έχετε πολλά ζώα στο σπίτι σας.
Είναι σαν ζωολογικός κήπος.
Ναι, είμαι σαν τον Δόκτορα Ντούλιτλ.
ΟΙΚΙΑ ΡΟΜΠΕΡΤ ΝΤΑΟΥΝΙ ΤΖΟΥΝΙΟΡ ΜΑΛΙΜΠΟΥ, ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ
Εδώ κάποτε ήταν καταφύγιο διάσωσης σκύλων και αλόγων.
Ξέρεις. Πολύς κενός χώρος.
Βλέπεις έναν περιφραγμένο χώρο, λες "Να βάλουμε κατσίκες".
Είναι όλα ζώα που διασώθηκαν;
Μερικά είναι από διάσωση
και μερικά τα αγοράσαμε,
αλλά σε όλα φερόμαστε σαν να κέρδισαν το λαχείο.
Τι ακριβώς είναι τα αλπακά; Ανήκουν στην οικογένεια αλπακά;
Ναι, είναι λιγότερο επιθετικά λάμα.
-Αυτά τα λίγα ξέρω. -Και τα γιακ;
Είναι της οικογένειας γιακ;
Δεν ξέρω τι σχέση έχουν με τα γιακ.
Γεωγραφικά, γιατί τα έχεις εσύ;
-Είναι χόμπι; -Σωστά.
-Μας αρέσει να αποκτούμε… -Μπορώ να το αγγίξω;
Βεβαίως. Λέγεται Φάζι. Είναι πολύ φιλική.
-Θέλει να μυρίσει το κεφάλι σου. -Ορμάνε!
Φτου γαμώτο! Πρόσεχε. Ποιος το έκανε αυτό;
Άσ' τον ήσυχο.
-Τι έκανε; -Θέλουν να τα οδηγείς.
Είναι τα πιο πειθήνια,
ευγενικά, υπέροχα πλάσματα.
Δεν ξέρω τίποτα για τα αλπακά.
-Προφανώς. -Μόνο ότι είναι γλυκούλια.
-Από πού κατάγονται; Νότια Αμερική; -Νομίζω Νότια Αμερική.
Με τι διατυπώσεις έρχονται από τη Νότια Αμερική;
Ακριβώς.
Στην Καλιφόρνια υπάρχουν πολλά αλπακά.
Υπάρχουν κάποιες κοπέλες που ασχολούνται, μαζεύουν το μαλλί και πλέκουν.
-Τι γλυκούλια. -Τώρα θα τα βγάλουν έξω.
-Γεια. -Είναι σούπερ φιλική.
-Επιτρέπεται να τα αγγίξω; -Βεβαίως.
Αυτά είναι πολύ περίεργα αλπακά.
Είναι γουρούνια κουνεκούνε.
Πω πω, δικέ μου!
Γιατί τα έχεις αυτά;
Κοίταξέ τα. Είναι φανταστικά.
Εντάξει, ελάτε, παιδιά. Πάμε.
Δεν δίνει κάπως βιβλική αίσθηση;
-Τα πάμε στην πόλη; -Τα πάμε…
Τι είδους περιττώματα…
-Νομίζω ότι είναι των γουρουνιών. -Είναι από τα γουρούνια, ναι.
Στη θέση τους, θα ήθελα να χάσω μερικά κιλά.
Αυτή είναι η πιο φιλική.
Ορίστε.
-Τα ζώα με λατρεύουν. -Πω πω.
-Με λατρεύουν. -Γητευτής των αλπακά.
Κοίτα εκεί. Τι δέντρο είναι αυτό;
Κάποιου είδους βελανιδιά;
Δεν ξέρω τι είναι.
-Είναι κέδρος. -Κέδρος!
-Είναι κέδρος; -Είναι.
Από πότε μένετε εδώ;
Από το 2009.
Ήμουν σχεδόν…
Ήρθα μ' έναν σάκο και με συντηρούσε αυτή αρκετά χρόνια
αλλά μετά συνδυάσαμε τα λεφτά μας, όταν πετύχαμε, και καταλήξαμε εδώ.
Ήξερε η Σούζαν πού πήγε να μπλέξει όταν γνωριστήκατε;
Όχι, ήταν υπέροχα αφελής σαν επαρχιωτοπούλα.
Ναι.
Και εκπαιδεύτηκε απότομα. Γνώρισε και τους δύο εαυτούς μου
και έδιωξε τον έναν και είπε ότι θα κρατήσει τον άλλο.
Αυτό ήταν όλο; Τελείωσε; Αυτή ήταν η αλλαγή;
Τίποτα δεν τελειώνει, αλλά νομίζω
πως όταν βρίσκεις έναν τέλειο σύντροφο,
και καταλαβαίνεις πως όχι απλώς είναι απαραίτητη η θυσία,
-μα και τα τελεσίγραφα λειτουργούν. -Ναι.
Έχουμε τον Ντάντι και τη Μις Μπρέιν
κι εγώ οδηγώ τη Φάζι και τη Μάντρε.
Το Μις Μπρέιν είναι πολύ χαριτωμένο όνομα.
Η Μις Μπρέιν είναι γλύκα.
Βαρέθηκε!
Νομίζω ότι ξέρουν πού πάνε.
Άφησέ τα ελεύθερα. Να τα λύσουμε;
Όχι. Μου είπαν ότι θα τα μαρκάρουμε.
Να βάλουμε τα αρχικά σου;
"Ν" κάθετος "Λ";
Αυτό ήταν…
-Δεν το έχω ξανακάνει. -Ούτε εγώ.
-Μα είναι δικά σου! -Το ξέρω.
Ποια ήταν η πρώτη μη οικογενειακή ταινία σου;
Ο Τζον Σέιλς μοίραζε ρόλους για μια ταινία Baby It's You.
Ήταν η Ροζάνα Αρκέτ και κάποιος Βίνι Σπάνο,
και πήρα έναν μικρό ρόλο.
To είπα σ' όλους τους φίλους μου.
Είπα "Κοιτάξτε, τα κατάφερα. Το όνομά μου στη μαρκίζα. Ετοιμαστείτε.
Είναι σαν το Konkey Dong".
Και στην ταινία νομίζω ότι υπήρχε μία σκηνή όπου περνάω
και μια άλλη, σ' ένα τραπέζι, μια κοπέλα γέρνει μπροστά
και βλέπεις όλους τους άλλους εκτός από μένα.
Οι φίλοι μου, προς τιμήν τους, είπαν "Ίσως είσαι εσύ".
Ήσουν, όμως, δύσκολος;
Ξέρεις τι…
-Διάβασα… -Αν σκύβεις μπροστά, θα σκύψω κι εγώ.
-Εμπρός. -Εντάξει.
Μεταξύ μας. Έλα. Ψιθύρισέ το.
-Όχι, τώρα δεν βολεύομαι. -Ωραία.
Όταν… Κι έχω δει…
Τόσα χρόνια, έβλεπα τις ταινίες σου,
και πρόσεξα μια ιδιότητα και εξήγησέ μου αν κάνω λάθος ή όχι.
Όταν σε βλέπω σε μια ταινία,
είναι σχεδόν σαν να με κοιτάς και να λες
"Μην ανησυχείς, ταινία είναι. Όλα καλά. Θα τα κανονίσω εγώ εδώ πέρα".
Φαντάζομαι κάτι;
Όχι, δεν νομίζω.
Είναι η οικειότητα.
-Ίσως υπάρχει καλύτερη περιγραφή. -Έχω ακούσει άλλους να το λένε.
Ο Τομ Χανκς ίσως να πει
ότι είμαστε οικοδεσπότες για την εμπειρία των θεατών,
που νομίζω ότι είναι…
Με άλλα λόγια, αν αλλάξω τους τρόπους μου,
για να μην είμαι εγωκεντρικός αλλοιώνοντας το ενεργειακό μου πεδίο,
επειδή σκέφτομαι μόνο την ερμηνεία μου
ή τις νευρώσεις μου,
τότε μπορώ να σε προσκαλέσω να βιώσεις μια δική σου εμπειρία.
Έχω βρεθεί σε καταστάσεις που κάποιος είπε
-"Ορίστε ο ρόλος σου. Διάβασε αυτό". -Ναι.
Αυτό δεν ισχύει μ' εσένα.
Είναι από τα πράγματα που…
Είναι θρύλος του Χόλιγουντ. Και αληθεύει, νομίζω.
Τροποποιείς θεμελιωδώς τα σενάρια
σε σημείο που αλλάζεις την πλοκή.
-Έχω δίκιο ή όχι; -Όταν μπορώ.
Και ποιο είναι το κίνητρό σου;
Εγώ…
Έχοντας ανατραφεί από σεναριογράφους,
έχοντας ζήσει καταστάσεις όπου βλέπεις
"Αυτή ήταν η ιδέα για το αστείο,
ορίστε μια καλύτερη εκδοχή του αστείου".
Υπάρχουν περιπτώσεις που λες "Αυτό το κομμάτι δεν θα το αγγίξω.
Θα μάθω όσο περισσότερα μπορώ, γιατί δεν πρέπει να το πειράξω".
Αλλά σχεδόν όλα τα άλλα μπορούν να βελτιωθούν.
Δεν είμαι ιδιότροπος, δεν μ' αρέσει να χασομεράω,
δεν έχω το στιλ "Θέλω να τ' αλλάξω όλα. Όλοι πρέπει να μάθουν κάτι άλλο".
Αλλά αξιολογείς το περιβάλλον και λες
"Πόση καινοτομία χωράει εδώ;"
Και σε μερικές καταστάσεις, απλώς το βουλώνεις
-και το κάνεις με τον νορμάλ τρόπο. -Είναι…
Μιλάμε για αντίσταση στα σεναριακά τεχνάσματα; Στα εμφανή τεχνάσματα;
Έχεις κανέναν πιο φυσικό τρόπο για να γίνει κατανοητό;
Θα σου δώσω ένα παράδειγμα. Πριν από πολύ καιρό,
πήγα…
στον λόρδο Ρίτσαρντ Ατένμπορο. Ξεκινούσαμε το Chaplin,
και είπα "Ντίκι…"
"Ναι, αγάπη μου".
"Το σενάριό σου είναι για γέλια".
-Όχι! -"Το διόρθωσα".
Συγγνώμη. Πόσων χρονών ήσουν όταν…
-Είκοσι πέντε. -Ναι.
Είπα "Το σενάριο είναι γελοίο. Είναι περιορισμένο.
Δεν δίνει την αίσθηση…
Δεν ξέρεις ότι πριν αρχίσει να γυρίζει το The Kid,
η γυναίκα του είχε αποβάλει και το είδε και γι' αυτό έβαλε τον Τζάκι Κούγκαν;"
Αυτός λέει "Ε, και;" Εγώ λέω "Είναι βαθιά εμπειρία.
Είναι συγκινητικό. Αυτό θέλει να δει ο κόσμος".
Λέει "Όχι, δεν θα το γυρίσουμε αυτό".
Και μετά, έκανα μια ανάγνωση της δικής μου εκδοχής του Chaplin,
κι εκείνος κάθισε και άκουσε και είπε,
"Εντάξει. Τα λέμε τη Δευτέρα στο πλατό".
Και μετά…
-Πήγαμε εκεί. -Πω πω.
Νομίζω ότι εν μέρει βιάστηκα να κρίνω
το πόσο μπορεί να είναι οι άλλοι υπέρ της συνεργασίας.
Και, στο κάτω κάτω, είναι απλώς γνώμες.
Δύο εικόνες μου έρχονται τώρα στον νου.
Πρώτον, η μίμηση του Ρίτσαρντ Ατένμπορο.
-Φοβερή. -Ευχαριστώ.
Ο καλύτερος.
Κι επίσης, αυτό που σκέφτηκα βλέποντας τη λίστα των ταινιών σου
"Ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ έκανε το Chaplin;
"Ναι, ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ έκανε το Chaplin". Και είδα την ταινία.
Είναι εκπληκτική τέχνη.
Είναι απίστευτη.
Ξέρεις…
Έχουν συμβάλει πολλοί παράγοντες.
Ένας ήταν ότι την πρώτη φορά που συνάντησα τον Ντίκι,
μου έδειξε μια φωτογραφία του Τομ Κρουζ και είπε
"Δεν βλέπεις φοβερή ομοιότητα;
Δεν θα ήταν εκπληκτικό αν ο Κρουζ έπαιζε…"
Κι εγώ σκέφτηκα "Με κάλεσε για να με ταπεινώσει;"
-Τι ήταν αυτό; -Δεν ξέρω τι γινόταν τότε.
Δεν σε κοροϊδεύω. Είπε "Αυτός πρέπει να παίξει τον Τσάπλιν".
Εγώ είπα "Ναι, ίσως".
Ναι, τι να κάνεις;
-Αλλά αρνήθηκε, οπότε εγώ τι κάνω; -Φεύγεις;
Αυτό πρέπει να σε πτόησε, ε;
Νομίζω ότι οι ηθοποιοί, όπως κι άλλοι καλλιτέχνες,
είναι καταρχάς ανασφαλείς, κι ο Ατένμπορο σου λέει
"Κρίμα που δεν πήραμε τον Τόμι".
-Προσπάθησα… -Δεν ήταν κακό.
-Ευχαριστώ. -Προς βόρειο Λονδίνο έφερνε. Καλό.
-Έχεις κάνει αρκετές ταινίες. -Ναι.
Και κουράζεσαι ποτέ μ' αυτό που το κάνει κουραστικό;
Η αναμονή σκληρής δουλειάς είναι εξοντωτική.
-Ναι. -Η εκτέλεση…
Αγαπώ τη σκληρή δουλειά,
αρκεί να υπάρχει καλή, νοικοκυρεμένη σκηνοθεσία,
καλές σχέσεις, αμοιβαίος σεβασμός, είναι φανταστικό.
Φανταστικό.
Αλλά αυτό που περιέγραψες είναι σχεδόν αδύνατο στη ζωή.
-Eπιδίωξη τάξης. -Ναι.
Ναι, το αποκαλούμε…
Συνήθως, είναι 50 μαϊμούδες που απαυτώνουν μια μπάλα.
Παρακαλώ; Συγγνώμη. Τι;
Υπάρχει τίποτα εδώ που χρειάζεται άρμεγμα;
Μπορούμε να δοκιμάσουμε τις κατσίκες, αλλά δεν με ψυχαγωγεί αυτό.
-Ορίστε. -Μπροστά σου είναι η Κιούτι Μπουτς.
Από διάσωση.
Από πού ήρθαν;
Από καταφύγιο.
Όπως ξέρεις, έχουν την οριζόντια…
-Οριζόντια σχισμή. -Η ίριδα δεν είναι στρογγυλή.
-Είναι οριζόντια. -Ναι.
Ο μηχανισμός για την όραση πρέπει βασικά να είναι ο ίδιος,
-αλλά γιατί αυτή η διαφορά; -Δεν ξέρω.
-Αυτές είναι πανέμορφες. -Ναι.
Φοβερές αγελάδες! Πραγματικά φοβερές.
Θα βάλω αυτό εδώ μέσα.
-Ναι. -Ναι.
Ευχαριστώ που προσποιείσαι ότι βοηθάς.
-Βλέπεις αυτό που μοιάζει με κοπριά; -Ναι, τι είναι;
Θα σε ρωτούσα αν έχεις ιδέα τι είναι.
Δεν ξέρω αν είναι πλαστική εκρηκτική ύλη
ή κάποιο είδος…
-νιτρογλυκερίνης. -Ελάτε, παιδιά!
Έχουμε ναρκοθετήσει όλη την περιοχή.
Για να μην πατήσεις και πυροδοτήσεις κάτι, αφήνω εδώ μια σημαδούρα.
Αγελάδες Γκάλογουεϊ. Τις λέμε μπισκότα Oreo.
-Ποια είναι η ιστορία της ράτσας; -Σκoτσέζικη.
Κι αυτές είναι για κρεατοπαραγωγή.
Δεν είναι γαλακτοφόρες αγελάδες.
-Αυτές… -Δεν είμαι βέβαιος.
Ίσως… Μπορούμε…
-Να πλησιάσουμε τα ζώα; -Ναι, βέβαια. Πάμε.
Όπα!
-Είναι πανέμορφες. Θα μεγαλώσουν; -Νομίζω ότι είναι αρκετά μεγάλες.
Πόσο είναι, λες; 350 κιλά; 450 κιλά;
-Γύρω στα τόσα. -Ναι. Μισός τόνος.
Πάει πολύ καλύτερα απ' ό,τι το φαντάστηκα χθες το βράδυ.
Δεν μπορώ να σου πω.
Εντάξει. Μη μας ποδοπατήσεις.
"Θλιβερά νέα από το Μαλιμπού σήμερα.
-Ο Ρόμπερτ Ντάουνι…" -Ποιο όνομα θα έμπαινε πρώτο;
Δεν θα επέτρεπα ποτέ να σου συμβεί κάτι τέτοιο.
Κι εγώ το ίδιο νιώθω.
Έχεις όλη τη ζωή μπροστά σου.
-Ευχαριστώ. -Εγώ είμαι γέρος. Θα ριχτώ μπροστά τους.
-Όχι, αυτόν θα ρίξω… -Διασκέδασες;
Θα τον ρίξω μπροστά… Καλά, ας φύγουμε.
Πώς τις έφερες από τη Σκoτία;
Μου έδειξαν φωτογραφίες. Eίπαν "Τι λες γι' αυτές;"
Κι εγώ λέω "Μόνο αυτές έχετε;
Να δω κι άλλες".
Και ήταν κάπως σαν κάστινγκ.
"Αυτές οι δύο είναι αδέλφια.
Δεν είναι και τα γουρούνια αδέλφια;"
Η Κιούτι Μπουτς και πώς το λένε το άλλο;
Παππούς!
Παππούς.
-Παππούς. -Παππούς και Κιούτι Μπουτς.
Και Φλας, Τρίγκερ και Μέμο.
Να σε διακόψω.
Λέω λάθος τα ονόματα;
Δεν είμαι κτηνοτρόφος. Συγγνώμη, γλυκιά μου.
Λοιπόν, είδα το Λιγότερο από Μηδέν.
-Πω πω. -Και…
ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΜΗΔΕΝ
Με συγκλόνισε,
γιατί έχω 16χρονο γιο, μικρότερο από τον ήρωά σου,
αλλά, παρ' όλα αυτά,
κατευθύνεται προς την εφηβεία κι ακόμα πιο πέρα,
και είναι πολύ τρομακτικό.
Ναι.
Το είδα ξανά πρόσφατα,
και απεικονίζει την εποχή του, κι όμως έχεις δίκιο.
Είναι παράδειγμα προς αποφυγή
γι' αυτά που κάνουν οι νέοι για ταιριάξουν στην παρέα.
Και ο σκηνοθέτης Μάρεκ Κανιέβσκα
ήταν εξαιρετικός.
Εξαιρετικός τύπος.
Και κάναμε πρόβες όπου είπε…
"Θέλω να προσπαθήσετε να μπλέξετε τον Άντριου Μακάρθι σε μπελάδες.
Είπα "Κανένα πρόβλημα".
Και είπε "Ωραία, είναι σημαντικό. Θέλω επαφή με την αστυνομία.
Να μιλάει στους αστυνομικούς για να μη σας συλλάβουν".
Λέω "Κανένα… Θα είναι πολύ εύκολο".
Και είπε "Θέλω ο Άντριου Μακάρθι να νιώσει υπεύθυνος για τη ζωή σας".
-Αμάν. -Κι εγώ είπα "Εντάξει".
Μπαίνει ο Μακάρθι και λέει "Ο Μάρεκ έχει τρελές ιδέες.
Σταμάτα να περπατάς στη νησίδα της λεωφόρου Σάντα Μόνικα,
οι μπάτσοι θα σε περάσουν για τρελό η μεθυσμένο".
Εγώ είπα "Όχι".
Ενώ είχα ήδη καθιερωθεί λίγο,
η εξαχρείωση και η υπερβολή εκείνης της ταινίας
ήταν σαν να έβαζα τη μάσκα
του χειρότερου σεναρίου
και να έπρεπε να εκφραστώ μέσω αυτής.
Ποιο ήταν το βήμα που έχασες
που σ' έκανε να πειραματιστείς ή να ενδώσεις υπερβολικά ή να ενδώσεις;
Πρώτον, νομίζω ότι πάντα είναι πολιτιστικό φαινόμενο.
Και…
Όπως λέει η Ιατρική Εταιρεία, ο αλκοολισμός ή ο εθισμός
είναι βασικά ασθένεια του εγκεφάλου,
αλλά μια ασθένεια που…
οι ασθενείς αρνούνται τη θεραπεία όταν προσφέρεται.
Είναι πολύ ύπουλο πράγμα.
Αλλά όσον αφορά το σημείο καμπής, δεν ξέρω…
Ήσουν σχετικά παιδί όταν αυτό άρχισε στα σοβαρά.
-Ναι, και… -Τώρα, δεν…
Δεν έχω άλλο τρόπο να καταλάβω εκτός από τον εαυτό μου. Ήμουν αλκοολικός.
Και υπάρχουν…
-Ήσουν αλκοολικός; -Ναι.
Ναι.
Φοβερό. Θα δω το βίντεο και θα πω ότι πραγματικά έμαθα κάτι.
Αλλά…
Όταν ήσουν στο χαμηλότερο σημείο σου…
Μελέτησα χαλαρά την ιστορία σου,
και το πρόβλημα φαίνεται να κράτησε από το 1996…
-Ναι. -…μέχρι το 2004.
-Σωστά. -Τώρα…
Υποθέτουμε πως, αφού τα αρχεία δεν φτάνουν τόσο πίσω,
-υπήρξε κάτι πριν… -Ακριβώς, υπάρχει προϊστορία.
Ναι. Και σκέφτομαι
"Συνέχισε να το κάνει και συνέχισε να δουλεύει".
Ήταν ευχάριστο να συνεχίζεις να το κάνεις;
Όχι.
Έχει ενδιαφέρον, έτσι;
Ναι, αλλά από, χοντρικά…
Από την πρώτη φορά, πρώτο τσιγάρο, πρώτος μπάφος, πρώτο ναρκωτικό,
από την ηλικία οχτώ μέχρι 38,
είναι εξωφρενικό…
Για τη γενιά μου, κι εγώ…
-Οχτώ με 38; -Ναι, βασικά οχτώ με 38.
-Οχτώ με 38; -Με άκουσες.
Είναι η κατάσταση που αναφέρεται συχνά, κάπνιζες μαριχουάνα με τον πατέρα σου;
Ναι, ξέρεις, και…
από πολιτιστικής πλευράς,
ολόκληρο το οικοσύστημα στο οποίο ζούσαμε είχε τη φιλοσοφία
"Αν λένε ότι κάτι απαγορεύεται, πέσε με τα μούτρα".
Γιατί ήταν μια εποχή που…
Τι μυστήριο! Τα πράγματα επαναλαμβάνονται.
Η δυσπιστία για τις σκευωρίες της κυβέρνησης
και την κοινωνία, οι έχοντες και οι μη έχοντες…
Μέσα σ' αυτήν την κουλτούρα μεγάλωσα.
Αν κάναμε φεστιβάλ ταινιών Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ…
Ναι.
Που είναι…
-Που είναι… -Κακή ιδέα.
Θα ήσουν πρόθυμος να πεις ή θα μπορούσε κανένας να πει
"Βάζω στοίχημα ότι εδώ έχει πρόβλημα".
Εδώ δείχνει να μην έχει πρόβλημα".
-Σωστά. -"Εδώ…"
Είναι τόσο εμφανές ή μπορούσες να δουλεύεις συγχρόνως
ή δεν έκανες χρήση όταν δούλευες;
Μάλιστα. Υπήρξε μόνο μια αλληλεπικάλυψη.
Την αποκαλώ την πιο χαλαρή ερμηνεία στην ιστορία του σινεμά.
Είναι το Home for the Holidays, που έκανα με την Τζόντι Φόστερ,
και ήταν πολύ επικριτική και είπε
"Φαίνεται πως αυτήν τη φορά τη γλίτωσες.
Δεν θα το ξαναδοκίμαζα, γιατί εμείς είμαστε κάπως επιεικείς".
Κι εγώ είπα "Δεν ήταν τέλεια λήψη;" Λέει "Ναι, είσαι τέλειος. Πάει τέλεια".
Κι όταν ήμουν κλεισμένος στη φυλακή, μου έστειλε γράμμα που έλεγε
"Θα σου πω τι εννοούσα όταν είπα ότι πάει τέλεια". Ξέρεις.
Είσαι στη φυλακή, που να πάρει.
Τι εκπροσωπεί για σένα εκείνη η περίοδος;
-Δεν θέλω λεπτομέρειες για τη φυλακή. -Σίγουρα;
-Κι εγώ έχω περάσει άσχημα πράγματα. -Ναι.
Κι αυτοί που πάνε στα ξένα και πολεμάνε γυρίζουν με μετατραυματικό σύνδρομο.
Σίγουρα.
Υποθέτουμε ότι η εμπειρία μένει μαζί σου για πάντα.
Πρώτον, ποτέ δεν σκέφτηκα ως παιδί…
Αν κάποιος με είχε καθίσει κάτω κι έλεγε "Θα σ' αρέσει αυτό.
Άκου πώς θα εξελιχθεί η ζωή σου".
Θα είχα βάλει τις στριγκλιές.
Αλλά ήξερα…
Και ο δικαστής Μάιρα…
Ήξερα πως παίζω με κάποιον
που δεν αστειεύεται με το γεγονός ότι μια ποινή σε αναστολή
σημαίνει ότι αν τα πας καλά, δεν θα πας φυλακή,
αλλά μόλις χάσεις την αναστολή,
θα υποστείς τις συνέπειες, θα πας φυλακή.
Νομίζω ότι ήμουν σε κατάσταση ανωριμότητας
όπου δεν πίστευα ότι οι επιπτώσεις…
Νόμιζα ότι θα μπορούσα να ξεγλιστρήσω.
Κοιτάζω παλιές δουλειές μου,
όπως το Back to School του Ρόντνεϊ Ντέιτζερφιλντ…
Υπήρχαν μία ή δυο σκηνές όπου θυμάμαι…
Δεν ήμουν λιώμα όταν κάναμε το γύρισμα,
αλλά κυριολεκτικά είχα ξυπνήσει από σχεδόν κωματώδη κατάσταση
για να παίξω μια σκηνή πέντε σελίδων.
Και εκείνη την εποχή, όταν είσαι παιδί… Έκανα αυτό
και γύριζα εναλλάξ το Saturday Night Live.
Θα το αποκαλούσες "διασκέδαση", αλλά με πολύ στρες.
Μιλάμε για κοκαΐνη;
-Ναι. -Και άλλες ουσίες;
-Ναι, δηλαδή… -Ηρωίνη;
Ναι, αλλά παρεμπιπτόντως, μ' αρέσει πολύ και το ποτό.
Θέλω να δω αν έχουμε κοινά σημεία.
Μερικές φορές, σε πτήσεις μεγάλης διάρκειας,
αν το πλήρωμα με ήξερε,
άδειαζαν ολόκληρη…
μια μικρή σκάφη με μίνι μπουκαλάκια.
Το ίδιο συνέβη και σ' εμένα. Γύριζα από το Ντένβερ.
Στην πτήση, με γνώρισαν.
Μου έδωσαν το μπουκάλι που είχαν στην κουζίνα.
Αυτό θα πει εξυπηρέτηση με χαμόγελο. Θεέ μου.
Αλλά μετά…
αν αυτό που διάβασα είναι ακριβές,
μίλησες με τη μητέρα σου, σ' ένα πολύ χαμηλό σημείο…
Ναι.
Και τότε σταμάτησες.
Υποθέτω ότι είχαν υπάρξει
-προσπάθειες απεξάρτησης. -Βέβαια.
Λατρεύω την απεξάρτηση.
-Μα δεν… -Είναι σαν προσωρινή στάση.
Δεν έπιασε, ε;
Νομίζω ότι πιάνει όσο πιάνει και…
Επειδή γνωρίζω πολύ κόσμο τώρα,
επειδή, μάντεψε… Ξέρεις, οι εθισμοί, ο αλκοολισμός
εξακολουθούν να κάνουν θραύση όπως πάντα.
Τους βλέπεις σε κάποια ηλικία,
αρχίζουν να μπαίνουν σε άρνηση,
και μετά οι επιπτώσεις, τα δικαστήρια
κι αυτό κι εκείνο.
Με κάνει να αναρωτιέμαι τι είναι πραγματικά, γιατί αλλάζουν οι άνθρωποι,
πόσο απ' αυτό είναι τύχη και πόσο προσπάθεια ανάπτυξης
καλής ηθικής ψυχολογίας.
Κάναμε τη δουλειά μας και λέγαμε
"Δώσαμε την παράστασή μας. Τώρα είναι η δική μας ώρα".
Και η δική μας ώρα σήμαινε
"Θα πιω αλκοόλ, θα πάρω ουσίες".
Πρέπει να ανταμειφθούμε για ό,τι κάναμε.
Συγγνώμη που διακόπτω.
-Παρακαλώ. -Ρίξε μια ματιά στο μόνιτορ.
ΦΤΙΑΞΕ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΣΟΥ
Θέλεις να σου φτιάξω τα μαλλιά;
Μπορείς; Δεν έχω ιδέα τι εννοούν.
Θεέ μου, έχεις δίκιο. Στάσου.
-Να βάλω καφέ ή νερό; -Ό,τι να 'ναι.
Βαρέθηκα να είμαι…
Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ πολύ.
Ο Θεός να σ' ευλογεί.
Αλλά από την εμπειρία μου, θυμάμαι
εννιά ή δέκα ετών, ήπια το πρώτο μου ποτό.
Ο πατέρα μου απλώς είπε… Ήαν Χριστούγεννα, έπινε ουίσκι με σόδα.
"Θέλεις;" "Βέβαια, θέλω να δοκιμάσω". Και ήταν "μπαμ"!
Δεν ήταν "Μπα…"
Ήταν "Φτου να πάρει!"
Και συνέχισα να πίνω και…
Όχι πως νοιάζεται κανείς, αλλά μ' αρέσει να μιλάω για μένα.
Μας νοιάζει. Είναι νέα πληροφορία.
Πήγαινα στον γιατρό για τσεκ-απ κι έλεγε "Το συκώτι σου είναι πρησμένο".
Ρωτούσε "Πίνεις;"
Κι εγώ έλεγα "Καμιά μπίρα πού και πού".
Αλλά δεν ήταν αλήθεια, μεθούσα κάθε μέρα.
Αμάν.
Τελικά, όταν έφτασα τα 34, κι είχα μια ευκαιρία στην τηλεόραση,
συνειδητοποίησα ότι το μόνο που μπορώ να κάνω για να την καταστρέψω
είναι ν' αφήσω το αλκοόλ να κυβερνά τη ζωή μου.
Και αυτό ήταν!
Δεν έχω ξαναπιεί σταγόνα από τότε και…
Σας ευχαριστώ πάρα πολύ.
Τώρα σε καταλαβαίνω καλύτερα.
Εκείνη την εποχή θα έλεγα
"Γιατί με κοιτάζει τόσο αυστηρά;
Μάλλον πιέζεται το συκώτι του όταν λέει πως όλα πάνε καλά".
-Όχι, ήταν… -Θεέ μου. Είχες ήδη…
Είμαι ευγνώμων που δεν με ελέγχει πια,
καλώς ή κακώς,
και ευγνώμων που δεν πλήγωσα κάποιον άλλο στην πορεία.
Οπωσδήποτε.
Έχουμε ζωοτροφή για τον Ντέιβ;
-Θεέ μου. Είναι φανταστικό. -Τώρα θα…
-Κοίτα το καημένο. -Ναι.
Παρεμπιπτόντως, τέτοια ώρα φτιάχνω μερικά κοκτέιλ χωρίς αλκοόλ,
όταν έχω κόσμο, και δούλεψες σκληρά.
-Έρχομαι σε λίγο. -Δεν ίδρωσα καν.
Τέλεια. Θα ιδρώσεις.
Θα κάνω τον Τζακ Χάνα να μοιάζει σαν βλάκας.
Έλα, φιλαράκο. Φάε λίγο απ' αυτό.
Αν έπρεπε να το κάνω όλη μέρα…
Υπάρχουν και χειρότερα.
Τώρα…
Είμαστε μέσα στο μαντρί των χοίρων
και φροντίζω τα…
ξέρετε.
-Ορίστε, Σέντρο. -Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ. Πώς πάει, Ντέιβ;
Καλά.
Τι…
Εντάξει.
Έχει και δεύτερο γύρο;
Θεέ μου. Συγγνώμη.
Αλήθεια;
-Το έχεις κάνει ποτέ, Ρόμπερτ; -Ποτέ.
Αλλά ξέρεις κάτι; Με ενέπνευσες.
Μπορεί ν' αρχίσω ν' ασχολούμαι πιο πολύ με τη φροντίδα των ζώων.
Κοίτα εδώ.
-Να πάρει! Μπράβο, φίλε. -Ακριβώς. Δεν κάνω πλάκα.
-Είναι διαλογισμός, έτσι; -Είναι.
Κόβεις ξύλα, κουβαλάς νερό.
Μεταδίδω την πνευματική μου σοφία.
Ποιος το κάνει αυτό όταν δεν είμαι εδώ; Θα έρθει ο Κόναν Ο'Μπράιεν;
-Ποιος το κάνει αυτό; -Πρέπει να το δεις.
Κανένας.
Θα ερχόταν η Έλεν να το κάνει;
Όχι, βάζει άλλους.
Ανέφερες τα παιδιά σου.
Πώς είστε ως γονείς με τα παιδιά σας;
Δεν έχω πολλά να πω για το θέμα.
Απλώς εμφανίζομαι.
Είμαι σαν οδηγός λιμουζίνας της δεκαετίας του '80.
"Να είσαι εκεί στις οχτώ".
Μια συχνή ερώτηση. Αρέσει στα παιδιά σου να σε βλέπουν στις ταινίες;
Ναι, υποθέτω.
Δείχνουν ένα πρόσκαιρο ενδιαφέρον για μένα, γενικά.
Πρόσκαιρο ενδιαφέρον.
Αλλά μπορώ να διακρίνω επίσης…
Ο Έξτον, ο γιος μας, έχει έναν Iron Man.
Χαζό και φτηνό. Πρέπει να του πάρω ένα καλό.
Έχει τον Iron Man δίπλα στο κρεβάτι του, και σκέφτομαι
"Άραγε του αρέσει περισσότερο από τον Hawkeye;
Μάλλον προτιμά τον Hawkeye. Θέλει να μου δείξει
πως είμαι μέσα στους δέκα υπερήρωες που συμπαθεί;" Ξέρεις.
Εγώ… Όταν…
Όταν αυτό το πράγμα σφίγγει το κεφάλι σου, είναι πραγματικά εκεί ή δεν είναι;
-Εξαιρετική ερώτηση. -Επειδή…
Αρχικά… Όλα ήταν εκεί.
Ήθελαν να ξοδέψουν όσο λιγότερα γίνεται
στην ψηφιακή αντικατάσταση.
Θυμάμαι ότι μου έβαζαν το κράνος
και υπήρχε κάποιο πλάνο που φορούσα τη στολή
κι έλεγαν "Υποτίθεται ότι προσγειώθηκες στη στέγη.
Όταν πούμε "Πάμε",
κάνε σαν να προσγειώθηκες κι άρχισε να προχωράς". Έβαλα το κράνος
και έκλεισε και δεν έβλεπα τίποτα.
Άναψαν κάτι φώτα LED
και ήταν σαν το Manchurian Candidate.
Είχα τυφλωθεί εντελώς.
Αλλά όταν κάναμε τους τελευταίους Avengers, είπαν
"Ρόμπερτ, μπορείς να βάλεις το κράνος;" "Όχι!"
"Ναι". "Όχι".
"Βάλτε δυο τελείες εδώ και θα το ζωγραφίσετε μετά".
-Γίνεται κι απ' το σπίτι σου. -Ναι.
Σε ρώτησα για τα κόμικς όταν ήσουν παιδί;
Κόμικς της Marvel με υπερήρωες;
Όλα τα κόμικς.
Archie Comics, Sgt. Rock, Spider-Man, Iron Man, Fantastic Four, X-Men.
-Όλα αυτά. -Άρα…
Τίποτα απ' αυτά δεν ήταν πρωτόγνωρο για σένα.
Όχι, δηλαδή…
Το είδος είχε ήδη λανσαριστεί
σε μερικές ταινίες.
Ήταν ένα είδος που χρειαζόταν περισσότερη ανάπτυξη…
Το άλλαξες.
Το έκανες πιο ανθρώπινο με πολύ ψυχαγωγικό τρόπο.
Εντάξει.
Δεν νομίζεις; Τώρα…
Άκου αυτό που σου έλεγα νωρίτερα.
Στο τέλος του πρώτου Iron Man…
άλλαξες το σενάριο στη συνέντευξη Τύπου.
Σωστά τα λέω;
Ο Τζον κι εγώ αλλάζαμε το σενάριο κάθε 45 δευτερόλεπτα.
-Ο Φαβρό; -Ναι.
Ήξερα ότι θα λέγαμε "Είμαι ο Άιρον Μαν".
Δεν θέλαμε να έχει "μυστική ταυτότητα".
Σ' αυτό το σημείο…
Δεν θυμάμαι τίνος ήταν η ιδέα.
Θα πω του Τζον για να μη λάβω τηλεφώνημα μετά.
Ναι. Είναι ωραία ιστορία.
Λέω στον κόσμο ότι ήσουν εσύ,
γιατί, όπως φαίνεται,
έχουμε μια παραγωγή 200 ή 300 εκατομμυρίων δολαρίων,
και πάει προς μια κατεύθυνση κι εσύ λες "Θα πάμε από κει".
Μ' αρέσει αυτό.
Ακόμα κι αν είναι σχεδόν αλήθεια, μπράβο.
Ναι.
Δουλεύεις σε ταινία τώρα; Υπάρχει κι άλλη ταινία;
Θα είσαι στα κόμικς της Marvel πλέον;
-Έκλεισε αυτό το κομμάτι; -Όχι…
-Θα πας αλλού; -Νιώθω ότι τελείωσα μ' αυτό.
Θα έκανες μια ταινία,
καλογραμμένη, με σφιχτό σενάριο
καλή σκηνοθεσία, απλή ταινία, για ένα εκατομμύριο; Θα δεχόσουν σήμερα;
-Μισό εκατομμύριο; -Το ένα εκατομμύριο είναι δύσκολο.
Όχι μ' εσένα στην ταινία.
Τόσα δίνω στο καθαριστήριο.
Όχι… Η αλήθεια είναι ότι σήμερα, περισσότερο από ποτέ,
θα έκανα οποιαδήποτε ταινία για οποιοδήποτε ποσό.
-Αλλά πρέπει να 'ναι τέλεια. -Ναι.
Επειδή σήμερα αυτό που με τραβάει είναι
"Να μια πρωτότυπη άποψη γι' αυτό",
ή "Είναι φανταστική σκηνοθέτιδα. Ανυπομονώ να δω τι άλλο θα κάνει".
Δουλεύεις σε ταινία τώρα; Τι θα κάνεις; Υποθέτω…
-Τι θα κάνω τώρα; -Ναι, ακριβώς.
Να κι η χαζή ερώτηση:
"Αφού δεν είσαι πια ο Άιρον Μαν, τι θα είσαι;"
Τι να κάνεις όταν δεν είσαι πια ο Άιρον Μαν; Λοιπόν…
Ξέρεις, κι εγώ αναρωτιέμαι.
Είμαι σε αναγκαστική ξεκούραση
και απλώς προσέχω
και προσπαθώ να μαθαίνω τι κάνουν όλοι.
Και, ξέρεις…
Υποψιάζομαι πως θα μπορούσα να κάνω ό,τι θέλω.
Το ξέρω…
Επίσης, παρακολούθησα μια σειρά μ' εσένα πρωταγωνιστή και παραγωγό
για την τεχνητή νοημοσύνη.
-Ναι. -Αυτό υπάγεται στο αποτύπωμα…
-Πράσινο αποτύπωμα. -The Footprint Coalition.
Ο Συνασπισμός του Αποτυπώματος.
Τελείωσα το συμβόλαιο με τη Marvel
και ήμουν σε περιβάλλον τεχνητής νοημοσύνης,
τουλάχιστον για μια δεκαετία στη δουλειά.
Και τότε το YouTube μάς ρώτησε
αν ενδιαφερόμαστε να αναπτύξουμε αυτήν τη σειρά.
Βρήκα ότι είναι θαυμάσια, πραγματικά μορφωτική για μένα.
Ο Συνασπισμός του Αποτυπώματος είναι κάτι άλλο
με το οποίο θ' ασχοληθώ πολύ.
Τι θα πει Συνασπισμός του Αποτυπώματος; Έχει οικολογική κατεύθυνση;
Ναι. Ένα μέρος του είναι ένα ίδρυμα
όπου επιχορηγείς μη κερδοσκοπικές που κάνουν οικολογική δουλειά,
και μετά το κομμάτι όπου θα περάσω περισσότερο χρόνο είναι…
Υπάρχει μια εταιρεία ΜΜΕ,
όπου θα παίρνω συνεντεύξεις από άτομα που κάνουν βήματα
για να καθαρίσουμε τον πλανήτη.
-Και φροντίζουν το περιβάλλον μας. -Όταν λες…
Ναι.
Μπορείς να παρατείνεις το χειροκρότημα επ' άπειρον;
Θα με βοηθήσει με τους επενδυτές.
Βάλτε λίγη τεχνητή νοημοσύνη.
Αλλά είμαι πολύ απαισιόδοξος.
Πιστεύω πως…
Η προσπάθεια να σταματήσουμε… Είναι πολύ αργά.
Πιστεύω ότι η προσαρμοστικότητα είναι η μόνη ελπίδα μας. Εσύ;
Λένε πως ο ορισμός του αισιόδοξου είναι
κάποιος που πιστεύει πως το μέλλον είναι αβέβαιο.
Ορίστε, λοιπόν. Ναι.
Κι ο πεσιμιστής έχει πάντα δίκιο, αλλά δεν νιώθει ικανοποίηση.
Άρα, σίγουρα προσαρμοστικότητα,
αλλά επίσης είναι εξίσου εύκολο
να φέρουμε τους ανθρώπους σε πραγματικές συζητήσεις
για τη χρήση της τεχνολογίας και της τεχνητής νοημοσύνης
για να έχουμε ένα σημαντικό αποτέλεσμα.
Αλλά ναι, πρέπει να γίνουμε πιο προσαρμοστικοί
και να γίνουμε πιο συνεργιστικοί.
Μιλούσα μ' έναν πολύ καλό φίλο,
που τον ξέρω 45 χρόνια.
Εντάξει.
Είναι ηθοποιός και δούλευε μαζί σου.
Λέγεται Τιμ Τόμερσον.
Ο Τιμ Τόμερσον, ο εξαιρετικά ταλαντούχος κωμικός.
-Ναι. -Τον ξέρω καλά.
Ρώτησα "Πώς ήταν να δουλεύεις με τον Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ;"
-Άκου τι είπε. -Εντάξει.
"Καλός τύπος, άνετος στη συνεργασία,
γενναιόδωρος και αστείος.
Χωρίς τις μαλακίες των ηθοποιών".
Βρήκαμε τι θα γράφει η ταφόπλακά μου, έτσι;
-Και πάλι, σ' ευχαριστώ για τον χρόνο σου. -Χαρά μου.
Και ως άνθρωπος, έχω μεγάλο σεβασμό…
-για τα επιτεύγματά σου. -Σ' ευχαριστώ.
Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ, κυρίες και κύριοι.
Ναι.
Σας ευχαριστώ πολύ.
-Καθόλου άσχημο, ε; -Ναι!
Ναι!
Υποτιτλισμός: Αλεξάνδρα Καρανικολού