ราชองครักษ์ของราชินี เปิดประตู
ได้ข่าวอะไรไหม
นางหลบหลีกสุนัขของเราได้ พวกอายูรากับเซนเทียร์
นางคงหลบหนีไปนอกเมืองแล้ว หรือไม่ก็ซ่อนตัวที่นี่ได้เก่งมาก
มีใครรู้เรื่องอีก
มีแค่ราชองครักษ์ แต่พวกเขาสาบานว่าจะเก็บเป็นความลับ
แปลว่าอีกไม่นานพวกขุนนางจะรู้เรื่อง ถ้าพวกเขายังไม่รู้ละก็
เมื่อขุนนางรู้เรื่อง คนของพวกเขาก็จะรู้เรื่องด้วย
ข่าวจะแพร่ออกไป
ถ้าโทรแวร์รู้เรื่องละก็ จะไม่มีทางหลีกเลี่ยงสงครามได้
เราต้องให้นางออกไปนอกเมือง ก่อนที่ข่าวจะไปถึงหูของศาล
เราสัญญาว่าจะยกซิเบธให้นางวันนี้
มันกลายเป็นแบบนี้ไปได้ไงกัน
สนธิสัญญาสันติภาพระหว่างสองชาติ
ขึ้นอยู่กับการแก้แค้นผู้หญิงเลวๆ คนเดียวงั้นเหรอ
ทามัคที อาวุธเทพแห่งสายฟ้าที่บาบาพูดถึงน่ะ
เจ้าคิดว่าไง
ข้าไม่รู้ว่าต้องคิดยังไงดี
บาบา วอสเป็นนักรบที่ยิ่งใหญ่ แต่เขาก็เผชิญอะไรมามาก
เขาอาจจะสับสนก็ได้
ไม่สำคัญหรอก เพราะมีคนโจมตีเขา
ข้าจะยืนกรานให้นางกลับบ้านไปขอคำรับรอง
ว่าการโจมตีครั้งนี้และอาวุธพวกนี้ ไม่ใช่ฝีมือของทรีวานเทส
มักห์รา โทรแวร์ไม่ได้โง่ นางรู้แน่ว่านี่คือการถ่วงเวลา
เราต้องถ่วงเวลาเพื่อตามหายัยพี่สาวตัวดีของข้า
เว้นแต่ว่าเจ้าจะโน้มน้าวนาง ให้ยอมรับอย่างอื่นไปแทนได้
ไม่ พวกเขาดูมุ่งมั่นที่จะได้ตัวนางมาก
แล้วไงต่อล่ะ
ทูตยังโกรธที่บาบาเข้ามาจู่โจมอยู่
ข้าจะให้เวลานางเย็นลง แล้วข้าจะเข้าไปคุยด้วย
เจ้าจะพูดว่าไง
ไม่รู้สิ
แต่ข้าคิดว่าเราทุกคนเห็นตรงกัน ว่ามันควรเป็นอะไรที่ดีมากๆ
ท่านจะทำให้ชะตาของเราทุกคน อยู่ในกำมือของคนโง่
ลอร์ดฮาร์แลนเป็นอะไรหลายอย่าง แต่เขาไม่ใช่คนโง่
ถ้าไม่ใช่เพราะอิทธิพลที่เขามีต่อโทรแวร์
เราคงทำสงครามไปตั้งแต่หลายเดือนก่อน
จู๋เลี่ยมทองแน่ๆ หมอนี่
ข้าไม่รู้หรอก
ข้าน่าจะอยู่ที่นั่น
แม้แต่ท่านก็ช่วยพาริสไว้ไม่ได้หรอก
ข้าไม่ยอมให้นางคอยดูแลผู้หญิงชั่วช้าแบบนั้นแน่
นางดูแลเด็กต่างหาก ไม่ใช่ซิเบธ
ข้ารู้ว่าท่านหัวเสียเรื่องพาริส
เราได้ผ่านช่วงเวลาไว้อาลัยให้นาง
ไม่ใช่แค่พาริสหรอก
หมายความว่าไง
พวกมันฆ่าโบวไลออน
โบวไลออนเหรอ
เทพแห่งสายฟ้า
นางไม่มีโอกาสแม้แต่จะสู้สักนิด
ไม่ได้สู้เลย แค่ตาย
นางอยู่กับท่านเหรอ
ใช่
ข้าเสียใจด้วย
ข้าก็เหมือนกัน
แม่คะ
ข้าเดาว่าท่านมาที่นี่เพื่อปล่อยเขาไป
ขอเวลาให้เราคุยกันสักพักนะ
- ข้าจะออกไปพร้อมกับพ่อข้า - ฮานิวา ไม่ใช่ตอนนี้
พี่สาวท่านฆ่าพาริส และท่านให้นางอยู่ในห้องนอนตัวเองอีก
แต่ท่านให้เขาอยู่ในคุกใต้ดิน
ถ้าข้าปล่อยเขาออกมา เขาจะตามรังควานทูตอีก
เขาไม่ไปหรอก
- ข้าไปแน่ - พ่อ
ฮานิวา ออกไปก่อน ขอร้อง
ไม่เป็นไร ลูกรัก
โนอยู่ไหน
โนอะไร
หมาไง
หมาเหรอ
มันอยู่สบายกว่าเจ้าตอนนี้ และได้กินอาหารดีกว่าด้วย
ดีแล้ว
ซิเบธล่ะ
ยังไม่มีสัญญาณของนางเลย
ข้าไม่เข้าใจว่าเจ้าไว้ชีวิตนางทำไม
การฆ่าน้องชายมันง่ายสำหรับเจ้าไหมล่ะ
ข้าขอโทษ
ขอโทษ เจ้าพูดถูก
นี่คือความผิดพลาด ข้าน่าจะฆ่านางซะ
อย่าทำพลาดกับทรีวานเทียนอีก
ข้าใช้เวลาเจรจาสันติภาพกับพวกเขาตั้งนาน
จะให้ข้าโยนมันทิ้งไปเฉยๆ
เพียงเพราะข้อสรุปของเจ้า ที่ไม่มีหลักฐานแน่ชัดไม่ได้
พวกมันจะมาที่นี่พร้อมกับอาวุธพวกนั้น
และพวกมันจะพังอาณาจักรของเจ้าจนราบ
ข้าไม่สงสัยที่เจ้าถูกอาวุธพวกนั้นโจมตี
- แต่เจ้าก็ขังข้าอย่างกับสัตว์ - เจ้าบีบให้ข้าทำแบบนี้
คิดว่าข้าอยากให้เจ้าอยู่ข้างล่างนี่เหรอ
ผ่านมาหลายฤดูที่ข้าสงสัยว่าเจ้าไปอยู่ไหน
ฝันว่าสักวันเจ้าจะกลับมา
และตอนนี้ข้าจำต้องขังเจ้างั้นเหรอ
ข้าแค่พยายามคุมสถานการณ์ไว้ให้ได้นานพอ ที่จะหาตัวซิเบธเจอ
ไม่งั้นโอกาสสร้างสันติภาพจะพังทลายลง
แต่ข้าจะคุมมันไว้ไม่ได้ ถ้าเจ้ามุ่งมั่นอยากทำลายมันขนาดนี้
ข้าอยากให้เจ้าไว้ใจข้า แค่ไม่นานหรอก
เจ้าทำได้ไหม
ได้
ดีมาก เพราะข้ามีอย่างอื่นที่อยากให้เจ้าทำ
อะไร
คุยกับโคฟุน
โคฟุนเหรอ
เขาต้องการพ่อมากกว่าที่เคยเป็นมา
เจ้ามีกุญแจไหม
ไม่มี
งั้นก็ช่วยขยับออกไปหน่อย
ขอโทษที่ทำคุกใต้ดินของเจ้าพัง
หาเรื่องให้ต้องซ่อมอีกแล้ว
พายาเคยเป็นอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่และศักดิ์สิทธิ์
ซึ่งการพูดถึงคนที่มองเห็นถือเป็นบาป
แต่ตอนนี้ อาณาจักรอันศักดิ์สิทธิ์ของเราเสื่อมทรามลง
ด้วยฝีมือของราชวงศ์ที่สร้างมันขึ้นมาเอง
พวกเขาให้ความสำคัญแก่ตัวเองก่อนประชาชน
และการกระทำเช่นนั้น ถือว่าพวกเขาได้สละสิทธิ์ที่มีมาแต่กำเนิด
ข้ารับใช้วูล์ฟ เคน ราชาผู้ยิ่งใหญ่ ซึ่งแน่นอนว่าเขาคงตายตาไม่หลับ
ลูกสาวของเขาได้หักหลังเขา และพวกเขาก็หักหลังเราด้วย
เนื่องจากเขาไม่อยู่ เพื่อแก้ไขการกระทำผิดๆ ของลูกสาวอีกต่อไป
เราก็จะทำแทนเขาเอง
ถึงเวลาที่พวกเราต้องลุกฮือในฐานะประชาชน ในฐานะผู้ศรัทธาอย่างแท้จริง
และกำจัดพวกแม่มดให้หมดไปจากเพนน์ซา
ขอบคุณ
เราต้องกำจัดพวกลูกนอกสมรส
ของมักห์รากับซิเบธ เคน
เชท เชท
- ไอ้พ่อมดเวร - ข้าจับมันได้แล้ว
จับมันไว้นิ่งๆ
โคฟุน
พอซะที
โคฟุน
พ่อเหรอ
โคฟุน บาดเจ็บรึเปล่า
ไม่ครับ ก็แค่รอยบาด ข้าไม่เป็นไร
- ขอจับซิ - ข้าบอกว่าไม่เป็นไรไง
ท่านมาที่นี่ทำไม
พวกเขาบอกว่าข้าจะเจอตัวเจ้าได้ที่นี่
ไม่ใช่ ข้าหมายถึงว่าท่านกลับมาที่นี่ทำไม
เราต้องคุยกัน
แม่เจ้าเล่าเรื่องทุกอย่างให้ข้าฟังแล้ว
งั้นเราก็ไม่มีอะไรต้องคุยกัน
โคฟุน ฟังข้าก่อน ขอร้อง
บาบา วอส ท่านมีหมาด้วย
ไปให้พ้น
โคฟุน โคฟุน
ครับแม่ ข้าอยู่นี่ ข้าไม่เป็นไร
ท่านน่าจะบอกข้าว่าเขากลับมาแล้ว
- พวกมันมีกี่คน - เราจับได้สี่คน
ข้าบอกว่าไม่เป็นไรไงเล่า
ถ้าคมดาบเข้าไปลึกกว่านั้น เขาคงตายไปแล้ว
นี่มันอะไร หลังจากฮานิวาถูกจับตัว และเกือบถูกเผากลางถนน
นักล่าแม่มดชักจะเหิมเกริมเกินไปแล้ว
ถ้าคนที่ทำร้ายเขาเป็นนักล่าแม่มด
เจ้าหนุ่มนั่นคงไม่รอด
- ข้าไม่เห็นด้วย - ยังเป็นฝีมือพวกเขาอยู่ดี
การก่อจลาจลของพวกเขา ทำให้คนอื่นกล้าลงมือกับลูกๆ ของข้า
- ข้าขอให้จับกุมพวกมันมาให้หมด - เพื่ออะไร
ข้าจะแขวนคอพวกมันข้อหาเป็นกบฏ
ช่วยออกไปก่อน
เดี๋ยวนี้เลย
ไป ไปสิ
ท่านโมโห ข้าเข้าใจ ครอบครัวของท่านถูกข่มขู่
แต่ท่านจะลากพลเมืองมาแขวนคอ
โดยไม่ผ่านขั้นตอนไม่ได้
อย่าคิดแบบแม่คน จงคิดแบบราชินี
ราชินีที่ท่านเป็นอยู่ตอนนี้
บางทีราชินีก็ต้องทำเรื่องเลวร้าย เพื่อประโยชน์ของอาณาจักร
ท่านเหมือนพี่สาวท่านไม่มีผิด
นางอาจจะถูกก็ได้ ไม่มีใครกล้าขัดขืนนางเหมือนที่พวกมันทำกับข้า
ข้าใช้เวลา 20 ปีเป็นคมดาบฆ่าคนเพื่อซิเบธ
ข้าจะไม่ทำแบบนั้นอีก
ถ้าท่านสั่งให้ข้าทำแบบนั้น ข้าก็ขอสละตำแหน่งของตัวเอง
งั้นข้าก็จะไม่สั่งเจ้า
ร้อยเอกกอสเซ็ต
ครับฝ่าบาท
พาคนของเจ้าไปลากตัวพวกมันทุกคนมาให้ข้า
ข้าจะไม่ยอมหวาดกลัวสูญเสียลูกๆ ข้า
ในอาณาจักรของข้าเอง
ครับฝ่าบาท
จะมีประโยชน์อะไรที่ต้องรอทูตโทรแวร์กลับมา
ความล่าช้าของนางทำให้เห็นชัดแล้ว
ว่าเพนน์ซาไม่มีเจตนาที่จะให้เกียรติ ตามเงื่อนไขการสงบศึกของเราเลย
โทรแวร์เป็นทูตมากประสบการณ์
ถ้าพวกเขาขัดขืน นางจะต่อรองจนได้ตามเงื่อนไขของเรา
เงื่อนไขของเรา มีข้อดีต่อชาวพายันมากกว่าเราซะอีก
พวกเขามั่นใจเกินไป หลังจากเหตุการณ์ที่ช่องเขากรีนฮิลล์
ทรีวานเทสมีอำนาจทางการทหารเหนือกว่า
สิ่งเดียวที่เราต้องทำ คือให้พวกมันลิ้มรสของความพ่ายแพ้บ้าง
แล้วเงื่อนไขก็จะเปลี่ยนไปอย่างมากเลยละ
นายพลวอสก็มีความเห็นแบบเดียวกัน
ซึ่งเป็นสิ่งที่นำไปสู่ สงครามที่ช่องเขากรีนฮิลล์ตั้งแต่แรก
อีโดประเมินกองทัพพายันต่ำไป แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาคิดผิด
เราเอาชนะพวกแกไนต์ได้ ตอนนี้เรามีกำลังเต็มที่
และเราควรเจรจาต่อรองจากจุดนั้น
สภาการคลังคิดยังไงบ้าง
ไม่ใช่กงการอะไรของข้า ที่ต้องพิจารณาทางแก้ด้านการทหาร
แต่ตอนนี้มีอีกหลายเรื่องที่เราไม่รู้
โทรแวร์จะกลับมาพร้อมกับราชินีหรือไม่
ไม่ว่าจะแบบไหน เราก็รู้ว่าต้องทำอะไรต่อ
พอถึงตอนนั้น พวกมันก็พร้อมจัดการเราแล้ว
ซึ่งมันไม่น่าเป็นปัญหา ถ้าเรามีกำลังเต็มที่อย่างที่ท่านว่าไว้
ข้าว่าเรารอก่อนดีกว่า
สภาประชาชนเห็นด้วยกับสภาการคลัง
สภากองทัพยอมรับตามเสียงข้างมาก
ข้าตัดสินใจแล้ว ว่าช่วงนี้เจ้ากับโคฟุนไม่ควรออกไปนอกวัง
มันอันตรายเกินไป
โอเค
โอเค เจ้าจะอยู่ข้างในใช่ไหม
ไม่ใช่
ฮานิวา ข้างนอกมันไม่ปลอดภัย
มันไม่เคยปลอดภัยอยู่แล้ว
โอ๊ย! ชาร์ล็อตต์
มีคนอยู่ในห้องเจ้าเหรอ
ไม่นี่
ผิดแล้ว ถอยไป
หยุดนะ
นี่เวร็นเอง
ข้านึกว่าจะไม่ได้เจอเจ้าอีกแล้ว
ข้ารู้
ข้าว่าข้าควรออกไปได้แล้วใช่ไหม
อือ ข้าไปดีกว่า
เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า ทำไมถึงมาที่นี่
เรามีเรื่องต้องคุยกัน
โอเค
ไม่เป็นไรนะจ๊ะ ไม่เป็นไร
เฮ้ ฟังนี่สิ เป็นไง
เฮ้ ไม่เป็นไรนะ
เฮ้ ไม่เป็นไร
ไม่เป็นไรเนอะ
มีอะไร
ข้าได้ยินเสียงเด็กร้องไห้ เลยคิดว่าท่านอาจต้องการความช่วยเหลือ
ข้าแค่พยายามปลอบแกอยู่
ฟังดูเหมือนทรมานแกมากกว่า
ข้าเคยเลี้ยงเด็กมาก่อนนะรู้ไหม
รู้สิ
และทุกวันนี้พวกเขาก็ยังงอแงอยู่เลย
มา ส่งแกมาให้ข้าสิ
หวัดดีจ้ะ วูล์ฟ ไงจ๊ะ
ข้าชื่อชาร์ล็อตต์นะ ไงเจ้าหนู
ข้าไม่รู้ว่าอะไรกวนใจแกอยู่ เหมือนแกรู้เลยว่าข้าไม่ใช่แม่แก
ไม่หรอก ที่แกรู้คือแกมีลมในท้อง และระบายออกมาไม่ได้
นั่นแหละ
ตดออกมาเลย เจ้าตัวน้อย
เจ้ารู้ใจแกดีจัง
ข้าชอบเด็กจนถึงวันที่พวกแกพูดเป็นนั่นแหละ
ท่านจะอุ้มแกต่อไหม
ไม่ละ
เชิญเลย แกอยู่กับเจ้าแล้วมีความสุขดี อยู่ก่อนสิ
โอเค
ไงจ๊ะ
เจ้ามีลูกเป็นของตัวเองไหม
ถ้าข้ามีนะ
ข้าคงไม่ถ่อไปโน่นมานี่ คอยดูแลลูกท่านไม่ให้เจอปัญหาหรอก
ข้าคิดเสมอว่าข้าอยากมีลูกสาว
อาจจะตั้งชื่อแกเป็นชื่อดอกไม้
ลิลลี่ โรส
แต่ชีวิตแบบนี้ กับเดอะคอมพาส…
คือสิ่งเดียวที่ข้ารู้จัก
คือสิ่งเดียวที่ข้ามอบให้เด็กสักคนได้
ถ้าข้าจะหาเรื่องทำให้เด็กอีกคนเกิดมาบนโลก…
ข้าอยากมีอะไรให้ลูกได้มากกว่านี้
ข้าว่าเจ้ามีอะไรมากกว่าที่เจ้าคิด
ชาร์ล็อตต์ ข้าไม่รู้ว่าข้าเคยขอบคุณเจ้าไหม
ที่คอยปกป้องลูกข้า
ข้าทำจริงๆ ท่านไม่เคย
โปรดรู้ไว้ว่าข้ารู้สึกขอบคุณมากๆ
ไม่จำเป็นหรอก นี่คือภารกิจอันศักดิ์สิทธิ์ของข้า
- แม่คะ - อะไร มีอะไรเหรอ
ข้าอยากให้ท่านมากับข้า เดี๋ยวนี้เลย
เราไม่เป็นไร ท่านไปเถอะ
อาวุธเป็นเรื่องจริงสินะ
บาบา เจ้าพูดถูก
ในแง่นึง สภาไทรแองเกิลต้องการสันติภาพ
ส่วนอีกแง่นึงคือวางแผนทำลายล้างเรา
ไม่ใช่แบบนั้น
ไม่ใช่ทั้งหมด
นี่ไม่ใช่ฝีมือสภาไทรแองเกิล
แต่เป็นนักวิทยาศาสตร์เลวๆ ของกองทัพ ที่ชื่อทอร์มาดา
ทอร์มาดาเหรอ
ท่านรู้จักเขาเหรอ
มันเป็นคนไม่มีหัวจิตหัวใจ มันฆ่าคนเป็นพันยังได้
ตอนแรกข้าจำเสียงมันไม่ได้…
แต่มันนั่นแหละที่เป็นคนฆ่าโบวไลออน
เราจะสู้กับมันได้ยังไง ถ้าอาวุธที่เจ้าว่ามันทรงพลังขนาดนั้น
ระเบิด เราต้องทำลายมันทิ้ง ก่อนที่มันจะถูกนำมาใช้
เราต้องกลับไปที่บ้านแห่งการรู้แจ้ง
แปลว่าเจอร์ลามาเรล สร้างอาวุธให้ทรีวานเทียนอยู่สินะ
เจอร์ลามาเรลตายไปแล้ว
ว่าไงนะ
อีโดฆ่าเขาและบังคับให้ลูกๆ ของเขา
สร้างระเบิดภายใต้การกำกับของทอร์มาดา
แม่คะ
เราจำเป็นต้องไป
เราทำลายระเบิดได้ เราจะได้ช่วยชีวิตพี่น้องของเรา
หมายถึงพี่น้องที่ยกเจ้าให้อีโดน่ะเหรอ
โอโลแมนถูกบังคับให้ทำแบบนั้น และให้สร้างระเบิด
เขาตายเพื่อให้ข้าหนีรอดมาเตือนพวกเจ้า
ทอร์มาดาคนนี้น่ะ มันจะสร้างอาวุธขึ้นมาอีก
เขาสร้างไม่ได้ถ้าไม่มีพวกเด็กๆ
ขั้นตอนการสกัดถ่านหินต้องใช้คนที่มองเห็น
เขาต้องการคนพวกนั้นเพื่อสร้างอาวุธ
ยังสงสัยอีกไหมว่าทำไมพวกมันถึงกลัวเรา
เจ้าบอกว่าอาวุธนั่นสร้างมาจากถ่านหินเหรอ
ใช่
ข้าจะให้ทามัคที จุน พากองทหารของเขาไปล้อมบ้านนั้น
พวกมันจะได้ยินเสียงพวกเขาจากระยะไกลมาก
ข้าจะไปกับฮานิวาและโคฟุน
พวกแกรู้จักบ้านและพื้นที่รอบๆ
เราจะปล่อยลูกๆ ของเจอร์ลามาเรลเป็นอิสระ
และพวกเขาจะบอกวิธีทำลายอาวุธพวกนี้ให้เรารู้
เจ้าอยากพาลูกเรากลับไปที่นั่นเหรอ
พวกแกไม่ใช่เด็กคนเดิม กับตอนที่เดินเข้าไปที่นั่นครั้งแรก
ตอนนี้พวกแกเป็นผู้ใหญ่แล้ว
- เป็นนักรบ - แต่เจ้าบาดเจ็บอยู่
ข้าบาดเจ็บเสมอแหละ
ตอนแรกก็พาริส ตอนนี้โบวไลออนอีก
ข้าทนเสียพวกเจ้าไปไม่ได้แม้แต่คนเดียว
แต่เราปล่อยให้การตายของพวกเขา สูญเปล่าไม่ได้
คืนนี้พวกเจ้านอนหลับพักผ่อนให้เต็มที่ แล้วออกเดินทางแต่เช้า
ขอบคุณค่ะแม่
มาเถอะ
ข้าน่าจะเชื่อเจ้าแต่แรก
เราทั้งคู่คิดถูก และเราทั้งคู่ก็คิดผิด
แล้วเจ้าคิดยังไง
เรื่องอะไร
ฮานิวา กับผู้หญิงของแก
แกตกหลุมรักทรีวานเทียนเหรอ
แกก็เหมือนแม่แกนั่นแหละ
ใช่ เรารู้ดีว่าผลมันออกมาเป็นยังไง
- ท่านทูต - ว่าไง
ลอร์ดฮาร์แลนขอเข้าพบครับ
ให้เขาเข้ามา
เชิญเข้าไปได้
แวะมาบอกลาเหรอ
เจ้าโกหกข้า
- ฮาร์แลน - อาวุธที่บาบา วอสพูดถึงเป็นเรื่องจริง
ทรีวานเทียนวางแผนโจมตีเรา
เจ้าเสียสติไปแล้วรึไง
ทอร์มาดา ชายที่ชื่อทอร์มาดาเป็นคนสร้างมันขึ้นมา
ถ้าเจ้าโกหก ข้าจะปาดคอเจ้าซะ
ข้ารู้จักเจ้าดี
ไม่ดีอย่างที่เจ้าคิดหรอก
อ้อ ดีสิ และเจ้าก็รู้จักข้าด้วย
ดีพอที่รู้ว่าข้าจะไม่หักหลังเจ้า
จะฆ่าข้าหรือจูบข้าก็เลือกทำซะที ให้ตายเถอะ
ข้าต้องแน่ใจก่อน
แล้วแน่ใจรึยัง
อือ
ข้าเคยได้ยินชื่อทอร์มาดา
เขาคือหนึ่งในนักวิทยาศาสตร์แถวหน้าของกองทัพ
เขาเป็นพวกสุดโต่ง แต่เขาไม่ได้ทำอะไรร้ายแรงมาพักใหญ่แล้ว
เห็นได้ชัดว่าเขามัวยุ่งกับการสร้างอาวุธ ที่ทำลายล้างเมืองต่างๆ ได้
มันจะเป็นแบบนั้นได้ไง
ข้าไม่รู้
อาวุธพวกนี้ทำขึ้นมาจากถ่านหินจำนวนมาก
เพราะงี้เจ้าถึงเอามีดมาจ่อคอหอยข้าสินะ
ใช่
ถ่านหินแทบทั้งหมด ที่ลักลอบนำเข้าไปยังทรีวานเทสนั้นมาจากข้า
แปลว่าพวกมันได้ไปจากเจ้า
ส่วนนึงของของที่ข้าขนส่งนั้น ถูกส่งไปให้สภากองทัพด้วย
ข้าถึงทำให้ทางสะดวกได้อยู่นี่ไง
สภากองทัพเหรอ เจ้าว่าเขาเป็นพวกเดียวกับทอร์มาดาไหม
เป็นไปได้ การรบที่ช่องเขากรีนฮิลล์คือความอับอาย
สภากองทัพไม่ได้เก็บเรื่องที่เขา อยากแสดงแสนยานุภาพเป็นความลับ
หากรัฐบาลฝ่ายเลวๆ ของข้า วางแผนเดินทัพสู่พายา
แปลว่ามันไม่ใช่สงครามแค่กับประเทศของเจ้า
แต่เป็นสงครามกลางเมืองภายในด้วย
เยี่ยม
แล้วเราจะหยุดยั้งมันได้ยังไง
วันนี้ข้าจะกลับไปพร้อมกับซิเบธ
เมื่อข้าส่งมอบอุปสรรคด่านสุดท้ายเพื่อสันติภาพ
พวกเขาจะลงนามในสนธิสัญญาตามที่ตกลงกันไว้
ถ้าสภากองทัพคัดค้าน เราก็จะรู้จุดยืนของเขา
- ไม่ - ไม่เหรอ
ราชินีไม่ยอมปล่อยพี่สาวนางไป
จนกว่าเจ้าจะรับรองได้ว่า การเตรียมก่อเหตุการณ์ไม่สงบได้ยุติลงแล้ว
ราชินีไม่ได้อยู่ในจุดที่สามารถเรียกร้องอะไรได้
ยังไงนางก็ทำไปแล้ว
ถ้าข้ากลับไปโดยไม่มีซิเบธ สงครามจะเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
ได้สิ ถ้าเจ้าเปิดโปงรัฐบาลชั่วๆ นั่น
ป้องกันไม่ให้เกิดสงครามกลางเมือง คนจะยกย่องเจ้าเป็นวีรสตรี
หรือไม่ก็ถูกฝัง
มากับข้าเถอะ
ไปทรีวานเทสน่ะเหรอ
เจ้าอาจต้องช่วยสนับสนุนคำโต้แย้งของข้า
อือ แล้วใครจะรับฟังข้ากันล่ะ
เจ้าต้องการสันติภาพมากกว่าเรา พวกเขารู้ดี
มันทำให้เจ้ามีความน่าเชื่อถือ
อีกอย่าง เจ้ามีเส้นสายของเจ้า พวกเขาช่วยเราแกะรอยถ่านหินได้
ข้าพาเจ้าไป ในฐานะตัวแทนทูตอย่างเป็นทางการได้
มันเสี่ยงไป ข้าอาจถูกจับไปใช้เป็นตัวต่อรอง
ข้าไม่อยากเปิดเผยตัวตนของข้า ถ้ามันไม่จำเป็น
ยังไง ข้าไม่เข้าใจ
ข้าแอบเข้าไปในทรีวานเทสตั้งแต่ข้ายังเล็ก
ถ้าเจ้าถูกจับได้ พวกเขาจะประหารเจ้าที่เป็นคนสอดแนม
งั้นข้าก็ควรอยู่เงียบๆ
ความคิดนี้แย่มาก
ข้าเห็นด้วย
เราควรออกเดินทางเดี๋ยวนี้เลย
ไม่ต้องซุ่มมาเงียบๆ ก็ได้ แกตื่นอยู่
ทำไมแกถึงมาอยู่ในนี้
มีแต่กลิ่นเหม็นเน่าของมัน
กลิ่นของนางคือสิ่งที่ทำให้แกสงบ ไม่ว่าจะดีหรือแย่ก็ตาม
ใช่ นี่แหละเจ้าหนูของข้า
มาหาปะป๊าบาบาเร็ว
ปะป๊าบาบา
- เจ้ารู้ข่าวเรื่องระเบิดรึยัง - รู้แล้ว
พรุ่งนี้เราจะไปทำลายมันทิ้ง
ถ้านี่เป็นคำเชิญละก็ ข้าตอบตกลง
ขอบใจนะ ชาร์ล็อตต์
ไม่เป็นไร บาบา วอส
เราคงแย่แน่ถ้าไม่มีเจ้า ชาร์ล็อตต์
โถ บาบา พูดงี้ข้าเขินแย่
ท่านทำอะไรกับแกน่ะ
โคฟุน
แกเป็นหลานชายข้าไม่ใช่รึไง
นี่พ่อของเจ้า
ใช่
มานี่มา
รู้ไหม วันที่เจ้ากับน้องสาวเจ้าเกิดมา
พวกนักล่าแม่มดโจมตีหมู่บ้านของเรา
หลายคนล้มตาย และเราหลบหนีออกมา
คืนแรกของเจ้าต้องอยู่ในป่า
และข้าคอยระวังภัยตลอดคืนอันหนาวเหน็บ
เสียงลมที่พัดผ่านต้นไม้ ฟังดูเหมือนเสียงลมหายใจของนักล่าแม่มด
ข้าเป็นพ่อคนได้ไม่ถึงวัน
และข้าก็คิดแล้วว่าข้าทำให้เจ้าผิดหวัง
ที่ข้าปกป้องลูกๆ ของข้าไว้ไม่ได้
ความกลัวนั้นไม่เคยหายไปเลย
แต่ข้าเรียนรู้ที่จะยอมรับมัน
มันคือสิ่งที่ทำให้เราเป็นพ่อคนได้
ข้าไม่รู้ว่าข้าควรเป็นพ่อคนไหม
ไม่ใช่แบบนี้
โธ่ ไอ้ลูกชาย
เจ้าจะหาทางได้เอง เหมือนที่พ่อทุกคนทำได้
ยังไงล่ะ
มันไม่มีความลับอะไรหรอก
เจ้าจะรู้สึกหวาดกลัว… บ่อยด้วย
มันคือส่วนหนึ่งของคนเป็นพ่อ
การเป็นพ่อคนมันคือการสู้อีกแบบนึง
การสู้ที่เจ้าทำด้วยหัวใจ
และเจ้าน่ะ โคฟุน
เจ้ามีหัวใจที่แข็งแกร่งกว่าใครที่ข้าเคยเจอ
รับแกไปสิ
การสู้ของเจ้าเริ่มต้นตั้งแต่วันนี้ ลูกพ่อ
ตลอดเวลาที่อยู่หน้าผาหมาป่า…
เจ้าทำอะไรเหรอ
ข้าล่าสัตว์
ปีนเขา
ฝันถึงเจ้า
เจ้าไม่เห็นต้องฝันถึงข้าเลย เจ้าก็รู้ว่าข้าอยู่ที่ไหน
ในฝันของข้า เจ้าไม่ได้อยู่ที่นี่ เราอยู่ไกลจากที่นี่นัก
ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่ที่นี่แล้วไม่มีความสุข
แต่สักวันเจ้าอาจจะมีก็ได้
เมื่อเราไม่ต้องใช้ชีวิตภายใต้คำขู่ทำสงคราม
อาณาจักรและประเทศจะเผชิญคำขู่เสมอ ที่รัก
เจ้ายังจำได้อยู่ไหมว่า การใช้ชีวิตห่างไกลจากเรื่องพวกนี้มันรู้สึกยังไง
เงียบ สงบ…
อยู่พร้อมหน้ากัน
ลูกๆ อยู่ใกล้แค่เสียงตะโกนถึง
โลกมันเปลี่ยนไปแล้ว
ไม่ใช่
โลกยังคงอยู่เหมือนเดิม แต่เราสัมผัสมันไม่ได้จากที่นี่
เวร็น
มีอะไรเหรอ
ภาพของทหารตอนโดนระเบิดยังติดตาข้าอยู่เลย
นาทีหนึ่งพวกเขายืนอยู่ตรงนั้น แล้วนาทีต่อมา…
พวกเขาก็…
ร่างแหลกเป็นชิ้นๆ…
ถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน
ข้าสลัดภาพนั้นออกจากหัวไม่ได้
การมองเห็นไม่ใช่พรสวรรค์เสมอไป
ไม่ยักรู้ว่ามันเคยใช่ด้วย
เวร็น
ข้าเป็นทหารหนีทัพ
ว่าไงนะ
ข้าทิ้งกองทหารของข้ามา และโทษคือการประหารชีวิต
ข้ากลับไปไม่ได้อีก
ข้าจะไม่มีวันได้เจอครอบครัวข้าอีก
พวกเขาจะบอกว่าข้าเป็นคนขี้ขลาด
ครอบครัวข้าจะถูกประณาม
ถ้าพ่อแม่รู้จักเจ้า พวกเขาต้องรู้แน่ว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง
ทุกครั้ง…
ที่ข้าได้ยินพ่อเจ้าพูด…
ข้าได้ยินเสียงของอีโด
เจ้าคิดถึงเขา
เขาเปรียบเหมือนพ่อของข้า
เขาสร้างระเบิดพวกนี้ขึ้นมา
ข้ารู้
ข้าก็ยังรักเขาอยู่ดี
แปลว่าข้าเป็นคนยังไงล่ะ
โธ่ ที่รัก
มานี่มา
มันแปลว่าเจ้าเป็นมนุษย์ เหมือนพวกเราทุกคน
ข้ากลัวอยู่พอดีว่าเจ้าจะไม่มา
ข้าต้องระวังตัว
เจ้าหาที่ปลอดภัยได้รึยัง
ยัง เกิดเรื่องขึ้นซะก่อน แต่ข้านำอาหารมาให้พออยู่ได้สองสามวัน
สองสามวันเหรอ ไม่นะ เจ้าสัญญาแล้วนี่
ปล่อยข้าไปจากที่นี่นะ
ข้าทำแน่ ทันทีที่ข้ากลับมา
กลับมาเหรอ เจ้าจะไปไหน มีอะไรสำคัญกว่านี้อีกเหรอ
ทำให้วูล์ฟมีชีวิตอยู่ต่อ
ทรีวานเทียนสร้างอาวุธใหม่ขึ้นมา
สายฟ้าและเปลวเพลิง
พวกมันทำลายทั้งเมืองและทั้งพายาจนย่อยยับได้
ว่าไงนะ พูดเรื่องอะไรของเจ้า
ซิเบธ ข้าไม่มีเวลามาอธิบาย
ข้าต้องการลูกของข้า
ข้าไม่สนว่าท่านต้องการอะไร
ข้าไม่ได้ทำแบบนี้เพื่อท่าน ข้าทำเพื่อวูล์ฟ
ข้าปล่อยให้พวกมันฆ่าแม่ของแกไม่ได้ ถึงนางจะสมควรตายแค่ไหนก็ตาม
- โคฟุน - หุบปากแล้วอยู่เฉยๆ
ข้าจะกลับมาในอีกไม่กี่วัน
ถ้าเจ้าไม่กลับมาล่ะ
งั้นเราก็ตายกันหมดอยู่ดี
ได้ยินแล้วใช่ไหม
ค่ะ
เราอาจต้องคิดแผนการอื่น
เริ่มคิดไปแล้วค่ะ ฝ่าบาท
ของกำนัลสำหรับท่าน
เข้าได้พอดีเป๊ะ
ขอบใจนะ ฮาร์โมนี
อาวุธของทรีวานเทียนที่เขาพูดถึง เปลวเพลิงกับสายฟ้าน่ะ
ข้าแอบได้ยินคนพูดกันในวัง
หาข้อมูลให้ได้มากที่สุด มันอาจจะน่าสนใจ
ได้ค่ะ ฝ่าบาท
ประตู
ลูเชียน เบรย์
ทามัคที จุน
หวังว่าท่านคงพอใจนะ
ไม่สักนิด
ท่านเลือกข้างผิดแล้ว
แต่เจ้าคือคนที่กำลังจะโดนแขวนคอ
และท่านจะเป็นคนรับผิดชอบต่อการตายของข้า
ต่อการตายของเราทุกคน
ข้ามีเรื่องต้องรับผิดชอบมากพอแล้ว ทุกคนนั่นแหละ
ออกไปก่อน
ถอนตัวจากตำแหน่งซะ พวกเจ้าทุกคน
ข้ามั่นใจว่า ข้าจะโน้มน้าวให้ราชินีไว้ชีวิตพวกเจ้าได้
ข้าทำไม่ได้
เจ้าจะตายอย่างสูญเปล่า
ข้าตายเพื่อคำสาบานที่ข้าให้ไว้กับเทพแห่งเพลิง
การที่ท่านพูดว่าสูญเปล่า มันทำให้ข้าเห็นว่าท่านหลงผิดขนาดไหน
ครั้งนึงท่านเคยภูมิใจที่จะได้ตายเคียงข้างข้า
เราถูกหลอก ลูเชียน
ปฏิญาณตนต่อผู้หญิงที่ใช้เทพแห่งเพลิง เป็นข้ออ้างในการสังหารคนอื่น
และคราวนี้เป็นข้ออ้างในการฆ่าคนของนางยังไง
ข้าพยายามช่วยเจ้าอยู่นะ
ช่วยข้าเหรอ
ท่านยังช่วยตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ
เอาละ ถ้าไม่มีอะไรอีกละก็…
ข้าขอตัวไปแขวนคอก่อน
ประตู
เข้าไป
นี่คือดินแดนของเจ้า
นี่คือดินแดนของข้า
จากเนินเขาเตี้ยๆ
จนถึงภูผาสูงใหญ่
จากป่าที่ลึกลับ
จนถึงทะเลอันกว้างไกล
ดินแดนนี้สร้างมาเพื่อข้ากับเจ้า
ดินแดนนี้สร้างมา
ข้าต้องไปแล้ว เดี๋ยวข้ากลับมานะ
อดีตนักล่าแม่มดสามคนนี้
เนลลิคัต วอลเลน ยาร์นส์
ที่ยืนอยู่เบื้องหน้านี้
ถูกตัดสินโทษข้อหาฆาตกรรมชาวพายันผู้บริสุทธิ์ โรว์ วาโน
โดยเผาเขาทั้งเป็น เพราะพวกเขาสงสัยว่าเขาอาจมองเห็น
โทษของการฆาตกรรม คือการประหารโดยการแขวนคอ
บัดนี้ พวกเจ้าทุกคนจงลุกขึ้น
อาณาจักรพายาไม่ถือว่ามีแม่มดอีกต่อไป
พวกเจ้าขัดขืนคำสั่งของราชินี
และเรียกร้องอย่างเปิดเผยให้ฆ่าผู้ที่มองเห็น
การละเมิดคำสั่งของราชินีมีโทษประหารชีวิต
แต่ว่า…
พักหลังมานี้ เราเผชิญกับความตายมามากพอแล้ว
และพวกเจ้ายังคงเป็นทหารคนเดิม ที่ต่อสู้อย่างกล้าหาญที่ช่องเขากรีนฮิลล์
ข้าไว้ชีวิตพวกเจ้า
โดยนี่ไม่ใช่การเตือน แต่เป็นการให้คำสัญญา
ถ้าพวกเจ้าละเมิดคำสั่งของราชินีอีกครั้ง
ถ้าพวกเจ้ายังคงรวบรวมผู้คน และปลุกปั่นการก่อกบฏอีก
เจ้าและครอบครัว จะเผชิญสิ่งที่เลวร้ายกว่าพวกคนที่เผชิญในวันนี้
กลับบ้านไปซะ
ตัดสินใจได้ชาญฉลาด
เวลาจะบอกเอง
อย่าส่งเสียงเชียวนะ
โคฟุน
ยินดีต้อนรับกลับมา บาบา วอส
ซิเบธ
เจ้าทำให้ลูกข้าตื่นแล้ว
นิ่งนะ
แค่คุณปู่เอง
เขาแวะมาบอกลาก่อนที่แม่จะพาเจ้าไปเที่ยว
- วางเด็กลงซะ - ถอยไป ไม่งั้นข้าจะปาดคอให้ขาด
มีดข้าจ่อคอแกอยู่
แกเป็นลูกเจ้านะ
ใช่ แกเป็นลูกข้า และข้าจะฆ่าแกก่อนจะต้องเสียแกให้ใคร
เจ้าจะฆ่าลูกตัวเองลงงั้นเหรอ
นี่คนค้าทาสชาวทรีวานเทียน จะมาสั่งสอนข้าเรื่องการฆ่าคนเหรอ
เจ้าจับ ขาย และฆ่าคนไปกี่คนแล้ว
ข้าต้องทำให้คันซูอาจมน้ำสิบรอบ ถึงจะแข่งกับเจ้าได้
ปล่อยข้าไปซะดีๆ
เจ้าฆ่าพ่อตัวเอง
เจ้าฆ่าน้องชายตัวเอง
เจ้าจะฆ่าหลานตัวเองด้วยไหม
ไม่มีที่ไหนที่เจ้าไปแล้วข้าจะหาตัวเจ้าไม่เจอ
เจ้าหาข้าในบ้านเจ้าเองไม่เจอด้วยซ้ำ
เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นเนี่ย
โคฟุน
มีการเปลี่ยนแผนนิดหน่อย
ขอบใจที่เจ้าช่วยเหลือ แต่ข้าซ่อนตัวต่อไป
ในห้องสี่เหลี่ยมเหมือนวิญญาณที่ทรมานไม่ได้
ได้เวลาไปจากที่นี่แล้ว
- เจ้าปล่อยนางไปงั้นเหรอ - พ่อ
เดี๋ยว ซิเบธ ขอร้อง เอาแกมานี่
ข้าไม่คุยเรื่องเดิมซ้ำอีก
เจ้าเห็นมีดข้าที่คอแกนี่ ปล่อยข้าไป
จะเอาลูกข้าไปไม่ได้นะ
แกเป็นลูกข้า
ข้าคลอดแกออกมา ข้าอุ้มท้องเอง
แต่ไม่ต้องห่วง วูล์ฟฟี่จะกลับมาแน่
เมื่อข้าชิงอาณาจักรของข้าคืนมา และให้แกเป็นผู้ครองบัลลังก์
ท่านเสียสติไปแล้ว มันไม่มีวันเป็นไปได้
แกคือบุตรแห่งผู้พยากรณ์
แกมองไม่เห็น
คำพยากรณ์บ้าบออะไรไม่มีหรอก
แกไม่ได้ตาของข้า แกได้ตาท่าน
แปลว่าแกไม่ใช่ผู้ช่วยให้รอดที่ศักดิ์สิทธิ์ และท่านไม่ได้เป็นผู้ถูกเลือกของเทพ
เจ้าโกหก
เราสัญญากันแล้วนี่ว่าจะพูดความจริง
ท่านรู้ว่าข้าไม่ได้โกหก
งั้นเจ้าก็คงรู้ว่าข้าจะฆ่าลูกตาบอดของเจ้าซะ
- ปล่อยข้าไป - ไม่
โคฟุน
โคฟุน ขอข้าจับหน่อย
เลือดเจ้าไหลเยอะมาก
โคฟุน
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี