ச்செட்-ச்செட்!
ச்செட்-ச்செட்-ச்செட்!
டோரியன், மூதாதையர் ஒருமுறை சொன்னார்...
"மனித அனுபவத்தில், மிகவும் அமைதியற்ற ஒலி...
இயற்கையாக அழ வேண்டிய நேரத்தில் நிசப்தம்தான்."
பிறப்பின்போதான நிசப்தம், மனம் உடையும் அந்த கணத்தில் தோன்றும் நிசப்தம்.
அத்தகைய தீவிர வலியை ஏற்படுத்தும்போது தோன்றும் நிசப்தம்.
நீயே உனக்கு பெருமை செய்துள்ளாய்.
உன்னுடைய எதிர்ப்பு சக்தி வாய்ந்தது.
எனது நிலையில் உள்ள சில ஆண்கள் அதனால் பாதிக்கப்படலாம்...
பரிதாபம் தோன்றுவதை திடீரென எதிர்ப்பது, அவர்களின் தீர்மானம் பலவீனமடைவது...
இன்னும் எத்தனை எத்தனையோ.
தெளிவாக சொன்னால், அவர்கள் கோழைகள்.
நான் இந்த நிலையிலும், அவர்கள் அப்படி இல்லாமல் இருப்பதற்கும் காரணம் இருக்கிறது.
அடுத்து மீதமுள்ள எட்டு விரல்களை வெட்டிய பிறகு...
நாம் கால்விரல்களில் தொடங்குவோம்.
என் ராணி எங்கே என்று நீ சொல்லும் வரை நான் இதை நாட்கணக்கில் செய்வேன்.
ராணியை பிடித்துவைத்திருக்கும் இடம் எனக்கு தெரியும்.
அவர்கள் நம்மை எதிர்பார்க்க மாட்டார்கள்.
வேகமாக நகர்ந்தால் இங்கிருந்து சில நாட்கள்தான்.
இராணுவம் ஏற்கனவே புறப்பட தயாராகி வருகிறது.
அதற்கு முன்னர் நாம் தீர்க்க வேண்டிய சில விஷயங்கள் மட்டுமே உள்ளன.
"தீர்க்க வேண்டியவையா"?
முதலில், இந்த பையன்.
இரண்டு நிழல்களையும் பிடிக்க அவன் உதவியதற்கு நன்றியுள்ளவனாக இருக்கிறேன்.
இப்போது...
அவன் அதை எப்படி செய்தான் என்று அறிய விரும்புகிறேன்.
இவன் உங்கள் மகன் அல்ல.
இவன் உங்களிடம் கொண்டுவரப்பட்ட தருணமே அது தெளிவானது.
ஆனால் இவனுக்கும் பார்வை உண்டு, இல்லையா?
ஆம்.
ஜெர்லாமரெலின் மற்றொரு குழந்தை...
மற்றொரு பெண்ணுடன்.
நீங்கள் அதைவிட தகுதியானவர்.
அது எதுவுமே சிறுவனின் தவறு அல்ல, அவன் இல்லாமல் ஒன்றும் செய்திக்க முடியாது.
நான் விட்ச்ஃபைண்டர், மாக்ரா, என் கூடாரத்திலேயே ஒருவன் அமர்ந்திருக்கிறான்!
இதில் தவறு ஒரு விஷயம் அல்ல. அவன் யார் என்பதை என்னால் புறக்கணிக்க முடியாது.
கண்டிப்பாக உன்னால் முடியும்!
அவன் என்னுடன் இருப்பவன்.
அவனுக்கு என் பாதுகாப்பு உண்டு. நான் ராஜாவின் மகள்.
வேறு எதை தீர்க்க வேண்டும்?
அவன் நம்முடன் வருகிறானா என்பதை.
"நம்முடன் வருகிறானா"?
நான் இராணுவத்தை நகர்த்துகிறேன். உங்களை விட்டு செல்ல முடியாது.
முடியவே முடியாது. எனது குடும்பத்தை கண்டுபிடிக்கும் வரை நான் வரமாட்டேன்.
நாட்கள் ஆகியும் என் ஆட்கள் அவர்களின் எந்த அறிகுறிகளையும் காணவில்லை.
-நீ எனக்கு வாக்குறுதி அளித்தாய்! -தேடுவதாக உறுதியளித்தேன்.
மேலும் அந்த வாக்குறுதி நிறைவேற்றப்பட்டது.
உன் ஆட்களில் சிலரை விட்டுச்செல். நான் தொடர்ந்து தேடுகிறேன்.
இந்த விஷயத்தில் எனக்கு வேறு வழியில்லை, உங்களுக்கும்தான்.
சிறுவனே...
கொலை செய்வதில் உன்னை விட எனக்கு அனுபவம் ஏராளம்.
பார்வை இருப்பதால் எனக்கு இணையாக உன்னை நீ நினைத்துக்கொண்டால்...
மீண்டும் யோசி.
ஒன்றுமில்லை.
இந்த இடம் மக்கள் வசிக்காதது. இங்கே ஆபத்து கொஞ்சம்தான்.
சில ஆட்களே எனது பாதுகாப்புக்கு போதும்.
மாக்ரா, ராணி கடத்தப்பட்டிருக்கிறார்.
அவர் வலுவிழந்து இருக்கலாம். இறந்திருக்கலாம்.
யார் ராஜ்ஜியத்தை ஆளுகிறார்கள் என்று நமக்குத் தெரியாது.
யாராவது ராஜ்ஜியத்தை ஆளுகிறார்களா என்பதே தெரியாது.
உங்கள் குடும்பம் ஆட்சிக்கு வருவதற்கு முன் இருந்த குழப்பம் பயங்கரமானது.
எண்ணற்ற எதிரிகள், குறைகள் மற்றும் பகைகள்.
ஆட்சி செய்ய அரியணையில் ஒரு கேன் இல்லை என்றால் அவர்கள் மீண்டும் தலையிடுவார்கள்.
மரபுரிமையின் வரிசையில் நீங்கள்தான் அடுத்த கேன்.
உங்கள் குடும்பத்தைத் தொடர்ந்து தேடுவதற்கு நான் ஒரு குழுவை விட்டுச் செல்கிறேன்.
ஆனால் நீங்கள் எங்கே இருப்பது என்பது...
இது நம் இருவருக்குமே ஒரு தேர்வு அல்ல.
நீதான் விட்டுச் செல்லும் ஆட்களுக்கு பொறுப்பா?
ஆம், இளவரசியாரே. எனக்கு கீழ் நான்கு ஆட்கள்.
எட்டு பேர் இருந்தால் சிறப்பாக இருக்கும்.
அப்படியே செய்.
இங்கே உன்னுடைய பொறுப்பு எவ்வளவு முக்கியமானது என்று புரிகிறதா?
ஆம், நிச்சயமாக.
அவர்கள்தான் என் உயிர்.
சரி, தலைவி.
நீ உன் அப்பாவிடம் பேச வேண்டும்.
அவர் நான் சொல்லும் எதையும் கேட்க விரும்பவில்லை.
அதனால்தான் நீ அவருடன் பேச வேண்டும்.
நான் ஏன்?
ஹனிவா, யார் முதலில் பேசுகிறார்கள் என்பது முக்கியமல்ல.
அதுதான் முன்னோக்கி செல்லும் பாதை.
அது எளிது என்று நினைக்கிறீர்கள்.
எளிதுதான்.
உன்னால் முடியும்போதே இந்த மௌனத்தை உடை.
நாம் ஏன் நிற்கிறோம்?
இரவு இங்கு முகாமிடுவோம். உன் தந்தை உளவு பார்க்கச் சென்றிருக்கிறார்.
எவ்வளவு தூரத்தில் இருக்கிறது?
எது எவ்வளவு தூரம்?
ஓ, அருமை.
சொல்ல முடியவில்லை நிம்மதி அடைந்தேனா அல்லது கண்டுபிடிக்கமாட்டோம் என நம்பினேனா என்று.
சென்று மற்றவர்களிடம் சொல்கிறேன்.
வீடு.
ஒருபோதும் தனது அரண்மனையை விட்டு வெளியேறாத ஒரு ராணி
வேலைக்காரியையும் ஓட்டுநரையும் தவிர யாருமன்றி எப்படி சாலை ஓரத்தில் கிடைத்தாள்?
யாராவது அவளை ஆட்சியை விட்டு அகற்ற முயற்சித்ததாக நினைக்கிறாயா?
என்னால் பல விஷயங்களை கற்பனை செய்ய முடிகிறது.
ஆனால் யோசிக்காமல் இருக்க முயற்சிக்கிறேன்.
அவளுக்கு எதிரிகள் இருந்தார்கள்.
ராணி என்றால் நடப்பதுதானே.
மற்றவர்களை விட சிலருக்கு அதிகமாகவே.
அவள் என் அம்மா. உனக்குத் தெரியும், இல்லையா?
அவர்களின் முகங்கள், குரல்கள், அவர்கள் சுவாசித்த விதம் கூட.
என் அம்மா இறந்தபோது சிறுமி நான், ஆனால் அப்போதே எனக்கு தெரியும்.
அவர்கள் இருவரும் ஒரே மாதிரி இருந்தனர்.
எனவே அவர் இறந்தபோது,
ஒவ்வொரு முறையும் என் சகோதரி அருகில் இருப்பது மிகவும் கொடூரமானது...
அவளைக் கேட்க, அவளை நுகர, அவளைத் தொட...
திடீரென்று, நான் மீண்டும் என் அம்மாவை நினைத்து வருந்துவேன்.
என் தந்தைக்கும் அப்படித்தான் தோன்றியிருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.
அதனால்தான் எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக அவள் பொக்கிஷமாக நினைத்த ஒன்றை பறிக்க
ஒருபோதும் அவரால் முடியவில்லை என்று நினைக்கிறேன்:
அவளது பிறப்புரிமையை.
நீங்கள் சொன்னபடி அவருக்கு உணவைக் கொண்டு வந்திருக்கிறேன்.
அவள் என்னவோ அவ்வாறே நீ அழைக்கலாம். அதில் எந்த சக்தியோ மந்திரமோ இல்லை.
நீங்கள் சொன்னபடி நான் ராணிக்கு உணவைக் கொண்டு வந்திருக்கிறேன்.
மிக நன்றாக.
இன்னும் உன் தரத்திற்கு ஏற்றதாக இல்லையா?
உன் பிடிவாதம் பற்றிய கதைகளை கேள்விப்பட்டேன், உன் சுய அழிவை பற்றி கூட.
நான் முதலில் அவற்றைக் கேட்டபோது, அவை நம்பத்தகாதவைகளாக எனக்கு தோன்றின.
ஆனால் இப்போது...
அவற்றில் சிலவற்றை நீ எனக்காக உறுதிப்படுத்தலாம் அல்லது மறுக்கலாம்.
தூக்கத்தில் குறட்டை விட்டதற்காக நீ காதலர்களைக் கொன்றதாக கேள்விப்பட்டேன்.
சேவகர்கள், அவர்களின் வாசனை உனக்கு பிடிக்காததால்.
இளம் வேலைக்கார பெண்களின் நாக்குகளை நீ துண்டித்திருக்கிறாய்
அவர்கள் உன்னை விரைவாக மகிழ்விக்கவில்லை என்பதற்காக.
இவற்றில் எதற்காகவது நீ மறுப்பு சொல்கிறாயா அல்லது ஒருவேளை பெருமை கொள்கிறாயா?
உனக்கே விதிகள் தெரியும்.
மணி ஒலிக்கிறது, நீ தப்பிக்க முயற்சிக்கவில்லை என்று எப்படித் தெரியும்?
மணி ஒலித்தால், நாங்கள் பதிலளிக்க வேண்டும்.
மணி ஒலித்தால், அதற்காக நீ வருந்துவாய்.
உன்னை மீட்கும் தொகை செலுத்தப்படும் வரை,
மிகவும் கவனமாக நான் பார்த்துக்கொள்ளும் ஒரு சொத்து நீ.
எனவே நீ ஏன் ஓய்வெடுக்கக்கூடாது?
நம் உரையாடலைத் தொடரலாமா?
தயவுசெய்து தெரிந்து கொள்ளுங்கள், அந்தக் கதைகளை நான் சுவாரஸ்யமாக கேட்டபோதே...
எனக்கு மிகவும் ஆர்வமாக இருப்பது ஒரு குறிப்பிட்ட காதலனை பற்றியது...
உன் இதயத்தை நொறுக்கிவிட்டு உன்னை விட்டு விலகியவன்.
ஹனிவா.
நான் முன்பு சொன்னது...
எனக்குத் தெரியும்.
-அதற்கு காரணம்... -பரவாயில்லை.
-குகையில்... -எனக்கு புரிகிறது.
நிச்சயமாகவா?
ஆம்.
எதை நோக்கி செல்கிறோம் என்று நீ நினைக்கிறாய்?
நிஜமாக, உன் எதிர்பார்ப்புகளை நீ குறைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
அவரைப் பற்றி நமக்குத் தெரிந்ததை ஒதுக்கி வைக்க, சரியா?
தனது குழந்தை ஒரு அரக்கனாக மாற்றும் கொடுமையில் விட்டு
சென்றார் என்பதை ஒதுக்கி வை.
-நடந்தது என்னவென்று நமக்குத் தெரியாது... -அம்மா இதை விரும்பவில்லை.
சோகம் இல்லாமல் அம்மா அவரைப் பற்றி பேசியதாக எனக்கு நினைவில்லை.
இதைப் பற்றி நமக்கு எச்சரிக்கை செய்யாமல் அவர் அதைப் பற்றி பேசியதாக நினைவில்லை.
அதாவது, அது ஒரு காரணத்திற்காக இருந்திருக்க வேண்டும், ஹனிவா.
அந்தக் காரணம் என்னவென்று அவர் ஒருபோதும் சொல்லாதது விந்தை என்று நீ நினைக்கவில்லையா?
எனக்கு தெரியாது...
என்ன... அம்மாவின் மனதில் இருந்தது என்று.
ஆனால் அம்மா அவரை நேசித்திருக்கிறார் என்பது எனக்குத் தெரியும்.
அதற்கு ஒரு காரணம் இருக்க வேண்டும்.
உன் தூக்கத்தில் அதை கேட்டாய்.
அது ஒரு ஆந்தையா?
ஆந்தை அல்ல. அது ஒரு ஆண்.
நாம் மோசமான இடத்தில் இருக்கிறோம் பாபா. சட்டங்கள் அற்ற நிலத்தில்.
நீ நலமாக இல்லை.
நான் நன்றாக இருக்கிறேன்.
குழந்தைகளுக்குத் தெரியுமா?
அவர்களுக்கு தெரிய வேண்டிய அவசியமில்லை.
நீ நினைப்பதை விட அவர்களுக்கு அதிகம் தெரியும்.
ஹனிவா உன்னுடன் பேசினாளா?
எதற்கு?
அவள் ஏதோ சொல்ல நினைக்கிறாள்...
அவளால் விவரிக்க முடியாத ஒன்றை...
அது அவளை பயமுறுத்துகிறது.
அவள் துக்கப்படுகிறாள்.
கோஃபூனும் தான்.
ஆனால் அவள் அந்த துயரத்தில் இல்லை.
அவர்கள் வித்தியாசமானவர்கள். இந்த நேரத்தில் அவர்களுக்கு வெவ்வேறு விஷயங்கள் தேவை.
அவளுக்கு என்ன தேவை என்று உங்களுக்கு புரியும் என்று நான் நினைக்கிறேன்.
நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்?
நான் முதலில் உங்களிடம் வந்தது நினைவிருக்கிறதா?
ஆத்திரம், நான் எவ்வளவு பயங்கரமானவன் என்பது?
ஏனென்றால் நான் பயத்தில் இருந்தேன்.
உன்னை நம்ப பயப்பட்டேன்...
நான் உண்மையிலேயே தப்பித்துவிட்டேன், அது உண்மை தான் என்று நம்ப பயப்பட்டேன்.
அப்போது நீ என்னிடம் சொன்னது நினைவிருக்கிறதா?
மீண்டும் எனது பொருட்களை நீ உடைத்தால், உன் தூக்கத்திலேயே
நான் உன்னைக் கொன்றுவிடுவேன் என்றேன்.
ஆம். ஆனால் அதன் பிறகு...
நீ செய்தது நினைவிருக்கிறதா?
நான் ஆசுவாசமடையும் வரை என்னுடன் உட்கார்ந்து இருந்தாய்.
நான் தனியாக இல்லை என்று எனக்குத் புரியும் வரை என்னுடன் இருந்தாய்.
ஹனிவா குழப்பத்தில் இருக்கிறாள்.
அவள் நிச்சயமற்ற எதிர்காலத்தை எதிர்கொள்கிறாள்...
தாயின் இழப்பு மற்றும் ஒரு புதிய தந்தையை.
ஆனால் அவளுக்குத் தேவையான நேரத்தை கொடுப்பேன்.
உன்னைப் போலவே, அவள் தனியாக இல்லை என்று அவள் தெரிந்துகொள்வதை உறுதி செய்வேன்.
பாரிஸ், என்ன ஆயிற்று?
லாவெண்டர் வாசனை போய்விட்டது.
நான் மரணத்தை உணர்கிறேன்.
நாட்கள், வாரங்கள் கூட இருக்கலாம்.
அது மனிதன், இல்லையா?
"ஒரு புதிய உலகம் இதற்கு அப்பால் உள்ளது.
அதில் ஒரு புதிய கடவுள் இருக்கிறார்.
நுழையுங்கள், பார்க்கப்படுவீர்கள்.
நுழையுங்கள், மதிப்பிடப்படுவீர்கள்.
நுழையுங்கள், மரணத்தைக் காண்பீர்கள்.
நுழையுங்கள், பார்க்கப்படுவீர்கள்."
ஜெர்லாமரெல்.
அவருக்கு பைத்தியம் பிடித்துவிட்டது.
அப்படி இருக்காது.
ஒருவேளை... ஒருவேளை இதுதான் நடக்கும்
உன் பணி முக்கியமானது மற்றும் பார்வையாளர்களை நீ விரும்பவில்லை என்றால்.
பாரிஸ், எனக்குத் தெரியாது.
இந்த உலகில் பார்ப்பது எவ்வளவு ஆபத்தானது என்பதை இப்போது அறிந்து கொள்ளுங்கள்.
தீங்கு நடப்பதை தவிர்க்க ஒருவர் கடுமையாக சிலவற்றை செய்ய வேண்டும்.
நான் பாரிஸுடன் உடன்படுகிறேன்.
இதுபோன்ற ஏதோவொன்றினை பார்த்துவிட்டு திரும்ப நாம் இங்கே வரவில்லை.
நாம் எதை தெரிந்துகொள்ள கிளம்பினோம் என்று இருவரும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும்.
நாம் அனைவரும் எதற்காக இவ்வளவு தியாகம் செய்தோம் என்று அறிய விரும்புகிறேன்.
நான் என் மனைவியை எதற்கு தியாகம் செய்தேன் என்று அறிய விரும்புகிறேன்.
எனக்கு அது தெரிய வேண்டும்.
வாருங்கள்.
குறைந்தபட்சம் சரியான வழியில் செல்கிறோம் என்பதாவது உறுதி.
கோஃபூன்.
நாம் முன்னேறுவோம்.
நான்கு காவலர்களைப் பார்த்தேன்.
இங்கே ஒருவர், நுழைவாயிலில்.
இன்னும் இரண்டு பேர்...
பட்டுத் தொழிலாளர்களுக்கு இடையே ரோந்து செல்கிறார்கள்.
மற்றொருவர் இரண்டாவது ஜன்னலுக்கு அருகில்.
தொழிலாளர்கள் நிலையாக இருக்கிறார்கள் தானே? காவலர்கள் மட்டுமே நடக்கிறார்களா?
ஆம். அவர்கள் தங்கள் இருப்பை தெரிவிக்க தடிகளை தட்டுகிறார்கள்.
காவலர்கள் எந்த வகையான காலணிகளை அணிந்திருக்கிறார்கள்?
என்ன வகையான காலணிகள்? தோலால் ஆனதா? மரத்தால் ஆனதா?
தோல் என்றுதான் நினைக்கிறேன்.
ராணி எங்கே? அவர் எங்கே இருக்கிறார் என்று தெரியுமா?
ராணி எப்படி இருப்பார் என்று எனக்குத் தெரியாது.
இங்கே இரத்த காயங்களோடு ஒரு பெண் இருந்தாள், பின்னால்.
இரத்த காயங்களோடா? உயிருடன் இருந்தாரா?
எனக்குத் தெரியாது.
எனவே, உறுதியாக சொல்கிறாயா? நான்கு காவலர்களும் அவர்களுக்கு இடையில் இடமும்?
அதைத்தான் நான் பார்த்தேன்.
அதைத்தான் நீ பார்த்தாயா.
நீ சரியாக பார்த்தாய் என்று பார்வை உத்திரவாதம் அளிக்கிறது போல.
அவர்களை சமாளிக்க உன்னிடம் போதுமான ஆட்கள் இருக்கிறார்கள், இல்லையா?
அவர்கள் நம் சத்தத்தை கேட்கும் தருணம், அவர்கள் நம்மை உணரும் தருணம்,
எச்சரிக்கை கொடுக்கப்பட்ட தருணமே, இது முடிந்துவிடும்.
அவரை உயிருடன் அடைய ஒரே வழி
நாம் இங்கே இருக்கிறோம் என அவர்கள் அறியும் தருணம் எந்த காவலர்களும் இருக்கக்கூடாது.
ஒருவர் மட்டும் அதைச் செய்ய வேண்டும், ஒவ்வொருவராக.
நான் செய்கிறேன். என்னால் எல்லோரையும் கொல்ல முடியும்.
நான் உன் கண்களை கேட்டதாக ஞாபகம், சூனியக்காரா, உன் கருத்தை அல்ல.
ராஜ்ஜியத்தின் எதிர்காலம் ஆபத்தில் உள்ளது.
நான் விரும்பும் வரைதான் உன்னை நம்புவேன்.
இல்லையென்றால், மாக்ரா, இவனை நம்புகிறாயா.
சரி, அதை விடுங்கள்.
முன்னால் செல்லும் வீரர்களின் படையை ஏற்பாடு செய்யுங்கள், வார்த்தை சமிக்ஞை கூடாது.
உங்களை உள்ளே அழைக்கத் தயாராக இருக்கும்போது பேசுவது நானாக இருப்பேன்.
நீங்கள் சமிக்ஞை தரவில்லை என்றால்?
பின்னர் நான் தோல்வியடைந்திருப்பேன், ராணி இறந்திருப்பார்.
நீங்கள் எல்லாவற்றையும் எரித்து மண்ணோடு மண் ஆக்கிவிட்டு
இளவரசியை கான்ஸுஅவிற்கு கொண்டு சென்று அரியணையில் அமரவையுங்கள்.
நான் அதற்கு சம்மதிக்கவில்லை.
அந்த நிலை ஏற்பட்டால் உங்கள் சம்மதம் தேவைப்படாது.
அந்த நிலை ஏற்படப்போகிறதா?
இல்லை.
கட்டர்! இங்கே வா!
பாதுகாவலர்களே.
ஒருவன் ஊடுருவிவிட்டான்! யாரோ ஒருவன் இங்கே இருக்கிறான்!
எழுந்திரு, கேடுகெட்டவளே.
என் கத்தி.
எந்த திட்டமும் இல்லாமல் நான் யார் என்று அவளிடம் சொல்வேன் என்று நினைத்தாயா?
ராணியாரே?
ராணி இங்கிருக்கிறார்.
ஏன் அவர் பேசவில்லை?
நான் மிகவும் சோர்வாக இருக்கிறேன்.
ஒன்றுமில்லை. நீங்கள் பத்திரமாக உள்ளீர்கள்.
இது எப்படி நடந்தது?
அவர்கள் எப்படி உங்களை பிடித்தார்கள்?
நான் வெளியேறும் நிலை ஏற்பட்டது.
யாராவது உங்களுக்கு எதிராக நடந்திருக்கிறார்கள். யார் அது?
நிறைய பேர்.
நீங்கள் விரைவில் குணமடைவீர்கள், நாம் கான்ஸுஅ திரும்புவோம்.
ஆனால் முதலில், மருத்துவர் வருகிறார்.
அவர் இங்கிருக்கிறார்.
-பத்திரம். -நிச்சயமாக.
நாம் சந்தித்திருக்கிறோமா?
உனக்கு இப்படி நடந்ததற்கு வருந்துகிறேன்.
நீ போகக்கூடாது, மாக்ரா.
நீ அந்த செய்தியை கேட்கும்வரையிலாவது.
என்ன செய்தி, ராணியாரே?
அவர்கள் அனைவரும் என்னை எதிர்த்தார்கள்.
கடவுள்கள் அவர்களுக்கு ஆதரவளிப்பதாக சொன்னார்கள்.
அவர்கள் தோல்வியடைந்தபோது, எனக்கு ஒரே வழிதான் இருந்தது:
இந்த நம்பிக்கையை எதிர்க்காமல் இருப்பது...
அல்லது என் வழியில் அதை எதிர்கொள்வது.
அதற்கு என்ன அர்த்தம்?
நீ என்னை கன்ஸுஅவிற்கு திருப்ப அழைத்துப்போக விரும்புகிறாயா?
கன்ஸுஅ இல்லை.
பல வருடமாக, இயந்திரங்கள் நீரின் ஓட்டத்தை கட்டுப்படுத்துவதன் மூலம் சக்தியை பெற்றோம்.
இயந்திரங்களின் செயல்களை கணிக்க முடியாதபோது, நாங்கள் போற்றப்பட்டோம்.
இயந்திரங்களால் முடியாதபோது, நாங்கள் போற்றப்படவில்லை.
இயந்திரங்கள் வேலை செய்வதால் நான் ராணியாக இருக்க விரும்பவில்லை.
நான் தகுதியுடையவள் என்பதாலேயே ராணியாக இருக்க விரும்புகிறேன்.
எனவே, இப்போது கதை இதுதான்:
கடவுள்கள் அணையை எடுத்துக்கொண்டார்கள்.
ஆத்திரத்தில் அவர்கள் அதை அழித்து
உண்மையான மத துவேஷகர்களை கொன்றுவிட்டனர்.
பலவீனமானவர்களை, சுயநலவாதிகளை, பின்தங்கியவர்களை.
ஆனால் என்னை விட்டுவிட்டனர்.
என்னை மட்டும்.
நீங்கள் அதை அழித்துவிட்டீர்கள்.
அங்கிருக்கும் வீரர்களை...
இருபது ஆண்டுகளாக, ஒரு நாள், அவர்கள் தங்கள் வீடுகளுக்கு, அவர்களது குடும்பங்களுக்குத்
திரும்புவார்கள் என்ற உங்கள் வாக்குறுதியின் பேரில் அவர்கள் உழைத்தனர்.
எண்ணற்ற போர்கள்...
துன்பங்கள் மற்றும் கொடூரமான சூழ்நிலைகளில்,
அதுவே அவர்களைத் இங்கு இருக்க வைத்தது.
நீங்கள் அனைத்தையும் நாசமாக்கிவிட்டீர்கள்.
என்ன செய்ய வேண்டுமோ அதைத்தான் செய்தேன்.
எங்கள் வம்சத்தை காப்பாற்றியிருக்கிறேன்.
நான் சென்று என் ஆட்களிடம் உங்கள் வம்சத்தை காக்க அவர்களின் குடும்பங்கள்
அழிக்கப்பட்டிருக்கிறது என்று சொல்வேன், மேலும் நான் சொன்னதும் அவர்கள்
எங்கு போக சொன்னாலும் செல்வார்கள் என நினைக்கிறீர்களா?
உன் ஆட்களா?
அவர்கள் என் ஆட்கள்.
நான் சொல்வது போல் அவர்கள் செய்வார்கள் என்று நினைக்கிறேன்...
ஏனெனில் நான்தான் அவர்களது ராணி.
நான் நினைக்கிறேன், நீண்ட காலத்தில் முதல் முறையாக...
அதை நாம் மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும் என்று.
ஊ.
என்ன?
நாம் ஏன் நின்றுவிட்டோம்?
ஏதோ ஒன்று சரியாக படவில்லை.
-முன்னே என்ன இருக்கிறது? -ஒரு மலைப்பாதை.
-சுற்றி போக வேறு வழி இருக்கிறதா? -இல்லை, என் பார்வைக்கு படவில்லை.
பாரிஸ்.
முரண்பாடான விஷயங்களை உணர்கிறேன்.
ஆபத்தை உணர்கிறேன்.
ஆனால் ஆபத்து எங்கிருக்கிறது என உறுதியாக தெரியவில்லை.
ஒருவேளை எதுவும் இல்லாததால் இருக்கலாம்.
சுற்றி போக வேறு வழியை கண்டுபிடிப்போம்.
நாம் பல நாட்களை இழப்போம்.
-வேறொரு வழியை கண்டுபிடிப்போம் என்றேன். -இங்கு எதுவும் இல்லை.
கோஃபூன், அவரிடம் இங்கு எதுவுமில்லை என்று சொல்.
அப்பா, நான் எதையும் பார்க்கவில்லை.
-நான் போகிறேன். -ஹேய்.
கோஃபூன், வானத்தில் கடவுள் சுடர் எங்குள்ளது?
அது ஏற்கனவே மலைகளுக்கு பின்னால் சென்றுவிட்டது.
எதற்காக சூரியன் உங்களுக்கு முக்கியம்?
முக்கியமில்லை. எவ்வளவு விரைவில் இருட்டாகும் என்பதைக்
தெரிந்துகொள்ள முயல்கிறேன், மேலும் உங்களால் பார்க்க முடியாது.
பாபா.
ஒலி கண்ணி.
அவர்களை சுட்டிக்காட்டு.
சரி.
போ.
நகர வேண்டாம்.
வில் அம்பு அங்கிருக்கிறது. நமக்கு அது தேவை.
நீ என்ன செய்கிறாய்?
என்னால் சத்தமில்லாமல் நகர முடியும். உன்னால் முடியாது.
-ஹனிவா, வேண்டாம்! -சுடுவதை நிறுத்து!
நீ தான் ஹனிவாவா?
ஆம்.
கூச்சலிட்டவன்...
உன் பெயர் என்ன?
கோஃபூன்.
ஜெர்லாமரெலின் குழந்தைகளே,
இந்த மரங்களுக்கு அப்பால் ஒரு பாலம் உள்ளது.
நீங்கள் அந்த பாலத்தின் வழியாக அறிவொளி மாளிகைக்குள் செல்லலாம்.
அறிவொளி மாளிகையில் மருத்துவர் இருக்கிறாரா?
உங்களால் போக முடியாது.
நாங்கள் போக முடியுமென்று இப்போதுதான் கூறினாய்.
ஜெர்லாமரெலின் குழந்தைகள் மட்டுமே அறிவொளி மாளிகைக்குள் போக முடியும்.
ஒரே ஒரு விதி மட்டுமே உள்ளது, அது இதுதான்.
நாங்கள் வந்திருக்கிறோமென்று ஜெர்லாமரெலிடம் கூறு. அவர் புரிந்துகொள்வார்.
கோஃபூன் மற்றும் ஹனிவா மட்டுமே செல்ல வேண்டும்.
நான் சொல்வதை கேள்...
மகனே.
ஒரே ஒரு விதி மட்டுமே உள்ளது, அது இதுதான்.
ஜெர்லாமரேலிடம் அவரது மகனும் மகளும் திரும்பி போவதற்காக ஏன் இவ்வளவு தூரம்
வந்தார்கள் என்று நீ சொல்லலாம்!
நாம் திரும்பப்போவதில்லை.
நீ என்ன பேசுகிறாய்? நாம் திரும்பி போக வேண்டும்.
-அவளுக்கு மருத்துவம் தேவை. -இல்லை. அப்பாவும் பாரிஸும் இருக்கிறார்கள்.
அப்பா அவளை வேறொரு குழுவுக்கு அழைத்துப்போவார்.
என்ன சொல்கிறாய்? நாம் அவளை இங்கே விட்டுவிடக்கூடாது, ஹனிவா.
அவளுக்கு நம் அனைவரும் தேவையில்லை.
-நாம் ஒன்றாக இருப்போம். -கோஃபூன்.
-போதும். -இது பைத்தியக்காரத்தனம்.
நிறுத்துங்கள்.
நான் சொல்வதை கேளுங்கள்.
ஹனிவா, கோஃபூன்,
திரும்பி செல்வதற்காக கஷ்டப்பட்டு இவ்வளவு தூரம் பயணம் செய்யவில்லை.
இதைப் பற்றி நான் நீண்ட காலமாக யோசித்தேன்.
நான் அதை ஒருபோதும் நம்பவில்லை, ஆனால் பாரிஸ் சொல்வது சரிதான்.
ஒவ்வொரு குழந்தைக்கும் இறுதியில் தனியாக செயல்படும் காலம் ஒன்று வரும்.
நீங்கள் எதை பற்றி பேசுகிறீர்கள்?
நீங்கள் பிறந்த அன்று, உங்களைப் பாதுகாக்க நான் ஒரு சுவரில் போராடினேன்,
அன்றிலிருந்து ஒவ்வொரு நாளும் அதையே செய்கிறேன்.
ஒரு தந்தை தன் குழந்தைகளை பாதுகாக்க இதைத்தான் செய்வார்.
ஆனால் ஒரு தந்தைக்கு தன் குழந்தைகளை எப்போது தனியாக விடவேண்டும் என்பதும் தெரிய வேண்டும்
ஆகவே அவர்கள் தங்கள் பாதையை கண்டுபிடிப்பார்கள்.
-அந்த நேரம் இதுதான். -இல்லை, அது உன்மையில்லை.
அது உண்மையில்லை. அது உண்மையில்லை என்று சொல், ஹனிவா.
அது உண்மைதான், கோஃபூன்.
நீயும் நானும் இவரை விட வேறொரு உலகத்தில் வாழ்கிறோம்.
எப்போதுமே.
நாம் உண்மையில் ஒருவருக்கொருவர் புரிந்து கொள்ள மாட்டோம்.
இதை அறிந்துதான் நம்மை இங்கு அழைத்து வந்துள்ளார்.
நீங்கள் ஏன் அப்படி செய்தீர்கள்?
ஏனென்றால் நான் உங்கள் தந்தை.
அப்பா.
என் அருமை மகளே.
நீ நினைப்பது தவறு.
நாம் வெவ்வேறு உலகத்தில் வாழவில்லை.
நீயும் உன் சகோதரனும்
பிறந்தது முதல் நீங்கள் தான் என் உலகம், அதில் தான் நான் வாழ்ந்தேன்.
என் குழந்தைகளே, நானும் மற்றவர்களை போல பார்வையற்றவன் தான்.
ஆனாலும் என்னால் உங்களை பார்க்க முடியும்.
நான் உங்களை பார்ப்பதை நிறுத்தவே மாட்டேன்.
ஆனால் நான் நினைத்தது சரிதான்.
இந்த நாள் வரும், நீங்கள் உங்கள் தந்தையை சந்திப்பீர்கள் என்று.
அப்பா, நீங்கள் தான் என் தந்தை.
நான் உன்னை நேசிக்கிறேன், மகனே.
நாங்கள் உங்களை மீண்டும் காண்போமா?
ஆம்.
பௌ லயன்.
இது உனக்கு பூச்சிக்கடி போல இருக்கும்.
சரி.
நல்லது.
உங்கள் அம்மாவை எப்போதும் நினையுங்கள்.
எந்த சூழ்நிலையிலும் ஒருவருக்கொருவர் பாதுகாத்துக் கொள்ளுங்கள்.
-அப்பா. -கோஃபூன், வேண்டாம். நில்.
அவர் தனியாக இருப்பார்.
அவரோடு எப்போதும் மாக்ரா இருப்பாள்.
இப்போது, நீங்கள் இருவரும் அவரோடு இருப்பீர்கள்.
நான் அவரோடு இருப்பேன்.
உன் சகோதரியை பார்த்துக்கொள்.
அவளுக்கு தெரியும்.
இப்போது...
இருவரும் கவனமாக கேளுங்கள்.
பார்வை என்ற பரிசு கண்களை மறைப்பதாக இருக்கலாம்.
ஜெர்லாமரெல்... உங்கள் தந்தை,
அவருக்கும் பார்வை உண்டு.
ஆனால் அவர் கடவுள் இல்லை, நீங்களும் தான்.
இந்த உலகத்தை நீங்கள் உருவாக்கினால்...
உங்கள் அம்மாவை நினைத்துக்கொள்ளுங்கள்.
உங்களுக்கு அனைத்தையும் கற்றுத்தந்த பாபா வாஸையும் நினைத்துக்கொள்ளுங்கள்.
மேலும் இந்த உலகத்தை பார்வையுள்ள மற்றும் பார்வையற்றவர்களுக்காக உருவாக்குங்கள்.
கடவுள்கள் இல்லாமல்! உங்களுக்கு புரிந்ததா?
-நான் கூறியதை புரிந்துகொண்டீர்களா? -ஆம்.
-ஆம். -சரி.
என் குழந்தைகளே.
எனக்காக புத்தகங்களை படியுங்கள்.
இளைஞனே.
என் தடி.
சரி, கிளம்புங்கள்.
நீங்கள் பார்க்க முடியாத அளவுக்கு இருட்டாகும் முன் செல்லுங்கள்.
அவர் விட்டு சென்றார் என்று என்னால் நம்பமுடியவில்லை.
நாம்தான் விட்டு வந்திருக்கிறோம்.
சரி.
நாங்கள் இருவரும் வருகிறோம்.
ஹனிவா மற்றும் கோஃபூன்.
நீயும் நானும் ஒன்றாக, என் சகோதரா.
எப்பொழுதும், என் சகோதரி.
நீ தயாரா?
இல்லை.
நானும்தான்.
சரி போகலாம்.
நீ அவர்களை தனியாக அனுப்பிவிட்டாய்.
சில நேரங்களில் உங்கள் குழந்தைகளைப் பாதுகாப்பதற்கான சிறந்த வழி,
நீங்கள் இல்லை என்று அவர்களை நம்பவைப்பது.
இதை மாக்ரா உன்னிடம் சொன்னாளா?
ஆம்.
எனக்கு இருக்கும் ஒரே வீடு அந்த குழந்தைகள் தான்.
எனக்கு போக வேறு இடமில்லை.
உனக்கு?
எனவே நாம் ஒன்றாக இருப்போமா?
சரி.
ஒன்றாக இருப்போம்.
இப்போது என்ன?
எனக்கு தெரியவில்லை.
என்னால் எதையும் பார்க்க முடியவில்லை.
வசன தமிழாக்கம் அருண்குமார்