ถึงแล้ว
เจออะไรไม่รู้
ทางนี้
ไปตรวจดูซิ
มาทางนี้
ในคอกม้า
พอแล้ว ในนี้ไม่มีอะไรนอกจากม้า ไปกันเถอะ
ไปตรวจดูตรงนั้นซิ
เฮ้ย ไปให้พ้น
ไปขี้ที่อื่นไป
ขอทางหน่อย
ขอบคุณครับ
ฟังนะ ข้าต้องไปจากที่นี่พักนึง
และข้ารู้ว่าเอ็งอยากไปกับข้าด้วย
แต่เอ็งเสียงดังเกินไป
แม้แต่ตอนที่ข้าบอกให้เอ็งเงียบก็ตาม
มันยิ่งทำให้ข้าฆ่าคนที่ต้องฆ่าได้ยากขึ้นไปอีก
แต่ที่สำคัญที่สุดคือ…
ข้าอยากให้เอ็งคอยดูแลเด็กน้อยคนนี้
แกเป็นหลายชายของข้าเอง วูล์ฟ
เด็กน้อยที่ชื่อวูล์ฟกับหมาที่ชื่อโน
ข้ารู้ว่าเอ็งจะปกป้องแกและทำให้แกปลอดภัย
และถ้ายัยแม่ชั่วร้ายของแก พยายามเอาตัวแกไปอีก
ข้าอนุญาตให้เอ็งขย้ำคอหอยนางซะ
กินหน้านางไปเลยก็ดี
โอเคไหม
เก่งมาก
ข้าไม่ได้บอกว่าข้าโทษท่าน ข้าไม่มีสิทธิ์ไปโทษใคร
ข้าแค่บอกเฉยๆ ว่าข้าแปลกใจที่ท่านทิ้งมักห์ราไว้คนเดียว
ทั้งที่ยังจับตัวซิเบธไม่ได้
ถ้าซิเบธกลับมาที่วังก็บ้าแล้ว
ซิเบธบ้าอยู่แล้ว
ข้าไม่คุ้นภูมิประเทศแถวนี้เลย แน่ใจนะว่าท่านมาตามแผนที่
ข้ามีที่ที่ต้องแวะระหว่างทาง
นี่มันไม่ใช่ระหว่างทางซะหน่อย
พ่อครับ
ว่าไงลูก
ข้าขอโทษ
เรื่องอะไร
ข้าไม่รู้ว่าข้าคิดอะไรอยู่ ข้า…
ข้าปล่อยตัวซิเบธ
และนางก็หนีไปแล้ว ข้าผิดเอง
ข้าเองก็มีหลายเรื่องที่ข้าเสียใจ
มีเรื่องเสียดายมากมาย
แต่ข้าไม่เคยเสียใจ ในทุกๆ สิ่งที่ข้าทำไปเพื่อลูกๆ ของข้า
โอเคไหม
ตอนที่เจ้าปล่อยซิเบธไป
เจ้าคิดในฐานะพ่อคน ไม่ใช่กบฏ
เจ้าทำไปเพื่อลูกของเจ้า
อย่าขอโทษที่ทำแบบนั้นเด็ดขาด
ขอบคุณครับ
หลังเจ้าเป็นไงบ้าง
เจ็บเวลาข้าหายใจ
อือ ความเจ็บปวดน่ะดี
มันย้ำเตือนว่าเรายังมีชีวิตอยู่
- ครับ - อือ
จงมีชีวิตต่อไป ลูกพ่อ
นับตั้งวินาทีที่ซิเบธมาถึงเพนน์ซา
ข้าก็รู้เลยว่านางคือตัวปัญหาแน่
ข้าแค่ไม่รู้ว่าปัญหามันจะหนักหนาขนาดไหน
ข้าน่าจะตัดสินใจได้เด็ดขาดกว่านี้
อาจจะลอบฆ่านางตอนหลับอยู่
แต่เจ้าก็แต่งงานกับมักห์ราแทน
ใช่
ดูเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่ข้าจะได้ครองอำนาจตัวเองต่อ
ผลออกมาเป็นไงบ้างล่ะ
ก็มีข้อดีอยู่
แล้วมักห์รารู้ไหม
รู้อะไร
ว่าเจ้าหลงรักนาง
ข้าว่านางคงเป็นคนโง่เขลาแน่ถ้าไม่รู้
ข้าว่านางโง่เขลาที่รู้แล้วแต่ไม่ทำอะไรเลย
นางคือคนโง่เขลาที่แต่งงานแล้ว
- ข้าก็บอกตัวเองว่าเจ้าเป็นคนแบบนั้น - ฮ่ะ!
อย่างน้อยข้าก็ทำให้เจ้าได้ร่วมเตียงกับข้าบ้าง
ข้าเดาว่าเจ้าคงไม่ได้โชคดีแบบนี้ กับราชินีของเจ้า
ใครน่ะ
- ให้คนของเจ้าใจเย็นๆ พวกเขามากับข้า - หยุดก่อน
กุนทาร์
ใช่แล้ว
ข้าจะแยกทางกับเจ้าตรงนี้
ว่าไงนะ เจ้าจะไปไหน
กุนทาร์กับเพลซ์เป็นเพื่อนของข้าเอง
ข้าจะเดินทางส่วนที่เหลือไปด้วยกัน
แล้วค่อยไปเจอเจ้าที่บ้านของเจ้า
ข้าเอาปมเชือกให้เจ้า และเรียกเจ้าว่าเป็นตัวแทนทูตก็ได้
ไม่ เราต่างก็รู้ทางเข้าวิธีอื่นที่โจ่งแจ้งน้อยกว่านี้
แบบนี้มันดีกว่าในทุกแง่
- เจ้าไม่ไว้ใจข้า - ไม่อยู่แล้ว
ข้าชอบที่เจ้าเป็นแบบนี้
เยี่ยม
มานี่มา ไอ้น้อง
เกิดอะไรขึ้นที่นี่
นี่คือที่ที่เราถูกโจมตีด้วยระเบิดของทอร์มาดา
เหมือนโลกถูกฉีกเป็นชิ้นๆ เลย
นี่คือตรงที่โบวไลออนถูกฆ่า
มันคืออาวุธของบรรพบุรุษ
กองทัพทรีวานเทสเป็นคนสร้างขึ้นมา มันเรียกว่าระเบิด
ข้ารู้สึกได้ว่าแผ่นดินมันแยกออกจากกัน
ถ้าทรีวานเทียนมีอาวุธที่ทำแบบนี้ได้
ก็ไม่มีใครหยุดยั้งพวกมันได้หรอก
เรารู้ว่าระเบิดอยู่ที่ไหน ตอนนี้เรากำลังเดินทางไปทำลายมันทิ้ง
และเจ้ามาที่นี่เพื่อลากเรนเจอร์ไปเกี่ยวด้วย
เจ้ายังทำกับเราไม่พออีกรึไง บาบา วอส
เจ้าหนีมาจากทรีวานเทสเหมือนกับข้า
เมื่อพวกมันรุกราน เจ้าจะรู้ตัวอีกทีก็กลับไปอยู่ที่นั่นแล้ว
อาจจะใช่ หรืออาจจะไม่
ในเทือกเขาพวกนี้ไม่มีถ่านหินหรอก
ผลไม้ก็ไม่มี มีแค่หมาป่ากับเรา
และพวกมันไม่เคยมาวุ่นวายกับเรา
ใครจะปกครองข้างล่างนั่นแล้วยังไง
- ตอนนี้เจ้าก็พูดได้ - ข้าพูดได้เสมอแหละ
เราไม่ได้ขึ้นอยู่กับชาติไหน และเราจะไม่สู้เพื่อชาติไหนด้วย
บาบา เจ้าก็รู้ว่าข้าไม่ชอบพวกทรีวานเทียน
แต่ข้าก็ไม่มีเหตุผลให้สู้เพื่อพายา
งั้นข้าจะหาเหตุผลให้เจ้าเอง
ทอร์มาดา
หุบปากนะ
เจ้าแปลกใจจริงๆ เหรอ ที่ได้รู้ว่ามันเป็นคนสร้างอาวุธนี้
แม่งเหอะ บาบา วอส
เดี๋ยวเขาก็ไปด้วย
ต้องเป็นไก่ด้วยรึไง
ขี้ไก่มันทำให้หมางงกลิ่นได้นี่นา
เออ มันทำให้ข้าเวียนหัวเหมือนกัน
เจ้าไม่ให้เวลาข้าวางแผนนานนักนี่
ก็จริง
เอาละ ฟังนะ
เราจะรอเจ้าอยู่ที่เดิม
มาหาข้าเมื่อถึงเวลาต้องไปจากที่นี่
ได้ แล้วตอนนี้เจ้าจะทำอะไร
ก็นะ… ข้าว่าข้าคงต้องขายไอ้ไก่เวรพวกนี้น่ะสิ
เจ้าตัวเหม็นสาบจริงๆ
ข้ารู้ตัวน่า ขอบคุณ
ว่าแต่… เล่าเรื่องสภาการคลังให้ข้าฟังทีสิ
นางชื่อเนฟลา
นางเป็นนักการเมือง แต่ก็เป็นคนรักชาติด้วย
ถ้าเกิดการทุจริตขึ้นในรัฐบาล นางจะถอนรากถอนโคน
ถ้านางเชื่อเจ้าละก็นะ
ถ้านางไม่เชื่อ มันก็จะเป็นบทสนทนาที่สั้นมาก
สมาชิกสภาผู้สูงศักดิ์มาแล้ว สภาการคลัง
ท่านสมาชิกสภา
รอสโก ไปรอข้างนอก
ท่านทูตโทรแวร์
ข้าเดาว่าท่านนำตัวอดีตราชินี ไปซ่อนไว้ที่ไหนสักแห่ง
เกิดปัญหาขึ้นนิดหน่อยค่ะ
ปัญหาเหรอ
นางพาข้ามาแทน
แล้วท่านเป็นใคร
ข้าคือฮาร์แลน
ลอร์ดแห่งเพนน์ซา สวามีของราชินีมักห์ราแห่งพายา
ท่านเสียสติไปแล้วรึไง
ข้ารับรองได้ว่าท่านต้องอยากฟังสิ่งที่เขาจะพูด
ทุกอย่างขึ้นอยู่กับสิ่งนั้น
ลอร์ดฮาร์แลน
ชื่อเสียงของท่านโด่งดังไปทั่ว
โชคไม่ดีเลย
แต่ข้ารับรองได้ว่าข้ามาเพื่อช่วยเหลือ
คืองี้นะครับ…
กองทัพที่ทุจริตของท่าน วางแผนเดินทัพไปยังเพนน์ซา
พร้อมอาวุธขั้นสูงที่พัฒนาขึ้นมา โดยนักวิทยาศาสตร์ที่ชื่อทอร์มาดา
อาวุธพวกนี้มีพลังที่จะทำให้อาคาร หรือแม้แต่เมืองราบเป็นหน้ากลอง
และใช่ พวกเขาจะโจมตีเราก่อน
แต่อย่าเข้าใจผิด นี่คือการรัฐประหารรัฐบาลของท่านเอง
ท่านเสียสติไปแล้ว
- นั่นมัน… นอกประเด็น… - ฮาร์แลน
เขาไม่ได้โกหก
ราชินีพายันคนก่อน กล่าวหาว่าเราทำให้คนทั้งเมืองจมน้ำตาย
และราชินีพายันคนปัจจุบันก็กล่าวหาเรา
ว่าแอบซุ่มโจมตีด้วยอาวุธมหัศจรรย์อะไรนั่น
ขอพูดชัดๆ นะ ข้าไม่ได้กล่าวหารัฐบาลของท่าน
แต่ถึงอย่างนั้นก็มีแนวโน้มว่า สภากองทัพสหายของท่านมีเอี่ยวด้วย
ท่านหยุดพูดซะที
เขาต้องหยุดพูดเดี๋ยวนี้
โทรแวร์ ขอคุยด้วยหน่อย
ให้ตายสิ ฮาร์แลน เจ้าไม่กลัวบ้างเลยรึไง
โธ่ ไม่เอาน่า
นางก็มีแค่เชื่อหรือไม่เชื่อเราเท่านั้น
นางไม่เชื่อเรา
แต่ก็ไม่ใช่ว่านางจะไม่เชื่อเราซะทีเดียว
นางสัมผัสได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ
จริงเหรอ
นางบอกข้าว่าทอร์มาดาอยู่ในเมือง
เขามีนัดเข้ารายงานต่อสภาไทรแองเกิลพรุ่งนี้
น่าสนใจนี่
แล้วเราจะทำไงต่อ
เราไม่ทำอะไรเลย
เราจะปลีกตัวให้ห่าง
เนฟลารู้ว่านักวิทยาศาสตร์ของกองทัพ บัญชาการกองทัพไม่ได้
ถ้าไม่มีความช่วยเหลือจากคนยศสูงกว่า
นางจะสืบดูเงียบๆ
ระหว่างนี้จะให้ใครรู้ไม่ได้ว่าข้ากลับมาแล้ว
ไม่งั้นการไม่ได้ตัวซิเบธมาจะกลายเป็นปัญหา
เข้าใจแล้ว
งั้น…
กินมื้อเย็นกันไหม
เจ้าจะยิ่งทำให้ข้าไปจากนี่ยากขึ้นอีก
ถ้าเจ้าไม่ทำล่ะ
ไม่ทำอะไร
ที่เพนน์ซามีอะไรรอเจ้าอยู่งั้นเหรอ
ข้าทุ่มเททั้งชีวิตสร้างเมืองนั้นขึ้นมา
แล้วราชินีก็พรากมันไปจากเจ้าในชั่วข้ามคืน
ตอนนี้เจ้ากลายเป็นแขกในบ้านของตัวเอง
ไหนจะการแต่งงานเพื่อความสะดวกอีก
ไม่มีตรงไหนเหมาะกับคนที่รักอิสระอย่างเจ้าเลย
ถ้าให้ข้าพูดตรงๆ น่ะนะ
ทิ้งมันไปเถอะ
เรามีชีวิตที่ยอดเยี่ยมด้วยกันที่นี่ได้
เจ้าสร้างอะไรใหม่ๆ ก็ได้
ทรีวานเทสมีอะไรมากมายมอบให้เจ้า
ข้าก็เช่นกัน
เป็นข้อเสนอที่น่าสนใจมาก
แต่เจ้าไม่ยอมรับสินะ
มันคือเมืองของข้า
เจ้าแน่ใจนะว่าเป็นแค่เรื่องเพนน์ซา
ใช่ จะมีอะไรอีกล่ะ
นางไม่มีวันรักเจ้าหรอก ฮาร์แลน
แต่ถึงอย่างนั้น…
ข้าก็ทอดทิ้งนางไม่ลง
เจ้าดีกว่าที่นางสมควรได้รับ
เจ้าก็ดีกว่าที่ข้าสมควรได้รับ
แล้วเราทั้งคู่ก็ลงเอยด้วยการอยู่คนเดียว
ลูกของเจ้ามองเห็นทั้งสองคน
พวกแกโชคดีที่เจ้ารับเลี้ยงไว้ และปกป้องพวกแกอย่างที่เจ้าทำ
บางทีข้าก็คิดว่าพวกแกคงมีชีวิตที่ดีกว่านี้
ถ้าข้าทำให้พวกแกตาบอดตั้งแต่ยังเล็ก
เราไม่มีวันรู้หรอก สงสัยไปก็เปล่าประโยชน์
ตอนที่เจ้าอยู่กับข้าบนภูเขา หัวใจของเจ้าอยู่ข้างล่างนี่กับพวกแก
ตอนนี้เจ้าอยู่กับพวกแกแล้ว แต่เจ้ายังดูกังวลเหมือนเดิม
ต้องทำไงถึงจะหาย
ค่อยมาถามข้าอีกที เมื่อเราทำลายอาวุธพวกนั้นได้แล้ว เพื่อนยาก
อาวุธที่สร้างโดยคนของอีโด
เจ้ายังโทษตัวเองอยู่สินะ
เจ้ากับข้ามาจากที่เดียวกัน
เราชดใช้มามากพอแล้วกับที่เป็นอยู่
ถ้าถามข้า ข้าว่าการชดใช้บาปของคนอื่นมันออกจะมากไป
แต่ถ้าเจ้าอยากรู้สึกผิดกับอะไรสักอย่างละก็
จงรู้สึกผิดที่ลากข้าออกมาจากบ้านอันแสนสบาย
เพื่อมาเดินทางไกลไม่รู้จบแบบนี้
ลองคิดดูสิ มันคือกระบวนการที่งดงาม
เราขุดถ่านหินมาจากพื้นโลก
เราทำให้มันร้อนถึงระดับอุณหภูมิเดียวกัน
กับตอนที่มันถูกหล่อหลอมในแกนโลก
และความร้อนอันน่าทึ่งและเหลือเชื่อแบบเดียว
กับที่สร้างมันขึ้นมา ในส่วนลึกที่หลอมเหลวของโลกเรานี้เอง
ที่ทำให้มันเสื่อมสภาพอย่างฉับพลันในปัจจุบัน
และความเสื่อมสภาพนี้เอง ที่ทำให้เราค้นพบคำตอบที่แท้จริง
เราปลดปล่อยพลังงานที่มันกักเก็บไว้ ราวกับขุมทรัพย์เร้นลับ
ตั้งแต่มันก่อเป็นรูปเป็นร่าง
เหมือนเราขโมยพลังมหาศาล ของผลงานที่มันรังสรรค์ขึ้นมาเอง
จากภายในโลกนี้
และแน่นอนว่าเราใช้พลังนั้นเป็นอาวุธ
อาวุธที่ทำลายศัตรูของเราจนสิ้นซากได้ ภายในไม่กี่วินาที
มันอาจฟังดูเป็นการใช้งานการผสมผสานที่ดีเลิศ
ของธรรมชาติและวิทยาศาสตร์ ไปในทางที่เลวร้ายและไม่สมควร
แต่เมื่อเราพิจารณาถึงทางเลือกอื่น
สนามรบแห่งการต่อสู้ที่นองเลือด
การตีรันฟันแทงที่ต่ำช้าและกระหน่ำทำสงคราม
ข้าว่ามันเป็นวิธีแก้ปัญหาที่สง่างามทีเดียว
ชัยชนะของเราเกิดขึ้นเร็วและเด็ดขาด
มีทหารของเราไม่กี่คนเท่านั้นที่ล้มตาย
ระหว่างที่เราสังหารหมู่ทั้งกองทัพของพวกมัน ภายในไม่กี่นาที
ทั้งกองทัพเหรอ
ท่านพูดเกินจริงไปมาก
เขาเปล่า
ทหารประจำด่านหน้าฝั่งตะวันตกก็พูดแบบเดียวกัน
ทำลายจนยับเยินภายในชั่วอึดใจเท่านั้น
น่าประทับใจมาก ท่านสร้างอาวุธพวกนี้มาเท่าไร
เกือบ 200 ลูก และมีเพิ่มขึ้นทุกวัน
ถึงเวลาต้องลงมืออย่างรวดเร็วและเด็ดขาด
และใช้มันกับศัตรูของเรา
ท่านหมายถึงศัตรูรายไหน
เริ่มต้นจากพายา
ที่ทอร์มาดาตั้งใจจะพูดคือ
การแสดงอานุภาพของอาวุธใหม่นี้
จะช่วยให้เราเปลี่ยนแปลง ผลการเจรจาต่อรองไปในทางที่ดีขึ้น
ไม่ใช่ ท่านสมาชิกสภา
ที่ข้าตั้งใจจะพูดคือระเบิดของข้า จะทำให้เราเอาชนะอาณาจักรของพวกมัน
และยึดครองเป็นของเราเองได้
ระเบิดของท่านเหรอ
ท่านลืมตัวแล้ว ทอร์มาดา
มันไม่ใช่อาวุธของท่าน มันเป็นของสาธารณรัฐต่างหาก
มันจะถูกใช้หรือไม่ยังไง สภานี้จะเป็นผู้ตัดสินเอง
เข้าใจแต่ไม่เห็นด้วย ท่านสมาชิกสภา
อันที่จริงมันคือระเบิดของข้า
มันอยู่ภายใต้การควบคุมของข้า ถูกไหม
และในนายพลประดับยศอย่างตัวท่านเองก็คงรู้ดี
ใครก็ตามที่คุมอาวุธคือผู้ที่คุมเกม
ไอ้เวรนี่มันแข็งข้อจริงๆ
- ทอร์มาดาพูดถูก - ว่าไงนะ
อาณาจักรของเราอ่อนแอลงเรื่อยๆ
เพราะสภานี้มัวอ่อนข้อให้ศัตรูของเรา
แทนที่จะเอาชนะพวกมัน
จะพูดอะไร ท่านสมาชิกสภา
ข้าว่าสภานี้หลงทางแล้ว
ต้องมีใครสักคนเป็นผู้นำ อย่างที่ทรีวานเทสสมควรมี
ระวังนะ เนฟลา คำพูดของเจ้าเสี่ยงต่อการเป็นกบฏ
ถ้างั้นก็เลิกคุยกันแค่นี้
เนฟลา ทำอะไรน่ะ
อย่าทำแบบนี้
โทรแวร์
- เราต้องรีบไป เดี๋ยวนี้เลย - เดี๋ยวสิ เกิดอะไรขึ้น
เราอยู่ที่นี่ไม่ได้ ไปเร็ว
ไม่ เจ้าบอกข้าก่อนได้ไหมว่าเกิดอะไร…
ไม่นะ
เจ้าไม่เป็นไร ใจเย็นๆ
เจ้าช็อกหมดสติไป
มันคืออะไร
อาวุธของทอร์มาดา
เขาทำลายสภาไทรแองเกิล
ว่าไงนะ
เขาฆ่าคนทั้งสภาเลยเหรอ
ไม่ทั้งหมด
ไม่ได้ฆ่าสภาการคลัง
เนฟลา
นางมีเอี่ยวด้วย
ใช่
เจ้าก็เช่นกัน
ทอร์มาดา เนฟลา…
และเจ้า
คนที่พัวพันกับสภาไทรแองเกิล
ข้าไม่มีทางเลือก
เรื่องนี้วางแผนตั้งแต่รบที่ช่องเขากรีนฮิลล์แล้ว
สภาไทรแองเกิลมีการทุจริต
เนฟลากับทอร์มาดา ขอให้ข้าไปเป็นสภาประชาชนแทน
- ข้าไม่มีทางปฏิเสธพวกเขาได้ - ก็ได้ๆ
แล้วข้ามาทำอะไรที่นี่
ข้ารับบทบาทไหนในแผนการปฏิวัติของเจ้า
ข้าปล่อยให้เจ้าตายที่เพนน์ซาไม่ได้
พูดจริงเหรอเนี่ย
เจ้าเพิ่งรับรู้ถึงพลังอำนาจของระเบิดพวกนี้
อาวุธนี้จะเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง
พายาถึงคราวสิ้นสุดแล้ว
จะยอมตายเพื่อมันทำไม
เบื้องหน้าราชินีที่รักคนอื่น
ในเมื่อเจ้าใช้ชีวิต อยู่บนจุดสูงสุดของระเบียบโลกใหม่ได้
ข้ารักเจ้านะ
ข้ายอมเสี่ยงทุกอย่างเพื่อช่วยชีวิตเจ้า
ข้าขอโทษที่มันต้องกลายเป็นแบบนี้
แต่ว่าตอนนี้เจ้าต้องเลือกแล้ว
เลือกงั้นเหรอ
เลือกอะไร
เจ้าหรือ… คุก
หรือความตาย อะไรล่ะ
ไม่ใช่อยู่แล้ว
ถ้าเจ้าอยากกลับไปเพนน์ซา
ข้าจะเสียใจแทนเจ้า แต่ข้าจะไม่ขัดขวางเจ้า
เจ้าเอาตัวรอดมาได้ตลอด ฮาร์แลน
ถึงเวลาเอาตัวรอดแล้ว
ในวังมันอบอุ่นกว่านะรู้ไหม
เจ้าว่านางอยู่ที่ไหน
ข้าไม่รู้
สามครั้งแล้วที่ข้าพยายามฆ่านาง
และแต่ละครั้งนางก็ยิ่งสมควรตายมากขึ้น
แต่ข้าก็นั่งอยู่ตรงนี้ ฟังเสียงพายุ
พลางสงสัยว่านางจะตัวแห้งและอบอุ่นดีอยู่ไหม
พี่สาวท่านมีความสามารถพิเศษ ในการปั่นหัวบงการคนอื่น
เจ้าว่าเราจะหานางเจอไหม
หลังพายุสงบลง สุนัขของเราก็ใช้การไม่ได้
นางอาจจะหนีไปทางตะวันตก นางอาจจะกลับมา
หรือนางอาจจะนอนตายที่ไหนสักแห่งไปแล้ว
ข้าแค่อยากตัดขาดจากนางให้ได้ซะที
ข้าว่าเราไม่มีทางตัดขาดจากนางได้โดยสมบูรณ์
ต่อให้นางตายไปแล้วก็ตาม
เจ้าปลอบใจได้เก่งจริงๆ ทามัคที จุน
ถ้าข้าหวังพึ่งเสน่ห์ของข้า ข้าคงถูกข้าตายไปนานแล้ว
ข้าอยากให้เขาจากไปเดี๋ยวนี้
จากไปที่ว่านี่ ข้าหมายถึงลาโลก
ไม่ เขาจะเป็นประโยชน์ต่อเรา
ถ้าเจ้าไม่กล้าพอที่จะลงมือ ข้าจะจัดการเอง
อย่านะ ข้าบอกอยู่นี่ไงว่าเขาช่วยเราได้
- เขาคือภาระ - พอได้แล้ว
เราจะมาเถียงกันเองไม่ได้
ต้องให้ข้าย้ำไหมว่าถ้าเราทำไม่สำเร็จ เราจะถูกแขวนคอข้อหาก่อกบฏ
ท่านพูดเหมือนว่า เราเป็นส่วนหนึ่งของรัฐประหารที่น่าสมเพช
เราลอบสังหารสภาไทรแองเกิลไปสองในสาม
นี่คือการรัฐประหาร
และการจะทำให้สำเร็จได้นั้น เราต้องได้รับความไว้วางใจจากประชาชน
สามีของราชินีพายันจะไม่ทำให้คนไว้วางใจ
เขาทำแบบนั้นได้แน่นอน
ถ้าสามีของราชินีมักห์ราหันหลังให้นาง แล้วมาเข้าร่วมกับเรา
เจ้าประเมินความเย้ายวนของตัวเจ้าสูงไป โทรแวร์
นางจะทำให้ความทุ่มเททั้งหมดของเราพัง เพราะนางตกหลุมรักชาวพายัน
ฮาร์แลนฉลาดพอที่จะเลือกข้างผู้ชนะ
เขารู้ข้อมูลวงใน
เกี่ยวกับทุกแง่มุมของการป้องกันด้านกองทัพ และการทำเหมืองของเพนน์ซา
เขาจะเป็นสินทรัพย์ที่ประเมินค่าไม่ได้ แก่รัฐบาลใหม่ของเรา
ข้าคิดถูกเรื่องเขา
และถ้าเจ้าคิดผิดล่ะ
ข้าจะฆ่าเขาด้วยมือข้าเอง
ทอร์มาดาออกเดินทางพรุ่งนี้ เจ้าไปกับเขาด้วย
ถ้าเจ้าอยากพาฮาร์แลนไปด้วย งั้นก็ตามนั้น
แต่ว่านะ โทรแวร์…
นี่ไม่ใช่เวลาให้รู้สึกอ่อนไหว
ท่านรู้จักเรนเจอร์ได้ไง
เราโตมาด้วยกัน ที่ทรีวานเทส
รับใช้ชาติด้วยกัน
หลังจากที่ข้าฆ่าพ่อของข้า เรนเจอร์เป็นคนช่วยข้าหลบหนี
เขาเอาปมเชือกของเขามาให้ข้า เพื่อช่วยให้ข้าผ่านประตูไปได้
อีโดรู้เรื่อง เลยจับเขาขังคุก
ท่านคงมีความหมายกับเขามาก
ข้าเป็นหนี้ชีวิตเขา
แล้วทำไมเขาถึงเกลียดทอร์มาดานัก
ทอร์มาดาใช้นักโทษเพื่อการทดลองของมัน
มันเชื่อว่ามันจะนำการมองเห็นกลับมาได้
มันไม่เคยทำสำเร็จ แต่… หลายคนทรมานจากความพยายามของมัน
เพราะงี้เขาถึงมีรอยแผลเป็นบนใบหน้าใช่ไหม
ทอร์มาดากรีดเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ตลอดระยะเวลาหลายปี
ทอร์มาดาฟังดูเป็นคนที่ควรถูกฆ่าทิ้งซะ
ใช่ อย่างช้าๆ ด้วย
และให้มันตายซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เวรฉิบ
มักห์รา
ไม่สำเร็จหรอก มักห์รา
ข้าจะไม่ยอมถูกฆ่าตายแบบนี้
ข้าได้ยินเจ้า
ข้าได้ยินเจ้า นังแพศยาหน้าโง่
ข้า…
หยุดทำไม
หน้ากากข้าคอยจะเลื่อนหลุด
งั้นก็ไม่ต้องใส่ทำงานสิ
ไม่ได้
ถ้านางหายใจเอาไอ้นี่เข้าไป มันจะเผาปอดนาง
ไปอยู่ในที่ของตัวเองซะ
ข้าจะแก้หน้ากากให้นาง
ทำงานตัวเองให้เสร็จ
จับมันไปขัง
ไปสิ ได้ยินเขาแล้วนี่
เดินไป เร็วเข้า
เจ้าเห็นอะไร
ข้าไม่เห็นอะไรเลย
- ข้าไม่รู้สึกว่ามีพลธนูอยู่ - ไม่มีพลธนูหรอก
ไม่มีพลธนูแปลว่าอะไร
แปลว่ามีทหารราบคอยคุ้มกันมากขึ้น
ใช่ ลูกรัก
เจ้ากับเวร็นพาลูเข้าไปข้างใน
ไปตามหาเด็กๆ แล้วพาพวกเขากลับมา
ถ้าพวกเขาเป็นเด็กที่มองเห็น ข้าก็เหมาะกับงานนี้
ก็ได้ ต้องหาสิ่งเบี่ยงเบนความสนใจ
- จัดแถว - ครับ
มีคนอยู่ที่รั้วด้านหลัง
- เจ้าสองคนมากับข้า - ครับ
พวกเขาไม่ได้อยู่ที่นี่
พวกเขาถูกย้ายไปทรีวานเทสแล้วรึเปล่า
ไม่ นี่คือที่ที่พวกมันสร้างระเบิด พวกมันต้องการพวกเขาที่นี่
มาเร็ว
เก็บขึ้นมา
กลับไปทำงานซะ
ไม่เป็นไรนะ พวกเจ้าปลอดภัยแล้ว
- พวกมันเอาตัวชีวาไป - ที่ไหน
ด้านหลังหอพัก พวกมันขังเราไว้ที่นั่นเป็นการลงโทษ
โอเค
พาพวกเขาไปที่ป่าด้านหลังที ข้าจะไปตามหาชีวา
ชีวา
ฮานิวาเหรอ
เจ้ามาทำอะไรที่นี่
ไม่เป็นไรนะ ข้ามาช่วยแล้ว
- ข้าไม่เชื่อเจ้า - ข้าไม่มีเวลามาเถียงด้วย
เรามาที่นี่เพื่อทำลายระเบิด
เราพาเด็กคนอื่นๆ ออกไปแล้ว บอกทีว่าระเบิดอยู่ที่ไหน
- เจ้ารู้เรื่องระเบิดด้วยเหรอ - ชีวา
มันอยู่ในห้องเก็บของหลังตัวบ้านหลัก
โอเค ไปที่ป่าทางด้านหลังนะ
พี่น้องของเจ้าอยู่กับเพื่อนๆ ข้า
พวกเขาจะพาไปยังที่ปลอดภัย
เดี๋ยวโอโลแมนจะหาเราไม่เจอ
โอโลแมนตายแล้ว
ว่าไงนะ
ได้ไงกัน
เขาถูกทรีวานเทียนฆ่าตาย
ชีวา เราอยู่ที่นี่ไม่ได้ ข้าเสียใจด้วย
เอ้านี่
มาเร็ว
พวกมันตายแล้ว
- นั่นใคร - นางมากับเรา
- พวกทรีวานเทียน - กี่คน
เยอะเกินไป
ทุกคนเข้าไปข้างใน
เรนเจอร์
โอเค
ฮาร์แลน
เรากำลังเผชิญกับวิกฤตที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน
ตอนนี้ทรีวานเทียนมีอาวุธ ที่สามารถทำลายเมืองทั้งเมืองลงได้
พวกมันกำลังมุ่งหน้าไปเพนน์ซาเพื่อทำแบบนั้น
หมายความว่าไง "ทั้งเมือง"
พวกมันสร้างอาวุธของบรรพบุรุษขึ้นมา
อาวุธที่เหมือนกับสายฟ้าและเปลวเพลิง และสามารถฉีกโลกออกเป็นชิ้นๆ
ไร้สาระ พวกมันโกหก เพื่อเปลี่ยนแปลงข้อตกลงของสนธิสัญญา
ข้าก็อยากให้เป็นเรื่องจริง
มันฟังดูสมเหตุสมผลมากกว่า
ที่จะเชื่อว่าพวกมันมีอาวุธวิเศษที่ท่านพูดมา
ฝ่าบาท เราอย่าหลงกลคำโกหกของพวกมัน…
ขอทีเถอะ ได้โปรด
ข้าไม่โทษเจ้าที่ไม่เชื่อ
มันฟังดูเป็นไปไม่ได้
และคงไม่มีใครมีความสุขไปกว่าข้าแล้ว ถ้าเกิดว่าข้าคิดผิด
แต่เป็นหน้าที่ของข้าและพวกเจ้า ที่ต้องปกป้องประชาชนชาวพายัน
และข้าได้ยินมามากพอที่จะเชื่อได้ว่า เราตกอยู่ในอันตรายครั้งใหญ่หลวง
ฉะนั้นในฐานะราชินี
ข้าขอให้พวกเจ้าวางความสงสัยลงก่อน แล้วทำหน้าที่ของตนให้ดี
เราส่งกลุ่มคนไปทำลายอาวุธพวกนี้
ก่อนที่พวกมันจะมาถึงเมืองของเรา
แต่เราต้องเตรียมรับมือเหตุการณ์ที่แย่ที่สุด
เราจะถูกรุกรานแน่นอน
ถ้าเราพอมีหวังที่จะหยุดยั้งพวกมันได้
เราต้องการไม่เพียงแต่ทหารทุกนายเท่านั้น แต่รวมทั้งชายหญิงทุกคนที่ต่อสู้เป็น
เลดี้เบนิก ข้าขอผู้คุมส่วนตัวของเจ้าได้ไหม
แน่นอนค่ะ ฝ่าบาท
ลอร์ดดิเอโก
เราทุกคนพร้อมลุกขึ้นสู้
ลอร์ดทอร์แรนซ์
ครับฝ่าบาท
ทามัคที จุน
เราต้องการนักล่าแม่มดด้วยเช่นกัน
ต้องโน้มน้าวให้พวกเขาเข้าร่วมกับเรา
วันก่อนท่านเพิ่งประหารพวกเขาไปสามคน
แต่ข้าไว้ชีวิตพวกที่เหลือ เราต้องลองดู
ขอเทพแห่งเพลิงผู้ยิ่งใหญ่และทรงพลัง มอบความเมตตาอันอบอุ่นให้เรา
มอบความแข็งแกร่งให้เราในยามลำบากเช่นนี้
เพื่อยึดมั่นในศรัทธาของเรา และดำเนินตามความประสงค์ของท่าน
นับตั้งแต่คันซูอาล่มสลาย
ก็รู้สึกเหมือนว่าอาณาจักรพายันได้หลงทาง
พลเมืองชาวพายันฝากความหวังไว้ที่เรา ให้ปกป้องเมืองนี้ไว้
และนั่นคือสิ่งที่เราจะทำ
ข้ารู้ดี เช่นเดียวกับทุกคน…
ว่าคราวนี้จะมีการนองเลือด
พวกเขาแขวนคอพวกเราบางคนไปแล้ว
และเราทุกคนอาจถูกแขวนคอเมื่อเรื่องนี้จบลง
ข้าเหมือนทุกคนที่ยอมเผชิญความตายอันศักดิ์สิทธิ์ แทนที่จะใช้ชีวิตอย่างชั่วช้า
- ลูเชียน - ไม่ใช่ตอนนี้ ไชโลห์
ราชินีอยู่ที่นี่
ราชินีมักห์รา น่าแปลกใจจริงๆ
มักห์ราไม่ใช่ราชินีของพวกเจ้า
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี