เหล่านักล่าแม่มดเคยรับใช้ท่านด้วยความภักดี
โดยไม่มีข้อกังขาตลอดหลายปีที่ท่านครองราชย์
เดินทางไปสุดขอบฟ้าของอาณาจักร เพื่อกำจัดโลกของปีศาจร้าย
แล้วท่านก็ปฏิเสธหลักการอันศักดิ์สิทธิ์
ทำให้เราแตกแยกกัน และบีบให้เราต้องอยู่อย่างหลบๆ ซ่อนๆ
ตอนนี้ท่านบอกว่าอยากให้เรารับใช้ท่านอีกครั้ง
ราวกับว่าเรื่องทั้งหมดนั้นไม่เคยเกิดขึ้น
ใช่ ถูกต้อง
ฉะนั้นข้าขอถามท่าน
ทำไมเราต้องทำแบบนั้นด้วยวะ
ทำไมเราไม่ฆ่าท่านที่เป็นคนนอกรีตซะ จะได้จบๆ ไป
ลูเชียนพูดถูก
ข้าทำให้ทุกคนต้องเจ็บปวดและเศร้าเสียใจ
ด้วยเหตุนี้เอง ข้าจึงขอโทษจากก้นบึ้งของหัวใจ
น้องสาวข้าที่ถูกเชื่อว่าตายไปนานแล้ว ดันกลับมาหาข้า
ข้ารู้สึกสุขใจ
และรู้สึกขอบคุณเทพแห่งเพลิง ข้าได้เปิดใจต้อนรับนาง
แล้วน้องสาวข้าก็ร่ายมนตร์ใส่ข้า
นางกับลูกสองคนที่เป็นแม่มด
และข้าก็หลงทาง
เหมือนพวกเจ้านั่นแหละ ข้าก็ทนทุกข์ไม่ต่างกัน
ข้าถูกโซ่เหล็กล่ามขาไว้นานถึงเก้าเดือน
พวกมันให้ข้าอดอาหาร ทรมานข้า
พวกมันพรากลูกข้าไปจากอก
แต่ไม่ใช่ฝีมือพวกมันหรอก
เปล่าเลย พวกมันคือเครื่องมือของเทพแห่งเพลิงต่างหาก
ที่มาทดสอบข้า
ทำให้ข้าเผชิญบททดสอบมากมาย เพื่อชำระล้างจิตใจข้าให้บริสุทธิ์อีกครั้ง
ข้าจะได้กอบกู้อาณาจักรอันศักดิ์สิทธิ์ คืนมาโดยชอบธรรม
แล้วทำไมเราต้องเชื่อท่านตอนนี้ด้วย
ทำไมเจ้าต้องเชื่อข้าน่ะเหรอ
เพราะข้าคือราชินีของพวกเจ้า
ข้าคือราชินีของเจ้า
ถูกลิขิตโดยเทพ
และไม่มีมนุษย์คนไหนเปลี่ยนแปลงได้ ไม่ว่าจะเป็นน้องสาวข้าหรือพวกทรีวานเทียน
ไม่ใช่เจ้าด้วย ลูเชียน
ข้าคือคนที่ประกาศสงครามกับพวกทรีวานเทียน
ข้าคือผู้เห็นลางแห่งชัยชนะราวปาฏิหาริย์ ที่ช่องเขากรีนฮิลล์
และจากนั้นมาก็มีการเรียกร้องให้ประหารข้า โดยทามัคที จุน
โดยน้องสาวข้าและสภาที่ทุจริตของนาง โดยพวกทรีวานเทียน
แต่ถึงอย่างนั้น ก็ไม่มีใครทำงานง่ายๆ นี้ให้สำเร็จได้
กับการเอาคมมีดมาปาดคอข้า
โซ่ของพวกมันก็ล่ามข้าไว้ไม่ได้เช่นกัน
และเทพแห่งเพลิงได้ส่งข้ามาตามหาพวกเจ้า
พวกเจ้าคือทหารที่ไร้ชาติ…
และไร้สิทธิ์อันชอบธรรมต่อราชบัลลังก์
ชะตาหนึ่งในสองแบบนี้รอพวกเจ้าอยู่
พวกเจ้าจะถูกกองทัพของน้องสาวข้าไล่ล่า
หรือไม่ก็ตกไปเป็นทาสของพวกทรีวานเทียน
ทำไมพวกเจ้าต้องเชื่อข้าน่ะเหรอ
เพราะพวกเจ้ามีแค่ข้ายังไงล่ะ และข้ารักพวกเจ้าทุกคน
ข้าจะชิงบัลลังก์ของพ่อข้าคืนมา
เทพแห่งเพลิงแสดงหนทางให้ข้ารู้แล้ว
และตอนนี้ข้าขอถามพวกเจ้า
ไม่สิ ข้าขอสั่งพวกเจ้า
ในนามของพระองค์ ให้สู้เคียงบ่าเคียงไหล่ข้า
เพื่อทวงคืนอาณาจักรอันศักดิ์สิทธิ์ของเรา
เพื่อเทพและเพื่อตัวพวกเจ้าเอง
เหล่านักรบผู้ศักดิ์สิทธิ์ของข้า
ผู้ปกป้องพายาที่แท้จริง
ฮานิวา
เจ้าเห็นเขาไหม
- ใคร - ฮาร์แลน
- เขาอยู่ข้างนอกกับพวกมัน - เป็นนักโทษเหรอ
- ข้าไม่รู้ แต่ดูไม่ใช่อย่างนั้น - ช่างฮาร์แลนก่อน
พอจบงานนี้ ข้าจะจัดการเรื่องเขาเอง มาช่วยข้าล็อกประตูที
โอเค
ตายเรียบเลยครับ
ทุกคนเลยเหรอ
ฝีมือใคร ทหารพายันเหรอ
ถ้าเป็นแบบนั้น ก็คงไม่มีใครถูกฆ่าที่นี่
ทั้งหมดนี้เป็นทหารของเรา
ไม่น่าเป็นไปได้
ไปดูระเบิดกับพวกเด็กๆ ซิ
ครับ
จัดแถว
ไปตรวจดูบ้าน
ครับ
ประตูมีสิ่งกีดขวางอยู่
มีสิ่งกีดขวางงั้นเหรอ
ไม่ได้มีแค่เราสินะ
เดินต่อไปเรื่อยๆ
เวร็น ข้าไม่ต้องการเจ้าที่นี่ ไปหาฮานิวาเถอะ
ข้าสัญญากับพี่ชายพวกเขาว่าจะดูแลให้ปลอดภัย
เราไม่มีเวลามาเถียงกัน
ข้าจะอยู่นี่
ก็ได้ เจ้าอยู่ท้ายแถว คอยระวังหลังให้เราด้วย
ในห้องทดลองมีอีกสี่ศพ
- ระเบิดล่ะ - ปลอดภัยดี
ฝีมือเด็กๆ ในบ้านเหรอ
เด็กๆ ฆ่าทหารตายเป็นสิบไม่ได้หรอก ต้องเป็นอย่างอื่นแน่
พวกมันอาจจะพาเด็กๆ ไปด้วย หรือไม่ก็…
ร้อยเอกอาร์มากอน
พลิกแผ่นดินที่นี่ซะ
หาเด็กพวกนั้นให้เจอ
- นี่ร้อยเอก เราต้องการตัวพวกมันเป็นๆ - ได้ครับ
ทอร์มาดา เรามาที่นี่เพื่อระเบิด งั้นเราก็ขนระเบิดแล้วกลับกันเถอะ
เจ้านี่คิดการเล็กอยู่เรื่อย
คิดแค่ปัจจุบัน ไม่เคยคิดล่วงหน้า
เราเสียโอโลแมนไปแล้ว
ถ้าไม่มีเด็กที่มองเห็นคนอื่นๆ อีกไม่นานเราก็จะไม่เหลือระเบิด
ข้าไม่ได้ทุ่มเทเวลาพัฒนาระเบิดพวกนี้ เพื่อให้สูญเสียคนผลิตระเบิด
- ชาร์ล็อตต์ - ข้าได้ยินพวกมัน อยู่ใกล้แค่ไหน
ใกล้เกินไป
ไปซ่อนหลังต้นไม้ เดี๋ยวนี้เลย ไป
เร็วเข้า หมอบลง นั่งสิ
หลับตาซะ
เจ้าตรงนั้นน่ะ
เราไม่อยากทำร้ายเด็กๆ
งั้นก็กลับไปซะ
ฆ่านางเลย
ทุกคนโอเคไหม หัวยังอยู่บนบ่าครบนะ
- ใช่ - ลู
ข้าไม่เป็นไร
โอเค เราเดินทางต่อ
โอเค มาเร็ว ตามหลังข้าไว้นะ
ข้าไม่รู้ว่าเจ้าคือใคร
และบอกตามตรง ข้าไม่สนด้วย
แต่ถ้าเด็กๆ ของข้าอยู่กับเจ้าในนั้น เราก็ทำข้อตกลงกันได้
พวกเขาไม่ใช่เด็กๆ ของเจ้า
ชีวา
ดูเจ้าสิ โตเป็นสาวและเป็นผู้นำการก่อจลาจล
- น่าประทับใจจริงๆ - ไปตายซะ
ข้าไม่อยากฆ่าเจ้า ชีวา
แต่ถ้าจำเป็นก็ต้องทำ
เจ้ากับครอบครัวของเจ้า
ใครก็ตามที่อยู่ในนั้นกับเจ้าอาจจะไม่รู้จักข้า แต่เจ้ารู้ดี
เจ้ารู้ด้วยว่าข้าจะผ่านประตูพวกนี้เข้าไปจนได้
ข้ารู้จักเจ้ามากกว่าที่เจ้าคิด ทอร์มาดา
ข้าจำเสียงนั้นได้
เรนเจอร์ สหายเก่าของข้า
ข้าคิดถึงช่วงเวลาที่เราเคยอยู่ด้วยกัน
เออ รู้แล้ว
ข้าถึงฝากรอยแผลเป็นไว้ให้ก่อนข้าจากไป เจ้าจะได้จำข้าได้
เออ
และข้าควรไว้ชีวิตเจ้านานพอ ที่เจ้าจะได้รู้สึกเสียใจที่ทำแบบนั้น
ทำเป็นปากเก่งไปเถอะ
มันจะได้ชดใช้แน่ ข้าสัญญา
เรนเจอร์ ยังอยู่ไหม
ไม่เหรอ
งั้นจะให้ข้าเจรจาต่อรองกับใคร
นี่บาบา วอส
และข้าไม่ได้มาเจรจาด้วย
บาบา วอส
เจ้ารวมกลุ่มผู้ร้ายตัวเด็ดๆ ทั้งนั้นเลยนะ ชีวา
แต่เจ้าช่วยข้าไว้ได้มาก ทีนี้ข้าจะได้ฆ่าพวกมันพร้อมกันรวดเดียวเลย
เปิดประตูพวกนี้ซะ
บาบา วอส
สถานการณ์บานปลายชั่วครู่
เพราะการควบคุมอารมณ์ที่ไม่ดีของเจ้านั่นแหละ
ข้ายอมรับว่าข้าตัดสินมันผิดไป
ยอมรับเหรอ ค่อยยังชั่ว
- ข้าขอแนะนำได้ไหม - ฮาร์แลน…
เจ้าสัญญากับข้าว่าเขาอยู่เงียบๆ
ชีวากับครอบครัวของนางขายลูกสาว ของบาบา วอสให้ทรีวานเทียน โอเคนะ
เขาไม่ชื่นชอบคนพวกนั้นหรอก
และดูจากจำนวนทหารของเจ้าที่ล้มตายเพราะธนู
ข้าว่าลูกสาวของเขาอยู่ที่นี่ด้วย
และถ้าลูกสาวเขาอยู่นี่ พนันได้เลยว่าลูกชายของเขาก็อยู่
ให้เวลาเขาเข้าใจก่อนว่าเขาติดกับแล้ว
เขาจะมอบตัวเด็กสาวนั่นให้เจ้า เพื่อรักษาชีวิตลูกๆ เขาไว้ ข้ารับรองได้
ลอร์ดฮาร์แลน
เจ้าอาจจะพอมีประโยชน์อยู่บ้าง
บาบา วอส
ข้าเข้าใจว่าลูกๆ ของเจ้าอยู่กับเจ้าด้วย
ฮานิวากับโคฟุนผู้เป็นตำนาน แห่งยุทธการการที่ช่องเขากรีนฮิลล์
ข้าไม่มีลูก ข้าเลยไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ
แต่ดูเหมือนว่าเจ้าชอบทำให้พวกเขา ตกอยู่ในอันตรายเรื่อยเลยนะ
เจ้าจะปล่อยให้ลูกๆ ของเจ้าตาย
เพื่อปกป้องครอบครัว ที่ขายลูกสาวเจ้าให้อีโดงั้นเหรอ
ส่งตัวชีวากับพี่น้องของนางมาให้ข้า
ข้าให้สัญญา
ว่าฮานิวากับโคฟุนจะรอดตาย
แต่ถ้าข้าต้องเข้าไปเอาตัวพวกเขาเอง
ก็เตรียมตายกันหมดนั่นแหละ
ข้าจะให้เวลาเจ้าคิดสักครู่นึง
ข้าควรมอบตัว
ครอบครัวข้าทำผิดต่อท่าน ให้ข้าได้ไถ่โทษเถอะ
เจ้าถูกบีบบังคับให้ทำงานเพื่อหมอนั่น
ข้ารู้จักมัน เจ้าก็รู้จักมัน
มันเคยทำอะไรที่ทำให้เจ้าคิด ว่ามันจะรักษาสัญญาไหม
- ไม่เคย - ไม่เคย
สุดท้ายแล้วพวกมันจะพังประตูเข้ามาได้
ใช่ พวกมันเข้ามาแน่
เตรียมพร้อมรับมือพวกมันกันเถอะ
นั่นใช่…
ลูกพ่อ นี่อะไร
น้ำมันเหรอ
ไม่ใช่ ข้าว่ามันคือเชื้อเพลิง คล้ายๆ น้ำมัน แต่เผาไหม้เร็วกว่า
และอันนี้คือ…
ครับ นี่โคมไฟ
ข้าจะอธิบายยังไงดี
มันให้แสงสว่างในที่มืด เราจะได้มองเห็น
เทพแห่งเพลิงในมือสินะ
ก็ไม่เชิง แต่มันร้อนได้เหมือนไฟ
เพราะงั้นก็ระวังด้วย
ลำกล้อง ด้าม ซองกระสุน…
ไก
วางนิ้วไว้ที่ไกเมื่อพร้อมยิงเท่านั้น
และเล็งไปยังจุดที่เจ้าเต็มใจจะทำลายเท่านั้น
เรนเจอร์
ข้าว่าเราพร้อมแล้ว
วันนี้เหมาะกับการฆ่าคนจริงๆ
เจ้าเคยพูดว่าจะไม่สู้เพื่อชาติไหน
แต่เจ้าก็อยู่ที่นี่
ข้าไม่ได้มาเพื่อเพนน์ซา ข้ามาเพื่อเจ้าต่างหาก
และเจ้าก็ไม่ได้มาเพื่อเพนน์ซาเช่นกัน เจ้ามาเพื่อครอบครัวของเจ้า
อันที่จริงมันก็ตลกดี
ชะตาของทั้งอาณาจักรกลับต้องฝากฝังไว้
กับคนสองคนที่ไม่ได้แยแสเรื่องพรรค์นั้น
อะไร
ความคิดของเจ้าดังไปถึงตรงโน้นแน่ะ
เรื่องที่ทอร์มาดาพูดถึงลูกๆ ข้าน่ะสิ
เจ้าใช้เวลาทั้งชีวิตคอยปกป้องพวกเขา
ดีแต่พาพวกเขามาเจออันตรายซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ข้าเจอลูกๆ ของเจ้าแล้ว พวกเขาไม่ใช่เด็กอีกต่อไป
ตอนนี้พวกเขามีทางเดินของตัวเอง
ถึงคราวที่เจ้าไม่ใช่คนตัดสินใจอีกต่อไป
และมันไม่ค่อยเข้ากับคนอย่างเจ้าเลย
ก็เออน่ะสิ
เออ ไม่เข้าเลย เพราะเจ้าคือคนที่ชอบสั่งคนอื่นว่าควรทำอะไร
บาบา วอส…
เราอาจต้องตายอยู่ที่นี่
และก่อนที่เราจะตาย ข้ามีเรื่องที่ต้องรู้ให้ได้
เป็นไปได้ไงที่ข้าไม่เคยย่องไปหาเจ้าได้สำเร็จ
เพราะไข่ลูกยักษ์ของเจ้าที่ฟาดตรงหว่างขาน่ะสิ
เข่าซ้ายของเจ้าลั่นทุกๆ สองก้าว
ว่าไงนะ
ข้าถึงได้ยินทุกครั้งที่เจ้าเข้ามาใกล้
จริงรึเปล่า
จริงที่สุด
ขอทางหน่อย
เริ่มเลยไหม
พ่อครับ
ในนั้นมีกำแพงเยอะเกินไป
ข้าแค่อยากสูดอากาศสดชื่น
ครับ ข้าว่าเจอร์ลามาเรล ชอบปิดกั้นตัวเองออกจากโลกภายนอก
นั่นคือสิ่งที่บรรพบุรุษทำ
พวกเขาคิดว่าพวกเขาปกป้องตัวเอง
แต่พวกเขาแค่ขังตัวเองไว้
พวกเขากลัว
ถูกแล้วที่พวกเขากลัว
บาบา วอส หมดเวลาแล้ว ส่งตัวเด็กๆ มา
เจ้าตัดสินพวกเขาผิดไปนะ ฮาร์แลน
เอาเลย
เจ้าทำทุกอย่างเพื่อปกป้องพวกเขาแล้ว
ข้าว่าคงใช้เวลาอีกไม่นานนัก
ไม่ มันใช้เวลานานกว่าที่เจ้าคิดแน่ๆ
ไม่มีการต่อต้าน
ฮานิวา
- ไปๆ - โอเค
- เจ้าจัดการได้กี่ราย - เจ้าบอกก่อนสิ เจ้าได้กี่ราย
- พูดพร้อมกัน - โอเค
- หก - เจ็ด ข้าชนะ
ไม่นะ
ชีวา
เดี๋ยวเสียงก้องในหูเจ้าจะเงียบเอง
ไปกันเถอะ
ฮานิวา
ระเบิดล่ะ
- พร้อมเดินทาง - ตามข้ามา
จัดแถว
เกิดอะไรขึ้น
เจ้าช่วยชีวิตข้าไว้ คราวนี้ข้าจะช่วยเจ้าบ้าง
อยู่นิ่งๆ อย่าส่งเสียง
เจ้าว่า… นี่มันอะไร
อย่าขยับ พวกเขามากับข้า
- เจ้าทำอะไรลงไป - ข้าจำเป็นต้องทำ
กุนทาร์
ฮาร์แลน
มาสายจัง
- ด้วยความยินดี - จัดการให้เรียบร้อย เราจะไปกันแล้ว
- ถ้าเจ้าฆ่าข้า พวกเขาฆ่าเจ้าแน่ - เจ้าหักหลังข้า
ใช่ เจ้าหักหลังข้าก่อนนี่
ข้าเสนอชีวิตใหม่ให้เจ้าแท้ๆ
เห็นอยู่ว่าข้าชอบชีวิตแบบเก่ามากกว่า
เราจะทำลายเพนน์ซาและทุกชีวิตที่อยู่ในนั้น
ขอละ โทรแวร์ ได้โปรดเถอะ
อย่าให้ข้าต้องทำแบบนี้เลย
โทรแวร์ ขอร้อง
เวรละ ข้าขอโทษ
ขอโทษ ข้าขอโทษจริงๆ ข้าไม่น่า…
ข้าขอโทษนะ
เจ้ารักข้าใช่ไหม
สักนิดก็ยังดี
เจ้าก็รู้ว่าข้ารัก
เจ้ารู้ดี ไม่เป็นไรนะ
พ่อ
พ่อครับ
โคฟุน
- ท่านไม่เป็นไรใช่ไหม - ข้าไม่เป็นไร ลูกพ่อ แล้วเจ้าล่ะ
มีพวกมันอีก
ไม่มีแล้ว
มันจบแล้ว
บาบา ข้าตรวจดูพวกคนที่ตายหมดแล้ว
ทอร์มาดาไม่อยู่ที่นี่
แม่งเอ๊ย!
ฮาร์แลน
บาบา เวลาเป็นเรื่องสำคัญมาก
เราต้อง…
พ่อคะ ปล่อยเขาไป
- เจ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ - พ่อ
ข้าอุตส่าห์ซื้อเวลาให้เจ้า
คนของเขาฆ่าทรีวานเทียนที่เหลือหมดแล้ว
- ข้าไม่ไว้ใจเจ้า - ข้าสนที่ไหนล่ะ
- ทอร์มาดาอยู่ไหน - ไม่อยู่แล้ว
- ห่าเอ๊ย - มันเอาระเบิดไปด้วย
- มันไปไหน - บ้าฉิบ ไม่สำคัญหรอกว่ามันไปไหนมา
ไอ้เวรนี่ เราก็รู้ว่ามันจะไปไหน
เพนน์ซา
พวกมันคงเดินทางได้ไม่เร็ว ถ้ามีระเบิดอยู่ด้วย
- ไปกันเถอะ - ไม่ โคฟุน
ไม่ได้นะ เราต้องตามมันไป
มีหลายเส้นทางไปจากที่นี่
ต่อให้เราแกะรอยพวกมันได้ พวกมันก็มีการคุ้มกันที่ดีแน่นอน
เราเร็วกว่าพวกมัน
เราถึงต้องไปเพนน์ซาและแจ้งเตือนพวกเขา เตรียมกองทัพรับมือพวกมัน
- ฮาร์แลนพูดถูก - ว่าไงนะ
ถ้าเราสู้กับพวกมันอีก เราแพ้แน่นอน
นี่ พ่อครับ…
โคฟุน เจ้ารู้สึกฮึกเหิมจากการต่อสู้
แต่เดี๋ยวมันก็เบาบางลง และร่างกายเจ้าจะรู้สึกอ่อนแรง
เราต้องพักกันสักครู่ แล้วเดินทางไปเพนน์ซาโดยเร็ว โอเคไหม
ข้าจะไม่อยู่ที่นี่
เจ้าต้องทำแผล
โอเคนะ ข้าได้กลิ่นแผลเจ้า เชื่อข้าสิ
ทำให้คนอื่นเจอนางในบ้านนะ อย่าให้ใครรู้ว่านางมีเอี่ยวกับเรื่องนี้
เข้าใจแล้ว
เจ้าจะไม่ไปกับพวกเขาเหรอ
ไม่ละ ข้าว่าเจ้าต้องการเพื่อนร่วมทาง
รู้นะว่ามันคงจบไม่สวยสำหรับเรา
เรื่องนั้นไม่บอกก็รู้
- โคฟุน - หยุดนะ
- เราต้องหยุดเขา - ไม่
โคฟุน… นี่คือมรดกตกทอดของเรานะ
มันคือมรดกตกทอดของเจอร์ลามาเรล ไม่ใช่ของเรา
นี่มันสำคัญกว่าแค่ตัวเขา มันสำคัญกว่าเราด้วย
ที่นี่ทำลายทุกชีวิตที่เรารัก
โอเคนะ และระเบิดพวกนี้อาจทำให้ทุกอย่างถึงจุดจบ
เจ้าไม่ได้เผาระเบิดนี่นา ถูกไหม
ในนั้นมีความรู้เก่าแก่นับศตวรรษอยู่ และเจ้า…
- ข้าปล่อยให้เขาเผาทิ้งไม่ได้ ข้าไม่ยอม - ไม่
หยุดนะ
เจ้าหยุดเขาไม่ได้
เอาจริงเหรอเนี่ย
ที่นี่คือสิ่งเดียวที่เราเหลืออยู่ มันจะทำให้เราปลอดภัย
พูดโดยคนที่ถือปืนอยู่ในมือ
ข้ายอมให้เจ้าพรากมันไปจากข้าไม่ได้
ฮานิวา นี่ข้าเองนะ
วางปืนซะ
ขอละ วางลงเถอะ
เอาจริงเหรอเนี่ย
เจ้าจะพยายามยิงข้าจริงๆ เหรอ ข้าเป็นพี่ชายเจ้านะ
อะไรวะ เจ้าจะยิงข้างั้นเหรอ
มานี่เลย
มานี่…
- เจ้าทำไม่ได้นะ หยุด หยุดสิ - ไม่
หยุดเดี๋ยวนี้ มันจบแล้ว ทำอะไรไม่ได้แล้ว มันจบแล้ว
ฮานิวา หยุดนะ ทั้งคู่เลย เราต้องออกไปจากที่นี่
- ท่านทำอะไรลงไป - ฮานิวา
ฮานิวา ข้ารู้ ข้าขอโทษ
เราจะตายกันหมดถ้าไม่ไปเดี๋ยวนี้ ข้าขอโทษนะ
ข้าคิดถึงบ้าน
พาเด็กๆ พวกนี้ไปยังที่ปลอดภัย แล้วก็กลับบ้านซะ
ข้าจะหาทางกลับไปเจอเจ้าเอง
อย่ากลายเป็นชาวพายันล่ะ
ข้าไม่ใช่คนของชาติไหน
เจ้าเป็นคนของข้า
เข้มแข็งเข้าไว้ ฮานิวา
ที่นี่น่ะ…
กับความรู้ทั้งหมดที่มี…
มันคือหนทางพาเราไปสู่อนาคต
ถ้าข้ารู้จักเจ้าดีละก็ ข้ารู้ว่าเจ้าจะหาทางอื่นได้
แต่เจ้าจะกลับมาใช่ไหม
คิดถึงข้าซะแล้วเหรอ
เปล่านะ
ก็นิดหน่อย
ข้าจะกลับมา
พยายามอย่าตายจนกว่าข้าจะกลับมาล่ะ โอเคนะ
ได้
โอเค
ชาร์ล็อตต์
โอเค ไปจากที่นี่ซะ
โอเค ออกเดินทางกันเถอะ
ฮายาห์ โฮเวห์ ตามหลังข้ามา ชีวา เจ้าตามหลังพวกเขานะ
ฮานิวา
ขอบคุณที่ช่วยครอบครัวข้าไว้
พวกเขาก็เป็นครอบครัวข้าเหมือนกัน
แปลว่าเราเป็นพี่น้องกัน
ข้าเสียใจเรื่องบ้านของเจ้าด้วย
ไม่เป็นไร
ยังมีที่อื่นอีก
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี