หลายศตวรรษนับจากนี้
มนุษย์แทบทุกคน ได้สูญเสียความสามารถในการมองเห็น
แต่หลังผ่านไปหลายปี พลังแห่งการมองเห็นได้หวนกลับมาอีกครั้ง
ความชั่วร้ายของการมองเห็น เคยเกือบทำลายล้างโลกมาแล้วครั้งนึง
พรสองเด้งเลย เทพแห่งเพลิง
พวกแกคือของขวัญจากเจอร์ลามาเรล
สักวันเราจะได้อยู่พร้อมหน้ากัน
ตามหาลูกๆ ของเขาให้เจอแล้วพามาหาข้า
ข้าคือทามัคที จุน แม่ทัพของนักล่าแม่มดของราชินีเคน
มันช่างอันตรายเหลือเกิน ที่เป็นคนมองเห็นในโลกนี้
ใครๆ ก็คิดว่าบ้านคือที่ปลอดภัย… จนถึงวันที่มันไม่ปลอดภัยอีก
- เราต้องรีบไปแล้ว - พาพวกเขาไปที่แม่น้ำ
การเดินทางเช่นครั้งนี้…
เราคนใดที่รอดชีวิตไปได้
ข้ากลัวว่าสุดท้ายแล้วจะเปลี่ยนไปเป็นอีกคน จนเราจำกันและกันไม่ได้
พ่อข้าเคยเป็นคนค้าทาส ข้าก็เช่นกัน
เมืองที่เน่าเฟะนี้อยากให้ข้าตาย
ข้าจะไม่ยอมตายเพื่อเมืองนี้
เมืองนี้ต่างหากที่ต้องยอมตายเพื่อข้า
หยุดก่อน เขามองเห็น
- "นักล่าแม่มดกำลังมา" - แม่คะ
ข้าเห็นนางตายกับตา
ข้าได้ยินเสียงของหญิงที่ตายแล้ว
งั้นก็ตั้งใจฟังให้ดี
เจ้าหญิงมักห์รา… จงเจริญ…
ครอบครัวข้าอยู่ที่ไหน
ข้าพยายามช่วยพวกเขา แต่ตอนที่ข้าไปตามหา พวกเขาก็ไม่อยู่แล้ว
ถ้าเจ้าคิดหนี เจ้าไม่มีทางไปได้ไกล และผลที่เจ้าจะได้ตามมา…
มันไม่น่ายินดีหรอก
ข้ารู้ปลายทางที่ราชินีถูกคุมตัวไว้
ข้าคือราชินีของพวกเขา
เราต้องพิจารณาเรื่องนั้นกันใหม่แล้ว
การเป็นผู้แทนของราชินีมันดีนะ
ขอบคุณที่คอยรับใช้
ในช่วงเวลาวิกฤตเช่นนี้ ข้าจะเป็นคนนำ ทหารของข้า โดยมีน้องสาวอยู่ข้างกาย
เราจะหาครอบครัวข้าให้เจอ
เมื่อเจอแล้ว ข้าจะไม่ยอมให้ตีตราพวกเขา ว่าเป็นนักโทษหลบหนี
เส้นทางเบื้องหน้า นำไปสู่อาณาจักรแห่งผู้ที่มองเห็น
ข้าต้องการราชาที่มองเห็น เพื่อมอบลูกๆ ที่มองเห็นให้ข้า
เจ้าคิดจะทำอะไร
เล่าเรื่องลูกชายเจ้าให้ข้าฟังหน่อยสิ
ฮานิวา โคฟุน ข้าคือเจอร์ลามาเรล พ่อของพวกเจ้า
เจ้าแน่ใจนะว่าคนที่เราไปรับตัวมา คือลูกๆ ของบาบา วอสจริงๆ
ท่านจะได้ตัวฮานิวาลูกสาวของเขาไป
แกส่งตัวลูกสาวข้าให้พวกทรีวานเทียน
ท่านนายพลต้องการแค่ตัวนาง เพราะเขาคิดว่านางคือลูกของเจ้า
- นายพลที่ไหน - อีโด วอส น้องชายเจ้า
แกเป็นคนทำ
หอคอยแห่งกระดูกเทพ
มากกว่าที่ข้าเคยเห็นมาทั้งชีวิต
นางอยู่ที่นี่
ไปรับตัวน้องสาวเจ้ากันเถอะ
มีใครอยู่ตรงนั้นไหม
เจ้าที่อยู่ตรงนั้นน่ะ แนะนำตัวซิ
ข้าบอกให้เจ้าแนะนำตัวเดี๋ยวนี้
ข้าไม่ใช่คนสำคัญอะไรหรอก
ส่งปมเชือกของเจ้ามา
เจ้าไม่ต้องการปมเชือกของข้าหรอก
เพราะอะไรล่ะ
ข้านึกว่าข้าฆ่าเขาไปแล้ว
ดาบของเจ้าทะลุเขาไป
เขาคงตายเพราะบาดแผล แต่ต้องใช้เวลานาน
มานี่ลูก มานี่
การเข่นฆ่าไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะมองเห็น
แต่เจ้าต้องรู้สึกถึงมัน เอามือเจ้ามาวางบนมือข้า
ทีนี้หลับตา หลับตาสิ
เจ้าต้องแทงเข้าไป แล้วงัดขึ้น งัด
- รู้สึกถึงมันไหม - ครับ
การตัดขาดและฉีกเป็นชิ้นๆ
ถ้าเจ้าเฉือนได้แบบนั้น ข้ารับรองได้เลยว่าเขาตายสนิทแน่นอน
ยืดขาออกมา
จะหาเรื่องอีกใช่ไหม
ร้อยโทเวร็น ข้าแค่แวะมาดูนักโทษ
- มีอะไรรายงานไหม - นางปกติดี
ท่านนายพล ท่านบอกว่าแค่ไม่กี่วัน แต่นี่มันเกือบเดือนแล้ว
อีกไม่นานนักหรอก
ข้าไม่เข้าใจว่าทำไมท่านถึงกักนางไว้ที่นี่
เจ้าก็รู้ว่าข้าทำให้นางเป็นนักโทษทางการไม่ได้
ถ้าสภาไทรแองเกิลรู้ว่า ท่านลักลอบพานักโทษที่มองเห็นเข้ามาในเมือง
- เราทั้งคู่จบเห่แน่ - เจ้าไม่เป็นไรหรอกน่า
เจ้าทำตามคำสั่ง ฉะนั้นก็ทำไป เรื่องสภาเป็นหน้าที่ข้าเอง
เจ้าคือคนเดียวที่ข้าเชื่อใจในเรื่องนี้ได้ เวร็น
ท่านเชื่อใจข้ามากพอให้ทำตามคำสั่งท่าน
แต่ไม่ยอมบอกข้าว่านางเป็นใคร และมาอยู่ที่นี่ทำไม
ข้าเองก็อยากรู้ว่าพวกเจ้าเป็นใคร และพาข้ามาที่นี่ทำไม
ข้าคือ… ผู้บัญชาการอีโด วอส
และเจ้าจะพูดได้… ก็ต่อเมื่อมีคนพูดกับเจ้า
กลับไปทำหน้าที่ต่อได้ ร้อยโท
เจ้าไม่ได้ทำให้เสื้อเกราะของคนนี้เสียหาย
ดูเหมือนเจ้าน่าจะใส่ได้
ข้าต้องการแค่เกราะหน้าอก
นี่ ถือดาบให้ข้าที
เจ้าว่าจะพอดีไหม
ไม่ต้องพอดีก็ได้ ขอแค่มีกลิ่นของเขาติดมาก็พอ
ลูกชาย เอาดาบข้ามาซิ
โอเค
เจ้ากับพาริสไปตั้งค่ายพักแรมในป่า ห่างไป 50 จังหวะชีพจร
- ประชิดกับกำแพงภูเขา… - ท่านพูดอะไรของท่านน่ะ
ข้าจะไปกับท่านด้วย
ไม่ได้ ไม่ๆ เจ้าไปไม่ได้ แค่ช่วยหนึ่งคนออกมาก็ยากมากพอแล้ว
แล้วท่านจะหานางเจอได้ยังไง ท่านต้องใช้สายตาของข้า
สายตาของเจ้าเหรอ
พ่อ ทำอะไรน่ะ
บาบา
- ตีข้ากลับสิ - ว่าไงนะ
บอกให้ตีข้าไง
พวกมันจะได้ยินทุกการเคลื่อนไหวของเจ้า เหมือนที่ข้าได้ยิน
ตลอดชีวิตที่เจ้ามองเห็น ทำให้เจ้าเสียงดังและซุ่มซ่าม
พอได้แล้ว
โคฟุนๆ
ลูกพ่อ
ฟังให้ดีนะ
ข้ากับแม่ของเจ้า…
เราเลี้ยงดูให้เจ้าเติบโตมางดงาม ไม่ใช่เป็นนักรบ
ข้าไม่อยากให้เจ้าต้องต่อสู้เหมือนที่ข้าเคยทำมา
ข้าไม่เคยนึกภาพชีวิตข้า เวลาที่เจ้าจากไปจากอัลเคนนีเลย
และข้าล้มเหลวที่ไม่ได้ฝึกฝนเจ้าให้พร้อม
ข้าอาจจะไม่ได้กลับมา
เจ้าต้องเรียนรู้วิธีต่อสู้ ขณะหลับตาเหมือนเช่นคนตาบอด
อย่างที่ข้าควรได้สอนเจ้า
จำไว้ให้ดี สิ่งที่เห็นหลอกตาเจ้าได้
พ่อ…
ต้องมีคนรอดชีวิต เข้าใจไหม
- พาริส - ว่า
มานี่หน่อย
ฟังข้านะ พวกเจ้ารอที่นี่เจ็ดวัน
ถ้าข้าไม่กลับมา แปลว่าข้าตายไปแล้ว ฮานิวาก็เช่นกัน
พวกเจ้าต้องรีบหนีไปให้ไกลที่สุด
พาริส พูดสิ
เจ็ดวัน แล้วเราจะไป
ถ้าข้าไม่กลับมา เจ้าคือคนเดียวที่เขาเหลืออยู่
อือ
ข้าเคยสาบานว่าจะไม่กลับมาเหยียบที่นี่อีก
เจ้าพาฮานิวากลับมา แล้วสาบานอีกครั้ง
ขอโทษนะ ไอ้หนู
ข้ารักเจ้านะ ไอ้ลูกชาย
เจ้าสบายดีนะ
ข้าต้องสบายดีอยู่แล้ว
เจ้าหายไปพักใหญ่เชียว
กินเนื้อสัตว์ป่าที่ปรุงไม่ได้เรื่อง ระหว่างเดินทางมาหลายวันเกินไป
ท้องไส้ข้าไม่ได้เหมือนพวกอัลเคนนีนะ
เพนน์ซาอยู่อีกไกลแค่ไหน
เลยทะเลสาบไปอีกไม่ไกลครับ ฝ่าบาท
ถ้างั้นก็…
หน้าเดิน
- ทัค - ทัค
ทหารชายแดนกองพันที่ 26 ครับ
เมื่อพวกเขาไม่มารายงานตัว เราจึงต้องออกตามหา
พวกเขาคงเผชิญหน้ากับกลุ่มคนลักลอบ
เปล่า นี่ไม่ใช่พวกคนลักลอบ
ท่านครับ
พาพวกเขาไปด้วย
- จัดพิธีให้สมเกียรติ - ครับท่าน
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน บาบา
ปมเชือก
ไปได้
ปมเชือก
ร้อยเอกโคจิเหรอ
กองพันที่ 26 งั้นเหรอ
กองพันที่ 26 มีกำหนดกลับมาพรุ่งนี้
ข้าได้รับคำสั่งให้กลับมาก่อน เพื่อรายงานจำนวนผู้เสียชีวิต
ไม่ปกติเลยนะว่าไหม
ถ้ามีคนล้มตายละก็ใช่
เจ้าไปประตูทิศตะวันออกได้
ครับ
เจ้าต้องกินอะไรบ้าง
เจ้าจะสนทำไมว่าข้ากินหรือไม่กิน
ข้าไม่ได้สน
ข้าแค่พยายามทำให้เจ้าอยู่สบาย
ข้าถูกล่ามไว้กับเตียงนี้มาหลายสัปดาห์แล้ว
เชื่อเถอะ อีโดทำกับเจ้าหนักกว่านี้ก็ยังได้
แล้วทำไมเขาไม่ทำ
เขาทำแบบนี้กับข้าทำไม
ข้าบอกไปแล้วว่าข้าไม่รู้
ข้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเจ้ามาที่นี่ทำไม
นายพลบอกว่าเขาชื่ออีโด วอส
แล้วไง
พ่อข้าคือบาบา วอส
พี่ชายของอีโดงั้นเหรอ
เจ้าเคยได้ยินชื่อเขาไหม
แค่เรื่องเล่าน่ะ ข้า… ข้ายังเด็ก ตอนที่เขาหนีไป
แต่อีโดตามหาเขามาตลอด 25 ฤดูหนาว
เพื่อแก้แค้นให้การตายของพ่อเขา
- เจ้าบอกว่าบาบาฆ่าพ่อตัวเองงั้นเหรอ - ใช่
ข้าไม่เชื่อ
เจ้าจะเชื่อแบบไหนก็ไม่สำคัญ
อีโดใช้ข้าเป็นเหยื่อล่อบาบามาที่นี่
คนส่วนใหญ่เลือกที่จะหลีกเลี่ยงพ่อข้า ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไร
แต่นายพลไม่เหมือนคนส่วนใหญ่
และเขารอมานานเหลือเกิน กว่าจะเจอตัวบาบา วอส
(ทรีวานเทส ประตูทิศตะวันออก)
เจ้าไม่รู้จักพ่อข้า
เมื่อเขามาตามหาข้า เจ้ารู้ตัวอีกทีเราก็ไม่อยู่แล้ว
พ่อของเจ้าอาจจะหาทางเข้ามาในเมืองนี้ได้…
ต่อไป
แต่เขาจะไม่มีทางรอดชีวิตออกไป
ปมเชือกระบุตัวตน
นี่คือเมืองของอีโด
เร็วเข้า ไวๆ หน่อย ปมเชือกระบุตัวตน
และอีโดจะตั้งตารอเขา
สรุปว่าอีโดคือนายพล และเจ้าทำงานให้เขา
แบบนี้ถือว่าเจ้าเป็นอะไร
เป็นคนที่รู้สึกว่าได้ตอบคำถามเจ้ามามากพอแล้ว
โอเค อีกคำถามเดียว
เขารู้ไหมว่าเจ้ามองเห็น
มาลองลิ้มรสดูก่อนได้
ความสุขทางเพศสำหรับรสนิยมทุกแบบ
ไม่ว่าเจ้าจะต้องการแบบไหน…
- เสพสมอารมณ์หมายแน่นอน - ดูสาวสวยพวกนี้สิ
ลาก่อนวันอังคารอันโหดร้าย
- ใครจะไปตีตราเธอได้ - ขอบคุณค่ะ
ในเมื่อเธอเปลี่ยนไปทุกวัน
แต่ฉันจะยังคิดถึงเธอ
เร็วสิวะ ไอ้พวกสันหลังยาว
ระวังไฟด้วย ข้าไม่อยากได้ตะกอนขี้โลหะ
สมิธตี้ เล่มนี้ใช้ไม่ได้
มันคงร้าวระหว่างเย็นตัว
เพราะมันถูกขยับตอนเย็นตัวน่ะสิ
เอาไปหลอม แล้วระวังให้มากกว่านี้ ให้ตายสิวะ
โลหะเกรดกองทัพ ด้ามจับแบบของคนดำ ของแท้
เจ้ามีเกราะหน้าอกที่เข้ากันด้วย ของหายากเลยนะเนี่ย
มันมีค่าเท่าไรสำหรับเจ้า
การซื้อหรือขายอาวุธกองทัพเป็นสิ่งผิดกฎหมาย
- งั้นข้าคงต้องเก็บกลับมาละ - เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวๆ
สิบคอปเปอร์
แค่นั้นเอาไปแค่ด้ามจับเถอะ ยี่สิบ
ถ้าจะเอา 20 คอปเปอร์
เจ้าต้องพาทหารคนที่เจ้าไปขโมยดาบนี้มาด้วย
เจ้าน่าจะบอกตั้งแต่ก่อนข้าฆ่าเขา
ข้าจำเสียงนี้ได้ แต่เป็นไปไม่ได้หรอก
มันคือเสียงของชายที่ตายไปแล้ว
และถ้าเขายังไม่ตาย
ข้าก็จะได้เงิน 100 คอปเปอร์ ถ้าส่งตัวเขาให้ทางการ
ใช่… แต่ก่อนอื่น เจ้าต้องรอดชีวิตออกไปให้ได้
และข้ารู้ว่าเจ้าเอาชนะข้าไม่ได้หรอก
บ้าเอ๊ย
บาบา วอส
เจ้าบ้าไปแล้วแน่ๆ ที่กลับมาที่นี่
ข้าดีใจนะที่ได้ยินเสียงเจ้า
แต่ข้าละสงสัยนักว่าอีกไม่นานข้าจะรู้สึกผิดไหม
รู้สึกแน่นอน
มาสิ ข้างหลังเย็นกว่านี้หน่อย
เจ้ารู้ได้ยังไง
ข้าใช้เวลาทั้งชีวิตพยายามซ่อนมันไว้
เหมือนเจ้าแหละ ข้ารู้ว่ามันเป็นยังไง
เห็นได้ชัดว่าเจอร์ลามาเรลไม่ใช่พ่อของเจ้า
ใช่แล้วล่ะ
พ่อแม่ข้าอยู่ที่ทรีวานเทสนี่
แล้วพ่อหรือแม่ของเจ้าล่ะ
พวกเขาเป็นคนปกติ
พี่น้องของข้าก็เช่นกัน
เจอร์ลามาเรลก็ถือกำเนิดจากพ่อแม่ที่ตาบอด
แต่ข้าไม่เคยได้ยินว่ามีคนที่เป็นแบบนี้อีก
ที่นี่มีคนอื่นๆ ที่เหมือนเจ้าอีกไหม
เท่าที่ข้ารู้… ไม่มี
มันคงเหงาเปล่าเปลี่ยวน่าดู
และการเป็นทหารน่ะ
เจ้าไม่กังวลเหรอว่าพวกเขาจะรู้ และจับเจ้าไปเผาเพราะเป็นแม่มด
ทรีวานเทสไม่เหมือนพายา ที่นี่ไม่มีคนเชื่อเรื่องแม่มดหรอก
แต่พวกเขาก็จะประหารชีวิตข้าอยู่ดี
ถ้าพวกเขาไม่เชื่อเรื่องแม่มด แล้วจะทำไปทำไม
รัฐบาลของเราไม่เชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติ แต่พวกเขาเน้นในทางปฏิบัติ
มีกฎหมายที่บังคับใช้มาตั้งแต่หลายศตวรรษก่อน
การมองเห็นเคยทำลายล้างโลกมาแล้ว
และพวกเขาไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีก
ถ้าข้าบอกความลับของเจ้าให้นายพลรู้ มันคงไม่เป็นผลดีกับเจ้าใช่ไหม
มันจะเป็นแค่คำพูดลอยๆ ของนักโทษจนตรอก
ที่กล่าวหาร้อยโทผู้ภักดี
เจ้าคิดว่าเขาจะเชื่อใคร
จงดีใจซะที่มันเป็นแบบนั้น…
เพราะไม่เช่นนั้น ข้าคงฆ่าเจ้าไปนานแล้ว
และบอกนายพลว่าเจ้าตายเพราะพยายามหลบหนี
เจ้าไม่ฆ่าข้าหรอก
เจ้าไม่รู้จักข้าดี
ข้ารู้จักเจ้ามากกว่าใครที่นี่แล้วละ
ราชินีเคนเสด็จ
แม้เสียงจะดังอื้ออึงปานนี้ ข้าก็ยังได้ยินเสียงไม่พอใจของเจ้า
เจ้ารับปากกับข้าแล้ว ว่าเราจะตามหาครอบครัวของข้าต่อไป
และเราทำแน่
เราตามหามา 30 วันแล้ว
จะให้เราร่อนเร่นอกเมืองไปเรื่อยๆ ไม่ได้
เรามีอาณาจักรที่ต้องกู้คืน
เมื่อเราเสร็จกิจทางนี้ เราจะมีทหารหน้าใหม่ๆ
และฐานทัพที่จะออกค้นหาต่อ
แม้มันอาจจะคว้าน้ำเหลวก็ตาม
(เพนน์ซา)
เราน่าจะไปจากที่นี่ซะ
ใจเย็นๆ น่า บูตส์
เจ้าเติบโตอย่างโดดเดี่ยวในที่โสมม
และตอนนี้เจ้าเป็นคนใกล้ชิดของราชินีแห่งพายัน
- เจ้าไม่เห็นถึงปาฏิหาริย์รึไง - ที่นี่ถือว่าข้าเป็นพ่อมด
เจ้ารับใช้เป้าหมายเฉพาะที่ศักดิ์สิทธิ์ นางจะช่วยให้เจ้าปลอดภัย เลิกโอดครวญซะที
ห้องนี้ช่างงดงาม
ราชินีของข้า
เราโล่งใจมากที่ท่านรอดชีวิต
ตอนได้ข่าวว่าเขื่อนคันซูอาพังทลาย เรากลัวจะเกิดเหตุสลดขึ้น
ลอร์ดฮาร์แลน ขอบคุณที่ให้การต้อนรับอบอุ่นเช่นนี้
การปรากฏตัวของท่านถือเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ไม่ว่าในสถานการณ์ใดก็ตาม
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผู้ที่เอาชนะความตายกลับมาได้
สวัสดี ลอร์ดฮาร์แลน
สวัสดี นั่นใครกัน
มักห์ราเหรอ
เจ้าจำเสียงข้าไม่ได้เหรอ
เป็นไปไม่ได้
นี่ข้าเอง ฮาร์แลน
เจ้าหญิง
พี่น้องทั้งสองได้กลับมาหาเราแล้ว
ช่างเป็นวันที่น่าอัศจรรย์อย่างแท้จริง
ไม่ได้เจอกันตั้งนาน ข้าแปลกใจที่ท่านยังจำข้าได้
- ข้าต้องจำเจ้าได้อยู่แล้ว - ดีเลย
เพราะเท่าที่ข้าจำได้ ท่านเคยโปรดปรานข้าเป็นอย่างมาก
ราชินีของข้า
ปมเชือกที่เราได้รับก่อนที่พวกท่านจะมาถึง
ระบุถึงเจตนาของท่าน
ที่จะยกให้เพนน์ซา เป็นเมืองหลวงแห่งใหม่ของพายัน
ข้าเดาว่าเจ้าคงไม่มีข้อคัดค้านใช่ไหม
ตรงกันข้ามเลย ข้ารู้สึกเป็นเกียรติมาก
ข้ารู้จักเจ้ามานานเกินกว่าจะเชื่อได้ลง
เราทุกคนต่างเศร้าใจที่สูญเสียคันซูอาไป ฝ่าบาท
ช่างเป็นโศกนาฏกรรมที่เกินจะรับไหว
ใช่
เรามีเวลาอีกมากให้คุยกันในที่ส่วนตัวกว่านี้
แน่นอน
ข้านึกภาพออกเลย ว่าการเดินทางของท่านมันโหดร้ายขนาดไหน
การสังหารหมู่ประชาชนของตนเอง
ท่านปล่อยน้ำถล่มแบดแลนด์ ที่อยู่ถัดกำแพงเบื้องล่าง
ข้าจึงใช้เสรีภาพ เพื่อรักษาที่อยู่ที่งดงามไว้ให้ท่าน
มีป้อมปราการมั่นคง ที่ตั้งสมบูรณ์แบบ
- ท่านจะอยู่ได้สบาย… - บ้านหลังไหนสูงที่สุดในเพนน์ซา
บ้านหลังนี้เอง บ้านของข้า
งั้นเหรอ
ข้าจะเป็นเกียรติมาก ที่ได้เปลี่ยนมันเป็นวังของท่าน
ข้าจะให้คนพาท่านขึ้นไปชั้นบน
ข้าจะไม่มีวันลืมน้ำใจของเจ้า ลอร์ดฮาร์แลน
เจ้าหญิงมักห์รา
ก็นะ… สถานการณ์โคตรยุ่งเหยิงเลยว่าไหม
เจ้าจะปล่อยให้นางเข้ามา ยึดครองเมืองของเจ้าไปดื้อๆ แบบนี้เหรอ
นางคือราชินี
เจ้ามีทหารมากกว่าที่นางมีนักล่าแม่มด
ก็ใช่ แต่คนของนางช่ำชองเรื่องการฆ่า มากกว่าคนของข้า
อีกอย่าง ถ้าจัดการให้เหมาะสม
การมีราชินีอยู่ใกล้ๆ เช่นนี้ก็มีข้อดีอยู่เหมือนกัน
วานนี้ราชินีตายไปแล้ว แค่นั้นก็เฉียดมากพอสำหรับข้าแล้ว
เคอร์ริแกน เจ้าเป็นน้องข้า และข้ารักเจ้านะ
แต่เจ้าช่างไร้จินตนาการจริงๆ
ตลอดเวลาที่ผ่านมา
เจ้าหลบซ่อนตัวอยู่ในเทือกเขาของพายัน
- นึกภาพเจ้าเป็นคนพายันไม่ถูกเลย - ข้าเปล่า
ข้าใช้ชีวิตท่ามกลางชนเผ่าที่หลบซ่อนตัว
สรุปคือเจ้าไม่ใช่ทรีวานเทียน
เจ้าไม่ใช่พายัน
อย่างน้อยเจ้าก็ไม่ใช่ไอ้พวกแกไนต์ใช่ไหม
ยาคิส…
เข้าประเด็นแม่งเลยแล้วกัน บาบาคนเดิม
โอเค มีเรื่องอะไร
- อีโด - บ้าฉิบ
เขาจับลูกสาวข้ามา
ข้าต้องรู้ให้ได้ว่าเขาซ่อนนางไว้ที่ไหน
เจ้าหายหน้าไปนานเหลือเกิน บาบา
อีโดกลายเป็นคนมีอำนาจในโลกนี้
- ข้ารู้ว่าเขาเป็นนายพล - เขาเป็นผู้บัญชาการ
- เป็นผู้บัญชาการงั้นเหรอ - ถูกต้อง
เจ้าไม่มีทางเข้าใกล้เขาได้
เจ้าไม่อยากเข้าไปหรอก เขาจะถลกหนังเจ้าทั้งเป็นสำหรับสิ่งที่เจ้าเคยทำ
นางเป็นลูกสาวข้า
เจ้าเข้าใจไหม
ฟังนะ ข้าวางมือมานานมากแล้ว
แต่ถ้าเขาจับตัวนางเพื่อล่อให้เจ้ามาหา นางคงไม่ได้อยู่ในคุกปกติแน่ๆ
ข้าเดาว่าเขาคงกักนางไว้ที่ฐานสาม
ขอข้อมูลเรื่องฐานสามหน่อย
มันเป็นพื้นที่ปิด มีปฏิบัติการลับทางกองทัพ
อีโดมีกองทหารจู่โจมของเขาเองในนั้น
แล้วข้าจะเข้าไปในนั้นได้ยังไง
ใครก็เข้าไปไม่ได้ แม้แต่รัฐบาลเอง
ไอ้เวรบาบา
เจ้าคิดว่ามันเป็นการดีเหรอ ที่ยึดบ้านของลอร์ดฮาร์แลน
ข้าคือราชินี และราชินีควรอยู่ในบ้านที่สูงที่สุด
แม้แต่ราชินีเองก็ต้องการพันธมิตร
อย่างเก่งสถานภาพของเราที่นี่ก็ไร้ความหมาย
จนกว่าจะมีการชี้แจงเรื่องการทำลายคันซูอา ให้เป็นที่น่าพอใจ
เราเสี่ยงภัยมากนะ
- เจ้ากังวลเกินเหตุ - เจ้าสิกังวลไม่มากพอ
ประชาชนของเจ้าเคยหักหลังเจ้ามาครั้งนึงแล้ว
ลอร์ดฮาร์แลนเป็นคนคุมกองทัพ และเราต้องการให้เขาคุ้มครองเรา
- โดยเฉพาะเมื่อเราประกาศกฎหมายใหม่… - พอได้แล้ว
ฮาร์แลนก็แค่ข้าหลวงชั้นต่ำ ที่หาทางผันตัวมาเป็นลอร์ดแห่งเพนน์ซา
ข้าไม่รู้ว่าเขาทำอีท่าไหน แต่น่าจะไม่ใช่เพราะเป็นคนโง่แน่ๆ
ถ้าเจ้าแสดงให้คนอย่างฮาร์แลนเห็นจุดอ่อน เขาจะเป็นคนคุมชีวิตเจ้า
จำไว้ให้ดี
เจ้าต้องระมัดระวัง ในการทำข้อตกลงกับลอร์ดฮาร์แลนให้มากกว่านี้
เราต้องการเขาและความเป็นผู้นำของเขา ให้มาอยู่ฝ่ายเรา
ข้าคือราชินีของพวกเขา
พวกเขาจะอยู่ฝ่ายไหนได้อีก
ข้าแค่บอกว่าราชวงศ์อันเป็นที่รักย่อมบรรลุผล ได้มากกว่าราชวงศ์ที่น่าเหยียดหยาม
เจ้าพูดถึงลูกๆ ของเจ้าอยู่สินะ
ข้ารับปากเจ้าแล้วนี่ มักห์รา เจ้าคิดว่าข้าไม่รักษาสัญญาเหรอ
- ข้าแนะนำให้เจ้าประจบ… - ราชินีไม่มีวันประจบใคร
กับผู้นำในขณะที่ยังไม่มีการชี้แจงเรื่องคันซูอา
ข้าไม่จำเป็นต้องชี้แจงอะไรให้ใครทั้งนั้น
ฝ่าบาท ลอร์ดฮาร์แลนกับร้อยเอกกอสเซ็ตค่ะ
ให้พวกเขาเข้ามา
ออกไปได้
เจ้าจะอธิบายเรื่องคันซูอายังไง
ข้าจะตัดสินใจเองว่าต้องพูดอะไร และข้าก็จะพูดไปแบบนั้น
คำโกหกใดที่เจ้าพูด จะกลายเป็นคำโกหกของข้าด้วย
ถ้าราชินีพูด มันไม่ถือเป็นคำโกหก
ลอร์ดฮาร์แลน พาใครมาล่ะนั่น
ราชินี เจ้าหญิง
ข้าขอแนะนำให้รู้จักร้อยเอกกอสเซ็ต หัวหน้านายทหารแห่งเพนน์ซา
ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งครับ ฝ่าบาท
การโจมตีที่คันซูอาคือความเลวทรามที่คาดไม่ถึง
ใช่
ตั้งแต่ได้ข่าว กองทัพของเราก็เตรียมพร้อมตลอดเวลา
หวังว่าจะได้รับรายงานเรื่องความพร้อม ของกำลังการป้องกันแบบครบถ้วนที่นี่พรุ่งนี้
ท่านจะได้รับแน่นอนครับ
ในฐานะพยานเพียงคนเดียว หากท่านบอกเราได้ว่าศัตรูของเราคือใคร
- มันจะช่วยให้เราเตรียมพร้อมได้แน่นอน - บอกได้สิ
และข้าจะบอกเมื่อถึงเวลา
เรียกสภาของเจ้ามา
ข้าจะไปพบพวกเขาโดยเร็วที่สุด
ได้ครับ ฝ่าบาท
ข้ามีอีกเรื่องนึงที่สำคัญมากไม่แพ้กัน
- มักห์รา - ครับ เจ้าหญิง
เจ้าตามล่าพวกเขามา 17 ปีแล้ว ตามหานานอีกหน่อยจะเป็นไรไป
ก็ฟังขึ้น
ข้ากับครอบครัวพลัดพรากจากกัน
ข้าต้องการทหารทุกนายที่เจ้ามีเผื่อไว้ เพื่อออกตามหาพวกเขาต่อ
เราจะค้นหาทุกซอกทุกมุมเลยครับ
ขอบคุณ
ข้าจะไปกับเจ้าด้วย เพื่อคอยสั่งการเหล่าทหาร
สิ่งที่เราทำเพื่อครอบครัว
ครับ…
ข้าหวังว่า…
ท่านกับน้องสาวของท่านจะพึงพอใจในที่พักแห่งนี้
ใช่
และตอนนี้ข้าว่าถึงเวลาที่เราต้องคุยกันตรงๆ
หลังจากเกิดการโจมตีคันซูอา มันก็สมเหตุสมผล
ที่เราจะเสริมกำลังการป้องกันให้มากขึ้น
แต่ท่านก็ยังเห็นด้วย ที่ส่งทหารอันมีค่าออกไปนอกเมือง
เว้นแต่ว่าท่านมีเหตุผล ที่จะไม่กลัวการโจมตีครั้งที่สอง
ที่นี่เรามีการป้องกันอย่างดี
เพนน์ซามีกองกำลังที่ใหญ่ที่สุดในพายา ถูกไหม
นี่คือหนึ่งในเหตุผลที่ข้าเลือก
ข้านึกว่าเป็นเพราะท่านรู้ว่าข้าคือมิตรของท่าน
ข้าจำเป็นต้องได้มิตรภาพจากเจ้างั้นเหรอ
มีข่าวลือหนาหูนะ ฝ่าบาท
ข่าวลือ
ใช่ มันไม่ใช่ความลับอะไรที่พวกขุนนางในคันซูอา
ได้เคลื่อนไหวต่อต้านท่าน
ระวังให้ดี ฮาร์แลน
ข้าระวังอยู่เสมอ ฝ่าบาท
ความจงรักภักดีของข้าต่อท่านไม่ได้สั่นคลอน
แต่เพนน์ซาเป็นเมืองใหญ่
แบ่งฝักฝ่ายมากมาย คนมีอิทธิพลจำนวนมาก
พวกเขามีความสงสัยในใจ
ข้าคิดได้เพียงว่า
เจ้ากำลังหาทางเข้าประเด็นที่คล้ายๆ กัน
เหมือนกับที่ข้าเคยพูดก่อนหน้านี้
ข้าคือมิตรของท่าน
และข้าเป็นมิตรที่ดีมากๆ ได้
ข้าจะจดจำไว้ ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็กลับไปได้
ข้ายังคงต้องปรับตัวเข้ากับวังแห่งใหม่ของข้า
ครับ ฝ่าบาท
บูตส์
ครับ ราชินี
เจ้ามองเห็นนี่ ข้าดูดีไหม
ท่านดูงดงามมาก
ข้าดูเหมือนต้องการให้เจ้าอยู่แถวนี้ไหม
ออกไป
เคอร์ริแกน
ราชินีเป็นไงบ้าง
เปี่ยมไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมและอันตราย เท่าที่ข้าจำได้
ฟังดูเป็นผู้หญิงในอุดมคติของข้าเลย
แล้วน้องสาวของนางล่ะ
ยังไม่ได้คิดว่าจะทำยังไง
แต่ดูเหมือนสองคนนี้จะไม่ลงรอยกันอย่างมาก
มีบางอย่างผิดปกติ
- อะไรเหรอ - ข้าไม่รู้
น่าจะคุ้มที่ได้หาคำตอบดู
ไม่ว่าจะยังไง ข้าก็ยังต้องการกำลัง อย่างที่เราคุยกันไว้ไม่เปลี่ยนแปลง
เจ้ารู้ไหมว่าเขาอยู่ไหน
เขากำลังถูกส่งตัวมาขณะที่เราคุยกันอยู่นี้
ดีแล้ว
ในระหว่างนี้
ดูเหมือนว่าลอร์ดผู้สูงศักดิ์แห่งเพนน์ซา ได้ถูกไล่ออกมาจากห้องนอนของเขาแล้ว
ใช่
ไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่น้องชายของเขาก็โดนด้วย
ข้าว่าแล้วว่าเจ้าต้องพูดแบบนั้น
เทพแห่งเพลิง ได้โปรดปกป้องฮานิวาของเรา
บาบา วอส พ่อของนาง
พาพวกเขากลับมาหาเราอย่างปลอดภัย
พาพวกเขากลับมาหาเราอย่างสงบสันติ
มอบ…
สวัสดี
เจ้าไม่ได้ออกมาแถวนี้คนเดียวใช่ไหม
ข้าถามเจ้าแบบเดียวกันนี้ก็ได้
แต่เจ้าไม่ได้มาคนเดียวใช่ไหม
ใช่ ข้าไม่ได้มาคน…
พวกนักล่าแม่มด เราต้องรีบไปเดี๋ยวนี้
บ้าฉิบ
อย่าขยับ
- ฮานิวา - ถึงเวลาที่ข้าต้องไปแล้ว
- เจ้าไม่มีทางออกนอกเมืองได้ - งั้นเจ้าคงต้องเดินทางสักหน่อย
ทีนี้เราจะเดินไปที่ตรวนล่ามขาตรงนั้น…
แม่งเอ๊ย
- ข้าไม่อยากทำร้ายเจ้า - งั้นก็ปล่อยข้าไปสิ
แบบนั้นก็ไม่อยากทำเช่นกัน
โธ่เว้ย
พอได้แล้ว
นักล่าแม่มดมาทำอะไรไกลเมืองหลวงถึงขนาดนี้
เรามาตามหาพี่น้องอัลเคนนีสองคน
- ฮานิวากับโคฟุน - ไม่ใช่พวกเรา
สุนัขของเราได้กลิ่นว่าใช่
- คนนี้โคฟุน - ไม่ใช่นะ
ปล่อยเขาไป
เสียงมีอายุขนาดนี้บ่งบอกว่าเจ้าไม่ใช่ฮานิวา
- แล้วนางอยู่ไหน - นางไม่ได้อยู่กับเรา
ได้หนึ่งคนก็ดีกว่าไม่ได้เลย
- ตามคำสั่งของเจ้าหญิงมักห์รา… - มักห์ราเหรอ
เจ้าต้องกลับไปที่เพนน์ซากับเราเดี๋ยวนี้
พูดเรื่องอะไรน่ะ นางไม่… เจ้าหญิงงั้นเหรอ นางตายไปแล้วนี่
รับรองได้เลยว่านางยังมีชีวิตอยู่ และเป็นน้องสาวของราชินีเคน
โกหก
เขาพูดความจริง
- ว่าไงนะ - นางยังไม่ตาย
มักห์รายังไม่ตาย
- อะไรกัน - เราต้องรีบไปแล้ว เร็วเข้า
ท่านแน่ใจนะ
ข้าสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตของนาง ในตัวเขาอย่างแรงกล้า
ขอบคุณที่ยืนยันในเรื่องที่ไม่น่าสงสัยเลยสักนิด
- ไปกันได้แล้ว - เดี๋ยวก่อน ไม่ได้
เดี๋ยวๆ เราไป… เราไปไม่ได้ เรารอบางคนอยู่
ใช่ฮานิวารึเปล่า
ใช่ พ่อข้าด้วย อีกไม่นานพวกเขาจะมาที่นี่
- เราต้องไปตอนนี้ - ไม่ เราจะไปโดยไม่มีพวกเขาไม่ได้
เราอยู่ที่นี่ไม่ได้ มันอันตรายเกินไป
ทีนี้ เจ้าจะยอมมาแต่โดยดี
หรือจะให้เรามัดเจ้าไว้บนหลังม้าของข้า
เลือกเอา
- พาริส… - มักห์รายังไม่ตาย
โคฟุน ไปหาแม่ของเจ้าซะ
ข้าจะรอบาบากับฮานิวาอยู่ที่นี่เอง
ข้าไม่ทิ้งท่านไว้ที่นี่คนเดียวแน่
ข้าไม่ได้อยู่คนเดียว
ไปหานางซะ
ไปเร็ว
ลอร์ดฮาร์แลน เชิญเข้ามาได้
ได้ยินเสียงเคาะประตูก็รู้ว่าเป็นข้าเลย
หรือไม่ก็เสียงที่เจ้าเดินขึ้นมาข้างบน
นั่นสินะ ข้าลืมไป ท่านคืออายูรานี่นา
และขอทีเถอะ อยู่ภายในกำแพงนี้ อย่าได้คุยเป็นทางการแสนน่าเบื่อเลย
เรียกข้าว่าฮาร์แลนก็พอ
ข้าเดาว่าเจ้าอยากเรียกข้าว่ามักห์ราสินะ
ตอนที่เรายังเด็ก ข้าก็เรียกท่านแบบนั้น
- แต่เราไม่ใช่เด็กอีกแล้ว - ใช่สิ
แค่อมทุกข์กว่าเดิม โกรธเกรี้ยวกว่าเดิม เพราะอายุมากขึ้น
ข้านำของขวัญมาให้เด็กน้อยที่อยู่ในตัวท่าน
ไม้กายสิทธิ์แห่งเสียง
ข้าไม่มีของแบบนี้มานานหลายปีแล้ว
ข้าจำได้ว่าท่านชอบเล่นของพวกนี้เสมอ
ใช่
มันคือสิ่งเดียว ที่ทำให้เสียงในหัวของข้าเงียบลงได้
ขอบคุณนะ ฮาร์แลน
เรื่องเล็กน้อยที่ข้าพอจะทำได้ มักห์รา
เจ้าหมายถึง หลังจากที่พี่สาวข้ายึดบ้านของเจ้าไปน่ะเหรอ
ทุกอย่างที่ข้าทำก็เพื่อรับใช้ราชินี
เท่าที่ข้าจำได้
ทุกอย่างที่ท่านเคยทำก็เพื่อรับใช้ตัวเองทั้งนั้น
ดูเหมือนเราทั้งคู่จะจำอะไรได้เยอะเลยนะ
บอกข้าที…
ท่านอยู่ที่คันซูอาตอนถูกโจมตีรึเปล่า
- เปล่า - ไม่อยู่เหรอ
งั้นก็… ไม่มีพยานรับรู้สินะ
ตอนแรกเจ้าก็ปลดตำแหน่งของเรา และตอนนี้ก็เสี่ยงจะเป็นกบฏงั้นเหรอ
อ้อ ท่านรู้เรื่องนั้นอยู่แล้ว
ท่านคือคนที่ยืนหยัดต่อต้านพี่สาวของท่าน
และพยายามยึดครองบัลลังก์ไว้เอง
แต่จากนั้นก็ไม่มีใครได้ข่าวข้ามาตลอด 18 ปี
แปลว่าอาจจะมีบทเรียนจากเรื่องนั้นก็ได้
แน่นอน
ว่าแต่ท่านหายไปอยู่ไหนมา
เรื่องมันยาวเกินกว่าจะคุย ระหว่างพบปะกันสั้นๆ นี้
ก็จริง
สักวันเราต้องหาเวลาคุยกันให้ได้
หวังว่าท่านคงไม่ว่าอะไร ถ้าข้าจะพูด
ว่าท่านคงเป็นราชินีที่ยอดเยี่ยมได้
พลเมืองแห่งเพนน์ซาอันศักดิ์สิทธิ์และเป็นที่รัก
ขอเทพแห่งเพลิงประทานความอบอุ่นในใจให้
ข้ามายืนต่อหน้าทุกคนในวันนี้อย่างจริงใจ ขณะที่จิตวิญญาณได้เกิดใหม่ผ่านความยากลำบาก
ผ่านความเศร้าโศก ผ่านความตาย
รู้สึกขอบคุณทุกคนมากกว่าที่เคยเป็นมา ทั้งในความศรัทธา
ความรัก…
มักห์รา
- และความตั้งใจที่ทุกคนมอบให้ข้า - ข้าอยู่นี่
เกิดอะไรขึ้น
- เรา… - การอุทิศจะจัดขึ้นในอีกสามวัน
- เราตกลงกันแล้ว - คือ…
- ข้าเตรียมการไว้แล้ว - ผู้ที่ถูกเลือก
นางตื่นขึ้นมาเช้านี้และตัดสินใจเป็นอื่น
นางทำแบบนี้อยู่เรื่อย
เมืองหลวงแห่งคันซูอาอันเป็นที่รักของเรา ที่ซึ่งบิดาของข้าเคยปกครอง
รวมทั้งบิดาของเขา และปู่ของเขาที่ปกครองก่อนหน้านั้น
ไม่มีอีกต่อไปแล้ว
ข้าคือพยานที่ได้ยินการร่ำไห้ของประชาชนของข้า ในขณะที่พวกเขาจมน้ำ
เด็กๆ ร้องเรียกหาแม่ของตน ชายร้องเรียกหาภรรยา
ข้าเตรียมตัวตายพร้อมกับพวกเขา
แต่พระเจ้ามีแผนการอื่นให้ข้า
ข้ารู้สึกได้ถึงเพลิงของพระองค์ที่ลุกโชนในตัวข้า
ให้ความอบอุ่นแก่ข้า ระหว่างที่นำพาข้าออกห่างจากความตาย
เพื่อให้ข้าได้พบกับน้องสาวของข้าอีกครั้ง
เจ้าหญิงมักห์ราผู้ห่างหายจากเราไปนานหลายปี
และเป็นพระเจ้าองค์เดียวกันนี้เอง…
พระเจ้าที่แท้จริงเพียงหนึ่งเดียว…
ที่นำพาเรามาที่นี่วันนี้
เพื่ออุทิศเมืองเพนน์ซา ให้เป็นเมืองหลวงแห่งใหม่ของอาณาจักรพายัน
ชาวพายันที่รักของข้า
โปรดจงรู้ไว้ว่าสิ่งที่พวกเจ้าอาจเคยกลัว คือเรื่องจริง
กองทัพทรีวานเทียนนั่นเอง ที่ฆ่าล้างประชาชนของเรา…
และทำลายคันซูอา
เวรละ
และบัดนี้ข้าจะบอกให้ว่าทำไม
มีไส้ศึกไปแจ้งให้พวกเขารู้…
ว่าข้ากำลังตั้งครรภ์เด็กคนนึง
เด็กที่จะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างไป
เนื่องจากเด็กคนนั้นจะเกิดมาพร้อมกับ พรสวรรค์แห่งการมองเห็นที่พระเจ้าประทานให้
ข้ารู้ว่ามันยากที่จะทำใจยอมรับในสิ่งที่แตกต่าง
จากคำสอนของบรรพชนของเราอย่างมาก
แต่ข้าได้ยินเสียงของพระเจ้า…
พระองค์หลอมรวมจิตวิญญาณของท่านเข้ากับข้า และฟื้นคืนชีวิตให้ข้าอีกครั้ง
เพื่อให้ข้าได้ทำให้ชาวพายันรวมกันเป็นหนึ่ง เพื่อเอาชนะศัตรูของเราจากฝั่งตะวันตก
ให้แพ้พ่ายราบคาบในคราวเดียว
ชัยชนะของเราได้ถูกทำนายไว้แล้ว และมันจะเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว
เพราะเราคือผู้ถูกเลือก ให้ปกป้องเด็กๆ ผู้เปี่ยมพรเมื่อพวกเขาเกิดมา
และพวกเขาจะมาแน่ เพื่อนำทางไปสู่โลกใหม่
โลกที่มีทั้งผู้มองเห็นและไร้การมองเห็น
อยู่ร่วมกันภายใต้การปกครองของข้า
เพราะเราคือพายัน
เราคือพายัน
เจ้าเคยลงไปในห้องถ่านหินมาก่อนไหม
ไม่เคย
พวกเขาไม่ชอบให้มีใครไปหา
อยู่ใกล้ๆ กำแพงเข้าไว้ และอยู่ให้ห่างจากบ่อแร่
- สเนลล์จะรอเจ้าอยู่ - สเนลล์
นี่ เอาไอ้นี่ไปให้เขา เขาจะพาเจ้าไปยังอุโมงค์ที่ถูกต้อง
เจ้าต้องเดินผ่านไปให้เร็วที่สุด
ถ้าเจ้าสูดเอาไอร้อนเข้าไป เจ้าจะถูกแผดเผาจากภายในจนตาย
ขอบคุณมาก ยาคิส
- เจ้าอาจจะตายอยู่ในนั้นก็ได้ - ไม่หรอก
สวัสดีสหาย มีอะไรมาให้ข้าไหม
งั้นไปกันเลย
อุโมงค์นี้จะนำเจ้าไปข้างใต้ฐานสามพอดีเป๊ะ เข้าใจไหม
แต่คนไม่มีทางรอดในความร้อนแบบนั้น นานเกินกว่า 30 จังหวะชีพจร
ฉะนั้นรีบไปให้ไว ไม่งั้นร่างเจ้าจะสุกทั้งเป็น
ขอให้โชคดี
ซิเบธ
- เจ้าทำอะไรลงไป - ทำอย่างที่เราคุยกันไว้
เราไม่เคยคุยกันเรื่องลูก กับบูตส์เนี่ยนะ
อย่าตัดสินสิ เขาถูกพามาเจอข้าเพราะเหตุผลบางอย่าง
เจ้าไม่มีทางรู้ด้วยซ้ำว่าลูกเจ้าจะมองเห็นไหม
ไม่จนกว่าจะคลอดออกมา
เจ้าไม่รู้ แต่ข้ารู้
บอกตามตรงนะ มักห์รา ข้านึกว่าเจ้าจะยินดี
ถ้าไม่ใช่เพื่อข้า ก็เพื่อตัวเจ้าเอง
ลูกๆ ของเจ้าจะไม่ใช่แม่มดอีกต่อไป
มันจะไม่สำคัญอะไรเลย ถ้าเราทุกคนถูกทรีวานเทียนฆ่าทิ้ง
เจ้าตีโพยตีพายไปเองทั้งนั้น
เจ้าตกลงแล้วว่าเราจะปกครองร่วมกัน
ข้าบอกว่าข้าจะปกครองโดยมีเจ้าอยู่ข้างกาย
- แล้วเจ้าก็อยู่นี่ - ไม่สำคัญหรอกว่าข้าอยู่ในจุดไหน
ถ้าเจ้ายังคงทำการใดโดยไม่ปรึกษาข้าก่อน
และถ้าข้าขอคำปรึกษาจากเจ้า เจ้าจะบอกว่ายังไงล่ะ
ข้าจะบอกว่า การเปิดศึกกับทรีวานเทสเป็นเรื่องบ้าบิ่นชัดๆ
และการประกาศว่ากำลังจะมีลูกที่มองเห็น
ทำให้เจ้ากับข้าต้องเสี่ยงเจอการปฏิวัติ
ข้าคงจะพูดทั้งหมดนั้นในคราวเดียว
แต่เจ้าพูดให้เราเสี่ยงถูกฆ่าตายได้ถึงสองทาง
จะยังไงก็ช่าง ข้าคงจะพูดแบบเดียวกันนี้
- ซิเบธ - มักห์รา
ราชินีมีได้เพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น และคนๆ นั้นคือข้า
หญิงที่ฉลาดควรรับฟังและเรียนรู้
แทนที่จะทึกทักเอาเอง ว่าตัวเองรู้วิธีปกครองอาณาจักร
สักวันเจ้าอาจจะมีคำปรึกษาที่มีค่าพอให้ข้ารับฟัง
ข้าดูแลเจ้าอยู่นะ… น้องสาว
เหมือนที่ข้าเคยทำมาตลอด
สวัสดีสหาย
โทษที ดูเหมือนข้าจะส่งเจ้าไปผิดอุโมงค์
สมิธตี้ เจ้าแน่ใจนะว่าคนนี้คือบาบา วอส
ข้าได้ยินเขากับยาคิสคุยกัน
ถ้างั้นละก็
เราจะรอคนของนายพลอยู่ที่นี่
แล้วรอรับรางวัลของเรา
มีอะไรตลกงั้นเหรอ
คนตายคิดว่าตัวเองจะได้ค่าตอบแทนน่ะสิ
พูดเรื่องบ้าบออะไรของเจ้า
สมิธตี้
เจ้ารีบไปซะก่อนที่ทหารจะมาถึงที่นี่
สายไปแล้ว
ห้ามใครขยับทั้งนั้น
บาบา วอส เจ้าต้องยอมจำนนต่อ…
หยุดนะ
กระจายกันออกไป
ล้อมมันไว้
เขาอยู่นี่
เลี้ยวซ้ายหนึ่งครั้ง
ทางซ้าย ไปเลย
เขากำลังไปที่ลานสี่เหลี่ยม
(ห้ามเข้า พื้นที่หวงห้าม)
- เงียบๆ ไอ้หนู - โอเค
ค้นทุกซอกทุกซอยให้ทั่ว
เขาอยู่ในตรอกกำลังมุ่งหน้าไปทางแม่น้ำ
ยืนต่อหน้าพระมารดา นำทางโดยเทพแห่งเพลิง
ปกป้องเหล่าลูกหลานของท่าน
ทุกคนมารวมตัวกัน พี่สาว น้องสาว และธิดาของท่าน
ยืนต่อหน้าพระมารดา
นำทางโดยเทพ…
ข้าได้ยินเจ้านะ
และข้าได้กลิ่นเจ้าด้วย ฉะนั้นเจ้าจงออกมาเถอะ
เอาละ ใครอยากดื่มชาบ้าง
สวัสดี พี่ชาย
อีโด
บาบา วอสผู้ยิ่งใหญ่
ผู้สังหารหมู่ชาวแกไนต์ ผู้ปลิดชีพพ่อตัวเอง
ถูกล่ามไม่ต่างจากทาสสามัญ
ทั้งหมดเป็นเพราะเขาไม่กล้าพอ จะฆ่าเด็กผู้ชายคนนึง
น่าผิดหวังซะจริง
ขอร้องละ น้องชาย
ลูกสาวข้า…
ลูกสาวเจ้างั้นเหรอ
ลูกสาวเจ้า เจ้าหมายถึง… เจ้าหมายถึงลูกสาวของเจอร์ลามาเรลใช่ไหม
ขอร้องล่ะ ปล่อยนางไป
- "ขอร้อง" เหรอ - นางไม่ได้เกี่ยวข้อง
- "ขอร้อง" ข้าแค่… - กับเรื่องระหว่างเราสองคน
แปลกจริงๆ ที่ได้ยินความเห็นอกเห็นใจในน้ำเสียงของเจ้า
ข้าจำได้ถึงสมัยที่ข้าสวดอ้อนวอน เพื่อให้ได้ยินความเห็นอกเห็นใจจากเจ้าสักนิด
ข้าขอโทษ ข้ารู้สึกผิดมาตลอดชีวิต
- กับสิ่งที่ข้าทำต่อเจ้า ข้า… - หุบปาก
ไม่ต้องห่วง
เรามีเวลาทำความเข้าใจกันอีกมาก
เริ่มได้
อีโด
ปล่อยนางไปซะ
อีโด
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี