அவரை மட்டும் அங்கே தனியாக அனுப்ப முடியாது.
மிகவும் தாமதமாகிவிட்டது. இப்போது, அவர் உள்ளே இருப்பார்.
நாம் பின்தொடரலாம். கோஃபூனும், ரென்னும், நானும் அவரைப் பிடிக்க முடியும்.
சிபெத்தை அவர் கொன்றாலும் கூட, அவரால் வெளியேற முடியும் என்று எப்படி நினைக்கிறார்.
அவரால் வெளியேற முடியும் என்று அவர் நினைக்கவில்லை.
-நாம் போக வேண்டும். -ஆம்.
இல்லை.
பென்சாவின் மொத்த மக்களும் இந்த சுரங்கத்திற்குள் இருக்கிறார்கள்,
நாம் இன்னும் இதன் முடிவை நெருங்கவில்லை.
அவள் மீண்டும் வெடிகுண்டு வீசத் தொடங்கினால்,
இந்த இடம் மொத்தமாக ஒரு கல்லறையாக மாறிவிடும்.
சண்டையிட ஒரு காலம் இருந்தது, அந்தக் காலம் கடந்துவிட்டது.
ஆனால் என் அப்பா சண்டையிடுகிறார்.
அப்படியென்றால் அதை அவர் அமைதியாக செய்வார் என நம்புவோம்.
உனக்கு ஒன்று வேண்டுமா?
இல்லை, வேண்டாம்.
என்னிடம் நிறைய இருக்கிறது.
எனவே, நம்மிடம் ஏதாவது திட்டம் இருக்கிறதா?
ராணியைக் கண்டுபிடித்துக் கொல்ல வேண்டும்.
இது திட்டம் என்பதை விட லட்சியமாகத் தெரிகிறது.
அதை வைத்து மக்களை பயமுறுத்தப்போகிறீர்கள்.
ஏற்கனவே என்னைப் பார்த்து மக்கள் பயப்படுகின்றனர்.
ஆம், பயப்படுகிறார்கள்.
-ஆனால் நீ பயப்படவில்லை. -தனிப்பட்ட முறையில் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டாம்.
மற்றவர்கள் பயப்படுவது போல நான் பயப்படமாட்டேன்.
ஏன் அப்படி?
நீ ஒன்றும் வலிமையானவன் அல்ல.
இல்லை. நிஜமாக, நான்தான் படையிலேயே பலவீனமாக இருந்தேன்.
ஆனால் நான் மற்ற எல்லோரையும் விட புத்திசாலியாக இருந்தேன்.
அதிகாரத்தைக் கைப்பற்ற வேறு வழிகள் இருப்பதை அறியும் அளவுக்கு புத்திசாலி.
ஈடோ வாஸ் மிகவும் வலிமையானவர்,
ஆனால் அதனால்தான், அவர் அறிவுப்பூர்வமாக யோசிக்கவில்லை.
அவர் தனது படைகளுக்கு வழிகாட்ட பார்வையுள்ளவர்களை பயன்படுத்த விரும்பினார்.
அவர்களால் நம் முன்னோர்களின்
புத்தகங்களைப் படிக்க முடியும் என்ற யோசனை கூட அவருக்குத் தோன்றவில்லை.
போரின் தன்மையை மாற்றக்கூடிய அறிவை அடைய வேண்டும் என்று.
உங்கள் வாளை எவ்வளவு கடினமாக சுழற்றினாலும் பெற முடியாத
ஒரு சக்தியைத் தேடி என் வாழ்நாள் முழுவதையும் கழித்தேன்.
இப்போது இங்கே, உங்களுக்குப் பக்கத்தில் உட்கார்ந்திருக்கிறேன்.
இராணுவமே இல்லாமல் மொத்த நகரங்களையும் அழிக்கும் வல்லமையோடு.
இப்படியொன்றை ஈடோ ஒருபோதும் கனவில் கூட நினைத்ததில்லை.
இது எனக்கு நினைவூட்டுகிறது.
நமக்கு இந்நேரம் மாக்ராவிடமிருந்து தகவல் வந்திருக்க வேண்டுமே.
அவளிடம் வேறு திட்டங்கள் இருப்பதை எந்த கட்டத்தில் உணரப் போகிறோம்?
மாக்ரா எதையும் விரைவாக முடிவெடுக்கமாட்டாள்.
அவளுடைய குடும்பம் அவளைச் சண்டையிடச் சம்மதிக்க வைக்கிறது என்பதில் சந்தேகமில்லை.
ஆனால் அவளது நல்லொழுக்கத்தால் தன் மக்களுக்காக
தன் உயிரையே தியாகம் செய்யும் எண்ணத்தை மாற்ற முடியாது.
எனக்கு நம்பிக்கையில்லை.
டொர்மாடா.
சொல்லுங்கள்.
உன் வெடிகுண்டுகளைத் தயாராக வை, ஒருவேளை தேவைப்படலாம்.
அவை எப்போதும் தயாராக இருக்கின்றன, ராணியரே.
அவளை எதிர்கொள்ள வேண்டியது நான்தான், அவரல்ல.
உங்கள் தியாகத்தால் எந்த பயனும் இல்லாமல்
உங்கள் மக்கள் ராணியை இழந்துவிடுவார்கள்.
எனவே, நான் என் கணவரை சரணடையவைக்க வேண்டுமா?
அப்படித்தான் செய்ய வேண்டும் என்றால். ஆம்.
முடியாது.
மாக்ரா. தொடர்ந்து செல்லுங்கள்.
இங்கே இந்த தருணம்,
இந்த தருணத்திற்காகவே நீங்கள் பிறந்திருக்கலாம்.
நதி தொடர்ந்து பாயட்டும்
கனவைக் கொண்ட எல்லோரும்
தேசத்தைக் கட்டியெழுப்புங்கள்
வாருங்கள்
புதிய ஜெருசலேமை உருவாக்கலாம்
வெள்ளி நகரங்கள் எழும்பட்டும்
காலை வெளிச்சம்
அவர்களை வழிநடத்தும் தெருக்கள்
தொடர்ந்து அவர்களை எழுப்பும்
ஒரு பாடலுடன்
கேட்டது
கிடைக்கும்
தடுமாற்றத்தோடு, நடுக்கத்தோடு
ஓ
என் இதயம் வலிக்கிறது
நாங்கள் எல்லைக்கு வருகிறோம்
தண்ணீரில் ஓடுகிறோம்
மூடுபனி வழியாக வருகிறோம்
மகன்களே மகள்களே
நதி தொடர்ந்து பாயட்டும்
கனவைக் கொண்ட எல்லோரும்
தேசத்தைக் கட்டியெழுப்புங்கள்
வாருங்கள்
புதிய ஜெருசலேமை உருவாக்கலாம்
இதுதான் அவளது கூடாரம். அவளது வாசனையை நுகர முடிகிறது.
அப்படியென்றால் எங்கே அவள்?
-என் ராணியாரே. -என்னை அழைத்தாயா?
ஆயுரா, நீ கேட்டதை அவரிடம் சொல்.
ஒன்றுமில்லை.
ஒன்றுமில்லையா?
எந்த குரல்களும் இல்லை. எந்த ஆயுதங்களும் இல்லை.
பாத்திரங்களில் வறுக்கும் ஒலியோ அடுப்பில் நெருப்பின் ஒலியோ இல்லை.
எந்த குழந்தைகளும் அழவில்லை.
வெறும் பலர் நடக்கும் மங்கிய ஒலிதான்.
மங்கிய ஒலியா?
நிலத்தால் மட்டுப்படுத்தப்பட்ட ஒலி.
அவர்கள் நிலத்திற்கடியில் இருக்கிறார்கள்.
ஒளிந்திருக்கிறார்கள்.
இல்லை. அவர்கள் நடக்கிறார்கள்.
சுரங்கப்பாதை.
வெளியேற ஒரு வழியைக் கண்டுபிடித்துவிட்டனர்.
அவற்றைத் தயாராக வைத்திருக்கிறாயா?
ஆம், ராணியாரே.
அவர்கள் மீது குண்டுகளை வீசு.
-அவர்களைக் கொல்லுங்கள்! -தாக்குங்கள்!
தாக்குங்கள்!
ஓ, இல்லை.
அடச்சே.
வா.
-அவளுக்குத் தெரிந்துவிட்டது. -ஆம்.
நடந்துகொண்டே இருங்கள்!
நடந்துகொண்டே இருங்கள் என்றேன்!
ஏதாவது?
இல்லை.
நிறுத்த வேண்டாம்.
தாக்குங்கள்!
பத்து டிகிரி திரும்புங்கள்! அதே தூரம்!
சொல்லுங்கள்!
-தயார்! -தயார்!
தாக்குங்கள்!
நில்லுங்கள்!
-கோஃபூன்? -இங்கேயே இருங்கள்.
கோஃபூன்.
நாம் அவர்களை நிறுத்திவிட்டோம்.
அற்புதம்.
மீண்டும் குண்டு வீசுங்கள்.
கோஃபூன்?
என்ன?
ஓடு!
கோஃபூன்!
யாருக்காவது சத்தம் கேட்டிருக்கும் என்று நினைக்கிறாயா, பாபா?
-யார் அது? -படைத்தலைவரே?
அவர்கள் நமக்கு மத்தியில்தான் இருக்கிறார்கள்!
-புதிய திட்டமா? -புதிய திட்டம்தான்.
சண்டையிடு!
கோஃபூன்!
கோஃபூன்.
நீ நலமா?
நன்றாக இருக்கிறேன். எதுவும் உடையவில்லை.
-நிச்சயமாகவா? -வுல்ஃபி நலமா?
ஆம்.
நம்மால் மேலும் போக முடியாது.
நாம் இங்கேயே இருக்க முடியாது. நாம் உயிரோடு புதைந்துவிடுவோம்.
அவளது வெடிகுண்டுகள் தொடர்ந்து மேலே விழுந்துகொண்டிருக்கிறது.
எப்படி மரணிப்பது என்று தேர்ந்தெடுக்கும் நிலை வந்தால்,
நம் நிலத்திற்கு அடியில் ஒளிந்து கொள்வதை விட, அதற்காக போராடி இறப்பதையே விரும்புகிறேன்.
ஒப்புக்கொள்கிறேன்.
நானும்தான்.
-தளபதி. -என்ன அது?
-சண்டைபோடுகிறார்கள். முகாமுக்குள். -விட்ச்ஃபைண்டர்களா?
விட்ச்ஃபைண்டர்களும் இல்லை ட்ரிவான்டியன்களும் இல்லை.
இருவர். அதில் ஒருவன் ஆஜானுபாகுவானவன்.
பாபா வாஸ்.
அவர்கள் முகாமுக்குள் நுழைந்துவிட்டார்கள்.
எச்சரிக்கை மணியை ஒலிக்கவிடுங்கள்! முகாமில் ஊடுருவி விட்டார்கள்!
ஊடுருவி விட்டார்கள்! முகாமில் ஊடுருவி விட்டார்கள்!
அடச்சே. ஒரு கட்டத்தில் இது கண்டிப்பாக நடக்கும்.
அவர்கள் இந்த வழியாக வந்திருக்கிறார்கள். போகலாம்.
பாபா, இறந்துவிட்டாயா?
இல்லை.
-நானும்தான். -வெடிகுண்டுகளை நோக்கி போகலாம்.
நீ எழுந்திருக்கிறாயா?
ஒரு நிமிடம் கொடு. அவன் மிகவும் கனமாக இருக்கிறான்.
மாக்ரா.
-இப்போது ஏன் அவள் வருகிறாள்? -தாக்குதலை நிறுத்து.
அவள் உங்கள் நிபந்தனைகளுக்கு இணங்கவில்லை.
என் சகோதரி கணிக்கக்கூடிய அளவுக்கு எளிமையானவள்.
அவள் தன் மக்களைக் காப்பாற்ற தவறிவிட்டாள்.
இப்போது எஞ்சியிருப்பவர்களைக் காப்பாற்ற அவள் தன்னைத் தியாகம் செய்வாள்.
நாம் தாக்குதலை தொடர வேண்டும். அவர்களிடம் இன்னமும் ஒரு படை இருக்கிறது.
இன்னும் சில நிமிடங்களில், நம் இராணுவம் மட்டுமே அதிகாரத்தில் இருக்கும்.
-எப்படி அதை நம்புகிறீர்கள்... -டொர்மாடா.
நீ என்னுடன் உடலுறவு கொண்டாய், ஒரு நகரத்தை குண்டுவீசி தகர்ந்துவிட்டாய்.
இன்று உனக்கு நல்ல நாள். அதை கெடுத்துக்கொள்ளாதே.
நிறுத்துங்கள்!
லெப்டினன்ட் மாஸ்!
மீதமுள்ள ஒவ்வொரு சிப்பாயும் ஊடுருவல்காரர்களை முகாமில் தேடுங்கள்!
சரி, சார்.
அவர் சொன்னது கேட்டதுதானே. பிரிந்து செல்லுங்கள்.
மாக்ரா.
என் அழைப்பை ஏற்க நீ முடிவு செய்ததற்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியடைகிறேன்.
இந்த நிலைமைக்கு தள்ளியதற்கு மன்னித்துவிடு.
அப்படியா?
நான் மோசமானவள் என்று நீ நினைப்பது எனக்குத் தெரியும், ஆனால் உன்னைப் போலவே,
எனக்கு எது சரியென்று படுகிறதோ அதை செய்யவே முயற்சிக்கிறேன்.
அப்பாவி குடிமக்களைக் கொன்றா?
உன் நேர்மை உனக்கே சலிப்பாக இல்லையா?
-நான் உன்னை பாதுகாத்தேன். -நீ எனக்கு துரோகம் செய்தாய்.
அது மற்ற எல்லோரையும் பாதுகாப்பதற்காக செய்தேன்.
ஒரே விஷயத்தைத் திரும்ப திரும்ப பேசுகிறோம்.
சிபெத்.
உன் சிறுவயதில் நீ என்னை தூக்கியெறிய முயற்சித்ததை நான் உனக்கு நினைவூட்டுகிறேன்.
இப்போது மீண்டும் முயற்சித்திருக்கிறாய்.
இரண்டிலுமே,
நீ காட்டும் எதிர்ப்புகளின் மோசமான விளைவுகள் எப்படியோ
உன்னை ஆச்சரியப்படுத்துகின்றன.
நீ ஒருபோதும் ராணியாக இருக்கப்போவதில்லை என்பதை நீ புரிந்துகொள்ள
உனக்கு என்னதான் நடக்கவேண்டும் என்று வியக்கிறேன்.
நான் ஒருபோதும் ராணியாக விரும்பியதில்லை.
அதை நாம் இருவருமே நம்புகிறோம் என்று நினைக்கவில்லை.
நீ பிடித்த குழந்தையாக இருந்தது மட்டும் உனக்குப் போதவில்லை.
என்னுடையதாக இருந்த எல்லாவற்றையும் எடுத்துக்கொள்ள விரும்பினாய்.
இது நம்மைப் பற்றியது அல்ல.
-இல்லையா? -சிபெத்.
நம்மால் இதை சரிசெய்ய முடியும்.
எல்லோருக்கும் அவர்கள் விரும்பியதை பெற இன்னும் ஒரு வாய்ப்பு இருக்கிறது.
எனக்குத் தேவையானது ஏற்கனவே என்னிடம் இருக்கிறது.
நீ என்னைக் கொல்லமாட்டாய்.
நீ என்னை வெறுக்கலாம், ஆனால் நீ என்னை நேசிப்பது எனக்குத் தெரியும்.
நீ ஒருபோதும் நம்பிக்கையை இழக்கவில்லை.
நீ இன்னமும் என் வாழ்நாள் முழுவதும் நான் நேசிக்கும் சகோதரிதான்.
என் தலைமுடியைப் பின்னியவள்.
எனக்கு பொம்மைகள் செய்து கொடுத்தவள்.
இடி இடிக்கும் போது பக்கத்தில் என்னை படுக்க வைத்துக்கொண்டவள்.
என் சகோதரி.
அம்மா இறந்த இரவு எனக்கு தாலாட்டு பாடி தூங்க வைத்தவள்.
ஒருபோதும் பொறுமையை இழக்காதவள்.
ஒருபோதும் என்னை தவிக்கவிட்டதில்லை.
உனக்கு மேலே நட்சத்திரங்கள் மின்னுகின்றன
இரவின் தென்றல் கிசுகிசுக்கிறது
நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்
பறவைகள் அத்திமரத்தில் பாடுகின்றன
என்னைப் பற்றி கொஞ்சம் கனவு காண்
நான் உன்னைக் கொல்லத்தான் வேண்டும்.
எனக்கு வேறு வழி இல்லை.
எனக்குத் தெரியும்.
முடிந்ததா, ராணியாரே?
நான் உன் ராணி அல்ல!
அவளைக் கொல்லுங்கள்.
-மாக்ரா! -டமாக்டி.
தயாராக நில்லுங்கள்!
-டமாக்டி. -உங்களுக்கு அருகில் இருக்கிறேன்.
தயார்! தாக்குவோம்!
-நீ சண்டையை விரும்பினாய். -ஆம்.
-கோஃபூன்! -இங்கே.
நகருங்கள்!
தாக்குதலை மீண்டும் தொடங்குங்கள்!
அந்த குண்டுகளை எறியுங்கள்! நகரத்தைத் தரைமட்டமாக்குங்கள்!
டொர்மாடா.
-டொர்மாடா! -பாபா வாஸ்!
உன்னைச் சந்திப்பேன் என்று எதிர்பார்த்தேன்.
அப்பா!
அவர்களை நிறுத்துங்கள்!
பாபா வாஸ்! நீ இன்னும் உயிரோடு இருக்கிறாயா?
-நான் ஒரே தவறை மீண்டும் மீண்டும் செய்ய மாட்டேன். -டொர்மாடா!
இல்லை!
கடவுளே!
ச்சே!
அப்பா!
எப்படி காயமடைந்தீர்கள்?
எனக்கு ஒன்றுமில்லை.
என்னைப் பின்தொடராதே.
-எங்கே போகிறீர்கள்? -இதை முடிக்க.
அப்பா, உங்களால் முடியாது. மிகவும் மோசமாக காயமடைந்திருக்கிறீர்கள்.
என்னைப் பின்தொடராதே.
நான் உங்களோடு இருப்பேன்.
இல்லை. நீ இங்கேயே இருக்க வேண்டும்.
எப்போதும் போல உன் அம்புகளால் என்னை பாதுகாக்க வேண்டும்.
ஹனிவா.
நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்.
என்னைப் பார். நான் உன்னை நேசிக்கிறேன்.
நான் உனக்கு கற்றுக் கொடுத்ததை ஞாபகம் வைத்துக்கொள்.
நான் பாபா வாஸ்.
மாக்ரா.
பாபா.
நான் உன்னைப் பார்க்கிறேன்.
அப்பா!
அப்பா.
நான் இப்போதெல்லாம், தினமும் காலையில், கடைகளையும் வீடுகளையும் கடந்து போகிறேன்.
உள்ளே இருக்கும் குடும்பங்களின் சத்தம் கேட்கிறது...
பேசுவது. தூங்குவது.
சிரிப்பது. அழுவது.
நான் அவற்றை கேட்கும்போது,
தன் குழந்தை சுவாசிக்கிறதா என்பதை உறுதிப்படுத்த இரவில் விழிக்கும் அப்பாவைப் போல உணர்கிறேன்.
அவற்றைக் கேட்க நான் வெளியில் இல்லை என்பது தெரியும்.
உன்னைத்தான் நான் தேடுகிறேன்.
உன்னுடைய சில கடைசி எதிரொலி இன்னும் மலைகளுக்கு இடையே எதிரொலிக்கிறதா என்று.
நீ ஒரு பெரிய வெறுமையை விட்டுவிட்டு போய்விட்டாய்,
அது தினமும் காலையில் என்னை எழுப்பி வெளியே வரச் செய்கிறது.
நீ இது எதையும் ஒருபோதும் விரும்பவில்லை.
அது எனக்குத் தெரியும்.
ஒவ்வொரு நாளும், உன்னிடமிருந்து பறிக்கப்பட்டதைப் பற்றி யோசிக்கிறேன்.
நான் உன்னிடம் இருந்து பறித்ததை...
இந்த அரச பதவிக்கு நான் தகுதியானவளா என்று கூட தெரியாத அதன் சேவைக்காக.
நீ இல்லாததை உன் பிள்ளைகளும் என்னைப் போலவே ஒவ்வொரு முறையும் உணர்கிறார்கள்.
ஆனால் அவர்களின் எதிர்காலம், எதை உறுதி செய்வதற்காக உன் உயிரைக் கொடுத்தாயோ,
அது எல்லையற்ற சாத்தியங்களுடன் அவர்கள் முன் நீள்கிறது.
உன் மகள் தன் அம்மாவைப் போலவே
ஒரு ட்ரிவான்டியனை மணந்துகொண்டாள்.
இரண்டு பார்வையுள்ள பெண்கள் இந்த உலகில் தங்களுக்குப் பிடித்த வாழ்க்கையை வாழ்கிறார்கள்.
அது எளிதானதாக இருக்காது, நான் அவர்களுக்குப் பயப்படுகிறேன்.
ஆனால் அவர்கள் பேசும்போது அவர்களின் குரலில் உள்ள அன்பு எனக்குக் கேட்கிறது.
நம் ஹனிவா இப்படியொரு அன்பைக் கண்டுபிடித்தது எனக்கு நிம்மதியை தருகிறது.
கோஃபூன் அப்பாவாக இருக்க பழகுகிறான்.
எனக்குத் தெரியும் ஒரு மகனை வைத்திருந்தால் அவன் தன் அப்பாவை நினைக்காத
ஒரு நாள் கூட போகாது என்று.
இந்த பயங்கரமான இடம் என்னை இழுக்கிறது…
என் சகோதரி, என் கணவர், இருவரின் எச்சங்களையும் வைத்திருக்கும் எரிந்த மண்.
இந்த எரிந்த, பாழடைந்த நிலத்தில் எப்படி ஏதாவது மீண்டும் வளரும் என்று எனக்கு
ஆச்சரியமாக இருக்கிறது.
இறந்தால் நாம் எங்கு செல்வோம் என்று தெரியவில்லை.
ஆனால் நீ எங்கிருந்தாலும்,
வாழ்க்கையில் நீ கடினமாக
முயற்சி செய்து தேடிய அமைதியை நீ இறுதியாக கண்டுபிடித்திருப்பாய் என்று நம்புகிறேன்.
உனக்காகவும், எங்கள் எல்லோருக்காகவும்.
அதோடு நீ என்னை மன்னிப்பாய் என்று நம்புகிறேன்.
டொர்மாடாவை தோற்கடித்து அவனது ஆயுதங்களை அழித்ததற்காக
பயாவிற்கு நாங்கள் கடன்பட்டிருப்பதை யாரும் மறுக்கவில்லை.
எங்கள் சொந்த அரசாங்கத்தின் மீதான அவனது தாக்குதலில் இருந்து நானே தப்பித்தேன்.
இருந்தாலும், பார்வையுள்ளவர்களுக்கு இடமளிக்க அனுமதிக்கும் ஒரு தேசத்துடன் நாங்கள்
கையெழுத்திடவோ அல்லது ஒப்பந்தம் செய்துகொள்ளவோ முடியாது.
பார்வையின் அழிவு சக்திக்கு நாம் எல்லோருமே சாட்சியாக இருந்தோம்.
பார்வை நம் எல்லோருக்குமே பெரும் ஆபத்தை
விளைவிக்கும் என்பதுதான் ட்ரிவான்டியன் மக்களின் நிலைப்பாடு.
உங்கள் நிலைப்பாடு எனக்குப் புரிகிறது.
ஆனால் டொர்மாடாவின் குண்டுகளை உருவாக்கியது பார்வை அல்ல,
பார்வையற்ற குழந்தைகளை டொர்மாடா கொடூரமாக பயன்படுத்தியதுதான்
முன்னோர்களின் அறிவை அணுகச்செய்தது.
பார்வை அல்ல, அந்த அழிவுகரமான அறிவுதான்
சட்டவிரோதமாக்கப்பட வேண்டும்.
பார்வையுடையவர்கள் எப்போதும் இந்த அறிவைப் பெறுவதற்கான வழியாக இருப்பார்கள்.
அவர்களைப் பயன்படுத்திக்கொள்ள நினைக்கும் டொர்மாடா போன்றவர்கள்
எப்போதும் இருப்பார்கள்.
நாம் மூன்று பார்வையுள்ளவர்களுடன் நிற்கிறோம்,
இவர்கள் எல்லோருமே டொர்மாடாவை தோற்கடித்ததிலும் அவனுடைய குண்டுகளை அழித்ததிலும்
-முக்கிய பங்கு வகித்தவர்கள் -ஆம்.
முன்பே கூறியது போல் அவர்களுக்கு பொதுமன்னிப்பு வழங்குவோம்.
எங்களுக்கு ஏன் பொதுமன்னிப்பு தேவை?
நாங்கள் எந்த தவறும் செய்யவில்லை.
உண்மையில், நாங்கள் இல்லாவிட்டால்,
டொர்மாடாவும் அவனுடைய குண்டுகளும் இப்போது உங்கள் நகரத்தை அழித்திருக்கும்.
ஹனிவா, இதற்கான நேரம் இது இல்லை.
-அப்படியா? எது சரியான நேரம்? -இளவரசி!
நீங்கள் யாருடன் பேசுகிறீர்கள் என்பதை மறந்துவிட்டீர்களோ என்று பயப்படுகிறேன்.
நீங்கள் தான் மறந்துவிட்டீர்கள் என்று நினைக்கிறேன்.
தூதரே, நான் மன்னிப்பு கேட்டுக்கொள்கிறேன்...
பார்வை திரும்பி வரவில்லை! அது ஏற்கனவே வந்துவிட்டது.
நான் நீங்களாக இருந்தால்,
நாங்கள் உங்களுக்கு அமைதியைக் கொடுப்பதற்கு நன்றியுள்ளவளாக இருப்பேன்,
ஏனென்றால் என்னை நம்புங்கள், நீங்கள் எங்களை எதிரியாக்கிக்கொள்ள வேண்டாம்.
-மிரட்டுகிறீர்களா? -நிச்சயமாக இல்லை...
தூதரே, நான் மன்னிப்பு கேட்டுக்கொள்கிறேன். நீங்கள் புரிந்து கொள்ள வேண்டும்,
நாங்கள் எப்படி பிறந்தோம் என்ற காரணமாக நானும் என் சகோதரியும் எங்கள்
வாழ்நாள் முழுவதும் வேட்டையாடப்பட்டிருக்கிறோம்.
நான் அல்லது என்னைப் போன்றவர்கள் பார்வையற்றவர்களுக்கு அச்சுறுத்தலாக இருப்போம் என்ற
எண்ணம் வெறுமனே மூடநம்பிக்கை மற்றும் பயத்தின் அடிப்படையிலானது,
நான் யார் என்ற யதார்த்தம் அல்ல.
ஏனென்றால் நான் யார் என்பதற்கும் என்னால் பார்க்க முடிவதற்கும் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை.
நான் ஒரு மகன்.
நான் ஒரு அப்பா.
நான் ஒரு பயான் வாசி.
ஆனால் மிக முக்கியமாக, அமைதியின் நான் உங்கள் கூட்டாளி.
எனவே, தயவுசெய்து. தொடரலாமா?
தாராளமாக.
ஹனிவா.
டாக்.
அவர் ஏற்றுக்கொண்டாரா?
காலப்போக்கில் அதைப் பற்றி மேலும் பேசுவதற்கு ஒப்புக்கொண்டார்கள்.
ஆனால் இப்போதைக்கு?
அவருக்கு வேறு வழியில்லை.
அவர் இராஜ்ஜியத்தைப் பற்றி சிந்திக்க வேண்டும். இன்னொரு போரை நம்மால் தாங்க முடியாது.
அவர் நம்மை பாதுகாப்பதாக உறுதியளித்தார்.
அவர் பாதுகாக்க ஒரு முழு இராஜ்ஜியம் இருக்கிறது.
இளவரசன், இளவரசியாக, நமக்கும்தான்.
நீ இங்கே ராஜாவாகப் போகிறாய் என்று உண்மையில் நினைக்கவில்லை, இல்லையா?
நம்மில் ஒருவர் அம்மாவுக்குப் பிறகு பொறுப்பேற்க வேண்டும்.
பயாவின் மக்கள் பார்வையுள்ள ராஜாவை ஒருபோதும் அனுமதிக்க மாட்டார்கள்.
அவர்கள் செய்தாலும் ட்ரிவான்டியன்கள் அனுமதிக்க மாட்டார்கள்.
அங்கே அவர்கள் சொன்னதைக் கேட்டாய்.
ராஜாவாகவோ ராணியாவோ ஆவதை மறந்துவிடு, கோஃபூன். நாம் இருப்பதை அவர்கள் விரும்பவில்லை!
-நீ ஏன் இவ்வளவு கோபப்படுகிறாய்? -உனக்கு ஏன் கோபம் வரவில்லை?
ஒருபோதும் இந்த இடத்தை சேர்ந்தவர்களாக இருக்க மாட்டோம்.
இது நம் உலகம் அல்ல.
இங்குதான் என் குடும்பம் இருக்கிறது.
இங்குதான் என் மகனை வளர்ப்பேன்.
உன் மகன் எப்போதும் உன்னை விட வேறு உலகத்தில் வாழ்வான்.
என் பிள்ளைகள் என்னை மன்னிக்க மாட்டார்கள்.
அவர்கள் உட்பட ஆயிரக்கணக்கான உயிர்களைக் காப்பாற்றினீர்கள்.
நீங்கள் ட்ரிவான்டிஸுடனான உண்மையான மாற்றத்துக்கான பேச்சுவார்த்தையை தொடங்கினீர்கள்.
ஆனால் பார்வை மீண்டும் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது.
என் இளம் வயதில், என் அப்பா சால்மன் மீன்களை பிடிப்பார்.
ஒவ்வொரு இலையுதிர் காலத்திலும், என்னை ஆற்றுக்குக் கூட்டிப்போவார்,
நாங்கள் மீன் பிடிப்போம்.
முதல் சில நாட்களுக்கு, பொதுவாக எங்களுக்கு எதுவும் கிடைக்காது.
பிறகு ஒரு நாள், ஒன்றைப் பிடிப்போம்.
இரண்டு.
வீட்டுக்குப் போதுமான அளவுக்கு இருக்காது.
ஆனால் அடுத்த நாள் இன்னும் அதிகமாக கிடைக்கும் என்று தெரியும் அளவுக்கு.
ஐந்து சால்மன், பத்து சால்மன்.
விரைவில் நதி முழுவதும் சால்மன் மீன்கள் நிறைந்திருக்கும்.
பார்வை மீண்டும் வருகிறது.
நீங்களும் நானும் முதல் சிலரை நேரடியாக சந்தித்தோம்.
இன்னும் பலர் வருவார்கள்.
சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி ஏற்கனவே சிலர் இங்கே இருக்கிறார்கள்.
மற்றவர்களும் பின்தொடர்வார்கள்.
எந்த சட்டமும், எந்த மதமும் அதை தடுக்க முடியாது.
நமது எல்லைக்குள் அதை எப்படி கையாள்வது என்பது நம் வேலை.
ட்ரிவான்டியன்கள் அவர்களுடைய நிலைப்பாட்டை மிகத் தெளிவாகச் சொல்லிவிட்டார்கள்.
அரசியல்வாதிகள் தங்களுக்குத் தெரியாத சட்டங்களை பின்பற்றுகிறார்கள்.
பார்வை மீதான போர் நடத்தப்படும்,
பயாவிற்கும் ட்ரிவான்டிஸுக்கும் இடையில் அல்ல, ஆனால் நகரங்களுக்குள்.
குடும்பங்களுக்குள்.
நம் இதயங்களுக்குள்.
எப்படியிருந்தாலும், இயற்கை அதன் வழியில் தொடரும்.
அது எப்போதும் அப்படித்தான்.
சரி…
நீ அதை ஏற்றுக்கொண்டது போல தெரிகிறது.
என் வாழ்க்கையில் நான் இருந்தது போலவே மிகவும் தவறாக இருப்பதன்
ஒரே நன்மை என்னவென்றால், புதிய யோசனைகளை ஏற்றுக்கொள்வது எளிது.
மரணத்தின் வாசனை.
பாபா எப்போதுமே போரில் இறப்பார் என்பது அவருக்குத் தெரிந்திருக்க வேண்டும்.
அவர் ஒருமுறை சொன்னார்,
வாழ்க்கையைப் போலவே மரணமும் சம்பாதிக்கப்பட வேண்டும் என்று.
தனது கடைசி முயற்சியில், அவர் ஒரு முழு இராணுவத்தையும் தோற்கடித்தார்.
அப்படி செய்து, நம் எல்லோரையும் காப்பாற்றினார்.
அவரது மரணம் வெற்றிகரமானது என்று நினைக்கிறேன்.
நீ கொஞ்சம் பொறாமைப்படுவது போல தெரிகிறது.
இருக்கலாம்.
ஆனால் நான் இன்னும் இந்த பூமியில் உயிருடன் இருக்கும் வரை,
உங்களை சிக்கலில் இருந்து காப்பாற்ற நான் என்னால் முடிந்த எல்லாவற்றையும் செய்வேன்.
நீ இல்லாமல் நான் தொலைந்து போவேன், டமாக்டி.
அது நம் இருவருக்குமே சோகமான விஷயம்.
நான் அவரை மிஸ் செய்கிறேன், ரேஞ்சர்.
பாபா ஆஜானுபாகுவானவன்,
எனவே ஒரு பெரிய அளவிலான இடம் காலியாக இருப்பதை
புரிந்துகொள்ள முடிகிறது.
உனக்குத் தெரியுமா, பாபா உனக்காக உயிரை விட்டான்.
நம் எல்லோருக்காகவும்.
ஆனால் அவன் உனக்காக உயிர்விட்டான் என்பதை விட, உனக்காக வாழ்ந்தான் என்பதை
நினைவில் கொள்வது அவசியம்.
ஒருவேளை அவன் இங்கிருந்தால் அப்படித்தான் சொல்வான்.
லூ வந்துவிட்டதாகக் கேள்விப்பட்டேன்.
ஆம்.
ஆம், நாங்கள் நாளை வீடு திரும்புகிறோம்.
நீங்கள் தாராளமாக இங்கேயே தங்கலாம்.
நன்றி, ஆனால் லூவும் நானும்,
எங்களுக்கு கூட்டத்தையோ மக்களையோ பிடிக்காது, மக்கள் கூட்டத்தை.
சரி, நான் உனக்கு ஒரு குதிரையை கொடுக்க முடியும்.
வேண்டாம்.
ஓநாய்கள் அதை சாப்பிட்டுவிடும்.
ஹனிவா!
சார்லட்?
ஹனிவா!
சார்லட்!
ஹேய்.
நீ திரும்பி வருவாயா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.
இல்லை, நான் திரும்பி வரவில்லை. அவ்வளவு தூரம் வரமாட்டேன்.
நீ நன்றாக இருக்கிறாயா என்பதை உறுதி செய்ய வேண்டியிருந்தது.
பாபாவைப் பற்றி கேள்விப்பட்டு மிகவும் வருந்துகிறேன்.
பிறகு உனக்கும் ரென்னுக்கும் திருமணம் நடந்தது என்று கேள்விப்பட்டேன்,
அதற்காக மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தேன்.
இப்போது நான் சோகமான விஷயத்தைப் பற்றி முதலில் பேசிவிட்டு பிறகு மகிழ்ச்சியானது பற்றி
பேச வேண்டுமா என்று தெரியவில்லை? அல்லது முதலில் மகிழ்ச்சியானதா,
அல்லது உனக்கு அதைப் பற்றி பேசவே விருப்பமில்லாமல் இருக்கலாம்.
திசைகாட்டி என்ன சொன்னது? ஷேவாவும் குழந்தைகளும் எப்படி இருக்கிறார்கள்?
சிறியவர்கள் அருமையாக இருக்கிறார்கள்.
ஷேவாவுக்கு என்னை பிடிக்கவில்லை என்று நினைக்கிறேன்.
ஆனால் எனக்கு அவளைப் பிடிக்கவில்லை, அதனால், அது வேலை செய்யும்.
இதை உன்னிடம் கொடுக்கச் சொன்னாள்.
இது என்னவென்று உனக்குத் தெரியும் என்றாள்.
உன்னுடைய பாதுகாப்பான பயணத்துக்கு வாழ்த்து சொன்னாள்.
எனவே... நீ எங்கோ போகிறாயா என்று எடுத்துக்கொள்ளட்டுமா?
நீ எங்களுடன் வருவாயா?
இந்த முறை இல்லை.
ஆனால் கேட்டதற்கு மகிழ்ச்சி.
என்னை யார் பாதுகாப்பார்கள்?
இப்போது உனக்கு ரென் இருக்கிறாள்.
அவளுக்கு நீ இருக்கிறாய்.
நான் திசைகாட்டிக்குத் தேவைப்படுகிறேன்.
ஜெர்லாமரெலின் குழந்தைகள் எங்களை பிஸியாக வைத்திருப்பார்கள்…
இன்னும் அதிகமானவர்கள் வருவார்கள் என்று தோன்றுகிறது.
அவர்களுக்கு நீ கிடைத்தது அதிர்ஷ்டம்.
அதை அவர்களிடம் சொல்.
குட்டிச்சாத்தான்கள்.
நீ கவனமாக இரு.
நீயும்தான்.
நன்றி.
பரவாயில்லை.
நான் அழவில்லை.
என்னைத் தேடி கண்டுபிடிப்பாயா?
நீதான் பார்வை கொண்டவள்.
நீ என்னைத் தேடி வா.
நீ நிச்சயமாக விடைபெற விரும்பவில்லையா?
அது நன்றாக நடக்காது.
நான் அவர்களை மீண்டும் பார்ப்பேன்.
குளிர்கிறது.
குளிர்காலம் விரைவில் வரும்.
கிட்டத்தட்ட ஒரு வருடமாகியும் இன்னும் ஹனிவாவிடம் இருந்து எந்த தகவலும் இல்லை.
அவளிடம் இருந்து தகவல் வர இன்னும் கொஞ்ச காலம் ஆகலாம்.
நீ எப்போதாவது அல்கெனி பற்றி யோசித்திருக்கிறாயா?
தினமும்.
நாம் நால்வர் மட்டும், எப்போதும் ஒன்றாக இருப்போம்.
சில நேரங்களில் குளிரில் இருந்தோம், ஆனால் என் நினைவுகளில் அது எப்போதும் பசுமையாக இருக்கும்.
நான் ராணி ஆனபோது நினைத்தேன்,
நான் அதே மாதிரி இருக்க முடியும் என்று.
ஆனால் லாவெண்டர் சாலையைக் கண்டுபிடிக்க நாம் புறப்பட்டவுடன்,
இனி நாம் அந்தக் குடும்பமாக இருக்கப்போவதில்லை என்று தெரிந்தது.
இல்லை.
ஆனால் நாம் இன்னும் ஒரு குடும்பம்தான்.
சபையை நீ நன்றாகக் கையாளுகிறாய்.
நீ அவர்களின் நம்பிக்கையைப் பெற்றுவிட்டாய்.
ஒருவேளை... இதைச் செய்யவே நீ பிறந்திருக்கலாம்.
இராஜ்ஜியம் ஒரு பார்வையுள்ள ராஜாவை ஒருபோதும் ஏற்றுக்கொள்ளாது என்று ஹனிவா சொன்னாள்.
நீ என்ன சொல்கிறாய்?
அப்பா என்ன சொல்வார் என்று எனக்குத் தெரியும். அவர்,
"குருடனைப் போல யோசி. உன் கண்கள் துரோகம் செய்கின்றன" என்பார்.
என் கண்கள் எனக்கு தூரோகம் செய்ததாக நினைக்கிறேன்.
அவை மீண்டும் செய்யும்.
என்ன சொல்கிறாய்?
என் அம்மா ராணி.
இந்த இராஜ்ஜியத்தைக் காப்பாற்றும் முயற்சியில் என் அப்பா இறந்தார்.
அவர்கள் முன்பு என் மக்கள் இல்லை என்றாலும், இப்போது என் மக்கள்தான்.
உலகத்தைப் பற்றிய என்னுடைய உணர்வு மக்களிடம் இருந்தோ அல்லது என் மகனிடம் இருந்தோ
வேறுபட்டால் என்னால் முழுமையாக அவர்களுக்கு சேவை செய்ய முடியாது.
நான் சொல்கிறேன், நான் போதுமானதை பார்த்ததுவிட்டேன் என்று நினைக்கிறேன்.
என் மகனைப் போலவே நானும் அதே உலகில் வாழ விரும்புகிறேன்.
அவன் செய்வதை நான் கேட்க, உணர, நுகர நினைக்கிறேன்.
கோஃபூன்.
நடந்ததை மாற்ற முடியாது.
நீ முற்றிலும் உறுதியாக இருக்க வேண்டும்.
உறுதியாக இருக்கிறேன்.
நீங்கள் வந்துவிட்டீர்கள்.
எங்களைத் தெரியுமா?
இல்லை. இதுவரை இல்லை.
ஆனால் நீங்கள் எங்களைக் கண்டுபிடித்ததில் மகிழ்ச்சி.
இங்குள்ள எல்லோரும் உங்களைப் போலவே
ஒரு பயணத்தில் இருக்கிறார்கள் என்பதை நீங்கள் கற்பனை செய்ய முடியும் என்று நம்புகிறேன்.
நான் மிக்கேலா. நீங்கள்?
ஹனிவா.
ரென்.
வரவேற்கிறோம், ஹனிவா மற்றும் ரென்.
அங்கேயே நிற்காதீர்கள். கீழே வந்து எல்லோரையும் சந்தியுங்கள்.
வரவேற்கிறேன்.
ஹாய்.
ஹாய். உன்னைப் பார்த்ததில் மகிழ்ச்சி.
ஹாய்.
வசனத் தமிழாக்கம் அருண்குமார்