Witajcie w Hilltop.
Nie! Nie! Pete nie zostanie!
Gdy nauczyciel ma szkolenie!
Nie wiem, kim jest Pete,
ale wiem, że go zawstydzasz.
Nasza ukochana papuga musi zostać sama w szkole
przez trzy dni weekendu.
To okrutne. Niehumanitarne.
- Podpiszesz petycję? - Nie.
Czy właśnie zdyskredytowałeś aktywizm mojej ośmioletniej córki?
Aktywizm?
Przestań się mazać.
Co to...
Powinienem się do tego odnieść?
Nie. Szczerze, tak mi to wyleciało.
Nie ignoruj mnie, Rocco!
Nie bądź częścią problemu!
Pete nie powinien spędzać weekendu sam,
więc Sophie prosi wicedyrektor Yarble,
by pozwoliła nam go zabrać do domu.
Jestem taki dumny ze świadomości tego dzieciaka.
Robisz to, bo dzięki temu dobrze wypadasz.
- Co? - Pochwały.
Dziesięć dolców, że masz na sobie T-shirt z twarzą Sophie.
- Rozepnij sweter. Pomogę ci. - Nie zamierzam.
- Nie dotykaj mnie! To moje ciało! - Dobrze.
Niech ci będzie.
Ale dobrze wiesz, że chciałem zrobić więcej sitodruku.
No proszę.
Chcę pomóc Sophie rozwinąć silny kompas moralny.
I tak, wybrałem już garnitur na uroczystość Ucznia Roku.
Uwaga, ten gość idzie w kasztanowym.
To nie garnitur, jeśli nie jest czarny.
To kostium.
Ona jest następną Gretą...
coś tam.
Szkoda, że nie pamiętam jej nazwiska.
- Ona jest tak ważna. - Na pewno.
Will Cooper.
Wicedyrektor Yarble! Jak się pani miewa?
Strasznie.
Ucinałam sobie drzemkę, gdy obudziły mnie krzyki twojej córki.
Każ jej przestać.
Pozwól mi popłynąć w słodki uścisk trzydniowego weekendu.
Już przygotowałam piżamy.
Przestanie, jak tylko się zgodzisz zabrać Pete'a do domu na weekend.
Nie.
Wtedy ktoś inny będzie chciał go zabrać w następny weekend i kolejny,
a niedługo będę sprawdzać wymeldowania.
Nie utrudniaj mi życia, Will Cooper. Nie zniosę tego.
Przykro mi to mówić, ale kampania Sophie będzie kontynuowana.
Nie! Pete nie może zostać!
Moja dziewczynka.
Greta Thunberg! To jest to nazwisko.
Przypomniałem sobie.
To jest twarz do sitodruku.
Sophie!
Wypuść Rocco.
Nie tak chcemy zdobyć nasze podpisy.
Rocco, podpisz petycję.
A Pronstroller mówi, „Czy powinniśmy zrobić to cholerstwo?"
A ja na to: „Tak”.
A potem bam. Związek na wyłączność, co jest?
Cieszy mnie to.
I dziękuję za przeprowadzenie mnie
przez wszystkie fizyczne akty poprzedzające tę rozmowę.
Nie ma za co.
Myślę, że jestem zakochany.
Dałem jej jeden z moich kapeluszy.
- Kapelusz to poważna sprawa. - Nie rób tego.
Byłem z tobą otwarty i wrażliwy.
O jest. Idzie po mnie.
Totalny ruch dziewczyny!
Lubimy długie uściski.
Gorąco jak diabli.
Właśnie nasłuchałam się o miłości Miggy'ego.
Możemy porozmawiać o czymś innym?
Zobaczmy, niewiele się u mnie dzieje.
W końcu spróbowałam pieczonych lay'sów.
Nie wiem, dla kogo one są.
Poppy!
No proszę.
Czy to nie jest nowa laska Rona?
To jego żona. Nazywa się Sharon. Byłaś na jej ślubie.
Zrobiłyście razem milion zdjęć.
- Jezu. Moja pamięć to bajzello. - Hej, Poppy!
Co możemy popić, Poppy?
Możemy porozmawiać, Sharon.
Zakładam, że tu jesteś, bo Ron zrobił coś głupiego.
Akcent powrócił?
Mnie nie lej, bo mam wielkie wieści.
Jesteśmy w ciąży!
Chodź tu. Dotknij. Pocałuj!
Powiedz mu swoje imię, niech wie, kim jesteś.
Poppy, słyszałaś te wieści?
Tak, Angela, słyszałam.
I cieszymy się? Próbuję tylko podążać za twoim tropem.
Gratulacje.
Wybierasz neutralność. Rozumiem.
Poppy, powinnaś iść ze mną dzisiaj na USG.
Dowiem się, jaka to płeć.
To będzie trudne.
Obiecałam już Angie, że się z nią dzisiaj spotkam.
Ma problemy żołądkowo-jelitowe.
Po prostu przez nią przepływa. Ma teraz pieluchę.
No wiesz.
Tak, to prawda.
Mój lekarz mówi, że moje rurki w pupie są wszystkie zepsute.
Do kitu.
Obrzydlistwo!
Może następnym razem?
Może. Tak mi przykro. Musimy iść.
Widzę po twarzy Angie, że jest w wielkiej potrzebie.
To była ważna wiadomość, i jestem tu dla ciebie,
ale musimy przedyskutować, dlaczego w każdej szybkiej wymówce
- muszę popuścić w spodnie. - Przyjęłam.
Jak to możliwe, że się pogarszam?
- Witaj w Hilltop. - Dzięki, Pete.
Zaraz, co?
Sophie Cooper, czy ty ukradłaś tego ptaka?
Uratowałam go.
Powiedziałeś, że mój moralny kompas nigdy nie pokieruje mną źle.
To brzmi jak ja.
Zafundujemy Pete'owi wspaniały weekend,
a potem zaniesiemy go z powrotem przed rozpoczęciem szkoły.
Wiem, że kradzież jest zła, ale w tym przypadku,
wierzę, że to właściwa rzecz.
Wychowałem niezwykłą młodą kobietę.
Świetnie tatusiu!
Powiedziałeś to do siebie?
- Słucham? - Witaj w Hilltop.
Dobrze, niech zostanie.
To takie przykre, że trzymają go w zamknięciu.
Biedak, prawdopodobnie nigdy wcześniej nie latał.
Pete, jesteśmy tylko ty i ja.
Myślisz o tym, co ja?
Witaj w Hilltop.
To było dziwne, co?
Zostanę tu dla ciebie. Dziś jestem Poppy.
Więc twój były mąż ma dziecko.
Powiedz, jak się czujesz?
Szczerze? Dziwnie.
Zaprosiła mnie na USG.
Nie ja ją zapłodniłam. Dlaczego to mój cholerny problem?
- Nie jest! - Wiesz, co myślę?
To sprawa pokoleniowa. Sharon ma 23 lata.
Dzisiejsza młodzież nie ma pojęcia o granicach.
Milenialsi. Boże! Nienawidzę ich!
Żadnego szacunku.
Jakby to było społeczeństwo.
Nie bez powodu mamy zasady.
Musi pani za to zapłacić.
Wiesz, że my też jesteśmy Milenialsami?
Tak, ale rozumiesz.
A wracając do Sharon.
Co dalej? Chce, żebym była przy prawdziwym porodzie?
Owinę nogi wokół niej,
jak w Opowieści podręcznej.
Nie cierpię tego.
Nigdy go nie widziałam.
Zaraz, czy to...?
Dziewczyna Migg'ego z mężczyzną, który nie jest Miggym.
Niezłe ciacho.
To jest takie popaprane!
Właśnie dzisiaj mi mówił, że mają się na wyłączność.
Widzisz?
- Dokładnie o tym mówiłam. - Dokładnie tak!
Nie pozwolimy jej załatwić Miggy'ego w ten sposób.
Będziemy ich śledzić.
Złapiemy ich na gorącym uczynku.
Tak dla jasności, chcesz się uporać z ciążą Sharon
śledząc dziewczynę Miggy'ego?
Zobaczysz, że tak.
Ponieważ skończyłam z tym nadmiernym dzieleniem się, nienawiścią do mleka,
telefonem z tarczą, nie pamiętającego pokolenia, któremu uchodzi na sucho!
Wchodzisz?
Jedziemy.
Za ciasteczka.
I cokolwiek innego, co ukradła moja przyjaciółka.
Myję łyżeczki
Zmywam naczynia Szoruję widelce
Cześć, tato.
To jest to, Pete,
chwila, gdy odmówiono ci całego życia.
Czas lecieć.
Witaj w Hilltop! Co jest!
Sophie, co to było?
Chciałam tylko, żeby latał zgodnie z planem natury.
A ponieważ go kochałam,
założyłam, że do mnie wróci.
Nie mogłaś wiedzieć, że miał podcięte skrzydła.
Jestem mordercą.
Nie jesteś.
To odwrócone grabie, na które upadł Pete są mordercą.
Ty popełniłaś błąd.
Błąd, który spowodował śmierć niewinnego ptaka.
I jedyne, co mogę teraz zrobić to być szczera
i oddać się w ręce pani Yarble.
Co oznacza koniec.
Mogę pożegnać tę przyszłość, którą zaplanowaliśmy dla mnie.
Wiem, że widziałaś śmierć ptaka,
ale myślę, że trochę dramatyzujesz.
Czyżby? Prawdopodobnie zostanę zawieszona,
co oznacza, że nie będę mogła ubiegać się o tytuł Ucznia Roku.
To boli.
Zwłaszcza, że wygospodarowaliśmy takie dobre miejsce na półce Sophie.
Pożegnałam się z tym wszystkim
w dniu, w którym rzuciłam tego ptaka z dachu.
To było dzisiaj.
Co robisz?
Usuwam to, co przypomina mi dawną mnie.
Zmierzam donikąd.
By odegrać diabła...
Jeśli się poddasz i stracisz dobrą reputację,
nie będziesz w stanie walczyć o rzeczy w przyszłości.
A to nie byłoby właściwe.
Myślisz, że może twoja wina jest wystarczającą karą?
Pete nie chciałby, byś przez to wszystko straciła, prawda?
Nie. Chciałby powitać mnie w Hilltop.
To prawda.
Ale co zrobimy?
Wicedyrektor Yarble zobaczy, że Pete zaginął,
i będzie wiedziała, że to ja.
Nie, jeśli to zatuszujemy.
Ty i ja nie jesteśmy stworzeni do kłamstwa.
Masz rację.
Nigdy nie będziemy w stanie tego zrobić.
Potrzebujemy złej osoby.
Kogoś w 100 procentach moralnie straconego.
Rozumiem, że nasze usługi są potrzebne.
Wiemy, że są dowody, które muszą zostać zniszczone.
Nie martw się. Jesteśmy dyskretni.
Właśnie otworzyli kolejną butelkę wina.
Kiedy Prostroller i okrągła głowa normalna twarz
się prześpią?
Jestem głodna.
Czy ludzie zwykle nie jedzą przekąsek w czasie obserwacji?
Oferujesz mi suszoną wołowinę luzem z twojego schowka?
Przepraszam, księżniczko.
Do diabła, trudno to zjeść.
Masz też mały teleskop szpiegowski?
Zechcesz mi opowiedzieć historię jego zakupu?
Bardzo ciekawi mnie twoja przestrzeń w głowie w czasie zakupu.
Dziękuję za pytanie.
Przede wszystkim to luneta.
I była w rozsądnej cenie 400 ticketów w salonie gier,
które z łatwością wygrałam grając w Skee-Ball.
Jesteś moją najlepszą przyjaciółką,
ale mamy bardzo różne podejście do spędzania wolnego czasu.
Właśnie.
To świetne drwiny podczas obserwacji.
Spójrz na nas, dwie z dziwnej pary kumpli gliniarzy
koczujące w furgonetce, kpiące z siebie nawzajem
podczas obserwacji kilku gnojków.
Dokładnie.
Wszystko w porządku? Twój telefon potrzebuje energii?
Mam...
siedem różnych ładowarek, żadna do współczesnych telefonów,
- ale moglibyśmy coś sklecić. - To Sharon.
Wysłała mi zdjęcie.
To dziewczynka.
Piękna, zdrowa, dobrze ułożona dziewczynka.
Młodsza siostra Rory'ego.
Chyba jestem gotowa do rozmowy o tym, jak się czuję.
O tak, to brzmi dobrze.
Chodź tu.
Poppy cię dopadła.
Nie wiem, jak możesz jeść podczas gdy bliźniaczki...
pozbywają się ciała.
Oglądanie, jak spadasz z wysokiego konia
trochę mnie wygłodziło.
„Jedyne na czym mi zależy to moralny kompas mojej córki”.
Brednie.
Sam gadasz brednie.
Zgadza się. Zrobiłem to,
i brzmi to lepiej, gdy wychodzi z moich ust.
Nie oceniam.
Po prostu nazywam twoją hipokryzję
i gorzej o tobie myślę.
W porządku. Czy lubię być ojcem córki o wysokich osiągnięciach?
Oczywiście!
Czy mam 18-letni plan, w którym idzie na Harvard,
ale potem rzuca go dla prestiżowego uniwersytetu w Nowym Jorku,
by gonić za miłością jej życia, tak jak Felicity?
Tak, mam.
I czy czasem wyobrażam sobie siebie z fryzurą Felicity?
Nie z tą dobrą, ale z tą, którą wszyscy uważają za złą,
i myślę, że mógłbym to zrobić?
Sporo tam się dzieje, co?
Pomożesz nam, czy nie?
Tak.
Sophie!
Słuchaj, czas na budowę idealnego alibi,
ale kluczem jest to, że masz naprawdę uwierzyć we własną historię.
Łapiesz?
Chyba.
No dobrze.
Gdzie byłaś o 15.00?
- Centrum handlowe? - Bzdura!
Zamknij oczy i zobacz sklep, w którym jesteś.
Poczuj go. Powąchaj.
Dobrze.
Byłam w Claire's.
Nie! W sklepie z jogurtami.
Co kupiłaś?
Pracę domową?
W sklepie z jogurtami?
Myślami jesteś gdzie indziej.
Zrób okrążenie!
Powiedz mi wprost. Ona to zepsuje, prawda?
Jest najgorszym kłamcą, jakiego spotkałem.
A dzieci zazwyczaj są w tym dobre.
Są na tyle głupie, by uwierzyć w to, co mówią.
Cholera, wychowałem zbyt dobrą córkę.
Ale przynajmniej mamy cały weekend, by coś wymyślić.
Will Cooper.
Zaginęła papuga.
Zakładam, że to wina Sophie.
Dlatego jestem tu w piątek po południu mojego trzydniowego weekendu.
Czemu mnie nienawidzisz?
Nie mogę sobie tego poukładać.
Że Rory ma rodzeństwo, które nie jest moim dzieckiem.
A Sharon może mi kazać całować jej brzuch, ile tylko chce,
ale prawda jest taka, że nie jestem częścią tego.
A Rory będzie.
Tak, to musi być trudne.
Zwłaszcza gdy Sharon wysyła ci zdjęcia
jej nowego, obrzydliwego współlokatora.
Przepraszam, wszystkie dzieci to cuda.
Dowód na istnienie Boga.
I nie mogę skonfrontować się z Sharon i powiedzieć, jak się czuję.
Nie, muszę być idealną byłą żoną.
Łaskawą, dojrzałą, zawsze z gumą.
Nie wolno mi się denerwować, a czasami chcę się zdenerwować.
To zrób to. Zezłość się.
Wypuść to.
Wyrzuć to z siebie na te ofermy.
Całowanie w oknie,
jakby byli nogą lampy z tego świątecznego filmu.
O tak. Chodźmy dokopać kilku tępakom!
Pokażmy im, jak wygląda prawdziwy pocałunek!
Czekaj. Co zamierzamy zrobić?
Potrzebujemy planu, gdy otworzą się drzwi.
Czy masz trąbkę kibica?
Co? Nie, nie jestem porannym DJ-em radiowym.
I nie mam trąbki.
Angie? Poppy?
- Kim jesteście? - Twoim najgorszym koszmarem.
Tak, twoim najgorszym koszmarem, ty gorąca dziwko!
Za kogo się uważacie?
Ty zdradzasz Miggy'ego?
Serio? Powinnam stłuc wam łby lunetą Angie.
Nie! Zasłużyłam na nią.
Wy dzieci, robicie, co chcecie nie bacząc na
na granice, jakie ustaliliśmy w społeczeństwie.
Po prostu zapraszasz ludzi na swoje USG
i konfrontujesz ich z płcią twojego dziecka,
nie zastanawiając się, jak mogą się przez to czuć!
A o co chodzi?
- Zmieniasz kierunek. - Słyszę. Wyjaśnię to.
Poppy!
Tak myślałem, że to twój wzburzony, zaniepokojony głos.
Co tu robicie?
A co ty tu robisz?
Znasz moją dziewczynę, Homily.
A to jest Brian, nasz chłopak.
Wparowałyśmy, bo...
Angie musi skorzystać z toalety.
Ma biegunkę.
Ty tak poważnie? Czemu?
Więc wasza trójka spotyka się ze sobą?
Tak, jesteśmy w związku.
Nigdy nie byłem szczęśliwszy.
Dzwonię teraz do mamy.
Nie wiem, jaki to ma związek.
Wszyscy nieźle mieszacie.
Czy ja wiedziałam, że umawiałeś się z chłopakami?
Poznałaś już jego chłopców. Pamiętasz Chubby'ego Mario Lopeza?
Jeśli się pogubiłaś,
wyglądał dokładnie jak Mario Lopez, tylko pyzaty.
O tak, był świetny.
Dobra, chyba wiedziałam.
Przepraszam, w starym koszu mózgu jest wiele dziur.
Nie ma sprawy.
Nie lubię szufladkowania.
Ja muszę coś poczuć.
A teraz czuję podwójnie.
- Nie, Angie. - Co, nie mogę mrugnąć?
Nie jesteś częścią grupy.
Mam pytanie.
Przepraszam, że zabrzmię, jak stary milenials, ale jak to działa?
Czy kiedykolwiek ktoś poczuł się pominięty czy...?
Mamy trzytorowe podejście do przepracowania lepkich spraw.
Radykalna szczerość, aktywne słuchanie, i otwarta komunikacja.
I to działa.
Też chcę być w takim związku!
Jak się poznaliście?
Jest aplikacja do randkowania. Nazywa się Big Bed.
Jesteś tam, Brian?
Sophie Cooper, o 15:00 tego popołudnia,
wczołgałam się do mojego hamaka,
i odpaliłam audiobooka na temat samowspółczucia.
Właśnie odłożyłam kota na drzemkę.
Gdzie byłaś o tej porze?
Robiłam zakupy w centrum zakupowym?
Centrum handlowe Eagle Rock. Parter. Claire's.
Sama?
Nie, Douglas mnie zabrał z Emmą i Amy po szkole,
a potem przywiózł mnie do domu, dlatego teraz jest tutaj.
Następne pytanie.
Mój Boże, ona to robi.
Jest dobra w kłamstwie!
Udało nam się.
Zniszczyliśmy jej wewnętrzne sumienie.
Teraz jej nie powstrzymamy.
Może czas zerwać tę naklejkę Harvard na zderzaku.
Chociaż powiem ci jedno, nie można trzymać świeczki w SUNY Buffalo.
Kupiłaś coś?
Tak, dwie gumki
i ręcznik z rysunkiem umięśnionego ciała.
Mój tata uwielbia śmieszne ręczniki.
No dobrze.
Wygląda na to, że masz prawdziwą historię.
Nie wiem, co teraz zrobić.
Nie mam żadnych tropów.
To kolejny weekend na piątkę z plusem dla starego Yarbsa.
Cóż, 62 złych lat za sobą.
Cóż znaczy jeden rok więcej.
Tak, to moje urodziny.
Dzięki, tato.
Teraz, kiedy zgubiłam ten nieznośny moralny kompas,
zapełnijmy półkę Sophie, aż wybuchnie!
Wjadę tym pustym wnętrzem na sam szczyt.
Proszę zaczekać, pani wicedyrektor!
Krzyczysz. Jestem obok.
Sophie kłamie, ale ja kazałem jej kłamać. To moja wina.
Tato, nie!
Sprowadziłem ją na złą drogę.
Nigdy nie powinniśmy próbować tego zatuszować.
Prawda jest taka, że ukradła ptaka.
Ale tylko dlatego, że podążała za swoim sumieniem.
Tata! Upiekłoby się nam?
Tak, ale jakim kosztem?
Masz takie wielkie serce, i zawsze powininnaś go słuchać.
Do diabła z konsekwencjami.
Kogo to obchodzi, jeśli kręcone włosy Felicity mam tylko w snach?
Jedynym jej występkiem było kłamstwo, a ja jej powiedziałem, żeby to zrobiła.
Jeśli masz kogoś winić, to obwiń mnie.
Dobrze. Obwiniam cię.
- Dzięki bogu. - I ją.
Co? Ale ona nic nie zrobiła.
Nie miała nawet zamiaru zabić ptaka.
Ptak nie żyje?
Teraz pani krzyczy.
Oboje przyjmiemy każdą karę.
A jaki był twój udział w tym wszystkim?
Żaden.
Ja tylko spotykam się ze znajomymi.
Zadanie wykonane. Czas się rozliczyć.
Możemy policzyć za godzinę lub za wagę szczątków.
Moje dziewczyny nie zostawiają odcisków.
Nigdy im niczego nie udowodnisz.
Wszystkiego najlepszego.
Ta grupa wydawała się taka szczęśliwa i wspierała się nawzajem.
Czy młodzi są mądrzy?
Czy Miggy właśnie nauczył mnie czegoś o związkach?
Czy Brian miał najbardziej niebieskie oczy, jakie widziałam?
- Co? - Przepraszam.
Myślałam, że zadajemy pytania na temat dnia.
Nie wierzę, że to powiem,
ale może powinnaś wypróbować na Sharon trójstronne podejście.
Im bardziej będziesz szczera, tym łatwiej będzie.
To dobra rada.
Nie mogę uwierzyć, że Rory będzie miał młodszą siostrę.
Fajnie.
Tak.
Dzięki za dzisiejszy wieczór.
O mój Boże. Zrobiłam to.
Czy ja jestem Poppy?
Prawdziwej Poppy nie zabrakłoby benzyny w drodze do domu.
Ale tak, zrobiłaś to.
Super.
Więc w kolejnej wiadomości, daję czadu na Big Bed.
Jasne.
Pete wygląda inaczej.
Nie, po prostu za nami tęsknił.
Jak minął weekend, Pete?
Witamy w Toyocie Lancaster.
To ten sam ptak. Spadajcie.
Dlaczego na ziemi leży tyle śmieci?
Dlaczego wszystko jest takie mokre?
Tato, przepraszam, że nie zostanę Uczniem Roku.
Tak naprawdę nie jestem kasztanowym facetem,
a to był garnitur z Zary, super workowaty w tyłku.
Najlepiej, jeśli w ogóle go nie założę.
I naprawdę jestem z ciebie dumny.
Ja też jestem z ciebie dumny.
Głównie przez to, że w jedno popołudnie stałaś się kłamcą na poziomie socjopaty.
A także bo bronisz tego, w co wierzysz.
Pokażę ci coś.
To ty?
Tak. Walczyłem dla sprawy lub dwóch.
W końcu byłem dzieckiem lat 70.
Lata 70. osiemnastego wieku.
Chłopcy!
Chodzi o to, że dzieci są głupimi marzycielami,
ale może ta faza przydaje się do czegoś.
To było prawie wzruszające.
Dzięki, Douglasie.
Od kiedy dzieciom tak łatwo mówić do mnie po imieniu?
Wracajcie do pracy.
Nagroda specjalna, jeśli ktoś znajdzie mój aparat.
Tak, pani Yarble.
Nie rób tak.
Tekst polski: Iwona Rojek-Walczak