เชท เชท!
เชท เชท เชท!
ฮานิวา โคฟุน ข้าดีใจที่ได้เจอพวกเจ้า
เจ้าคือ...
ข้าคือเจอร์ลามาเรล พ่อของพวกเจ้า
เมื่อข้าได้ยินว่าราชินีและ นักล่าแม่มดเจอเผ่าอัลเคนนี
ข้าหวาดกลัวที่สุด
ดูพวกเจ้าสิ
เจ้าคงเหน็ดเหนื่อยจากการเดินทาง
มานี่สิ ข้าจะพาเจ้าไปพัก
บ้านแห่งการรู้แจ้ง
ข้าไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน
ข้าพบว่าอาคารยังไม่เสื่อมโทรม
แต่ก่อนเคยเป็นคุก จึงสร้างมาให้ทนทาน
ข้าใช้เวลาหลายปีตามหาชิ้นส่วน เพื่อสร้างเครื่องกำเนิดไฟฟ้า
แต่เพราะงั้นเราถึงมีไฟฟ้า สำหรับไฟ น้ำร้อน ความอบอุ่น
ทุกคนตื่นเต้นที่จะได้เจอพวกเจ้า
ทุกคนเหรอ
ข้าเอง
เจอพี่น้องของพวกเจ้าสิ
ฮานิวา โคฟุน มาจนได้
ข้าคือโอโลแมน พี่ชายเจ้า
นี่คือชีวา
- นั่นคือนนนี่ แซมมี่ - ยินดีต้อนรับ
คนนี้คือชีนา
ยินดีต้อนรับ
ยินดีที่ได้รู้จัก
ส่วนเจ้าวายร้ายตัวน้อยตรงนี้ คือฮายาห์กับโฮเวห์
พวกเจ้าคงหิวแล้ว หาอะไรกินกันก่อน
สำหรับอาหารที่เราได้รับประทาน กับครอบครัวที่เราร่วมรับประทานด้วย
ซึ่งรวมถึงพี่น้องใหม่ของพวกเรา
เราขอขอบคุณ
เริ่มกินกันได้
พวกเจ้าต้องพักผ่อนสักหน่อย
ฮานิวา นี่ห้องของเจ้า
โคฟุนจะอยู่ห้องข้างๆ
นี่ข้าวของสำหรับเจ้า นี่คือเตียงเจ้า
ภาพวาดนี้ฝีมือโคลด โมเนต์
ไม่ใช่ภาพวาดจริงๆ หรอก เป็นการทำขึ้นใหม่
สวยใช่มั้ยล่ะ
สวยค่ะ
และข้าเตรียมของดีที่สุดไว้สุดท้าย
นี่คือห้องน้ำของเจ้า
ส่วนขวดนี่คือสบู่
เรามีน้ำร้อนด้วย
ค่ะ เราอ่านเจอในหนังสือ
พวกเจ้าคงเห็นว่า ของจริงดีกว่าแค่อ่านจากหนังสือ
มาเถอะ โคฟุน ข้าจะพาไปที่ห้องเจ้า
พวกเขาอยากให้เราหลับ ท่ามกลางของพวกนี้รึ
คงงั้นล่ะ
ถ้าเราเป็นครอบครัวใหญ่ ทำไมเราไม่นอนด้วยกัน
ข้าก็คิดเหมือนกัน
เอ้านี่ เข้ามา
อุ่นจัง ถึงแม้จะไม่มีกองไฟ
ข้าคิดถึงพ่อ
ข้าก็คิดถึงเขาเหมือนกัน
เจ้าคิดว่าเราจะได้ อยู่กับพ่ออีกครั้งมั้ย
ไม่รู้สิ
เราเพิ่งทิ้งให้เขาอยู่ลำพัง...
หลังจากที่เกิดเรื่องกับแม่
ข้าไม่รู้ว่าเรามาที่นี่ทำไม
ห้ามใครคุยกับนาง
ห้ามใครเข้าใกล้นาง เฝ้านางไว้ ให้เหมือนชีวิตเจ้าขึ้นอยู่กับมัน
จริงเหรอ
จริง
ท่านพูดถูก
ท่านเตือนข้าว่าไม่ช้าก็เร็ว
ข้าจะเสียใจที่สนับสนุน พี่สาวท่านครองบัลลังก์ต่อไป
แต่ข้าไม่เชื่อแม้กระทั่ง ท่านจะสามารถทำนายได้ถูก
ทหารเหล่านี้แต่ละคนสูญเสีย พ่อแม่ ลูก พี่น้อง และภรรยา
แต่ละคนอาจกลายมาเป็นหัวหน้า ก่อจราจลต่อต้านนาง... หรือพวกเรา
ถ้าพวกเขารู้ว่านางทำอะไรลงไป
ข้ากลัวว่าจะหยุดไม่ได้
ถ้างั้นรึ
เจ้าจะปิดบังยังไง
คนกลุ่มเดียวที่นี่ที่รู้เรื่อง คือเจ้า ข้า แม่มดของเจ้า
และก็ผู้สมรู้ร่วมคิดของราชินี ซึ่งตอนนี้ก็ฟังคำสั่งนาง
และตัวราชินีเองด้วย
ไม่ช้าก็เร็ว คนของเจ้า จะอยากฟังเรื่องราวจากราชินี
เราจะปิดบังไม่ให้ใครรู้ เรื่องนั้นได้ยังไง
นางจะไม่มีสิทธิ์ออกจากที่นั้น ในฐานะราชินีอีกต่อไป
เจ้าหมายความว่าเช่นไร
หมายความว่ามีสองทางสำหรับเรา
นางออกมาโดยสละราชบังลังก์ ด้วยความเต็มใจ
อวยพรให้น้องสาวสืบทอดราชวงศ์ และปกครองต่อไป...
หรือนางไม่ออกมาอีกเลย
นางไม่มีวันสละบังลังก์เด็ดขาด ไม่ว่าเจ้าจะพูดยังไงกับนาง
ไม่ว่าข้าจะพูดอะไร ก็คงเกลี้ยกล่อมนางไม่ได้
เพราะงั้นท่านต้องเป็นคนพูด
เจ้าเป็นคนของเจ้าหญิงมักห์ราใช่มั้ย
นักล่าแม่มดไว้ใจให้เจ้าคุ้มครองข้า
ข้าเดาว่าเจ้าคงสาบานรับใช้ เขาหรือไม่ก็นาง
ข้าก็ต้องเดาว่าคงเป็นนาง
เพราะเขาดูหมิ่นเจ้าอย่างชัดเจน
เจ้าควรเงียบได้แล้ว
เมื่อวานนี้เอง ข้าคือสมบัติ ของชายที่ป่าเถื่อนที่สุด
ข้ายอมรับชะตากรรมเพราะว่า มันดีกว่าอีกทางเลือกหนึ่ง...
จนกระทั่งนาทีที่ข้าเป็นอิสระแล้ว
เจ้าติดหนี้อะไรนางกันแน่
ความจงรักภักดีสินะ
แต่การเชื่อฟัง
อนาคต ชีวิตเจ้าล่ะ
จะเป็นยังไง
ราชินีบอกข้าชัดเจนว่า ข้าจะได้รับอะไรถ้าข้าช่วยนางได้
ข้าขอบอกเจ้าอย่างชัดเจน
ว่าเจ้าจะได้อะไรถ้าเจ้าช่วยข้า
เป็นองครักษ์ของเจ้าหญิงก็ดีหรอก
แต่ย่อมดีกว่ามาก ถ้าได้เป็นองครักษ์ของราชินี
นี่คืออะไร
อ่านสิ
ครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ก่อนทุกวันนี้
สมัยที่ข้าเชื่อว่าเจ้ายัง เข้าใจเหตุผลได้
ข้าจดจำพี่สาวของข้าในแบบนั้น
และข้ามาที่นี่ด้วยหวังว่า พี่สาวคนนั้นยังอยู่ในตัวเจ้า
ว่านางจะยอมรับความจริง เกี่ยวกับสถานการณ์ของนาง
และทำสิ่งที่สมเหตุสมผล
"สละบังลังก์"
ประทับตราของเจ้า รับรองอย่างเป็นทางการ
อ่านให้พวกทหารฟัง ในวันนี้ ตอนนี้เลย
และยอมรับผลที่ว่าเจ้าจะใช้ชีวิต ภายใต้การปกครองของข้าในฐานะราชินี
ฝันเฟื่องอะไรเช่นนั้น
เดินเข้ามาที่นี่ คิดว่าข้าจะยอมทำแบบนั้นให้เจ้ารึ
ให้ข้ารึ
จะทำหรือไม่ทำ
ข้าเสนอเรื่องนี้ต่อเจ้าเพราะเมตตา และเห็นแก่ความทรงจำของพ่อเรา
ไม่ว่าเจ้าจะเลือกตอบรับหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับเจ้า
แต่นี่ไม่ใช่สิ่งที่ข้าเลือก มักห์รา
เจ้าก็รู้
มันไม่ใช่สิ่งที่มาต่อรองกันได้
เจรจาพลางขู่เพื่อไว้ชีวิตข้า
หรือเพื่อมอบ สิ่งที่เจ้าปรารถนามานาน
พระเจ้าเท่านั้นที่ตัดสิน ว่าใครจะเป็นราชาหรือราชินี
และเมื่อพระองค์เลือกแล้ว ความตายจะเป็นพยาน
หรือไม่ก็ไม่มีผู้สืบทอด ไม่มีกษัตริย์ ไม่มีกฎหมาย
แค่คำลวงที่เห็นพ้องต้องกัน ในหมู่คนไร้ค่า
ถ้าเจ้าต้องการ ความศักดิ์สิทธิ์ในตัวข้า
พวกเจ้าสักคนจะต้องกล้า หยิบมีดและเข้ามาลงมือ
กฎของพระเจ้า เสียงของพระเจ้า ดำรัสของพระเจ้า
น่าทึ่งที่ทุกอย่างเป็นไปตาม
อะไรก็ตามที่เจ้าต้องการ ในชั่วขณะนาทีนี้
ช่างพอดิบพอดีที่เจ้าจะได้เจอ จุดจบในสถานที่เช่นนี้
ประกาศว่าเจตจำนง ของพระเจ้าอยู่ข้างเจ้า
ทั้งที่ความโชคร้ายพราก ทุกสิ่งทุกอย่างไปจากเจ้า
พรากสิ่งที่เคยเป็นของเจ้า ทีละเล็กละน้อย
ข้ายืนกรานข้อเสนอให้สละบังลังก์
จะทำหรือไม่ทำ
ก็แล้วแต่เจ้า
ได้หลับบ้างมั้ย
ไม่ค่อย
ข้าพอนึกออก
พวกเจ้าทิ้งทุกสิ่งที่เคยรู้จักมา
เป็นปกติที่จะรู้สึกเหมือนสูญเสีย
แต่ข้าสัญญาพวกเจ้าว่า สิ่งตรงข้ามคือความจริงแท้
เจ้าได้อยู่กับครอบครัวแล้วตอนนี้
มาเถอะ ข้าจะพาไปดูรอบๆ
ที่นี่คือที่ที่เราเรียนทุกวัน
ขอดินสอ
เรามีหลายอย่างที่ต้องเรียนรู้
ใช่มั้ย
ส่วนที่นี่ก็คือหอสมุด
ข้าใช้เวลาเกือบสิบปี รวบรวมหนังสือเหล่านี้ไว้ที่นี่
วิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ การแพทย์
ประวัติศาสตร์ ภูมิศาสตร์ วิศวกรรม วรรณกรรม
บรรพบุรุษของพวกเราทำงาน อย่างประณีตมากในการบันทึกข้อมูล
ความรู้และความสำเร็จ ของพวกเขาเพื่อคนรุ่นหลัง
ราวกับว่าพวกเขารู้ว่า พวกเราต้องใช้ในสักวันหนึ่ง
มีหลายอย่างที่ข้าอยากบอกให้ พวกเจ้ารู้ พรวิเศษที่พวกเรามี
พรนี้บางครั้งอาจเหมือนคำสาปใช่มั้ย
เพราะทุกๆ วัน เราเห็นความสูญเปล่า
บนโลกใบนี้และในตัวเราเอง
และเราก็รู้สึกโดดเดี่ยว
จริงเหรอ
โคฟุน เจ้าก็รู้ว่าข้าหมายความว่าไง
เราต้องเก็บซ่อนสิ่งเหล่านี้ ที่เราทำได้ไม่ให้คนอื่นรู้
ใช่เลย
ข้าใช้เวลาเกือบทั้งชีวิตเดินทาง ค้นหาคนอื่นที่เป็นเหมือนข้า
ข้าข้ามทรีวานเทส ไปยังแบดแลนด์ตะวันตก
จากตะวันตกของพายัน ไปยังแอตแลนติก
ข้าไม่เคยพบคนที่มองเห็นเลย
ท่านได้เจอมหาสมุทรมั้ย
ข้าว่ายน้ำในนั้น
แล้วทำไมท่านถึงกลับมา
เพื่อสร้างสถานที่แห่งนี้
ป้อมปราการความรู้
และที่หลบภัยที่เรามาอยู่ร่วมกัน อย่างปลอดภัยเพื่อเรียนรู้
ศึกษาด้วยตนเองและสอนคนอื่นๆ ให้รู้ศาสตร์ต่างๆ ของบรรพบุรุษ
แต่ท่านบอกว่าไม่เคยเจอ คนที่มองเห็นเลย
ข้าไม่เจอ ข้าเลยสร้างพวกเจ้า
เราทุกคนเป็นลูกของท่านหรือ
ใช่ เจ้า โคฟุน
โอโลแมน ชีวา
ทุกคนยกเว้นเด็กเล็กสองคนนั้น
เด็กพวกนั้นคือลูกของโอโลแมน
แล้วแม่ของพวกเขาล่ะ
พวกเขารักแม่มากเหมือนที่พวกเจ้ารัก
และที่นี่มีก็ที่พักสำหรับนางเสมอ
แม่ของพวกเราตายแล้ว
- อะไรนะ - นางถูกฆ่าโดยนักล่าแม่มด
ข้าเสียใจที่ได้ยินเช่นนั้น
ข้าชอบนางมาก
คงไม่ได้ชอบขนาดนั้น เพราะท่านทิ้งนางไว้ลำพัง
- โคฟุน - ทั้งที่ตั้งครรภ์ลูกของท่าน
ท่านทิ้งพวกเราไปตลอดชีวิตที่ผ่านมา
ท่านไม่อยากรู้จักพวกเราเหรอ
ว่าเราเคยเป็นใคร เราเป็นคนแบบไหน
เจ้ามีสิทธิ์ที่จะโกรธ
ข้าคงโกหกถ้าบอกว่า ข้าไม่รู้สึกเสียใจ
ที่ข้าจัดการกับเรื่องนี้ด้วยวิธีนี้
ตอนนั้นข้ายังหนุ่ม ไม่ฉลาด
การที่ถูกเลือกไม่ได้ ทำให้ข้าสมบูรณ์แบบ
ไม่เลย ตรงข้ามด้วยซ้ำ
แต่ข้าก็ถูกเลือก โคฟุน เจ้าน่าจะเข้าใจ
ทารกที่มองเห็น ถือกำเนิดจากพ่อแม่ตาบอด
ข้าเกิดมาเพื่อเป็นสะพานข้าม ระหว่างโลกที่มืดมิด
กับโลกที่ดีกว่าเดิม
เราได้รับภารกิจจากพระเจ้า และเราจะถูกจดจำ
ชื่อของเราจะได้รับการกล่าวขาน ไปตลอดประวัติศาสตร์มนุษย์
มาเถอะ ข้าจะพาเจ้าไปดู เครื่องกำเนิดไฟฟ้า
เจ้าทำอะไรน่ะ
เขาไม่เห็นสนใจเลยเรื่องที่แม่ตาย
เขาสนใจสิ
เห็นชัดว่าเขาเสียใจเรื่องนี้ แต่แม่ไม่ใช่ภรรยาเขานี่
ไม่ใช่ไง แม่เป็นเพียง คนอุ้มท้องลูกให้เขา
อุ้มท้องพวกเรา โคฟุน เจ้าไม่ยุติธรรมกับเรื่องนี้
แล้วไง เขาเชื่อว่าเราได้รับเลือก เพื่อนำแสงสว่างมายังโลกนี้เหรอ
ได้รับเลือก
ถือกำเนิด
จะเรียกอะไรก็ตาม ข้ารู้แต่ว่าเราใช้ ชีวิตด้วยความกลัวมาตลอดจนถึงตอนนี้
ถูกตามล่าโดยคนที่ น่าจะกลัวเรามากกว่า
เจ้าอยากให้คนอื่นกลัวเหรอ
ข้าอยากให้คนอื่นกลัว มากกว่าถูกเผาในฐานะแม่มด
พร้อมรึยัง
ทั้งหมดนั่นเป็นถ่านหินหรือ
ใช่ เรามีเหมืองของตนเอง อยู่พ้นแนวรั้วนี้ไป
ดินแดนพายันเต็มไปด้วยถ่านหิน
ท่านสร้างไฟฟ้าจากถ่านหินเหรอ
ใช่แล้ว ข้าจะแสดงให้ดู
โอโลแมน
อรุณสวัสดิ์
การเผาถ่านหินในหม้อน้ำ ทำให้เกิดไอน้ำภายใต้ความดัน
พัดกังหันให้หมุนเครื่องกำเนิดไฟฟ้า เพื่อสร้างกระแสไฟ
ท่านสร้างเองคนเดียวหรือ
ใช่ ข้าสร้างใหม่เอง
แต่โอโลแมนคือคนที่ศึกษา วิธีที่ทำให้มันทำงาน
ข้าแค่เพิ่มสิ่งนี้ วาล์วที่ปล่อยแรงดัน
เห็นมั้ย เจ้าต้องควบคุมแรงดัน
ไม่งั้นจะไม่มีแรงดันเลย หรือมีมากเกินไป
ไม่ว่าจะทางไหนก็ไม่เกิดพลังงาน
ลองคิดดูว่าเราจะทำอะไรได้บ้าง ถ้าเรามีพวกมากขึ้น
เราสามารถทำให้ทั้งเมืองมีแสงไฟ
เมืองคนตาบอดจะเอาแสงสว่างไปทำไม
เมืองพวกนี้สำหรับคนที่มองเห็นสิ
พวกเรามีกันแค่สิบคน แล้วคนอื่นๆ ล่ะ
ท่านวางแผนจะทิ้ง พวกเขาไว้เบื้องหลังหรือ
เปล่าๆ ไม่ใช่อย่างนั้น โคฟุน
แต่อย่าเข้าใจผิด ในธรรมชาติทั่วไปนั้น
คนตาบอดคือความผิดปกติ ไม่ใช่พวกเรา
และในไม่ช้า พวกเขาก็ต้องมาหาเรา
ขอให้เราดูแลเด็กๆ ที่มองเห็น
เด็กๆ ที่ต้องการเรียน ในสถานที่เช่นนี้
แล้วในอนาคต ก็มีที่อื่นๆ เช่นนี้อีก
พระเจ้า ธรรมชาติ เจ้าอยากจะเรียกว่าอะไรก็ตาม
ได้เลือกที่จะคืนการมองเห็น สู่มวลมนุษยชาติ
และความรับผิดชอบนั้น ก็ส่งตรงมาถึงเรา
- ขอบใจมาก โอโลแมน - ครับ
โคฟุน
ข้ารู้ว่าอาจต้องใช้เวลาสักหน่อย ที่จะเข้าใจเจอร์ลามาเรล
เขาคิดว่าตัวเองเป็นพระเจ้าหรือไง คิดว่าพวกเราทุกคนคือพระเจ้า
เปล่า ไม่ใช่พระเจ้า แต่เป็นคนแรกของสายพันธุ์ใหม่
เป็นสายเลือดมนุษย์ที่กลับคืนมา ที่ช่วยให้เราเห็นศักยภาพที่แท้จริง
หลังจากใช้ชีวิตเช่นสัตว์ที่หวาดกลัว ในความมืดกว่า 500 ปี
สัตว์ที่หวาดกลัวรึ
ข้าหวังว่าเจ้าจะได้พบ พ่อจริงๆ ของข้าสักวัน
ฟังนะ ข้าเข้าใจดี โคฟุน
ตอนที่ข้ามาที่นี่ครั้งแรก มันก็ไม่ง่ายสำหรับข้า
แต่สิ่งที่เจ้าไม่เข้าใจจริงๆ คือแม้ว่าเจ้าจะมองเห็น
แต่ที่ผ่านมาเจ้าก็ใช้ชีวิต อยู่ในความมืดมาตลอด
ให้เวลากับมันสักหน่อย
เจอร์ลามาเรลไม่ได้เป็นคนเลี้ยงเรา แต่เขาให้กำเนิดเราอย่างตั้งใจ
- เพื่อนำแสงสว่างกลับคืนสู่โลก - ใช่แล้ว
เจ้าเริ่มต้นได้ด้วยเอาพลั่วนี้ไปใช้
นักล่าแม่มดฆ่าคนของพวกเจ้า
เราไว้อาลัยให้พวกเขา
ที่นี่ก็เช่นกัน พวกวาเลยารู้จัก ความเจ็บปวดของจิตวิญญาณดี
แต่คนของข้ากังวลว่าพวกเจ้า จะพาทามัคที จุนกลับมาหาพวกเรา
เด็กของเราบาดเจ็บสาหัส และต้องการหมอ
อยู่ในป่าเธอคงรอดไม่พ้นวันนึง
พวกเจ้าจะปฏิเสธได้ลงคอหรือ
เจ้าทิ้งเด็กสาวนั่นไว้ได้
แต่เจ้าทั้งสองต้องยอม เดินทางออกห่างจากที่นี่
ข้าสัญญา
ทำใจกล้าเข้าไว้ โบวไลออน
ท่านจะไปไหน
ใครจะไปรู้ได้
แต่วาเลยาจะดูแลเจ้าอย่างดี
เจ้าต้องใช้ชีวิตให้ดีที่นี่
ข้างนอกนั่นไม่มีอะไรสำหรับเจ้า โบวไลออน
แม่ของเจ้าอยู่ในจิตใจของเจ้า
ข้าขอให้เจ้ามีชีวิตยืนยาว สาวน้อยเอ๋ย
พร้อมการเดินทาง อีกหลายครั้งที่จะมาถึง
- เชท เชท - เชท เชท เชท
ไลออนผู้กล้าของข้า
ข้าจะอยู่ข้างเจ้า บาบา
เราจะไม่ลืมเจ้าเลย โบว
ตอนนี้เหลือแค่ข้ากับเจ้าแล้ว เจ้ายักษ์
เจ้าไปทำอะไรให้เทพเคือง ถึงต้องมาอยู่กับข้า
แม่ข้าสอนข้าว่าวันที่เศร้า อยู่ไม่นานไปกว่าวันที่สุขหรอก
นางเป็นนักพยากรณ์ด้วยรึ
เปล่า นางชอบเมาเหล้าน่ะ
นั่นหมายความว่าคำสอน ก็ไม่ได้มีค่าอะไรมากนัก
อากาศเริ่มหนาวแล้ว
เราน่าจะก่อกองไฟ ข้าจะหาฟืนมาเผา
พันเอก น่าประหลาดใจจริง
งั้นหรือ
ข้าคิดว่าเจ้าคงไม่คาดว่าจะเจอข้า
เมื่อลูกของบาบาวอสมาถึง
ที่จริงข้ากังวลนิดหน่อย ที่เจ้าไม่ติดต่อข้า
อย่างที่เจ้ารับปากกับนายพล
เจ้าคิดว่านักยิงธนูของข้า จะไม่รายงานหรือ
ข้ามีเรื่องต้องจัดการอยู่ ที่นี่วุ่นวายนิดหน่อย
เรามาอยู่ที่นี่แล้ว นักโทษข้าอยู่ที่ไหน
บอกข้าที ทำไมนายพลถึงได้ ยึดติดกับเด็กพวกนั้นเป็นพิเศษ
งานของข้าคือทำตามที่นายพลสั่ง
ไม่ใช่ตั้งคำถามกับเขา ไม่ต้องทำความเข้าใจเขา
เจ้าน่าจะลองทำตามนั้น
ข้าไม่เหมือนเจ้า ข้าไม่ได้ทำงาน ให้นายพล เราเป็นพันธมิตรกัน
ปลอบใจตัวเองแบบนั้นต่อไปเถอะ
เจ้าแน่ใจหรือว่าคนที่ได้มา คือลูกของบาบาวอส
อีกไกลกว่าจะไปถึงทรีวานเทส เราไม่อยากทำอะไรผิดพลาด
เจ้าจะได้ตัวลูกสาว ฮานิวา
- แล้วลูกชายล่ะ - ไม่ได้
เราจะมีปัญหากันแล้วสินะ
ไม่มีปัญหาเลย ตราบเท่าที่เด็กผู้ชายอยู่ที่นี่
ขอทวนความจำหน่อย ครอบครัวข้ากับข้า มีอาวุธ ส่วนพวกเจ้าก็คนน้อยกว่า
ถ้างั้น เด็กผู้หญิงคนเดียวก็ได้
โคฟุน
เจ้าไม่เห็นต้องแอบ
พวกเขาพูดถึงเรา ทำไมพวกเขาถึงพูดถึงเรา
อะไรนะ
ฮานิวา
โคฟุน
บาบา
เปิดประตู
ช่วยด้วย
เปิดประตู
ปล่อยข้าออกไป
ฮานิวา ฮานิวา ฮานิวา ไม่นะ
เปิดประตู เปิดประตู
ไปได้
เร็ว
เร็วเข้า
ท่านเป็นอะไรมั้ย
นางคือลูกสาวข้า น้องสาวเจ้า
ข้าแค่... ไม่มีทางเลือกอื่น
น่าเสียดาย นางมีศักยภาพมาก
แล้วโคฟุนล่ะ
เขาเห็นอะไรบ้าง
เห็นมากพอ
ข้ารอสองคนนี้มานานมาก
หนักใจจริงๆ
ท่านทำดีที่สุดแล้ว
ไม่ดีพอ
ดีกว่าที่นางจะปฏิบัติต่อท่าน ถ้าสลับบทบาทกัน
เจ้าแน่ใจเหรอ
ใช่ แน่ใจมาก
บางทีอาจไม่ใช่เวลานี้
แต่ท่านเองก็คิดอยู่บ้างเช่นกัน
ท่านไม่ใช่คนที่ต้องถูกกล่าวโทษ
และถ้าพ่อของท่านอยู่ที่นี่ เขาก็ต้องเห็นด้วย
ข้าจะจัดการให้ไว
นักล่าแม่มดรึ
เจ้าเกาะติดข้ามาตลอดชีวิต เท่าที่ข้าจำความได้
แทบคิดไม่ออกเลยว่า ถ้าไม่มีเจ้าเป็นที่ปรึกษา
ในชีวิตข้างหน้านี้ ข้าจะเป็นอย่างไร
ข้าเขียนข้อความเพิ่มเติมอีกหน่อย
คาดว่าพวกเขาจะได้รับ การเห็นชอบจากน้องสาวข้า
ข้าจะอ่านให้พวกทหารฟัง เพื่อเริ่มช่วงเปลี่ยนผ่าน
ข้าจะสละบังลังก์
หยุดนะ เจ้าทำอะไรน่ะ
ปล่อยเขา
ทามัคที จุน
เจ้าทำอะไร
ขอบใจที่รับใช้ข้ามานาน
ซิเบธ อย่า
เจ้าทำอะไรน่ะ
มักห์รา เมื่อสุนัขกัดเรา
ไม่ว่ามันจะเคย ซื่อสัตย์ต่อเราแค่ไหน
ไม่ว่าเจ้าจะรักมันแค่ไหน เจ้าก็ต้องฆ่ามัน
- เจ้าจะฆ่าพวกเราทั้งคู่ - ไม่หรอก
กองทัพของเขารอข้างนอกนั่น และถ้าพวกเขารู้...
ไม่ ไม่ ไม่ใช่ของเขา
เขาแค่ยืมไป
แล้วพวกเขาจะต้องได้ฟังความจริง
ว่าเขารู้สึกผิดที่ทำให้ข้าบาดเจ็บ เสียจนเขาทนไม่ไหว
เขาฆ่าตัวตายด้วยธรรมเนียมโบราณเดิม
เป็นทาสรับใช้จนจบชีวิต
เห็นได้ชัดว่าถ้าเจ้ากับข้า พูดไปคนละอย่าง
จะทำให้ความจริงถูกบดบัง
ทุกคนจะสับสน อลหม่าน และแน่นอน พวกเราทั้งคู่จะต้องถูกฆ่า
หรือเราจะเดินออกจากที่นี่ด้วยกัน
และแจ้งข่าวตามที่ข้าจะอธิบาย
ว่าในช่วงวิกฤตเช่นนี้ ข้าจะนำทัพทหารพร้อมน้องสาวเคียงข้าง
ครั้งแรกในรัชสมัยของข้า ที่ข้าจะปกครองพร้อมที่ปรึกษา
ไม่ต้องกลัว
ข้าอยู่นี่แล้ว
ข้าอยู่ที่นี่แล้ว
มีหลายอย่างที่จะต้องเปลี่ยนแปลง
ปล่อยนะ ปล่อยข้า ปล่อย
ใจเย็น โคฟุน
ท่านทำอะไรกับน้องสาวข้า
น้องสาวเจ้าสบายดี
ท่านยกนางให้พวกทรีวานเทียน
ทรีวานเทียนไม่ใช่สัตว์ประหลาด ที่เจ้าจะต้องกลัว
ถ้าไม่ใช่เพราะว่า ข้าเป็นพันธมิตรกับพวกเขา
ที่แห่งนี้ ครอบครัวของข้า คงถูกราชินีฆ่าตายไปนานแล้ว
ความสามารถในการมองเห็นของเรา กับกองทัพทรีวานเทียน
เราเอาชนะราชินีได้ราบคาบแน่
ซึ่งใช้เวลาหลายปี
แต่ในไม่ช้าเราจะควบคุมกองกำลัง ที่แข็งแกร่งที่สุดในทวีป
เราจะไม่ถูกล่าเยี่ยงสุนัขอีกต่อไป แต่จะถูกยกย่องเช่นพระเจ้า
แต่ก็ต้องมีการเสียสละ
โคฟุน ลูกชายข้า ข้า...
ข้าไม่ใช่ลูกชายเจ้า เจ้ามันบ้าไปแล้ว
หุบปากซะ
เจ้าไม่สมควรได้รับพรที่เจ้าได้
พาเขาออกไปด้านหลัง ข้าไม่อยากให้เด็กๆ เห็นเขา
ข้าขอโทษจริงๆ
เจ้าจะถูกพาออกไปยังด้านนอกของ สถานที่นี้ จากนั้นเจ้าจะเป็นอิสระ
แล้วน้องสาวข้าล่ะ
น้องสาวข้าล่ะ น้องสาวข้าล่ะ
พาทุกคนไปข้างล่าง แล้วจัดห้องเก็บอาหาร
รอคำสั่งของข้า
ข้าไม่อยากให้เด็กๆ ได้ยินเสียงเขา
- เฮ้ - เฮ้ เฮ้
พ่อ ทางขวาของพ่อ ทางขวา ทางขวา
ทางซ้ายมือ
กำแพง กำแพง
- เราถึงแล้วรึ - ใช่ เราถึงแล้ว
เจอร์ลามาเรล
เจ้าอยู่ไหน
เจ้าไม่ได้ซ่อนตัวหลบข้าใช่มั้ย
เจ้าเห็นข้ามั้ย
เพราะข้าได้กลิ่นเจ้า
ซ่อนตัวในสิ่งโสโครกเหมือนหนูท่อ
ที่นี่คือบ้านแห่งการรู้แจ้งหรือ
ไม่มีต้นไม้สักต้น
ไม่มีอากาศ
มีแต่กลิ่นเหม็นจากของที่เน่า
การมองเห็นและความรู้ทั้งหมดของเจ้า คือโรคที่จะกำจัดพวกของเจ้าจนหมดสิ้น
แต่พวกเจ้าไม่รู้สึกอะไร
พวกเจ้าช่างโง่ไม่รู้อะไร
ออกมาสู้กับข้า เยี่ยงบุรุษสิวะ ไอ้ขี้ขลาด
บาบาวอส ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้
เจ้ายกลูกสาวข้าให้กับพวกทรีวานเทียน
ไม่ใช่ความผิดข้า ความผิดเจ้าต่างหาก
นายพลต้องการนางเพราะเขาคิดว่า นางเป็นลูกสาวเจ้า
นายพลไหน
อีโดวอส
อีโด
พี่ชายเจ้า
แล้วเจ้าก็ยกนางให้เขาไปอย่างนั้นรึ
ข้าไม่มีทางเลือก
คนแบบไหนกันที่เฝ้ารอ 17 ปี ที่จะเจอหน้าลูกเพียงเพื่อจะหักหลัง
ข้าต่อสู้เพื่อมวลมนุษยชาติ ข้าจำต้องเสียสละ
พวกเขาคือลูกของเจ้า เจ้าทำร้ายพวกเขา
พวกเขาไม่ใช่ลูกเจ้า
พวกเขาเกิดมาเพื่อเผชิญชะตากรรม ที่เจ้าไม่มีวันเข้าใจ
ใช่เหรอ
ข้าจะฟันหัวเจ้าทิ้ง
ไม่มีทาง
บ้าเอ๊ย บ้าเอ๊ย
เจ้าอย่าหลงคิดไปว่าจะเอาชนะข้าได้
อ้อ ข้าโง่แบบนั้นล่ะ
เจ้าอยู่ไหน ไอ้ขี้ขลาด
นี่คืออาวุธของคนโบราณ
มีประสิทธิภาพยิ่งกว่า ธนูกับดาบของเจ้า
ข้ารู้ว่าปืนคืออะไร
มันคืออาวุธทางเลือก ของชายที่ขี้ขลาด
เจ้าเอาชนะไม่ได้หรอก บาบาวอส
เจ้าอยู่ในโลกแห่ง ความมืดมิดชั่วนิรันดร์
ข้าอยู่ในอนาคตที่คนแบบพวกเจ้า จะต้องถูกทิ้งไว้เบื้องหลังตลอดกาล
แย่จริง ตอนนี้เจ้าอยู่ โลกเดียวกับข้าละ
เจ้าอยู่ไหน
ทุกที่
ห้ามใครออกไปจนกว่าข้าจะกลับมา
ข้าได้กลิ่นเลือดเจ้า เจอร์ลามาเรล
งั้นเหรอ
และความหวาดกลัว
แล้วเจ้าได้กลิ่นของตัวเองมั้ย
ข้าจะกรีดเลือดเจ้า ทีละเล็กละน้อย
เจ้าจะได้รู้สึกถึงชีวิต ที่ค่อยๆ ไหลออกไปจากตัว
ความตายของคนขี้ขลาด
ช้าและเปียก
เชท เชท
มองมาที่ข้า มองมาที่ข้า
เจ้าทำสิ่งนี้
เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว
ขอร้อง อย่า อย่า
โคฟุนรึ
ครับ
ท่านสบายดีใช่มั้ย
ไม่เลย
นักล่าแม่มดตายแล้ว
เขาคือนักล่าแม่มดคนสุดท้าย
ทหารที่มีเกียรติที่รู้ตัวดีว่า
ได้ทำให้ราชินีของเขา อาณาจักรของเขา
เทพของเขา และตัวเขาเองผิดหวัง...
เขาไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากตายเฉกเช่นทหาร
ซึ่งต้องจบชีวิตตามธรรมเนียมดั้งเดิม
วีรบุรุษจนสิ้นชีวิต
ซึ่งทำให้พวกเราจะต้อง
ไม่ทำให้การเสียละอันน่ายกย่อง ของเขาสูญเปล่า
เราจะต้องสู้ต่อไป
เราะสร้างโลกใหม่สำหรับพวกเราทุกคน
โลกที่ไม่มีความยากลำบาก
โลกที่ไม่มีความปรารถนา
- โลกที่ไม่มี... - โลกที่ไม่มีความกลัว
โลกที่ไม่มีความเกลียดชัง
โลกที่ไม่มีความเชื่อโชคลาง
เส้นทางใหม่ที่ไม่เหมือนกับ ที่เราเคยเดินทางมาก่อน
และในโลกใหม่นี้ที่ทามัคที จุน ยอมเสียสละชีวิตให้
จะไม่ต้องมีนักล่าแม่มดอีกต่อไป
สิบเอก เราจะไปยังถนนลาเวนเดอร์
น่าสนใจจริงๆ
โลกที่ไม่มีนักล่าแม่มดย่อมหมายถึง โลกที่ไม่มีแม่มด
เราจะตามหาครอบครัวของข้า
เรื่องนี้เจ้าห้ามโต้แย้ง
เมื่อเราเจอพวกเขา ข้าจะไม่ยอมให้ กองทัพเราเรียกพวกเขาว่าผู้หลบหนี
กองทัพ "เรา" งั้นรึ
ไม่ใช่หรือไง
ถนนข้างหน้านำไปสู่ อาณาจักรของคนที่มองเห็น
สงสัยข้าจะต้องมีราชาที่มองเห็นด้วย
ในโลกแบบนี้ เพื่อให้กำเนิดลูกที่มองเห็น
เมื่อถูกเจอร์ลามาเรล ปฏิเสธครั้งหนึ่งแล้ว
เจ้าคงเข้าใจว่าทำไม ข้าถึงไม่เข้าหาใครก่อนอีกเลย
เจ้าต้องการจะสื่ออะไร
เล่าเรื่องลูกชายเจ้าให้ข้าฟังหน่อย
เชท เชท
เจ้ามองเห็นอะไร ลูกชาย
หอคอยแห่งกระดูกเทพ
มากกว่าที่ข้าเคยเห็นมาตลอดชีวิต
มีควันไฟ
พาริส
นางอยู่ที่นี่
ไปตามหาน้องสาวของเจ้ากันเถอะ
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ บวรกีรติขจร