ทรีวานเทียนไม่มีราชาหรือราชินี
ข้าเจรจากับนักการเมืองที่เป็นคนสามัญไม่ได้
ไม่อยู่แล้ว
แต่ข้าไปเป็นผู้แทนของเจ้าได้
ข้าอยากปกป้องครอบครัวของข้าให้ได้
ข้ามั่นใจว่า เจ้าหญิงจะแต่งตั้งคนฝึกสอนเหมาะๆ ให้เจ้าเอง
ข้าจะขอให้นางแต่งตั้งท่าน
ข้าฮาร์แลน ลอร์ดแห่งเพนน์ซา
และมันกระอักกระอ่วนไปหน่อย แต่ข้าแต่งงานกับเมียเจ้าแล้ว
สภาไทรแองเกิล เสนอทาบทามเรื่องสันติภาพแก่ชาวพายัน
การเจรจาสันติภาพจะไม่เป็นผล และเราต้องทำให้เป็นแบบนั้นให้ได้
หากมีอะไรผิดพลาด พวกเขาจะโทษท่าน
เพราะงี้เจ้าถึงต้องขึ้นมาแทนข้า
บางทีการมีเทพอยู่ฝั่งเดียวกับเจ้าอาจหมายถึง
เจ้าชนะสงครามได้โดยไม่ต้องสู้รบ
ตราบใดที่พี่สาวท่านยังครองบัลลังก์อยู่ จะไม่มีสันติภาพอะไรทั้งนั้น
นางปกป้องประชาชนของนาง ราชินีก็ต้องทำแบบนั้นไม่ใช่รึไง
ทำไมเจ้าต้องปกป้อง คนที่ตามล่าเรามาตลอดชีวิตด้วย
มันคือความลับ โคฟุน
เรื่องนี้รู้แค่เราสองคนนะ
ย่ามใบนี้ห้อยอยู่ที่อานม้า พร้อมกับข้อความถึงท่าน
- พาริส - ช่วยด้วย เราถูกหักหลัง
- พาริส - มีคนบุกรุก ตื่นเร็ว
พาริส
ฮานิวาๆ
แม่ของเจ้า บาบา จะให้พวกเขาไปไม่ได้
พวกเขาออกเดินทางแล้ว มีอะไรเหรอ
ข้าฝันเห็นการหักหลัง
เลือด เลือดและการหักหลังกัน ฮานิวา
โอเค ท่านอยู่ที่นี่ก่อน
เจ้าส่งคนอื่นไปไม่ได้รึไง
จะให้ข้าส่งใครล่ะ เจ้าอยากให้ข้าเชื่อใจนักล่าแม่มดงั้นเหรอ
เจ้าขี่ม้าเป็นเหรอ
โคฟุนขี่เป็น มันจะยากแค่ไหนกันเชียว
- พอแค่นั้นเลย ข้าจะไปกับเจ้าด้วย - เจ้าจะยิ่งทำให้ข้าช้าเปล่าๆ
- ไปหาม้ามาให้ข้าก็พอ - ชาร์ล็อตต์
ไม่มีเวลาแล้ว
- รับปากข้าสิว่าเจ้าจะปลอดภัย - ข้าจะพยายามเต็มที่
ข้าสัญญา
อยู่ห่างคนอื่นไว้
ตั้งใจฟังทุกคำที่พวกเขาพูด
ข้าไม่เห็นว่าข้อตกลงนี้จะสำเร็จได้ตรงไหน…
แต่ถ้าเจ้ารู้สึกว่าผู้แทนของเราอ่อนแอลง เจ้าต้องทำให้พวกเขาเห็นถึงเหตุผล
ได้ค่ะ
เจ้าเจองานหนักเข้าแล้ว
ข้าเข้าใจว่าราชินีต้องการทำสงคราม
แต่การพยายามสร้างสันติภาพ ไม่ได้ทำให้เราเสียหายอะไรนี่
ทุกวันที่เรารอโจมตี คืออีกวันที่กองทัพของนางเติบโตขึ้นเรื่อยๆ
ปีนี้ข้าฝังศพทหารมามากพอแล้ว
เจ้าจะไปประชุมแทนข้า
ผู้แทนคนอื่นๆ จะคอยเฝ้าระวังให้เจ้า แต่พวกเขาจะฟังเจ้าเช่นกัน
ไม่มีใครฟังร้อยโทหรอก
เพราะงี้ข้าถึงเลื่อนยศให้เจ้าเป็นร้อยเอก
พวกพายันฆ่าคนของเรา
และแทนที่จะแก้แค้นให้กับการตายของพวกเขา
สภาไทรแองเกิลกลับอยากสงบศึกกับศัตรู
เวร็น
บางทีการจะรับใช้สาธารณรัฐให้ได้ดีที่สุดนั้น
เจ้าต้องหาทางแก้ปัญหาเฉพาะหน้าของรัฐบาล
การเจรจาจะต้องล้มเหลว เจ้าเข้าใจไหม
เข้าใจค่ะ
ผู้แทนกำลังจะออกเดินทางแล้ว นี่
เผื่อว่าเจ้าหิว
เจ้าโอเคไหม
ถึงยังไงเคอร์ริแกนก็ต้องรนหาที่ตายได้สักวัน
ข้าดีใจที่เขาทำไปเพื่อรับใช้เจ้าหญิง ภรรยาของข้า…
ไม่ใช่ข้ามเขตแดน พร้อมกับย่ามใส่ดอกไม้วิเศษที่เขาลักลอบเอามา
ข้าขอดื่มอีกหน่อย
ไว้เราค่อยดื่ม ตอนที่เราดื่มให้ผู้แทนของทรีวานเทียนก็ได้
ท่านดื่มให้ไอ้พวกเวรนั่นไปเถอะ ข้าจะดื่มให้น้องชายข้า
- ฮาร์แลน เรา… - ขอโทษนะ
เจ้าไม่มีอะไรต้องขอโทษทั้งนั้น
แต่งานนี้มีเดิมพันสูงมาก และถ้าเจ้าไม่สามารถเข้าร่วมได้…
- ข้ารู้ว่ามีเดิมพันอะไร นี่มันเมืองของข้า - เจ้าต้องบอกให้ข้ารู้
ข้าไม่เป็นไร
ถ้าเราล้มเหลว ซิเบธจะทำสงคราม และทรีวานเทียนจะทำลายเราไม่เหลือ
ข้าเพิ่งได้ครอบครัวกลับคืนมา ข้าไม่ยอมให้เกิดอันตรายกับพวกเขาอีก
ข้าก็ไม่ยอม
อันที่จริง ท่านคือครอบครัวคนเดียวที่ข้าเหลืออยู่
เศร้าน่าดูเลยนะ หา
วันนี้หัวเจ้าหลุดจากบ่าไป 12 หนแล้ว
ตอนนั้นข้ากันท่านได้สองครั้ง
เราจะผูกปมเชือกไว้ข้างหลุมศพของเจ้า เพื่อระลึกถึงความสำเร็จที่น่าทึ่งนั้น
ท่านทำได้ยังไง
เหมือนท่านรู้ว่าข้าจะไปทางไหน ก่อนที่ข้าจะขยับจริงๆ ซะอีก
การเคลื่อนไหวคือภาษา
เต้นรำ ต่อสู้ เอากันบนเตียง
ทั้งหมดเป็นเรื่องของร่างกายที่สื่อสารถึงกัน
ทีนี้ ข้าพยายามสอนให้เจ้าฟัง
แต่เจ้าก็เอาแต่หวดดาบข้าอยู่นั่น
ปิดตาเจ้าซะ
ข้าว่าข้าไม่พร้อมจะทำแบบนี้
เชื่อเถอะ เจ้าไม่พร้อมหรอก
แต่เห็นได้ชัดว่าการมองเห็นไม่ได้ช่วยอะไรเจ้า
ถ้ามันไม่ได้ทำให้เจ้าบาดเจ็บ ก็แปลว่าเจ้าสิ้นหวังแล้ว ก็แค่นั้น
ข้าแค่อยากรู้ว่ามันเป็นแบบไหน
เร็วเข้า
โอเค
ดาบข้าร่วง…
หยุดก่อน
อะไร…
ข่าวดี
เจ้าอาจจะไม่ได้น่าสิ้นหวัง
- แต่วันนี้เราจะฝึกกันแค่นี้ - ไม่ ข้าอยากฝึกต่อ
งั้นเจ้าควรหาคนอื่นมาสู้ด้วยจะดีกว่า
นั่นธงของพายัน
ผู้บัญชาการวัตส์
แห่งจักรวรรดิทรีวานเทียน
ร้อยเอกกอสเซ็ตแห่งอาณาจักรพายัน
ตามธรรมเนียมระหว่างชาติทั้งสองของเรา
เหล่าทหารต้องรออยู่นอกค่าย
ส่วนคนที่จะเข้าไปข้างในต้องปราศจากอาวุธ
เห็นด้วย
ทหารของเราจะตรวจสอบผู้แทนของท่าน และทหารของท่านก็ตรวจสอบของเรา
เห็นด้วย
งั้นก็มาเริ่มกันเลย
ไปได้
- ไปได้ - คนต่อไป
ไปได้
ไม่มีอะไร
- ยกแขนขึ้น สูงกว่านี้อีก - ยกแขน
- นี่อะไร - ไปได้
เชท เชท
ฮานิวาเหรอ เจ้ามาทำอะไรที่นี่
ข้ามีข้อความจากพาริสมาบอก
ลงมาก่อน
- เจ้าไปหัดขี่ม้ามาตั้งแต่เมื่อไร - ข้าไม่ได้หัด
- ปวดตัวไปหมด - พาริสว่าไงเหรอ
นางบอกว่าพวกท่านจะถูกหักหลัง เราควรไปเดี๋ยวนี้เลย
ถ้าเราล้มเลิกการเจรจา สงครามก็จะเกิดอย่างแน่นอน
นางฝันเห็นภาพนะแม่
ดูนางมั่นใจมากๆ ด้วย
ภาพนิมิตของพาริสอาจจะกลายเป็นจริง
แต่ถ้าเราเดินจากไป คนนับพันนับหมื่นจะต้องตาย
เรื่องนั้นรับประกันได้เลย
พ่อคะ
แม่ของเจ้าจะจัดการธุระของเราเอง
เราจะคอยอยู่ใกล้ๆ เผื่อเกิดการหักหลังกันขึ้น
ขอบใจนะ
นางเคยผิดพลาดมาก่อน
พาริสหรือแม่
ทั้งคู่
ดีแล้วที่เจ้ามา
ไปหาเนินสูงๆ อยู่ แล้วคอยระวังให้ที
โอเคค่ะ
ผู้คุมของข้าบอกว่าเจ้าเริ่มหัดขี่ม้าแล้ว
ข้าดีใจมากที่ได้ยินแบบนั้น
ด้วยการมองเห็นของเจ้า…
เจ้าคงขี่ม้าเป็นได้ไวแน่นอน
น่าชื่นใจจริงๆ
ข้าอยากรู้
เจ้าพาข้าไปขี่ม้าด้วยได้ไหม
มันจะมีความหมายกับข้ามาก
ท่านไหวนะ
เยี่ยมเลย
ข้าไม่ได้รู้สึกถึงอิสรภาพแบบนั้นมานานมากแล้ว
จริงเหรอ ท่านเป็นราชินีนะ
อย่าคิดว่ามีอำนาจแล้วจะมีอิสรภาพ
ตำแหน่งของข้าผูกมัดข้าไว้กับประชาชน
แต่มันก็ทำให้ข้าอยู่ห่างไกลเกินเอื้อมมาตลอด
ฟังดูโดดเดี่ยวจัง
ทุกคนทำตามที่ข้าสั่ง…
แต่ว่าไม่มีใครหัวเราะไปกับข้า…
หรืออยากรู้ว่าข้ารู้สึกยังไง
ข้ามีความสุขไหม เศร้าไหม
ข้า… ข้าเป็นราชินี
นานมากแล้วที่มีคนปฏิบัติกับข้า ด้วยความรักที่เรียบง่ายและจริงใจแบบนี้
ขอบใจนะ
เราขี่อีกรอบดีไหม
หลายปีแล้ว ที่มีความขัดแย้งนองเลือดระหว่างชาติของเรา
แต่ก็เป็นเวลานานเหมือนกันที่เกิดสันติภาพขึ้น
และตอนนี้เราได้ข่าวว่าราชินีของท่าน ได้เรียกประชุมสภาการสงคราม
ขอให้รู้ไว้ว่า
มันจะกลายเป็นวันอันน่าเศร้าของชาวพายันทุกคน หากเราตอบรับการเตรียมรบครั้งนี้
แต่เราไม่ประสงค์จะทำสงครามเป็นการเฉพาะ
บางทีถ้าท่านอธิบายให้เราฟัง ถึงพฤติกรรมของราชินี
เราอาจหาทางออก ที่ไม่ต้องนองเลือดขนาดนั้นก็ได้
ราชินีได้ตอบโต้ต่อการรุกรานของทรีวานเทียน
ทหารของท่านรุกล้ำเข้าไปในดินแดนของเรา
ยึดครองเมืองตามเขตแดน แล้วเกณฑ์ประชาชนของเราไปเป็นทาส
หากคำกล่าวหาของท่านเป็นเรื่องจริง
เราก็คุยกันเพื่อหาทางแก้ได้
แต่กฎหมายทรีวานเทียนห้ามไม่ให้ผู้ที่เกี่ยวข้อง กับการค้าทาสใดๆ ข้ามเขตแดนทางฝั่งตะวันออก
และเราไม่ได้ยึดครองเมืองของพายันเลย
ยกเว้นการตอบโต้การโจมตีทางทหาร
และการลักลอบข้ามเขตแดนของเรา
มันยากที่จะพูดเรื่องเขตแดน
ในขณะที่รัฐบาลของท่าน เปลี่ยนแผนที่ของนักสำรวจซ้ำๆ ไม่หยุดหย่อน
อ้างสิทธิ์เอาอาณาเขตของพายันไปเป็นของตน
ขอถามให้ชัดเจนหน่อย นั่นเป็นการกล่าวหาอย่างเป็นทางการใช่ไหม
มันคือข้อเท็จจริง
ข้าจำเสียงนั้นได้
นั่นเวร็น
ผู้หญิงที่ช่วยเราในทรีวานเทส
ฟังดูเหมือนเจ้าดีใจที่ได้เจอนางนะ
ใช่ค่ะ
เจ้านี่เจอแต่หนทางลำบากอยู่เรื่อยเลย
ถ้านี่เป็นข้อพิพาทเรื่องชายแดนง่ายๆ ละก็
บางทีท่านควรตรวจทานแผนที่อีกที แล้วตกลงกันเรื่องอาณาเขตตามลำดับ
ใช่ แต่ว่า…
สันติภาพจะเกิดขึ้นได้ เมื่อมีการขอโทษอย่างเป็นทางการ
สำหรับการโจมตีที่คันซูอา
คำขอโทษงั้นเหรอ ท่านพูดเล่นแน่ๆ
เราไม่มีทางขอโทษในสิ่งที่เราไม่ได้ทำ
ท่านทำลายเขื่อนของเรา และพยายามสังหารราชินีของเรา
เราไม่ได้ทำเรื่องพวกนั้น
ไม่เอาน่า แค่คำขอโทษง่ายๆ เอง
เรามีกองทัพที่ทรงพลังที่สุดในทวีปนี้
ถ้าเราอยากให้ราชินีของพวกท่านตาย นางก็คงตายไปนานแล้ว
เพราะพลังอำนาจแบบนั้น ที่ทำให้ท่านเป็นพียงชาติเดียว
ที่สามารถโจมตีคันซูอาได้สำเร็จ
ราชินีของท่านถูกเหยียดหยาม โดยประชาชนจำนวนมากของนาง
ข้าจะไม่แปลกใจเลยถ้าการโจมตีที่ว่านั่น
เกิดขึ้นจากคนในเอง
ยังไงก็ตาม เราจะไม่เป็นฝ่ายรับผิด ในสิ่งที่เราไม่ได้ทำ
และเราจะเฝ้าติดตามการกระทำใดๆ ที่เราต้องทำเพื่อปกป้องชาติของเรา
ตัวอย่างนะ ลอร์ดฮาร์แลน
เราไม่ได้ปิดเป็นความลับ เรื่องการตัดหัวน้องชายท่าน
หลังจากที่เขาถูกจับได้ ว่าเข้ามาสอดแนมเมืองของเรา
อันที่จริงแล้ว
เราส่งหัวของเขากลับไปให้ท่านตามมารยาท
เราพยายามทำให้จบไวๆ แล้ว แต่เขาไม่ยอมให้ความร่วมมือ
- ร้อยเอกกอสเซ็ต - ข้าจะฆ่าแก
มาสิ
เอาละ พอได้แล้ว
เสียสติไปแล้วรึไง
- ไอ้เลวเอ๊ย - ข้าขอให้จับกุมตัวเขาไปเดี๋ยวนี้
นี่คือการประชุมเพื่อสันติภาพในเขตที่เป็นกลาง จะไม่มีการจับกุมใครทั้งนั้น
- ไปลงนรกซะได้ก็ดี - ข้าขออภัยด้วย
ไม่ต้องไปขอโทษพวกเขา
การประชุมนี้เสียเวลาเปล่า พอกันที
จะกลับแล้วเหรอ โธ่ ไม่นะ
บ๊ายบาย ราตรีสวัสดิ์
ฝันดีนะ ไอ้พวกสารเลว
- พาริส - คนส่วนมากเขาผ่าฟืนกันข้างนอก
ข้าซ้อมใช้ดาบอยู่
และ… เราต้องทำท่าเดิมซ้ำๆ จนมันกลายเป็นการเคลื่อนไหวอัตโนมัติ
เพราะในสนามรบเราไม่มีเวลาคิด
โท้ดสอนเจ้าแบบนั้นเหรอ
เปล่า มันคือกฎพื้นฐานของการสู้รบ
จำไว้นะ…
มีอาวุธที่ทรงพลังกว่าดาบอยู่
ความเห็นอกเห็นใจ ความรัก…
ความรักไม่ได้ช่วยชีวิตคนของเราไว้
ข้าสัมผัสได้ว่าเจ้าเปลี่ยนไป โคฟุน
เต็มไปด้วยความโกรธ
ข้าต้องโกรธสิ
ข้าถูกโกหกมาตลอดชีวิต
เจ้าใช้เวลาอยู่กับราชินี
ระวังนะ ระวังให้มาก หนุ่มน้อย
ราชินีคนนี้น่ะ…
ทำเพื่อสิ่งเดียวเท่านั้น
เพื่อตัวนางเอง
หรือนางอาจจะแค่ระมัดระวังว่าควรเชื่อใจใคร
อย่างน้อยนางก็ไม่ได้แสร้งทำว่านางเป็นคนอื่น
ข้ายุ่งอยู่ พาริส
ใจเย็นๆ ก่อน ทั้งคู่เลย
ไม่ได้มีการทำร้ายกันซะหน่อย
ไม่มีงั้นเหรอ
เจ้าเกือบก่อสงครามในนั้นแล้ว
ข้าอาจมีช่วงที่ทำตัวแย่ๆ ยอมให้…
ช่วงที่ทำตัวแย่ๆ ของเจ้า ได้ตัดโอกาสการเจรจาเพื่อสันติภาพไปแล้ว
ถ้าเป็นแบบนั้นจริง ทำไมทรีวานเทียนถึงยังไม่เคลื่อนพลล่ะ
มักห์รา ท่านยังใหม่กับเรื่องแบบนี้
ส่วนเจ้า บูบู
อย่ามองว่าข้าเป็นคนที่ชอบเจรจา เพื่อหาทางเลี่ยงการต่อสู้
เพราะงั้นพวกเจ้าต้องเชื่อใจข้าตอนที่ข้าบอกว่า
เราได้ข้อมูลที่ประเมินค่าไม่ได้
ข้อมูลอะไร
ทรีวานเทียนอาจจะจริงจังเรื่องสันติภาพ
พวกเขาไม่มีทางกลับมานั่งโต๊ะเจรจาอีก
อือ พวกเขามาแน่
แต่โต๊ะมันไม่สำคัญหรอก
ที่สำคัญคือข้อตกลงที่เราทำ ก่อนที่เราจะไปถึงโต๊ะนั่น
พูดเรื่องอะไรของเจ้า
เจ้าทำอะไรลงไปโดยที่ข้าไม่อนุญาต
ข้าทำไปในนามของท่าน
และเพื่อประโยชน์ของท่านจากใจจริง เจ้าหญิง
คืนนี้เรามีนัดพบกับทูตสโกปัส
เป็นการประชุมลับ
ห่างไกลจากเสียงเอ็ดตะโร ภัยคุกคาม และการสอดแนมของทอร์แรนซ์
คืนนี้เราจะเจรจาสันติภาพกัน
แล้วเราก็จะแสร้งทำแบบเดิมอีกครั้ง ที่โต๊ะเจรจราในตอนเช้า
เจ้าห้ามไปประชุมนั่น
ว่าไงนะ
เจ้าหมายถึงการประชุม ที่ข้าเป็นคนจัดเพื่อตัวเองน่ะเหรอ
เออ ข้าว่าข้าจะไป
ไม่ เดี๋ยวเจ้าก็ไปทำตัวแย่ๆ อีก
แล้วเจ้ากับมักห์ราก็จะไม่รอดชีวิตกลับมา
ข้าจะไปกับนางเอง
อ้อ ใช่สิ
กบฏทรีวานเทียนที่ถูกหมายหัวข้อหาฆาตกรรม จะมีอะไรผิดพลาดไปได้ล่ะ
พอซะทีเถอะ ทั้งสองคนนั่นแหละ
ลอร์ดฮาร์แลน นี่คือครั้งสุดท้าย
ที่เจ้าจะได้เจรจาอะไรแทนข้า โดยที่ข้าไม่ได้อนุญาต
เข้าใจไหม
- เข้าใจไหม - ครับ
เอาละ
ต่อไปเราจะทำแบบนี้
ฮาร์แลน เจ้าจะเข้าประชุมกับข้า บาบา วอสก็เช่นกัน
ถ้าเจ้าพูดอะไรเกินเลยไปแม้แต่คำเดียว
เขาจะทำให้เจ้าหยุดพูดด้วยวิธีที่เขาเลือกเอง
แล้วเจ้านัดประชุมกันที่ไหน
เจ้าไม่ได้บอกข้าว่าเจ้ามีเชื้อสายราชวงศ์พายัน
ข้าคงบอกแหละ… ถ้าข้ารู้
เจ้าไม่รู้เหรอ
เรื่องมันยาวน่ะ
งั้นเจ้าต้องเล่าให้ข้าฟังบ้าง
ทุกวันตั้งแต่ข้าหนีไป ข้าฝันอยากพบเจ้าอีกครั้ง
ข้ารู้ว่ามันยาก
ชาติของเรากำลังจะทำสงครามกัน
ไม่หรอก ถ้าการประชุมครั้งนี้สำเร็จ
มันไม่มีทางสำเร็จ
เจ้าจะรู้ได้ยังไง
ได้เหรอ
และถ้าคนของเราทำสงครามกัน…
เจ้าจะสู้เพื่อฝ่ายเจ้า และข้าจะสู้เพื่อฝ่ายข้า
เราปล่อยให้เป็นแบบนั้นไม่ได้ เวร็น
ข้ารู้ว่าแม่ข้าไม่อยากทำสงคราม
ข้าไม่มั่นใจว่าจะเกิดสันติภาพ…
ระหว่างคนของเรา
และข้าไม่อยากสู้กับเจ้า
เวร็น
ข้าจะไม่มีวันสู้กับเจ้า
สโกปัส
อยู่นี่รึเปล่า
ข้าจะไปอยู่ไหนได้
ฮาร์แลน ท่านมากับใครเหรอ
ตามที่สัญญา ข้าพาเจ้าหญิงมาด้วย
- เจ้าหญิง - ท่านทูต
ข้าต้องขอโทษท่านจากใจจริง
ที่ลอร์ดฮาร์แลนระเบิดอารมณ์อย่างไม่น่าให้อภัย
ท่านทำให้ตัวเองดูแย่ ฮาร์แลน ที่ทำตัวเหมือนเด็กเจ้าอารมณ์
ลองนึกภาพว่าท่านทำร้ายวัตส์จริงๆ สิ
ไม่เอาน่า มันไม่ใช่การประชุมกัน จนกระทั่งมีคนถูกซัด
สรุปแล้ว… เราจะทำแบบนี้ใช่ไหม
จะเริ่มจากตรงไหนดี
เรารู้ว่าท่านไม่ได้โจมตีคันซูอา
เจ้าหญิง ข้าซาบซึ้งใจที่ท่านตรงไปตรงมา
เปลี่ยนจากที่เจอกันก่อนหน้านี้ไปในทางที่ดีเชียว
แต่ข้าไม่จำเป็นต้องคลานลงมาข้างล่างนี้ เพื่อฟังสิ่งที่ข้ารู้อยู่แล้ว
งั้นข้าจะบอกท่านในสิ่งที่ท่านไม่รู้
ภายในเวลาอันใกล้นี้ พี่สาวข้าจะไม่ได้เป็นราชินีอีกต่อไป
ข้าฟังอยู่
ราชินีไม่เป็นตัวของตัวเอง นับตั้งแต่คันซูอาล่มสลาย
นางทุกข์ทรมานอย่างมาก แต่การตัดสินใจของนางกลายเป็นที่กังขา
การตัดสินใจของท่านมีเหตุผลกว่างั้นเหรอ
จะไม่มีผู้ชนะในสงครามระหว่างประเทศของเรา
ข้าค่อนข้างมั่นใจว่ามีแน่
ท่านขอให้รัฐบาลของข้าขอโทษ ต่อการโจมตีที่เราไม่ได้ทำ
เมื่อข้าเป็นราชินี ข้าจะบอกปฏิเสธคำขอโทษนั้น
และทำให้ทุกคนรู้ความจริง
ทำไมข้าต้องเห็นด้วยกับท่าน
เหตุผลเดียวกับที่ท่านมาที่นี่ยังไงล่ะ
เราต่างก็รู้ว่าสภาไทรแองเกิล ไม่ต้องการให้มีสงครามครั้งที่สอง
ท่านหันหลังให้พวกแกไนต์
แล้วพวกเขาจะฝ่ากำแพงของท่านเข้ามาได้ ภายในไม่กี่สัปดาห์
พวกแกไนต์ก็ไม่ต่างจากแมลงสาบ
โดนรองเท้าเราเหยียบจนแหลกอยู่ทุกวัน
แล้วรองเท้าพวกนั้นจะเคลื่อนทัพไปฝั่งตะวันตก
ถือเป็นความผิดพลาดมหันต์ ที่ท่านประเมินความสามารถของเราต่ำไป
ใช่ ข้ารู้
แต่ท่านก็รู้ว่าราชินีของเรา เก่งเรื่องทำผิดพลาดแบบนั้น
สรุปเราตกลงกันไหม
ฮาร์แลน ท่านแต่งงานกับผู้ที่จะได้เป็นราชินี
เดิมพันได้กล้าหาญมาก แม้แต่กับตัวท่านเอง
เราทุกคนต่างตกเป็นทาส ในความไม่แน่นอนของรักแท้
ขอบใจที่มาทานมื้อเย็นกับข้า
พอทุกคนไม่อยู่ มันก็เงียบเชียบเหลือเกิน
ขอบใจที่พาข้าไปขี่ม้าเมื่อเช้านี้ด้วย
เรื่องเล็กมากครับ
มันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ นะ
ข้าอยากตอบแทนเจ้า
- ฮาร์โมนี - คะ ฝ่าบาท
เจ้ามีใช่ไหม
ค่ะ มีให้ท่านทั้งสอง คนละหนึ่งส่วน
เจ้ารับใช้ได้ยอดเยี่ยมมาก
ขอบคุณค่ะ ฝ่าบาท
เจ้าเคยกินดอกไม้วิเศษมาก่อนไหม
ของต่างแดนเหรอ
เป็นของต้องห้าม
ข้าไม่บอกใครหรอก ถ้าเจ้าไม่บอก
ข้าไม่เคยกินของต่างแดนมาก่อน
ข้าเป็นเกียรติที่จะได้ทานกับเจ้าเป็นครั้งแรก
มันมีผลยังไงบ้าง
ข้าอธิบายให้เจ้าฟังได้ไม่มากไปกว่า การที่เจ้าอธิบายเรื่องการมองเห็นให้ข้าฟัง
ข้าจะให้เจ้ากินในปริมาณเดียวกับข้า
ผู้ชายตัวขนาดเจ้าต้องรับไหวแน่นอน
ตาข้าบ้าง
ทีนี้เราก็รอ
ข้าไม่รู้สึกอะไรเลย
จะรู้สึกได้ เจ้าต้องสัมผัสก่อน
สัมผัสเหรอ
ใช่ ข้ารู้สึก…
ข้ารู้สึก…
ไม่ใช่แบบนั้น โคฟุน
เจ้ารู้สึกไหม
ครับ
ข้ารู้สึกได้
ซิเบธ
ข้าควรหยุดไหม
ไม่
เจ้าคิดว่ายังไง
สโกปัสต้องตกลงแน่ เชื่อข้าสิ
- ข้าไม่เชื่อทั้งเจ้าและเขา - เฮ้ บาบา
ถามสามีของท่านสิว่ามันเป็นยังไง เขามีหูแบบทูตชั้นสูงของทรีวานเทียนนี่นา
ที่เขาพูดก็มีเหตุผล ฮาร์แลน มันน่าสงสัย
ข้าไม่ใช่สายลับนะ
แล้วอะไรล่ะ
ภาษีของราชินีน่ะ โคตรสูงและงี่เง่าฉิบเป๋ง
ฉะนั้นการจะป้องกันเมืองและทำให้ ประชาชนของข้ามีกินในช่วงเวลายากลำบาก
บางทีข้าก็ต้องทำข้อตกลงแปลกๆ ที่อยู่นอกเหนือเรื่องคันซูอา
ทั้งดอกไม้วิเศษ ถ่านหิน
เจ้าทำผิดกฎหมายสินะ
น่ารักชะมัด ใช่ ข้าทำผิดกฎหมายเพื่อประชาชนของข้า
ไม่สงสัยเลยที่เจ้าพยายามมากขนาดนี้
ยุติธรรมดีด้วย ข้าแบกรับความเสี่ยงไว้เอง
ฟังนะ เราต่างก็มีอดีตที่น่ากังขากันทุกคน ถูกไหม
และท่านควรซาบซึ้งในตัวข้า
ไม่งั้นเราคงข้ามไปถึงตอนที่เปิดฉากสงครามแล้ว
นี่ บาบา วอส ถ้าเจ้าไม่หาภัยคุกคามเล็กๆ น้อยๆ มาให้ข้าอีก
ข้าจะขอตัวไปนอนก่อน
ตอนเช้าเรามีสันติภาพ ที่เราต้องแสร้งทำเป็นเจรจา
วันนี้เหนื่อยมามากแล้ว เราทุกคนควรไปนอน
ไว้เราค่อยเถียงกันต่อพรุ่งนี้
ขอโทษที
หลีกทางข้า
ไม่
เราจะนอนยังไงในที่ลับตามันก็เรื่องนึง
แต่สโกปัสเพิ่งทำข้อตกลง
กับมักห์รา ราชินีในอนาคต และฮาร์แลน ราชาในอนาคตของนาง
เราจะทำให้เรื่องมันสับสนไม่ได้ ว่าไหม
ถ้าเจ้าแตะต้องนาง…
สักวันข้าจะทำให้เจ้าพูดประโยคนั้นจนจบให้ได้
ข้าจะนอนข้างนอกกับเจ้า
อะไร
เขามันทุเรศ แต่เขาพูดถูก
ข้าไม่อยากเป็นสาเหตุให้เจ้าล้มเหลว
ถึงยังไงข้างนอกนี่ก็หนาวเกินไปสำหรับเจ้า
เข้าไปข้างในเถอะ
เจ้าแน่ใจนะ
อือ
เราทุกคนรู้ดีว่าทรีวานเทสไม่ได้โจมตีคันซูอา
แต่เราก็รู้ด้วยว่าราชินีของท่านเสียสติมากพอ ที่จะทำสงคราม ไม่ว่ายังไงก็ตาม
งั้นเราจะจัดการกับนาง ในแบบที่เราจัดการกับเด็กสติแตก
เพราะเห็นแก่สันติภาพ
เราจะมอบคำขอโทษให้นาง ตามที่นางกระสันอยากได้
ขอบคุณค่ะ ท่านทูต
และเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนที่ให้เราโกหก
ท่านจะต้องยอมรับเขตแดน ตามที่เราผูกปมกำหนดไว้บนแผนที่ของเรา
ตกลงไหม
เรายอมรับข้อเสนอของท่าน และขอบคุณแทนชาวพายันทุกคนด้วย
วิเศษ
เสมียนของเราจะใช้เวลาวันนี้วาดแผนที่ใหม่
แล้วพรุ่งนี้เราจะตรวจทานกันอีกที ก่อนออกเดินทาง
อีกเรื่องนึงก่อนที่เราจะแยกย้าย
เรื่องที่ราชินีของท่านยอมรับการมองเห็น
เรื่องนั้นต้องยุติ
หากอนุญาตให้คนที่มองเห็น ได้เติบโตและเพิ่มจำนวนที่นั่น
ไม่ว่าท่านจะยอมเรื่องเขตแดนมากเท่าไร ก็ไม่สามารถช่วยท่านจากการถูกทำลายได้
สวัสดี พาริส
สวัสดี
ข้าจำไม่ได้ว่าเชิญเจ้าให้มานั่งกับข้า
ข้าไม่อยากให้เจ้าทานอยู่คนเดียว
ข้าอาจจะชอบทานคนเดียวก็ได้
ไม่มีใครชอบทานคนเดียวหรอก
ตอนที่ข้าขอให้เจ้าคอยอยู่ใกล้ๆ โคฟุน ข้าไม่ได้หมายความว่าให้เปลี่ยนเขาเป็นทหาร
เชื่อข้าเถอะ เรื่องนั้นไม่เสี่ยงเลยสักนิด
ข้าพูดจริง เขาอยู่ภายใต้การดูแลของเจ้า
เป็นความรับผิดชอบของเจ้าที่ต้องคอยนำทางเขา
ข้าสอนเด็กหนุ่มให้รู้จักป้องกันตนเอง
- ไม่มีอะไรมากกว่านั้น - โท้ด
ตลอดชีวิตของข้า ข้าถูกสอนมาให้ฆ่าแม่มด
ตอนนี้เจ้ามาบอกว่าข้าต้องปกป้องพวกเขา
ทำไมข้าต้องเชื่อใจเจ้าด้วย
เจ้าต้องเชื่อใจตัวเอง
มีแต่เจ้าเท่านั้นที่รับผิดชอบทุกสิ่งที่เจ้าเลือก
แล้วถ้าข้าเลือกผิดล่ะ
เจ้าเลือกไม่ผิดหรอก
เจ้ารู้ได้ไง
เพราะว่า…
ข้าดูออกว่าเจ้าเป็นคนดี…
ที่มีชื่องี่เง่ามากๆ
คนดี
อรุณสวัสดิ์
ไงครับ
เจ้านึกเสียใจกับเรื่องเมื่อคืนเหรอ
ข้าแค่ไม่เคยทำแบบนั้นมาก่อน
สิ่งแปลกใหม่มักน่ากลัวเสมอ…
แต่ก็น่าตื่นเต้นเช่นกัน
ข้าไม่อยากทำอะไรให้เจ้าไม่สบายใจ
พักนี้ดูเหมือนทุกอย่างจะทำให้ข้าเป็นแบบนั้น
เจ้าผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบาก
เจ้าไม่รู้ว่าเชื่อใจใครได้บ้าง
มาสัญญากันดีกว่า ตอนนี้เลย
ข้าจะไม่มีวันโกหกเจ้า
เจ้าก็จะไม่มีวันโกหกข้า
แม้ว่าสิ่งที่เราบอกกันและกัน มันอาจทำให้เจ็บปวดเมื่อได้ฟัง
ตกลงไหม
ตกลง
สันติภาพนี้…
ถูกสร้างขึ้นมาบนคำโกหกมากมาย
และมันจะอยู่ไม่คงทน
อาจมีความจริงที่ยิ่งใหญ่อยู่เหนือคำโกหกพวกนี้
ความจริงว่าอะไรล่ะ
ว่าไม่มีใครต้องการสงคราม
ข้าอยากมีความหวังได้เหมือนเจ้าบ้าง
ก็นะ…
ถ้าเจ้าอยู่ใกล้ๆ ข้า เจ้าอาจจะสลัดมันทิ้งไปได้
มีคนบุกรุก ตื่นเร็ว
เกิดอะไรขึ้น
ผู้บัญชาการวัตส์
ใครน่ะ
ใคร…
ช่วยด้วยๆ ผู้คุม
เราถูกหักหลัง
สโกปัส
ข้าขอโทษ
- ไม่นะ - เวร็น
พ่อคะ ถอยไป
เจ้า ฝีมือของเจ้านี่เอง
เวร็น เปล่านะ
เจ้าวางแผนไว้แบบนี้มาตลอด
เปล่า ไม่ใช่เรา
เจ้ารู้ว่าข้าคือคนเดียวที่หยุดเรื่องนี้ได้
- เวร็น - เจ้าให้ข้าไปอยู่ข้างบนกับเจ้า
เจ้าหลอกใช้ข้า
เปล่านะ ไม่ใช่
เวร็น เดี๋ยวก่อน
ผู้ลอบสังหารคนนี้มีสัญลักษณ์ของพายัน
ซิเบธ
บ้าฉิบ
นางไม่เคยยอมให้เราทำสนธิสัญญาอยู่แล้ว
การประชุมนี้เป็นแค่วิธีที่ให้นางประเมินสงคราม ที่เราไม่สามารถหยุดยั้งได้
ข้าเกือบชื่นชมนางแล้ว
ถ้าไม่ใช่เพราะข้อเท็จจริงที่ว่า นางจะทำให้เราถูกฆ่าตายกันหมด
เราต้องรีบไปแล้ว
ทรีวานเทียนจะมาถึงที่นี่ ก่อนเทพแห่งเพลิงปรากฏกาย
โคฟุน
ซิเบธ
ขอโทษที่มาปลุกเจ้า
ไม่เป็นไร มีอะไรเหรอ
เกิดเรื่องบางอย่างขึ้น ข้าอยู่ที่นี่ไม่ปลอดภัย
มี… มีอะไรเหรอ เกิดอะไรขึ้น
ยังไม่เกิดหรอก แต่เดี๋ยวมันเกิดแน่ ข้ามั่นใจ
เจ้าคือคนเดียวที่ข้าเชื่อใจ
ท่านอยู่กับข้าก็ได้
ขอบใจนะ
เดินทางเป็นไงบ้าง
ดูท่านไม่แปลกใจเลย
ที่ราชินีเคนอยากทำสงครามน่ะเหรอ ไม่ ข้าไม่แปลกใจหรอก
ข้าพยายามเตือนสภาไทรแองเกิลแล้ว
ทหารพวกนั้นไม่สมควรตาย
มีอีกอย่างที่ท่านควรรู้ไว้
การโจมตีนั่น…
ข้าเชื่อว่าบาบา วอสเป็นคนนำ
แปลว่าตอนนี้บาบากับลูกๆ ของเขา สู้เพื่อราชินิแล้วงั้นสิ
ข้าเองที่พาเขามาที่นี่ แล้วปล่อยให้เขาหนีไปได้
หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป สภาไทรแองเกิลต้องตัดหัวข้าแน่
พวกเขาจะไม่มีทางได้ยินจากข้า
เจ้าคือผู้รอดชีวิตคนเดียว สภาไทรแองเกิลต้องสงสัยแน่นอน
คำถามแรกเลยก็คือ
เป็นไปได้ยังไงที่ผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียว จากการโจมตีคือร้อยเอกของข้า
ท่านคิดว่าข้าเป็นกบฏงั้นเหรอ
เปล่า ไม่ใช่อยู่แล้ว
ข้ารู้จักเจ้าตั้งแต่เจ้ายังเล็ก
แต่สิ่งต่างๆ ยังคงสร้างความสั่นคลอนไม่หยุด
ฉะนั้นข้าต้องรู้คำตอบของคำถามนี้ ร้อยเอก
เป็นไปได้ยังไงที่เจ้ารอดมาได้เพียงคนเดียว
- ข้านึกว่าท่านจะดีใจ… - ตอบข้ามา
เพราะข้ามองเห็น
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี