ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΛΙΖΟ ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ
Γυρίζουμε.
Έλεν;
Ναι.
-Γεια. -Γεια. Πω πω!
Είναι τρελό, έτσι;
Πόσο είναι;
Εντάξει. Ας ετοιμαστούμε για την είσοδο του Ντέιβιντ.
Μια ακόμα γουλιά για το άγχος.
Ντέιβ, βγαίνει τώρα.
-Δεν πρέπει να αγγιζόμαστε. -Δεν ξέρω.
Φτου να πάρει.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Γαμώτο, είμαι ωραία!
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
14 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2014
Κάνει το τηλεοπτικό της ντεμπούτο απόψε, είμαστε πανευτυχείς.
Το άλμπουμ της έχει τίτλο, τι άλλο, Lizzobangers.
Υποδεχτείτε τη Λίζο, κυρίες και κύριοι.
Ήταν η πρώτη μου τηλεοπτική εμφάνιση.
-Αλήθεια; -Ναι.
Και ήμουν ενθουσιασμένη. Σκεφτόμουν
"Θα μας πετάξουν έξω μόλις κάποιος κουλ…"
Θυμάμαι ότι ο μάνατζέρ μου έλεγε
"Αν τηλεφωνήσει ο Νιλ Γιανγκ, εσύ ξόφλησες".
Ή κάτι τέτοιο. Και λέω "Στάσου, τι;"
Πάντα έλεγα "Δεν πρόκειται να συμβεί".
Και τελικά συνέβη.
Είναι αμέτρητες οι φορές που στο τελευταίο λεπτό
μου τηλεφώνησε ο Νιλ Γιανγκ.
Κι έπρεπε να αφήσουμε κάποιον έξω.
-Ήταν γουρούνι. -Ναι.
Ήθελε να είναι συνέχεια στην τηλεόραση.
Φορούσες ένα μπλουζάκι.
-Ναι, ήθελα να το επιδείξω! -Πού είναι;
Στην ντουλάπα μου. Το φύλαξα.
Το μπλουζάκι έγραφε "Σε νιώθω, Αντρέ".
-Σε ποιον αναφερόσουν; -Στον Αντρέ 3000.
Σκέφτηκα ότι αφού θα βγω στην τηλεόραση, ίσως το δει.
Το είδε,
και αφού εσύ κι ο Αντρέ 3000 ξέρατε ότι υπάρχω,
είπα "Τα κατάφερα. Είμαι σταρ. Έληξε".
Το αγαπημένο μου σημείο του σόου ήταν η μουσική,
και το λέω χρόνια αυτό.
Τίποτα πιο συναρπαστικό από μια λάιβ παράσταση, ακριβώς εκεί,
κι εγώ να κάθομαι πολύ κοντά.
Από πότε έχεις να δουλέψεις μπροστά σε κοινό;
-Ναι. -Πολύ καιρό.
Ναι, κι εγώ.
Εισπράττεις την άμεση ανταπόκριση.
Εδώ δεν έχουμε κοινό.
-Ναι. -Είμαστε εν μέσω πανδημίας.
Και θέλω να σε καθησυχάσω για κάποια πράγματα.
Έχω κάνει τεστ.
-Κι εσύ έχεις κάνει τεστ. -Πολλές φορές.
-Κάθε μισή ώρα. -Πώς νιώθει η μύτη σου;
Δεν είναι πια δική μου μύτη.
Αλλά ο Μο, ο εικονολήπτης μας,
κάθε φορά που αναφέρεται κάτι σημαντικό ή αστείο,
ο Μο αφήνει κάτω την κάμερα και χειροκροτά.
-Σ' ευχαριστώ, Μο. -Ναι.
Οπότε, αυτό θα δοκιμάσουμε τώρα.
Τι είναι σημαντικό και αστείο;
Θα δοκιμάσω κάτι σημαντικό τώρα.
Εντάξει.
Θα χαρώ όταν τελειώσει η πανδημία.
Ναι. Πω πω.
Είπα πως θα χαρώ όταν τελειώσει η πανδημία.
-Ναι, εντάξει! -Ναι.
Ευχαριστώ, Μο.
-Δεν είμαι εκπαιδευμένoς. -Γι' αυτό είναι εικονολήπτης.
Κανείς μας δεν είναι εκπαιδευμένος.
Σε είδα πρόσφατα.
Νομίζω ότι ήταν επανάληψη παράστασης.
-Α, ναι. -Φοβερή.
-Ναι; Σου άρεσε; -Ναι.
Φοβερή.
Νομίζω ότι ήταν πριν από τα Grammy, σωστά;
Συγχαρητήρια. Πόσα έχεις τώρα;
Τρία. Ναι, τρία πανέμορφα μικρά Grammy.
-Τρελό, έτσι; -Ναι.
Τα κοιτάζω και λέω "Διάολε, είναι εκεί".
Και μετά, κάτι άλλο.
Διασκεδαστής της Χρονιάς 2019 του περιοδικού Time.
-Ναι! -Έλα τώρα!
-Αλήθεια; Αμάν! -Δεν είναι τρελό; Περίεργο.
Αλλά μέχρι και σήμερα… Μου είπαν
"Σε κάλεσε ο Λέτερμαν". Είπα "Για ποιο λόγο; Γιατί εμένα;
Τι θέλει;" Ξέρεις, έχεις…
Μπορείς να διαλέξεις οποιονδήποτε.
ΣΟΛΝΤ-ΑΟΥΤ 10/10/19 ΝΑΙ!
CUZ I LOVE YOU ΧΡΥΣΟ ΑΛΜΠΟΥΜ
-Τέλειες φωτογραφίες. -Ποιες;
Οι φωτογραφίες στους πλατινένιους και τους χρυσούς δίσκους.
Είναι πανέμορφες.
Ευχαριστώ.
Τις καμαρώνω, και τα κάνουν όλα πιστευτά.
Κοίτα αυτή.
-Εδώ; -Ναι.
Ήμουν ενθουσιασμένη. Είμαι πάντα πανευτυχής που βρίσκομαι εκεί.
Νομίζω ότι όταν τίποτα δεν είναι εγγυημένο,
όταν δεν ξέρεις τι θα φέρει η επόμενη μέρα,
και φοβάσαι και προσπαθείς να επιβιώσεις,
όταν φτάσεις σ' ένα σημείο που πας καλά, νιώθεις ευγνωμοσύνη κάθε μέρα.
Όταν φτάσεις εκεί, ανησυχείς ότι κάποιος θα σε χτυπήσει στον ώμο και θα πει
"Εντάξει, αρκετά, ευχαριστώ. Γύρνα στο Ντιτρόιτ τώρα";
Οπωσδήποτε το ένιωθα αυτό όταν ήρθα στην εκπομπή σου.
Ναι!
Έλεγα "Δεν είναι αληθινό, έτσι;"
Θα μου το πάρετε. Και να που είμαστε εδώ.
Μου το πήραν εμένα, τα καθάρματα.
Λυπάμαι.
Μελίσα Βίβιαν Τζέφερσον.
-Μελίσα Βίβιαν Τζέφερσον. -Ναι!
-Αυτό είναι όνομα. -Σ' αρέσει;
Ναι.
Πάντα μου φαινόταν συνηθισμένο.
Μελίσα Βίβιαν Τζέφερσον;
-Δεν είναι συνηθισμένο. -MVJ.
-Ο μπαμπάς το ονειρεύτηκε πριν γεννηθώ. -Σοβαρά; Πολύ γλυκό.
-Ξεκινήσατε στο Ντιτρόιτ, σωστά; -Ναι.
Η μητέρα σου ασχολείται με τη μουσική; Ο πατέρας σου;
Η μητέρα μου ξέρει μουσική. Έπαιζε πιάνο στην εκκλησία και τραγουδούσε.
Και ο πατέρας μου, αλλά του αρέσει η ροκ.
Έπαιζε Έλτον Τζον ή Μπίλι Τζόελ.
Queen.
Είχα πολύ εκλεκτική μουσική ανατροφή.
Γκόσπελ και ροκ και…
Πολύ μουσική οικογένεια. Ήθελε να φτιάξουμε μπάντα.
Θα μπορούσαμε να φτιάξουμε μπάντα.
Ακόμα μπορούμε. Θα βάλω τον αδερφό μου στα ντραμς.
Μετά, μετακομίσατε στο Χιούστον. Γιατί;
Για καλύτερη ζωή.
-Για να φύγετε απ' το Ντιτρόιτ. -Ακριβώς.
Το λατρεύω. Έχω ακόμα συγγενείς εκεί.
Αλλά πρέπει να φύγεις όταν το αποφασίσεις.
Λες "Θα μετακομίσω" και την άλλη μέρα φεύγεις.
Γιατί το Ντιτρόιτ είναι από τα μέρη που σε κρατούν πολύ καιρό.
Θυμάμαι που είπαν "Θα πάμε στο Τέξας".
Κι εγώ είπα "Δεν θέλω καουμπόηδες και άλογα".
Την άλλη μέρα, ήμασταν εκεί. Είδα άλογα και καβαλάρηδες.
ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ
Σε συμπαθούσαν εκεί; Αντιμετώπισες εκφοβισμό;
Είχες δύσκολη σχολική ζωή;
-Με κορόιδευαν στο σχολείο. -Για ποιο πράγμα;
Για…
Έχω πολλά παράξενα πάνω μου. Με κορόιδευαν για τα παπούτσια μου.
Έχω πλατυποδία και τα παπούτσια μου είχαν κάποια κλίση.
-Κοίτα εδώ. -Θεέ μου!
Τώρα τα κάνω παραγγελία.
Κοροϊδέψτε με τώρα!
Αλλά ναι.
Με κορόιδευαν γι' αυτό. Για τα μαλλιά μου.
Επειδή ήξερες πράγματα στην τάξη.
-Σήκωνα πολύ το χέρι μου. -Είναι κακό αυτό;
Δεν ξέρω. Με κοίταζαν στραβά.
-Καλή μαθήτρια. Έπαιρνες καλούς βαθμούς; -Έπαιρνα καλούς βαθμούς
μέχρι που δεν ήθελα πια να με κοροϊδεύουν.
Ήθελα να το παίζω άνετη κι έγινα ο κωμικός της τάξης.
Μ' έστελναν συνέχεια στην μπουζού.
-Μπουζού; -Κράτηση μετά το μάθημα.
Για τα κακά παιδιά. Όταν ο δάσκαλος δεν σ' αντέχει άλλο,
θα πει "Βγες έξω!" Η καθηγήτρια των Ισπανικών έλεγε
"Μελίσα, έξω!" Με πετούσε έξω απ' την τάξη.
Αγόραζα γαριδάκια από πριν, γιατί ήξερα ότι θα πάω στην μπουζού.
Καθόμουν εκεί και τραγάνιζα… Πιπίλιζα το γαριδάκι μέχρι να μαλακώσει
και μετά το μασούσα, για να μη με πιάσουν.
Είναι μια ιστορία που ακούμε συχνά,
το παιδί που είναι παρεξηγημένο στο σχολείο και παραμερίζεται,
και αργότερα βλέπουμε πώς εξελίσσεται
και λέμε "Ωχ, το χειριστήκαμε λάθος".
Θυμάμαι που η δασκάλα στην τετάρτη τάξη, μας είπε να γράψουμε μια ιστορία.
Είπα "Ναι, θα γράψω μια ιστορία!"
Έγραψα ολόκληρο βιβλίο, έφτιαξα χειροποίητο δέσιμο
με εξώφυλλα μπρος και πίσω και της το έδωσα, και είπε
"Μια παράγραφο είπα, δεν έχω χρόνο να διαβάσω τόσα".
Μου συνέτριψε τη δημιουργικότητα.
Είπα στη μαμά μου ότι θέλω ν' αλλάξω τμήμα.
Και με πήγαν σε άλλη δασκάλα.
Πήγαινα συνέχεια αργά. Πάντα αργούσα στο σχολείο.
Έμπαινα την ώρα που όλοι κάθονταν ήσυχα,
κοιτώντας τον μαέστρο της μπάντας, κι έπαιρνα κακό ύφος,
επειδή ένιωθα τύψεις που άργησα,
κι έλεγα πως αν φαίνομαι θυμωμένη, ίσως πιστέψουν ότι κάτι δεν πάει καλά
και μ' αφήσουν ήσυχη.
Θυμάμαι ότι ένας από τους μαέστρους με πήρε παράμερα.
Είπε "Έχεις τη δύναμη ν' αλλάξεις το πώς νιώθουν οι άλλοι.
Όταν μπαίνεις στην αίθουσα
και βγάζεις αρνητική ενέργεια, απλώνεται.
Είσαι ηγέτης".
Δεν ήξερα ότι είχα την ικανότητα ν' αλλάξω τη χαρά ή τη λύπη κανενός.
Και θυμάμαι που σκέφτηκα "Θ' αναλάβω αυτήν την ευθύνη
γιατί αυτός ξέρει, είναι μεγαλύτερος".
-Βοήθησε στη διάπλασή σου. -Ναι.
Γύρω στα 20 μου,
παίζαμε συχνά με πληρωμή ποτά.
Καλά μέρη ή καταγώγια ή και τα δύο;
-Φτηνά μαγαζιά, στέκια χίπστερ. -Ναι.
Ξεκινήσαμε αρκετά… Ξέρεις, κάπως.
Ήρθε η μαμά μου σ' ένα σόου και δεν υπήρχε ψυχή.
Αυτό το έχεις κοινό με κάθε πετυχημένο μουσικό
στον κόσμο, ανέκαθεν.
Έπαιξες σε μέρη που ήρθε μόνο ένας θεατής.
Έχεις αυτήν την εμπειρία.
Μια φορά παίζαμε κάπου που δεν ήρθε κανένας
και ο ντράμερ μου είπε "Θα παίξω χαλαρά".
Ή κάτι τέτοιο. Του είπα "Μην παίζεις ποτέ μέτρια".
Παίζουμε πάντα σαν να είναι γεμάτη η αίθουσα".
-Σωστά. -Πάντα τα έδινα όλα, σε κάθε σόου.
Κατέληξα στο πάτωμα.
Γιατί αναγνωρίζεις την υποχρέωση.
Είναι υποχρέωση που συνειδητοποιούσα από μικρή.
Γιατί ο πατέρας μου ήταν πολύ αυστηρός,
αλλά επειδή ήθελε να πετύχουμε.
Ό,τι κι αν κάναμε, μας πίεζε να αποδώσουμε.
Ήταν σκληρός πατέρας ή δοτικός και τρυφερός;
Πολύ σκληρός.
Επέμενε πολύ για το φλάουτο στη μουσική καριέρα μου.
Έλεγε "Θέλω να παίζεις φλάουτο και να τραγουδάς.
Πρέπει να τραγουδάς". Κι εγώ έλεγα "Εντάξει".
Κι όταν άρχισε να χειροτερεύει η υγεία του,
για χιλιάδες λόγους,
είπα "Θα πετύχω, θα βγάλω πολλά λεφτά για να φροντίσω τον μπαμπά μου".
-Πόσο ήταν όταν πέθανε; -Πενήντα επτά ετών.
-Κι ο δικός μου πέθανε 57. -Αλήθεια;
Ναι. Τα 57 δεν είναι τίποτα, για όνομα του Θεού.
Ήσουν παιδί, γύρω στα 20;
-Ναι, ήμουν 20. -Ναι.
Όταν κοίταξα το περιβάλλον μου, ήταν θλιβερό.
Είπα "Ποια νομίζω ότι είμαι;"
-Τι ήταν θλιβερό όταν κοίταξες γύρω σου; -Ξέρεις, σκεφτόμουν
"Όσα έκανα μέχρι τώρα δεν άξιζαν τίποτα".
-Αλήθεια; -Ναι.
Μου προκαλούσε κατάθλιψη η αίσθηση της επίγνωσης
πως υποτίθεται ότι έπρεπε να κάνω κάτι,
αλλά η ζωή μου δεν αντανακλά αυτό το κάτι.
Ήξερα ότι πρέπει να γίνω αυτό που είμαι, όλη μου τη ζωή.
Όχι διάσημη, αλλά όπως είμαι τώρα.
Μεταδοτικά χαρούμενη, να βοηθάω, να συνδέομαι με τους ανθρώπους.
Ο καθένας θα καταλάβαινε πως αυτό μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη.
Αντιμετωπίζω πολύ άγχος.
Ξέρω αρκετά για το άγχος. Το άγχος και η κατάθλιψη πάνε πακέτο.
Πόσο άσχημα υποφέρεις από άγχος;
Ήταν πολύ άσχημα όταν ήμουν λίγο νεότερη. Ένιωθα σαν να βγαίνω από το σώμα μου.
Ξυπνούσα, η καρδιά μου χτυπούσε τρελά και δεν ήξερα τι ήταν.
Άρχισα βελονισμό και διαλογισμό
και τα συμπτώματα άρχισαν να μειώνονται.
Βοήθησε ο διαλογισμός;
-Πολύ. -Ναι.
-Μπορώ να τα αγγίξω; -Ναι.
-Είναι ροζ χαλαζίας. -Είναι ωραίο στην αφή.
-Πολύ ευχάριστο, ε; -Σωστά.
Η συλλογή μου με κρυστάλλους αυξήθηκε. Μου δίνουν κρυστάλλους
από τότε που έκανα το βίντεο στο Instagram.
Αγόρασα τρεις κρυστάλλους, ήταν οι πρώτοι.
-Ήταν αυτός, αυτός και… -Αυτός;
-Τον λατρεύω. Αμέθυστος, η αδυναμία μου. -Λατρεύω τον αμέθυστο. Είναι παντού.
-Υπάρχει μέσα σε γεώδη. -Σωστά.
Ονειρεύομαι να βρω ένα γεώδες, να το σπάσω. Τον δικό μου αμέθυστο.
Αλλά αυτοί οι τρεις σηματοδοτούν μια τεράστια αλλαγή στη ζωή μου.
Τους κρατούσα, ξάπλωνα και διαλογιζόμουν.
Μερικές φορές έβαζα τον ροζ χαλαζία πάνω στο τσάκρα της καρδιάς μου.
Επειδή είναι κρύσταλλος της αγάπης, βοηθάει το κανάλι της αγάπης σου.
Θα το βάλω εδώ. Ο μαύρος τουρμαλίνης σε προστατεύει από το κακό.
-Τουρμαλίνης; -Ο μαύρος, ναι.
Σε προστατεύει από το κακό και απ' όποιον σε επιβουλεύεται.
Και φυσικά αυτό είναι… Θέλεις να τα κρατήσεις, έτσι;
-Πανέμορφο. -Δεν είναι;
Αληθεύουν αυτά;
Τα πάντα είναι αγωγοί ενέργειας,
κι αν πιστεύεις πως αυτό μπορεί να σου αλλάξει τη μέρα, τότε λειτουργεί.
Από μικρός είχα έναν μεγάλο αμέθυστο
από τη φάρμα των παππούδων μου.
Πέραν τούτου, δεν ξέρω τίποτα για μυστικές δυνάμεις.
Αλλά, τι διάολο;
Αν σε κάνει να νιώθεις καλά, ποιος σκοτίζεται; Και είναι όμορφα.
Είμαι κακοδιάθετος 30 χρόνια. Θα έλεγες…
-Χριστέ μου. -Μπορούν να με κάνουν καλά;
Χρειάστηκες ποτέ φάρμακα για το άγχος;
Όχι. Δηλαδή…
-Έχω πάρει… -Ψυχαγωγικά;
Έχω πάρει μανιτάρια.
Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό. Ακούω πως παίρνουν μανιτάρια
και βιώνουν κάποια ψυχεδελική εμπειρία.
-Δεν έχεις πάρει μανιτάρια; -Μόνο με την μπριζόλα μου.
Άρα, μανιτάρια σιτάκε.
Αλλά δεν έχεις πάρει απ' αυτά που είναι για τριπάκι;
Τι τα κάνεις;
Παίρνω πολύ μικρή δόση. Κόβω το μικρότερο δυνατό κομμάτι
σαν ψίχουλο, και τρώω αυτό πρώτα.
Γιατί δεν θέλω να μαστουρώσω άσχημα.
Σωστά. Και τι γίνεται;
-Χαλαρώνεις πραγματικά. Γίνεσαι ευτυχής. -Χαλαρώνεις;
Απορρίπτεις τα τεχνητά πράγματα.
Μερικές φορές η τεχνολογία σε προκαλεί.
Και λες "Ένα λεπτό, εγώ ήρθα πρώτος".
-Ναι. -"Εσύ θα μου πεις τι θα κάνω;"
Είναι ενδιαφέρον.
-Όλοι ήμασταν εδώ πριν από την τεχνολογία. -Ναι.
Το iPhone μου είπε "Ώρα να ξυπνήσεις".
Κι εγώ λέω…
"Άκου, φιλαράκο, εγώ θα πω…" Ξέρεις.
"Κι έχω ήδη ξυπνήσει. Κάνεις λάθος.
Πώς τολμάς;" Και το 'βαλα στο συρτάρι.
Αυτό με τρομάζει.
Η ιδέα των μανιταριών.
Όταν ήμουν νεαρός, υπήρχε το LSD, το λεγόμενο acid.
Θεέ μου.
Αυτό το πράγμα με τρομάζει.
Έχω ακούσει να λένε "Η τηλεόραση ζωντάνεψε και με κατάπιε και ήμουν μέσα…"
Δεν θέλω να με καταπιεί τίποτα.
Το μόνο στη ζωή μου που φαίνεται να λειτουργεί κανονικά
είναι το μυαλό μου και το στόμα μου. Αν τρελάνω το μυαλό μου, τι μου μένει;
-Μόνο το χαζό στόμα μου. -Το στόμα σου.
-Ωραία. Θα το γράψουμε αυτό. -Ναι.
Λένε πως ο Jay-Z…
το κάνει αυτό και πάει πίσω από ένα μικρόφωνο,
-επινοεί πράγματα και κάνει τρέλες. -Αυτό θα κάνεις. Θα γίνεις Jay-Z.
-Ναι. -Θα είσαι ο D-Z. Ο Ντέιβ-Ζ.
-Ποιος; -Αυτό το μικρό…
-Ποιος είναι αυτός; -Δεν έχω ιδέα.
-Σου αρέσει; -Ναι.
Θα το βάλω εδώ μέσα. Ορίστε.
Τι λέει;
Θα βάλουμε και πλήκτρα. Έχει πολλή πλάκα.
-Είναι σε μινόρε; -Μινόρε.
-Δεν είμαι ιδιοφυΐα; -Κυριολεκτικά ιδιοφυΐα.
Ευχαριστώ.
Πάμε.
Φοβερό.
Ναι.
Πες ό,τι θέλεις τώρα. Καταλαβαίνεις;
Πώς θα ξέρω ότι τελείωσα;
Κάθε μέρα αναρωτιέμαι το ίδιο.
-Εντάξει. -Πάμε.
Δεν το έχω ξανακάνει.
Έλεος, σοβαρά;
Κοίτα με.
-Πάμε, λοιπόν. Μπες μόλις το ακούσεις. -Εντάξει.
Είναι σαν τα τεστ ακοής που έχω κάνει.
-Ήταν αρκετά δυνατά; -Δεν άκουσα τίποτα.
-Αλήθεια; Να πάρει. -Ναι.
Είναι πιο δυνατά;
-Λίζο, δεν ακούω τίποτα. -Πιο δυνατά;
Μπορεί να μη φταίει ο εξοπλισμός.
Να πάρει.
Ξέρεις…
-Να δούμε πώς ακούγεται. -Εντάξει.
Λίζο, δεν ακούω τίποτα.
Μπορεί να μη φταίει ο εξοπλισμός.
-Ένα λεπτό. -Αυτό θα πει έκφραση.
Ήταν σαχλαμάρες.
Αυτό θα το φυλάξω.
Το σημείο καμπής ήταν όταν αναγκάστηκα να φύγω από την πρωινή τηλεόραση.
Ποιο ήταν το σημείο καμπής στην καριέρα σου;
Ήταν η Μινεάπολη;
Η Μινεάπολη άλλαξε τη ζωή μου.
-Με ποιον πήγες εκεί; -Μ' έναν παραγωγό.
Και πήγαμε στην Εντίνα.
-Μέναμε στο… -Ξέρω πού είναι η Εντίνα.
Ήμουν στην Ιντιανάπολη, έλεγα τον καιρό,
και πήγα στην Εντίνα, στον σταθμό KSTP ή κάτι τέτοιο.
Ήταν ακριβώς τα ίδια λεφτά.
Ίδια δουλειά, ίδια λεφτά. Πλευρική μετακίνηση.
Θυμάμαι τη διαδρομή από το αεροδρόμιο
που έβλεπα ατέλειωτους φράχτες στη νησίδα της εθνικής.
Είπα στον οδηγό "Για τι είναι οι φράχτες;"
Υπάρχουν πολλά μίλια φράχτη με γρίλιες.
Είπε "Είναι για το χιόνι".
Οπότε, είπα "Μπα, δεν ξανάρχομαι εδώ".
-Ναι. -Γύρισα πίσω…
Μου έλεγαν πόσο ψηλό είναι το χιόνι.
Δεν ξέρω γιατί έμεινα. Λατρεύω τη Μινεάπολη.
Έτσι καταλαβαίνεις ότι η Μινεάπολη έχει κάτι το μαγνητικό.
Εγώ να αψηφήσω τέτοιο κρύο;
Αλλά η ζωή στην Εντίνα ήταν αλλόκοτη. Όλο πλούσιοι και λευκοί.
Είναι η πόλη όπου αν έχεις μαλλιά άφρο,
λένε "Τα μαλλιά σου έχουν πλάκα".
Εγώ έλεγα "Σκρόφα, γιατί έχουν πλάκα τα μαλλιά μου;"
Δούλευα στο McCormick & Schmick,
και θυμάμαι…
Είμαι απ' το Ντιτρόιτ όπου έχουμε διαφορετική προφορά,
και με διόρθωναν συνέχεια οι πελάτες.
Έλεγαν "Σολομός!"
Εγώ σκεφτόμουν ότι με καταπιέζουν.
Εκεί γνώρισα την DJ μου Σοφία Έρις, μια βδομάδα πριν φύγω από την Εντίνα.
Μέσα σ' ένα ταξί, έκλαιγα κι έλεγα "Δεν ξέρω πού να πάω".
Της ζήτησα να κοιμηθώ στον καναπέ της. Μετά κατέληξα στη νότια Μινεάπολη.
Μου φάνηκε παράξενο
που άκουσα ότι στη Μινεάπολη υπάρχει μεγάλη μουσική σκηνή.
Και σκέφτομαι "Όχι, δεν υπάρχει".
-Ναι. -Η Μινεάπολη είναι, για όνομα!
Έχουν φράχτες χιονιού. Δεν υπάρχει μεγάλη μουσική σκηνή.
Ο Πρινς είναι η μουσική σκηνή της Μινεάπολης.
Τώρα, είσαι στη Μινεάπολη.
Υπήρχε πραγματική, ακμάζουσα, βιώσιμη μουσική σκηνή;
Μέχρι σήμερα!
Είναι πολύ ωραία.
Ντόπιοι καλλιτέχνες γεμίζουν όλες τις αίθουσες την ίδια βραδιά.
Πόσον καιρό ήσουν εκεί και τι έκανες
όταν συνάντησες τον Πρινς;
Ήταν στόχος σου; Είπες "Πρέπει να γνωρίσω τον Πρινς";
Όχι.
Δεν βάζεις τέτοιο στόχο. Είναι…
άπιαστος. Κι αυτό είναι άπιαστο. Νομίζεις ότι κυκλοφορώ και λέω
"Θέλω να έρθει ο Λέτερμαν σπίτι μου";
-Ναι. -Δεν διανοήθηκα ποτέ κάτι τέτοιο.
Είναι αδιανόητο.
Δεν έμεινα πολύ στη Μινεάπολη, ομολογώ.
Μισό χρόνο; Δύο χρόνια;
Δύο χρόνια.
Ήμουν σε γυναικεία γκρουπ
με την DJ μου και μουσική σύντροφό μου, τη Σοφία Έρις και…
Ο Πρινς έκανε κάτι όπου προωθούσε
νεαρές μαύρες που ήταν δημιουργικές και τις στήριζε
στο Πέισλι Παρκ.
Πέισλι Παρκ αποκαλούσε το σπίτι του;
-Ένα μεγάλο… -Αλλά ήταν παραπάνω από σπίτι. Ήταν…
απίστευτο.
-Ήταν σαν στούντιο… -Κι εσύ…
Πήγαινες μια φορά, δυο φορές τη βδομάδα, κάθε βράδυ, τι;
Όχι κάθε βράδυ. Θα ήθελα. Η σχέση μου με τον Πρινς ήταν σαν…
Αυτός ήταν ο Τσάρλι κι εμείς ο Άγγελοι.
Κάπως έτσι ήταν.
Την πρώτη φορά στο Πέισλι Παρκ, ηχογραφήσαμε…
Κι αυτός μας άκουγε από ένα ηχείο.
Θυμάμαι που αναρωτιόμασταν αν του αρέσει.
Μας άκουγε.
Ήταν το κάτι άλλο. "Του αρέσει".
Καταλαβαίνεις; Και…
Εγώ σκέφτηκα "Ξέρεις κάτι;
Ο μυστικισμός είναι πραγματικός. Είναι αληθινός, δεν θα διαφωνήσω.
Δεν πρόκειται να…
ζορίσω τίποτα".
Ήσουν στη Μινεάπολη όταν πέθανε;
-Μόλις είχα μετακομίσει στο Λ.Α. -Μάλιστα.
Και έλαβα ένα μήνυμα που έλεγε "Ξέρεις, πέθανε".
Πέταξα την ίδια νύχτα στη Μινεάπολη, πήγα ίσια στην Πρώτη Λεωφόρο
και τραγούδησα το "The Beautiful Ones" του Πρινς.
Η τελευταία φορά που τον είδα ήταν… Πήγα στο Πέισλι Παρκ
κι έπαιξε το "Purple Rain" στο πιάνο.
Άρχισε να κλαίει καθώς έπαιζε, κι ήταν ο πιο υπέροχος ήχος που άκουσες ποτέ.
Το πιάνο ακουγόταν σαν έγχορδα και βιολιά
και σκέφτηκα "Από πού έρχονται αυτοί οι ήχοι;"
Η φωνή του ήταν υπέροχη. Και έκλαψε,
κι ήταν κάτι πανέμορφο. Και μετά είπε…
"Πρέπει να δουλέψω τη λίστα του σετ μου.
Δεν μπορώ να το βάλω τόσο νωρίς στο σετ".
Το "Purple Rain" τον συγκινούσε.
-Ναι. -Δεν κατάλαβα να έχει πρόβλημα.
-Ναι. -Απλώς δεν τον είχα δει τόσο συγκινημένο.
Τίποτα καλύτερο από έναν αληθινό καλλιτέχνη,
ειλικρινή, με σάρκα και οστά.
Ολόκληρος ο κόσμος μάτωσε γι' αυτόν τον άνθρωπο.
Ολόκληρος ο κόσμος έγινε μοβ.
ΑΝΑΠΑΥΣΟΥ ΣΤΟ ΜΟΒ
Λοιπόν, μετακομίζεις στο Λ.Α. επειδή άρχισες ν' ανεβαίνεις;
Το Λ.Α. λειτουργεί έτσι. Ξαφνικά κοιτάς γύρω σου κι είσαι στο Λ.Α.
Έλεγα "Δεν θα φύγω ποτέ. Λατρεύω τις Δίδυμες Πόλεις. Θα μείνω εδώ".
Και βρέθηκα να πετάω μπρος-πίσω.
Στην αρχή μ' έβαζαν σε ξενοδοχεία.
Μετά είπαν "Να σου βρούμε διαμέρισμα".
-Και ξαφνικά… -Αυτό είναι…
Ένας μουσικός παραγωγός τα χρηματοδοτεί αυτά;
Μετακόμισα στο Λ.Α. επειδή είχα δουλειά στο MTV.
Υπέγραψα με την Atlantic Records. Αν γινόταν από τη Μινεάπολη, θα το 'κανα.
Τώρα γίνεται απ' οπουδήποτε. Δεν χρειάζεται να είσαι στο Λ.Α.
Ακόμα και στο Λίντον, Ιντιάνα.
-Μη με βάζεις σε πειρασμό. -Ναι.
Γεια σας
Τι γίνεται;
ΓΕΙΑ ΣΟΥ!
Ξέρετε τι γίνεται;
ΞΕΡΕΙΣ ΠΩΣ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ;
Ξέρετε τι ώρα είναι;
Ώρα να ψηφίσετε
ΨΗΦΙΣΤΕ ΣΤΙΣ ΠΡΟΕΔΡΙΚΕΣ ΠΡΟΚΡΙΜΑΤΙΚΕΣ
Ώρα να ψηφίσετε!
ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ
Ώρα να ψηφίσετε!
-Και εν μέσω όλων αυτών, γράφεις μουσική. -Σαν τρελή.
Έγραφα υπερβολικά πολλά. Έμαθα να γράφω λιγότερα.
Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό.
Έγραφα πολλά, ήμουν υπερβολικά φλύαρη.
Έγραφα περίπλοκους ρυθμούς.
Αν ακούσεις το… "Batches & Cookies", "Θυμάμαι το γκούι-γκούι
Πήρες και είπες 'Ούι-ούι'.
Θέλω δύο για το μωρό μου μπούι". Γιατί ραπάρω τόσο γρήγορα;
Και συνειδητοποίησα ότι για να συνδεθώ με το κοινό, πρέπει να το απλοποιήσω.
Υπάρχει ένας στίχος "Γιατί οι άντρες να είναι…"
"Τέλειοι μέχρι να πρέπει να το αποδείξουν;"
Το βρήκα πολύ…
όμορφο.
Είναι περιεκτικό και αληθινό.
Πω πω.
Βρήκα ένα βίντεο όπου κλαίω στο στούντιο
ηχογραφώντας το "Truth Hurts".
Ποια εμπειρία σε οδήγησε σ' αυτό;
Ένα μπουκάλι κρασί οδήγησε στην εμπειρία.
Ταξίδευα με δυο χορεύτριες, DJ, διευθύντρια δημιουργικού,
μάνατζερ περιοδείας, όλες γυναίκες. Είχαμε ένα μπουκάλι κρασί στο green room,
και είπαμε "Διάολε, πάμε".
Δεν πέτυχα τον ήχο, αλλά είναι εντάξει.
Ήμουν πολύ λυπημένη από μια πραγματικά τραυματική εμπειρία.
Οι ερωτικές σχέσεις τραυματίζουν και χωρίς να 'ναι δραματικές.
Είναι από τα πράγματα που εμφανίστηκαν στη συζήτηση.
"Γιατί είναι οι άντρες τέλειοι μέχρι να πρέπει να το αποδείξουν;"
Και το σημείωσα
και το έβαλα κάπου για να μην το ξεχάσω.
Κι όταν κάναμε το "Truth Hurts",
επέστρεψα σ' αυτό.
Για μένα σημαίνει…
ότι βάζουμε συνέχεια τους άντρες σε θέση ισχύος,
ειδικά στον έρωτα, επειδή τους εμπιστευόμαστε.
Τους εμπιστευόμαστε να μας φροντίσουν.
Κι όταν έρχεται η ώρα,
συχνά μας απογοητεύουν.
Έτσι θέλουν οι άντρες να τους βλέπετε.
Ως τέλειους.
Λένε πάντα, κι εγώ μεταξύ αυτών, με κάθε ευκαιρία,
"Θα σου πω κάτι για μένα".
Αλλά όταν έρθουν τα ζόρια, "Θεέ μου, πού είναι ο πυροσβεστήρας;
Γαμώτο, πού είναι…" Ξέρεις, έτσι.
Όταν με ξαναπείτε "ταλαντούχα", να με πείτε "πολυτάλαντη".
Πάρε μου μια πίπα!
Όταν παίζεις το φλάουτο… Ειλικρινά, γι' αυτό είμαι εδώ.
-Απλώς… Ναι. -Αυτό είναι!
Αυτό είναι, ακριβώς.
Δηλαδή, ποιος στο καλό…
Ήταν σε κάποια τάξη… Είπε κάποιος "Έλα δω, παιδί μου";
Θα μπορούσα να 'μαι κλαρινετίστα, να κουνιέμαι και να παίζω.
Αλλά αν δεις τώρα τη ζωή μου,
ήταν το πιο θαυμαστό πράγμα, επειδή, πρώτα απ' όλα,
η μπάντα του σχολείου Youngblood ήταν η καλύτερη στον κόσμο.
Μαθητές της Ε' και της Στ' τάξης παίζαμε κονσέρτα στο γυμναστήριο.
Ο μαέστρος, ο κ. Τζέιμς Μπράουντεν,
διασκεύαζε τραγούδια από το ραδιόφωνο
και τα παίζαμε και μας έκανε να χορεύουμε
και μας έκανε ν' αγαπήσουμε τη μουσική.
Έχει πλάκα, φοβόμουν το τζαζ και το ροκ φλάουτο,
αλλά το κλασικό, "Ο άντρας με το χρυσό φλάουτο"…
-Τζέιμς Γκάλγουεϊ. -Τζέιμς Γκάλγουεϊ, τον λατρεύω.
Εκεί είπα "Αυτό είναι!" Άκουγα τα CD του
και προσπαθούσα να παίξω πρίμα βίστα.
-Τον έχεις γνωρίσει; Παίξατε… -Όχι.
Έχει ένα πλατινένιο φλάουτο, έλεγα "Τι παικταράς!"
Καταλαβαίνεις;
Άλλοι έχουν πλατινένιες αλυσίδες, αυτός πλατινένιο φλάουτο.
Ο χαρακτηρισμός ενός ανθρώπου που είναι κορυφαίος
φλαουτίστας συμφωνικής ορχήστρας ως "παικταρά"
είναι πολύ καλός.
Είναι παικταράς.
Μο, θα μπορούσες να γελάσεις τώρα.
-Είναι απαίσιος ηθοποιός. -Φριχτός.
-Έχεις φλάουτα εδώ; -Πάρα πολλά φλάουτα.
Είναι ακριβά;
Όταν ήμουν αδέκαρη, είχα το φλάουτο Σάσα
και ήταν το πιο ακριβό πράγμα που κατείχα.
Ούτε αμάξι ούτε σπίτι, τίποτα. Το φύλαγα σαν τα μάτια μου.
-Μπορώ να ρίξω μια ματιά; -Ρίξε.
-Θεωρεί τον εαυτό της κορίτσι. -Εκπληκτικό.
Έχεις μαγευτεί με το φλάουτο!
Ναι, πραγματικά, γιατί όχι κι εσύ;
Υποθέτω ότι το έχω συνηθίσει.
-Κάτσε να σου την καθαρίσω. -Ναι.
Είναι λαδωμένη, επειδή παίζω και δεν την καθαρίζω.
Το φλάουτο Muramatsu φτιάχνεται στην Τοκοροζάβα της Ιαπωνίας.
Είναι πολύ ξεχωριστό. Εξαιρετικά σπάνιο φλάουτο.
-Πού το βρήκες; -Μου το πήρε ο πατέρας μου
όταν πήγαινα δευτέρα ή τρίτη λυκείου,
και το έχω έκτοτε.
-Κοίτα το. -Είναι σαν κόσμημα, ε;
-Μπορείς την αγγίξεις. -Δεν θέλω.
Ειλικρινά, αν δεν ήσουν εδώ, θα δοκίμαζα να παίξω.
-Αλήθεια; -Ναι.
Έχω πολλά φλάουτα. Κυριολεκτικά… Αυτό είναι οκαρίνα, αυτό είναι κόρνα.
-Είναι σαν μελόντικα. -Μόνο που παίζεται σαν φλάουτο.
-Είναι στο πλάι. -Ναι, δεν ξέρω.
Έχω πάρα πολλά φλάουτα.
Θέλω να δοκιμάσεις ένα που δεν είναι ακριβό.
Δοκίμασε την Μπλου Άιβι.
Η Μπλου Άιβι.
-Είναι αμφιλεγόμενη. -Λόγω του χρώματος;
Ναι, λένε "Δεν είναι φλάουτο, είναι παιχνίδι".
Οπότε…
Οι άνθρωποι γίνονται κακοί όταν μιλάνε για φλάουτα.
Το μισώ!
Βάζεις το χέρι σου εδώ και μετά… Έτσι.
Θεέ μου, είναι φοβερό. Έχεις ταλέντο. Δεν τα καταφέρνουν έτσι την πρώτη φορά.
Πού να φυσήξω;
Λοιπόν…
-Εντάξει. Παιδαριώδες. -Σταμάτα.
Φυσάς σ' αυτήν την τρύπα.
Θα σου ζητήσω να φύγεις.
Το έχεις.
-Μου κόπηκε η ανάσα. -Καλώς όρισες στον κόσμο μου.
Φαντάσου. Να παίζεις και να τραγουδάς;
-Ν' ακούσω εσένα. -Εντάξει.
Φυσάς δυνατά ή απαλά;
Είναι η embouchure, το στόμα σου.
-Ναι. -Πρέπει να…
Κανείς δεν μπορεί να το κάνει.
-Έτσι. Κράτα αυτό. -Ναι.
Ας δοκιμάσουμε έτσι.
Στάσου, όχι.
Θα πρέπει να υπάρχει κάτι μέσα. Πώς το 'κανες αυτό;
Στάσου, πώς το έκανες αυτό;
Είναι σαν φωνή πουλιών;
-Θα με συνοδεύσεις με τη Σάσα; -Το φλάουτο;
Εντάξει. Τι νότα είναι αυτή;
-Είναι το "Jingle Bells". -Κουράστηκα.
Μπορούσες να κάνεις καριέρα στο συμφωνικό φλάουτο.
-Το ήθελα πολύ. -Τι συνέβη;
Παράτησα το πανεπιστήμιο.
Όταν πέθανε ο πατέρας σου;
-Σε ποιο έτος ήσουν; -Στον ενάμιση χρόνο.
Σοβαρά.
-Αλλά τα πήγαινες καλά με το φλάουτο. -Ναι, τα πήγαινα καλά.
Τους έστελνα αδιάβαστους τους τσόγλανους στο master class.
Το master class, γι' αυτούς που δεν ξέρουν,
είναι μάθημα όπου μαζεύονται όλοι, παίζεις το κομμάτι σου
και ο δάσκαλος κάνει κριτική.
Για να βεβαιωθώ ότι το έχουμε καταγράψει, έστελνες αδιάβαστους τους τσόγλανους.
-Καλά το λέω; -Έστελνα αδιάβαστους τους τσόγλανους.
Αδιάβαστους τους τσόγλανους.
-Είχα στιλ, δικέ μου. -Ναι.
Καθώς εξελίχθηκε ο μουσικός σου ορίζοντας και διευρύνθηκε,
κι ασχολήθηκες με άλλα είδη μουσικής, σε αποθάρρυναν να φέρνεις το φλάουτο.
-"Μην το φέρεις αυτό εδώ". -Ναι.
Και σκέφτομαι "Είναι τρελοί. Αυτό το φλάουτο φέρνει χρήμα, για όνομα".
Είχα πολλές ενοχές σχετικά με την μπάντα.
Έλεγαν "Αυτά είναι για τους φύτουλες".
Δεν απαντούσα "Όχι, είναι κουλ".
Έλεγα "Δίκιο έχετε". Τόσα ήξερα.
Αλλά ανέβασα ένα βίντεο στο Instagram
όπου έπαιζα φλάουτο, και ο κόσμος ξετρελάθηκε
και είπα "Σας αρέσει, λοιπόν; Εντάξει".
Και έπαιξα στη σκηνή και απλώς απέκτησε δική του ζωή.
-Τι πρόβλημα είχαν με το φλάουτο; -Οι ράπερ δεν παίζουν φλάουτο.
Το ξέρω, αλλά αυτό είναι το ωραίο. Τα συνδυάζεις και μπίνγκο!
Ο ήχος του…
Ναι. Είναι θεραπευτικός.
Είναι όμορφη συχνότητα.
Η μουσική για διαλογισμό είναι συνήθως φλάουτο.
Αλήθεια; Είναι θαυμάσιο.
-Ευχαριστώ. -Ναι.
Λοιπόν, αυτό έκανα στο μπιζ μου.
-Έβγαινα με το φλάουτο. -Ο κόσμος τρελαίνεται.
-Ουρλιάζουν. -Ναι.
Είναι δημοφιλής. Δεν βγαίνει για λιγότερο από 20 χιλιάρικα.
Αλήθεια.
Βγαίνουμε και παίζω ένα παιχνίδι. "Το ξέρετε αυτό;"
Κι όλοι λένε "Δεν ξέρω".
Παίζω λίγο μαζί τους και ρωτάνε "Τι είναι;"
Μωρό μου
Και τότε το πιάνουν. "Α, εντάξει".
Ναι.
Θεέ μου.
Είναι εκπληκτικό να στέκεσαι τόσο κοντά στον ήχο.
Ευχαριστώ. Έχω κάμποσο καιρό να παίξω…
-Έχεις σκουριάσει. -Έχω σκουριάσει.
Σκούριασε η μικρή μας;
Γυμνάζομαι συνέχεια τα τελευταία πέντε χρόνια
και μερικοί μπορεί να εκπλήσσεστε
που δεν γυμνάζομαι για να έχω τον ιδανικό σας σωματότυπο,
αλλά για τον δικό μου ιδανικό σωματότυπο.
Ξέρετε ποιος είναι αυτός; Δεν σας πέφτει λόγος, γαμώτο.
Έχουν γράψει πολλά για το σώμα σου.
Α, ναι.
Το μόνο που μου έχουν πει για το δικό μου σώμα είναι
"Νιώθεις καλά;"
Είναι επειδή "Δεν θεωρούμε ότι έχεις το σωστό σώμα
για να κάνεις αυτό που κάνεις"; Μια απλή γνώμη;
Με ενοχλούσε για πολύ καιρό,
που το μόνο που συζητούσαν ή σκέφτονταν ήταν το μέγεθός μου.
Δεν μου άρεσε που με καταδίκαζαν γι' αυτό
και επίσης μ' ενοχλούσε όταν με παίνευαν.
"Είσαι τόσο γενναία!"
Όλα αυτά στα σόσιαλ μίντια ή…
Σόσιαλ μίντια,
άρθρα, κατάμουτρα.
Θεωρούσαν φιλοφρόνηση το να πουν ότι δεν δείχνω απολογητική.
"Για ποιο πράγμα να απολογηθώ;"
Το 2014, όταν φορούσα κορμάκι στη σκηνή λέγοντας ότι αγαπάω τον εαυτό μου,
μαζί με δυο χοντρές με κορμάκια,
κάποιοι έλεγαν "Πώς τολμάει; Πώς τολμάει ν' αγαπάει τον εαυτό της;
Πώς μπορεί;"
Βαρέθηκα να είμαι ακτιβίστρια επειδή είμαι χοντρή και μαύρη.
Θέλω να είμαι ακτιβίστρια γιατί είμαι έξυπνη, νοιάζομαι για θέματα,
η μουσική μου είναι καλή, θέλω να βοηθήσω τον κόσμο.
Σε πόσα συλλαλητήρια έχεις πάει;
Το πρώτο μου ήταν…
Θα ερχόταν μια εκκλησιαστική ομάδα
που διαμαρτυρόταν για τη νομιμοποίηση του γάμου των γκέι.
Κάναμε μια αντιδιαδήλωση, το 2012 νομίζω πως ήταν.
Κι έκτοτε συνεχίζω ενεργά.
Άρα είναι ανάμικτο;
Οι μισοί εμπνέονται από σένα κι οι υπόλοιποι θυμώνουν;
-Ξέρεις, εστιάζω μόνο στα θετικά. -Μπράβο.
Φυσικά, εμφανίζεται και κάποιο αρνητικό σχόλιο.
Τα αστεία.
Παίζει κάποιο ρόλο και ο φθόνος;
Με ζηλεύουν αυτές οι σκρόφες.
Αλλά καταλαβαίνεις τι λέω;
Νομίζω ότι όταν βλέπουν κάποιον που είναι ελεύθερος,
τους αρέσει να βάζουν την ταμπέλα "διαφορετικός",
ή να βάζουν την ταμπέλα του ανεπιθύμητου.
Ή ακόμα… Ούτε καν του ανεπιθύμητου,
λένε "Αυτό είναι απλώς ανέφικτο".
Είναι μοναδική, κανένας δεν μπορεί να είναι έτσι".
Που περιέχει λίγο "Μακάρι να μπορούσα να είμαι έτσι".
Ειδικά οι άνθρωποι που μισούν. Αυτό δεν με πληγώνει, όμως.
Είμαι μια χαρά. Ξέρω ότι είμαι όμορφη κι ότι είμαι ζόρικη σκρόφα.
Είμαι επιτυχημένη και υγιής.
Μπορώ να τις νικήσω όλες, σε όλα, με κάθε τρόπο.
Σωματικά, ψυχικά, πνευματικά, οικονομικά.
Σε νικάω στον τραπεζικό λογαριασμό.
Θες να με δεις πώς σε νικάω, σκρόφα;
Θες να με δεις πώς σε νικάω;
ΤΖΟΡΤΖ ΦΛΟΪΝΤ
ΜΑΪΟΣ 2020
Έχουμε την πανδημία,
αλλά έχουμε κι έναν άλλο ιό που υπάρχει εδώ και 400 χρόνια.
Έγινε λιντσάρισμα, αυτό έγινε.
Αυτό που είδα ήταν ένας νταής
που δεν είχε κανένα πρόβλημα να φερθεί όπως φέρθηκε
ενώ τον τραβούσαν βίντεο.
Και μετά, συνειδητοποιείς
"Ναι, έτσι γίνεται στον κόσμο".
Ως μαύρη πολίτης αυτής της χώρας,
είμαι συγκλονισμένη από τον τρόπο που μας φέρονται και μας βλέπουν
όλη μου τη ζωή.
Θυμάμαι τη δολοφονία ενός νεαρού μαύρου,
άοπλου, στη Μινεάπολη, στη γειτονιά μου. Τον έλεγαν Τζαμάρ Κλαρκ.
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΖΑΜΑΡ ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 2015
Έγραψα το τραγούδι "My Skin", και σκεφτόμουν "Πρέπει να φέρουμε αλλαγή".
Ο κόσμος κατασκήνωσε έξω από το τμήμα,
μας πυροβολούσαν, ένας Θεός ξέρει ποιοι.
Ήταν τρομαχτικό. Μαύρες ώρες.
Και ο Ταμίρ Ράις, που ήταν 12 χρονών,
έπαιζε στο πάρκο
και τον πυροβόλησε ένας αστυνομικός.
Σε δευτερόλεπτα.
Δωδεκάχρονο μαύρο αγόρι.
Και ο κόσμος το πολιτικοποίησε.
Πώς πολιτικοποιείς τη δολοφονία ενός παιδιού;
Κι εγώ…
ήμουν τόσο μουδιασμένη
που έχασα κάθε ελπίδα για αλλαγή σ' αυτήν τη χώρα.
Τετρακόσια χρόνια κι αυτό είναι το πού βρισκόμαστε τώρα.
Αλλά ναι. Η αλλαγή είναι οδυνηρή
και πρέπει να δηλώσεις παρών.
Αυτήν τη φορά, είδα κάτι διαφορετικό.
Είδα την ξαφνική συμπαράσταση
νεαρών λευκών ατόμων…
που δεν την είχα ξαναδεί. Και είδα ανθρώπους στις ειδήσεις
να συνειδητοποιούν ότι είναι κάτι παραπάνω από ένα hashtag
κι ένα κίνημα και τα παράπονά μας, είναι πραγματικό συστημικό δηλητήριο.
Κι αυτό μ' έκανε να ελπίζω για πρώτη φορά.
Ελπίζεις;
Θέλω να πω
δεν μπορώ παρά να είμαι αισιόδοξη και να ελπίζω.
Ως καλλιτέχνιδα, κάνω μουσική που φτιάχνει τη διάθεση.
Είμαι μια χοντρή μαύρη κοπέλα που μεγάλωσε στο Τέξας.
Εκείνη την εποχή, μου είπαν πως δεν θα έκανα τίποτα στη ζωή μου.
Τώρα όλος ο κόσμος έχει ερωτευτεί το όμορφο χοντρό κορμί μου.
Το λέω αυτό κάθε βράδυ στη σκηνή.
"Βλέπετε αυτό το συναίσθημα,
αυτό το χαμόγελο, αυτή τη χαρά που νιώθετε;
Δεν θέλω να τελειώσει όταν φύγετε από δω."
Αν μπορείτε ν' αγαπήσετε εμένα, μπορείτε ν' αγαπήσετε τον εαυτό σας.
Κι αν δεν σας πειράζει, θέλω να πούμε ένα μικρό μάντρα.
Μπορείτε να πάρετε όλοι μια βαθιά ανάσα;
Ξέρω τι εννοείς. Στη σκηνή είσαι ανυπέρβλητη.
Εντυπωσιάστηκα από το πόσο μεταδοτική είναι η ευτυχία σου.
Θέλω να κοιτάξετε το άτομο δίπλα σας
και να πείτε "Σ' αγαπώ".
Σ' αγαπώ!
Είσαι όμορφος!
Και μπορείς να κάνεις τα πάντα!
Μπορείς να κάνεις τα πάντα!
Πείτε "Σ' αγαπώ, Λίζο".
Σ' αγαπώ, Λίζο!
Είσαι όμορφη, κοπέλα μου.
Είσαι όμορφη, κοπέλα μου!
Και μπορείς να κάνεις τα πάντα, σκρόφα!
Μπορείς να κάνεις τα πάντα, σκρόφα!
Η υποτίμηση του εαυτού μας είναι τόσο κοινή που έχει γίνει φυσιολογική.
"Ωχ, τι βλάκας! Πάλι τα σκάτωσα, είμαι ηλίθια".
Ή "Δεν είμαι ωραία μ' αυτό".
Δεν λέω ποτέ "Δείχνω ωραία. Είμαι έξυπνη".
Κι όταν έχεις θετικές εμπειρίες με άλλους,
αυτό απλώνεται.
Και αυτό κάνει τη διαφορά.
Άνθρωποι σαν εσένα που μπορούν να δίνουν παραστάσεις
και να κάνουν τους άλλους να αγαπήσουν τον εαυτό τους,
αυτό είναι ανεκτίμητο. Όσοι το καταλαβαίνουν είναι τυχεροί.
Γιατί είναι ενέργεια που δεν τη βιώνουν οι περισσότεροι.
-Μου λείπει, θέλω να κάνω σόου. -Ναι.
Πώς ακούγεται ο ρυθμός, είναι πολύ δυνατός;
Ν' ακούσω λίγο και θα ξεκινήσουμε.
Πάμε.
Ζεσταίνομαι
Είμαι άσχημος
Ιδρώνω
Είμαι μούσκεμα
Είμαι γέρος
Εντάξει, στάσου. Περίμενε. Το τραγούδι είναι σχεδόν καλό, αλλά…
Για να είναι τραγούδι της Λίζο, πρέπει να 'ναι θετικό, όχι "Είμαι άσχημος".
Αλλιώς, πρέπει να πεις "Είμαι άσχημος, αλλά μ' αρέσει".
Νόμιζα ότι είμαστε στο ίδιο μήκος κύματος.
Δεν πρόκειται να μου βγει πιο θετικό.
ΤΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΗΣ ΛΙΖΟ
Τι θέλεις για το μέλλον; Σε τρία χρόνια τι θα κάνεις; Σε πέντε χρόνια;
Θέλεις να συνεχίσεις έτσι σ' όλη τη ζωή σου;
Ο Διασκεδαστής της Χρονιάς είναι τέλειο.
Δεν ψυχαγωγώ απλώς, είμαι διασκεδαστική.
Και θα είμαι πάντα διασκεδαστική.
Δεν έχω στόχο να γίνομαι ευχάριστη.
-Περισσότερες ταινίες ή λιγότερες… -Η αυτοκρατορία ξεκινά.
Ναι.
Γιατί είμαι πολύπλευρη. Είμαι πολύ ταλαντούχα και έχω ιδέες.
Η μουσική θα είναι πάντα το επίκεντρο ή ο κύριος διάδρομος;
Δεν μπορώ παρά να δημιουργώ μουσική. Είμαι πολύ μουσικό άτομο.
Είναι το πεπρωμένο μου.
Ομολογώ ότι η εμπειρία μου εδώ μ' εσένα αποδείχτηκε
όλα όσα φανταζόμουν.
-Είσαι υπέροχη γυναίκα. -Σ' ευχαριστώ.
Κι εγώ σε εκτιμώ.
Πώς τα πας;
-Πώς τα πας; -Έλα δω.
-Ήταν υπέροχα. -Ευχαριστώ πολύ.
Εγώ σ' ευχαριστώ πολύ.
Η Λίζο, κυρίες και κύριοι!
Σας ευχαριστώ πολύ!
Πάμε.
Ζεσταίνομαι, ιδρώνω
Είμαι γέρος, είμαι άσχημος
Έχω ιδρώσει
-Τέρμα η ηχογράφηση. -Ναι, τελείωσε ήδη.
Κάτι τελείωσε μέσα μου.
Το φυλάω και θα φτιάξω τραγούδι.
Ναι, και θα πουν "Τι έπαθε η Λίζο;"
Θα απογειώσω την καριέρα σου.
Θα βάλουν παντού πλακέτες με το πρόσωπό σου.
Υποτιτλισμός: Αλεξάνδρα Καρανικολού