SERIAL NETFLIX
Och! Cześć.
Jamal Turner albo „Toksyczny Turner” dla moich krytyków.
Ale czasami
trzeba być toksycznym, żeby pozbyć się z kampusu trucizny.
Tak robią przywódcy.
Czy ten przywódca powiedział: „Suki to wariatki”?
Jasne, bo wszyscy możemy być sukami.
Nawet ja czasem byłem suką.
I zwariowałem na punkcie poprawy naszej szkoły!
Bo ostatecznie
siłą liceum Freeridge jest zjednoczenie.
Otworzę panu, dyrektorze.
Więc proszę, nie zapomnijcie dziś zagłosować.
Bo wiecie, kto nie głosuje?
Suki.
GŁOSUJ NA JAMALA
Widzisz? Nie jest tak źle. Zaczyna się płaszczyć.
Nie.
Rzucamy błotem, a on robi sobie z niego maseczkę.
Jego skóra lśni.
Co? Ja nic nie widzę.
Zachowuje się moralnie, czyli tak, jak ja chciałem,
ale zamiast tego jestem trollem spod mostu.
Łobuzem. Dupkiem. Dzięki tobie.
Mnie?
Miałaś nie wypuszczać tego klipu.
Jako szef kampanii muszę podejmować trudne decyzje.
- Po to mnie zatrudniłeś. - Nie zatrudniłem cię!
Dla ciebie zrobiłam też to.
I… to.
- Co to jest? - Opcja nuklearna na debatę.
Nie.
Trzymam się planu.
- I lans. - Nie.
Żadnego lansu. Myślałam o tym. To desperacja.
Gówno prawda.
Ludzie otwierają konta za darmowe koszulki.
Skoro o tym mowa…
Hej.
Czego się nauczyliśmy?
Nie jesteś kukiełką.
Dobrze.
- Hej. - Kurde, stary.
Masz pomarańcze w tym mamo-mobilu?
Myślałem, że ktoś się na mnie zaczaił.
Słuchaj. Nie powinno mnie tu być. Gadaj.
Słuchaj. Wiem, że jesteś wkurzony.
Co z oczu, to z serca. Ciebie nie ma.
To był zły pomysł.
Znaleźli ją.
Cuchillos?
Nie wiedzą, kim jest,
ale gdy się dowiedzą, wiesz, co się stanie.
Musisz dbać o mojego brata.
Dlaczego? Sam sobie radzi.
Naprawdę? Nie mówiąc ci?
- Wie. - Nigdy nic mi nie mówi.
Nie rozumie, jak to działa.
Nie ma pojęcia, co się zbliża. Gówno, które wybuchnie.
I nie tylko on się nim ubrudzi.
Dobra, stary.
To bardzo nietypowa sytuacja.
Wykorzystamy tę debatę na naukę,
dziękujemy nauczycielom z programu.
W porządku?
Tylko ja. No dobrze.
Nikogo tu nie ma. Nie wierzę, że wszyscy olewają przyszłość szkoły.
Nie olewają. Chcą też zobaczyć magię Hala Olofssona na sali.
To strata czasu.
Nie wiesz tego. To mogą być istotni wyborcy.
Powitajmy kandydata Rubena Martineza.
Na wszelki wypadek.
Ruby!
I powitajmy kandydata Jamala Turnera.
GŁOSUJ NA RUBY’EGO
Moi drodzy, Jamal was urządzi.
Dobra. Uspokójcie się.
Kandydaci, jaki jest dziś największy problem uczniów?
Bezpieczeństwo.
Potrzebujemy więcej ochroniarzy i przejść dla pieszych.
Bo ludzie nie widzą cię zza kółka?
Bo jesteś mały!
Potrzebujemy też formalnego stroju.
Żeby nikt nie był celem za noszenie niewłaściwych kolorów.
Strój? Mówi to facet, którego ubiera jego dziewczyna.
Pantofel!
Gwoli ścisłości, sam wybrał dziś koszulę.
Chciałam dać mu zieloną, żeby podkreślić jego oczy.
Potrzebujemy nowych podręczników,
uczących prawdziwej historii naszego kraju.
Książki.
Więcej pracy domowej.
Niektórzy z nas mają inne sprawy i innych ludzi do przerobienia.
Seks!
- Daj spokój. Graj fair. - Dobra!
Porozmawiajmy o wynikach.
Poproszę.
Albo ich braku.
Freeridge potrzebuje kogoś, kto stanie na wysokości zadania
kogoś, kto potrafi dojść do sedna sprawy.
Kogoś, kto nie zmięknie w ogniu walki.
Jak on miałby was zaspokoić,
skoro musiał wziąć inną dziewczynę, żeby zaspokoić własną?
Kto ma trójkącik i nie skorzysta?
Skończyłem.
Poddaję się.
Serio? Nie zaczekasz na głosowanie?
Nie. Wygraną masz w kieszeni.
Odebrałeś mi głosy i moją godność.
Gratki.
Co się z tobą stało?
Mogliśmy wykorzystać to.
Mamy czas, by to cofnąć.
Możemy sfałszować wybory albo nająć Rosjan.
Nie, stało się.
Te bony to na pewno naruszenie kampanii.
O co chodzi?
To ciocia Lupe. Musi wyjść wcześniej. Muszę pilnować taty.
- To musisz iść. - I zostawić cię w takim stanie?
Jest źle, ale nie tragicznie.
Skarbie, twój były kumpel zniszczył twoje marzenia
i wbił ci jego odłamki w plecy, żebyś się emocjonalnie wykrwawił.
To nie jest tragiczne?
Skoro tak to ujęłaś…
Dlatego muszę tu zostać i pomóc ci zrozumieć,
że on cię tam zamordował.
Trochę przesadziłaś.
Tak samo jak Jamal.
- Zadzwonię do kuzyna, żeby pilnował taty. - Naprawdę nie musisz.
Owszem, muszę.
Może nie jesteś na dnie teraz,
ale tam opadasz.
Tego się obawiałem.
Byłem zbyt surowy.
Czy może nie byłem?
Może jestem zbyt twardy dla siebie.
Albo za mało twardy.
Może nie powinniśmy tego robić, gdy tylko ja gadam. Pogadajmy.
Wiesz, poznajmy się bliżej,
bo nic o tobie nie wiem, a chciałbym.
- Chcę ciebie zrozumieć, Ashley. - Aaliyah.
O mój Boże.
Aaliyah.
O tym właśnie mówię.
Nawet nie znam twojego imienia.
Miałem głębokie, znaczące związki.
A teraz nie przypominam sobie związku, kiedy czułem się rozumiany lub połączony.
Byliśmy połączeni chwilę temu, ale kazałeś mi przestać.
Czuję, że wszystko w moim życiu jest płytkie i powierzchowne.
Jakbym nie był do niczego przywiązany.
Jakby moje życie było serią bezsensownych spotkań.
- Czujesz się tak? - Tak!
Dobiłam do 10K na TikToku!
Przejedziemy się?
Oczywiście.
Och! Nie tak.
- Och. - Samochodem.
- Dobra. - Tak.
Nie miałem problemu, żeby go utemperować,
ale po debacie mnie zamroczyło.
Zaatakował, ja się wycofałem.
Przestań się obwiniać.
Już tego nie robię.
Teraz przywalę jemu! I z góry!
I z boku!
Bo gdy go widzę, aż mnie trafia.
Idź, skarbie! Skop mu tyłek!
Słownie. Mówię o napaści słownej, nie fizycznej.
Jasne. Ja skopałabym mu tyłek, ty byś przegrał.
- Zostań przy słowach. - Nie pomagasz, ale będzie tak.
Po pierwsze, Jamal, żarty o niskich są łatwe.
Nawet jeśli to prawda, to tani żart.
I, Jamal, Toksyczny Turner to nie pochlebstwo,
a komentarz do twojego zachowania przez ostatnie dwa lata.
Zgadzam się, ale cwanie obrócił to na swoją korzyść.
Jak się dowiedział o tym trójkącie?
Ta laska nie jest z naszej szkoły.
Skoro ja nic nie mówiłem i ty też…
Mogłam coś powiedziałam.
- Jamalowi? - Nie, nie jemu!
Ale komuś musiałam. To mnie zżerało.
Jakbym ja uwielbiał mieć mroczną tajemnicę.
To może o tym pogadajmy.
Nie chcę o tym mówić.
Teraz albo nigdy.
Na pewno? Wyglądasz na pokonanego.
Nic mi nie jest.
A ty powinnaś iść.
Czego?
Rany.
Bez zmian.
Poza tobą, dupku.
Ciebie też miło widzieć.
Ruby, urządzam…
imprezę z okazji zwycięstwa. Chciałem cię tylko zaprosić.
Po co?
Uczcić chwilowe marzenie o byciu przewodniczącym?
Nieważne. Chciałem być miły.
Mogę pogadać z Jamalem?
Nie mówisz ludziom, że jesteś miły. Tylko jesteś. A ty nie jesteś.
A Ruby wolałaby zwalić konia papierem ściernym, niż iść na tę imprezę.
Ruby, kiedy my możemy porozmawiać?
Nie chce z tobą gadać.
Możesz oszukiwać innych, ale my wiemy, kim jesteś.
Czyli żałosnym debatantem,
bo żarty o niskich, choć zabawne, są łatwe.
Toksyczny Turner to opis twojego zachowania.
Więc idź na imprezę, wypijcie piwko i stukajcie się kutasami, kutasie.
Dobra! Nie przychodź na imprezę.
Nie ma za co.
Wiem. Werbalnie go zmisiowałam.
Po pierwsze, nie wiem, co to znaczy, po drugie, znowu mówisz za mnie.
- Nie dałaś mi dojść do słowa. - Ale powiedziałam to za ciebie.
To nie to samo.
Nawet nie przeprosił. Zaprosił cię na imprezę.
Wiem, dlatego muszę iść na tę imprezę i zażądać przeprosin.
- Dobra, możemy iść. - Nie!
Nie potrzebuję twojej zgody.
Idę sam.
Za kilka godzin. Gdy jest ciemno.
Bo wtedy zaczynają się przyjęcia.
Czy to nie urocze?
Jest urocze
i nie wiem, co to jest.
Koc.
Żeby ją owijać.
Naprawdę ubierzemy dziecko jak burrito?
Trochę zbyt konkretnie.
Dlaczego nie sushi?
Albo gyros?
- Co? - O Boże!
Właśnie kopnęła.
Mama chce cię przebrać za burrito
Dlaczego nie możesz być shishito?
Odsuń się od okna! Na ziemię!
Zostań tu, aż wrócę, dobrze?
Co ty, do cholery, wyprawiasz?
Myślałeś, że się nie dowiem?
Myślisz, że sobie nie poradzę? Że nie wiem, co robię?
Nie tak mówiłem.
Powiedziałeś, że nie wiem, jak to działa.
Że nie wiem, co się zbliża.
Powiedz mi coś, żałosny klaunie.
A to przewidziałeś?
Czas zająć się swoimi sprawami. Powodzenia w Portland.
Cesar…
nie jesteś taki.
Nie wiesz, kim jestem.
Nie jesteś już Świętym.
To już nie jest twój świat.
Tak.
Doskonale zrozumiałem wiadomość.
Odwal się!
Słyszałaś.
Odwal się!
To groźba?
Nie.
To ostrzeżenie.
Następnym razem
to nie będzie auto.
Dalej!
Pij!
Ale padaka.
Prawda? Czujesz to?
Totalna padaka.
O co w tym chodzi?
Że słabym piwem też się upijesz.
Muszę ci to przyznać.
Najpierw czołowy zawodnik, teraz przewodniczący.
Rozpiera mnie duma.
- Naprawdę? - Tak.
Zrobiłbym dla ciebie wszystko.
Tak? Wziąłbyś za mnie kulkę?
Pewnie.
Dlaczego?
Jesteś moim bratem, stary.
Jesteś dla mnie jak brat.
A mam ich dwóch.
- Zabiłbyś kogoś dla mnie? - Dawaj giwerę.
Zróbmy to.
Naprawdę byś to zrobił?
Nie.
Rany. To naprawdę bardzo głęboka rozmowa.
Tak?
- Dobrze cię znam. - Jak mam na drugie imię?
To podchwytliwe pytanie.
Nie masz go.
Stary, a ty dokąd?
Muszę przeprosić przyjaciela.
Nie musisz. Między nami spoko.
Ty może tak uważasz, ale ja nie.
A tak przy okazji, to Terry.
Przepraszam. Sorki.
- Co tu robisz? - Świętuję.
Ty nie znosisz Jamala.
Świętuję darmowe drinki.
- A ty co tu robisz? - Widziałaś Jamala?
Hej! Nikogo nie ma w domu.
Ruby.
Kopę lat. Jak się masz?
U mnie… w porządku?
Nie sądziłem, że się zjawisz.
Ja też nie.
Ale…
muszę powiedzieć twojemu synowi, jaki z niego dupek.
Proszę. A przy okazji sprawdź też jego przyjaciół.
- Chodzi o jego ekipę hipisów? - Bardziej ekipę gówniarzy.
Dlaczego czują potrzebę, by traktować moją łazienkę jak magazyn?
I wielkość tej kupy.
Boże, to jak święto błonnika.
Gdybyś to był ty, Cesar, Monse, miałbym to w dupie,
ale oni tak srają, że mam tego dość.
- Zero szacunku. - A żebyś wiedział.
Jeśli jeszcze raz nazwą mnie „bracie” albo „brachu”,
to się wścieknę.
Jestem dorosły.
Poza futbolem mam inne zainteresowania.
- Spytaj mnie o Kawalera do wzięcia. - Brzmi terapeutycznie.
Nawet nie masz pojęcia jak.
Jego nowi przyjaciele to wkurzający, nieuprzejmi terroryści toaletowi.
Tęsknię za moim dziwakiem.
I pewnie nie jestem jedyny.
A teraz idź.
Wyprostuj go.
Ruby’ego nie ma.
Właśnie widzę.
Ale mam kryzys sumienia i chciałem uspokoić umysł.
Muszę przeprosić.
Mów dalej.
Nie rozumiem, jak to wymknęło się spod kontroli.
Że trwa to już tak długo.
Zbyt długo. To jak zimna wojna.
Nie tak traktuje się przyjaciół.
Albo wściekłego psa!
Tyle razem przeszliśmy, od RollerWorld do prania pieniędzy.
Tylko mi ufa, jeśli chodzi o jego szufladę z porno.
- Jego? Nie chodzi o mnie? - Nie, mówię o Rubym.
Ale…
Abuelito.
O cholera.
Zapomniałem o tobie.
Bez jaj!
Wal się!
- Wybacz mi. Byłem prawdziwym… - Palantem!
Szują! Nie! Gnojkiem!
Dobra! Byłem nimi wszystkimi.
Ale przez tę sytuację z Rubym
nie było mi łatwo się do ciebie odezwać.
Ty też za mną nie tęskniłaś.
Nie mogłam ot tak zadzwonić.
- To byłoby niestosowne. - Dlaczego?
Nie wysłałaś mi różowych zdjęć.
- To jak zdjęcia fiuta, ale dla lasek. - Wiem.
Ja je wymyśliłam.
Jamal, dlaczego stałeś się takim dupkiem?
Bo musiałem.
Mówię ci, Monse, masz szczęście, że cię tu nie ma.
Ruby i Jasmine znowu mnie olali.
A kiedy już się spotykamy, nic mi nie mówią…
Tu Monse. Wiesz, co robić.
Co ja mówiłem?
Ach, tak. Czuję się jak piąte koło i aż mnie przez to mdli.
Rozmawiają ponad mną, wokół mnie, za mną.
Jakbym był na ziemi niczyjej.
Ostatnio Jasmine mówiła o tym wszystkim,
a Ruby mnie nie wspierał.
Znowu!
Cholera!
Nareszcie! Monse, dziewczyno.
Mam kryzys, a ciebie nie ma. Tym razem ci odpuszczę, ale…
Halo?
- Zaczynam mieć go dość. - Halo?
-To się nie kończy. - Powiedz mu.
- Co? Monse? - Wiesz, że taka nie jestem.
- Dość podchodów. - Monse?
Jest taki wkurzający. Ciągle mnie przytłacza.
Mam życie. Koleś, wyluzuj.
Od dawna na niego narzekasz.
Powiedz mu coś.
To tylko pogorszy sprawę.
Jest wkurzający. I w dziwny sposób jest mi go żal.
Zatrzymał się w rozwoju
na poziomie ośmiolatka.
Tak.
Dlaczego mi nie powiedziałeś?
Założyłem, że popierasz Ruby’ego.
Jamal!
Czy ja kiedykolwiek poparłam Ruby’ego?
Twój problem to nie Ruby. Albo Monse.
Tak, wiem.
To Jasmine.
Co robisz?
To będzie długa noc.
Brachu, gdzie dostanę mój zestaw?
GRILL U DWAYNE’A
„Zestaw specjalny”?
Jamal!
Naprawdę nie odpuścisz, prawda?
O czym ty mówisz?
Dobrze wiesz, o czym.
Dobrze.
Zróbmy to teraz!
Porozmawiajmy o tym, jak ty chciałaś trójkąta.
Że to dla nas najlepsze,
bo ty zawsze wiesz, co jest najlepsze.
Wybacz, że zaproponowałam trójkąt. Najgorsza dziewczyna na świecie.
Nie było seksu. Tylko się z nią całowałam.
Wiem! Byłem tam.
Tak, przez chwilę. A potem uciekłeś.
- Myślałam, że oboje tego chcemy. - I znowu. Myślisz za mnie.
Ruby, uspokój się.
- O Boże, zamarzniesz. - Wcale nie!
Twoje sutki mówią inaczej.
Nie mówisz za moje sutki.
Co tu robisz? Mówiłem, że sam to zrobię.
Na wszelki wypadek. Żeby cię bronić.
Sam sobie poradzę.
Ale nie radzę sobie z tym.
Z nami.
- Słucham? - To
Ty.
To za dużo.
Jakbyś była ciężkim kocem.
Na początku to pocieszające.
A potem zaczyna dusić.
Dusić?
Myślałam, że chcesz dziewczynę. Partnera. Jedziemy lub giniemy.
I czasem chcę jechać, ale czasem chcę zaparkować.
Czasami chcę wysiąść i iść pieszo.
Co? To nie ma sensu.
Ma.
Dla mnie.
Nie muszę mieć dla ciebie sensu.
W tym problem.
Nie sądziłem, że w „nas” zatracę „siebie”.
Co chcesz powiedzieć?
Nie rób tego!
Zniszczył nasze auto, a ty obwiniasz siebie.
Tą rozmową złamałem kodeks.
Nie ma żadnego kodeksu. Mówisz o tym jak o poczuciu honoru.
Nie żyłaś w tym świecie.
Kiedy trafiłeś do szpitala po tym pobiciu,
na skraju śmierci, gdzie wtedy był ten kodeks?
Gdzie był wtedy twój brat?
Nie mogłam zrozumieć, czemu cię nie odwiedził.
Myślałem, że to ty byłeś problemem.
Ale teraz wiem, że on. To koniec.
Nie. Muszę iść to z nim wyjaśnić.
Nie rób tego!
Widziałem twoją stronę, której nie chcę widzieć.
Wyciągnął to z ciebie.
Chcę Oscara, nie Straszaka.
Jasny szlag!
Trzymasz się kogoś, kogo nie ma.
Ale wiesz, kto jest?
Przepraszam.
Zakradłeś się.
Cieszę się, że znów jesteśmy spoko.
Nie powiedziałam tego.
Nie igraj ze mną. Wiesz, że za tym tęsknisz.
Nie.
Tak.
- Co tu robisz? - Czego ty tu nie robiłeś?
Byłem na twojej imprezie. Zażądać przeprosin.
Dobra. Przepraszam.
Udajesz, że ci przykro, gdy nie jest.
Nawet nie wiesz, za co przepraszasz.
A niby za co miałbym przeprosić?
No nie wiem.
Może za to, że upokorzyłeś mnie
przy całej szkole?
Szczerze mówiąc, to nie była cała szkoła.
Większość ludzi oglądała sztuczki na sali. Ale przepraszam.
- Twoja kolej. - Moja?
Na przeproszenie mnie za ostatnie dwa lata.
Za odcięcie mnie.
Za zrobienie z Jasmine swojej plus jeden i odjęcie mnie.
Tyle razy można być piątym kołem u wozu,
aż się ono urwie.
To nie była wina Jasmine. Nie dałeś jej szansy.
Ja? Znam ją całe życie.
Ale zupełnie jej nie poznałeś.
Nie dano mi szansy, żebym dał jej szansę. Zajmowaliście się tylko sobą.
I na pewno bym jej nie poznawał,
gdy pracowała rączką pod tym kocem.
I tak, widziałem to.
- Obrzydzamy cię? - Nie.
Ale teraz muszę się czymś zająć.
- Gdzie pilot? - A co?
Potrzebuję baterii.
Czemu nie cieszyłeś się, że mam dziewczynę?
Cieszyłem się, gdy stukałeś się z Kendrą.
Byłem szczęśliwy.
Ale z biegiem czasu zostałem zupełnie odizolowany.
Odpuściliśmy sobie Cesara, Monse wyjechała do szkoły,
ty miałeś Jasmine, a ja nikogo.
Wyolbrzymiasz. Jesteś najbardziej popularną osobą w szkole.
Możesz znać wszystkich i zarazem nikogo.
Od bycia samemu przeszedłem do samotności.
Bo nikt mnie nie zna tak jak ty.
A prawda jest taka…
Tęsknię za tobą.
Ja za tobą też, przyjacielu.
Przepraszam.
Pogubiłem się w tym.
Powinienem być lepszym kumplem.
A ja mogłem się postarać z Jasmine. I tak będzie.
Zerwaliśmy.
Chcesz o tym pogadać?
Co robiłeś przez te dwa lata? Poza robótkami ręcznymi?
Stukaniem?
Ja też! Wiesz, że jest sześć rodzajów wagin?
Mów dalej.
Dobra. Jest Barbie,
Pani Ptyś, A-kuku, ale nie pomyl jej z Zabawą w chowanego,
Picasso,
i Pierdząca Latifah.
Masz na myśli siedem. Pominąłeś Dyndajło.
Istnieje.
Opowiadaj.
Wiesz, to tak jakby poraził cię prąd.
Tak? O mój Boże.
Pępki są wklęsłe i wypukłe, nie?
To ta jest wypukła.
DLA MARII „CHIKI” GENAO
Napisy: Grzegorz Marczyk