Χάνιβα. Κοφούν. Χαίρομαι πολύ που σας βλέπω.
Είσαι...
Είμαι ο Τζερλαμαρέλ. Ο πατέρας σας.
Όταν έμαθα πως η βασίλισσα και οι Ανιχνευτές της βρήκαν τους Άλκενι,
φοβήθηκα τα χειρότερα.
Αφήστε με να σας δω.
Θα είστε κατάκοποι απ' το ταξίδι σας.
Ελάτε να τακτοποιηθείτε.
Ο Οίκος της Διαφώτισης.
Δεν έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο.
Βρήκα το κτήριο σχεδόν άθικτο.
Ήταν φυλακή άλλοτε, οπότε ανθεκτική κατασκευή.
Χρόνια έψαχνα εξαρτήματα για να φτιάξω μια γεννήτρια,
αλλά χάρη σ' αυτήν έχουμε ρεύμα για φως, ζεστό νερό, θέρμανση.
Όλοι ανυπομονούν να σας γνωρίσουν.
Όλοι;
Εγώ είμαι.
Οι αδελφοί και οι αδελφές σας.
Χάνιβα, Κοφούν, τα καταφέρατε!
Είμαι ο Όλομαν, ο αδελφός σας.
Από δω η Σέβα.
- Η Νόνι, ο Σάμι. - Καλώς ήρθατε.
Αυτή είναι η Σίνα.
Καλώς ήρθατε!
Χαίρω πολύ.
Κι αυτά τα δυο τερατάκια είναι η Χάγια και ο Χόβεχ.
Θα πεινάτε. Πάμε να φάτε κάτι.
Για το φαγητό που τρώμε και την οικογένεια με την οποία το τρώμε,
συμπεριλαμβανομένων των νεότερων αδελφού και αδελφής μας,
είμαστε ευγνώμονες.
Μπορείτε να φάτε.
Τώρα, πρέπει να ξεκουραστείτε λίγο.
Χάνιβα, αυτό είναι το δωμάτιό σου.
Του Κοφούν θα είναι ακριβώς δίπλα.
Τα πράγματά σου. Το κρεβάτι σου.
Αυτός είναι ένας πίνακας του Κλοντ Μονέ.
Όχι ακριβώς ο πίνακας. Μια αναπαραγωγή.
Πανέμορφος δεν είναι;
Όντως είναι.
Κι άφησα το καλύτερο για το τέλος.
Αυτές είναι οι ντουζιέρες σας.
Κι αυτό το μπουκάλι, το σαπούνι σας.
Το νερό ζεσταίνει κιόλας.
Ναι. Το διαβάσαμε στα βιβλία.
Νομίζω πως θα το βρείτε λίγο πιο ικανοποιητικό στην πράξη.
Έλα, Κοφούν, να σου δείξω το δικό σου δωμάτιο.
Περιμένουν να κοιμηθούμε σ' αυτά τα πράγματα;
Μάλλον ναι.
Αφού είμαστε μία οικογένεια, γιατί δεν κοιμόμαστε μαζί;
Το ίδιο σκεφτόμουν κι εγώ.
Έλα πέσε εδώ.
Τόσο ζεστά, χωρίς καθόλου φωτιά.
Μου λείπει ο μπαμπάς.
Κι εμένα μου λείπει.
Πιστεύεις πως θα τον ξαναβρούμε ποτέ;
Δεν ξέρω.
Τον αφήσαμε ολομόναχο...
μετά απ' όσα έγιναν με τη μαμά.
Δεν ξέρω γιατί ήρθαμε εδώ.
Δεν της μιλά κανείς.
Δεν την πλησιάζει κανείς. Πρόσεχέ την σαν να εξαρτάται η ζωή σου απ' αυτό.
Όντως εξαρτάται;
Ναι.
Είχες δίκιο.
Με προειδοποίησες ότι αργά ή γρήγορα
θα μετάνιωνα τη στήριξή μου στη συνεχιζόμενη βασιλεία της αδελφής σου.
Μα αμφιβάλλω πως ακόμη κι εσύ θα είχες προβλέψει πόσο δίκαιο θα 'χες.
Όλοι αυτοί οι στρατιώτες έχασαν έναν γονιό, ένα παιδί, έναν αδελφό, μια σύζυγο.
Ο καθένας τους θα μπορούσε να ηγηθεί της ανταρσίας εναντίον εκείνης ή ημών.
Αν ανακαλύψουν τι έχει κάνει,
φοβάμαι πως δεν θα 'χει σταματημό.
"Αν";
Πώς μπορεί να αποφευχθεί;
Οι μόνοι εδώ που ξέρουμε την ιστορία είσαι εσύ, εγώ, ο μάγος σου
και η συνεργός της βασίλισσας, που φρουρείται.
Και η ίδια η βασίλισσα.
Αργά ή γρήγορα, οι άνδρες σου θα θέλουν ν' ακούσουν τη βασίλισσά τους.
Και τότε, πώς αποτρέπουμε να μαθευτεί η ιστορία;
Δεν πρέπει να της επιτρέψουμε να ξαναβγεί από εκεί ως βασίλισσα.
Τι σημαίνει αυτό ακριβώς;
Σημαίνει πως έχουμε διαθέσιμα δύο αποτελέσματα.
Είτε παραιτείται από τον θρόνο με τη θέλησή της,
έχοντας ευλογήσει εσένα ως διάδοχο και έχοντας συμφωνήσει να σε υπηρετεί...
είτε... δεν βγαίνει καθόλου από το κτίσμα.
Ποτέ δεν θα παραιτηθεί του θρόνου, ό, τι και να της πεις.
Ό, τι και να της πω εγώ, δεν θα την έπειθε να το κάνει.
Πρέπει να προσπαθήσεις εσύ, λοιπόν.
Είσαι με την πριγκίπισσα Μάγκρα, σωστά;
Ο Ανιχνευτής Μάγων σου εμπιστεύτηκε τη φρούρησή μου.
Υποθέτω πως αυτό σημαίνει ότι είσαι πιστός σ' εκείνον ή σ' εκείνη.
Και θα υποθέσω σ' εκείνη,
δεδομένης της περιφρόνησης που σου δείχνει ξεκάθαρα εκείνος.
Καλύτερα να σωπάσεις τώρα.
Μόλις χθες, ήμουν κτήμα του πιο βάναυσου άντρα.
Το αποδεχόμουν, γιατί ήταν καλύτερο από την εναλλακτική...
μέχρι τη στιγμή που δεν ήταν.
Τι είναι αυτό που της οφείλεις;
Την αφοσίωσή σου ίσως.
Μα την υπακοή σου,
το μέλλον σου, τη ζωή σου;
Πώς είναι δυνατόν;
Η βασίλισσα έχει ξεκαθαρίσει τι θα κερδίσω αν λύσω αυτό το πρόβλημα.
Κι εγώ θα ξεκαθαρίσω σ' εσένα
τι θα κερδίσεις αν με βοηθήσεις να το λύσουμε.
Καλό είναι να είσαι ο υπαρχηγός μιας πριγκίπισσας,
μα πάρα πολύ καλύτερο να είσαι ο υπαρχηγός μιας βασίλισσας.
Τι είναι αυτό;
Διάβασέ το.
Για κάποιον καιρό, πριν απ' όλα αυτά,
ήσουν ακόμη ικανή να σκεφτείς λογικά.
Θυμάμαι εκείνη την εκδοχή της αδελφής μου.
Και βρίσκομαι εδώ με την ελπίδα να υπάρχει ακόμη εκείνη μέσα σου.
Και ότι θα αποδεχτεί την πραγματικότητα της κατάστασής της
και θα κάνει τη συνετή κίνηση.
"Παραιτήσου του θρόνου".
Ενέκρινέ το. Υποστήριξέ το.
Διάβασέ το στους άνδρες σήμερα, αυτήν τη στιγμή.
Και αποδέξου το αποτέλεσμα, ότι θα ζήσεις υπό την κυριαρχία μου ως βασίλισσα.
Τι φαντασίωση πρέπει να ήταν αυτή.
Να έρχεσαι εδώ μέσα με το σκεπτικό ότι μπορεί και να κάνω κάτι τέτοιο για εσένα.
Για εμένα;
Κάν' το. Μην το κάνεις.
Σου το προτείνω από έλεος και για τη μνήμη του πατέρα μας.
Αν θα το αποδεχτείς ή όχι είναι δική σου επιλογή.
Μα δεν είναι επιλογή μου, Μάγκρα.
Το ξέρεις αυτό.
Δεν είναι κάτι που παζαρεύεται.
Που το διαπραγματεύομαι εξαναγκαστικά, για να σώσω τη ζωή μου,
ή για να προσδώσει πολυπόθητο νόημα στη δική σου.
Μόνο οι θεοί αποφασίζουν ποιος βασιλεύει.
Και τότε, ο Θάνατος πρέπει να είναι μάρτυρας,
διαφορετικά, δεν υπάρχει καμία διαδοχή, καμία μεγαλοπρέπεια, καμία νομιμότητα.
Μόνο ένα μικροπρεπές ψέμα συμφωνημένο από μικροπρεπείς ανθρώπους.
Αν θέλεις τη θεϊκή μου υπόσταση,
κάποιος πρέπει να βρει κουράγιο να έρθει να την πάρει με το μαχαίρι.
Ο νόμος του Θεού, η φωνή του Θεού, ο λόγος του Θεού.
Είναι απίστευτο πώς ευθυγραμμίζονται όλα
με οτιδήποτε είναι αυτό που θες εσύ οποιαδήποτε στιγμή.
Είναι ταιριαστό τότε που θα βρεις το τέλος σου σ' ένα τέτοιο μέρος,
κηρύσσοντας τη θέληση του Θεού στο πλευρό σου,
καθώς η κακοτυχία θα σου αφαιρέσει
όλα όσα ισχυριζόσουν πως κάποτε κατείχες, λίγο-λίγο.
Η πρόταση να παραιτηθείς ισχύει.
Κάνε το, μην το κάνεις.
Εξαρτάται αποκλειστικά από σένα.
Κοιμηθήκατε καθόλου;
Όχι ιδιαίτερα.
Το φαντάζομαι.
Αφήσατε πίσω όλα όσα ξέρατε.
Είναι φυσιολογικό να αισθάνεστε κάπως... χαμένοι.
Μα σας υπόσχομαι πως ισχύει το αντίθετο.
Είστε με την οικογένεια τώρα.
Ελάτε, πάμε να σας ξεναγήσω.
Εδώ μελετάμε κάθε μέρα.
Ένα μολύβι;
Έχουμε όλοι τόσα να μάθουμε.
Σωστά;
Και εδώ βρίσκεται η βιβλιοθήκη.
Έκανα σχεδόν δέκα χρόνια να συγκεντρώσω τόσα βιβλία.
Επιστήμες, μαθηματικά, ιατρική,
ιστορία, γεωγραφία, μηχανολογία, λογοτεχνία.
Οι πρόγονοί μας ήταν πολύ σχολαστικοί στην καταγραφή
γνώσεων και επιτευγμάτων για τις επόμενες γενιές.
Σχεδόν σαν να ήξεραν πως κάποτε θα τα χρειαζόμασταν.
Θέλω να μοιραστώ τόσα μαζί σας, αυτήν την ευλογία που έχουμε.
Αυτή η ευλογία συχνά δίνει την αίσθηση της κατάρας, σωστά;
Διότι κάθε μέρα βλέπουμε όλες τις χαμένες δυνατότητες
σε αυτόν τον κόσμο και στους εαυτούς μας.
Και νιώθεις μόνος.
Σοβαρά;
Κοφούν, καταλαβαίνεις τι εννοώ.
Αναγκαζόμασταν να κρύβουμε όλα εκείνα που μπορούμε να κάνουμε απ' όλους.
Ακριβώς.
Πέρασα τη ζωή μου κυρίως ταξιδεύοντας, αναζητώντας άλλους σαν εμένα.
Και διέσχισα τα Τριβάντες μέχρι τους Δυτικούς Ερημότοπους.
Και δυτικά του Παγιάν, μέχρι τον Ατλαντικό.
Δεν βρήκα πουθενά άνθρωπο με όραση.
Έχεις δει τον ωκεανό;
Τον έχω κολυμπήσει κιόλας.
Τότε, γιατί ξαναγύρισες;
Για να φτιάξω αυτό το μέρος.
Μια ακρόπολη γνώσης
και ένα ησυχαστήριο, όπου θα μπορούσαμε να συγκεντρωθούμε ασφαλείς και να μάθουμε.
Να διδάξουμε εαυτούς και, μετά, άλλους, τις επιστήμες των προπατόρων μας.
Μα είπες πως δεν βρήκες άλλον άνθρωπο με όραση.
Όχι. Γι' αυτό, έφτιαξα εσάς.
Είμαστε όλοι παιδιά σου;
Ναι. Εσύ, ο Κοφούν,
ο Όλομαν, η Σίβα.
Όλοι, εκτός από τα δυο μικρά.
Εκείνα είναι του Όλομαν.
Και οι μητέρες τους;
Τις αγαπούν βαθύτατα, όπως κι εσείς τη δική σας.
Και πάντα είναι ευπρόσδεκτη εδώ.
Η μητέρα μας είναι νεκρή.
- Τι; - Τη σκότωσαν οι Ανιχνευτές Μάγων.
Λυπάμαι πολύ που το ακούω.
Τη συμπαθούσα πολύ.
Μάλλον όχι και τόσο. Την άφησες μόνη.
- Κοφούν... - Έγκυο στα παιδιά σου.
Μας άφησες μόνους σ' όλη μας τη ζωή.
Δεν ήθελες να μας γνωρίσεις;
Ποιοι ήμασταν, πώς ήμασταν;
Έχεις κάθε δικαίωμα να θυμώνεις.
Θα ήταν ψέμα αν έλεγα πως δεν μετάνιωσα
για κάποιους από τους χειρισμούς μου.
Ήμουν νέος. Συχνά, μη συνετός.
Η εκλογή μου δεν με κάνει τέλειο.
Όχι, κάθε άλλο.
Μα ήμουν ο εκλεκτός, Κοφούν. Πρέπει να το βλέπεις αυτό.
Ένα μωρό που βλέπει από τυφλούς γονείς.
Γεννήθηκα για να γεφυρώσω αυτόν τον σκοτεινό κόσμο
και έναν επικείμενο, καλύτερο.
Μας δόθηκε μια θεϊκή αποστολή. Και θα μας θυμούνται.
Τα ονόματά μας θα ακούγονται για το υπόλοιπο της Ιστορίας του ανθρώπου.
Ελάτε να σας δείξω τη γεννήτρια.
Τι κάνεις;
Ούτε καν νοιάζεται που πέθανε η μαμά.
Και βέβαια νοιάστηκε.
Φάνηκε ότι ταράχτηκε, μα δεν ήταν η γυναίκα του.
Την ήθελε μόνο να γεννήσει τα παιδιά του.
Να γεννήσει εμάς, Κοφούν. Δεν νομίζω πως είσαι και τόσο δίκαιος.
Δηλαδή, πίστευε πως επιλεχθήκαμε να φέρουμε το φως στον κόσμο;
"Επιλεχθήκαμε".
"Γεννηθήκαμε".
Όπως θες πες το. Εγώ ξέρω μόνο ότι ζούσαμε μέσα στον φόβο μέχρι τώρα.
Κυνηγημένοι από ανθρώπους που θα έπρεπε να μας φοβούνται.
Εσύ θες να σε φοβούνται;
Το προτιμώ, παρά να με κάψουν ως μάγισσα.
Έτοιμοι;
Κάρβουνο είναι όλο αυτό;
Ναι, έχουμε το δικό μας ανθρακωρυχείο, πέρα από το συρματόπλεγμα.
Τα εδάφη του Παγιάν έχουν άφθονο.
Έτσι τροφοδοτείτε τα φώτα;
Ναι. Θα σας δείξω.
Όλομαν.
Καλημέρα.
Η καύση του άνθρακα στον καυστήρα δημιουργεί ατμό υπό πίεση.
Φυσά στις τουρμπίνες, οι οποίες γυρνούν τη γεννήτρια, παράγοντας ηλεκτρισμό.
Μόνος σου το έφτιαξες όλο αυτό;
Ναι. Το ξανάφτιαξα.
Ο Όλομαν, όμως, είναι εκείνος που έμαθε να το κάνει να κελαηδά.
Απλώς πρόσθεσα αυτό. Μια βαλβίδα εκτόνωσης πίεσης.
Πρέπει να ελέγχεις την πίεση,
αλλιώς, δεν έχεις καθόλου ή υπερβολικά πολλή.
Όπως και να 'χει, δεν έχεις ισχύ.
Φανταστείτε τι θα καταφέρουμε μαζί, εφόσον πληθύνουμε.
Θα φωτίζουμε ολόκληρες πόλεις!
Σε τι θα ωφελήσουν τους τυφλούς πόλεις με τόσο φως;
Θα είναι για όσους έχουν όραση.
Καμιά δεκαριά είμαστε. Κι όλοι οι υπόλοιποι;
Σκοπεύεις να τους αφήσεις πίσω;
Εννοείται πως όχι, Κοφούν.
Μα μη γελιέσαι. Στη φυσική τάξη των πραγμάτων,
οι τυφλοί είναι η παρέκκλιση, όχι εμείς.
Και πολύ σύντομα, θα έρθουν σ' εμάς,
ζητώντας μας να σπείρουμε παιδιά με όραση.
Παιδιά που θα πρέπει να μορφωθούν σ' ένα τέτοιο μέρος.
Και στο μέλλον, σε άλλα, παρόμοια μέρη.
Ο Θεός, η φύση, όπως κι αν θες να το πεις,
έχει επιλέξει να αποκαταστήσει την όραση στην ανθρωπότητα.
Κι αυτή η ευθύνη έχει ανατεθεί σε εμάς.
- Σ' ευχαριστώ, Όλομαν. - Μάλιστα, κύριε.
Κοφούν!
Το ξέρω. Θέλει χρόνο να συνηθίσεις τον Τζερλαμαρέλ.
Πιστεύει πως είναι κάποιο είδος θεού; Πως είμαστε όλοι θεοί;
Όχι θεοί. Μα οι πρώτοι από ένα νέο είδος.
Μια επανεμφανιζόμενη φυλή ανθρώπων, που θα εκπληρώσει τις δυνατότητές μας,
αφού ζούσαμε σαν φοβισμένα ζώα στο σκοτάδι για 500 χρόνια.
Φοβισμένα ζώα;
Ελπίζω να γνωρίσεις τον πραγματικό μου πατέρα κάποτε.
Κοίτα, το καταλαβαίνω, Κοφούν.
Δεν ήταν ευκολότερο και για μένα όταν πρωτοήρθα.
Μα δεν καταλαβαίνεις πως, παρότι μπορείς να δεις,
ζούσες μέσα στο σκοτάδι σ' όλη σου τη ζωή.
Δώσε λίγο χρόνο.
Ο Τζερλαμαρέλ ίσως να μη μας μεγάλωσε, μα μας σκάρωσε σκοπίμως.
- Για να επαναφέρει το φως στον κόσμο. - Ακριβώς.
Ξεκίνα παίρνοντας αυτό το φτυάρι.
Οι Ανιχνευτές Μάγων δολοφόνησαν τη φυλή σας.
Θρηνούμε για εκείνους.
Και εδώ, οι Βαλέγια έχουν νιώσει τον πόνο των ψυχών τους.
Μα η φυλή μου φοβάται πως ίσως οδηγήσετε τον Ταμάκτι Τζουν σε εμάς.
Το παιδί μας είναι άσχημα λαβωμένο και χρειάζεται θεραπευτές.
Δεν θα αντέξει ούτε μέρα στο δάσος.
Θα την έδιωχνες;
Μπορείτε να την αφήσετε.
Εσείς οι δύο, όμως, πρέπει να αφήσετε ίχνη που οδηγούν μακριά από εδώ.
Έχεις τον λόγο μου.
Δείξε γενναιότητα, Τοξοφόρε Λέοντα.
Πού θα πάτε εσείς;
Μόνο ο Θεός Φλόγα ξέρει.
Μα οι Βαλέγια θα σου φερθούν όμορφα.
Πρέπει να φτιάξεις τη ζωή σου εδώ.
Δεν υπάρχει τίποτα για σένα εκεί έξω, Τοξοφόρε Λέοντα.
Η μητέρα σου ζει μέσα στο πνεύμα σου.
Ονειρεύομαι μια μακρά ζωή για σένα, αγαπημένο μου κορίτσι.
Με πολλά ταξίδια ακόμη.
- Τσετ-τσετ. - Τσετ-τσετ-τσετ.
Γενναίο μου λιοντάρι.
Στηρίζω τον Μπάμπα.
Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ, Τοξοφόρε!
Μείναμε μόνοι οι δυο μας πια, βουνό.
Ποιους θεούς θύμωσες για ν' αξίζεις τέτοια μοίρα;
Η μητέρα έλεγε πως οι στενάχωρες μέρες δεν κρατούν παραπάνω απ' τις χαρούμενες.
Κι εκείνη προάγγελος ήταν;
Όχι. Της άρεσε να μεθάει.
Κάτι που δεν κάνει το δίδαγμα λιγότερο πολύτιμο.
Αρχίζει να πιάνει κρύο.
Πρέπει ν' ανάψουμε μια φωτιά. Θα βρω κάτι να σκοτώσω.
Συνταγματάρχη. Τι έκπληξη είναι αυτή;
Όντως;
Εγώ πίστευα πως θα με περίμενες,
μετά την άφιξη των παιδιών του Μπάμπα Βος.
Για την ακρίβεια, θορυβήθηκα που δεν επικοινώνησες,
όπως υποσχέθηκες στον στρατηγό.
Λες να μη μ' ενημέρωναν οι τοξότες μου;
Θα ενημέρωνα. Επικρατεί αναβρασμός τώρα τελευταία.
Τώρα ήρθαμε, πάντως. Οι κρατούμενοί μου;
Πες μου κάτι. Γιατί έχει τέτοια εμμονή με τα συγκεκριμένα παιδιά ο στρατηγός;
Έχω καθήκον να ακολουθώ τις διαταγές του.
Ούτε να τις αμφισβητώ, ούτε να τις κατανοώ.
Ίσως πρέπει να το σκεφτείς κι εσύ.
Αντίθετα μ' εσένα, εγώ δεν δουλεύω για τον στρατηγό. Συνεργάτες είμαστε.
Αυτό να λες στον εαυτό σου, αν βοηθά.
Είσαι απόλυτα βέβαιος πως είναι τα παιδιά του Μπάμπα Βος αυτά που θα πάρουμε;
Τα Τριβάντες είναι πολύ μακριά και δεν θα θέλαμε να γίνει κανένα λάθος.
Θα πάρετε την κόρη του, τη Χάνιβα.
- Και τον γιο; - Όχι.
Θα έχουμε πρόβλημα εδώ;
Κανένα απολύτως, αρκεί το αγόρι να μείνει εδώ.
Να σου υπενθυμίσω πως είμαστε οπλισμένοι κι εσείς λιγότεροι αριθμητικά.
Τότε, λοιπόν, θα αρκεστώ στο κορίτσι.
Κοφούν!
Μην κυκλοφορείς στα κρυφά.
Μιλάνε για εμάς. Γιατί μιλάνε για μας;
Τι;
Χάνιβα!
Κοφούν!
Μπάμπα!
Ανοίξτε την πόρτα!
Βοήθεια!
Ανοίξτε την πόρτα!
Ανοίξτε μου!
Χάνιβα! Όχι!
Ανοίξτε την πόρτα!
Πάμε!
Πάμε.
Είσαι καλά;
Ήταν η κόρη μου. Η αδελφή σου.
Απλώς... Δεν είχα άλλη επιλογή.
Κρίμα είναι. Είχε τόσο μεγάλες δυνατότητες.
Με τον Κοφούν τι θα γίνει;
Τι είδε;
Αρκετά.
Τους περίμενα τόσο καιρό αυτούς τους δυο.
Είναι πολύ στενάχωρο.
Έκανες ό, τι μπορούσες.
Όχι αρκετά.
Περισσότερα απ' όσα θα είχε κάνει εκείνη για σένα, αν αντιστρέφονταν οι ρόλοι.
Είσαι βέβαιος γι' αυτό;
Ναι. Πολύ.
Και, παρότι ίσως όχι αυτήν τη στιγμή,
μέχρι ενός σημείου, είσαι κι εσύ βέβαιη.
Δεν είναι δικό σου το φταίξιμο.
Κι αν ήταν εδώ ο πατέρας σου, θα συμφωνούσε.
Θα φροντίσω να είναι σύντομο.
Ανιχνευτή Μάγων;
Υπήρξες μια σταθερά στη ζωή μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου.
Θα είναι σχεδόν αδιανόητο να μην έχω τη συμβουλή σου
σε όποιο είδος μελλοντικής ζωής με περιμένει.
Έχω κάνει κάποια επιπρόσθετα σχόλια.
Εφόσον τα εγκρίνει η αδελφή μου,
θα τα διαβάσω στους στρατιώτες, για να αρχίσει η μετάβαση.
Η παραίτησή μου από τον θρόνο.
Σταμάτα! Τι κάνεις;
Άφησέ τον!
Ταμάκτι Τζουν...
Τι έκανες;
Σε ευχαριστώ για τις υπηρεσίες σου.
Σίμπεθ, όχι.
Τι έκανες;
Μάγκρα, εφόσον ένα σκυλί δαγκώσει,
όσο πιστό κι αν το θυμάσαι άλλοτε,
όση συμπάθεια κι αν του τρέφεις, πρέπει να θανατωθεί.
- Μας σκότωσες και τις δυο. - Όχι δα.
Ο στρατός του περιμένει έξω, και μόλις μάθουν...
Όχι δικός του.
Απλώς τον δανείστηκε.
Και θα μάθουν την αλήθεια,
πως η ενοχή του για τα τραύματα που υπέστην ήταν απλώς δυσβάστακτη.
Αφαίρεσε ο ίδιος τη ζωή του, σύμφωνα με τον Παλαιό Τρόπο.
Πιστός υπηρέτης μέχρι το τέλος.
Προφανώς, αν εσύ κι εγώ λέγαμε αντιφατικές ιστορίες,
θα θόλωναν αυτήν την αλήθεια.
Θα επικρατούσε σύγχυση, χάος, και ναι, θα χάναμε τα κεφάλια μας.
Ή θα βγούμε από δω μέσα μαζί
και θα μεταφέρουμε το μήνυμα, στο οποίο θα εξηγώ
ότι αυτήν την κρίσιμη ώρα, θα ηγηθώ των στρατιωτών μου με την αδελφή μου πλάι μου.
Η πρώτη φορά που θα βασιλέψω με τις συμβουλές της.
Μη φοβάσαι.
Εγώ είμαι εδώ.
Είμαι εδώ.
Τόσο πολλά πρόκειται να αλλάξουν.
Παρατήστε με! Αφήστε με!
Ηρέμησε, Κοφούν.
Τι έκανες στην αδελφή μου;
Μια χαρά είναι.
Την έδωσες στους Τριβαντιανούς!
Δεν είναι τα τέρατα που σου έμαθαν μεγαλώνοντας.
Αν δεν συνεργαζόμουν μαζί τους,
αυτό το μέρος, η οικογένειά μου, θα είχαν καταστραφεί όλα απ' τη βασίλισσα.
Με την όρασή μας και τον τριβαντιανό στρατό
μπορούμε να υποτάξουμε τη βασίλισσα μια για πάντα.
Αυτό θα πάρει χρόνια,
μα σύντομα θα ελέγχουμε τον ισχυρότερο στρατό της ηπείρου.
Δεν θα μας κυνηγούν πια σαν σκυλιά, μα θα μας βλέπουν σαν θεούς.
Θα χρειαστεί μια θυσία, όμως.
Κοφούν, γιε μου... Εγώ...
Δεν είμαι ο γιος σου, ρε σαλεμένε!
Κλείσε το στόμα σου!
Δεν αξίζεις τις ευλογίες που σου 'χουν δοθεί.
Βγάλτε τον από πίσω. Δεν θέλω να τον δουν τα παιδιά.
Λυπάμαι πολύ.
Θα σε οδηγήσουν στα περίχωρα του συγκροτήματος, κι είσαι ελεύθερος.
Τι θα γίνει με την αδελφή μου;
Τι θα γίνει;
Κατέβασέ τους όλους κάτω να τακτοποιήσετε το κελάρι.
Περίμενε το σήμα μου.
Δεν θέλω να τον ακούσουν τα παιδιά.
Μπαμπά, στα δεξιά σου! Δεξιά!
Στ' αριστερά σου!
Τοίχος!
- Φτάσαμε; - Ναι, φτάσαμε.
Τζερλαμαρέλ!
Πού είσαι;
Δεν μου κρύβεσαι, έτσι δεν είναι;
Με βλέπεις;
Γιατί εγώ σε μυρίζομαι.
Να κρύβεσαι στις βρομιές σου, σαν γαμημένος αρουραίος.
Αυτός είναι ο Οίκος της Διαφώτισής σου;
Χωρίς δέντρα.
Χωρίς αέρα.
Μόνο με την μπόχα της σαπίλας.
Η όρασή σου κι όλη σου η γνώση είναι μια ασθένεια που αφάνισε όλο σου το είδος.
Μα εσείς δεν νιώθετε τίποτα.
Δεν ξέρετε τίποτα, ανόητοι!
Βγες έξω κι αντιμετώπισέ με σαν άντρας, δειλέ.
Μπάμπα Βος. Δεν χρειάζεται να γίνει έτσι.
Έδωσες το κοριτσάκι μου στους Τριβαντιανούς.
Δεν φταίω εγώ, αλλά εσύ.
Ο στρατηγός την ήθελε μόνο επειδή πιστεύει πως είναι δική σου κόρη.
Ποιος στρατηγός;
Ο Ίντο Βος.
Ο Ίντο.
Ο αδελφός σου.
Κι εσύ του την έδωσες;
Δεν είχα επιλογή!
Τι σόι άντρας περιμένει 17 χρόνια να δει τα παιδιά του, μόνο για να τα προδώσει;
Πολεμώ για ολόκληρο το ανθρώπινο είδος! Πρέπει να γίνουν θυσίες!
Είναι τα παιδιά μου! Τα έβλαψες!
Δεν είναι δικά σου παιδιά!
Φτιάχτηκαν για να εκπληρώσουν ένα πεπρωμένο που δεν θα καταλάβαινες.
Ώστε έτσι;
Θα σου πάρω το γαμημένο το κεφάλι!
Δεν θα το κάνεις!
Καθίκι. Καθίκι...
Δεν μπορεί να πιστεύεις ότι θα με νικήσεις.
Ναι, τόσο ηλίθιος είμαι.
Πού είσαι, γαμημένε δειλέ;
Είναι ένα όπλο των αρχαίων.
Πολύ πιο αποτελεσματικό απ' τα βέλη και τα σπαθιά σου.
Ξέρω τι είναι το όπλο.
Το επιλέγουν άντρες δίχως κότσια.
Δεν κερδίζεις, Μπάμπα Βος.
Ζεις σ' έναν κόσμο παντοτινού σκότους.
Εγώ ανήκω σ' ένα μέλλον όπου πρέπει ν' αφήσουμε πίσω εσένα και το είδος σου.
Ωχ, όχι... Τώρα είσαι εσύ στον κόσμο μου.
Πού είσαι;
Παντού.
Δεν φεύγει κανείς μέχρι να γυρίσω.
Μυρίζω το αίμα σου, Τζερλαμαρέλ.
Ναι;
Και τον φόβο σου.
Το δικό σου το μυρίζεις;
Θα σε ματώσω μέχρι αφαίμαξης, λίγο-λίγο.
Ώστε να νιώσεις τη ζωή να στραγγίζει από μέσα σου.
Ο θάνατος ενός δειλού.
Αργός και υγρός.
Τσετ-τσετ.
Κοίτα με. Κοίτα με.
Εσύ το προκάλεσες αυτό.
Στάσου!
Σε παρακαλώ, μη!
Κοφούν;
Ναι.
Είσαι καλά;
Όχι, δεν είμαι.
Ο Ανιχνευτής Μάγων είναι νεκρός!
Ήταν ο τελευταίος του είδους του!
Ένας στρατιώτης, με την εντιμότητα να αναγνωρίσει
ότι έχοντας απογοητεύσει τη βασίλισσά του, το βασίλειό του,
τους θεούς του και τον εαυτό του τον ίδιο...
δεν είχε άλλη επιλογή παρά να επιλέξει τον θάνατο ενός στρατιώτη,
κάτι που απαιτεί μια λύτρωση με τον παραδοσιακό τρόπο.
Ήρωας μέχρι τέλους.
Που μας αφήνει την ευθύνη
να δικαιώσουμε την ευγενή θυσία του.
Προχωρούμε μπροστά, λοιπόν!
Θα χτίσουμε έναν νέο κόσμο για εμάς!
Έναν κόσμο δίχως κακουχίες.
Έναν κόσμο δίχως ελλείψεις.
- Έναν κόσμο δίχως... - Έναν κόσμο δίχως φόβο!
Έναν κόσμο δίχως μίσος.
Έναν κόσμο δίχως δεισιδαιμονίες!
Ένα νέο μονοπάτι, όμοιο με το οποίο δεν έχουμε ταξιδέψει ποτέ ξανά.
Και σ' αυτόν τον νέο κόσμο, που έκανε εφικτό η θυσία του Ταμάκτι Τζουν,
ίσως δεν χρειάζονται καν οι Ανιχνευτές Μάγων. Καθόλου.
Λοχία, πάμε στον Δρόμο της Λεβάντας.
Ενδιαφέρον αυτό.
Ένας κόσμος δίχως Ανιχνευτές Μάγων θα σήμαινε έναν κόσμο δίχως μάγους.
Θα βρούμε την οικογένειά μου.
Δεν τίθεται θέμα.
Κι όταν τους βρούμε, δεν θα χαρακτηριστούν φυγάδες από τον στρατό μας.
Τον στρατό "μας";
Δεν είναι;
Ώστε ο δρόμος μπροστά οδηγεί σε ένα βασίλειο με όραση.
Υποθέτω πως θα χρειαστώ έναν βασιλιά με όραση,
σε έναν τέτοιο κόσμο, ώστε να μου χαρίσει παιδιά με όραση.
Μετά την απόρριψη από τον Τζερλαμαρέλ,
αντιλαμβάνεσαι γιατί δεν θα τον προσέγγιζα ξανά.
Τι υπονοείς;
Πες μου περισσότερα για τον γιο σου.
Τσετ-τσετ.
Τι βλέπεις, αγόρι μου;
Πύργους από θείο οστό.
Περισσότερους απ' όσους έχω δει ποτέ μου.
Καπνούς.
Πάρις.
Εδώ είναι εκείνη.
Πάμε να πάρουμε την αδελφή σου.
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου