Yeni okul yılının ilk kahvaltısı!
Bu yılın teması "İkinci". Tahmin et neden?
Temanın hep yeni geçtiğim sınıf olması mı?
Yanlış. Anaokulu teman "Tavşancık"tı. Otur bakalım.
Bu yıl
Robinson krepleri menüde.
Efsane ikinci kaleci Jackie Robinson'un hatırasına.
Koşudan önce protein içeceği içmiştim. Saat beşten beri ayaktayım.
Tek başına karanlıkta koşuya mı çıktın?
Sakin ol.
Koşu bandındaydım.
Asfalt dizlerimi harap ediyor.
Eyvah, yola çıksam iyi olacak.
Okul için, değil mi?
- Evet, başka nereye gidebilirim ki? - Şu sağlam reklamcılık işine mesela?
Hiç değişmemişsin.
Evet, sen de.
Kahveye geldik. Sophie'nin aboneliği varmış, bir kahve bedava.
Radyodan haber kanalını dinleyerek geldik.
Uzay kampına giden o sevimli kız birdenbire orta yaşlı bir memura döndü!
- Bana annemi hatırlatıyor. - Graham da uzay kampında değişti mi?
Kendin sor.
Artık yeni bir adamım, dostum.
Şuna baksana. Kısa çorap.
Sophie özgür bir çocuk olmak istiyor, Graham'ın da bu çorap meselesi çıktı.
Değişim her yerde.
Çok doğru.
Nasıl dayanırım bilmiyorum. Jack anaokuluna başlıyor.
Pekâlâ.
İlk gününün tadını çıkar evlat!
Gururlandır beni.
Burada öğrenime kreşten başlanıyor, biliyorsun değil mi?
BEKÂR EBEVEYNLER
Bu Ben.
Öpücük hastalığı kapmıştı ve ağustosu yatakta geçirmesi gerekti.
Koca Benny!
Ne kadar da yanmışsın!
Tanrım! Birileri sağlam spor yapmış gibi!
- Dezenfektan. - Tabii.
Rory Banks, sınıf başkanı. Lütfen Will'e değişimin güzel olduğunu söyle.
Peki. Bu önceden bahsettiğin bir şey miydi yoksa...
Aslında umurumda değil. Değişim güzeldir Will.
Lütfen ama!
Sonu iyi biten tek bir değişim söyle. Salatalığın turşuya dönüşmesi hariç.
Anneler, babalar veya kendini farklı nitelendirenler.
Ben Z Kuşağı'ndan Homily Pronstroller.
At paylaşımı uygulamamı satıp, meclise girme çalışmalarım için
sınıf öğretmenliğine bir yıl ara verecek kadar para biriktirmiştim.
Geçen yılın sınıf annesi elini
veya dilediği başka bir uzvunu kaldırabilir mi acaba?
Selam millet.
Değişimin korkutucu olabildiğinin farkındayım, tamam mı?
Ama bu karmakarışık dünyada hiç değişmeyen bir şey vardır,
o da bendenizin ebediyen sınıf sorumlunuz olacağımdır.
Harika!
Bu soruyu bilerek sormamın nedeni,
seni bu yarıştan elemekti.
Şuna bak.
Hepsi Hilltop Okulları Tüzüğünde yazıyor.
Hilltop da cillop gibiymiş. Her yer yayla gibi.
Yeni bir kanun çıkmış.
İki Yıllık Sınıf Sorumluluğu Yasası mı?
"Hiçbir çocuğun ebeveyni iki yıl üst üste sınıf sorumlusu olamaz" mı?
Yani birinci sınıfta olduğum için ikinci sınıfta olamıyorum öyle mi?
Yani en erken üçüncü sınıfta olabiliyorum öyle mi?
Yani önümüzdeki 365 gün boyunca
fütursuzca yaşamın dalgalarında sürüklecek,
ve aynı eski bir duvar kağıdı gibi kimliğimden sıyrılacağım öyle mi?
Pekâlâ, kimler ret oylaması nasıl yapılır biliyor?
Bayağı karmaşık bir şey, iyi dinleyin.
- Ret. - Ret.
Kabul, kabul!
İşte karşınızda 2019-2020 Hilltop İlkokulu İkinci Sınıflar Sınıf Sorumlusu!
Hayır, yok! Ret, ret!
Ret! Tuvaletteydim.
Tuvalette ret demiştim ama duymadınız.
Ret. Ret!
Olamaz, yoksa siyasette bir deprem falan mı oldu?
Tabii ki hayır. Derek yazdı mı diye bakıyorsun.
Ve yazmamış.
Tüm yazı Graham'ın babasına yazdığım bir maili
tasarlamak, düzenlemek, anlatımı güçlendirmek,
noktalama ve yazım denetimi yapıp en nihayetinde göndermekle geçirdim.
Bir "görüldü" bile yok!
Yani bir şeyler yazsa mutlu mu olacaktın?
Tabii ki hayır! Bana ne yanıt verebilir ki?
Olumlu bir sonuç ihtimalini düşünmeyi reddetmede üstüne yok.
Sağ ol. Şimdi anlaşıldığımı hissedebildim.
Bir şey söyleyeyim mi?
Kreşler inanılmaz pahalıymış, para da sahip olmadığım şeylerden...
Yok, sahip olmadığım 20 şeyden biri diyebilirim.
Miggy, beş yıldır burada istikrarsız bir performansla çalışıyorsun.
Yani zamdan bahsedebiliriz.
Heyecandan oldu diyebilirdim aslında ama cidden elimden kaydı.
Baksana, Miggy'e geçici bir iş bulabilirim,
ama burada mesailer artar, bu senin için sorun olur mu?
Haftada 50 bardağın
"Elimden kayıverdi"lere kurban gitmemesi sorun olur mu sence?
Peki ya her akşam kırılmış bardaklar veya kan izleri temizlememek?
Bana paraya mâl olan bir şeyden kurtulmak sorun olur mu sence?
Yani evet diyorum. Sorular mecaziydi yani.
Evet.
Baksana Miggy.
Cidden paraya ihtiyacın varsa sana bir iş bulabilirim.
Dünyanın en acımasız,
iğrenç ve korkunç yerinde.
İşte işyerim burası.
Tüm ifadelere bakman gerek.
Gördüğün tüm "propan", "rektum"
ve "kırık parça" kelimesini işaretlemelisin.
Propan, rektum, kırık parça.
Anlaşıldı. Peki ya sonra?
Tekrar yapacaksın.
Ve tekrar.
Dünya sonunda güneşe çarpıp ruhlarımız özgür olana dek.
Güzel.
Rektum.
Kahretsin.
"Kırık parça" değilmiş. İyi denemeydi "kalça"!
Bu ne biçim bir davaymış böyle.
Rektum.
Propan!
"Sınıf Sorumlusu" ve "Sınıf Sorumsuzu" olarak
hakkımız olan mevkilere dönmemizin bir yolu olmalı.
Ben de çocuklarım gibi özel hayatımı istiyorum.
Bu yüzden okullarında gönüllülük yapmıyorum.
Onlar da gelip dermatoloji grubumda doktorluk yapmıyorlar.
Sophie bağımsızlığının peşinde.
Benim de bu durumda daha az değil, daha çok onunla olmam gerekmez mi?
Öyle sorumsuz görüneceğin bir ortam yaratmalıyız ki
Bayan Pronstroller seni çıkarsın.
Senin de öyle bir kahraman olman gerekiyor ki seni tekrar göreve alsın.
- Çocuklar tehlikede olmasalar da... - Tehlikedelermiş gibi göstereceğiz.
Sorumsuzluk, kahramanlık, yanlış tehlike algısı.
- Aynı şeyi mi düşünüyorsun? - Asla.
Önümüzdeki cuma Milli Tarih Müzesi'ne gezileri var.
Sınıf sorumlusu refakatçi olacak.
Sıradan bir vatandaş olarak orada olurum. Hem tarihten tehlikeli ne olabilir ki?
Okul otobüsüne binmek zorundayım, değil mi?
Şanslısın.
Bizler bir dostlar birliğiyiz, dostlar kamarası değil.
Yani zincirin en zayıf halkası kadar güçlüyüz.
Zayıf olmayın yani.
Will? Sen nasıl...
- Douglas! Sen... - Ne arıyorsun burada?
Müzenin tadını çıkarıyordum!
- O kadar. - Refakatçilik yapıyorum.
- Bugün müydü? - Evet.
- Tamamen unutmuşum! - Tesadüfün de bu kadarı.
- Ama bu cidden fazla! - Gerçekten müthiş oldu!
- Tamam, plana geçelim. - Evet.
Çocuklardan birine bir müzede yapılacak en korkunç şeyi yaptırmalısın.
Kemiklere dokunmak.
Ama yük taşıyan kemiklere değil, diğer kemiklere dokundurtmalısın.
Çocuk kemiğe dokunmadan önce ne diyordun?
"Biri şu çocuğu durdursun,
bu normalde benim görevim ama sınıf sorumlusu olamayacak kadar sarhoşum."
Ardından hediyelik eşya dükkanından çıkıp,
kemikle temastan hemen önce çocuğu durdurup
günü kurtaracaksın.
Sınıf sorumluluğundan çıkma planını duyduk.
- Planında açıklar var. - Kızgın falan değiliz, seni anlıyoruz.
Başımızda olman, senin için olduğu kadar bizim için de sinir bozucu.
Yardımcı olabiliriz. Biz doğuştan suç ortağıyız.
Ya da planını fena çuvallatırız.
Aynı zamanda sabotajcı olarak doğmuşuz.
Ne diyorsun babalık?
Pekâlâ, bakın, çok çaresizim,
ve açıkçası size kızamayacak kadar sizinle gurur duyuyorum.
- Beni fena sıkıştırdınız. - Tamam.
Amy ve ben, safın birini yük taşımayan bir kemiğe dokundurtacağız,
Sen de konuşmanı prova edeceksin.
Öt bakalım.
"Biri şu çocuğu durdursun!"
Fazla ruhsuz.
Kendin bile inanarak söylemedin.
Bundan nefret ediyorum.
10 dakikada konuşulup bitecek konular için millet boş boş buralara kadar geliyor.
Bu günlerimizi alacak!
- Hep bunlara mı katılacağız? İğrenç! - İyi ki buradasın.
Kim bize kendi işinde kullandığı bir teknolojiden bahsedebilir?
Sakın, millet. Bırakın kendisi anlatsın da bitsin şu iş.
- Bilgisayar. - Yazıcı.
Harika! Mükemmel teknoloji örnekleri verdiniz millet,
ama kimse şimdi konuşacağımız teknolojiden bahsetmedi.
- Merak etmiyor musunuz? - Hayır.
İşyerinde Telefon Etiği
Kim bana telefonda neler yaptığımızla ilgili bir örnek verebilir?
- Konuşuruz! - Kesinlikle öyle, değil mi?
Konuşmak
Başka?
Lütfen kemerimle bağcıklarımı gevşet! Yapacaklarımdan korkmaya başladım.
Dinleriz!
Doğru, dinleriz.
Miggy.
Toplantının bir an önce bitmesi için yaptım de!
- Bundan keyif almadığına yemin et. - Hayır! Senin kadar nefret ediyorum.
Şunu bir dinlesene.
İşle ilgili her verimli sesli mesaj üç şeyle başlar.
Adınız ve soyadınız, dahili numaranız ve mesela havadan bahsetmek gibi
ortak ve samimiyeti arttırıcı bir konu.
Hangi aptal böyle bir sesli mesaj bırakır ki?
Neden sergi 16 yaşından büyük çocuklara uygundur diyorlar anlamadım.
Yani ben çok şey öğrendim.
Burada ne arıyorsun sen? Artık sınıf sorumlusu değilsin.
Sıradan bir vatandaş olarak buradayım.
Aynı gün burada olmamız tamamen bir tesadüf.
Yeni bir kıyafet mi o?
Evden çıkarken giydiğine ne oldu?
Beni yansıtan bir şey değildi, ben de birine bağışladım.
Vergiden kurtulmak için.
Safımız kimmiş?
Biri şu çocuğu durdursun!
bu normalde benim görevim ama sınıf sorumlusu olamayacak kadar sarhoşum.
- Cebine cesaretlendirici bir not atmıştım. - Ayakkabıma koyduğundan farklı mıydı?
Benzerlerdi ama azıcık.
Biri şu çocuğu durdursun dedim!
bu normalde benim görevim ama sınıf sorumlusu olamayacak kadar sarhoşum.
İçine ne kaçtı senin?
Uzay kampından geldiğinden beri bir garipsin.
- Neden... - Neden mi Graham dinozorun dibinde?
Harika bir soru.
Taşıyıcı kemik de ne demek?
Aman, neyse!
Koşun, hadi! Koşun! Çıkın buradan!
Kaçın çocuklar!
Angie, neden burada olduğumu iyi biliyorsun.
Hayır ama artık şaşırmıyorum.
Yani biri çıksa, "Bu tuvalet kağıdı diğerinden dört kat uzun" dese
kalkıp ölçecek değilim ya.
Bana tuvalet kağıdıyla aynı güvenle yaklaştığın için sağ ol.
Ama hayır, burada olmamın nedeni, Miggy'den bir sesli mesaj almam.
Buraya bayıldığından benim işi bırakıyor.
Vıdı, vıdı, vıdı! Bak, ben de zırvaca konuşabiliyorum!
Miggy çok yaratıcı biri.
Hayallerinin peşinde koşarken benim ona sağladığım esnekliğe ihtiyacı var.
Mesela plaj spor ayakkabıları, deniz pantolonları
veya şu kokarca korkulukları.
Merak etme, Miggy'nin buradan nefret etmesini sağlayacağım.
Yok, şu sesli mesaja bir bak.
Merhaba, ben Miggy LeFassbender Pak.
Dahili numaram 6921.
Hava da ne nemliymiş be!
Adı ve soyadı, dahili numarası,
ve hava gibi ortak ve samimiyeti arttırıcı bir konu.
Yani? Ne demek bu?
Düş peşime ve geç kalmamış olmamamız için dua et demek.
Televizyonuma kötü bir haberim var.
Çünkü artık en güzel günlerimi
sadece burada geçireceğim!
Çak bir beşlik, çak bir tane!
Olur böyle şeyler işte.
Kemiklerle savaştım ve onlar kazandı.
Az önce müdürle konuştum
ve bugün su yüzüne çıkan şeylere rağmen
gelecek nesillerin Douglas'ı
bir kahraman olarak hatırlayacağını söyledi.
Çünkü insanlar içebilir, çocuklar meraklıdır ve iskeletler de yıkılabilir,
ama o soğukkanlılığını korudu.
Gerçek bir sınıf sorumlusu da bunu yapardı.
Hayır!
Gerçek bir sınıf sorumlusu bu meseleyi yargıya taşır!
Tamam, sakin ol. Çocuklar hâlâ korkuyor.
Biliyor musun, şu çığırtkan ses tonun aynı yere düşen dev kemikler gibi.
Doğrudan yargıya gidiyoruz!
Beş dakikaya Ön Sıra Öğrencileri Birliği'yle toplantım var.
Dört dakikanız var. İyi değerlendirin.
Dinle Rory, mesele şu, yardımına ihtiyacımız var, tamam mı?
Okul tüzüğünde değişikliğe gidilsin ki...
Yardımda bulundum bile.
Yazın, İki Yıllık Sınıf Sorumluluğu Yasası'nı geçirmem için
bir üyemizden talep gelmişti.
Ben de geçirdim. Yardımım buydu işte.
Kimmiş bu üyeniz?
Gizlilik yemini ettim
Ama göz ardı edemeyeceğim düzeyde teatral bir andayız.
Sophie.
Nairobi.
Cooper.
Bu, ancak bu kadar duyarsızca söylenebilirdi.
Niye işten çıkmam umurunda ki?
Gizli patron geldiğinde yakalandığım onca şeyi bir düşün.
Tekrar söyleyeyim, öyle bir şey yoktu. O gün sadece şapka giymiştim.
Poppy, sen benim hayallerimin peşinden koşmamı sağladın,
ama artık daha iyi bir şey buldum, boş kafayla boş işler yapmanın hazzı!
Kokarca korkuluğuyla ilgilenirken sürekli fazladan iş çıkıyordu,
ama artık beşte çıkıyorum ve yarın dokuza dek umurumda olmuyor.
Ayrıca hep Jack'le ilgilenebiliyorum.
Jack'i karıştırma. Kısa konuşma neydi?
- Evet. - Bayıldım!
Bu, diyaloğun yoğun taraflarından biri.
Bak Miggy, mesele sadece hayallerinin peşinden koşman değil.
Seni özledim.
Ne zaman konuşmak istesem yanımdaydın.
Hâlâ yanındayım.
Üst katında oturuyorum.
Doğru.
Peki.
O zaman kovuldun.
Teşekkürler. Bunu unutmayacağım.
Her şeyin tatlıya bağlanması çok güzel de artık benim meseleme dönsek diyorum.
Miggy, madem buraya bayıldın, neden nefret ediyormuş gibi yaptın?
Sen de nefret ediyordun diye.
Karşımdakinin aynasıyım ben. Hem Poppy anca böyle çekilirsin diyor.
Evet, tamam.
Bazen seninle aynı şeylerden nefret ediyormuşum gibi yapıyorum
çünkü seninle dost olmanın yolu bu, yani seninle arkadaş kalabilmenin.
Pekâlâ, bu dostluğu kurtarmanın tek bir yolu var,
o da aynen şu...
Mesai bitti. Pazartesi ilk iş devam ederiz.
Hadi, görüşürüz.
Tamam, bugün müzede olmam tamamen bir tesadüf olmayabilir.
- Üzgünüm. - Sorun yok.
Hem Bayan Pronstroller'ı
dinozorun leğen kemiğinin altından çıkarmada yardımın dokundu.
Doğru ama benim de artık senin büyüdüğünü kabullenip,
sana hak ettiğin özgürlüğü tanımam gerek.
Çünkü uzay kampına gitmen,
her daim başında olmamın pek de iyi bir şey olmadığını sana gösterdi.
Hayır.
Uzay kampında,
senin hep benimle olmanın gerçekten harika olduğunu
anlamamı sağladı.
Çakılmaya 20 saniye.
Emirlerinizi beklemedeyiz, Kaptan Cooper.
Atmosferik kalkanları kapatalım mı kapatmayalım mı?
Kalkanları kapatırsan tüm oksijen molekülleri uzaya kaçar
ve dünyasal dönüşüm kolonisi ölür!
Kapatmazsam yere çakılıp kül olursunuz.
Kendini, ekibini ve paha biçilemez donmuş bitki tohumlarını kaybetmiş olursun.
Ama onlara söz vermiştik!
Neye bulaştıklarının farkındalardı!
Biraz daha zamanım olsaydı...
Çakılmaya 20 saniye.
Zaman falan yok. Görevin bu.
Ne yapmak istiyorsun?
İki yıl önce
Bir yıl önce
Ne yapmak istiyorsun?
Babamı aramak istiyorum!
Çarpışma gerçekleşti.
Ölüm oranı yüzde 100.
Yaşamını kaybedenler:
Yardımcı Pilot Adrita Anderson, Yaş: 9
Westlake Village, Kaliforniya.
Askeri Rahip Albert Andrews, Yaş: 10, Butte, Montana.
Savaş Muhabiri Amy Andrews.
Yaş: 8, Hilton Head, Güney Karolina.
Ölen ben olmalıydım!
Neden?
Onların aileleri vardı.
Kahretsin!
Sophie, kemerini çıkar ve buraya gel.
Kabare tiyatrosu seçmelerine geç kalacağız.
LANCE BASS UZAY KAMPI BİLİM VE SAHNE SANATLARI
Orada olmalıydım.
Her zamanki gibi yanında olmalıydım.
Hayır, olamazdın.
Çocukların boyuna uygun bir simülatördü,
ve zaten olmaman gerekirmiş.
Bir kere bile yanımda seni bulamayınca nasıl muhteşem bir baba olduğunu anladım,
ve böylece kendi başıma yapabileceklerimi gördüm.
İlk söylediğini daha çok sevdim.
Ve ölen 981 kişinin ismi ekranda geçerken
orada şunu anladım,
bir daha asla hiçbir sanal astronot çocuğun
ben görev başındayken ölmesine izin vermeyecektim,
ve ayrıca her ne kadar seni sevsem
ve seni özlesem de,
sana ihtiyacım olmadığını kendime kanıtlayacaktım.
- Anlayacağın, sonraki 12 hafta boyunca... - 12 hafta mı?
Bu anlattığın şeyin üzerine 12 hafta daha mı geçirdiniz?
Büyük final bu değil miydi yani?
O oryantasyondu.
Lance son derece ciddi.
Ama onun bu tartışmalı yöntemleri sayesinde
yazın sonlarına doğru
hiç bu kadar bağımsız hissetmemiştim.
Sen de emin olabilirsin ki okula döndüğünde,
var gücümle sınıf sorumluluğumu üstleneceğim.
Mesaj alındı.
Bu yıl görevimin başındayım.
Anlaştık mı?
Şimdi bana şu Özgürlük Yazı'nın
ve bu bağımsızlık serüveninin nasıl başladığını anlat.
- Dayanabilirim. - Emin misin?
Anlat.
Sprite içtim.
Bayağı özgürleşmişsin sen.
Sonra da gece lambamı dudak parlatıcısıyla takas ettim.
Amma bağımsızlaşmışsın.
Bir de yatma vaktimi düşünüyordum...
Vücudun bu tempoya nasıl alıştı? Pardon, daha dayanamayacağım. Gideyim.
Seni böyle davranmaya zorladığım için özür dilerim.
Bu hiç adil olmamış.
Herkes kendi istediği şekilde olumsuzluklarla baş etmeli.
Yapamıyorlarsa da sorun yok.
Miggy de geçici işlerde çalışmak istiyorsa öyle olsun.
Onu hiç böyle mutlu görmemiştim.
Senin tüm ofisi buraya getirdi.
Hemen şimdi oraya geliyorum.
Olumlu olacağım, sosyalleşmeyeli uzun zaman oldu ama.
İnsanlar hâlâ "fevkalade" diyor mu?
Sakın buraya gelip öyle tarihi bir kelime kullanma.
Derek'ten olumlu bir dönüş saplantım üzerine de ciddi ciddi düşüneceğim.
Gitmesine izin vereceğim yani.
Sen başardıysan ben de başarabilirim.
Tamam, aynı şey değiller, ama her neyse işte. Görüşürüz.
"Bir ton para bayıldığımız, çocuklara uygun olmayan,
toplu ölümlü uçuş simülatörü oyunu hakkında acilen konuşmalıyız."
Will.
Her şeyden önce, çok sıkı bir maildi.
Derek.
Sonra da Graham, "İşte kaburga! Omurga!" diye heyecanlanıyordu.
Ne amatör ama! Önceden görmüşsün gibi davransana!
Evet...
Bunun üzerinde uzun uzun düşündük.
Her ne kadar hoşuna gidiyor diye milletle dalga geçmeyi sevsek de...
Seninle birlikte milletle dalga geçmek çok daha keyifli.
Ve işte...
SINIF SORUMLUSU
Nereden buldunuz bunu?
- Hiç sorma. - Hiç sorma.
Eyvah.
Pekâlâ, çocuk masasına dönün bakalım.