บรรจุอาวุธ เดี๋ยวนี้
ฝ่าบาทครับ เราเจอชายคนนี้ขี่ม้าผ่านไปในป่า
ซิเบธ
โคฟุน
นั่นเจ้าจริงๆ ใช่ไหม
ท่านมา… ท่านมาทำอะไรที่นี่ นี่มันอะไรกัน
คุกเข่าต่อหน้าราชินีสิวะ ไอ้พ่อมด
นางไม่ใช่ราชินีของข้า
โคฟุนที่น่าสงสาร ตามหลังอยู่ก้าวนึงเสมอ
แต่พูดตรงๆ ข้าต้องขอบใจเจ้า ที่ปล่อยข้าเป็นอิสระจากพันธนาการของน้องสาว
ท่านรวมหัวกับทรีวานเทส
ท่านเป็นบ้าไปแล้ว พวกมันจะทำลายเพนน์ซานะ
เปล่า ข้าต่างหากที่จะทำลายเพนน์ซา
โคฟุน อย่าทำให้ข้าต้องแคลงใจ
ว่าความชอบพอที่ข้ามีต่อเจ้า อาจจะเป็นเรื่องผิดพลาด
ท่านจะฆ่าคนนับพันเชียวนะ
มักห์ราควรคิดถึงเรื่องนั้น ก่อนที่นางจะรัฐประหารข้า
ทอร์มาดา เราพร้อมรึยัง
พร้อมแล้ว ฝ่าบาท
ซิเบธ ขอร้อง อย่าทำแบบนี้เลย
ลงมือได้
รอฟังคำสั่งข้า
รอก่อนนะ โคฟุน เจ้าไม่อยากพลาดชมแน่ๆ
เอาตัวมันไป
เจ้าเสียเวลามาฝังศพพวกกบฏทำไม
ไม่มีใครจะสวดส่งวิญญาณพวกเขา เป็นครั้งสุดท้ายได้อีก
ข้าเป็นคนฝึกฝนพวกเขา
ข้าร่วมรบกับพวกเขา
ไม่เคยคิดเลยว่ามันจะลงเอยแบบนี้
พวกมันพยายามฆ่าเรา
พวกเขาทำในสิ่งที่พวกเขาเชื่อว่าถูกต้อง
พวกเขาใช้ทั้งชีวิตเพื่อรับใช้อุดมการณ์
เราเป็นคนเปลี่ยนกฎเอง
ไปกันเถอะ
เตรียมการไปถึงไหนแล้ว
มันค่อนข้างยาก ที่จะเตรียมรับมือกับศัตรูที่เราไม่รู้จัก
และมีอาวุธที่เราไม่เข้าใจ
แต่กองทัพมารวมตัวกันแล้ว
เจ้าเชื่อที่ไชโลห์พูดเหรอ
ที่ว่าซิเบธเข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับทรีวานเทียน
นักล่าแม่มดไม่โกหก และข้าเชื่อว่าพี่สาวท่านทำได้ทุกอย่าง
ทรีวานเทียนมีประโยชน์อะไร ต่อซิเบธหรือนักล่าแม่มดล่ะ
ถ้าทอร์มาดารวบรวมกำลังพลที่คดโกง จากกองทัพทรีวานเทียนได้
จำนวนคนของพวกมันอาจไม่มากเท่าที่เรากลัว
เพราะงี้พวกมันอาจจะต้อนรับนางเป็นพันธมิตร
จำนวนคนจะไม่มีความหมายเลย ถ้าระเบิดพวกนั้นทำได้อย่างที่บาบาบอก
ติดอาวุธพร้อมรบแล้วครับ
ทันทีที่เราไปถึงวัง ข้าจะสั่งให้กองทหารไปประจำอยู่ที่ทางเข้า
เราจะไม่ปล่อยให้อาวุธพวกเขาเข้ามาในเมือง
ยิง
อะไรเหรอ
- เรามาช้าไป - ไม่นะ
ตายจริง
มักห์รา
ทามัคที
พวกมันฝ่ากำแพงเราแล้ว มาเร็ว
เปล่า พวกมันไม่ได้ฝ่ากำแพงเราเข้ามา
ระเบิดลอยข้ามกำแพงมาต่างหาก ข้าได้ยิน
วูล์ฟ
อีกที
ฮานิวา ฮานิวา
เดินต่อไป เร็วเข้า
มักห์รา
- มักห์รา - พ่อคะ เราหานางไม่เจอ
- เดินต่อไป โอเคนะ - โอเค
- วูล์ฟ - อยู่นี่ค่ะ
เราต้องรีบไปแล้ว
- เราอยู่ที่นี่ปลอดภัยกว่า - ไม่ มาเร็ว
ยิง
หยุดนะ ไม่ อย่า
หวัดดี นั่นใคร
ใจเย็นๆ เจ้าปลอดภัยดี
ข้าอยู่ที่ไหน
เจ้าอยู่ในดินแดนของอัลเคนนี
อัลเคนนี หนึ่ง… หนึ่งในชนเผ่าซ่อนเร้นน่ะเหรอ
เจ้าพูดแบบนี้ แสดงว่าเจ้าไม่ได้มาจากชนเผ่าใด
ใช่
แล้วมาจากไหน
ภูเขาทางเหนือ
มาซะไกลเชียว
ข้ามาที่นี่ได้ยังไง
จำไม่ได้เหรอ
มี… ผู้หญิงคนนึง
ใช่ พาริส
นางพบเจ้าเดินเตร่อยู่กลางหิมะ นางจึงพาเจ้ากลับมายังหมู่บ้านนี้
นางบอกว่าเจ้าหลบหนีจากอะไรมาสักอย่าง
นางบอกว่าเจ้าอาจจะยังหนีมาไม่ไกลพอ
ฮานิวา มีอะไร
วังถูกทำลายไปแล้ว พ่อคะ
ท่านได้ยินอะไร
โน โน
โน
มักห์รา
มานี่มา เจ้าหนู พ่อคะ
มักห์รา
เรนเจอร์ มาช่วยข้าที
บาบา วอส
ทามัคที จุน เรนเจอร์ ช่วยเขาหน่อย
นางยังหายใจอยู่ นางยังหายใจ มักห์รา
ทอร์มาดา บอกข้าทีว่าเจ้าไม่ได้ทำให้ข้าผิดหวัง
เหล่าอายูราของข้ารายงานว่า โจมตีโดนตรงๆ เลย ฝ่าบาท
โคฟุน เจ้าเห็นอะไรบ้าง
ท่านทิ้งระเบิดใส่ลูกของตัวเอง
ถ้าแกตกอยู่ในอันตราย ก็เป็นเพราะแม่เจ้านั่นแหละที่เอาแกไปไว้ที่นั่น
เหมือนที่นางทิ้งเจ้าไว้ที่นี่ไง
ไปตายซะ
เอาตัวเขาไปขังไว้ในกระโจมของข้า
- บรรจุอาวุธ - เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวๆ
ให้น้องสาวข้าได้ซึมซับ ช่วงเวลาครองตำแหน่งของนางตอนนี้ก่อน
ความตายที่นางเป็นต้นเหตุ
ท่านแน่ใจนะ
เรารู้ผังเมืองและระบุพิกัดจุดสำคัญๆ แล้ว
ไม่ต้องห่วง
เพราะรู้นิสัยน้องข้าดี อีกเดี๋ยวเจ้าก็จะได้ทิ้งระเบิดเพิ่ม
ข้าได้ยินเจ้า…
กำลังดิ้นรนเพราะถูกเชือกมัดไว้
และข้าอดรู้สึกไม่ได้
ว่านั่นคือสิ่งที่เจ้าทำมาตลอด ตั้งแต่ข้าได้รู้จักเจ้า
ดิ้นรนเพราะถูกเชือกที่มองไม่เห็นมัดไว้
เจ้าเป็นอิสระไม่ได้ แต่เจ้าก็ไม่เคยหยุดพยายาม
ข้าว่านี่คือสิ่งที่ข้ารักที่สุดเกี่ยวกับตัวเจ้า
ท่านไม่ได้รักข้า ท่านไม่รู้อะไรเกี่ยวกับความรัก
ตรงกันข้ามเลย
ข้ารักมากเกินไปด้วยซ้ำ รักลึกซึ้งเกินไป
เพราะงี้ข้าถึงปล่อยให้ตัวเองเชื่อ ว่ามักห์ราจะไม่หักหลังข้าอีก
ถ้าท่านรักข้า ท่านจะไม่ฆ่าข้า
ข้าน่ะเหรอที่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับความรัก
โคฟุนที่น่าสงสาร
ปีก่อนเจ้ายังเป็นคนเผ่าอัลเคนนี เป็นแค่หนุ่มน้อยชาวเขาเท่านั้น
แต่ตอนนี้เจ้าเป็นประจักษ์พยานของความรุ่งโรจน์ และความล่มสลายของอาณาจักร
มีหลายอย่างเหลือเกินที่เจ้าไม่เข้าใจ
ข้าเข้าใจดีว่าท่านคือฆาตกรและกบฏ
แล้วมันทำให้ข้าต่างจากแม่เจ้ายังไง
นางลุกฮือต่อต้านราชินีที่ฟ้าลิขิตมา แบบนี้นางไม่ใช่กบฏรึไง
ครั้งสุดท้ายที่ข้าอยู่ในเพนน์ซา นางจัดให้มีการประหาร
นางไม่ใช่ฆาตกรรึไง
"กบฏ" "ฆาตกร" มันก็แค่คำพูด
และฝ่ายใดก็ตามที่อยู่ข้างเดียวกับเรา จะเป็นผู้กำหนดความจริง
- ท่านอยู่ข้างเดียวกับทรีวานเทียน - เปล่า
ข้าอยู่ข้างเดียวกับเทพ
ไม่งั้นเจ้าจะอธิบายยังไง ที่ข้ายังมีชีวิตรอดแม้โดนโทษประหาร
และกำลังจะกอบกู้บัลลังก์ของข้าคืนมา
เทพส่งลูกตาบอดของเจ้ามาให้ข้า
เพื่อยืดเวลาการประหารออกไปนานพอ ให้ข้าหลบหนีมาได้
แกเป็นลูกของท่านเหมือนกัน ไม่ว่าท่านจะปฏิเสธอีกกี่ครั้งก็ตาม
แกได้รับใช้จุดประสงค์อันศักดิ์สิทธิ์แล้ว และจะเป็นที่จดจำเพราะการนั้น
ท่านคือปีศาจชัดๆ
ส่วนเจ้าก็เป็นพ่อมด
การครองราชย์ช่วงสั้นๆ ของแม่เจ้า อาจจะทำให้เจ้าหลงผิด
คิดเป็นอย่างอื่นแทน
แต่นอกกระโจมนี้มีนักล่าแม่มดนับร้อยคน
ที่ยินดีจะเผาเจ้าทั้งเป็น เพื่อย้ำเตือนว่าเจ้าเป็นใคร
ข้าต่างหากที่พยายามย้ำเตือนว่าท่านเป็นใคร
ใครกันล่ะ
ท่านเป็นแม่ของวูล์ฟ
และแกต้องการท่าน
ท่านบอกว่าแกถูกส่งมาเพื่อช่วยท่าน แกอาจจะยังไม่เสร็จภารกิจก็ได้
แกเป็นลูกท่านนะ
แกเป็นลูกท่าน ซิเบธ
ลูกในไส้ของท่าน
ฟื้นเร็วเข้า
มักห์รา
ฟื้นทีเถอะ ขอร้อง ฟื้นเร็วสิ
เจ้าชื่ออะไร
จะไม่บอกชื่อให้ข้ารู้เหรอ
ข้าไม่อยากโกหกเจ้า
เจ้าเป็นหัวหน้าเผ่าอัลเคนนีเหรอ
ใช่
แต่เจ้าไม่ได้มาจากที่นี่
ข้าไม่รู้จักสำเนียงเจ้า แต่ไม่ใช่คนที่มาจากภูเขาแน่ๆ
- เจ้าถูกไล่ล่าอยู่รึเปล่า - เปล่า
ไหนเจ้าบอกว่าไม่อยากโกหกไง
ก่อนหน้านี้ข้าถูกไล่ล่า แต่ข้าเดินทางมานานมากแล้ว
และไม่ได้ทิ้งร่องรอยอะไรไว้
เจ้าไม่รู้ซะหน่อย
ใช่ ข้าไม่รู้
พักผ่อนซะ หายดีเมื่อไรก็ไปจากที่นี่ทันที
มันอาจใช้เวลานานกว่าที่เจ้าคิด
ทำไม
ข้าตั้งท้องอยู่
นางฟื้นแล้ว
มักห์รา มักห์รา
บาบา
ข้าอยู่ตรงนี้กับฮานิวา
ดีใจจังที่ท่านฟื้น
ข้ากังวลแทบแย่
บ้านมัน… แตกเป็นเสี่ยงๆ เลย
ข้ารู้ เทพแห่งสายฟ้าไง ระเบิดน่ะ
เจ้าหยุดยั้งพวกมันไม่ได้เหรอ
ใช่
วูล์ฟ
ไม่เป็นไรๆ แกปลอดภัย เจ้าช่วยแกไว้ได้
โคฟุนอยู่ไหน ทำไมเขาไม่อยู่ที่นี่ด้วย
เราส่งเขาล่วงหน้ามาเตือนเจ้า
ไม่ เขายังไม่ได้กลับมา
- เขาอยู่ไหน เขาอาจจะบาดเจ็บ - เราจะหาเขาให้เจอ
ทั้งหมดเป็นความผิดข้าเอง
แม่คะ อย่าพูดบ้าๆ น่า
ใช่ เจ้าทำดีที่สุดแล้ว เพื่อสร้างสันติภาพกับทรีวานเทส
เปล่า ไม่ใช่ทรีวานเทส ซิเบธต่างหาก
มันเป็นไปได้ไง
ซิเบธรวบรวมพันธมิตร
ระหว่างนักล่าแม่มดที่ทรยศ กับกองทัพของทอร์มาดา
ข้าปกป้องนางไม่ให้ถูกประหาร
ข้าไว้ชีวิตพวกนักล่าแม่มด
ข้าสร้างกองทัพที่หันมาทำลายเราตอนนี้
ข้าต้องออกไปข้างนอก
เดี๋ยวๆ แม่คะ แม่
ฮานิวา เจ้าเห็นอะไรบ้าง
กระท่อมถูกไฟไหม้ มีคนบาดเจ็บล้มตายเกลื่อนเลย
คนเดินเตร่ไปทั่ว…
และพวกเขาดูหวาดกลัวมาก
แน่นอนว่าพวกเขาต้องหวาดกลัว ลูกไฟมันตกลงมาจากท้องฟ้าราวกับห่าฝน
ไม่มีลูกไฟตกจากท้องฟ้าแล้ว
แค่ตอนนี้น่ะใช่
ซิเบธส่งสัญญาณให้เรารู้ ว่านางเป็นคนคุมสถานการณ์
ทามัคที สั่งการให้ราชองครักษ์ไปดับเพลิง
และรวบรวมคนบาดเจ็บมารักษา
ให้คนที่เคลื่อนไหวได้รวดเร็วอพยพไปยังอัลทูนา
เราจะรวมกลุ่มกันอีกทีที่นั่น และเตรียมพร้อมต่อสู้
เราต้องตามหาพี่ชายของเจ้า
เราเจอแม่กับวูล์ฟแล้ว เราต้องหาโคฟุนเจอแน่นอน
มาเถอะค่ะแม่
โคฟุน ขอโทษที ที่เราไม่ได้แนะนำตัวอย่างเป็นทางการก่อนหน้านี้
มันเป็นช่วงเวลาที่ยุ่งมาก ข้ามั่นใจว่าเจ้าก็รู้ดี
ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นใคร
ใช่ ข้าว่าเจ้ารู้อยู่แล้ว
และข้าอยากบอกว่า…
แม้ตอนนี้สิ่งต่างๆ จะรู้สึกเลวร้ายขนาดไหน แต่เจ้าก็ยังมีทางเลือกเสมอ
ทางเลือกงั้นเหรอ
พรสวรรค์ของเจ้าไม่ได้เป็นที่นิยมชมชอบมากนัก
อย่างเช่น… ชาวพายันคิดว่าเจ้าเป็นพ่อมด
ทรีวานเทียนคิดว่าเจ้าคือภัยคุกคามต่อสาธารณรัฐ ส่วนข้า…
ข้าชื่นชมเจ้านะ
ข้าเข้าใจถึงศักยภาพของเจ้า
ถ้าเจ้าอยากร่วมมือกับข้า…
เจ้าพยายามฆ่าเรา
ใช่ แต่นั่นมันก่อนหน้านี้ สิ่งต่างๆ เปลี่ยนไปแล้ว
แน่นอนว่าข้าไม่เคยคิดเลย ว่าจะได้เป็นพันธมิตรกับราชินีเคน
นางจะฆ่าเจ้าเมื่อเจ้าหมดประโยชน์กับนาง
ถูกเผง
หรือไม่ข้าจะฆ่านางเอง หรืออาจจะไม่มีใครฆ่าใครเลย
ทุกวันถือเป็นวันใหม่ โคฟุน วันนี้อาจเป็นวันใหม่สำหรับเจ้าก็ได้
ไปตายซะ
อือ แหงสิ
หนุ่มๆ วัยเดียวกับเจ้ามักคิดว่าตัวเองรู้เยอะ
แต่จริงๆ พวกเขาโง่เกินกว่าจะรู้ตัว ว่าตัวเองไม่รู้อะไรเลย
ข้ารู้ว่าพ่อข้าจะฆ่าเจ้าแน่
อย่างที่บอกไป โง่เหลือเกิน เรามีเวลาให้ความรู้เจ้าอีกมาก
มีอะไร
ราชินีต้องการพบเขา
เรื่องอะไร
ไปถามนางเองสิ
ค่ายพวกมันอยู่ทางตะวันออก ห่างประมาณ 100 จังหวะหัวใจ
มีทหารกี่นาย
ข้าเห็นประมาณ 50 นาย
พวกที่เหลืออยู่ไหนกัน
เงียบๆ
ไม่มีทางหนีออกนอกเมือง
พวกมันจะรุกรานเข้ามาไหม
ข้าคิดว่าไม่
ถ้าพวกมันยังขว้างระเบิดต่อไปได้ จะยอมส่งทหารมาเสี่ยงทำไม
ซิเบธต้องการเมืองของนางกลับคืนไป นางจะทำลายมันทำไม
นางขว้างระเบิดมาอีกยังได้
แต่เมืองยังไม่ราบเป็นหน้ากลอง แปลว่านางต้องการได้ทั้งเมือง
จะทำแบบนั้นได้ นางต้องส่งกองทัพเข้ามา
ถ้าฮาร์แลนกับโทรแวร์เจรจาที่ทรีวานเทสเป็นผล
พวกเขาคงอยู่ระหว่างทางกลับมาที่นี่ พร้อมกำลังเสริม
แม่คะ ฮาร์แลนตายแล้ว
เขาตายเพื่อช่วยชีวิตข้าไว้
แม่คะ…
เขาอยากให้ข้าเอาอะไรบางอย่างมามอบให้ท่าน
กุญแจเหรอ
กุญแจอะไร
ข้าไม่รู้ เขาบอกว่ามันอาจช่วยได้
ฮานิวา
โคฟุน
- เจ้าโอเคไหม - เจ้าล่ะโอเคไหม
อือ พ่อครับ
เจ้าหายไปไหนมา
ซิเบธ นางจับตัวข้าไว้อยู่นอกเมือง
นางฝากข้อความมาบอก
ข้อความเหรอ
ใช่ นางมัดปมเชือกไว้
นางอยากให้ท่านสละราชสมบัติ และยอมแพ้แต่โดยดี
ท่านต้องเดินไปที่ค่ายของนางคนเดียว
แล้วยกบัลลังก์กับอาณาจักรให้นาง
นางบอกว่าถ้าท่านไม่รีบไป
นางจะทำให้เพนน์ซาและทุกคนในเมืองนี้ กลายเป็นเถ้าถ่าน
นางไม่ได้อยากได้อาณาจักรคืนเท่านั้น แต่นางอยากลงโทษข้าด้วย
- ท่านไปไม่ได้นะ - เราจะไม่เถียงกันเรื่องนี้ ฮานิวา
- ข้าต้องไป - นางจะฆ่าท่านนะ
นางจะฆ่าเราทุกคน และจะมีคนตายอีกมากถ้าข้าไม่ไป
นางเป็นพี่สาวข้า และต่อให้ข้าเกลียดชังนางแค่ไหน
เมื่อถึงช่วงเวลานั้นจริงๆ ข้ากลับฆ่านางไม่ลง
นางอาจจะลังเลใจเหมือนกันหากต้องฆ่าข้า
เจ้าไม่ได้เชื่อแบบนั้นหรอก
แค่… มันไม่สำคัญหรอก ข้าต้องไป ข้าจะปล่อยให้นาง…
- มักห์รา - แม่คะ
พาริสบอกว่าเจ้าไม่ยอมกินอะไร
ทำไมถึงไม่ปล่อยข้าไปจากถ้ำนี้ ข้าเป็นนักโทษของเจ้ารึไงกัน
ชาวบ้านน่ะ… พวกเขาระแวงคนแปลกหน้า
มันไม่ปลอดภัยที่เจ้าจะอยู่ข้างนอก
ถ้าพวกเขาไม่ต้องการข้าที่นี่ ข้าไปก็ได้
แล้วเจ้าจะไปไหน
เจ้าไม่บอกข้าด้วยซ้ำว่าชื่ออะไรและมาจากไหน
ถ้าเจ้าอยากให้เราไว้ใจเจ้า เจ้าก็ต้องไว้ใจเราด้วย
เจ้าไว้ใจข้าได้
ทำไมข้าต้องเชื่อใจเจ้า
เพราะข้าคือคนที่ปกป้องเจ้าอยู่
มักห์ราน่ะ
- อะไร - ข้าชื่อมักห์รา
มักห์ราเหรอ คนอะไรชื่อมักห์รา
แล้วคนอะไรชื่อบาบา
จะว่าไปก็จริง มักห์รา
ทำไมเจ้าถึงเป็นคนปกป้องข้า
เพราะข้าเคยเป็นแบบเจ้าตอนนี้มาก่อน
แล้วเจ้าทำให้ชาวบ้านไว้ใจเจ้าได้ไง
ข้าชนะนักรบที่แกร่งที่สุดของพวกเขา
งั้นข้าคงต้องเอาชนะเจ้าสินะ
ใช่
แม่คะ
แม่โอเคไหม
มักห์รา
อือ ข้าไม่เป็นไร
เราทุกคนอยู่ที่นี่
ข้า… ข้าต้องไปแล้ว
ไม่ๆ เราปล่อยเจ้าไปไม่ได้
นางจะฆ่าเจ้าทันทีโดยไม่ลังเล เราจะไม่ได้อะไรเลย
แล้วเพนน์ซาล่ะ
นางจะเผาทั้งเมืองเพียงเพื่อทำร้ายข้า
ข้าปล่อยให้เป็นแบบนั้นไม่ได้
ถ้านางจะทำลายเพนน์ซา นางทำแน่ ไม่ว่าเจ้าจะเป็นหรือตาย
ไม่มีทางอื่นให้อพยพออกนอกเมืองเหรอ
- พวกมันมีกองทหารประจำทุกทางเข้า - งั้นเราจะสู้ฝ่าออกไป
ทันทีที่พวกมันรู้ว่ามีการต่อต้าน พวกมันขว้างระเบิดมาอีกแน่
ไม่ว่าแบบไหน มันก็ขว้างระเบิดมาอยู่ดี
แต่ครอบครัวนี้จะไม่อยู่ที่นี่เมื่อพวกมันลงมือ
ฮาร์แลน
อะไรเหรอ
เขานำหน้าคนอื่นอยู่สามก้าวเสมอ
เขาเป็นคนที่เกรี้ยวกราดมาก
เขาทำให้ข้าไม่มีเหตุผลที่จะเชื่อใจเขา แต่ข้าก็เชื่ออยู่ดี
เขาเอาตัวรอดเลยก็ได้ แต่เขาดันกลับมาช่วยข้า
ไอ้นี่ละมั้ง
- ไม่ใช่เหรอ - ไม่ใช่ค่ะ
เขารักท่านจริง
ข้าหลอกใช้เขา
และตอนนี้เขาก็ตายแล้ว
ข้าว่าฮาร์แลนเป็นคนที่ไม่ยอมถูกหลอกใช้หรอก ถ้าเขาเองไม่ต้องการ
อะไรน่ะ
- แม่คะ - เอามานี่ซิ
ส้อมเสียงงั้นเหรอ
ในกล่องมีอะไรอีก
แค่แผนที่เก่าๆ อันนี้
ดูเหมือนเพนน์ซาเลย
มันคือเพนน์ซา แต่ว่า…
มีอย่างอื่นอยู่ด้วย
โถ ฮาร์แลน
แหม เจ้านี่มันร้ายนักนะ
มันคืออะไรเหรอคะ
อุโมงค์ อุโมงค์ของพวกลักลอบ
มันไปโผล่ที่ไหน
ออกนอกเมือง ไปกันเถอะ
ฝ่าบาท
ทอร์มาดา มานั่งกับข้าหน่อยสิ
แผนการของท่านเป็นไงบ้าง
ข้อความของเราคงถูกส่งถึงแล้วตอนนี้
ข้ามั่นใจมาก
ว่าอีกไม่นานน้องสาวข้าจะมาที่นี่เพื่อขอยอมแพ้
เมื่อนางทำแบบนั้นแล้ว พายาทั้งหมดจะตกเป็นของเรา
ข้าว่าการทำให้เพนน์ซาเหลือแต่ซาก มันส่งข้อความได้รุนแรงกว่า
ข้าไม่ได้ทนทุกอย่างมา เพื่อปกครองซากปรักหักพังกับซากศพนะ
พายาจะเข้าร่องเข้ารอยเมื่อมักห์รายอมแพ้
ข้าไม่ได้พูดถึงพายา
ทรีวานเทสสินะ
อย่าประเมินความยิ่งใหญ่ของพวกเขาต่ำไป
อย่าประเมินของเราต่ำไปเช่นกัน
เชื่อเถอะ ข้าเปล่าทำแบบนั้น
ข้ามีเรื่องขอร้องอย่างนึง
- หลานชายท่านน่ะ - โคฟุนเหรอ
ท่านน่าจะถามข้าก่อนปล่อยตัวเขาไป
ข้าสูญเสียลูกๆ ทุกคนของเจอร์ลามาเรลไป
เขาจะมีประโยชน์อย่างยิ่งสำหรับข้า
เจ้ารู้นะว่าการที่ข้าจัดแจงเรื่องต่างๆ กับนักล่าแม่มด
อิงอยู่กับข้อตกลงที่ว่า คนมองเห็นทุกคนถือเป็นแม่มด
และต้องถูกเผา
ข้าไม่ต้องการพวกเขาตลอดกาลหรอก
ข้ากำลังปรับระบบ เพื่อให้ไม่ต้องใช้การมองเห็นของพวกเขาอีก
แต่กว่าจะถึงตอนนั้น
พวกนักล่าแม่มดต้องตกลงยอมรับข้อยกเว้นนี้
- นักล่าแม่มดเป็นตัวอันตรายได้นะ - ข้าก็เป็นได้
เทพอยู่ข้างเดียวกับพวกเขา
หวังว่าท่านคงไม่โกรธ แต่ข้าไม่เชื่อเรื่องเทพ
ไม่เหรอ
เจ้าอาจจะยังไม่เคยเจอเทพที่ถูกใจ
- เจ้าตีความถูกแน่นะ - อือ
สถานที่สำคัญๆ ถูกระบุไว้หมด
ขอดูหน่อย
ทางนี้
ถ้าดูตามแผนที่ มันต้องอยู่ตรงนี้สิ
ข้าไม่เห็นอะไรเลย
แผนที่อาจจะผิดก็ได้
เจ้าไม่รู้จักฮาร์แลนดี
แผนที่ไม่ผิดหรอก
หวัดดีค่ะ
ไม่มีอะไรในนี้
เดี๋ยวข้ากลับมา
เราเดินตามอุโมงค์ไปจนถึงปลายทาง
มันไปโผล่ที่ถ้ำเล็กๆ แห่งนึงในภูเขา
ทางตะวันตกของเพนน์ซา
ถ้าเดินทางตอนนี้ เราจะไปอัลทูนาได้ครึ่งทาง ก่อนที่พวกมันจะรู้ว่าเราหายไป
อะไรจะขัดขวางพวกมัน ไม่ให้ขนระเบิดไปอัลทูนาล่ะ
กองทัพของซิเบธยังเล็กอยู่
เรารวมกลุ่มกันอีกทีที่อัลทูนา รวบรวมทหาร
เตรียมพร้อมก่อนที่พวกมัน… จะวางกองกำลัง
เหมือนที่พวกมันทำที่นี่
เราไม่มีเวลาแล้ว
ร้อยเอกกอสเซ็ต ให้คนของเจ้าไปรวบรวมพลเมืองทันที
ห้ามใครพกข้าวของมากกว่าที่ตัวเองถือไหว
ฮานิวา เจ้ากับเวร็นนำทางร้อยเอก ไปยังทางเข้าที่พวกเจ้าพบ
โคฟุน ทามัคที เรนเจอร์
ช่วยออกไปก่อน
บาบา
เจ้าไม่พูดอะไรสักคำเลย
เจ้าคือราชินี เจ้ารู้ว่าอะไรดีที่สุดสำหรับคนของเจ้า
ใช่ ข้าต้องดูแลอาณาจักรของข้า
แต่เจ้าเป็นสามีข้า และเป็นพ่อของฮานิวากับโคฟุน
เจ้าต้องตัดสินใจว่าแบบไหนดีที่สุดสำหรับเรา
ข้าไม่เข้าใจ
พี่สาวข้าตามล่าเรามาถึง 17 ปี
ตอนนั้นนางไม่หยุด และนางจะไม่หยุดตอนนี้หรอก
นางจะไม่มีวันหยุดตามล่าครอบครัวนี้
เจ้าหมายความว่าไง
หมายความว่าเจ้าคิดถูกมาตลอด
เมื่อเราพาคนออกไปจากเพนน์ซาได้แล้ว
เจ้ากับข้า โคฟุน วูล์ฟ และฮานิวา เราจะหนีไปให้ไกล
กลับไปอยู่บนภูเขา หรือไปไกลกว่านั้นยิ่งดี
ที่ที่เราจะอยู่กันเป็นครอบครัวเหมือนที่เคยเป็น
ไม่แน่ว่าถ้าข้าไม่อยู่แล้ว
พี่สาวข้าจะใส่อารมณ์โกรธเกรี้ยว กับชาวพายันน้อยลง
เจ้าแน่ใจนะ
ข้าเป็นแม่คนนานกว่าเป็นราชินี
และถ้าการยกให้ครอบครัวมาก่อน ทำให้ข้าเป็นราชินีที่ไม่คู่ควร…
มันก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าข้า… ข้าไม่ควรเป็นราชินี
ข้าไม่รู้สึกอะไรเลย
- นี่ไง - หมายถึงตรงนี้เหรอ
อ้อ นั่นไง
- ตรงนี้ รู้สึกไหม - ไหน อ้อ ตรงนี้เอง
ไม่ ยังนิ่งสนิท
ข้าว่าเจ้าแค่หาข้ออ้าง เพื่อเอามือมาสัมผัสข้ามากกว่า
- ข้าว่าเจ้าอาจจะชอบที่ข้าสัมผัสเจ้า - ก็นะ อาจจะใช่
ยังไม่รู้สึกอะไรอีกเหรอ
แกอาจจะกลัวข้าละมั้ง
คนที่กลัวอาจไม่ใช่ลูกก็ได้
พูดอะไรของเจ้า ทำไมข้าต้องกลัวด้วย
เพราะเจ้าไม่เคยมีลูกไง
แล้วเด็กคนนี้ล่ะ จะเป็นลูกข้าได้ไหม
เจ้าอยากให้แกเป็นลูกเจ้าเหรอ
มากพอๆ กับที่ข้าต้องการเจ้า
งั้นเราสองคนจะเป็นของเจ้า
ข้ารักเจ้านะ
ข้าก็รักเจ้า บาบา วอส
ข้ารักเจ้า มักห์รา วอส
เจ้าว่ามันจะเป็นแบบนี้ตลอดไปไหม
เจ้ากลัวว่ามันจะไม่เป็นเหรอ
ข้ากลัวแทนลูกของข้า
ข้าสาบานว่าข้ายอมตาย
ก่อนที่จะยอมให้เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า หรือลูกของเรา
และเราจะปกป้องเจ้าเอง
ใช่
- ใช่ เจ้าปกป้องข้าด้วย ข้าต้องการเลย - ได้
- เดี๋ยว - อะไรเหรอ
รู้สึกไหม
- อยู่นี่เอง - ใช่ไหม
- เตะใหญ่เลย เตะอีกแล้ว - ใช่
- โห เจ้าเด็กนี่หัวร้อนไม่เบา - โอ้โฮ ว้าว
แกโมโหง่ายเหมือนแม่ไม่มีผิด
โมโหง่ายเหรอ ข้าไม่ใช่คนโมโหง่ายซะหน่อย พูดอะไรของเจ้า
- ไม่โมโหง่ายเล้ย - ข้าไม่ได้โมโหง่ายนะ หมายความว่าไงกัน
กล้าพูดนะเนี่ย
- ดูสิ เจ้าหนูจอมแก่น - เจ้าหนูจอม…
แก่นและหัวร้อนเหมือนแม่ของเจ้าเลย
หมาเจ้านี่เหม็นสาบจริงๆ
โดด
เปล่า กลิ่นข้าเอง
โดดไป ไอ้หนู
เจ้าน่าจะกลับบ้านซะ เพื่อนยาก
บ้านข้าโดนระเบิดเละหมดแล้ว เพราะเจ้าแหละ
- เจ้าก็รู้ว่าข้าหมายถึงอะไร - เจ้าสิรู้ว่าข้าหมายถึงอะไร
ข้าหลีกเลี่ยงมนุษย์คนอื่นมาเกือบ 20 ปี
และถ้าคราวนี้ข้ารอดไปได้
ก็คงถึงเวลาให้ข้าหลีกเลี่ยงพวกเขาไปอีก 20 ปี
แต่วันนั้นมันยังมาไม่ถึง
ให้ตายสิ เรนเจอร์
ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเจ้า
ลูจะตามล่าข้าแล้วปาดคอข้าตอนหลับแน่ๆ
ไม่ นางจะปลุกเจ้าก่อน เจ้าจะได้รู้สึกว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
ข้าเลือกออกมาจากภูเขาเอง
มันอาจเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ก็ได้
แต่วินาทีนี้ คมดาบของข้าพร้อมใช้แล้ว
กัญชาก็รสดี และดวงอาทิตย์ทำให้ใบหน้าข้าอบอุ่น
สิ่งต่างๆ ก็เป็นอย่างที่เป็นอยู่
ข้าว่าข้าจะมีชีวิตต่อ เพื่อดูว่าเรื่องนี้จะจบยังไง
เจ้าคิดว่าไง
ข้าว่าเจ้าสูบสมุนไพรนั่นเยอะไปแล้ว
- เออ คงงั้น - เยอะเกิน
หรือเจ้าอาจจะสูบไม่มากพอ
เรารวบรวมพลเมืองทุกคนมาแล้ว
คนที่ไม่ได้อยู่ตรงนี้ก็กำลังเดินทางมา
น้ำเสียงเจ้าฟังดูกระสับกระส่าย
ท่านเคยสงสัยไหมว่าทำไมเรากินกระทิงกับกวาง แต่ไม่กินหมี
เวลาเราล่ากระทิงกับกวาง พวกมันจะวิ่งหนี
ทำให้พวกมันดูอ่อนแอ
แต่ถ้าเราล่าหมี หมีจะล่าเรากลับ
กฎทั่วไปคือคนที่หนีคือคนที่ถูกล่า
เจ้าเห็นด้วยนี่ว่าเรามีโอกาสที่ดีกว่าในอัลทูนา
ใช่ แต่ก่อนอื่นเราต้องไปให้ถึงอัลทูนา
แม่ครับ ข้าขอโทษจริงๆ
- ข้าผิดเอง - โคฟุนๆ
- ข้าผิดเอง ข้าปล่อยนางไป - ข้าไว้ชีวิตนาง
เฮ้ๆ ดวงใจของข้า ฟังข้านะ
ฮานิวา
พวกเจ้าไม่ใช่แค่ครอบครัวข้า แต่เป็นคนที่ดีที่สุดที่ข้ารู้จักมา
ข้าแบกความรู้สึกผิดมาตลอด
เรื่องอัลเคนนี เรื่องอีโด ทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้นก่อนหน้านี้
และข้าได้เรียนรู้จากเรนเจอร์ เพื่อนผู้ฉลาดเป็นพักๆ ของข้า
ว่าการโทษตัวเองไม่ได้ทำให้อะไรดีขึ้นมา
เราต้องสนใจสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ไม่ใช่สิ่งที่ผ่านไปแล้ว
- ใช่ - เป็นท่านก็จะทำแบบนั้นใช่ไหม
มันคือสิ่งที่คนฉลาดเขาทำกัน
มาเร็ว ดวงใจของข้า ไปจากที่นี่กันเถอะ
แม่คะ
ทางนี้ค่ะ
มาเร็วลูก ไม่ๆ
- เราต้องเดินไปเรื่อยๆ - ข้าอยากกลับบ้าน
เรากลับบ้านไม่ได้ เราต้องไปต่อ
- ข้าไม่อยากไปนี่ - เบลลา ขอร้องล่ะ
ขอโทษที เจ้าชื่อเบลลาใช่ไหม
- ค่ะ - โอ้โฮ ชื่อเพราะจัง
ข้าชื่อมักห์รา
ฝ่าบาทคะ
- เจ้ากลัวเหรอ เบลลา - ใช่ค่ะ
ข้าก็กลัวเหมือนกัน
แต่รู้ไหม ข้ามีอะไรที่ช่วยข้าได้
สัมผัสมันสิ
มันคือส้อมเสียง
และมันไม่ใช่แค่ส้อมเสียงธรรมดานะ
มันคือส้อมเสียงของราชินี
ทีนี้ฟังนะ
รู้ไหม ข้าตามหาใครสักคน ที่สามารถเก็บรักษามันไว้ให้ปลอดภัย
- เจ้าว่าเจ้าทำได้ไหม - ได้ค่ะ
ดีเลย
เจ้านำมันผ่านอุโมงค์ไปเพื่อข้าทีนะ
ถ้าเจ้ารู้สึกกลัวเมื่อไร เจ้าก็เคาะมันกับกำแพง
แล้วฟังเสียงของมัน
และจำไว้ว่าเจ้าคือตัวแทนของราชินี
ดีไหม
ไปได้แล้วจ้ะ สาวน้อยผู้กล้าหาญ
- มักห์รา - อือ
ที่รัก
เจ้าคือราชินีตัวจริง ที่รัก
ของประชาชนของเจ้า และของข้าด้วย
ไปกันเถอะ
ถ้าเดินทางเร็วเท่านี้ เราจะอยู่ใต้ดินอีกหนึ่งวัน
เราจะไปให้ช้าเท่ากับพลเมืองที่เดินได้ช้าที่สุด
บาบา วอส เจ้าเดินรั้งท้ายสิ
บาบา
- เขาอยู่ไหน - เมื่อกี๊เขายังอยู่เลย
หยุดก่อน
ฮานิวา
บาบา
- เขาอยู่ไหน - บาบา
ข้าไม่รู้
พ่อ
เขาอาจจะย้อนกลับไปช่วยคนที่พลัดหลงก็ได้
- ข้าจะส่งคนสอดแนมไปตามหาเขา - ไม่
เขาไม่อยู่ที่นั่นหรอก
หมายความว่าไง เขาบอกอะไรท่าน
เขาไม่บอกอะไรข้า เพราะเขารู้ว่าข้าต้องขัดขวางเขาแน่
ข้ารู้จักพ่อของพวกเจ้าดีกว่าตัวข้าเองซะอีก พวกเจ้าก็เช่นกัน
เขาย้อนกลับไป
- ว่าไงนะ - ทำไมเขาต้องทำแบบนั้นด้วย
เขาเอาชนะทั้งกองทัพด้วยตัวคนเดียวไม่ได้
เขาจะไปฆ่าพี่สาวข้า
เจ้านี่สูบเยอะเกินไปจริงๆ
เยอะตรงไหนไม่ทราบ
เจ้าจะไปไหน
ข้าจะตามล่าไอ้ราชินีชั่วนั่น แล้วควักหัวใจมันออกมา
ฟังดูเป็นความคิดที่แย่ฉิบเป๋ง
ข้าไปด้วยคนได้ไหม
แน่นอน
ระวังพวกหมาป่าเจ้าเล่ห์นะ บาบา วอส
เรานี่แหละโว้ยคือหมาป่า
แจ๋ว
คำบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี