เราไม่มีเวลาค้นหาพวกเขา
งานสำคัญของเราคือการตามหาเจ้าหญิงมักห์รา
เขาพูดเรื่องอะไร
ถ้าเชื่อตามที่เขาว่า แม่ของเจ้าคือน้องสาวของราชินี
ข้าอยู่ที่นั่นตอนที่คันซูอาล่มสลาย
แต่เรื่องของเรื่องคือไม่มีการโจมตีอะไรทั้งนั้น
ถ้าไม่ใช่ฝีมือของทรีวานเทียน แล้วเป็นฝีมือของใคร
ตัวราชินีเอง
และถ้าประชาชนสงสัย ว่าท่านคือผู้รับผิดชอบเหตุที่คันซูอา
พวกเขาก็จะสงสัยเด็กที่มองเห็น ที่ท่านพูดถึงเช่นกัน
รวมทั้งบัญชาจากเทพของท่านด้วย
- ทุกอย่างเลย - เจ้าต้องจัดการไม่ให้เกิดเรื่องแบบนั้น
ถ้ามีกบฏจริง ข้าจะหาพวกเขาให้เจอ
ถ้าท่านทำเพื่อปกป้องอีโด แล้วทำไมเขาถึงเกลียดท่านขนาดนั้น
เรื่องครอบครัวบางทีก็ซับซ้อน
คนที่อยู่ในตำแหน่งของฮาร์แลน ทำได้ทั้งดับไฟและทำให้ไฟโหมกระหน่ำ
ขึ้นอยู่กับว่าเขาฝักใฝ่ฝ่ายไหน
และตอนนี้สิ่งที่เขาต้องการก็คือเจ้า
ในที่สุดเทพแห่งเพลิงยามรุ่งอรุณได้ปรากฏกาย เพื่อให้ความอบอุ่นแก่เราแล้วค่ะ เจ้าหญิง
อรุณสวัสดิ์ค่ะ ฝ่าบาท
วันนี้ช่างสดใสจริงๆ นะ มักห์รา
คนทั้งเมืองจะปีติยินดีไปกับเจ้า
น่าเสียดายที่ท่านพ่อไม่สามารถอยู่กับเรา เพื่อฉลองวันสมรสของเจ้าได้
ไลแลค ลาเวนเดอร์ และน้ำผึ้ง
เจ้าจะเป็นเจ้าสาวที่น่าดึงดูดใจที่สุด
ปล่อยอันนั้นไว้
เจ้าหญิง ท่านต้องปราศจากเครื่องประดับใดๆ เพื่อเข้าพิธีสมรสนะคะ
- ไม่ ข้าจะไม่ถอดกำไลอันนี้ - มันเป็นกฎของแผ่นดินนะคะ
สาวใช้ เจ้าชื่ออะไร
ฮาร์โมนีค่ะ ฝ่าบาท
ฮาร์โมนี เป็นชื่อที่ไพเราะดี
ยื่นมือมาซิ ฮาร์โมนี
ฮาร์โมนี
เจ้ามีนิสัยชอบบอกเจ้าหญิง ว่านางควรหรือไม่ควรทำอะไรงั้นเหรอ
บางทีเจ้าน่าจะบอกราชินีของเจ้าบ้าง
ไม่ค่ะ ฝ่าบาท ข้าไม่มีวันทำแบบนั้น
งั้นก็หุบปากแล้วปล่อยนางทำไป
เจ้าหญิงอาบชโลมทั่วตัวแล้ว เจ้าออกไปได้ ฮาร์โมนี
ค่ะ ฝ่าบาท
ประชาชนชาวเพนน์ซัน และข้าหมายถึงทุกคน
แม้แต่พวกทาสรับใช้ที่ไร้ค่า จะต้องเชื่อว่านี่คือการสมรสของจริง
ไม่ต้องห่วง ข้าจะทำตามหน้าที่ของข้า
เจ้าไม่ได้เผชิญเรื่องนี้คนเดียว
คนเดียวสิ เจ้าไม่ใช่คนที่นอกใจนี่นา
การแต่งงานครั้งนี้จะเป็นประโยชน์ต่อเราทุกคน
เมื่อพบตัวลูกๆ ของเจ้า และพาพวกเขามาหาเจ้าที่นี่แล้ว
พวกเขาจะปลอดภัยได้ก็เพราะการแต่งงานนี้
บางคนก็รู้สึกโดนดูถูก เมื่อน้องสาวของตัวเองเมินใส่
ซิเบธ เจ้านี่ไม่เคยเงียบปากเลยนะ
ใครๆ ก็รู้ว่าข้าพยายามแล้ว
นี่
จำตอนที่เจ้ายังเด็กได้ไหม ข้ามักจะสระผมให้เจ้า
อย่าหยุดสิ
ได้โปรด
เจ้าช่วย… เว้นระยะหน่อยได้ไหม
ข้ารับปากว่าจะไม่มีใครฆ่าข้าบนเส้นทางสายนี้ได้
ใช่ ถ้ามีข้าอยู่ พวกเขาก็ฆ่าไม่ได้หรอก
ฮานิวาๆ รอข้าด้วย
ฟังนะ มันไม่ใช่เรื่องร้ายตรงไหนที่มี… นักรบผู้เสียสละอยู่ข้างกายเจ้า
ข้ารู้ว่าข้าเป็นหนี้เจ้ากับธนูของเจ้า
ข้าได้ยินนะว่าเจ้าคิดอะไรอยู่
ก่อนหน้านี้ข้ายังไว้อาลัยให้แม่อยู่เลย
แต่ตอนนี้นางเป็นเจ้าหญิงที่ยังมีชีวิตอยู่
และข้าคิดย้อนกลับไปทุกช่วงเวลาในวัยเด็ก
สงสัยว่าเรื่องไหนจริงและยังคงจริงอยู่บ้าง
อีกไม่นานเราจะได้รู้แล้ว ลูกรัก
มันยังไม่เร็วพอ
รู้ไหม ข้าไม่ได้เป็นภัยต่อเจ้า
เจ้าเข้าใจผิดว่าความชิงชังของข้าคือความกลัว
บอกข้าทีสิ แม่ทัพของนักล่าแม่มด เจ้าฆ่าคนไปกี่ศพแล้ว
มากพอที่จะสาปแช่งจิตวิญญาณข้าได้ไม่จบสิ้น
แต่เจ้าก็ยังจะฆ่าราชินีที่เจ้าเคยรับใช้มาตลอด
ไม่มีคำประณามสาปแช่งใดจะมากพอสำหรับเจ้า
อือ ข้าก็ว่าไม่มี
- ท่านไหวไหม - อือ ข้าไม่เป็นไร
- เราน่าจะพักกันอีกสักคืน - ไม่ละ ข้าสบายมาก
ถ้าหัวท่านหลุดจากบ่า ท่านก็คงหิ้วหัวตัวเองไปจนถึงเพนน์ซา
ไม่ ข้าจะให้เจ้าเป็นคนหิ้ว
โอ๊ย
ทหารกล้าเหล่านี้เสียชีวิต
ขณะพยายามหยุดยั้งไม่ให้ฆาตกร บาบา วอส หลบหนีไปจากทรีวานเทส
พวกเขาตายเยี่ยงวีรบุรุษ และแค้นนี้ต้องชำระเพื่อพวกเขา
ทหารองอาจแห่งสาธารณรัฐ จะเป็นที่จดจำไปตลอดกาล
บุตรผู้ศักดิ์สิทธิ์แห่งทรีวานเทส ได้หลอมรวมเป็นหนึ่งกับเราแล้ว
เรนเดโย ลูกแม่
คุณนายออร์รี
เรนเดโยเป็นผู้รักชาติและเป็นวีรบุรุษ
ข้าชื่นชมเขาอย่างมาก ราวกับว่าเขาคือลูกชายของข้าเอง
พวกคนที่ทำให้เขาตายจะต้องชดใช้อย่างสาหัส ข้าให้สัญญา
มีข่าวมาบอกข้าไหม
มีค่ะ นายพลวอส นักล่าแม่มดคนหนึ่งกำลังหาที่หลบภัย
นักล่าแม่มด
ถ้าจริง นี่จะเป็นครั้งแรก
ที่หนึ่งในทหารของทามัคที จุนหนีทัพ
เขาต้องการแลกกับอะไร
เขายืนกรานว่าจะคุยกับท่านเท่านั้น
แล้วเขาจะต้องเสียใจ
พาเขามาหาข้าเลย
มาเร็ว
ข้าคือผู้บัญชาการอีโด วอส และข้าเข้าใจว่าเข้าอยากจะคุยกับข้า
ใช่ครับ
เจ้าคือนักล่าแม่มดของราชินีคนแรกที่ข้าเจอ
แล้วยังไม่ใช้คมดาบของข้าตัดหัวมาเสียบประจาน
ข้ามีข้อมูลที่ท่านต้องการครับ
ทำไมข้าต้องเชื่อใจทหาร ที่หักหลังอาณาจักรของตัวเองด้วย
อาณาจักรของข้าไม่ใช่อาณาจักร แบบที่ข้าเคยสาบานว่าจะปกป้องอีกต่อไป
มันเป็นแบบนั้นได้ไง
ข้าให้คำสัตย์ว่าจะปกป้องอาณาจักรพายัน
จากความชั่วร้ายของการใช้มนตร์คาถา ด้วยเหตุนี้เอง…
ข้าคุ้นเคยกับนักล่าแม่มดดี ไอ้หนู
รวมทั้งคนที่อาจมองเห็น หรือคอยช่วยเหลือเพื่อให้การมองเห็นกลับมา
และตอนนี้ราชินีของเจ้า ก็ออกกฤษฎีกาว่าคนที่มองเห็น
ไม่ถือเป็นแม่มดอีกต่อไป
ใช่ครับ
อันที่จริง นางยังอ้างอีกว่ากำลังตั้งครรภ์เด็กที่มองเห็น
ใช่ครับ
ไอ้หนู เจ้าหนีทัพของตัวเอง และเผชิญหน้ากับความตาย
เพื่อมาที่นี่และบอกในสิ่งที่สายลับของข้า ได้รายงานไปหลายวันก่อนจริงๆ น่ะเหรอ
- มัดเขาไว้ แล้วเอาไปขายให้คนค้าทาส - ไม่ อย่านะ
- มาเร็ว - ท่านครับ
- ผู้บัญชาการวอส ยังมีเรื่องอื่นอีกครับ - หยุดก่อน
เรื่องอื่นงั้นเหรอ
ลูกของนางจะไม่ใช่เด็กที่มองเห็นคนแรก ในราชวงศ์พายัน
มีอีกสองคน โตเป็นผู้ใหญ่แล้ว
แล้วลูกๆ พวกนี้ที่โตแล้ว…
หนึ่งในนั้นคือเด็กสาวที่ชื่อฮานิวาใช่ไหม
ใช่ครับ
ที่นี่คือเพนน์ซาเหรอ
ใช่
มันเงียบแบบนี้เป็นปกติเลยเหรอ
ไม่ ไม่เลย
มีบางอย่างผิดปกติ
ข้างหน้ามีทหารกลุ่มนึง
รออยู่นี่และห้ามพูดอะไร
- เราควรกังวลไหม - ไม่ใช่เรา แค่เจ้าต่างหาก
- ยากหน่อยนะคราวนี้ - ทำไม แม่ข้าไม่ได้อยู่ที่นี่เหรอ
- นางอยู่ที่นี่ - แล้วมีปัญหาอะไร
เรื่องของเรื่องก็คือ…
นางกำลังจะแต่งงานในวันนี้
บาบา ยอดรักของข้า…
อภัยให้ข้าด้วย
แม่ครับ
แม่
โคฟุน
แม่ครับ แม่ๆ
ท่านยังไม่ตาย
ลูกแม่
ข้าตามหาเจ้าทุกวันตั้งแต่เราแยกจากกัน
ข้าไม่เคยหยุดตามหาเลย
แม่ครับ พวกเขาบอกว่าท่านจะแต่งงานวันนี้
ไม่ใช่เรื่องจริงใช่ไหม
ข้าจะอธิบายทุกอย่างให้ฟัง
พ่อของเจ้าอยู่ไหน ฮานิวาล่ะ
เขาไปทรีวานเทสเพื่อพานางกลับมา
ทรีวานเทสเหรอ
เจ้าหญิงมักห์รา ได้เวลาแล้วค่ะ
รอเดี๋ยว ทำไม… ทำไมถึงไปทรีวานเทส
- เกิดอะไรขึ้นกับเจอร์ลามาเรล - ท่านจะแต่งงานวันนี้ได้ยังไง
ลอร์ดฮาร์แลนรออยู่ และราชินีเริ่มหมดความอดทนแล้ว
- เดี๋ยวข้าไป - ลอร์ดฮาร์แลนคือใคร
ข้าจะอธิบายทุกอย่างให้ฟังทีหลัง ข้าต้องไปแล้ว โคฟุน
- ข้าแค่ขอให้เจ้าเชื่อใจข้า - แม่ แม่ครับ ท่านทำแบบนี้ไม่ได้นะ
ข้า… ข้าหยุดไม่ได้
พ่อของเจ้าจะต้องเข้าใจ
ไม่ ข้าว่าเขาไม่เข้าใจหรอกว่าทำไม ภรรยาที่ตายแล้วของเขาถึงไปแต่งงานกับคนอื่น
- โคฟุน… - หยุดเรียกชื่อข้า
แล้วทำอะไรสักอย่างเพื่อแก้ปัญหาซะ
ข้าไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แม่ครับ แต่ท่านจะทำแบบนี้ไม่ได้
เงียบๆ
ข้ายังคงเป็นแม่คนเดิมที่เจ้ารู้จัก และเจ้าก็ยังเป็นลูกชายข้า
แต่สิ่งต่างๆ เปลี่ยนไปแล้ว
ข้าทำแบบนี้เพื่อเจ้า เพื่อพวกเราทุกคน
ฉะนั้นลูกรอที่นี่ก่อน รอในห้องของแม่
และห้ามคุยกับใครทั้งสิ้น
แล้วเราจะคุยกันเมื่อจบเรื่องทั้งหมดนี้ ข้าสัญญา
- ข้าสัญญา - อย่าทำแบบนี้
- อย่าทำนะ - ข้าจำเป็นต้องทำ
ข้ามีคำถามเพียบเลย
เอาละ พอกันที
- ขอเวลาแป๊บนึง - พาริส
ผู้หญิงนี่นะ
เสื้อผ้าขนาดนี้ข้ายังรู้สึกเลยว่าเจ้าเป็นไข้
- แค่นี้ไม่ตายหรอกน่า - เจ้าต้องการผู้รักษา
เราจะไปหาที่เพนน์ซา
บาบา กว่าจะไปถึง เจ้าได้ตายก่อนน่ะสิ
ตอนนี้เราอยู่ในเลคแลนด์ส ไม่ไกลจากเผ่าวาเลียร์
พวกเขาต้องมีที่พักและผู้รักษาให้เราแน่
พ่อคะ
ขอร้องล่ะค่ะ
โอเค ลูกรัก
ข้าเข้าไปในเขตแดนของวาเลียร์ กับพวกเจ้าไม่ได้
แต่เราจะไปที่นั่นกัน
ขอให้เข้าใจด้วย ชนเผ่าที่หลบซ่อนตัวไม่ได้ซ่อนตัวจากข้า
วาเลียร์ทุกข์ทรมานมามากเพราะข้า
เจ้าอยู่เงียบๆ และตั้งค่ายพักแรมอยู่ใกล้ๆ เราจะตามหาเจ้าตอนเราออกมา
หรืออาจจะไม่
เทพของเรา ที่อยู่เหนือเปลวเพลิง…
ขอให้พระประสงค์ของท่านสัมฤทธิ์ผล ในวันที่พิเศษวันนี้
ในพิธีสมรสที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุด
ได้โปรดชี้นำ แนะแนวทาง
ลงโทษผู้ที่ล่วงล้ำเราให้เจ็บปวดทรมาน ด้วยเปลวเพลิงและควันของท่าน
เพราะสิ่งที่ท่านมีคือความมืดมิด พลังอำนาจ และความรุ่งโรจน์
ตลอดกาลนิรันดร
เจ้าหญิงมักห์รากับลอร์ดฮาร์แลน…
พวกเจ้าจงเข้าพิธีสมรส ที่ประดับประดาด้วยความงดงามอันหอมหวล
พวกเจ้าได้ให้คำปฏิญาณต่อกันและกันแล้ว
ว่าจะรวมกันเป็นหนึ่งทั้งทางกายและจิตวิญญาณ เบื้องหน้าเทพ
พวกเจ้าจงจุมพิตเพื่อเสร็จพิธี ต่อหน้าข้าที่ได้รับบัญชามาจากทวยเทพ
ขอบคุณ เจ้าก็เช่นกัน
เจ้าหญิงมักห์รา
- ใครก็ตามที่เป็นภรรยาของฮาร์แลนคือพี่สาวข้า - มักห์รา จำน้องชายข้าได้ไหม
- ขอบคุณ - เคอร์ริแกน ข้าเคยเปลี่ยนผ้าอ้อมให้เจ้า
โชคดีสำหรับเราทุกคน ตอนนี้ข้ามีคนทำแทนแล้ว
ขอบคุณ
ขอบคุณมาก
ขอโทษครับ ขอโทษ
เอาละ ไปๆ ไปได้แล้ว ไป
- ใกล้ถึงรึยัง - ใกล้แล้ว
เพราะข้าว่าพี่เบิ้มคงไปไกลกว่านี้ไม่ไหว
และเราคงอุ้มเขาไม่ไหวด้วยเช่นกัน
ใครอยู่ตรงนั้น
แนะนำตัวมา
ใครเข้ามายังเขตแดนของวาเลียร์ โดยไม่แนะนำตัวเองก่อน
สหาย เราไม่ได้มาร้าย ข้าชื่อพาริส
เราคือชาวอัลเคนนีกลุ่มสุดท้าย
ไม่ใช่ ข้าต่างหากชาวอัลเคนนีคนสุดท้าย
- เชท เชท - เชท เชท เชท
โบว
ไลออน
โบวไลออน
โอ้โฮ พาริส
โคฟุน
ใช่เจ้าไหม
ไม่เป็นไร เจ้าปลอดภัยแล้ว
ข้าคือป้าซิเบธของเจ้าเอง
ข้าดีใจเหลือเกินตอนที่ได้ข่าวว่าเจ้ามาถึงที่นี่
เรารอเจ้ามานานมาก
กอดข้าหน่อยได้ไหม
เจ้าตัวสูงกว่าพ่อแม่เจ้าซะอีก
เจ้าต้องการอะไรไหม เครื่องดื่มดีไหม ข้าสั่งให้คนไปเอามาให้ได้นะ
ไม่ครับ ขอบคุณ
น่าเสียดายที่เราได้เจอกันครั้งแรกเอาป่านนี้
ท่านตามล่าเรามาตลอดชีวิตของข้า
ถ้าเพียงมักห์ราเผยตัวมาตั้งแต่แรก
ข้าก็คงได้ปกป้องนาง และปกป้องเจ้าด้วย
นางก็รู้ดี
เราตามล่าเจอร์ลามาเรลกับลูกๆ ของเขา
ข้าไม่รู้ว่าพวกแกเป็นลูกของมักห์รา
ข้าถูกทำให้เชื่อว่าเจอร์ลามาเรลฆ่าน้องสาวข้า
ข้าเชื่อว่าเขาคือปีศาจร้าย
ท่านก็รู้ว่ามันไม่จริง ไม่งั้นแม่ข้าจะหลบซ่อนตัวไปทำไม
ไม่ว่านางเคยทำผิดพลาดอะไร
ข้ามั่นใจว่านางทำไป เพื่อให้เจ้ากับน้องสาวของเจ้าปลอดภัย
ซึ่งเป็นสิ่งที่ข้าพยายามทำอยู่ตอนนี้
ถึงท่านจะออกกฤษฎีกา
แต่ประชาชนในพายา ยังคงเชื่อว่าแม่มดต้องถูกเผา
ข้าขึ้นชื่อเรื่องการเปลี่ยนความคิดคน
อาจต้องใช้เวลาสักหน่อย
แต่ชาวพายันจะได้เรียนรู้ เหมือนที่ข้าทำ
เพื่ออ้าแขนรับคนที่มองเห็นว่าเป็นผู้เปี่ยมพร
มันยากสำหรับเจ้าแค่ไหน
ที่ต้องเดินทางมาถึงที่นี่ มาถึงในวันที่แม่ของเจ้าแต่งงาน
คงรู้สึกเหมือนโลกกลับตาลปัตรน่าดู
แต่จงรู้ไว้
จะไม่มีใครทำร้ายเจ้าได้ ไม่ใช่ระหว่างที่เจ้าอยู่ในอาณาจักรของข้า
เจ้าเชื่อข้าไหม
ข้าไม่รู้
ข้าก็อยากเชื่อ
ก็เข้าใจได้
สิ่งดีๆ มากมายเริ่มต้นจาก… ความปรารถนา
ข้าเตรียมห้องไว้ให้เจ้าแล้ว ไว้เราค่อยคุยกันใหม่นะ
สภาการสงครามของราชินีเคน กำลังเคลื่อนทัพของนาง
และเรารู้จากคนหนีทัพชาวพายัน
ว่าไม่ได้มีแค่เจ้าหญิงมักห์ราที่กลับไป
แต่นางมาพร้อมกับลูกๆ สองคนที่โตแล้ว ฮานิวากับโคฟุน
ทั้งคู่มองเห็น
พวกพายันคลั่งจะมัดพวกเขากับเสาแล้วเผาทิ้ง
พวกเขาจะทำตามที่ราชินีสั่ง
เมื่อมีเด็กที่มองเห็นถึงสองคนในราชวงศ์ตอนนี้
พวกเขายิ่งเป็นภัยคุกคามมากกว่าเดิม
เราไม่รู้เจตนาของพวกเขา
เรารู้ว่าพวกเขาหาเรื่อง
พาแม่ทัพของนักล่าแม่มด หลบหนีจากการกักขังไปได้
แค่นั้นก็เห็นเจตนาชัดแล้ว เราต้องโจมตีเดี๋ยวนี้
มันคงเป็นการฆ่าตัวตายถ้าชาวพายันจะโจมตีเรา
ราชินีอาจจะบ้า แต่นางไม่ได้โง่
ถึงยังไงมันก็เป็นการเปลี่ยนแปลงที่มีปัญหา
ข้าสามารถรวบรวมกำลังเพื่อ…
ไม่ได้ นิ่งเข้าไว้ อีโด
แกไนต์ยังสร้างปัญหาทางตะวันตกให้เราไม่เลิก
ตัวท่านเองก็อยู่ตรงนี้ คอยฟังทัศนคติของสภา
เกี่ยวกับการรบทางตะวันออก
- ท่านทำให้พวกเขาเชื่อไม่ได้หรอก - ไม่ ท่านต่างหากที่จะเป็นคนทำ
ท่านประเมินอิทธิพลของข้าสูงเกินไป
ข้าเป็นเพียงหนึ่งในสามส่วนของสภาไทรแองเกิล
แต่ถึงอย่างนั้น
ข้าจะโน้มน้าวสภา ให้เรียกประชุมทางการทูตกับชาวพายัน
- ทรีวานเทียนไม่อ้อนวอนขอสันติภาพ - เราทำในสิ่งที่เราต้องทำ
และท่านต้องทำตามคำสั่ง เข้าใจไหม
เข้าใจครับ
ถ้าไม่มีเหตุอื่นอีก เราจะมีเวลานำทหาร สักหนึ่งหรือสองกองพันไปทางตะวันออก
ถ้าเรื่องมันไปถึงจุดนั้นจริงๆ
รับทราบ
ข้าจะแจ้งให้ท่านทราบว่าสภาตัดสินใจยังไง
หายใจเข้าช้าๆ ลึกๆ บาบา แล้วดื่มนี่ซะ
มันจะช่วยให้ท่านมีแรง
เจ้ากลายเป็นผู้รักษาตั้งแต่เมื่อไร
ยังไม่ได้เป็นหรอก แต่ข้าได้เรียนรู้จากพวกผู้รักษาที่อยู่ที่นี่
รากไม้พวกนั้นจะบรรเทาอาการติดเชื้อ ไข้จะได้ลดลง
เจ้าสูญเสียอะไรไปมากมาย ทั้งหมดเป็นเพราะเรา
แต่เจ้าก็ยังรับเราเข้ามา
เราคือเผ่าเดียวกัน จำได้ไหม
อือ ข้าจำได้
โคฟุน
เปล่า ไม่ใช่โคฟุน
เจ้ามาทำอะไรในนี้
มักห์รา นี่คืนวันแต่งงานของเรานะ จะให้ข้าไปอยู่ไหนล่ะ
นี่ไม่ใช่การแต่งงาน มันคือการสร้างพันธมิตร
ใช่ แต่… แต่มันเป็นทั้งสองอย่างได้นี่
ไปใส่กางเกงซะ ฮาร์แลน ข้ามีเรื่องจะให้เจ้าช่วย
- เดี๋ยวนี้เลย - ก็ได้
พวกเขาให้ข้าแอบนำไก่ฟ้ากับเหล้าเอลมาให้เจ้า
ไม่ต้องห่วง ข้าไม่ได้ใส่ยาพิษลงไป ถ้าเจ้าคิดสงสัยอยู่ละก็
ข้าไม่มีความคิดแบบนั้น
ข้าก็ไม่มียาพิษเช่นกัน
พี่น้องชาวอัลเคนนีของเรา
ครั้งสุดท้ายที่พวกเจ้ามาหาเรา เรากลับไล่พวกเจ้าไป
เจ้ารักษาโบวไลออนของเราจนหายดี แค่นั้นก็มากเกินกว่าที่พวกเราต้องการแล้ว
เจ้าคือคนที่นำสารแห่งความหวังกลับมา
เรากลัวว่าเจ้าจะพานักล่าแม่มดมาหาเรา
เพราะคราวก่อนที่พวกเขามา พวกเขาบอกว่า มีคนที่มองเห็นซ่อนตัวอยู่ในหมู่อัลเคนนี
พวกเขาฆ่าทั้งชาย หญิง และเด็กๆ
คมดาบของพวกเขาไม่แบ่งแยกว่าใครเป็นใคร
ทั้งหมดเป็นเพราะนักล่าแม่มด เชื่อว่าเรารู้จักพวกแม่มด
พวกเราที่ยังอยู่นั้น ถูกไว้ชีวิตมาเพื่อแพร่ความกลัว
แต่เราจะสร้างสังคมขึ้นมาใหม่ เราได้ให้กำเนิดทารกมาบ้างแล้ว
เราจะรวมกันเป็นปึกแผ่นเพื่อเป็นเกียรติ แด่ความทรงจำถึงหลายคนที่เสียชีวิตไป
หยุดนะ
และตอนนี้มีข่าวว่า ราชินีจะไม่ส่งนักล่าแม่มดออกมาอีก
เพราะนางจะไม่ตามล่าหาแม่มดอีกต่อไป
แม้ว่าราชินีอาจจะเปลี่ยนใจแล้ว
แต่คืนนี้เราจะฉลองที่พวกเจ้าหลบหนีออกมา จาทรีวานเทสและได้ลิ้มรสอิสรภาพ…
[ส่งสัญญาณ] ทามัคที จุนอยู่ที่นี่
จากราชินีและนักล่าแม่มดของนาง แม้ว่ามันอาจจะเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆ ก็ตาม
นี่คือช่วงเวลาแห่งความไม่แน่นอน
แต่เราจะเผชิญหน้ากับมันด้วยความหวัง
เพื่ออนาคตที่สงบสุขกว่าอดีตของเรา
เจ้าเสียสติไปแล้วรึไง
วาเลียร์สมควรได้แก้แค้น ข้าติดค้างพวกเขามากเหลือเกิน
ไม่ เจ้าติดค้างข้า นักล่าแม่มด
คิดเหรอว่าข้าไม่อยากปาดคอเจ้า ทุกครั้งที่ข้าได้ยินเสียงเจ้า
เจ้าสังหารหมู่คนของข้าเช่นกัน
แต่เจ้าจะตายไม่ได้
บทลงโทษของเจ้าคือ เจ้าต้องมีชีวิตอยู่กับสิ่งที่เจ้าได้ทำไป
ความตายต้องได้มาจากความพยายายามเช่นกัน นักล่าแม่มด เหมือนกับทุกส่วนเสี้ยวของชีวิต
นั่นที่โปรดของเขาเลย
และ… เก้าอี้ตัวโปรดของเขาด้วย
เคอร์ริแกน มาเร็ว
ตื่นสิวะ เร็วเข้า
เจ้าหญิง
ข้ายังได้กลิ่นดอกไม้จากตัวท่านอยู่เลย
ท่านสองคนควรอยู่บ้าน กอดกันกลมภายใต้ผ้าห่ม
ข้ามีเรื่องให้ช่วย
- พี่ชาย นกเขาไม่ขันเหรอ - เราอยากให้เจ้าข้ามชายแดนไป
สินค้าคืออะไร
ลูกสาวนาง ฮานิวา
นางถูกกองทัพทรีวานเทสจับตัวไว้
อือ
อือ ช่างแม่งสิ
ขอร้องล่ะ
เจ้าหญิง ในการค้าขายของข้านั้น
วัตถุประสงค์คือหลีกเลี่ยงกองทัพ ไม่ใช่ดาหน้าไปหาพวกเขา
เคอร์ริแกน
ถ้านางอยู่ในคุกทหารจริง ข้าก็เข้าไปพานางออกมาไม่ได้อยู่ดี
เถอะน่า ผู้คุมเรือนจำน่ะซื้อได้ เหมือนทุกคนนั่นแหละ
อาจจะ
แต่ต้องใช้เงินหลายคอปเปอร์
ให้เจ้าหรือให้พวกเขา
- ข้ารู้สึกเหมือนโดนด่าแฮะ เจ้าหญิง - เขาไม่ได้รู้สึกงั้นหรอก
อือ ก็คงไม่มั้ง ถึงยังไงงานนี้ก็ไม่หมูอยู่ดี
พอเจ้าเจอนางแล้ว เจ้าจะพานางออกมา จากทรีวานเทสอย่างปลอดภัยได้ยังไง
ขาออกจากเมืองน่ะง่าย
ข้าแอบลักลอบนำดอกไม้วิเศษของแกไนต์ จากทรีวานเทสมายังเพนน์ซาหลายปีแล้ว
ข้ารู้ทางเข้าออกที่นั่นทุกซอกทุกมุม
งั้นเจ้าจะทำให้ใช่ไหม
คิดซะว่าเป็น… ของขวัญวันแต่งงานนะ
ข้าจะออกเดินทางเมื่อเทพแห่งเพลิงอบอุ่น
เจ้าต้องไปตอนนี้
มาเร็ว ลุกขึ้น
ไม่ได้ เวลานี้ไม่เหมาะ
พาริส ท่านพาเขามาที่นี่ทำไม
ท่านหายใจร่วมโลกกับเขาได้ยังไงกัน
เราต้องการเขา เขามีเป้าหมายใหม่แล้ว
ไม่ เขาต้องตายด้วยน้ำมือข้าคืนนี้
เขาฆ่าแม่ข้า
ใช่ เขาจะได้ชดใช้เรื่องนั้นแน่
ไม่อยากเชื่อเลยว่าท่านจะเป็นแบบนี้
ท่านคือคนทรยศ
เขาคือความหวังเดียวที่จะพาเราไปหามักห์ราได้
พวกนักล่าแม่มดสังหารหมู่ชาววาเลียร์
พวกเขาต้องมีอะไรจะพูดเกี่ยวกับเรื่องนี้แน่
ขอร้อง เจ้าบอกพวกเขาไม่ได้นะ ไม่ได้
- ข้าเชื่อใจท่าน ข้าไว้ใจท่าน - โบวไลออนๆ
เจ้ารู้จักข้าดี
เจ้ารู้จักจิตใจของข้าดี
สาวน้อย
ไปซะก่อนที่เทพแห่งเพลิงจะปรากฏ
หลังจากนั้นข้าจะไม่เก็บความลับของท่านอีกต่อไป
โคฟุน
ขอบคุณเทพแห่งเพลิง
- ข้าบอกให้เจ้าอยู่ในห้องข้า - ข้ารู้
ข้าอยู่นี่
ข้าขอโทษ
ข้ารู้ว่าทุกอย่างมันคงแปลกมากๆ สำหรับเจ้า และทำให้เจ้าหัวเสีย
และข้าสัญญาว่าข้าจะอธิบายทุกอย่าง
แต่เจ้าอย่าทำตัวไม่เชื่อฟังข้าแบบนั้นอีก
ที่นี่มันไม่ปลอดภัย
- พี่สาวข้าคือคนที่… - ซิเบธ
ไม่ต้องห่วง เราเจอกันแล้ว
นางมาหาข้าหลังจากเสร็จพิธีแต่งงานของท่าน
โคฟุน
- เจ้าไว้ใจนางไม่ได้ - ทำไมล่ะ
นางไม่ใช่คนที่โกหกข้ามาตลอดชีวิต
มันไม่ได้ง่ายแบบนั้น
คืนนี้ท่านหักหลังสามีของท่านเอง
ท่านหักหลังพวกเราทุกคน และนี่ไม่ใช่ครั้งแรก
ท่านน่าจะเผยตัวต่อนักล่าแม่มด ตอนที่เรายังเป็นทารก
ท่านคงจะช่วยชีวิตพวกอัลเคนนีได้
เราคงไม่ต้องใช้เวลาทั้งชีวิตคอยหลบหนี
พี่สาวข้าไม่มีวันยอมรับเด็กที่มองเห็นคนไหน ถ้าไม่ใช่ลูกของนาง
นางจะฆ่าพวกเราทุกคน
ข้าพยายามจะปกป้องเจ้า ด้วยหนทางที่ดีที่สุดเท่าที่ข้ารู้
- ด้วยการโกหกเรา - ด้วยการโกหกเจ้าน่ะสิ
ความจริงจะทำให้เจ้าถูกเผาบนเสา
ไม่
ท่านโกรธแค้นเรา ท่านโกรธแค้นที่เรามองเห็น ท่านเป็นแบบนั้นมาตลอด
เพราะงี้ท่านถึงโกรธมาก ตอนที่รู้ว่าเราอ่านหนังสือออก
ใช่ไหมล่ะ
ท่านไม่ยอมพูดจากับเรา ท่านบอกว่าเราจะกลายเป็นคนที่ไม่มีใครจำได้
แล้วท่านจำตัวเองได้ไหมล่ะแม่
เพราะข้าจำไม่ได้
เจ้ากับฮานิวาอยู่ในโลกที่ข้าไม่มีวันเข้าใจได้
ข้ากลัวเหลือเกิน ว่าสักวันมันจะทำให้พวกเจ้าจากข้าไป
ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้นแหละ
แล้วท่านจะทำยังไงกับฮานิวาและพ่อ
ลอร์ดฮาร์แลนส่งคนออกไปตามหาพวกเขาแล้ว
อือ ข้ามั่นใจว่าสามีใหม่ของท่าน คงแน่วแน่กับการตามหาสามีเก่าของท่านมาก
เจ้าถามข้าว่าจำได้ไหมว่าข้าฆ่าคนไปกี่ศพ
มันก็เหมือนกับข้าถามเจ้า ว่าวันนี้เจ้าหายใจไปกี่รอบ
ตอนที่ราชินีทิ้งข้าให้เลือดไหลจนตาย…
ข้าตกอยู่ในภวังค์
ไม่ตาย… แต่ก็เหมือนไม่มีชีวิต
แล้วมันก็เกิดขึ้น…
จู่ๆ…
ข้าก็มองเห็น
รู้ไหมว่าข้าเห็นอะไร
ข้าเห็นใบหน้ามากมาย
ข้าเห็นใบหน้า…
ของผู้ชาย ผู้หญิง และเด็กทุกคน ที่ข้าทรมานและฆ่าทิ้ง
ข้าได้ยินเสียงกรีดร้องของพวกเขา
ข้ารับรู้ได้ถึงความเจ็บปวดของพวกเขา
แต่ท่ามกลางใบหน้าทั้งหลายนั้น…
ข้ามองไม่เห็นใบหน้าของภรรยาและลูกๆ ข้าเลย
ข้าไม่ได้อยู่ที่นั่น ตอนที่ราชินีเคน ทำให้พวกเขาจมน้ำตายทั้งที่นอนอยู่บนเตียง
กลับกัน…
ข้าปลิดชีพเจ้าของใบหน้าพวกนั้น
เป็นเวลาหลายปีแล้วที่เจ้าต่อสู้เพื่อความมืด
ตอนนี้เจ้าต้องต่อสู้เพื่อแสงสว่าง
เจ้าไม่น่าขัดขวางเด็กสาวนั่นเลย
เอาละ ไม่แวะที่ไหนอีกแล้วนะ เราจะเดินจนกว่าจะไปถึงเพนน์ซา
อย่าได้กลัว
เจ้าจะมีโอกาสได้ตายอีกมากมายนัก
เราทุกคนก็เหมือนกัน
ข้าเคยคิดเสมอว่าที่ข้ามองเห็นแต่ท่านมองไม่เห็น
มันเป็นสิ่งที่แยกเราออกจากกัน
เคยคิดว่าเราช่างต่างกันเหลือเกิน
แต่ทุกครั้งที่ข้ารู้สึกเหมือนไร้หนทาง
ในบ้านแห่งการรู้แจ้งที่ทรีวานเทส ยังไงท่านก็หาข้าจนเจอ
เจ้าเป็นลูกสาวข้า โคฟุนเป็นลูกชายข้า มักห์ราเป็นเมียข้า
ตราบใดที่ข้ายังหายใจ จะไม่มีอะไรมาแยกเราจากกันได้ ใช่แล้วล่ะ
ข้ารู้ว่าข้าชอบทำให้เรื่องมันยาก
เปล่าซะหน่อย
จากตรงนี้ใช้เวลาสองวันกว่าจะถึงเพนน์ซา
ท่านคิดว่ามันจะเป็นยังไงเหรอ เพนน์ซาน่ะ
เต็มไปด้วยผู้คน
ท่านคิดว่านางจะเป็นแบบไหน
- นางจะเป็นมักห์ราไง - นั่นสินะ
เรารู้จริงๆ เหรอว่านางเป็นใคร
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี