Verdom...
Als de bleke dood met zinderende angst
de oceanen ons bed laat opslokken,
zal God, die de golven hoort rollen,
onze smekende ziel redden.
Op vier weken.
Nee, sir. Bedankt.
Het brengt ongeluk als je een toost niet afmaakt, maat.
Ik wilde u niet beledigen.
Mannen die niet drinken, hebben daar een reden voor.
Ja.
Ik heb begrepen dat het tegen de regels is.
Is dat zo?
Ja, sir. Uit het handboek.
Ik had je niet als lezend man ingeschat.
Ik wil geen problemen.
Dan doe je wat ik zeg.
Dat staat ook in je boek.
Op vier weken.
De stortbak moet nagekeken worden.
Een van je taken, maat.
Of heb je daar niet over gelezen?
Je maakt het koper en het uurwerk schoon
en je ruimt daarna de vertrekken op.
En buiten is nog meer te doen.
Heb je me gehoord?
-Ja, sir. -Aye, sir.
Aye, sir.
Als de mist optrekt,
draai je een halve dienst.
Een halve maar?
Ik dacht dat ik de lantaarn zou zien.
Ik regel het licht.
Volgens de regels zijn het wisselende diensten.
Het is de middendienst die je moet vrezen.
Mijn dienst, van nacht tot ochtend.
Een nieuweling met wie ik opgescheept zit.
Doe je werk. Het licht is van mij.
Verdomme.
Op jou, schoonheid.
Het dak.
Repareer het na de stortbak.
En de lamp heeft olie nodig.
Aye, sir.
Weg.
Opzij.
Daar mag je niet komen.
-Olie, sir. -Moe? Gebruik dit volgende keer.
Dat bespaart je veel moeite.
Kom op adem, maat.
Kom op adem, zei ik.
Daarna breng je dat vat
terug naar waar je het gevonden hebt.
Tenzij je de boel in de fik wilt steken.
Voer dan de rest van je taken uit.
Je ligt nu al achter.
-Aye, sir. -Je bent sloom. Ben je simpel?
Nee, sir.
Ik dacht van wel.
Als de bleke dood met zinderende angst
de oceanen ons bed laat opslokken,
zal God, die de golven hoort rollen,
onze smekende ziel redden.
Smaakt het nog naar de stortbak?
Maak eens wat lol, maat.
Nu is het moment om te kletsen.
Geniet er nou maar van.
Over twee weken zullen we
zo stil als het graf willen zijn.
Ik ben niet zo'n prater.
Denk je dat je de eerste bent?
Nee, sir.
Dat ben je niet.
Aye, de Chicopee. Dat was een goede.
Netjes gebouwd en zag er goed uit.
In '64 was er geen betere.
We lagen stil. Er was een muiterij
en waarom, vraag je je af, waarom?
Wat is het vreselijkste uit het leven van een zeeman?
Als het werk stopt en je tussen wind en water zit.
Doldrums.
Nog kwaadaardiger dan de duivel.
Verveling maakt mannen tot schurken
en op het water gaat het snel. Verdwenen.
De enige remedie is drinken.
Dat houdt zeelieden tevreden en meegaand,
het houdt ze kalm, het houdt ze...
Dom.
Vervloek me
als er ergens geen oude geest in je zit, maat.
Vooruit met de geit.
Waarom is je vorige wachter vertrokken?
Hij? Mijn hulp?
Gestorven.
Hij werd gek.
Hij raaskalde over sirenen, meerminnen en voortekenen.
Op het eind
was hij helemaal doorgedraaid.
Hij geloofde dat het licht betoverd was.
Hij zei dat St. Elmo zijn vuur erin had gestuurd.
Verlossing, zei hij.
Sterke verhalen.
Ik heb je zien vechten met een meeuw.
Je kunt ze maar beter laten.
Het brengt ongeluk als je een zeevogel doodt.
Nog meer sterke verhalen.
Het brengt ongeluk als je een zeevogel doodt.
Luister niet naar me, maat.
Niet.
Maak koffie voor ons.
Een lange nacht voor de boeg.
Koffie zal ons goeddoen.
Je verzaakt je taken, maat.
Ontken het maar niet.
Wat is dat?
-Sir? -Wat?
Ik heb gedweild en twee keer geveegd.
Liegende hond.
-Ik heb geveegd... -Dit is nog smerig.
Niet geveegd, ongewassen en vies.
Vindt u het fijn om mij kwaad te doen?
Wat zeg je?
Ik zei...
Hoe durf je me tegen te spreken, hond?
Luister eens,
ik wil geen huisvrouw zijn
of slaaf in deze baan.
Dat is verkeerd.
Dit gebouw is gammeler
dan welke jongenscamping dan ook.
De huishoudster van de koningin
had dit niet beter gekund,
want ik zeg het u,
ik heb deze vloer twee keer geschrobd, sir.
En ik zeg dat je dat niet gedaan hebt.
Ik zeg dat je het opnieuw doet
en dit keer goed
en daarna doe je het nog tien keer.
En als ik zeg dat je elke plank
van dit huis uit elkaar haalt
en schuurt met je blote, bloedende handen,
doe je dat.
Als ik zeg dat je alle spijkers
uit elk spijkergat moet trekken
en elk stofdeeltje eraf moet zuigen
tot alle spijkers glimmen als de piemel van een potvis
en daarna de hele vuurtoren
uit het niets moet optimmeren
en het daarna nogmaals doet, doe je dat.
En ik zweer
dat je dat lachend doet, want je vindt het leuk.
Je vindt het leuk, omdat ik dat zeg.
Spreek me nog eens tegen en ik hou je loon in.
Heb je me gehoord, maat?
Aye, sir.
Poetsen, hond.
Poetsen.
Hoe hem stabiel, maat.
Aye, sir.
Goed uitsmeren, maat.
Laat hem glimmen.
Als een zilveren muntje van een hoerenhuis.
Geef de zeelieden iets moois.
Ze zullen hem niet zien tijdens een storm.
Niet boos worden, maat.
Het is prima werk.
En je krijgt goede cijfers in mijn logboek.
Echt waar.
Ik laat je een stuk zakken.
Langzaam.
Je bent nog nooit in zulke goede handen geweest.
Langzaam.
Niet zo spartelen, maat.
-Dat doe ik niet. -Jawel.
-Niet bewegen. -Dat doe ik niet.
Nee. Weg.
Weg.
Vuurtoren
Bedankt, maat.
Winslow.
Ephraim Winslow.
De afgelopen twee weken heb ik...
Ik heb graag dat u me bij mijn naam noemt.
Moet je jou eens horen, bevelen uitdelen, maat.
-Winslow. -Goed.
Dat vind ik prima, Ephraim Winslow.
Wat brengt zo iemand als jij naar deze vervloekte rots?
Wat voor iemand?
Zo'n plaatje.
Ik plaag je maar, maat.
-Winslow. -Winslow.
Wat brengt jou
naar deze rots, Ephraim Winslow?
Wat deed je hiervoor?
-Houtkap. -Houtkap?
Veel houtkap. In het noorden. Canada.
-Hudson Bay? -Dat klopt.
Is het waar wat ze zeggen?
'Bossen zo ver je kunt kijken.'
Ja. Dennen, Amerikaanse lork, weymouthden.
'Woud', zo noemen ze het daar.
Had je genoeg van bomen?
Ja, sir.
Ik neem het je niet kwalijk. Ik heb over dat leven gehoord.
Het is hard.
Een man moet harder werken dan twee paarden.
Nee, bedankt.
De zee,
daar wil ik alleen mee werken.
Mist u haar?
Niets kan haar iets maken.
Maar met mijn oude, houten been lukt het niet meer.
Nee. Dat is het niet waard...
Nu ben ik een aansteker.
En ik ben getrouwd met dit licht hier
en ze is een betere, oprechtere en stillere vrouw
dan welke echte vrouw dan ook.
Bent u nooit getrouwd?
Dertien Kerstmissen op zee...
Kleintjes thuis.
Dat vergaf ze me niet.
Het is beter zo.
Aangezien we toch bezig zijn, Ephraim Winslow,
waarom wil een houthakker een aansteker worden?
Was het in het noorden niet stil genoeg?
Last van kriebel door het zaagsel?
Vond de voorman je te opvliegerig
om je een bijl te geven?
Zoals u zei, had ik gewoon genoeg van bomen.
Sinds ik bij mijn vader vertrok,
heb ik allerlei banen gehad.
Ik ben niet overal trots op.
-Een zwerver, dus? -Nee.
Ik kan niets vinden wat me echt bevalt,
dus ga ik verder.
En ik ben niet iemand die achteromkijkt.
Op de vlucht?
Luister eens, er is niets mis
met een man die opnieuw wil beginnen
-en geld wil verdienen. -Nee...
Net zoals elke man,
wil ik me ergens vestigen met wat centen...
Ik heb ergens gelezen
dat je 630...
Duizend dollar per jaar kunt verdienen
als je voor een ver licht kunt zorgen.
Hoe verder het licht, hoe meer je verdient.
Dat heb ik gelezen en dat wil ik doen.
Mijn verdiensten sparen.
Binnenkort bouw ik mijn eigen huis
ergens op het platteland
en niemand die er wat van zegt.
En dat is alles.
Hetzelfde saaie verhaal dus.
U vroeg er zelf om.
Waarom brengt het ongeluk als je een meeuw doodt?
Het zijn zielen van overleden zeelieden.
Bid jij, Winslow?
Niet zo vaak als ik zou kunnen.
Maar ik ben godvrezend, als u dat bedoelt.
Shit.
De wind is gedraaid.
-Goed zo. -Doe niet zo dwaas.
Het is de stilte voor de storm, Winslow.
Je vervloekt een rustige, westelijke wind.
Hij voelt alleen ruw
omdat je niets weet
en er staan geen bomen op deze rots
zoals je woud in Hudson Bay.
Gauw blazen de oostenwinden als de hoorn van Gabriel.
Timmer de ramen maar dicht.
Aye, sir.
Dit houdt ze vast
voor de tender morgenochtend komt, denk ik...
Maar er komt smerig weer aan.
Is er iets?
Morgen verlaat je deze rots, Winslow.
Werk me niet tegen.
Nee, sir.
Heb je geheimen?
Ik kan wel wat hulp gebruiken. Dat is alles.
Trekken, Winslow.
Moet je kijken.
Beter dan vissen.
Het is geen misdaad om een slok te nemen.
Een heldere avond. Onze laatste voor de aflossing.
Ik heb geen inspecteur gekend
die dit niet zou toestaan.
En ik accepteer geen nee.
Als de bleke dood en zinderende angst...
Krijg wat. Op de aflossing.
En hoe.
Hoera, we gaan huiswaarts
Toen we aankwamen in de haven van Bedford
Kwamen de meiden in kuddes tevoorschijn
Die knappe meisjes zeiden allemaal
'Hier komt Jack met zijn negen maanden aan loon'
Hoera, we gaan huiswaarts
En ze was een knappe meid. Ze deed haar hoedje af,
maar zoals ik al zei, had ik mijn been gebroken.
Het was een nonnenziekenhuis.
Alle nonnen waren katholiek.
Maar sindsdien ben ik nooit naar Salem gegaan
zonder te hopen dat ik haar zou zien,
want het was nooit meer hetzelfde.
Voel je schaamte als je naar bed gaat met een vrouw?
Ik schaam me nergens voor.
Ik zeg het je...
Misschien ga ik je wel missen, Ephraim Winslow.
Je bent snel een aanstormend aansteker geworden.
Ik dacht dat je op een avond mijn hersens zou inslaan,
maar je bent een goede.
Spoedig zul je de lamp bedienen.
Waarom is dat nog niet zo?
Wat?
Het licht.
Ik ben de vuurtorenwachter.
Op een andere toren mag jij 't licht regelen.
In het handboek staat...
Mijn log is het enige boek op deze rots...
Er staat dat ik een aansteker ben...
Ik ben de wachter van het licht, maat.
Ik laat niemand haar aanraken...
Bemoei je niet met het baken, maat.
Van mij.
Wat jij wilt.
Ik heb nog nooit...
Ik ken je naam niet.
Wake.
Je christelijke naam?
Thomas.
-Thomas? -Aye, Thomas Wake.
Noem me maar Tom.
Op mijn vriend Tom.
En op deze verdomde rots verlaten.
Waarom schreeuw je zo?
Je ruikt naar stront.
Ruim deze rommel op voordat de tender komt.
Doe wat ik zeg. De vertrekken zijn er slecht aan toe.
Aye, sir.
Aye.
Ze zijn niet gekomen.
STORM - REGEN
Het vocht heeft het proviand bereikt.
Wat?
Het vocht heeft het proviand bereikt.
Het vocht heeft het eten bereikt.
De gezouten kabeljauw is niet meer goed.
-Niet meer goed? -Bedorven.
Aan het rotten.
-Zij geprezen. -Luister je nu naar me?
-Waarnaar? -Dat we moeten rantsoeneren.
-Rantsoeneren? -Ben je weer ongehoorzaam?
Het is maar een dag geleden.
Duivelsstaart.
Misschien is de tender geweest, maar hebben we hem gemist.
Ik kan met de dory gaan.
Weken, Winslow.
Wat?
Wat bedoel je, wat?
-Weken? -Aye, weken.
We hebben ons verslapen. Dronken.
Het is weken geleden sinds we hem gemist hebben.
En ik vraag je al weken om te rantsoeneren,
maar je bleef tegen me blaffen als een dolle hond
en je zei dat je met de dory kon gaan.
-Luister eens. -O, nee.
Nu niet gek worden.
-Dit is niet grappig. -Dat klopt.
En ik wil hier niet vastzitten
met één of andere gek.
Vastzitten?
Dat zei ik.
Ik dacht dat je zei dat er aflossing zou komen.
Als we de storm kunnen uitzitten.
De tender komt.
In '75 zat oude Striker hier vast,
zeven lange maanden.
De storm ging liggen op het vasteland,
maar hier waren de wateren te agressief
om iets te beginnen.
Je probeert me bang te maken.
Moet je jou zien. Doen alsof.
Maar je weet wel beter.
Graven.
Graven, zeg ik.
Graven.
Daar ligt ze.
Rantsoenen.
De ergsten van ons konden niets doen tegen de ratten
die aan onze voetzolen knaagden.
Hun benen verschrompelden en stierven af
met alle kleuren van de pauwenstaart.
Hun tandvlees werd dik, de kleur van bot en ging toen rotten.
Teerachtige bloed stroomde,
tanden vielen op het dek en er was geen houden aan.
'Land', hoorde ik. Maar er was alleen gras op dat eiland.
Dus aten we het gras op.
En daardoor kreeg ik scheurbuik, wat hiervoor heeft gezorgd.
Je zei dat je het gebroken had.
Aye?
Je been.
Katholieke nonnen en zo.
Dat heb je verkeerd verstaan.
-Ik zei tegen die domme eikel... -Ja.
De dakranden zijn er geweest.
'Geef me je kanthaak', zei ik tegen hem.
Maar voorman Winslow,
die verdomde Canadese klootzak...
-Winslow? -...noemt mij altijd een hond.
Een smerige hond.
-Ik laat zien wie een hond is. -Winslow.
-Wat is... -Wie, Winslow?
De dakranden zouden vallen...
-Hij gaat altijd tekeer. -Tekeer?
Net zoals jij.
Wat een onzin.
Dat is het probleem met jou, Winslow.
Het probleem is gras eten zonder tanden.
Wat?
De tanden van je zeevrienden waren eruit gevallen.
Waar wil je naartoe?
Het lijkt me erg moeilijk
om gras te eten zonder tanden.
Want geiten, schapen en koeien
hebben allemaal tanden, toch?
Weet je hoe je gras eet zonder tanden?
Nou?
Je trekt het eruit en je slikt het door.
-Je trekt het eruit en... -Dat weet ik niet.
Nee?
Nee.
Wat?
-Wat? -Wat?
-Dat bedoel ik. -Wat?
-Dat is het probleem met je. -Dat is het probleem met jou.
-Met jou. -Met jou.
Nee.
Ik wil een steak.
Ik wil verdomme een steak.
Als ik een steak had... O, jongen.
Een rauwe, bloederige steak.
Als ik een steak had, zou ik hem neuken.
Vind je mijn kookkunsten niks?
Wees niet zo'n oude zeur.
Je bent dronken.
Je weet niet waar je over praat.
Hoe kan ik
die paardenstront die jij kookt lekker vinden?
Je bent dronken. Anders zou je dat niet zeggen.
Van die koks daar kregen we gefrituurde donuts,
-drie keer per dag. -Je bent dronken.
En ham groter dan je vuist.
-Je bent dronken. -Ben ik dronken?
Je hoorde me wel.
-Jij bent al dronken sinds... -Krijg wat.
Dronken sinds ik je voor het eerst zag.
Je houdt wel van mijn kreeft, toch?
Je bent bezopener dan een hek in Virginia.
Ik heb het gezien. Je bent dol op mijn kreeft.
Zeg het.
Ik hoef niets te zeggen.
Krijg wat.
Laat Neptunus je doodslaan, Winslow.
Luister.
Luister, Triton.
Brullend vraag ik onze vader, de zeekoning,
om uit het diepe te komen, vol van woede
en zwarte wateren met zout schuim,
om deze jonge mond te smoren met prikkelend slijm,
om je te verstikken,
je organen te overspoelen zodat je blauw en opgeblazen wordt
met ruim- en pekelwater en niet meer kunt schreeuwen...
Hij is gekroond met schelpen,
met glibberige tentakels en een dampende baard
en met zijn arm met vinnen
sleept hij zijn met koraal versierde drietand
angstaanjagend door het noodweer
en hij stort hem in je slokdarm,
breekt je open,
niet langer een bolle blaas, maar een opgeblazen bloedbad,
voor de harpijen en de zielen van dode zeelui
om aan te pikken en zich mee te voeden
om daarna overspoeld
en doorgeslikt te worden door de oneindige wateren
van de gevreesde keizer zelf,
vergeten door ieder mens,
elke tijd,
vergeten door god of duivel, zelfs vergeten door de zee...
Want elk deel van Winslow,
zelfs een fragment van je ziel, is niet langer Winslow,
maar behoort nu toe aan de zee.
Goed. Wat jij wilt.
Je kookt goed.
Verdomme.
Vreemde manier om je schoenen te dragen.
Ik wilde je niet wekken. Dat is alles.
Het is een lange nacht.
En zo.
De zon is voorbij de mast.
Ik moet slaap krijgen voor de dag vordert.
Maak je werk af
of ik zal je kielhalen.
Jij bent niet eens meer menselijk.
Doordat je zo lang van mensen gescheiden bent.
Je bent alleen te verdragen als je dronken bent.
Aan het werk, zeg ik.
Aan het werk.
...brutaal hoertje, hoera M'n meisjes, moppie, laat me los
Moppie, laat me los, mijn jongen
Hoera, blonde meisjes Moppie, laat me los
Ik nam haar mee, gaf haar gin En danste met haar op de vloer
Hoera, blonde meisjes Moppie, laat me los
Moppie, laat me los, mijn jongen
Hoera, blonde meisjes Moppie, laat me los
Dansen.
Dansen, Winslow.
Kom maar, jongens Jullie willen weten
Hoe we vorig jaar naar het bos gingen
Op de slee grepen we onze laarzen
Onze voorman wees naar een grote blauwe spar
Tierend en schreeuwend en dronken onderweg
Op een maandagochtend
Waren de vogels maar gin
Was de zon maar een stevige pretmaker
Dan zou ik misschien iemand anders mijn lever geven
Op een maandagochtend
Mijn geliefde is vast in slaap
Mijn geliefde is warm
En haar hart is rustig
Ik zou alles ter wereld geven
Om haar kussen te delen
Op een maandagochtend...
Aye.
Laat me los.
-Thomas. -Aye.
-Het is Thomas. -Aye.
Nee, ik... Ik ben Thomas.
Ik ben Thomas. Jij bent Ephraim.
Ik heb gelogen.
Ik ben in shock.
Ik ben Thomas. Tommy.
Tommy? Tommy Winslow.
Tom Howard.
Wat is Winslow?
-Niets. -Niets?
Kan ik je vertrouwen?
Ik hoef niks te weten.
-Nee. -Ik heb geen interesse.
Daar gaat het niet om...
Ik zie wat je van plan bent. Mij dronken voeren...
Je slechte geweten is net zo saai
als welk slecht geweten dan ook.
Erger nog.
De houtstammen dreven weg...
De houtstammen drijven weg en hij gaat tekeer.
-Nee. Ik heb je door. -Nee.
Luister, Tom. Probeer mijn woorden niet te verdraaien.
Dat doe ik niet.
Ik kan het niet.
Hou je stil.
Ik vertrouw je.
Nee.
Ik vertrouw je, Tom.
Vertrouw je me?
Nee, ik vertrouw je helemaal niet.
Hij was hulpeloos.
Alleen.
Te ver stroomafwaarts.
En ik wilde hem vermoorden.
Dat geef ik toe.
Ik zag zijn achterhoofd.
Een klap van de haak zou voldoende zijn.
Het was...
Maar ik heb het niet...
Ik heb het niet gedaan.
Het was zo'n lange dag geweest.
Ik was kapot. Ik geef het toe.
Maar ik zag hem uitglijden. Ik deed niks.
We zagen de opstopping aankomen.
Ik stond daar en hij gleed uit.
Hij schreeuwde. En ik stond daar alleen maar.
'Tom, jij hond.'
Ik stond daar maar. Gewoon...
Ik stond erbij en keek ernaar hoe hij tussen de stammen kwam.
En toen het gebeurd was, kon ik alleen maar denken:
nu kan ik wel een peuk gebruiken.
En dat was het.
Dus ik pakte zijn spullen op
en deed alsof ze van mij waren.
Ephraim Winslow was brandschoon.
Thomas Howard niet.
Geen vooruitzichten.
Hoe kon ik anders een goede baan vinden?
Tom.
Waarom heb je je geheim verteld, Tommy?
Waarom heb je je geheim verteld?
Ga niet weg.
Jij gestoorde klootzak.
Je hebt de reddingsboot vernield.
Je hebt je post verlaten.
Wat ga je doen? Naar de vuurtorenwachters-instelling?
Zeker weten.
Ik zal je aangeven. Ik laat de inspecteur komen...
Ik zal jou aangeven. Ik weet wat je hebt gedaan.
Wie geeft wie aan? Ephraim Winslow?
Of Thomas Howard?
Ik weet wat je hebt gedaan.
Je hebt je hulp vermoord.
Je eenogige junior.
Ik heb hem gevonden.
In de kreeftenval.
Was hij gek geworden?
Jij maakte hem gek met dat beeldje.
Dat snuisterij...
Maar ik heb het kapotgemaakt.
Zie je dat?
Nu ben ik vrij.
Bevrijd van jouw plannetjes.
En ik heb het allemaal ontdekt,
behalve welk geheim je voor je houdt...
Daarzo.
Jezus, Maria en Jozef, Tommy.
Gisteren deed je een bekentenis waar 'n heilige van zou vloeken.
Ik heb niets op te biechten, maar jij vertelde alles
en kijk wat 't met je heeft gedaan.
Het heeft je gek gemaakt.
Ik wist dat je gek was
toen je de reddingsboot net vernielde
en mij achterna kwam met een bijl. Je wilde Tom doden.
Vertrouw je me niet, Tommy?
Geef me dat mes uit je zak maar.
Dat is niet veilig zo.
Goed zo.
Dat is eigendom van de overheid.
Ingehouden van je loon.
Moet je je zien trillen.
Je bent zo gek geworden dat je de weg kwijt bent.
Hoelang zitten we al op deze rots?
Vijf weken?
Twee dagen?
Waar zijn we?
Help me eens. Wie ben jij ook alweer, Tommy?
Ik ben waarschijnlijk een hersenspinsel.
Deze rots is ook een hersenspinsel.
Op dit moment loop je vast door een bos
in Noord-Canada
als een onderkoelde maniak die tegen zichzelf praat
en tot je knieën in de sneeuw.
Ik kan wel een peuk gebruiken.
Het drinken is op.
Verdomme.
STORM
Het is hier een zwijnenstal.
Ook goedemorgen.
Kon ik maar een wandeling maken.
Ga je gang.
Je zult verzuipen.
Verdomme.
Is er geen gerechtigheid meer in deze wereld?
Bedankt.
Wat is er met je hand?
Die andere.
Heb je gehoord van tetanus?
-Tet-a-nus? -Ja.
Het begon als een klein sneetje...
-Ik zei dat ik het ken. -...van het voorstagzeil
toen we hem duwden...
Hou je je nooit stil?
...maar na twee weken was de bootsman aan het schudden.
-Hou op. -Zijn kaak zat steviger dicht
-dan een anker... -Hou je muil, verdomme.
Ik wil niks meer horen.
Waar beschuldigde je me van?
Je zei al dat je me doorhad.
Ik ben je dwaze verhalen
en je kapitein Ahab-onzin zat.
Je bent een lachertje.
Je blaft bevelen als een ongehuwde juf
en de hele tijd verander je deze toren
-in een duivels drankgat. -Je zet jezelf voor gek.
Het is allemaal onzin,
je been, je zeeleven,
alles.
Als ik nog één woord onzin
uit je smerige muil
vol rotte tanden hoor komen...
-Jij... -Hou je kop, godverdomme.
Ik ben nog niet klaar.
Denk je dat je zo geweldig bent,
alleen maar omdat je vuurtorenwachter bent?
Je bent geen kapitein van 'n schip. Dat ben je nooit geweest.
Je bent geen generaal, geen politieman,
je bent de president niet en je bent mijn vader niet.
En ik ben het zat dat je je zo gedraagt.
Ik ben je gelach zat, je gesnurk
en die klotescheten van je.
Je klote...
Krijg wat met je scheten.
Je ruikt naar pis,
je ruikt naar sperma,
naar verrotte pik, gestolde voorhuid,
naar uien die een stronttank op de boerderij hebben geneukt.
En ik ben je geur zo zat. Zo zat.
Ik ben 't zat, jij verdomde dronkaard.
Jij verdomde, egoïstische, liegende klootzak.
Dat ben je.
Je bent een verdomde dronkaard die onzin verkoopt,
kleine, schijterige leugenaar.
Een leugenaar.
Je kunt goed met woorden overweg, Tommy.
Krijg wat.
Je bent van je taken ontheven.
Dat hoef jij me niet te vertellen, ouwe.
'Assistent sliep lang uit.
'Werk was ondermaats.
'Vijandig gedrag.
'Assistent vermist.
'Heeft zich bevredigd in de voorraadschuur.
'Dronken tijdens de dienst.
'Mishandeling.
'Diefstal.
'Ik raad ontslag aan zonder betaling'?
Ontslag zonder betaling?
Probeer je me kapot te maken?
Ik ben een harde werker.
Ja. Ik werk net zo hard als een ander.
-Je liegt, Thomas. -Hou op.
Je liegt tegen jezelf,
maar je hebt de ballen niet om dat te zien.
Alsjeblieft.
Laat me gewoon bij het licht, oude man.
Ik heb zo veel van je geleerd.
Laat me je het tonen. Nog een kans.
Vergeven en vergeten, zeg ik.
Laat me bij die lantaarn. Dat is alles.
Laat me er niet om smeken.
Anders ga ik smeken.
Ik smeek als dat is wat je wilt. Ik smeek.
Alsjeblieft.
Rustig.
Egoïstische klootzak.
Je houdt alles voor jezelf.
Je verliet je vrouw, je kinderen
en waarvoor?
Kijk naar je, knappe kerel, met heldere vrouwenoogjes.
Je komt stoer doen op deze rots.
Je laat me lachen door je valse neerslachtigheid.
Je doet alsof je omringd wordt door mysterie,
maar er is geen mysterie.
Je bent een open boek.
Een afbeelding, zeg ik.
Een geschilderde actrice, schreeuwend in het licht,
een trut die begeerd wil worden vanwege haar geboorte,
huilend om de zilveren lepel die van jou had moeten zijn.
Kijk hoe je huilt.
Boehoe.
Wat ga je doen? Me vermoorden?
Doe je dat?
Vermoord je me, net zoals je bij die meeuw deed?
-Dat heb ik niet gedaan. -Leugenaar.
Moordende hond.
Jij liet de wind veranderen.
Jij hebt ons verdoemd, hond. Jij was het.
Ga je met me doen wat je met Winslow had willen doen?
Maak je me ook van kant? Want Winslow had gelijk.
Thomas. Je bent een hond.
Een smerige hond. Een hond.
Je vermoordt me.
Blaffen.
Blaffen, jongen.
Blaffen, maatje.
Blaffen.
Ben je wel op zee geweest?
Blaffen, zeg ik.
Blaffen, maatje.
Dat is een brave jongen.
Dat is een brave hond.
Nu rollen.
Kom op.
Naar boven.
Brave hond.
Daar ga je in. Waar je thuishoort.
Jij doet wat ik zeg, hond.
Dat is mijn brave maat.
Wil je de lantaarn zien?
Dat wilde mijn vorige assistent ook.
Kop dicht, oude hond.
Poets je koperwerk.
O, welke proteaanse vormen ontspringen uit de gedachten
en smelten in hete, prometheaanse plundering,
gloeiende ogen,
met goddelijke schaamte en verschrikking
en ze worden naar Davy Jones gestuurd.
De anderen, nog steeds blind,
zien toch
alle goddelijke gratiën
en worden naar Fiddler's Green gestuurd,
waar geen man hoeft te lijden of te zwoegen,
maar
oud,
onaantastbaar en onveranderlijk is.
En zij, die rond de wereld gaat.
Dat is de waarheid.
Je zult gestraft worden.
Het licht is van mij.
Als de bleke dood met zinderende angst
de oceanen ons bed laat opslokken,
zal God, die de golven hoort rollen,
onze smekende ziel redden.
De dialoog is geïnspireerd op en overgenomen
uit diverse bronnen van Herman Melville
uit echte dagboeken van vuurtorenwachters
en voornamelijk uit het werk van Sarah Orne Jewett.