Kocaman bir delikmiş.
Balta kullanmaya bayılan itfaiyeciler sağ olsun.
Bak bakalım kimler tamir için burada.
İkizler mi? Hayır, onlara param yetmez.
Fiyatları uçuk.
Ucuza mı kaçmak istiyorsun düzgünce olmasını mı?
İnsanlar işyerine gelip fiyat kırıyorlar mı hiç?
Tamirciye ihtiyacımız yok.
Neden biliyor musunuz peki?
- Tanrım, rap yapacaklar. - Çünkü...
Ağlamak yok, sızlamak yok
Kap bir çekiç, mutfakta iş çok
- İşte şimdi geldiğime pişman oldum. - Hadi ama, Douglas.
Kevin ve Kerry Kitchen, büyük projelerden önce bu hareketli şarkıyı söylüyorlar.
Kevin ve Kerry'nin Mutfağı. Hani Bay ve Bayan Kitchen'dan.
Televizyonlarda en çok reyting alan ev renovasyoncusu çifti hani.
- İnanılmaz! - Gerçekten inanılmaz, Douglas.
Biraz genel kültürün olsun. Ancak izlediklerin kadar genç olabilirsin.
Bay ve Bayan Kitchen'ı biliyorum, tamam mı?
Saçma sapan programların bağımlısı değilim sadece.
Sadece çöküşteki bir evlilikte olan iki tamircinin
televizyondaki programlarına güvenerek
duvarı tamir edebileceğinize inanmanızı anlamadım.
- Onlar sırılsıklam aşıklar. - Elmanın iki yarısı gibiler.
- Her ilişki için çaba gerekir. - Hepsi.
Pekâlâ. Bu kadarı bana yeter.
Kendinize iyi bakın.
Baba, lütfen ikizleri tut. Eve tek parça halinde dönmeni istiyorum.
- Çok geç, fiyatımız ikiye katlandı. - Kaçan balık büyük olur, D'Amato.
BEKÂR EBEVEYNLER
Tamire yardım ettiğin için sağ ol.
Graham'a bunun çok da korkunç olmadığını söyleyeceğim.
Graham'ı biliyorsun, korkuyla çok ilginç yöntemlerle baş eder.
- Odasını yine sığınağa mı çevirdi? - Evet.
Muhtemelen bir süre oradan çıkmaz.
İşe gitmek zorundayım.
Şu Titanik meselesinde tüm hastalık iznimi kullanmıştım.
Helal be, Cameron.
- Ne hayal gücü ama! - Filmi o yazmadı, bir tanem.
Titanik gerçekten batmış bir gemi.
Ne?
Pekâlâ, bu işi bu gece halletmeliyiz.
Bunu da kahraman Bay Kitchen'ın yardımıyla başaracağız.
Tabii.
Graham, yangının neden çıktığını bilmiyor, değil mi?
Yani babasının burada olduğunu ve yediğiniz naneleri.
- Ve sonra yazıcının ateş aldığını. - Tanrım! Hayır.
Çok güzel bir yalan uydurdum.
Buraya gelebildiğine göre sende hiç utanma yok, aptal herif!
Yazıcının ateş almasının senin suçun olduğunu dedim.
Ne? Nasıl?
Küçük Denizkızı için yazdığın bir hayran kurgusu çıktısı
aldığını söylemiş olabilirim.
Hikayenin sonunda da sesini geri kazanmak yerine Ariel ölüyormuş dedim.
- Angie! - Panikledim, üzgünüm!
Adam satmak için doğmuşum resmen.
Cidden kola kapağından mı boğuluyordun?
Rezilsin!
Kurumsal iş hayatı beni öldürüyor, Poppy.
Tüm gün burada boş boş oturmak keyifli olmalı.
- Ben dükkan sahibiyim, sense bir stajyer. - Hiçbir şey anlamadım, öyle yorgunum ki.
Miggy, tüm gece bizi sırtında gezdirebilesin diye insan semeri yaptık.
Evet, yaparlarken gördüm. Sağlam ama pek konforlu değil gibi.
Aklıma bir fikir geldi.
"Yorgun Baba" oyunu oynayalım mı?
Ben yorgun baba olayım, siz de küçük oğluna bakacak arkadaşları olun.
Oyun mu bu?
Evet ve şimdi başladı.
Arabanın anahtarını alın ve klimayı çalıştırın. Hadi marş.
Dinle, Roryler Grahamlarda. Sığınak mı ne yapacaklarmış.
Muhtemelen sormalıydım ama bu ne demekmiş sormadım.
İşin güzel kısmı takılabilecek olmamız, ne dersin?
Çok isterdim ama bu akşam arkadaşlarım gelecek.
Seni çağırırdım ama pek seveceğin bir ortam değil.
İki beyaz adam ırkçı değiliz deyip duracak mı?
- Sağ ol, New England'a gitmiştim zaten. - Tamam, o zaman yarın kahvaltı yapıyoruz.
- Harika olur. - Tamam.
Hoşça kal.
Yanlış yaptın, Poppy. İşi bozuyorsun. Buluşuyorsunuz, dostlarını tanımalısın.
O zaman arkadaşlarının kötü tipler olmadığına inanamam,
çünkü öyleler biliyorum.
Dostlarıyla bağ kurabilirsen ilişkiniz güçlenir.
Ben Zara'ylayken, o zeki arkadaşlarını
etkilemek için matematik dehâsı olmuştum.
Evet, hatta 236'ya kadar tüm sayıları öğrenmiştim.
İlk 10'dan sonra sistem kendini yürütüyor, biliyorsun değil mi?
- Nasıl? - Yok. Hiç bu muhabbete giremem şimdi.
Belki de haklısındır. Onlarla tanışmaktan korkmamalıyım.
Güzel, seninle geliyorum.
Miggy, çocukların başında olacaksın.
Yine mi?
Kahretsin, tükendim.
- Ben Kerry. - Ve ben de Kevin.
Biz Kitchen ailesiyiz.
- Gerçek soyadımız bu. - Ve işimiz de!
Bunlar muhteşem değiller mi?
Kevin'ın bir kuryeye yumruk atmaktan yargılanıyor ama televizyonda çok tatlı.
Hâlâ Graham'a evi yakanın ben olduğumu söylemene şaşkınım.
İyi bir amaçla ama. Amerika'nın favori deniz kızını öldürdük.
Firari babasının geldiğini ve onunla yattığımı mı deseydim?
Haklısın, ikisinden birini demen lazımdı.
Sadece bu seferlik benim için yumruğu sen yesen?
Norfolk'taki işlerinde Kerry klozet musluğunu yanlış takıp
ev sahibinin bağırsaklarını deldiğinde Kevin'ın suçu üstlenmesi gibi mi?
Evet.
Adamım benim!
Şu şarkıyı patlatalım hadi.
Fenerimi buraya koyuyorum.
Burada da konservelerim var.
Burası da bir türlü uyuyamadığım yer,
kalbimi esir alan yepyeni korkulardan.
Ah, Grahamcığım.
Ah canım benim. Seni buradan kurtarmalıyız.
Ama dışarısı korkunç,
ve burası güvenli.
Bir düşünsene. Sadece sen ve ben.
Yepyeni bir toplum oluşturabiliriz.
- Yepyeni bir toplum mu? - Evet.
- Her toplumun da bir lidere ihtiyacı olur. - Ama oda benim olduğundan...
Tamam, bu sığınağın lideri olurum ama benim öğretilerimde ilerleyeceksin.
- Neymiş öğretilerin? - Çok basit.
Kennedylerin inzivasının da ötesi.
Aynı Boz Bahçeler filmindeki gibi.
Kulağa rastgele kelimelerin sıralanışı gibi geliyor ama varım, dönüştür beni.
Selam. Burayı sevmem demiştin ama dostlarına tanışmak istiyorum,
ve bunun için Ulusal Tüfek Birliği'ne katılmam gerekiyorsa
bunu duymamazlıktan gelebilirim.
İşe yaramaz, listeye bir kez düştün mü peşini bırakmazlar.
Bak, bir şeyler öğrendim bile. Çekil de onlarla tanışayım.
Bunu istemezsin.
Douglas?
Poppy, işte kızlar.
Şu dolgu macununa bir bak!
Öyle güzel kapattık ki duvarın kalanı yanında basit kaldı.
Ben de Graham bir şeyleri parçalamadan gidip onu sığınağından çıkarayım.
Pekâlâ o zaman, yarın görüşürüz.
- İyi geceler, Kerry. - Dur, gidiyor musun?
Evet, tabii başka bir şey lazım değilse.
Aslında evet. Daha başlamadığım birçok şey var.
Al, listesi.
Buzdolabını temizle, baharat rafını düzenle.
Kazakların tiftiklerini al.
- Yangın sonrası ihtiyaçların bu mu? - Teknik olarak değil
ama bunları aradan çıkarmak çok güzel olurdu.
Güzel.
- Tamircin olmadığımı biliyorsun değil mi? - Evet, elbette biliyorum.
- Yoksa sana para ödemem gerekirdi. - Aynen.
Ama demek istediğim bu değildi.
Neymiş demek istediğin? Şu dramatik duraksamalara bayılıyorsun!
Angie, arkanda dev bir fare var.
Soğukkanlılığıma aldanma ama arkana döndüğünde
yüreğimi donduran korkumla yüzleşeceksin.
Bu yüzden sakın dönme.
Aman Tanrım, bu bir sıçan.
- Evimde bir sıçan var - Evet.
Çok korkunç ve biraz da azgın görünüyor.
- Evet. - Buraya nasıl girmiş?
- İçeriye hapsolmuş olmalı. - Ne yapacağız?
Sığınağa doğru fırlayacağız.
- Ama yavaş yavaş. Böylece onu korkutmayız. - Aynen.
- Kahretsin. - Kahretsin.
- Kıpırdama!
Kötü bir feminist olmak istemem ama kim bu sürtükler?
Bu benim Yas Tutanlar Destek grubum.
Yas Tutanlar Destek Grubu mu? Neden söylemedin?
Kimseye söylemedim.
Kadınların nasıl olduğunu iyi bildiğimden özellikle de sana.
İnanılmaz.
Demek istediğim, kümese çok sayıda tavuk koyarsan
birbirlerini gagalamaya başlarlar.
Doğaları gereği hani, horoz için kavga ederler.
Sosyal medyadan bir saniyede yenisi bulunur.
Bak, demek istediğim, senin gibi modern bir kadın için bile
beni birkaç kadının önünde kırılgan bir modda görmek ilişkimiz için iyi olmaz.
Çekişeceksiniz ve etrafta yolunmuş tavuk tüyleri görmek istemiyorum.
Kolay sinirlenmeyen bir tavuğum. Neden mecazlarına ayak uyduruyorum ki?
Demek istediğim, bu benim hassas noktam, Douglas.
Yaralı kadınların birbirini desteklediği bir iş kurdum ben.
Hem kitap da satıyoruz.
Ayrıca zorluklar yaşıyorsan yanında olmak isterim.
Pekâlâ, katılmak istiyorsan buyur geç,
ama bu çiftçi seni uyardı.
Horozdun şimdi de çiftçi mi oldun? Her neyse. Fark etmez.
Hanımlar, huzurlarınızda kıymetli arkadaşım. Poppy Banks.
- Selam. - Sevişiyoruz.
Tanıştığıma memnun oldum, Poppy.
Şimdi her zaman yaptığımız gibi grup sarılmamızı yapalım.
Harika.
Bayağı sürüyor yani bu, öyle mi?
Atıştıracak bir şeyler alayım.
Bunu hiç sevmedim.
Bunun ne olduğunu bile anlamadım.
Boz Bahçeler işte. Büyük ve Küçük Edie Bouvierler olacağız.
Jackie Kennedy'nin insanlardan izole yaşayan teyzesi ve kuzeni.
Sen niye bunu giymiyorsun o zaman?
Giyeceğim ama sığınağı, harabe bir
East Hamptons konağına çevirmemek konusundaki
boş bahanelerinden kurtulmaya çalışıyorum.
- Selam! - Kahretsin, kahretsin, kahretsin!
Selam anne.
William.
- Bu kılıkta olmanın iyi bir sebebi olamaz. - Rory bana artık Edith'sin diyor.
Çok mantıklı.
Will, duvarda buluşalım.
- Çok kötü durumdayız. - Evet.
Graham evde bir sıçanın olduğunu öğrenirse kafayı sıyırır.
Vahşi Hayvan Birimi'ni aramalıyız.
Kahretsin, telefonum dışarıda!
Benimki de. Rory'ninkini ödünç alabiliriz.
Rory, telefonunu ödünç alabilir miyiz?
Yok, veremem.
- Ciddi misin? - Evet.
- Peki ya şimdi? - Sakin olup, telefonları alacağız.
- Graham görmeden yaratıktan kurtulacağız. - Tamam.
Ama
korumasız o şeyle uğraşamayız.
Bundan nefret ediyorum.
Yılın bu vakitleri zor.
Sonbahar, Nathan'ın en sevdiği mevsimdi,
ama aynı zamanda en zorlu zamanlarımda
Douglas'ın bizimle olup
Zevk Gecesi'ni yapacağını da biliyorum.
Zevk Gecesi nedir?
Bilmiyor musun?
Lezzetli deniztarakları eşliğinde Pelikan Dosyası'nı izliyoruz.
Bu kombinasyonu bulmam uzun zaman aldı.
Hep en iyisinin lazanya eşliğinde
Akşam Güneşi olduğunu düşünüyordum ama fazla ağır kaçıyordu.
Bunu hep sevmişimdir.
Bu ve senin klasik sarılmaların.
Anladım, Douglas bol bol sarılıyor yani.
- Bir sarılma iyi olurdu aslında. - Tamam o zaman.
Hadi millet, "Hassas Douglas" yapıyoruz. Gelin!
Poppy, "Hassas Douglas"ı denemelisin. Müthiş bir şey.
Hadi bakalım.
Çıktığımızdan sarılıyoruz zaten.
- Pekâlâ, artık paylaşım sırası bende. - Tamam.
Geçtiğimiz ay benim için zordu.
Rose'nin yazdığı notlardan birini buldum.
Çekmecenin bir yerinde kalmış bir not.
Öyle önemli bir şey değildi. Sadece market alışverişi listesi.
Sadece mayonez ve havuç vardı.
Tanrım, buna bayılırdı.
Bugün bile ne zaman bir sebzeyle mayonez yiyen birini görsem...
Dayanamıyorum.
Douglas.
Yapıştır bir sarılma!
- Bize de yer açın bakalım. - Tamam.
- Pekâlâ, ben gideyim. - Hayır. Ne, neden? Nereye gidiyorsun?
- Poppy, nereye gidiyorsun? - Eve.
Burada olmamalıyım.
Başlıyoruz değil mi? Kıskançlıklara yani.
Belki de. Ben bir tavuğum, sen ise bir horoz ve hepimiz çiftlik hayvanıyız.
Buraya gelmemeliydim.
Ayrıca senin bir mağara adamı,
benimse bir feminist kitapçısı sahibi olmama dayanamıyorum!
Bunları takmamam gerek ama yapamıyorum ve bu berbat bir şey.
Çok utanıyorum. Şimdi de rezalet çıkardım. Harika!
Bir de YouTube'ye düşersem "Feminist Kahramanı Poppy" linç yer!
Seni görebiliyorum, Diana!
Teoride seni destekliyorum, ama uygulamaya gelince...
Gitmem gerek.
Biraz huyuna gidin, eski eşi hâlâ hayatta.
Plan şu, ben buradayım, sen de telefonumu alıyorsun.
- Niye ben? Senin telefonun! - Evet ama mesele şu,
sıçanla karşılaşmak istemiyorum.
Bunu kimse istemez zaten, Angie.
Gelinciklerin ilk sürümü gibiler!
Benim için sadece bunu yapsan olmaz mı?
Sadece mi?
Bu sadeceler sık sık olmaya başladı da.
Şu listemiz yüzünden mi bunu yapıyorsun?
Çünkü baharat rafımı düzenlememi istediğini sanıyordum.
Hem baharat rafıma "zayiat rafı" esprisini de Rory'den çaldığını biliyoruz.
- Hepsinin tarihi geçmişti. - Baharatlar bozulmaz.
Benden faydalanıyor musun?
Tüm günü duvarındaki deliği kapatmakla geçirdim.
- Planlarımı iptal etmem gerekti. - Planların olduğunu bilmiyordum.
Benim baş solist olacağım bir karaoke gecem vardı!
Senin suçun. Bana söylemedin.
Söylemedim çünkü bana ihtiyacın vardı.
- Sana ihtiyacım olduğunu mu düşündün? - Son zamanlarda mı? Hem de çok.
Delikleri kapattım, Graham için günah keçisi oldum,
evini ateşe verecek düzeyde sorunlu ilişkinde
onunla yatmanı engellemeye çalıştım.
Güzellik yapacağına sıçanlık yapmaya başladığından
bunun da iyi sonlanmayacağını düşünüyorum.
Emin ol hiç güzellik yapasım yok!
Sana da ihtiyacım yok.
Vahşi ve acımasız bir hayvanla savaşmam gerekse bile
yapmam gereken şeyin ailemi korumak olduğunun da farkındayım.
Ne kadar güçlü olduğunu biliyorum.
- Bunu sorguladığım yok. - Kulağa gayet öyle gelmiyor.
Şuna ne dersin...
Neden gitmiyorsun? Karaokeni yaparsın.
Sevdiğin şey buysa Guy McCormick'le Waterfalls'u söylersin.
Repertuarımda olmadığını çok iyi biliyorsun!
İşte kapı, Will.
Git.
Korkuyorum.
Kendimden utanıyorum.
Ben kıskanç bir tavuk muyum yani? Bu kadar da düşmem sanıyordum.
İşte cipslerin, Yorgun Baba!
Harika. Öndesin bu arada.
- Öyle miyim? - Aynen, neyse ne işte. Bilmiyorum.
Her neyse. Tatlım, cidden o kadınları kıskandın mı?
Hayır. Onları kıskandığımı sanmıyorum.
O zaman mesele neydi?
Douglas, Rose'nin mayonezli havucu ne kadar sevdiğini anlatmıştı.
Ben de onun Douglas'ın yanında onu yediğini düşününce...
Bilemiyorum, üzüldüm işte.
- Üzüldüm. - Evet.
Ama dâhineymiş!
Çocuklar, bir milyon puan için havuç ve mayonez getirin!
Bir milyon puan benim!
Şimdi de acı biber, kedi mamasıymış gibi yapacağız.
Bir avuç koy ve bana ver.
Ne?
Hayır!
Bu çok garip.
Ayrıca bu nasıl bir zenginlik ve isyan öyküsüymüş hiç anlamadım.
Dış dünyadaki korkunç şeyler artık her neyse,
bunun kadar korkutucu olamaz.
İç çamaşırı çekmecemde olmasan iyi edersin seni sapık.
Hadi, göster kendi...
Evet, sen... Senden korkmuyorum.
Yalan söyledim. Evet, korkuyorum.
Dişlerin korkunç ve burnundan da gerçekten nefret ediyorum.
Kararını ver! Şaşı mısın değil mi?
Ama yıllardır kendi başıma ayakta kaldım,
ve bunun iyi tarafı da her şeyi yapabilmem.
Al bakalım, sıçan!
Seni yakalayıp cehenneme göndereceğim!
Bu çok aptalcaydı!
Neden o kediyi ters tutuyorsun?
Bilmiyorum, annen aptalın teki!
Hayır, değilsin! Sen Sicilya'nın Gururu Angie D'Amato'sun!
Haklısın.
- Güzel, Tanrı senile olsun! - Hayır, hayır! Gel buraya!
Sen bir D'Amato'sun. Sığınağa ihtiyacın yok!
Birlikte her şeyi başarabiliriz.
Şimdi şu çantayı ver ki anneciğin bu azgın kemirgeni içine tıksın.
Tamam, şimdi.
- Başardık. - Başardık!
- Vahşi bir hayvanı kamp çantama koyduk. - Seninle gurur duyuyorum!
Asıl ben seninle gurur duyuyorum.
Bu çılgıncaydı,
ama artık bitti.
Evet.
Gel bakalım seni şerefsiz piç!
Siz iyi misiniz?
Çığlıklar duydum, ön kapınız da kapalıydı ve...
Tanrım, üzgünüm. Çok daha kötü oldu şimdi.
Geri döneceğini umuyordum.
Dinle, kıskanç bir tavuk gibi davrandığımın farkındayım.
Sadece tavuk demen beni cidden delirtti.
Bu benzetmelerimi not etmeli, belki de kitabını yazmalıyım.
Tuvalette falan okunacak türden.
Bak, Douglas, mesele sadece o kadınlara içini dökmeni kıskanmam değildi
ama bunu benimle yapmanı isterdim.
Bahsettiklerin çok içtendi,
ve dürüst olmak gerekirse,
Rose'den bahsederken seni dinlemek çok zordu.
Eski eşimle ben ayrıldım
ama sen hâlâ onu seviyorken eşin hayatını kaybetti.
Her zaman kalbinde bir yeri olacak.
Bunu paylaşma konusunda da kendimi rahat hissetmem gerek.
Hâlâ onu kaybetmenin üstesinden gelmeye çalışıyorum,
ama seninleyken
uzun süredir böyle mutlu olmadığımı fark ettim.
Belki de o kadınlara bir özür kartı yollamalıyım.
Yok.
- O gemi kaçtı. - Tamam.
Evet, vahşi hayvanların uyuz bulaştırabildiğini biliyorum.
Hayır, onu sahiplenmeyeceğim!
- Vahşi Hayvan Birimi miydi? - Evet ve çok ama çok kabaydılar.
Evet ama eminim bir sıçanı kuyruğundan çantaya atmak
onlar için kabul edilemez bir şeydir.
- Birinin duvarından evine dalmak da öyle. - Evet, şimdi anlat bakalım.
Kimseye ihtiyacın olmadığını biliyorum ama
yardımıma ihtiyaç duyulmasını da seviyorum sanırım.
- Sanırım böyle bir sorunum var. - Evet, var.
Ama benim de bunu kullanmayı bırakmam gerek.
Angie, senin için bunca şeyi yapmamın sebebi bunu istemem.
Sen dostumsun ve senin duvarını onarmak,
Guy McCormick'in Knocking on Heaven's Door'u söyleyip
ardından baypas izlerini göstermesinden daha eğlenceli.
Son zamanlarda sana çok bel bağladım
ve bunun nedeni de sanırım
Graham'la benim daha önce hiç
yanımızda olan birinin olmaması,
ve bu bağımlılık yaptı.
Kevin ve Kerry'nin tartışıp durmalarının sebebini şimdi daha iyi anlıyorum.
Bu arada, o fayansçıyla kesin kırıştırıyordu, değil mi?
- Kesin bir şeyler vardı. - Aynen, yüzde 100!
"Sadece dostuz"muş! Hadi oradan, Kerry!
Evet, çılgınca. Ama izlemeyi bırakmayacağız, değil mi?
Hiçbir zaman bırakmayacağız.
Çok üzgünüm.
Çizgi filmlerdeki gibi duvarından içeri daldım.
Sanırım artık Graham'la burada kalamayacağınızı
kabullenmenin vakti geldi.
Sophie ve benimle bizde kalabilirsiniz.
Mümkün değil.
Söylediğim gibi, başımın çaresine bakarım.
Anlaşıldı.
Nerede kalacaksın peki?
Kirayı ayın başında alırım.
Akşam beşten sonra sessizlik isterim.
Tony kalk borusunu çalana dek böyle.
Ne çizgi film, ne sağda solda oyuncaklar, ne de duvarda el izleri olmayacak.
- Anlaştık mı? - Tamamdır, Douglas.
Sana gelince ufaklık, annen zaten seni yeterince sıkıyor olmalı.
Bizi evine aldığın için teşekkürler.
Bunu benden duymak garip oluyor biliyorum
ama sen iyi ve sıcakkanlı birisin.
Poppy bana pek bir tercih tanımadı, grubumdaki kızlar da ona destek çıktı.
Pekâlâ, işte burada uyuyacaksınız.
Yerler sauna döşemesi mi?
Emin ol bu, yattığın tüm yataklardan çok daha pahalıdır.
Sorun yok dostum.
Geçici bir süreliğine.
Zavallı aptallar. Zor yoldan öğrenmeniz gerekti.
Bir dahaki sefere profesyonelleri tutun.