.:: GrupaHatak.pl ::.
Kim ty, kurwa, jesteś?
Ja?
Jestem...
NIKT
PONIEDZIAŁEK
WTOREK
Kurwa!
Spóźniłeś się ze śmieciami.
ŚRODA
CZWARTEK
PIĄTEK
PONIEDZIAŁEK
WTOREK
Spóźniłeś się ze śmieciami.
Odłóż telefon.
Nie chcemy kłopotów.
Dawaj forsę.
Już!
Wszystko mamy tam.
To?
Używam karty debetowej.
Nic nie znalazłem. A jego zegarek?
Jest coś warty?
Dla mnie tak.
Bierz.
Obrączka.
Dawaj ją, kurwa!
Złaź z niego!
Puść go!
Zastrzelę cię, przysięgam!
Tato!
Już!
Puść go, synu.
Co?
Puść go.
No co?
Proszę, nie.
Weźcie, co musicie, i odejdźcie.
Zamknij się!
Spadajmy stąd.
Kotku, chodźmy.
Wybraliśmy, kurwa, zły dom.
- Kurwa mać! - Spadamy.
Co to miało, kurwa, być?
Nie wierzę, że dopuściłem do tego.
Moja piękna żona,
cudowne dzieci, dom,
do którego weszli dzięki zasranemu...
- Panie Mansell. - Słucham?
A więc to tak weszli?
Dzięki kartonowi po pizzy?
A ten kij golfowy?
- Użył go pan? - Ona miała...
Mogłeś ją zdzielić, tato.
Dobrze pan postąpił.
Gdyby to była moja rodzina...
Damy wam już spokój.
Proszę pamiętać, żeby zamykać garaż.
- Hej, tato. - Cześć, skarbie.
- Nie możesz spać? - Nie.
Boisz się?
Niby czemu? Ty tu jesteś.
Tato?
Tak?
Potrzebujemy kota.
Też o tym myślałem.
No weźcie!
Na historię muszę napisać o weteranie.
Mogę o tobie?
Jasne.
Tyle że byłem tylko księgowym, czyli nikim.
To byłoby nudne.
Mniejsza o to.
Chcę to po prostu zaliczyć.
A wujek Charlie? On był prawdziwym żołnierzem.
- Nie chciałam. - Mama ma rację.
Już mu zostawiłem wiadomość.
Zadzwonię jeszcze raz.
Zapytaj dziadka.
On brał udział w walkach.
Może.
Udanego dnia.
Spóźniłeś się ze śmieciami.
Nalałam całą kawę.
Miłego dnia, Hutch.
Wzajemnie.
Chodźcie, dzieci.
Zapnij pasy.
Słyszałem o zeszłej nocy.
- Tak, to było... - Szkoda, że nie przyszli do mnie.
Poćwiczyłbym sobie.
Nowy?
Cacuszko, co?
Po moim starym.
Nie miał wiele, ale chociaż to dostałem.
Chodź, skarbie.
Jedziemy.
Wyrazy współczucia.
Nie ma czego współczuć.
Ale fura odjazdowa.
Challenger z 1972, 4,9-litrowy V8,
a zaraz się, kurwa, dowiem, jakie ma kopyto.
PRACOWNICY MIESIĄCA
Co to? Szczur czy opos?
Nie wiem.
Dzień dobry, Charlie.
Dobrze słyszałem?
Zależy, z kim rozmawiałeś.
Twój syn dzwonił.
Zatem dobrze słyszałeś.
Mówił, że mogłeś jednego załatwić.
Dlaczego tego nie zrobiłeś?
No bo, kurwa...
to proste.
Chciałem ograniczyć zagrożenie.
- I jak na tym wyszedłeś? - Wszyscy są cali...
Luz.
Jest zabezpieczony.
Chwila.
Widzisz?
Nic szybciej nie gasi światła niż kula w czachę.
Bierz.
Nie chcę.
Żadne „nie chcę”.
Potrzebujesz tego.
Chroń moją siostrę.
- Becca pewnie do ciebie dzwoniła. - Tak.
Według mnie zrobiłeś, co trzeba.
Zważywszy, że ty to ty.
Jasne.
Pomówmy o tym, że chcesz kupić to miejsce.
Tak bardzo chcesz się pozbyć mnie i Charliego?
Jesteśmy rodziną.
Chcę, żebyś cieszył się emeryturą, a Charlie młodością.
To uczciwa propozycja.
Ale nie świetna.
Zbudowałem firmę własnymi rękoma.
Jeśli ją sprzedam, to oferta musi być...
zajebista.
Rozumiesz?
Po co ci to w ogóle?
Chcę mieć coś swojego.
Rozumiem.
Hutch.
Trzymam za ciebie kciuki.
Nieźle.
Jak długo słuchałeś?
Na tyle, żeby wiedzieć, że robisz postępy.
Kurwa.
Kiedy oficjalnie jesteś trupem, masz sporo wolnego czasu.
Ciężki żywot.
Opowiedz o tamtej nocy.
Wieści szybko się roznoszą.
Jeśli oni wiedzą, to i ja wiem, wiesz?
Było ich dwoje.
Mężczyzna i kobieta.
Dwadzieścia kilka lat.
Byli wystraszeni.
Zdesperowani.
Ona miała broń.
Jaką?
Starą .38-kę.
Rękojeść oklejona taśmą.
To był Smith & Wesson.
Dawno z niego nie strzelano.
I był...
nienabity.
Poważnie?
Tak.
Teraz rozumiem, czemu nic nie zrobiłeś.
- Co zabrali? - Niewiele.
Trochę pieniędzy.
Mogło być gorzej.
Wiem, o czym myślisz i lepiej tego nie rób.
Nie zrób nic głupiego.
DOM OPIEKI
Cześć, tato.
- Jadłeś? - Co?
Wszystko w porządku?
Tak.
A nie wyglądasz.
Pamiętasz, jacy byliśmy, Hutchie? Bo ja tak.
Cześć.
- Jak było w szkole? - Dobrze.
Cześć, skarbie.
Chodź pomóc.
Jak było dzisiaj?
- Było jak było. - Nie mogę znaleźć.
Czego?
- Bransoletki z kotkiem. - A gdzie leżała?
Tutaj.
Chyba jej nie ukradli?
Na pewno się znajdzie.
Tak szybko wróciłeś?
Hej, tato.
Muszę się czymś zająć.
To nie zwlekaj.
Agent Mansell, FBI.
- Stara. - Co?
Legitymacja, nieważna od jakichś 20 lat.
I to chyba nie ty na zdjęciu.
Kim jesteś?
Facetem,
który kogoś szuka.
Nie powinieneś tu machać sałatą.
Są trzy rodzaje ludzi, którzy „machają sałatą”.
Ludzie, co pojęcia nie mają, ludzie, co chcą onieśmielać,
i tacy jak ja, którzy pragną całym sobą,
żeby ktoś spróbował mu to odebrać.
Dziękuję za służbę.
Wzajemnie, staruszku.
Jacyś chętni?
Jak mogę pomóc?
Podaj mi namiary na tę osobę.
Luis, kolacja!
- Ładnie pachnie, skarbie. - Niespecjalnie.
Najważniejsze jest towarzystwo.
Daj spokój...
Ja mówię, wy słuchacie.
Wiecie, co tu robię.
Bo jestem dobrym człowiekiem, kochającym rodzinę.
I nie zasłużyłem sobie, żeby straszyć mnie bronią.
Oddawajcie zegarek.
I bransoletka z kotkiem.
Co? Nie wiem, o czym ty, kurwa...
Oddawaj bransoletkę, ty skurwysynu!
Nie wiem, o czym mówisz!
- O bransoletce. - Pomogę ci ją znaleźć.
Proszę! Nie wiem, gdzie jest!
Przysięgam na Boga!
Luis!
- Proszę, idź sobie. - Nie rób nam krzywdy.
Kurwa.
Autobus!
Mówią, że Bóg nie zamyka jednych drzwi
bez otwarcia kolejnych.
Proszę cię, Boże, otwórz te drzwi.
Do autobusu nie wolno wnosić alkoholu.
Napijesz się?
A co my tu mamy?
Ta dziewczyna wróci do domu cała i zdrowa.
Mam nadzieję, że te dupki lubią szpitalne żarcie.
Sama w nocnym autobusie?
- To jest, kurwa, głupie. - Prawda?
Chłopaki.
Czego chcesz, staruchu?
Zapierdolić was.
Ja się nim zajmę.
Kurwa!
PRZYSTANEK NA ŻĄDANIE
Co ty tam, kurwa, gadasz?
Mam złamany nos!
Moje zęby.
- Jak to wygląda? - Kiepsko.
Kurwa!
Rozjebał ci rękę.
Kto to, kurwa, jest?
Nic panu...
Uciekaj.
Dziękuję.
Pani wybaczy bałagan.
Nie mogłam zasnąć.
Gdzie byłeś?
To był ciężki dzień.
Widzę.
Ja za dawnych lat, co?
Tęsknię za tobą.
Jestem tu, Hutch.
Zawsze.
Wiem.
Dzisiaj...
myślałem o...
O czym?
O...
Becca.
O tym, że od bardzo dawna nie przytulaliśmy się.
Sam nie wiem, kiedy ostatnio się całowaliśmy.
Od miesięcy nie uprawialiśmy seksu.
Od lat się nie kochaliśmy.
Wydajesz się tak odległa.
Wiem, że to nie fair mówić to w ten sposób, ale...
tęsknię za tobą.
Pamiętasz, jacy byliśmy?
Bo ja tak.
JULIAN
Nie skręciłeś, skurwielu.
Panowie.
Zadowoleni z ochrony Obszaka?
Zadowoleni. Choć twoja działalność ma swe dziwactwa.
Dlaczego masz u ciebie czarnego?
Ostrożniej dobieraj słowa albo cię nimi nakarmię.
Może i jest ciemniejszy od nas,
ale Paweł jest takim samym Rosjaninem jak my.
Olimpiada w Moskwie, 1980.
Ojciec był Etiopczykiem. Biegaczem długodystansowym.
Jak mu poszło?
Mam to gdzieś. Zostawił mamę i mnie samych.
A my na tym skorzystaliśmy.
Dość już o tym Otello.
To śpiewanie i tańce...
nie przystoi facetowi, który chroni nasz szmal.
Nie wzbudza to zaufania, rozumiesz?
A to wzbudza?
Julian, ja tylko...
Wiesz, kto to jest?
Był.
- Oświeć mnie. - Trzyprocentowy udziałowiec Obszaka.
Wielka strata.
Zatem...
jego kapitał jest nasz.
Braciszku...
Będzie chodził?
Monitorujemy jego funkcje życiowe,
ale uszkodzenia mózgu...
Chujowo z nim?
I to bardzo.
Co on, kurwa, robił w autobusie?
Nie wiem. Może to mieć związek z Obszakiem?
Wszystko ma z nim związek. Ile jeszcze mamy tego pilnować?
- Parę dni. - Czyli wieczność.
Kto to zrobił mojemu bratu?
Jakiś facet nas zaatakował.
Jeden facet? W chuja sobie lecisz?
- Skąd! - Nie kłam!
Nie okłamuj mnie, kurwa!
Nie okłamuj mnie!
Nie kłamię.
Nie wściekaj się, proszę.
Nienawidziłeś Teddy'ego.
Może i dobrze mówisz,
ale lekkomyślnie.
Co zrobisz?
Rodziny się nie wybiera.
To prawda.
Jak znaleźć tego faceta?
Dzień dobry.
Co ci się stało?
Wyglądasz jak gówno.
Trzeba było widzieć tamtych.
Kiedy się na niego rzuciłeś...
to było coś.
Osłaniałeś mnie. Jestem z ciebie dumny.
Hutch.
To byłeś ty wczoraj?
Miałeś nie używać telefonów.
Spokojnie, mam 30 sekund.
No to mów.
Jak się czułeś?
- Jak zbawiony. - Nie wątpię.
Cieszę się, że poprawiłeś sobie humor,
ale teraz masz kurewski problem.
Była tam brat Juliana Kuzniecowa, a z nim się nie zaczyna.
Mówię serio. Zapytaj Golibrodę.
- To był jednorazowy przypadek. - Julian Kuzniecow. Spytaj Golibrodę.
Kto to był?
Jeden z dystrybutorów.
Mam pomysł.
Może zrobię twoją ulubioną lazanię?
Od podstaw, jak dawniej.
- Dawno jej nie jedliśmy. - Lazania!
Nie mogę się doczekać.
IDŹ DO GOLIBRODY. PÓŹNIEJ MI PODZIĘKUJESZ.
Panowie.
Pan Mansell.
Minęło sporo czasu.
Zgadza się.
Niech pan powie, co możemy dla pana zrobić.
Co możesz mi powiedzieć o Julianie Kuzniecowie?
Aż tak przewidywalny jestem?
Dla mnie, panie Mansell,
każdy taki jest.
Mówiąc krótko,
gorszego typa nie ma.
Utnij mu łapy.
Socjopata z koneksjami, funduszami
i środkami, które mogą utrudnić sprawy.
Bez pieprzonych niespodzianek.
Czyli jest złym gościem?
- Ma jakieś hobby? - Kolekcjonuje sztukę
za milionowe kwoty.
Coś dobrego?
Chuj wie.
Ale możesz mieć pewność,
że jeśli jeszcze nie wie, kim pan jest,
to niedługo się dowie.
Co dla mnie masz?
Jego ojca.
Jest w domu opieki.
To niewiele.
Nie martwiłabym się nim.
To mięczak jakich na pęczki.
Jeśli nie poznajesz wilka w owczej skórze,
to kwestionuję twoje zatrudnienie.
Mam znajomego w Pentagonie.
Będę szukać dalej.
Pora na odrobinę szantażu.
DANE O HUTCHU MANSELLU ALBO WYŚLĘ TO TWOJEJ RODZINIE
Co jest, kurwa?
ODMOWA DOSTĘPU
Gdyby nie pozbył się pana,
musiałby oddać swoje udziały w Obszaku.
Obszaku?
To fundusz emerytalny
rosyjskiej mafii.
Setki milionów dolarów w gotówce
w ciągłym obiegu,
a Julian sprawuje nad nimi opiekę.
Tak że bardziej niż trochę obawia się o swoje życie.
Gdyby mógł, zrezygnowałby z tego.
Pieprzony Obszak.
NIKT
Rezygnuję. Bez odprawy.
Powodzenia.
Kurwa mać.
Chcę go żywego.
Piękna!
Podać wino?
Poproszę.
- Mi też. - Nie.
Komu nałożyć?
Może wyjedziemy latem do Włoch?
Zawsze chcieliśmy tam wrócić.
Chciałabym.
Ale damy radę finansowo?
A damy radę sobie tego odmówić?
Byłoby cudownie.
Bo wiecie, tam się poznaliśmy.
Zakochaliśmy się...
Idźcie do piwnicy.
- Co? - Natychmiast.
- Ruchy, już. - Tato...
- Co się dzieje? Straszysz nas. - Otwórz drzwi, synu.
- To taka zabawa? - Właśnie, Hutch?
Lubię zabawy.
Co jest grane, Hutch?
Nie wzywajcie policji.
- Dokąd jedziesz? - Do lekarza.
Najpierw zawieziemy faceta, potem opatrzymy rany.
- Pierdol się! - Rany?
- W porządku. - No właśnie.
Nigdy wcześniej nie spotkałem czarnego Rosjanina.
Często to słyszę.
Kim ty jesteś?
Nikim.
Prawdę powiedziawszy,
byłem tak zwanym audytorem
dla tych trzyliterowych agencji.
Audytor, czyli...
ostatni człowiek, którego organizacje chciały widzieć w swoich drzwiach.
Nie miałem prawa aresztować,
więc upewniałem się, że nie zostawał nikt, kto...
Kurwa.
Hej, tato.
Ta sprawa, którą miałem się zająć, trochę eskalowała.
Bądź czujny.
Kurwa.
Powiedz mi coś.
Powiem, ale nie teraz.
Muszę się tym zająć.
Czyli czym?
Tym...
co to jest.
Taki jestem.
Kocham cię, Becca,
ale musisz mi zaufać.
Przymknij oko ten ostatni raz.
Obiecuję.
Wróć.
Wtedy porozmawiamy.
Zabiorę dzieci w bezpieczne miejsce.
Panowie,
oto jesteśmy.
Wiem, że przysłał was tu wasz szef,
ale trzeba umieć odmawiać.
Kilka lat temu
żył facet o imieniu Alan.
Aaron.
Nie, to był Alan.
Alan podwędził trzy miliony zielonych
z bazy armii USA w Rivolto we Włoszech,
a jego nagrodą byłem ja stojący nad nim
z Waltherem PPK.
Nie, wróć.
Przystawiałem mu do głowy H&K USP .45 z tłumikiem.
Zaczął błagać, zawsze tak robią,
a ja naciskałem spust, zanim się rozklejali, ale...
tym razem słuchałem.
Facet szczerze żałował za swoje czyny,
pragnąc zrzucić z siebie skórę wilka
i wrócić na pastwisko jako owca.
Pozwoliłem Alanowi odejść.
Rok później odwiedziłem go
w nadziei, że wrócił do stadka.
Alan zamieszkał w Boise w Idaho.
Miał żonę i dwie córki.
Trzecie dziecko w drodze. Mieli też psa.
Pracował od 9 do 17.
Sielanka.
Był uśmiechnięty.
Jak pieprzony Budda.
Skurwysyn!
Nie jestem zazdrośnikiem,
ale w tamtej chwili zachciałem tego, co miał Alan.
Więc powiedziałem szefostwu, że rezygnuję.
Nie byli zadowoleni.
Nie mogli w to uwierzyć.
Dałem z siebie wszystko.
Poważnie.
Poszło dobrze.
Lepiej niż zakładałem.
Być może trochę przesadziłem.
Podstępny draniu.
Pieprzona bransoletka.
Ciekawostka.
Kość spala się w 815 stopniach,
a piwnica wytrzyma dwa razy więcej, więc nie znajdą was pośród gruzów.
W głębi duszy wiedziałem, że to tylko fasada.
Trwało to dłużej, niż zakładałem.
4,9-litrowy V8.
Zaraz się, kurwa, dowiem, jakie ma kopyto.
Proszę cię, Davey, ścisz ten badziew.
- Kupuję tę firmę. - Co?
To moja oferta.
A niech mnie.
A moje zdanie?
Nie masz go.
Mam. Nie rób tego, tato.
Włożyliśmy w to miejsce krew, pot i łzy.
- Siadaj na dupę. - Słuchaj ojca.
Usiądź. Oddychaj głęboko.
Właśnie tak.
Co będzie ze mną?
Mam to gdzieś.
Sprzedane.
A teraz idźcie stąd.
Wczoraj w nocy w tajemniczym wypadku na drodze nr 34
zginęły trzy niezidentyfikowane osoby.
Władze wciąż szukają przyczyn wypadku i ewentualnych sprawców.
Jeśli posiadają państwo jakiekolwiek informacje...
Facet zabił naszych ludzi i zniknął. Co robimy?
Ściągnijcie, kogo się da.
UWAGA: PROBLEMY Z ELEKTRYKĄ. BUDYNEK ZAMKNIĘTY DO ODWOŁANIA.
Hutch, jesteś tam?
Hutchie.
Wkurwianie ruskich? Klasyka.
Ale zadzieranie z tym pojebem Julianem?
To już lekkomyślność.
Robię, co muszę.
Jasne, i oberwiesz kulkę.
To wszystko załatwi.
Przyszli po moją rodzinę. Po tatę.
Wiem. Jak myślisz, kto mu pomógł posprzątać?
- Mam plan. - Też mi coś. Słuchaj.
Nie będę ratować twojej białej...
Panie Mansell.
Smakuje?
Przyszedłem na występ.
Miło.
Ma pan tupet, żeby tu tak przychodzić.
Być może.
PRZODEM DO WROGA
Może porozmawiamy na osobności?
Wyjść.
Z jednej strony
jest długo uśpiona część mnie, która się obudziła
i bardzo chce to wszystko załatwić.
Z drugiej jest ta rozsądniejsza część, a raczej jej resztki,
która chce zakończyć to spotkanie teraz.
Co się stało, się nie odstanie.
Obaj się po tym podniesiemy, prawda?
Chwila. Po czym?
Spaliłem wszystko.
Ale co?
Wszystko, co masz.
Miałeś.
Wszystko, co miałeś.
Moje obrazy?
Obszak!
Szkoda, że tego nie widziałeś.
To było coś.
Jeśli po tym nie będziemy kwita...
Bo w końcu przyszedłeś do mojego domu,
choć wiesz, że tak się, kurwa, nie robi!
Zabiłeś mojego brata.
Zostawiłem go żywego.
Mimo że krótko się znaliśmy,
to uważam, że i tak mu darowałem.
Możesz próbować mnie zabić,
a jeśli ci się to uda,
będziesz musiał zrefinansować Obszak,
stąd pytanie - czy dasz radę?
Chcesz w ogóle?
Bo podobno chciałbyś się wypisać.
Teraz jest najlepsza pora.
Obaj zrezygnujmy.
Masz zaskórniaki.
No, poza tym, co się sfajczyło.
A więc?
Mała operacja.
Może otworzysz sobie bar tiki
na jednej z mniej znanych karaibskich wysepek
i będziesz sobie wiódł życie z dala od mojego.
Przemyśl to.
Będę w pobliżu.
Do samochodów!
Kurwa!
WŁAŚCICIEL
Nadal chcesz odejść?
Hutchie!
Pamiętasz, jak mówiłem, żebyś nie robił głupot?
Bo nie przyjadę ratować twojej białej dupy?
No to, kurwa, jestem!
Teraz!
- Tata? - Synu!
Właź.
- Sporo strzelb przytachałeś. - A ty sporo ruskich.
Próbowałem z tą emeryturą.
Naprawdę.
Spanie do późna, śniadania,
łażenie po pokoju,
obiadek, drzemka, pływanie...
Ale niech to szlag...
tęskniłem za tą rozjebundą.
Panie i panowie, mówi kapitan.
Przygotować się do lotu.
204 DNI BEZ WYPADKU
Pusto?
- Ty też, tato? - Tak.
Gdybyś okradł Obszak,
moglibyśmy się dogadać,
ale ty musiałeś go spalić!
- Poniosło mnie. - Nie.
To była głupota, panie Mansell.
Pańska rodzina za to zapłaci.
Co on robi?
Co ty odpierdalasz?
Każdy kiedyś umrze.
Jedni prędzej, inni później.
Już, Hutchie.
Lekka przesada,
ale to było piękne.
Dupa, nie piękne.
Dziękuję.
To nie brzmi dobrze.
Zjeżdżajcie. Ja się tym zajmę.
Obaj dostaliście, czego chcieliście.
A ja dostałem kulkę.
Tu Rebecca Mansell. Zostaw wiadomość, to oddzwonię.
Becca, to ja...
Wszystko zawdzięczam tobie.
Moje życie, zanim cię poznałem...
Sama wiesz.
Dzięki, że pozwoliłaś mi udawać kogoś innego.
Jeśli dasz mi drugą szansę,
to tym razem lepiej ją wykorzystam.
Kocham cię.
Kim ty, kurwa, jesteś?
Ja?
Jestem...
nikim.
To żadna odpowiedź.
Uwierzcie, taka wystarczy.
Nieźle.
Tak?
TRZY MIESIĄCE PÓŹNIEJ
A tutaj mamy
piękną jadalnię.
Ściany były dużo ciemniejsze, ale ostatnio je odmalowano.
Spójrz, ile światła.
Poprzedni właściciele byli smakoszami, więc kuchnia jest pierwsza klasa.
La cucina.
La cucina molto bella.
Szafki robione na zamówienie, granitowe blaty,
urządzenia z najwyższej półki.
Przepraszam.
Ta kuchnia posiada wszystko.
I to...
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
- Życie. Proszę odebrać. - Dziękuję.
Staw.
Prywatny staw.
To do pana.
NIEZNANY
Mówi Hutch.
Dziękuję.
Czy w tym domu jest...
Piwnica.
Tekst polski – Altair87 Korekta – Igloo666
facebook.pl/GrupaHatak
facebook.pl/AzjaFilm
Opowiedz jeszcze raz, jak zabiłeś tego gościa na schodach.
Trzech gości, tato.
Serio?
- I tak ci nie wierzę. - Nie musisz, to prawda.
Nie możemy tam polecieć?
Z tym majdanem?
.:: Napisy24.pl - Wprost od tłumaczy ::.