Haniwa, Kofun, ik ben blij jullie te zien.
Ben jij...
Ik ben Jerlamarel. Jullie vader.
Toen de koningin en haar Heksenzoekers de Alkenny's vonden...
...vreesde ik het ergste.
Laat me naar jullie kijken.
Jullie zijn vast uitgeput na je reis.
Kom mee naar binnen.
Het Huis der Verlichting.
Zoiets heb ik nog nooit gezien.
Dit gebouw was nog intact.
Het was een gevangenis, dus degelijk gebouwd.
Ik zocht jaren naar onderdelen voor een generator...
...maar daardoor hebben we elektriciteit voor licht, heet water en verwarming.
Iedereen wil jullie ontmoeten.
Iedereen?
Ik ben het.
Jullie broers en zussen.
Haniwa, Kofun, jullie zijn er.
Ik ben Oloman, jullie broer.
Dit is Sheva.
Dat is Nonni, Sammy. -Welkom.
Dit is Sheena.
Welkom.
Aangenaam.
En deze monstertjes zijn Hayah en Hoveh.
Jullie hebben vast honger. Laten we eten.
Voor het eten dat we eten en de familie met wie we het eten...
...inclusief onze nieuwste broer en zus...
...zeggen we dank.
Jullie mogen beginnen.
Nu moeten jullie rusten.
Haniwa, dit is je kamer.
Die van Kofun is hiernaast.
Hier zijn je spullen. Dit is je bed.
Dat schilderij is van Claude Monet.
Geen echt schilderij, maar een reproductie.
Prachtig, nietwaar?
Ja, prachtig.
Het beste heb ik voor het laatst bewaard.
Dit zijn jullie douches.
En deze fles hier, jullie zeep.
Het water is zelfs warm.
Ja, dat hebben we in de boeken gelezen.
Dit is lekkerder dan erover lezen.
Kom, Kofun. Ik laat je je kamer zien.
Willen ze dat we hierin slapen?
Kennelijk.
Waarom slapen we als één familie niet samen?
Dat zat ik ook te denken.
Hier. Kom liggen.
Zo warm, zonder vuur ergens.
Ik mis papa.
Ik mis hem ook.
Zullen we ooit weer met hem samen zijn?
Ik weet het niet.
We hebben hem gewoon achtergelaten...
...na alles wat er met mama is gebeurd.
Waarom zijn we hier?
Niemand mag met haar praten.
Bewaak haar alsof je leven ervan afhangt.
Is dat echt zo?
Ja.
Je had gelijk.
Je waarschuwde me dat ik vroeg of laat...
...zou betreuren dat ik de heerschappij van je zus had gesteund.
Maar ik denk dat zelfs jij geen idee had hoezeer je gelijk zou krijgen.
Deze soldaten zijn allemaal een ouder, kind, broer, zus of echtgenote kwijt.
Ze zouden allemaal in opstand kunnen komen tegen haar, of ons.
Als ze erachter komen wat ze heeft gedaan...
...is het onstuitbaar.
'Als'?
Hoe kan het worden voorkomen?
De enige mensen die het verhaal kennen, zijn jij, ik, je heks...
...en de helper van de koningin, die wordt bewaakt.
En de koningin zelf.
Vroeg of laat willen je mannen hun koningin horen.
Hoe voorkomen we dat het verhaal dan bekend wordt?
Ze mag niet meer als koningin uit dat gebouw komen.
Wat bedoel je precies?
Ik bedoel dat dit voor ons op twee manieren kan aflopen
Of ze komt naar buiten nadat ze vrijwillig is afgetreden...
...haar zus heeft gezegend en met haar als heerseres heeft ingestemd...
...of ze komt helemaal niet naar buiten.
Ze zal de troon nooit opgeven, wat je haar ook zegt.
Niets wat ik zou kunnen zeggen, zou haar overtuigen.
Dus moet jij het proberen.
Je hoort toch bij prinses Maghra?
De Heksenzoeker laat me door jou bewaken.
Dus ik neem aan dat je trouw aan hem of haar hebt gezworen.
Aan haar, denk ik...
...gezien de duidelijke minachting die hij voor je heeft.
Wees nu stil.
Gisteren nog was ik het eigendom van een stelletje beestachtige mannen.
Ik berustte erin omdat het beter was dan het alternatief...
...tot dat niet meer zo was.
Wat ben je haar precies schuldig?
Je loyaliteit misschien.
Maar je gehoorzaamheid...
...je toekomst, je leven?
Hoe zit dat?
De koningin heeft duidelijk gemaakt wat ik krijg als ik dit probleem oplos.
Ik wil jou duidelijk maken...
...wat jij krijgt als je me helpt om het op te lossen.
Het is goed om de luitenant van een prinses te zijn...
...maar luitenant van een koningin is veel beter.
Wat is dit?
Lees het.
Er was een tijd, voor dit alles...
...toen nog kon worden verwacht dat je redelijk was.
Ik herinner me die versie van mijn zus.
Ik ben hier in de hoop dat ze nog steeds binnen in je zit.
Dat ze haar situatie aanvaardt...
...en doet wat verstandig is.
'Doe afstand van de troon.'
Plak je zegel erop. Onderschrijf het.
Lees het aan de mannen voor, vandaag, nu meteen.
Aanvaard dat je zult leven onder mijn heerschappij als koningin.
Wat een fantasie moet dit zijn geweest.
Hier binnenlopen en denken dat ik dit voor je zou doen.
Voor mij?
Je doet het of je doet het niet.
Mijn aanbod is uit genade en ter nagedachtenis aan onze vader.
Het is aan jou om het wel of niet te aanvaarden.
Het is mijn keus niet, Maghra.
Dat weet je.
Het is niet iets wat je kunt verkwanselen.
Een gedwongen onderhandeling waarmee ik mijn leven red...
...of dat van jou eindelijk betekenis geef.
De goden beslissen wie koning of koningin is.
Als ze dat doen, moet de Dood getuige zijn...
...want anders is er geen opvolging, geen majesteit, geen legitimiteit.
Alleen een kleinzielige leugen van kleinzielige mensen.
Als je mijn goddelijkheid wilt...
...moet iemand me die met een mes afnemen.
Gods wet, Gods stem, Gods woorden.
Heel verrassend passen ze precies...
...bij alles wat je op een gegeven moment wilt.
Het is dus gepast dat je op deze plek aan je einde komt...
...en verklaart dat God aan jouw kant staat...
...terwijl onheil je van alles berooft...
...wat je eens allemaal het jouwe noemde.
Mijn aanbod blijft geldig.
Je doet het of je doet het niet.
Dat bepaal je helemaal zelf.
Een beetje geslapen?
Niet echt.
Dat kan ik me voorstellen.
Jullie hebben alles achtergelaten.
Dan voel je je natuurlijk wat verloren.
Maar ik beloof jullie, het omgekeerde is waar.
Jullie zijn nu bij je familie.
Kom, ik laat jullie alles zien.
Hier studeren we elke dag.
Een potlood?
We moeten veel leren.
Nietwaar?
En dit is het librarium.
Ik heb tien jaar lang boeken verzameld.
Wetenschap, wiskunde, geneeskunde...
...geschiedenis, geografie, techniek, literatuur.
Onze voorouders waren heel nauwkeurig met het documenteren...
...van hun kennis en successen voor het nageslacht.
Alsof ze wisten dat we dit nodig zouden hebben.
Er zijn hier zo veel zegeningen die ik met jullie wil delen.
Die kunnen soms een vloek zijn, nietwaar?
Want we zien elke dag het verspilde potentieel...
...in deze wereld en in onszelf.
Dan voel je je alleen.
Echt?
Kofun, je weet wat ik bedoel.
We moesten de dingen die we kunnen voor iedereen verborgen houden.
Precies.
Ik heb het grootste deel van mijn leven naar mensen zoals ik gezocht.
Ik ben de Trivantes overgestoken tot aan de westelijke Badlands.
En westelijk van de Payanen tot aan de Atlantische Oceaan.
Ik vond niemand die kon zien.
Heb je de oceaan gezien?
Ik heb erin gezwommen.
Waarom ben je teruggekomen?
Om dit op te bouwen.
Een citadel van kennis...
...en een vluchtplaats waar we veilig samen kunnen zijn en leren.
Onszelf en daarna ook anderen onderrichten in de wetenschap van onze voorouders.
Maar je vond niemand die kon zien.
Dat klopt. Daarom heb ik jullie gemaakt.
Zijn we allemaal van jou?
Ja. Jij, Kofun...
...Oloman, Sheva.
Behalve de twee kleintjes.
Die zijn van Oloman.
En hun moeders?
Ze houden net zo veel van hun moeder als jullie.
Er is altijd een plaats voor haar hier.
Onze moeder is dood.
Wat? -Ze is door de Heksenzoekers vermoord.
Het spijt me om dat te horen.
Ik mocht haar graag.
Dat zal wel. Je liet haar alleen.
Kofun. -Zwanger van je kinderen.
Je hebt ons je hele leven alleen gelaten.
Wilde je ons niet kennen?
Wie we waren, hoe we waren?
Ik begrijp je boosheid.
Natuurlijk heb ik spijt...
...van hoe ik sommige dingen heb aangepakt.
Ik was jong. Vaak onbesuisd.
Uitverkoren maakt niet perfect.
Verre van dat.
Maar ik ben uitverkoren, Kofun. Dat moet je inzien.
Een kind dat kon zien, met blinde ouders.
Ik werd geboren als brug tussen deze donkere wereld...
...en een betere die zal komen.
We hebben een goddelijke missie. We zullen worden herinnerd.
Onze namen worden deel van de menselijke geschiedenis...
Kom, ik laat jullie de generator zien.
Wat doe je?
Het doet hem niets dat mama dood is.
Natuurlijk wel.
Hij was echt geschokt, maar ze was zijn vrouw niet.
Ze moest alleen zijn kinderen baren.
Ze moest ons baren, Kofun. Je bent niet erg fair.
Hij denkt dus dat we zijn gekozen om de wereld licht te brengen?
Gekozen.
Geboren.
Noem het zoals je wilt. Tot nu toe hebben we altijd in angst geleefd.
Opgejaagd door mensen die bang voor ons hadden moeten zijn.
Wil je dat mensen bang voor je zijn?
Beter dan als heks te worden verbrand.
Klaar?
Is dat steenkool?
Ja, we hebben onze eigen mijn net voorbij het hek.
Het Payaanse land heeft veel kool.
Zo werken de lampen?
Ja, ik laat het jullie zien.
Oloman.
Goedemorgen.
Door de brandende kool ontstaat stoom onder druk.
Dat gaat de turbines in waardoor de generator draait die stroom opwekt.
Heb je dit alleen gemaakt?
Ja, ik heb hem herbouwd.
Maar Oloman heeft bestudeerd hoe hij perfect werkt.
Ik heb alleen dit toegevoegd. Ontluchtingsklep.
Je moet op de druk letten...
...want anders valt hij weg of is er te veel.
In beide gevallen heb je geen stroom.
Stel je voor wat we samen kunnen bereiken als we met meer zijn.
We kunnen hele steden verlichten.
Wat gaan steden voor blinden met dat licht doen?
Die steden zijn voor de zienden.
We zijn met zijn tienen. Hoe zit het met de rest?
Wil je die achterlaten?
Natuurlijk niet, Kofun.
Maar vergis je niet: vanuit de natuur bekeken...
...zijn de blinden de afwijking, niet wij.
Weldra zullen ze bij ons komen...
...om te vragen om kinderen die kunnen zien.
Kinderen die hier worden opgeleid.
En in de toekomst ook op andere plekken.
God, de natuur, hoe je het ook noemt...
...geeft de mens het gezichtsvermogen terug.
Die verantwoordelijkheid is aan ons gegeven.
Bedankt, Oloman. -Ja.
Kofun.
Aan Jerlamarel moet je gewoon een beetje wennen.
Denkt hij dat hij een god is? Dat we allemaal goden zijn?
Nee, geen goden, maar de eersten van een nieuw ras.
Een terugkerend mensenras waarmee we ons potentieel realiseren...
...na 500 jaar als bange dieren in de duisternis.
Bange dieren?
Ik hoop dat je mijn echte vader een keer ontmoet.
Ik snap het, Kofun.
In het begin vond ik het ook moeilijk.
Maar ook al kun je zien...
...je hebt daar je hele leven in duisternis geleefd.
Geef het een beetje tijd.
Jerlamarel heeft ons niet opgevoed, maar hij had wel een doel.
Het licht terugbrengen. -Precies.
Begin maar met deze schop.
De Heksenzoekers hebben je stam vermoord.
We rouwen om hen.
Ook hier hebben de Valeya's de pijn van hun ziel gekend.
Maar mijn mensen zijn bang dat je Tamacti Jun terug naar ons leidt.
Ons kind is zwaargewond. Ze heeft genezers nodig.
In de wildernis haalt ze het einde van de dag niet.
Stuur je haar weg?
Het meisje mag blijven.
Maar zorg dat jullie sporen hiervandaan leiden.
Beloofd.
Flink zijn, Bow Lion.
Waar gaan jullie heen?
De Vlamgod mag het weten.
De Valeya's zullen je goed behandelen.
Je moet hier een leven opbouwen.
De buitenwereld heeft je niets te bieden, Bow Lion.
Je moeder is in je geest.
Ik droom een lang leven voor je, lief meisje.
Er komen nog veel reizen.
Mijn dappere leeuw.
Ik blijf Baba trouw.
We vergeten je niet, Bow.
Nu zijn we met zijn tweeën, grote reus.
Welke goden heb je boos gemaakt dat we dit verdienen?
Mijn moeder leerde me dat droevige dagen niet langer duren dan gelukkige dagen.
Was zij ook een waarzegger?
Nee, ze werd graag dronken.
Wat de les niet minder waardevol maakt.
Het wordt kouder.
We moeten een vuur maken. Ik ga jagen.
Kolonel. Dit is een verrassing.
Echt?
Ik ging ervan uit dat je me verwachtte...
...nu de kinderen van Baba Voss er zijn.
Ik was bezorgd toen je geen bericht stuurde...
...zoals je de generaal had beloofd.
Dacht je dat de boogschutters niets zouden zeggen?
Ik wou het doen. Het was een beetje hectisch hier.
We zijn er nu. Waar zijn mijn gevangenen?
Waarom is de generaal zo op deze kinderen gespitst?
Ik moet de bevelen van de generaal opvolgen.
Te begrijpen hoef ik ze niet.
Hou daar rekening mee.
In tegenstelling tot jou werk ik niet voor de generaal. We zijn partners.
Maak dat jezelf maar wijs.
Weet je zeker dat de kinderen die we meekrijgen van Baba Voss zijn?
Het is ver naar Trivantes en we mogen ons niet vergissen.
Je krijgt zijn dochter, Haniwa.
En de zoon? -Nee.
Hebben we een probleem?
Nee. Zolang de jongen maar hier blijft.
Vergeet niet dat mijn familie en ik bewapend zijn en met meer dan jullie.
Oké, dan is het meisje voldoende.
Kofun?
Sluip niet zo rond.
Ze praten over ons. Waarom praten ze over ons?
Wat?
Haniwa.
Kofun.
Baba.
Doe open.
Help.
Doe open.
Laat me eruit.
Haniwa. Nee.
Doe open.
Ga.
Vort.
Alles in orde?
Ze was mijn dochter. Jouw zus.
Ik zag gewoon geen andere mogelijkheid.
Zonde. Ze had zo'n groot potentieel.
Hoe zit het met Kofun?
Wat heeft hij gezien?
Genoeg.
Ik heb lang op deze twee gewacht.
Ik vind het zo erg.
Je hebt gedaan wat je kon.
Niet genoeg.
Meer dan ze voor jou had gedaan als de rollen andersom waren.
Weet je dat zeker?
Ja, absoluut.
En hoewel nu misschien niet...
...weet jij dat in zekere zin ook.
Het is jouw schuld niet.
Je vader was het ermee eens geweest.
Het is zo gebeurd.
Heksenzoeker?
Je bent altijd een vast punt in mijn leven geweest.
Het is bijna ondenkbaar dat je me niet adviseert...
...in het nieuwe leven dat ik nu begin.
Ik heb wat aanvullende opmerkingen.
Als mijn zus ze goedkeurt...
...wil ik ze voor de transitie aan de manschappen lezen.
Mijn troonsafstand.
Stop. Wat doe je?
Ga bij hem vandaan.
Tamacti Jun.
Wat heb je gedaan?
Bedankt voor je dienst.
Sibeth, nee.
Wat heb je gedaan?
Als een hond eenmaal bijt...
...hoe trouw die vroeger ook was...
...hoe dol je ook op hem was, moet hij worden afgemaakt.
Je hebt ons allebei vermoord. -Niet echt.
Zijn leger wacht buiten. Als ze dit weten...
Nee. Het was niet van hem.
Hij leende het alleen maar.
Ze zullen de waarheid horen.
Dat hij zich zo over mijn verwondingen schaamde dat hij niet verder kon.
Hij heeft zich volgens de Oude Traditie van het leven beroofd.
Een trouwe dienaar tot het einde.
Als jij en ik iets anders zeggen...
...wordt die waarheid mistig.
Dan komt er verwarring en raken we misschien allebei ons hoofd kwijt.
Of we kunnen hier samen uitlopen...
...met de boodschap waarin ik uitleg...
...dat ik in deze crisis de soldaten leidt met mijn zus aan mijn zijde.
De eerste keer dat ik regeer met haar advies.
Wees niet bang.
Ik ben er.
Ik ben hier.
Er gaat zo veel veranderen.
Laat los. Ga.
Kalm, Kofun.
Waar is mijn zus?
Ze maakt het goed.
Je gaf haar aan de Trivantianen.
Het zijn niet de monsters die je denkt.
Als ik niet met ze samenwerkte...
...zou de koningin deze plek, mijn familie, al lang hebben vermoord.
Met ons gezichtsvermogen en het Trivantiaanse leger...
...kunnen we de koningin voorgoed overwinnen.
Dat zal jaren duren...
...maar spoedig hebben we het machtigste leger op het continent.
Dan worden we niet meer als honden opgejaagd, maar als goden beschouwd.
Dat vergt offers.
Kofun, mijn zoon. Ik...
Ik ben je zoon niet, stomme zak.
Hou je mond.
Je verdient de zegen niet die je is gegeven.
Neem de achteruitgang. Ik wil niet dat de kinderen hem zien.
Het spijt me erg.
Je wordt naar buiten gebracht. Dan ben je vrij om te gaan.
En mijn zus?
Neem iedereen mee naar de provisiekamer.
Wacht tot ik roep.
Ik wil niet dat de kinderen hem horen.
Papa. Rechts.
Links.
Muur.
Zijn we er? -Ja, we zijn er.
Jerlamarel.
Waar ben je?
Je verschuilt je toch niet voor me?
Zie je me?
Want ik ruik je.
Verscholen in je vuil als een rat.
Is dit je Huis der Verlichting?
Er zijn geen bomen.
Geen lucht.
Alleen de stank van rottende dingen.
Als een ziekte hebben je gezichtsvermogen en je kennis je soort uitgeroeid.
Maar je voelt niets.
Jullie gekken weten niets.
Kom tevoorschijn en vecht met me als een man, lafaard.
Baba Voss, dit is niet nodig.
Je hebt mijn dochter aan de Trivantianen gegeven.
Dat is niet mijn, maar jouw schuld.
De generaal wilde haar omdat hij denkt dat ze je dochter is.
Welke generaal?
Edo Voss.
Edo.
Je broer.
Heb je haar zomaar meegegeven?
Ik had geen keus.
Welke man wacht 17 jaar op zijn kinderen en verraadt ze dan?
Ik vecht voor de hele mensheid. Dat vergt offers.
Je hebt mijn kinderen kwaad gedaan.
Het zijn jouw kinderen niet.
Ze waren gemaakt voor een doel dat je onmogelijk kon begrijpen.
Zo is het toch?
Ik scheur je hoofd eraf.
Nee, dat doe je niet.
Rotzak.
Denk je dat je me kunt verslaan?
O, zo stom ben ik.
Waar ben je? Lafaard.
Het is een wapen van de ouden.
Veel efficiënter dan jullie pijlen en zwaarden.
Ik weet wat een geweer is.
Het voorkeurswapen voor mannen zonder ballen.
Je kunt niet winnen, Baba Voss.
Je leeft in een wereld van eeuwige duisternis.
Ik hoor bij een toekomst waarin jouw soort voor altijd moet worden achtergelaten.
O nee. Nu ben je in mijn wereld.
Waar ben je?
Overal.
Niemand gaat tot ik terug ben.
Ik ruik je bloed, Jerlamarel.
Ja?
En je angst.
Ruik je die van jou?
Ik ga je bloed beetje voor beetje laten weglopen.
Zodat je voelt hoe je leven je verlaat.
De dood van een lafaard.
Langzaam en nat.
Kijk me aan.
Jij hebt dit gedaan.
Wacht.
Alsjeblieft. Niet doen.
Kofun?
Ja.
Alles in orde?
Nee.
De Heksenzoeker is dood.
Hij was de laatste van zijn soort.
Een soldaat die eervol inzag...
...dat hij zijn koningin, zijn koninkrijk...
...zijn goden en zichzelf had teleurgesteld...
...en geen andere keus had dan een soldatendood...
...voor een traditionele bevrijding.
Een held tot het einde.
Die ons de verantwoordelijkheid laat...
...om zijn nobele offer nut te geven.
Dus we gaan verder.
We bouwen voor onszelf een nieuwe wereld.
Een wereld zonder ontberingen.
Een wereld zonder gebrek.
Een wereld zonder... -Zonder angst.
Een wereld zonder haat.
Een wereld zonder bijgeloof.
Een nieuw pad dat we nog nooit bewandeld hebben.
En in deze nieuwe wereld, die te danken is aan het offer van Tamacti Jun...
...zijn misschien helemaal geen Heksenzoekers nodig.
Sergeant, we gaan naar de Lavendelweg.
Dat was interessant.
Een wereld zonder Heksenzoekers is een wereld zonder heksen.
We gaan mijn gezin zoeken.
Daar is geen discussie over.
Als we ze vinden, mag ons leger ze niet als vluchtelingen beschouwen.
'Ons' leger?
Niet dan?
De weg voor ons leidt naar een ziend koninkrijk.
Ik zal een ziende koning nodig hebben...
...om me in die wereld ziende kinderen te geven.
Omdat ik al eens door Jerlamarel ben afgewezen...
...ga ik dit niet nog een keer proberen.
Wat bedoel je?
Vertel me meer over je zoon.
Wat zie je, zoon?
Torens van Godsbeen.
Meer dan ik ooit gezien heb.
Er is rook.
Paris.
Ze is hier.
We gaan je zus halen.
Ondertiteld door: Hans Moerbeek