Alsjeblieft, huil. Alsjeblieft, leef.
Hé. Nee.
Kijk me aan.
Kijk me...
Kijk me aan.
Wie is daar? Geef antwoord. Wie is daar?
Mijn kinderen zijn in goede handen.
Jerlamarel...
...ben jij dat?
Ja.
Wil je ze meenemen?
Nee, ik ben een vluchteling.
Ik heb dingen te doen.
Bij jou groeien ze veiliger op.
Ik bleef in de buurt, want ik wilde dat jullie de vrijplaats vonden.
En de beren in het dal doden.
Dit was de laatste beer.
Ze zijn een geschenk.
Blijf goed voor ze zorgen.
Mag ik je hand?
Wat is dit?
Bij de vrijplaats, naast de waterval, is een grot.
Klim naar binnen. Daar vind je een kist.
Ik heb je er de sleutel van gegeven.
Praat met Paris.
Wat in die kist zit, is voor mijn kinderen.
Open hem als ze twaalf zomers zijn.
Dan begrijpen ze wat erin zit.
Wat zit er dan in?
Kennis.
Kennis voor een nieuwe wereld.
Beter dan de oude wereld.
Eens zullen we samen zijn.
Noem ze Haniwa en Kofun.
Zo zal ik weten dat zij het zijn.
Wanneer gaan ze naar jou?
De antwoorden zitten in de kist.
Wacht. Jerlamarel.
Jerlamarel.
Ik hoorde Baba Voss zojuist de naam van de heks roepen.
Stoort dat je niet?
Zijn er geen wetten hier? -Hier bij ons zijn de wetten ver weg.
Baba Voss is de baas. Zijn woord is wet.
Baba Voss is de wet niet.
God is de wet.
Misschien is God hier ook ver weg.
Baba Voss en Paris veroordeelden mijn moeder...
...jouw eigen zus, tot de vuurstapel.
En waarom?
Omdat zij vroeg of het wijs was om een man zoals hij...
...een vreemde die over zijn verleden zweeg, tot dorpshoofd te benoemen?
Ze verbrandden haar omdat ze bang waren dat ze de waarheid sprak.
God verliest dat niet uit het oog.
Als Hij het toch is vergeten...
...ik nooit.
Waar was je?
Baba Voss?
Wat is er gebeurd?
Alleen de waarheid.
Schat, ga zitten.
Waarom?
Omdat Jerlamarel gebeurde.
Dit zegt dat ze bij het einde van de omgevallen boom is.
Ik ken alleen maar verhalen.
Ik wist niet dat er in ons dorp een Schaduw woont.
Daarom zijn Schaduwen Schaduwen. Niemand kent ze.
De Alkenny's hebben altijd een Schaduw gehad.
De boodschap die ik had achtergelaten op het altaar was weg.
Ze zal er zijn.
Hoe weet je dat de Schaduw er is?
Ik weet het niet. Ik heb dit nooit eerder gedaan.
Ik neem aan dat zij zichzelf aan ons bekend zal maken.
Waarom zeg je steeds ‘zij’?
Schaduwen zijn altijd vrouwen. Mannen zijn te onhandig.
Wie is het dan, denk je?
Iemand met wie we denk ik elke dag praten.
Iemand die haar lichaam kan verbergen.
Niemand kan zijn en tegelijk niet zijn.
Ze beweegt alleen met anderen mee.
Zelfs Ayura's horen haar niet.
Ze zuivert elke gedachte weg. Zelfs waarzeggers voelen haar niet.
Ze is op een andere plek, onwaarneembaar.
Zelfs honden denken dat ze steen zijn.
Ze is hier.
Schaduw...
Ik groet je.
Schaduw, je moet iemand in het dorp schaduwen...
...en ons alles vertellen.
Ze antwoordt pas als je nederig bent.
Sta stil.
Schaduw, zul je doen wat ik van je vraag?
Bedoel je 'ja'?
Twee voor 'ja', één voor 'nee'? Ja?
Schaduw, het gaat om Paris.
Ze is een heks. We hebben bewijs nodig.
Kun je een heks schaduwen?
Schaduw, kun je een heks schaduwen?
Hoe moeten we je betalen?
Schaduw?
'Een nieuwe wereld'?
Een nieuwe wereld zal de oude misschien vernietigen.
Het is maar een kist.
Wat is dit?
Het is voor de kinderen. Speelgoed misschien.
Nee, er is een bedoeling.
Hij heeft altijd een bedoeling.
Bedoelingen die ik nooit begrijp.
Zorgen kan ik goed, begrijpen niet.
Baba Voss, ik zou altijd een man kiezen die voor me zorgt...
...in plaats van een die me begrijpt.
Paris?
Ja.
Je man heeft me gevraagd.
Jerlarmarel zei dat we haar advies moesten vragen.
Kom, kom.
Wat zit er verder nog in?
Volgens dit bericht moet wat boven is, boven blijven...
...en wat onder is, onder.
Met boomschors een nieuwe wereld maken?
De bries brengt ook geen visies.
En veel van hetzelfde.
Paris.
Wat? Weet je wat het zijn?
Ja.
Het zijn boeken.
Wat zijn boeken?
Mijn oma vertelde me verhalen die de oma van haar oma háár vertelde.
Ik droomde ze met haar.
Boeken zijn in de heilige vorm.
Ze zijn stil, maar spreken toch rechtstreeks tot de verbeelding.
Je kunt ze verbranden, maar ze zijn toch krachtiger dan vuur.
Ze zijn gevuld met alle kennis van de oude generaties.
Geheimen uit de tijd van het zien.
De oma van mijn oma had zelf boeken.
De Heksenzoeker heeft ze verbrand.
Ik dacht dat alle boeken verbrand waren.
Van Jerlamarel mogen we ze pas over twaalf zomers...
...aan de kinderen geven.
Hij moet geloven dat ze zijn vermogen om stilte te horen hebben geërfd.
Dat denkt hij, maar daarmee is het nog niet zo.
Mijn baby's mogen niet worden vervloekt.
Vervloekt?
Wij leven hier, voor altijd alleen, in een dorp waar bijgeloof heerst.
Misschien zullen je kinderen niet altijd blijven.
Wat bedoel je?
Wat bedoel je, Paris?
Tot we zeker weten dat ze het vermogen hebben...
...mogen we geen ruzie maken.
We moeten ze begraven alsof het kostbaar zaaigoed is.
Want ze zijn een geschenk van Jerlamarel.
Jerlamarels geschenken zijn altijd goed.
Denk jij daar anders over, Maghra?
Baba Voss...
...begraaf de boeken bij de hyacintenboom.
En twaalf zomers zullen we hier geen woord over zeggen.
We zijn niet alleen.
Schaduw?
Schaduw.
Ik heb je bericht ontvangen.
Ik ben hier.
Ben je daar?
Schaduw?
Ze wilde niets zeggen.
Ze heeft knopen gelegd.
Ze waren met hun drieën. Baba Voss, Paris en Maghra.
Ze hadden het over de baby's.
En over de heks?
De baby's.
Ze jammeren, ze drinken, ze maken geluidjes, verder niets.
Dat heeft ze verteld.
De Schaduw liegt.
Misschien heb je gelijk.
Misschien beantwoordt ze mijn vragen niet.
Ik ga nieuws over een heks versturen.
Dan kunnen de Heksenzoekers vragen...
Hoe ga je nieuws versturen?
Een bericht.
Stroomafwaarts passeert het twaalf valleien.
Wie weet wie het vindt?
Een bever zal het vinden.
Ik doe het tweemaal per dag.
Driemaal per dag.
Op een dag zullen onze gebeden worden verhoord.
Er zijn zo veel valleien en rivieren. Het zal jaren duren.
Misschien.
Maar we zullen hoop hebben.
Stop.
Mijn vriend.
Ik wist dat ik je hier in je eentje zou vinden.
Hoe gaat het met je?
Het gaat goed met me,
Mooi.
En met jou?
Gaat het met jou ook goed?
Wil je dat echt weten?
Natuurlijk.
Het gaat niet zo goed.
Ik slaap slecht.
Vervelend.
Ik hoor overdag dingen waardoor ik niet kan slapen.
Wat voor dingen?
Ik voel veel wantrouwen om me heen.
Ik ben bang dat iemand zelfs van alles doet...
...om mij en mijn naasten in mijn eigen huis te bespioneren.
Dat klinkt onwaarschijnlijk.
Ik weet wel dat jij en je tante mijn familie niet goed gezind zijn.
Als een kortzichtig iemand me wil stangen...
...weet juist jij misschien wel wie dat is.
Maar je weet het niet, hè?
Nee.
Oké. Goed zo.
Ik herinner je eraan dat ik hier de wet ben.
Iedereen kan mij zijn gedachten vertellen...
...en als ze eerlijk tegen me zijn...
...hebben ze aan mij een rechtvaardig man.
De man die ik nu ben.
Maar als de wind me gefluister brengt...
...en ik de spreker zelf moet vinden...
...dan staat hij of zij tegenover de man van vroeger.
Een man die bloed en angst goed smaakt.
Als iemand iets te zeggen heeft, Gether Bax...
...laat ze dan naar mij komen...
...voordat ik ze zelf vind.
Luister naar me.
Jullie hebben me de informatie waar ik om vroeg niet gegeven.
Jullie zijn je huizen kwijtgeraakt.
Spreek nu, zodat je niet ook je leven kwijtraakt.
Vertel me wat jullie weten over de ketter en duivel die Jerlamarel heet.
Vertel me wat jullie over zijn kinderen weten.
We horen niets.
Alstublieft, laat ons met rust.
Als je niets hebt gehoord, dan heb ik niets aan je oren.
Boodschapper.
Een bericht voor de koningin.
'We zijn al maanden in de bergen van het Zonnegrafland aan het zoeken.
We bidden altijd tot God om ons de weg te wijzen...
...maar geen woord, geen geur, geen teken, geen hoop.
De dorpen van de wereld van het Zonnegraf liggen verspreid.
Er zijn veel bergen en verlaten vlakten.
De mensen zijn bang voor beren en leeuwen en blijven op beschermd terrein.
Het is dus met een zwaar gemoed dat ik u nu om instructies vraag.
Is mijn missie voorbij?
Het is hopeloos.
Ik verzoek u nederig dat we naar Payan terug mogen keren.
Uw toegewijde dienaar, Tamacti Jun.'
Mag ik de boodschap zelf lezen?
Ik heb haar helemaal voorgelezen. -Geef hier.
Ik heb gevoelige vingers. Je hebt misschien iets overgeslagen.
De eerste armslengte is inderdaad van Tamacti Jun.
Maar de tweede armslengte niet.
Tamacti Jun is nooit nederig, hij is geen dienaar...
...en Tamacti en ik hebben afgesproken...
...dat elke tiende knoop een hart is, tegen vervalsing...
...en dit, mijn Heilige Heer Sak, is een vervalsing.
Dit komt van anderen. Je werd gestuurd. Kniel.
Majesteit... -Ik zei kniel.
Tamacti Jun is namens de koningin belastinginner en Heksenzoeker.
Zijn opdracht is om 20 zomers te dienen en 20 zomers zal hij dienen.
Zolang hij in dienst is, zal hij dag in dag uit op Jerlamarel jagen.
Want haat en wraak zijn de wilde paarden die zijn wagen trekken.
Van wie moest je tegen me liegen?
Anderen, die zich zorgen maken.
Welke anderen?
Anderen die willen dat u begrijpt wat verstandig is, Majesteit.
Majesteit, ketter Jerlamarel is zoek.
We hebben hier problemen.
De heilige kracht is tanende.
Water komt door scheuren in de eeuwige muur...
...en het waterpeil stijgt.
De goden zingen nog maar met twee stemmen.
Mensen zijn kritisch over uw macht.
U heeft uw leger hier nodig, Majesteit.
Wie heeft die valse knopen gelegd?
Heer Carne.
Vrouwe Zee.
Wie nog meer?
Niemand.
Stik maar in je eigen leugens.
Ik wil bidden.
Jerlamarel, mijn enige ware liefde.
Ooit bad ik zo samen met jou.
Ooit spraken jij en ik zonder woorden...
...maar nu spreek je niet meer met me.
Daarom bid ik nu tot je.
Jerlamarel, kom in vrede terug naar huis...
...en overwin hen die mijn lichaam begeren.
Ik vergeef je je zonden.
Kom terug en geef me kinderen die jouw kracht hebben.
Ik zal het ketterse Zien verkondigen.
Ik zal de goden afzweren.
Want onze kinderen zullen de goden zijn.
En ik zal de god zijn die jij ooit verloochende.
Voor eeuwig.
Hoor toe...
Heer Carne en Vrouwe Zee...
...van wie ik dacht dat ze me trouw waren.
Alstublieft, Majesteit.
Ik heb ze schuldig bevonden aan verraad en vervalsing.
We hebben alleen de waarheid gesproken.
De waarheid die u allemaal kent.
Zij denkt alleen maar aan Jerlamarel, terwijl hier, bij ons...
...de motoren kapotgaan, het water stijgt.
Zij is geen go...
Dat is waar.
De oorlog om jullie levens te redden...
...om de heilige stad Payan te redden, is zwaar.
Maar ik voer hem omdat dat bij mijn afstamming hoort.
Ik volg Gods aanwijzingen. Ik ben een god wanneer hij dat toestaat.
Als zijn uitvoerder op aarde hou ik vernietiging tegen...
...breng ik 's winters warmte en 's zomers koelte, en stop ik magie in onze hekken...
...omdat anders leeuwen en beren onze kinderen zouden vernietigen...
...zelfs als hun buik vol is.
Het grootste gevecht dat ik voer, is tegen het licht...
...een kracht die de mens boven God uittilt...
...een kracht die opnieuw...
...een herstelde wereld in de ketenen zou slaan.
Onze legers zijn overal bezig deze duivels van het licht te bestrijden.
We moeten hen eren.
Hen niet achter hun rug fluisterend verraden.
Tegen mij zijn...
...is de terugkeer van licht en vernietiging bespoedigen.
Dat kan niet worden vergeven.
Het spijt me, oude vrienden...
...ga.
Wij zijn Payanen
Wij zijn heilig
Wij zijn uitverkoren
Wij zijn
Wij zijn Payanen
Wij zijn heilig
Wij zijn uitverkoren
Wij zijn
DRIE JAAR LATER
Hier zijn wat bessen voor de kleintjes.
Maghra...
...de lucht die ik voel... -Ja.
Ja, je voelt goed.
Misschien voel je zorg en vreugde, maar vooral zorg.
Hier.
Hun lievelingsspeelgoed.
Zet het maar ergens neer, zachtjes.
Haniwa, Kofun, waar is jullie speelgoed?
Ga jullie speelgoed zoeken.
Hebben jullie het gevonden?
Grote meid.
Geef het maar aan tante Paris.
Ga spelen.
En als ik hun ogen dichtdoe, dan lukt ze het niet meer.
Ik weet dat al een tijd. En ik deed...
Ik deed maar alsof ik het niet doorhad.
En nu staat het vast.
Voor wie?
Baba.
Kom hier, mijn engeltjes. Kom.
Ga maar buiten spelen.
Ik kom zo naar buiten.
Ik weet het al sinds Haniwa mijn hand pakte...
...en me vertelde dat de zon een zusje heeft dat 's nachts komt spelen.
Ik weet het.
Dus wat Jerlamarel jou vertelde was waar, Baba Voss.
Deze tweeling is het begin van een nieuwe wereld.
We moeten de waarheid vertellen.
Het zijn wel mijn kinderen.
Souter Bax en Gether Bax noemen ons nu al heksen.
Ze hebben vrienden, en steeds meer.
Ik vind dat we de waarheid moeten achterhouden.
Jerlamarel had het over twaalf zomers.
Tot die tijd zeggen we niets.
Tot dan moeten ze leven met hun ogen dicht.
Er waren eens...
...vier broers en zussen die fijn bij elkaar in een dorpje woonden...
...net zoals ons dorpje.
Ze werkten elke dag met elkaar.
Een maakte de geurigste parfum.
Een ander bakte de zoetste taart.
Een ander maakte prachtige muziek.
En de vierde weefde zijde voor lakens en jurken...
...die aanvoelden als warme sneeuw.
Elke dag waren ze met veel plezier samen aan het werk...
...en ze hadden nooit ruzie.
Maar toen, op een dag...
kwam er een jongen die zei dat hij hun lang vermiste grote broer was.
Toen de zussen en broers hem vroegen wat hij deed...
...zei hij dat hij mensen de waarheid vertelde.
'Welke waarheid?' vroegen ze.
'Nou', zei hij.
'Bijvoorbeeld dat een van jullie heel mooi is...
...een is best leuk, een is saai...
...en een van jullie is lelijk.'
Het gezin vond zijn woorden raadselachtig...
want, jullie raden het misschien al, de namen van de zussen en broers...
...waren Reuk, Smaak...
...Gehoor en Tast.
Hun wereld kende geen 'lelijk' en geen 'mooi'.
'Maar wie van ons is wie?' vroegen ze hun broer.
'Omdat jullie dat niet kunnen weten, maakt dat voor jullie niets uit', zei hij.
En daarop liep hij weg.
'Wacht, hoe heet je?' riepen ze hem achterna.
'Ik heet Zien', antwoordde hij.
En zo reed hij weg en liet ze in verwondering achter.
Al snel begonnen ze ruzie te maken wie van hen mooi...
en wie lelijk was.
Ze waren zich zo aan het verwonderen over wat Zien had gezegd...
...dat de parfum zijn geur verloor...
...het gebak zijn smaak verloor...
...de muziek al haar harmonie verloor...
...en de zijde rafelig werd en scheurde.
Totdat ze op een dag weer bijeenkwamen...
...en besloten te vergeten wat Zien hun had verteld.
Want voor hij was langsgekomen, waren ze allemaal tevreden geweest.
Al gauw waren ze weer tevreden...
...omdat ze besloten dat vier precies genoeg was.
En ze leefden nog lang en gelukkig.
Hoi.
Ik heb een cadeautje voor de tweeling dat ze samen moeten delen...
...voor hun verjaardag morgen.
Je hebt het er sinds de rivier is ontdooid niet over gehad.
Waarover?
We hebben op deze dag gewacht.
Twaalf jaar, Maghra.
Je mag natuurlijk doen wat je wilt.
Dat waardeer ik, Paris.
Als je denkt dat ze nog te jong zijn, hoelang wacht je dan nog?
Baba Voss en ik hebben een besluit genomen.
Wat begraven is, blijft begraven. Voor eeuwig.
Is dat wat jullie willen?
Ja, dat is wat we willen.
Niets komt tussen ons, Paris, zelfs jij niet.
Dus ze lopen rond met hun ogen dicht, groeien hier op...
...leven en sterven hier.
En alleen hier... -Leven.
Daar gaat het om. Toch, Paris?
Dat is wat ik wat ik wil, dat ze leven.
Als hun geheim uitlekt...
...als iets in die kist hen verraadt...
...als er ook maar iets gebeurt, en duizend andere keren 'als'...
...dan branden ze.
Of als in de boeken in de kist staat dat ze weg moeten gaan...
...en ze een prooi worden voor leeuwen en beren...
...dan gaan ze dood.
En als je dood bent, zijn je ogen eeuwig dicht.
Op een dag zal iemand ons, hen vinden.
Maghra, ze moeten erop voorbereid zijn.
Genoeg. -Nee, niet genoeg.
Dit leven is niet genoeg.
Je reden is niet genoeg.
Ik hoef jou geen redenen te geven.
En Jerlamarel dan?
Jerlamarel? Hij heeft deze kinderen niet opgevoed.
Bij koorts was hij weg.
Hij gaf ze geen nachtzoen, want hij was weg, aan het zwerven.
Je stem.
Je haat hem.
Waarom?
Maghra?
En waarom reageer je je haat op hen af?
Mama.
Ga weg, Paris.
Ik wil samen met mijn kinderen zijn.
Paris.
Kom binnen. Ga zitten.
O, mijn engeltjes.
Mijn grote kinderen, gefeliciteerd met jullie verjaardag.
Vandaag worden jullie twaalf.
Jemig.
Twaalf jaar hebben jullie een geheim bewaard.
En jullie hebben het goed bewaard.
Ik vraag me af of jullie nog een geheim kunnen bewaren.
Wat dan?
Het is alleen voor jullie.
Het is het grootste verjaardagscadeau aller tijden.
Wat zijn dit?
Dit zijn boeken.
We denken dat het boeken zijn.
Hier is de handleiding om te horen wat de boeken zeggen.
Van wie is die handleiding?
Van jullie vader.
Wat weet papa hiervan?
Nee.
Van jullie echte vader.
Wat?
Dit is wat jullie moeder me heeft verteld.
Ik wilde dat ze het zelf zou vertellen.
We hebben al een vader.
Die heel veel van je houdt, Kofun.
Haniwa...
...er is ook een man...
...die jullie moeder uit een sneeuwstorm heeft gered.
Dat heeft ze zelf verteld.
Ze was verdwaald en toen redde hij haar.
En hij bleef bij haar.
En toen ze bij ons dorp aankwam...
...waren jullie, een tweeling, al in haar buik.
Zijn naam is Jerlamarel. -Nee.
Wacht, Haniwa. -Kofun.
Haniwa. Hij mag het tegen niemand zeggen.
Hier, pak dit bericht en lees het.
Dappere meid. Vooruit.
Misschien zijn we heksen.
Misschien zijn de verhalen over Zien wel waar.
Nee.
Ik heb de waarheid in mijn handen.
Spoedig zal ik haar kennen, en jij niet.
Begin maar.
'Eens...
...hadden bijna alle mensen het vermogen dat jij hebt.
Mensen gebruikten dat vermogen, en dat van hun geest...
...om de wereld te veroveren.
Ze bouwden machines die konden vliegen...
...machines die duizenden kilometers ver weg konden spreken.
In enorme schepen verlieten ze de aarde zelfs.
Ze hadden zo veel macht dat ze de aarde ontgroeiden en hem vernietigden.
Volgens sommigen ontnam God ze het gezichtsvermogen om de aarde te redden.
Maar na al die jaren wordt de gave van het licht nu hersteld...
...maar alleen bij uitverkoren mensen, met de taak de wereld weer op te bouwen.
Ik ben je vader.
En ik heb deze gave aan jullie doorgegeven.
Het is jullie plicht om die te gebruiken.
Bestudeer deze boeken.
Ik heb ze zorgvuldig uitgekozen.
Ik heb ook opgeschreven waar jullie heen moeten gaan...
...als jullie je sterk genoeg voelen om je dorp te verlaten.
Als jullie komen, zal ik jullie opwachten.
Samen geven we de wereld dan een nieuw begin.
Liefs, van jullie liefhebbende vader...
...Jerlamarel.'
Wat moeten we doen?
Je hebt hem opengemaakt.
Ja, Baba Voss.
Zonder toestemming.
Jerlamarel redde hen van een beer, en jou ook.
Hij bouwde een brug.
En wees onze stam de weg naar een veilige plek.
En hij deed je één verzoek:
'Laat ze leren.'
Laat ze de waarheid ontdekken.
Laat ze dan kiezen.
Maghra zal de boeken verbranden.
Zeg het haar dan niet. -Wil je dat ik lieg?
Jarenlang heb je de tweeling verteld dat je hun vader was. Je wilde lief zijn.
Nu moet je lief voor Maghra zijn.
Zwijgen is geen liegen.
Ik hoorde ze praten over weggaan.
Je weet dat dat ooit zal moeten.
En als ze weggaan... -Nee.
Als ze weggaan, hebben ze de kennis van de boeken.
Baba Voss, je bent een goede man.
Maar dat ben je niet altijd geweest. -Genoeg.
Wij verstoppen ons hier, maar de wereld blijft hetzelfde.
Maar de tweeling, Baba, die zijn misschien de verandering.
Ze zijn hoop, Baba.
Denk eens aan wat je hebt meegemaakt.
Denk aan je eigen daden.
Geef de wereld iets terug, Baba.
Zwijgen is geen liegen.
Baba?
Verspil geen hout. Ik hou je wel warm.
Ben je in orde?
Ja, alles is in orde.
Kom naar bed.
Wat heb je daar?
SPAAR DE SPOTVOGEL
En jij?
Ondertiteld door: Hans Moerbeek