Yalnız gitmesine izin veremem.
Çok geç. Şimdiye dek varmıştır.
O zaman peşinden gideriz. Kofun, Wren ve ben ona yetişebiliriz.
Sibeth'i öldürse bile nasıl çıkacak ki?
Çıkacağını düşünmüyor.
-Gitmeliyiz. -Evet.
Hayır.
Tüm Pennsa halkı bu tünelde
ve sonuna henüz yaklaşmadık bile.
Yeniden Gürleyen Tanrı atmaya başlarsa
burası kitlesel mezara dönüşebilir.
Savaşacak bir an vardı ve o an geçti.
Ama babam savaşıyor.
Çok sessizce savaştığını umalım o zaman.
İster misin?
Hayır, teşekkür ederim.
Bana daha çok kalır.
Gerçek bir planımız var mı?
Kraliçe'yi bulup öldüreceğiz.
Bu, plandan çok amaç sayılır.
Onunla insanları korkutacaksınız.
İnsanlar benden zaten korkuyor.
Evet, öyle sanırım.
-Ama sen korkmuyorsun. -Üstünüze alınmayın.
Ben sadece diğerleri gibi korkmam.
O neden?
Pek iri biri değilsin.
Hayır. Hatta ailenin en küçüğüydüm
ama herkesten daha zekiydim.
Güce giden başka yollar olduğunu bilecek kadar zeki.
Edo Voss dev gibi bir adamdı
ama bu yüzden çok küçük düşünürdü.
Görenlerin, ordularına rehberlik etmesini istiyordu.
Atalarımızın kitaplarını
okuyabildikleri gerçeğini düşünmedi bile.
Savaşın şeklini değiştirebilecek bilgileri açığa çıkarabileceklerini.
Kılıcını ne kadar sert savurabileceğine bağlı olmayan
bir güç bulmak için hayatım boyunca araştırma yaptım
ve işte buradayım, karşınızda oturuyorum.
Bir ordum olmadan şehirleri yok edebiliyorum.
Bu, Edo'nun hayal bile edemediği bir şey.
Aklıma geldi.
Bence Maghra şimdiye dek cevap vermiş olmalıydı.
Hangi noktada başka planları olduğunu varsayacağız?
Maghra hiçbir şeye hızla karar vermez.
Şüphesiz, ailesi onu
savaşmaya ikna etmeye çalışıyordur ama çarpık erdem anlayışı
halkı için kendisini kurban etme fikrine karşı koyamayacaktır.
Madem öyle diyorsunuz.
Tormada.
Evet.
Ne olur ne olmaz, bombaların hazır olsun.
Her zaman hazırlar, Kraliçem.
Karşısında ben olmalıyım, o değil.
Fedakârlığınızın faydası olmaz
ve halkınız kraliçesiz kalır.
Kocamdan vazgeçmem mi gerekiyor yani?
Sonucu bu olacaksa. Evet.
Hayır.
Maghra. Yoldan ayrılma.
Yaşadığımız bu an için
doğmuş olabilirsin.
Aksın nehir
Tüm hayal kuranlar
Uyandırsın ulusu
Gel
Yeni Kudüs
Gümüş şehirler yükseliyor
Sabah ışıkları
Onlara yol gösteren sokaklar
Ve onları çağıran sirenler
Bir şarkıyla
Alınmak
İstiyor
Titriyor, sallanıyor
Kalbim acıyor
Sınıra geliyoruz
Su üstünde koşuyoruz
Çıkıyoruz sisten
Oğullar ve kızlar
Aksın nehir
Tüm hayal kuranlar
Uyandırsın ulusu
Gel
Yeni Kudüs
Bu, onun çadırı. Kokusunu alıyorum.
Nerede o zaman?
-Kraliçem. -Beni çağırmışsın.
Ayura, ona duyduklarını anlat.
Hiçbir şey.
Hiçbir şey mi?
Ses yok. Araç yok.
Ne cızlayan tavalar ne de çukurlarda ateşler.
Ağlayan bebekler yok.
Sadece birçok ayağın boğuk sesleri.
Boğuk mu?
Toprağın boğduğu sesler.
Yer altındalar.
Saklanıyorlar.
Hayır. Yürüyorlar.
Bir tünel.
Bir çıkış yolu bulmuşlar.
Hazırlar mı?
Hazırlar Kraliçem.
Bombala onları.
-Öldür! -Ateş!
Ateş!
Hayır.
Siktir.
Gel.
-Biliyor. -Evet.
Devam edin!
Devam edin dedim!
Bir şey var mı?
Hayır.
Durmayın.
Ateş!
On derece dönerek! Aynı mesafe!
Bilgi verin!
-Hazır! -Hazır!
Ateş!
Durun!
-Kofun? -Burada bekle.
Kofun.
Onları durdurduk.
Mükemmel.
Bir daha bombalayın.
Kofun?
Evet?
Koşun!
Kofun!
Sence duyan olmuş mudur Baba?
-Kim var orada? -Yüzbaşım?
Aramızdalar!
-Yeni plan? -Yeni plan.
Savaş!
Kofun!
Kofun.
İyi misin?
İyiyim. Kırık yok.
-Emin misin? -Wolffe iyi mi?
Evet.
İlerleyemeyiz.
Burada kalamayız. Canlı canlı gömülürüz.
Bombaları hâlâ üstümüze yağıyor.
Ölme şeklimizi seçme vakti geldiyse
topraklarımızın altında saklanmaktansa savunurken ölmeyi tercih ederim.
Katılıyorum.
Ben de.
-General. -Ne var?
-Savaşıyorlar. Kampın içinde. -Cadı Avcıları mı?
Cadı Avcıları da değil Trivantesliler de.
İki erkek. Biri çok iri.
Baba Voss.
Kampa sızmışlar.
Alarm verin! Kampa sızanlar var!
Kampa sızanlar var!
Sızan var! Kampa sızanlar var!
Siktir et. Bir noktada olacaktı zaten.
Buradan geçmişler. Gidelim.
Baba, öldün mü?
Hayır.
-Ben de öyle. -Bombalara gidelim.
Kalkıyor musun?
Bir dakika bekle. Bu pislik çok iri.
Maghra.
-Neden şimdi geldi ki? -Saldırıyı durdurmak için.
Şartlarınıza uymadı.
Kardeşim öngörülebilir olduğu kadar basittir de.
Halkını korumayı başaramadı.
Şimdi geri kalanları kurtarmak için kendini feda edecek.
Saldırıya devam etmeliyiz. Hâlâ orduları var.
Ve kısa süre içinde komutası bize geçecek.
-Buna nasıl güvenebilirsiniz… -Tormada.
İçime boşaldın ve bombalayarak bir şehre diz çöktürdün.
Bence günün güzel geçiyor. Bunu mahvetme.
Durun!
Teğmen Moss!
Boştaki her asker kampa sızanları aramalı!
Emredersiniz komutanım.
Onu duydunuz. Yayılın.
Maghra.
Davetimi kabul etmene çok sevindim.
İş bu noktaya vardığı için üzgünüm.
Öyle mi?
Yanıldığımı düşünüyorsun, biliyorum ama aynı senin gibi
ben de doğru olduğunu düşündüğüm şeyi yapmaya çalışıyorum.
Masum vatandaşları öldürerek mi?
Kendini üstün görmekten hiç bıkmıyor musun?
-Seni korudum. -Bana ihanet ettin.
Diğer herkesi korumak için.
Çember çizip duruyoruz.
Sibeth.
Gençliğinde beni devirmeye çalıştığını hatırlatırım
ve şimdi yeniden denedin
ve iki sefer de
eylemlerinin vahim sonuçları
her nasılsa seni şaşırttı.
Kraliçe olmadığını ve asla olamayacağını anlaman için
ne gerekiyor, merak ediyorum.
Asla kraliçe olmak istemedim.
Bence ikimiz de buna inanmıyoruz.
En sevilen çocuk olmak sana yetmedi.
Benim olan her şeye sahip olmak zorundaydın.
Konu biz değiliz.
-Değil miyiz? -Sibeth.
Bunu düzeltebiliriz.
Herkesin, istediğine sahip olma şansı hâla var.
Ben istediğim şeye sahibim zaten.
Beni öldürmeyeceksin.
Benden nefret edebilirsin ama beni hâlâ sevdiğini biliyorum.
Öz güven eksikliğin hiç olmadı.
Hâlâ hayatım boyunca sevdiğim kardeşimsin.
Saçımı ören.
Bana kuklalar yapan.
Gök gürlediğinde beni yatağına alan.
Kardeşim.
Annemizin öldüğü gece beni ninnilerle uyutan.
Asla sabrını kaybetmeyen.
Bir kez olsun elimi bırakmayan.
Üstünde parlayan yıldızlar
Gece meltemi fısıldıyor sanki
Seni seviyorum diye
Kuşlar çınar ağacında şakıyor
Birazcık beni hayal et
Seni yine de öldürmek zorundayım.
Başka yolu yok.
Biliyorum.
Bitti mi Kraliçem?
Ben senin kraliçen değilim!
Öldürün onu.
-Maghra! -Tamacti.
Düzen alın!
-Tamacti. -Hemen yanındayım.
Hazır! Ve!
-Savaşmak istiyordun. -Öyle.
-Kofun! -Buradayım.
Yürüyün!
Saldırıya devam!
Bombaları atın! Kahrolası şehri dümdüz edin!
Tormada.
-Tormada! -Baba Voss!
Seninle karşılaşmayı umuyordum.
Baba!
Durdurun onları!
Baba Voss! Hâlâ bizimle misin?
-Aynı hatayı tekrarlamayacağım. -Tormada!
Hayır!
Tanrım!
Siktir!
Baba!
Yaran nerede?
İyiyim.
Peşimden gelme.
-Nereye gidiyorsun? -Bunu bitirmeye.
Baba, gidemezsin. Kötü yaralandın.
Peşimden gelme.
Seninle kalacağım.
Hayır. Burada kalmalısın.
Her zamanki gibi beni oklarınla korumalısın.
Haniwa.
Seni seviyorum.
Bana bak. Seni seviyorum.
Sana ne öğrettiğimi hatırla.
Ben Baba Voss'um.
Maghra.
Baba.
Seni görüyorum.
Baba!
Baba.
Artık her sabah dükkânlar ve evlerin önünden geçiyorum.
İçerideki aileleri duyabiliyorum…
Konuşuyor, uyuyorlar.
Gülüyor, ağlıyorlar.
Onları dinlerken
gece uyanıp bebeğinin nefes aldığından emin olmak isteyen anne gibi hissediyorum.
Onları duymak için dışarı çıkmadığımı biliyorum.
Seni arıyorum.
Hâlâ dağlar arasında gezinen son bir yankını arıyorum.
Ardında büyük bir boşluk bıraktın.
O boşluk her sabah beni uyandırıp dışarı çıkmaya zorluyor.
Bunları hiç istememiştin.
Bunu biliyorum…
…ve her gün elinden alınan şeyleri düşünüyorum.
Senden aldıklarımı…
hak ettiğimden emin olmadığım bu taca hizmet etmek için.
Çocukların da yokluğunu benim kadar hissediyor…
…ama garanti altına almak için canını verdiğin gelecekleri
sonsuz vaatlerle önlerinde uzanıyor.
Kızın annesinin izinden gidip
bir Trivantesliyle evlendi.
Bu dünyadaki yollarında ilerleyen iki gören kadın.
Kolay olmayacak ve onlar adına korkuyorum…
…ama konuştuklarında seslerindeki aşkı duyuyorum
ve Haniwa'mızın böyle bir aşk bulmuş olması içimi ısıtıyor.
Kofun babalığa alışıyor…
…ve oğlu olmasının babasını düşünmediği bir gün bile olmadığı
anlamına geldiğini biliyorum.
Yanık toprağının hem kardeşim hem de kocamdan…
…geri kalanları saklayan bu korkunç yere geliyorum…
…ve bu yanık, mahvolmuş topraklarda bir daha nasıl bir şey yetişecek
merak ediyorum.
Öldüğümüzde nereye gittiğimizi bilmiyorum
ama her neredeysen
umarım nihayet
bu hayatta bulmaya çalıştığın huzuru bulmuşsundur.
Kendin ve hepimiz için
ve umarım beni affedebilirsin.
Tormada'yı yenip silahlarını yok ettiği için
Paya'ya borçlu olduğumuzu kimse reddetmiyor.
Kendi hükûmetimize saldırdığında ben bile zor kurtuldum.
Ama görenlere sığınma hakkı veren bir ulusla
ne bu anlaşmayı ne de başkasını imzalayamayız.
Görebilmenin yıkıcı gücüne hepimiz şahit olduk.
Trivantes halkına göre
görme gücü hepimiz için büyük bir risk.
Duruşunuzu anlıyorum
ama Tormada'nın bombalarını üreten görebilme becerisi değil
Tormada'nın eskilerin bilgisine erişimi olan
gören çocukları acımasızca sömürmesiydi
ve yasaklanması gereken bu yıkıcı bilgidir,
görme yetisi değil.
Görenler her zaman bu bilgiye açılan kapı olacak
ve her zaman Tormada gibi onları sömürmeyi seçecek
insanlar olacak.
Yanımızda gören üç insan var
ve Tormada'yı yenip bombalarını yok etmekte
-hepsinin önemli rolü oldu. -Evet
ve daha önce söylediğimiz gibi onları affedeceğiz.
Neden affa ihtiyacımız var?
Yanlış bir şey yapmadık.
Hatta biz olmasak
Tormada ve bombaları şu anda şehrinizi yok ediyor olacaktı.
Haniwa, zamanı değil.
-Değil mi? Ne zaman doğru peki? -Prenses!
Korkarım kiminle konuştuğunuzu unuttunuz.
Bence unutan sizsiniz.
Sayın elçi, özür dilerim…
Görme yetisi geri gelmiyor! Zaten burada
ve yerinizde olsam
barış yapmayı önerdiğimiz için müteşekkir olurdum
çünkü güvenin bana, düşmanınız olmamızı istemezsiniz.
-Bu bir tehdit miydi? -Elbette hayır…
Sayın elçi, özür dilerim. Şunu anlamalısınız.
Kardeşimle ben sırf böyle doğduk diye
hayatımız boyunca avlandık.
Benim gibi birinin görmeyenler için tehdit olduğu fikri
sadece batıl inançlara ve korkuya dayanıyor,
gerçekte kim olduğuma değil.
Çünkü kim olduğumun görebilmemle hiç ilgisi yok.
Ben bir oğulum.
Babayım.
Payanım…
…ama en önemlisi barış ortağınızım.
O yüzden lütfen. Devam edebilir miyiz?
Pekâlâ.
Haniwa.
Tak.
Kabul etti mi?
İlerleyen günlerde görüşmeye devam etmeyi kabul ettiler.
Ama ya şimdi?
Başka seçeneği yok.
Krallığı düşünmek zorunda. Bir savaşa daha giremeyiz.
Bizi korumaya söz verdi.
Koca bir krallığı korumak zorunda
ve prens ve prenses olarak biz de öyleyiz.
Burada kral olacağına inanmıyorsun, değil mi?
Birimiz annemin yerine geçecek.
Paya halkı asla gören bir krala izin vermez
ve onlar verse bile Trivantesliler vermez.
Ne dediklerini duydun.
Bırak kral ya da kraliçe olmayı Kofun. Var olmamızı bile istemiyorlar!
-Neden bu kadar kızgınsın? -Sen neden değilsin?
Asla buraya ait olmayacağız.
Bu bizim dünyamız değil.
Ailem burada.
Oğlumu burada yetiştireceğim.
Oğlun hep senden farklı bir dünyada yaşayacak.
Çocuklarım beni asla affetmeyecek.
Onlarınki dâhil binlerce canı kurtardın.
Trivantes'le gerçek bir diyaloğun temellerini attın.
Ama görmek bir kez daha yasaklandı.
Çocukluğumda babam somon avlardı.
Her sonbaharda beni nehre getirirdi
ve balık avlardık.
İlk birkaç gün genelde bir şey yakalayamazdık.
Sonra bir gün bir balık yakalardık.
İki.
Bir ev için yeterli değildi
ama ertesi gün daha fazlası olacağını bilmeye yeterliydi.
Beş somon, on somon.
Kısa süre sonra tüm nehir somon dolu olacaktı.
Görme yetisi geri geliyor.
Sen ve ben akıntıya karşı yüzen, ilk birkaç balıkla karşılaştık.
Daha fazlası da gelecek.
Bazıları şüphesiz geldi bile.
Diğerleri de gelecek.
Hiçbir kanun ya da din bunu durduramaz.
Sınırlarımız içinde bu konuda ne yapacağımız bizi ilgilendirir.
Trivantesliler tavırlarını açıkça belli ettiler.
Hakkında hiçbir şey bilmedikleri bir senaryoyu izleyen politikacılar.
Görme savaşı olacak
ama Paya ile Trivantes arasında değil, şehirlerin içinde.
Ailelerde.
Kendi kalplerimizde.
Ne olursa olsun doğa istediğini yapacak.
Her zaman yapar.
Şey…
sen bunu kabullenmiş gibisin.
Hayatta benim kadar korkunç şekilde yanılmış olmanın
tek avantajı, yeni fikirleri kabullenmenin daha kolay olması.
Ölüm kokuyor.
Bence Baba savaşta öleceğini her zaman bildi.
Bana bir keresinde
ölüm de hayat kadar hak edilmeli demişti.
Son nefesinde koca bir orduyu yendi
ve böylece hepimizi kurtardı.
Bence ölümünü hak etti.
Kıskanmış gibisin.
Belki
ama hâlâ bu dünyada yürüyebiliyorken
seni dertten uzak tutmak için elimden geleni yapacağım.
Sen olmasan yolumu bulamazdım Tamacti.
İkimiz için de ne üzücü.
Onu özlüyorum Ranger.
Baba dev gibi bir adamdı.
O yüzden doldurduğu yerde dev gibi bir boşluk olması
mantıklı.
Biliyorsun, Baba senin için öldü.
Hepimiz için…
…ama önemli olan senin için öldüğünü hatırlaman değil,
senin için yaşadığını hatırlaman.
Burada olsaydı böyle derdi.
Lu gelmiş.
Evet.
Evet, yarın eve döneceğiz.
İsterseniz kalabilirsiniz.
Teşekkürler ama Lu ve ben,
kalabalıkları ya da insanları, insan kalabalıklarını sevmeyiz.
Size bir at verebilirim.
Hayır.
Kurtlar atı yer.
Haniwa!
Charlotte?
Haniwa!
Charlotte!
Selam.
Geri dönecek misin bilmiyordum.
Hayır, dönmedim. En azından uzun süreliğine değil.
Sadece iyi olduğundan emin olmak istedim.
Baba'ya üzüldüm.
Sonra Wren'le evlendiğinizi duydum
ve buna çok sevindim
ve şimdi önce üzücü olay hakkında mı yoksa mutlu olay hakkında mı
konuşmalıyım bilmiyorum. Ya da diğer şekilde yapmalıyım
ya da belki hiç konuşmak istemiyorsundur.
Pusula'yla nasıl gitti? Sheva ve çocuklar nasıl?
Küçükler harika.
Sheva benden pek hoşlanmıyor sanırım
ama ben de ondan hoşlanmıyorum. Bir şekilde olur.
Sana bunu vermemi istedi.
Sen anlamını bilirmişsin.
Sana güvenli bir yolculuk diledi.
Yani… bir yere gidiyorsun sanırım.
Bizimle gelir misin?
Bu sefer olmaz
ama sorman hoş oldu.
Güvenliğimi kim sağlayacak?
O iş için artık Wren var.
Onun için de sen varsın.
Pusula'da bana ihtiyaçları var.
Jerlamarel'in çocukları bizi meşgul edecek ve…
içimden bir ses başkaları da gelecek diyor.
Yanlarında olduğun için şanslılar.
Bunu onlara söyle.
Küçük zibidiler.
Yola çıkınca dikkatli ol.
Sen de.
Teşekkür ederim.
Benim için zevkti.
Ağlamıyorum.
Gelip beni bulacak mısın?
Gözü gören sensin.
Sen gelip beni bul.
Vedalaşmak istemediğine emin misin?
İyi gitmez.
Onları tekrar göreceğim.
Hava soğumaya başladı.
Yakında kış gelecek.
Neredeyse bir yıl oldu ve Haniwa'dan hâlâ haber yok.
Haber gelmesi uzun sürebilir.
Hiç Alkenny'yi düşünüyor musun?
Her gün.
Sadece dördümüz, her zaman beraber.
Eminim zaman zaman üşümüşüzdür ama hatıralarımda hep sıcak var.
Kraliçe olduğumda ailemize bunu sağlayabileceğimi
sanıyordum
ama Lavanta Yolu'nu bulmak için yola çıktığımızda
bir daha asla o aile olamayacaktık.
Hayır
ama hâlâ aileyiz.
Konseyde durumu iyi idare ettin.
Güvenlerini kazandın.
Belki… bunu yapmak için doğmuşsundur.
Haniwa krallık asla gören bir kralı kabul etmez diyor.
Sence?
Babam ne derdi biliyorum. Şöyle derdi,
"Kör biri gibi düşün. Gözlerin sana ihanet eder."
Bence gözlerim bana ihanet etti…
…ve yine edecekler.
Ne diyorsun?
Annem kraliçe.
Babam bu krallığı kurtarmaya çalışırken öldü.
Önceden benim halkım olmasalar bile artık öyleler.
Dünyayı onlardan farklı algılarken ne halka ne de oğluma
tam olarak hizmet edemem.
Bence yeterince şey gördüm diyorum.
Oğlumla aynı dünyada yaşamak istiyorum.
Onunla aynı şeyleri duymak, hissetmek, koklamak istiyorum.
Kofun.
Bunun geri dönüşü yok.
Kesinlikle emin olmalısın.
Eminim.
Gelebildiniz.
Bizi tanıyor musunuz?
Hayır. En azından henüz…
…ama bizi bulabilmenize çok sevindim.
Eminim tahmin edersiniz,
buradaki herkes sizinkine benzer yolculuklar yaptı.
Adım Michaela. Sizinkiler ne?
Haniwa.
Wren.
Hoş geldiniz Haniwa ve Wren.
Orada dikilmesenize. Gelip herkesle tanışın.
Hoş geldiniz.
Selam.
Selam. Sizi gördüğüme sevindim.
Selam.
Alt yazı çevirmeni: Murat Lü