1
00:00:06,000 --> 00:00:09,960
‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:00:16,280 --> 00:00:18,880
‎(ละครเรื่องนี้ได้แรงบันดาลใจ
‎จากเหตุการณ์จริง)

3
00:00:18,960 --> 00:00:21,160
‎(ชื่อและเหตุการณ์บางอย่าง
‎ได้มีการเปลี่ยนแปลง)

4
00:00:21,240 --> 00:00:22,440
‎(เพื่อวัตถุประสงค์
‎การถ่ายทอดเป็นละคร)

5
00:00:22,520 --> 00:00:24,480
‎(และเพื่อให้เกียรติแก่
‎เหยื่อและครอบครัวของเขา)

6
00:00:24,560 --> 00:00:27,520
‎(บทสนทนาทุกอย่าง
‎เป็นเพียงจินตนาการ)

7
00:00:32,439 --> 00:00:33,680
‎(28 มิถุนายน 1976
‎อินเดีย)

8
00:00:33,760 --> 00:00:36,120
‎- คุณเคยอยู่ที่ไซง่อนเหรอ
‎- ใช่

9
00:00:36,200 --> 00:00:41,240
‎ไม่เคยมีช่วงไหนเลยที่ผมจะไม่เห็น
‎ระเบิดกับกระสุนกวาดล้างมนุษย์

10
00:00:41,320 --> 00:00:43,560
‎น่ารังเกียจจริงๆ

11
00:00:43,640 --> 00:00:44,640
‎ใครก็ตามที่ขายอาวุธ

12
00:00:44,720 --> 00:00:46,840
‎น่าจะมีใครเอาไปใช้กับ
‎ครอบครัวพวกมัน

13
00:00:46,920 --> 00:00:47,920
‎ดูซิว่ายังชอบมั้ย

14
00:00:48,600 --> 00:00:50,720
‎เพราะงั้นการเดินทางถึงสำคัญไง

15
00:00:50,800 --> 00:00:53,760
‎สอนให้เรารู้จักเมตตา
‎รู้จักความเป็นมนุษย์

16
00:00:54,560 --> 00:00:57,920
‎คุณไม่จำเป็นต้องช่วยผมเลย
‎ดาเนียล แต่คุณก็ทำ

17
00:00:58,000 --> 00:01:00,040
‎เราโชคดีจริงๆ ที่ได้เจอคุณ ลุค

18
00:01:00,120 --> 00:01:02,040
‎รอเจอคนอื่นๆ ก่อนเถอะ

19
00:01:09,680 --> 00:01:12,200
‎(การเมืองเรื่องน้ำมัน)

20
00:01:16,920 --> 00:01:18,960
‎พวกเขาจะทำสำเนา
‎หรือจดบันทึกอะไรก็ได้ทั้งนั้น

21
00:01:19,040 --> 00:01:20,600
‎แต่ไม่มีใครสักคนอยากลงมือทำอะไร

22
00:01:20,680 --> 00:01:23,240
‎ผมอุตส่าห์พาเอฟบีไอมาถึงนี่
‎แต่คุณยังบ่นไม่เลิก

23
00:01:23,320 --> 00:01:25,280
‎ผมรู้ว่าพวกเขาสนใจแค่บางอย่าง

24
00:01:25,360 --> 00:01:27,040
‎- พวกเขากำลังปกป้อง…
‎- เรดแลนด์

25
00:01:27,120 --> 00:01:28,720
‎แต่พวกเขาช่วยทำอะไรบ้างล่ะ

26
00:01:29,960 --> 00:01:32,320
‎เขาคนนี้ค่ะ อีธาน แมร์

27
00:01:32,400 --> 00:01:35,480
‎วิศวกรแหล่งน้ำที่ถูกวางยา
‎ในห้องสวีทโรงแรมที่พาราณสี

28
00:01:36,280 --> 00:01:39,160
‎เราเจอพาสปอร์ตของเขา
‎ในอะพาร์ตเมนต์คนร้าย

29
00:01:39,240 --> 00:01:42,880
‎ตำรวจอินเดียต้องเก็บศพเขาไว้
‎ในฐานะคดีการตายปริศนา

30
00:01:57,400 --> 00:02:01,320
‎ชนแก้วหน่อย ยินดีที่ได้รู้จัก ลุค
‎ดีใจที่มาร่วมวงกัน

31
00:02:05,040 --> 00:02:08,400
‎- นี่ ลุค มาเร็ว ไปเต้นรำกัน
‎- ไปเถอะเพื่อน ไปเต้นกับพวกหล่อน

32
00:02:08,479 --> 00:02:12,120
‎นายไม่รู้หรอกว่าโชคดีแค่ไหน
‎พวกหล่อนไม่เห็นอยากเต้นกับฉันเลย

33
00:02:12,200 --> 00:02:13,440
‎- เร็วเข้า
‎- ไปสิ

34
00:02:13,520 --> 00:02:14,520
‎ไปกันเถอะ

35
00:02:23,600 --> 00:02:25,360
‎พวกเขาหาเอกสารของกอร์ไม่เจอ

36
00:02:25,440 --> 00:02:27,600
‎เพราะพวกเขาหาผิดหมวดหมู่น่ะสิ

37
00:02:28,320 --> 00:02:31,760
‎นั่นคือ "เหยื่อ" เดวิด อลัน กอร์
‎อยู่ในหมวด "ไม่ถึงตาย"

38
00:02:31,840 --> 00:02:34,400
‎แต่พวกเขาควรอยู่ตรงนั้น
‎และตรวจดูคดีคนอเมริกันอื่นๆ

39
00:02:34,480 --> 00:02:36,880
‎เทเรซา โนว์ลตัน
‎กับคอนนี่-โจ บรอนซิคด้วย

40
00:02:36,960 --> 00:02:40,920
‎พวกเขาไม่แน่ใจว่า
‎คอนนี่-โจ บรอนซิคจะเป็นเหยื่อเขา

41
00:02:41,000 --> 00:02:43,960
‎เราต้องเป็นมิตร
‎กับพวกงี่เง่านี้อีกกี่คน

42
00:02:44,040 --> 00:02:45,960
‎ฟังนะ ผมก็เกลียดที่นี่

43
00:02:46,040 --> 00:02:47,480
‎แต่จำไว้ว่าเราไม่มีอาเจย์แล้ว

44
00:02:47,560 --> 00:02:49,480
‎คนที่จะช่วยเราหา
‎พาสปอร์ตใหม่กับเช็คเดินทาง

45
00:02:51,240 --> 00:02:54,480
‎ถ้าคุณอยากให้เราไปจากอินเดีย
‎เราก็ต้องใช้พวกเขา

46
00:02:59,840 --> 00:03:03,000
‎เฮอร์แมน พวกเราทั้งคู่ไม่ใช่ตำรวจ
‎เราถึงต้องฟังตำรวจบ้าง

47
00:03:03,080 --> 00:03:06,120
‎พวกเขาอยากได้หลักฐานเพิ่มเติม
‎นอกจากไม้ขีดไฟกับข่าวในนสพ.

48
00:03:06,200 --> 00:03:08,920
‎กิลเบิร์ต ผมขอแนะนำให้รู้จัก
‎คุณอากัช สิงห์

49
00:03:09,000 --> 00:03:11,560
‎ผู้ช่วยกงสุลจากสถานทูตเนปาล

50
00:03:11,640 --> 00:03:13,840
‎เขาใจดีมากที่เอา
‎บันทึกเพิ่มเติมมาให้เรา

51
00:03:14,400 --> 00:03:17,480
‎มีรายงานชันสูตรกับ
‎รายงานตำรวจจากเนปาล

52
00:03:18,200 --> 00:03:20,960
‎รายงานชันสูตรอธิบายถึง
‎ความทรมานที่หญิงสาวเจอ

53
00:03:21,040 --> 00:03:23,560
‎คนที่ทางการสงสัยว่าตาย
‎ด้วยน้ำมือของชาร์ลส โสภราช

54
00:03:23,640 --> 00:03:25,040
‎คอนนี่-โจ บรอนซิค

55
00:03:25,600 --> 00:03:27,160
‎ไร้ประโยชน์สุดๆ

56
00:03:27,240 --> 00:03:29,160
‎ผมบอกคุณว่าไง
‎ตอนที่คุณไปพาหมอนี่มา

57
00:03:29,240 --> 00:03:30,600
‎ให้ดูว่าเขาไปที่ไหนมาบ้าง

58
00:03:31,160 --> 00:03:33,440
‎มีตราประทับมากเกินไป
‎ไม่มีที่เหลือแล้ว

59
00:03:33,520 --> 00:03:38,400
‎ผมใช้ไม่ได้ แล้วเช็คเดินทางเขาล่ะ
‎เช็คเดินทางของเขาอยู่ไหน

60
00:03:38,480 --> 00:03:41,920
‎รายงานตำรวจบรรยายถึง
‎การสอบสวนคู่รักต่างชาติ

61
00:03:42,000 --> 00:03:45,360
‎ที่มีลักษณะตรงกับชาร์ลส โสภราช
‎และมารี-อังเดร เลอเคลิร์ค

62
00:03:45,440 --> 00:03:47,680
‎และใช้ชื่อว่าวิลเลม บลูม
‎และเฮเลน่า เดกเกอร์

63
00:03:47,760 --> 00:03:50,960
‎ชาวดัตช์ของผมสองคน มันเริ่มตรงนี้
‎คุณยังจะเอาหลักฐานอะไรอีก

64
00:03:51,440 --> 00:03:52,800
‎เขาแทบไม่หายใจแล้ว

65
00:03:54,760 --> 00:03:56,320
‎เขาเป็นอะไรน่ะ

66
00:03:57,760 --> 00:03:59,040
‎เราจะทำยังไง

67
00:03:59,960 --> 00:04:02,840
‎ผมน่าจะพาพวกคุณไปหาตำรวจ
‎และบอกว่าพวกคุณวางยาเขา

68
00:04:02,920 --> 00:04:04,680
‎แต่ฉันไม่ได้ทำนะ

69
00:04:04,760 --> 00:04:07,120
‎คุณทำ คุณเป็นคนทำ

70
00:04:07,200 --> 00:04:09,640
‎คุณดูจะใส่ใจแต่เรื่องในอดีต

71
00:04:09,720 --> 00:04:12,720
‎แทนที่จะสนใจว่าจะเกิดอะไรในอนาคต
‎ซึ่งแน่ใจได้เลยว่าชายคนนี้

72
00:04:12,800 --> 00:04:14,960
‎โสภราชจะยังคงฆ่าคนต่อเนื่อง
‎จนกว่าเขาจะถูกจับ

73
00:04:15,520 --> 00:04:17,120
‎ไปจับเขาซะที

74
00:05:06,840 --> 00:05:09,000
‎(1 วันต่อมา
‎เดลี อินเดีย)

75
00:05:13,120 --> 00:05:15,360
‎เขาไม่หายใจแล้ว
‎ตอนที่คุณพาเขากลับไปที่โรงแรม

76
00:05:15,920 --> 00:05:17,160
‎ลินเนียว่างั้น

77
00:05:18,400 --> 00:05:20,000
‎ว่าเขาตายแล้ว จริงรึเปล่า

78
00:05:23,800 --> 00:05:25,800
‎มีตำรวจไปที่โรงแรมของหมอนั่น

79
00:05:27,080 --> 00:05:28,320
‎เขาว่ากันว่างั้น

80
00:05:29,920 --> 00:05:31,440
‎เกิดบ้าอะไรขึ้นเหรอ โมนิค

81
00:05:42,240 --> 00:05:43,840
‎(สินเชื่อระหว่างประเทศ
‎จากสเปนและโลเรโน)

82
00:05:43,920 --> 00:05:45,720
‎ฉันขอขึ้นเงินสดค่ะ

83
00:05:52,920 --> 00:05:54,360
‎ขอบคุณครับ คุณเฟอร์นานเดซ

84
00:06:12,760 --> 00:06:15,560
‎ดาเนียลไม่เคยพูดว่าจะทำใครตาย โมนิค

85
00:06:16,240 --> 00:06:18,880
‎ไม่มีใครถูกฆ่า ไม่มีใครตาย

86
00:06:18,960 --> 00:06:20,400
‎นายคิดว่าดาเนียลโง่งั้นรึ

87
00:06:20,480 --> 00:06:22,360
‎ฉันร่วมมือกับเขามาหลายต่อหลายครั้ง

88
00:06:22,440 --> 00:06:24,280
‎และไม่เคยมีใครตาย ไม่เคยเลย

89
00:06:24,360 --> 00:06:26,600
‎เขาเก่งด้านนี้ เข้าใจมั้ย

90
00:06:28,120 --> 00:06:29,240
‎นายล่ะเป็นใคร

91
00:06:30,800 --> 00:06:33,880
‎ก็แค่ขอทานที่โชคดีพอ
‎ที่ได้รับโอกาสจากเขา

92
00:06:33,960 --> 00:06:36,120
‎เขาให้ที่พักกับนาย
‎แล้วนายก็มาสงสัยเขารึ

93
00:06:38,320 --> 00:06:39,360
‎ขอโทษ โมนิค

94
00:06:45,000 --> 00:06:46,480
‎ฉันต้องไปโทรศัพท์

95
00:06:57,560 --> 00:07:02,160
‎- โทรต่างประเทศ
‎- ค่ะ ควิเบก แคนาดา

96
00:07:03,080 --> 00:07:04,880
‎กำลังต่อสายของคุณจากเดลี

97
00:07:05,560 --> 00:07:08,760
‎ฮัลโหล มารี-อังเดรเหรอ

98
00:07:09,680 --> 00:07:12,280
‎แม่นึกว่าลูกอยู่ที่ปารีส
‎มารี มีลูกที่นั่น

99
00:07:13,200 --> 00:07:17,080
‎- ขอร้องล่ะ แม่
‎- ตอนนี้ลูกอยู่ที่เดลีรึ

100
00:07:17,160 --> 00:07:19,120
‎แถมลูกยังกลายเป็นข่าว
‎ในทุกหนังสือพิมพ์

101
00:07:21,320 --> 00:07:22,320
‎ไม่จริงค่ะ

102
00:07:24,960 --> 00:07:26,280
‎หนูบริสุทธิ์

103
00:07:27,760 --> 00:07:29,640
‎เขาเป็นคนทำทั้งหมดเลย

104
00:07:30,760 --> 00:07:32,040
‎หนูต้องกลับบ้าน

105
00:07:32,680 --> 00:07:34,840
‎ทีแบบนี้ถึงอยากจะกลับบ้านนะ

106
00:07:37,600 --> 00:07:41,480
‎หนูไม่มีพาสปอร์ต ไม่มีเงิน…

107
00:07:43,640 --> 00:07:46,280
‎แม่ต้องช่วยหนู

108
00:07:46,360 --> 00:07:50,520
‎ยังไงล่ะบอกแม่สิ
‎ช่วยยังไง มารี-อังเดร

109
00:07:51,680 --> 00:07:52,800
‎มารี-อังเดร

110
00:07:53,920 --> 00:07:55,040
‎ไม่นะ ไม่

111
00:08:50,400 --> 00:08:51,520
‎ชองอยู่ไหน

112
00:08:53,320 --> 00:08:54,320
‎กระเป๋าคุณล่ะ

113
00:08:57,720 --> 00:08:58,720
‎เขาเอาไป

114
00:08:59,800 --> 00:09:00,800
‎อะไรนะ

115
00:09:02,680 --> 00:09:04,000
‎คุณอยู่ไหนตอนที่เขาเอาไป

116
00:09:04,080 --> 00:09:05,600
‎- เขาทำร้ายรึเปล่า
‎- เปล่า

117
00:09:07,360 --> 00:09:08,400
‎ฉันเผลอไปหน่อย

118
00:09:08,480 --> 00:09:12,040
‎เผลองั้นเรอะ คุณทำอะไรอยู่

119
00:09:12,600 --> 00:09:15,520
‎ไม่ใช่ความผิดฉันนะ
‎คุณนั่นล่ะที่ใช้ไอ้ขี้ยากับขี้ขโมย

120
00:09:17,400 --> 00:09:18,440
‎ขอแหวน

121
00:09:20,520 --> 00:09:21,600
‎โมนิค

122
00:09:25,000 --> 00:09:26,400
‎คุณจะเอาไปให้ใครล่ะทีนี้

123
00:09:27,160 --> 00:09:29,480
‎โรงรับจำนำ ตอนนี้เราต้องใช้เงิน

124
00:09:29,560 --> 00:09:31,120
‎เงินสำหรับยาเหรอ

125
00:09:34,480 --> 00:09:35,520
‎เอาไปสิ

126
00:09:36,360 --> 00:09:37,880
‎ยังไงมันก็คงทำจากสังกะสีกับเศษแก้ว

127
00:09:39,520 --> 00:09:44,280
‎ไม่ ไม่จริง มันคือแซฟไฟร์
‎ล้อมด้วยเพชรบนแหวนแพลตินัม

128
00:09:44,360 --> 00:09:47,040
‎พาสปอร์ตพวกนั้นคือ
‎ทางเดียวที่เราจะออกจากที่นี่

129
00:09:47,120 --> 00:09:48,760
‎แต่คุณทำพังหมด

130
00:09:50,680 --> 00:09:52,280
‎ผมไม่น่าแปลกใจเลย

131
00:09:52,360 --> 00:09:54,400
‎คุณคือสิ่งที่ผมทำพลาดที่สุด มารี

132
00:09:54,480 --> 00:09:59,120
‎สาวควิเบกไร้ประโยชน์
‎ที่ผมจับแต่งสวยได้ช่วงนึงเท่านั้น

133
00:10:00,360 --> 00:10:02,240
‎แต่คุณไม่ใช่ คุณก็แค่คนง่อยคนนึง

134
00:10:03,520 --> 00:10:04,560
‎ไร้ค่า

135
00:10:16,040 --> 00:10:17,280
‎ก็จริงนะ…

136
00:10:19,040 --> 00:10:20,320
‎ฉันเป็นทั้งหมดที่ว่ามา

137
00:10:23,040 --> 00:10:24,680
‎แต่อย่างน้อยฉันก็รู้ว่าฉันเป็นใคร

138
00:10:27,400 --> 00:10:28,760
‎แล้วคุณล่ะ ชาร์ลส

139
00:10:30,320 --> 00:10:32,360
‎อาชญากรมือหนึ่ง

140
00:10:33,400 --> 00:10:35,240
‎พ่อค้าอัญมณีข้ามประเทศ

141
00:10:35,320 --> 00:10:38,160
‎เขาเอาแต่พูดเรื่องอิสรภาพ

142
00:10:38,240 --> 00:10:40,600
‎ว่าชีวิตเขาเปรียบเหมือน
‎ชัยชนะเหนือทั้งโลก

143
00:10:40,680 --> 00:10:42,080
‎น่าขำจริงๆ

144
00:10:44,680 --> 00:10:45,960
‎ดูเราสิ

145
00:10:48,200 --> 00:10:49,560
‎ดูพวกเราทุกคน

146
00:10:49,640 --> 00:10:53,040
‎เราห้าคนต้องนอนห้องเดียวกัน
‎ไม่ก็นอนในรถเส็งเคร็งนั่น

147
00:10:53,840 --> 00:10:55,680
‎ทุกอย่างที่เขาว่าโกหกทั้งนั้น

148
00:10:55,760 --> 00:10:57,040
‎ทุกเรื่องยกเว้นอย่างเดียว

149
00:10:57,760 --> 00:11:01,640
‎เขาเป็นลูกชายที่แม่เกลียด

150
00:11:01,720 --> 00:11:04,200
‎- ออกไปซะ
‎- เด็กชายที่ไม่เคยมีใครต้องการ

151
00:11:04,280 --> 00:11:06,760
‎- ไม่มีสักอย่างยกเว้นแค่…
‎- หุบปากซะ

152
00:11:06,840 --> 00:11:08,640
‎คนโง่ที่น่าสมเพชอย่างฉัน

153
00:11:10,920 --> 00:11:12,080
‎แล้วไงอีก

154
00:11:13,400 --> 00:11:15,800
‎ฉันเคยอยากมีลูกให้คุณมาก

155
00:11:17,240 --> 00:11:20,920
‎แต่ถ้าตอนนี้เด็กเกิดมาล่ะก็…

156
00:11:22,320 --> 00:11:24,760
‎ฉันจะทุบหัวมันให้สมองแตกต่อหน้าคุณ

157
00:11:38,720 --> 00:11:41,120
‎(1 สัปดาห์ต่อมา)

158
00:11:43,560 --> 00:11:46,320
‎(ประกาศจับ
‎ชาร์ลส โสภราช)

159
00:11:58,720 --> 00:12:01,240
‎(รัฐกัว อินเดีย)

160
00:12:10,920 --> 00:12:13,200
‎คุณจอห์น มีคนโทรมาครับ

161
00:12:20,840 --> 00:12:23,480
‎- ฮัลโหล
‎- คุณจอห์น ผมคือรองผกก. ทูลี

162
00:12:23,560 --> 00:12:24,920
‎จากฝ่ายอาชญกรรมที่นิวเดลี

163
00:12:25,000 --> 00:12:26,480
‎คุณโทรมาที่นี่และฝากข้อความไว้

164
00:12:29,400 --> 00:12:33,600
‎ฮัลโหล คุณอยากแจ้งความเหรอครับ
‎เสพยาหรือปล้นทรัพย์

165
00:12:36,240 --> 00:12:37,800
‎อย่าให้ผมต้องเสียเวลาเลยครับ

166
00:12:37,880 --> 00:12:40,120
‎ทำไมถึงให้เราโทรกลับ
‎ถ้าคุณไม่มีอะไรจะพูด

167
00:12:44,040 --> 00:12:45,040
‎มีคนตาย

168
00:13:18,360 --> 00:13:21,360
‎(กวาสการ์)

169
00:13:25,280 --> 00:13:27,560
‎ชายคนนี้ เขาไม่เหมือนคุณกับผม

170
00:13:27,640 --> 00:13:29,080
‎เขาเป็นอย่างอื่นโดยสิ้นเชิง

171
00:13:29,160 --> 00:13:31,680
‎- เขาคืออาชญากร
‎- ผมรู้ แน่ล่ะ ผม…

172
00:13:32,600 --> 00:13:36,000
‎ฟังนะ ผมแค่อยากบอกว่า
‎มันทำให้ผมกลัว…

173
00:13:37,560 --> 00:13:40,360
‎เมื่อผมนึกถึงคดีที่เขาก่อขึ้น
‎ตอนที่เขามีอิสระไปทั่ว

174
00:13:40,440 --> 00:13:43,400
‎มันจะเลวร้ายลงแค่ไหน
‎ถ้าตอนนี้ทั่วโลกใกล้หาเขาเจอ

175
00:13:43,480 --> 00:13:46,800
‎ผมเคารพคุณอย่างมาก
‎ที่คุณทุ่มเทให้กับคดีนี้

176
00:13:46,880 --> 00:13:50,400
‎แต่คุณไม่จำเป็นต้องรับผิดชอบ
‎เรื่องอาชญากรคนนี้อีกแล้ว

177
00:13:56,120 --> 00:14:00,360
‎ที่จริงหัวหน้าของผม
‎พลตำรวจเอก ชัยคำดี

178
00:14:00,440 --> 00:14:02,960
‎ขอให้คุณส่งหลักฐานทั้งหมด
‎ที่คุณมีให้พวกเรา

179
00:14:03,640 --> 00:14:06,640
‎- ตำรวจสากลจะดูแลต่อ…
‎- แต่พวกนั้นคือบันทึกของผมครับ

180
00:14:06,720 --> 00:14:09,160
‎ผมเป็นคนทำคดีนี้ขึ้นมา
‎ตอนที่ไม่มีใครสนใจเลย

181
00:14:09,240 --> 00:14:13,480
‎ถ้าคุณไม่ยอม เขาจะส่งคำขอ
‎ไปยังท่านทูตของคุณ

182
00:14:17,560 --> 00:14:18,920
‎เขาส่งตัวผมกลับบ้านแน่

183
00:14:19,000 --> 00:14:21,440
‎แล้วคุณจะช่วยอะไรเราได้
‎ถ้าอยู่ที่ฮอลแลนด์

184
00:14:28,680 --> 00:14:32,640
‎ก็ได้ ส่งลูกน้องคุณมาที่บ้านผม
‎ตอน 7 โมงเช้าพรุ่งนี้

185
00:14:34,320 --> 00:14:36,120
‎ผมจะเก็บทุกอย่างไว้
‎ในกล่องเตรียมให้คุณ

186
00:14:42,840 --> 00:14:45,840
‎ทำไมคุณรีบจัง
‎เขายังไม่มาจนกว่าจะตอนเช้านี่

187
00:14:45,920 --> 00:14:47,360
‎ผมรู้ แต่ผมนึกอะไรออก

188
00:14:48,920 --> 00:14:50,840
‎ผมแค่ส่งให้เฉยๆ ไม่ได้น่ะ

189
00:14:53,160 --> 00:14:56,360
‎มีอะไรเหรอ คืนสุดท้ายของเราแล้ว
‎ผมจะทำอาหารเอง

190
00:14:56,960 --> 00:14:59,200
‎ถ้าเฮอร์แมนยอมยกเอกสารที่ล้ำค่านี้

191
00:14:59,280 --> 00:15:01,480
‎เขาคงไม่ยอมทำ
‎ถ้าไม่ได้ทำสำเนาไว้ก่อน

192
00:15:02,240 --> 00:15:04,480
‎เราน่าจะเอาขึ้นรถทั้งสองคันได้

193
00:15:20,280 --> 00:15:21,640
‎(ห้ามเข้าใกล้ชายคนนี้
‎บุคคลอันตราย)

194
00:15:27,560 --> 00:15:28,560
‎(ประกาศจับ
‎ชาร์ลส โสภราช)

195
00:15:30,640 --> 00:15:33,480
‎(เดลี อินเดีย)

196
00:15:38,800 --> 00:15:41,800
‎ช่าง… เหมาะเจาะพอดี

197
00:15:41,880 --> 00:15:45,280
‎ไม่รู้ว่าพวกนั้นมีกันกี่คน
‎แต่น่าจะมากกว่า 30 คน

198
00:15:45,840 --> 00:15:48,480
‎แล้วของมีค่าของมันทั้งหมด
‎พาสปอร์ต เงิน…

199
00:15:49,600 --> 00:15:52,280
‎ทุกอย่างอยู่ในกระเป๋าใบเดียว
‎ที่ผัวเมียเป็นคนดูแล

200
00:15:52,360 --> 00:15:54,160
‎อาจารย์กับเมียเขา

201
00:15:54,720 --> 00:15:57,160
‎เรามีโอกาสจะได้เยี่ยมชมสถานที่

202
00:15:58,840 --> 00:16:01,080
‎ราวกับว่าโลกได้ลิขิตมาแล้ว

203
00:16:01,160 --> 00:16:02,720
‎หยิบยื่นโอกาสให้และบอกว่า

204
00:16:02,800 --> 00:16:05,040
‎"ทั้งหมดนี้เป็นของนาย เอาไปเลย"

205
00:16:05,120 --> 00:16:08,680
‎สามสิบคนในทีเดียวเหรอ ล้ำจริงๆ

206
00:16:08,760 --> 00:16:10,400
‎ฉันหมายถึง ชายฝรั่งเศส…

207
00:16:10,480 --> 00:16:14,640
‎ถ้าฉันบอกว่ามันจะสำเร็จ
‎มันก็จะสำเร็จ

208
00:17:04,000 --> 00:17:06,800
‎(บ้านคณิต)

209
00:17:13,880 --> 00:17:16,800
‎เดินทางปลอดภัยกลับฝรั่งเศสนะครับ

210
00:17:29,280 --> 00:17:32,840
‎ช่วยโทรหาฉันคนแรก
‎ตอนที่ได้ข่าวว่าจับเขาได้นะ

211
00:17:34,760 --> 00:17:36,040
‎นาดีน ผม…

212
00:17:37,560 --> 00:17:40,040
‎คือผมคิดว่า…

213
00:17:41,920 --> 00:17:43,400
‎คิดซะว่าเป็นของขวัญลาจากละกัน

214
00:17:50,280 --> 00:17:51,280
‎รายงานของคุณนี่

215
00:17:52,160 --> 00:17:53,360
‎เฮอร์แมน ถามจริง

216
00:17:54,040 --> 00:17:58,400
‎ผมคิดว่าอาจเป็นประโยชน์ในฝรั่งเศส

217
00:18:05,160 --> 00:18:06,640
‎ถ้าฉันไม่ได้เจอคุณ…

218
00:18:08,080 --> 00:18:09,200
‎ฉันไม่อยากบอกลาเลย

219
00:18:13,280 --> 00:18:15,360
‎เธอพูดถูก เราจะต้องคิดถึงพวกคุณแน่ๆ

220
00:18:19,200 --> 00:18:20,240
‎เห็นรึยัง

221
00:18:21,000 --> 00:18:23,560
‎มีผู้เช่าคนใหม่มาเช่า
‎อะพาร์ตเมนต์ของอาแลงกับโมนิค

222
00:18:25,760 --> 00:18:28,440
‎ไม่เป็นไร ชีวิตต้องดำเนินต่อไป

223
00:18:32,000 --> 00:18:35,680
‎รู้สึกแปลกที่ไม่มีพวกเขาอยู่ด้วย
‎อย่างกับลูกๆ ออกจากบ้านแหน่ะ

224
00:18:46,880 --> 00:18:49,280
‎เราลองขับรถไปชายฝั่ง
‎เสาร์อาทิตย์นี้มั้ย

225
00:18:50,040 --> 00:18:51,200
‎ออกจากเมืองบ้าง

226
00:18:52,360 --> 00:18:54,000
‎อาจดีต่อเรา

227
00:18:55,600 --> 00:18:56,800
‎ก็จริง อาจจะช่วยได้

228
00:18:59,160 --> 00:19:01,240
‎แต่ผมคิดว่าเราน่าจะอยู่กรุงเทพ

229
00:19:02,440 --> 00:19:03,480
‎อาจมีคนต้องการตัวผม

230
00:19:05,040 --> 00:19:08,760
‎พันโทสมพลบอกแล้วไม่ใช่เหรอ
‎ว่าคุณไม่ต้องรับผิดชอบเรื่องนี้อีก

231
00:19:08,840 --> 00:19:10,800
‎ถ้างั้นเราก็ไปทะเลได้ไม่ใช่เหรอ

232
00:19:10,880 --> 00:19:13,240
‎- ทำไมคุณพูดแบบนั้น
‎- ฉันแค่บอกว่าคุณมีสิทธิ์…

233
00:19:13,320 --> 00:19:14,400
‎มีสิทธิ์ให้ทำอะไร

234
00:19:14,880 --> 00:19:17,440
‎มีสิทธิ์ไปดื่มค็อกเทลที่ชายหาด

235
00:19:17,520 --> 00:19:19,600
‎ทั้งๆ ที่ชาร์ลส โสภราช
‎ยังลอยนวลอยู่ที่ไหนสักแห่งเหรอ

236
00:19:19,680 --> 00:19:21,280
‎แล้วถ้าเขาไม่มีวันถูกจับล่ะ จะทำไง

237
00:19:21,360 --> 00:19:23,440
‎เราไม่มีสิทธิ์ไปเที่ยว
‎ที่ไหนอีกเลยเหรอ

238
00:19:30,200 --> 00:19:31,400
‎ฟังนะ…

239
00:19:34,600 --> 00:19:35,880
‎เขาจะถูกจับแน่

240
00:19:41,160 --> 00:19:43,400
‎อีกอย่าง อยู่ที่นี่ก็สบายดีนี่นา

241
00:19:43,480 --> 00:19:45,480
‎ขึ้นกับคนที่อยู่ด้วย

242
00:19:52,920 --> 00:19:55,800
‎ผมอยากดื่มอีกสักแก้ว คุณล่ะ

243
00:20:02,680 --> 00:20:05,200
‎ฉันว่าจะไปเยี่ยมพ่อแม่ฉันสักหน่อย

244
00:20:08,600 --> 00:20:11,120
‎- ที่เยอรมนีเหรอ
‎- ไม่ได้เจอท่านนานแล้ว

245
00:20:11,600 --> 00:20:14,120
‎อย่างที่คุณว่า…

246
00:20:15,960 --> 00:20:17,160
‎คุณกำลังยุ่งอยู่

247
00:20:23,720 --> 00:20:25,000
‎ก็ได้

248
00:20:57,520 --> 00:20:58,520
‎(อากรา อินเดีย)

249
00:20:58,600 --> 00:21:02,360
‎จริงเหรอ ภรรยาคุณไม่ดีขึ้นเหรอ
‎แต่วันนี้ไปทัชมาฮาลเลยนะ

250
00:21:02,440 --> 00:21:06,120
‎- น่าเสียดายแทนเธอ
‎- ก็ใช่ แต่เธอไม่สบายมาก

251
00:21:06,200 --> 00:21:08,400
‎ผมคงไม่ต้องบอกคุณสินะ
‎ว่าคนมักจะบ่นแบบนี้

252
00:21:08,480 --> 00:21:10,280
‎เมื่อพวกเขาเดินทางมาอินเดียน่ะ

253
00:21:11,200 --> 00:21:13,000
‎ทำลายบรรยากาศอันน่าอัศจรรย์ได้เลย

254
00:21:14,160 --> 00:21:17,000
‎คุณดูแลตัวเองยังไงเหรอ

255
00:21:18,360 --> 00:21:21,120
‎ปอกเปลือกผลไม้
‎ไม่กินน้ำแข็งและเนื้อ

256
00:21:23,760 --> 00:21:25,960
‎แต่ผมกินยาต้านแบคทีเรียด้วย

257
00:21:27,320 --> 00:21:30,320
‎นักชีวะเคมีคนนึงที่เตหะรานแนะนำผมมา

258
00:21:30,400 --> 00:21:31,480
‎งี้นี่เอง

259
00:21:36,040 --> 00:21:37,680
‎ผมหาให้คุณได้นะ ถ้าคุณอยากได้

260
00:21:39,200 --> 00:21:40,920
‎ดีเลย ดีเลย

261
00:21:48,840 --> 00:21:51,720
‎(รัฐกัว อินเดีย)

262
00:21:55,440 --> 00:21:58,560
‎เขามัดผู้หญิงไว้เป็นเวลาสามวัน
‎ที่โรงแรมอโศกะ

263
00:21:59,120 --> 00:22:02,520
‎ขณะที่เขาขุดรูทะลุพื้น
‎แล้วปล้นร้านเพชรด้านล่าง

264
00:22:05,800 --> 00:22:07,320
‎ดาเนียลที่คุณว่า
‎มีแผลผ่าตัดไส้ติ่งมั้ย

265
00:22:08,400 --> 00:22:09,520
‎อาจจะ

266
00:22:13,320 --> 00:22:17,320
‎หลังจากที่เขาถูกจับขังคุก
‎เขาแกล้งเป็นไส้ติ่งอักเสบ

267
00:22:18,840 --> 00:22:20,120
‎เขาผ่าตัดออก

268
00:22:20,200 --> 00:22:21,920
‎พอเข้ารักษาตัวที่รพ.
‎เขาก็หายตัวไป

269
00:22:26,560 --> 00:22:28,520
‎คุณเจอผู้หญิงที่เขาเดินทางด้วยมั้ย

270
00:22:33,720 --> 00:22:34,960
‎โมนิค

271
00:22:35,640 --> 00:22:37,320
‎เธอเป็นคนแคนาดาฝรั่งเศสใช่มั้ย

272
00:22:41,680 --> 00:22:42,720
‎คุณรู้เรื่องพวกนี้ได้ไง

273
00:22:43,800 --> 00:22:46,840
‎เพราะพวกเขาโดนตามล่าจากหน่วยอื่น
‎นอกเหนือจากฝ่ายอาชญากรรมที่นิวเดลี

274
00:22:47,760 --> 00:22:50,600
‎รวมถึงประเทศอื่นๆ…
‎นอกจากอินเดียด้วย

275
00:22:55,960 --> 00:23:00,680
‎มีหมายจับกุมระหว่างประเทศ
‎ที่ออกโดยตำรวจสากลที่กรุงเทพ

276
00:23:09,240 --> 00:23:10,600
‎งั้นเขาก็เป็นปัญหาใหญ่เลยสินะ

277
00:23:12,120 --> 00:23:13,480
‎จะว่าอย่างนั้นก็ได้

278
00:23:23,320 --> 00:23:25,000
‎ถ้าผมเล่าเรื่องที่คุณอยากรู้…

279
00:23:25,960 --> 00:23:27,200
‎คุณจะคุ้มครองผมมั้ย

280
00:23:28,840 --> 00:23:29,840
‎พาผมกลับบ้าน

281
00:23:32,200 --> 00:23:33,680
‎ผมไม่ได้กลับบ้านมานานแล้ว

282
00:24:08,760 --> 00:24:10,280
‎(ดูแลตัวเองด้วย แองเจลา)

283
00:24:35,600 --> 00:24:38,240
‎(กวาสการ์)

284
00:24:42,120 --> 00:24:43,240
‎วันแรกที่อินเดีย

285
00:24:43,320 --> 00:24:46,040
‎ผมกินเม็ดนึงก่อนข้าวเย็น
‎และอีกสองเม็ดก่อนนอน

286
00:24:46,120 --> 00:24:48,320
‎หลังจากนั้นอีกเม็ดทุกๆ เช้า

287
00:24:50,440 --> 00:24:54,000
‎- ดาเนียล อยู่กินข้าวเย็นด้วยกันนะ
‎- ได้สิครับ

288
00:24:59,360 --> 00:25:01,560
‎หนึ่งเม็ดก่อนข้าวเย็น
‎สองเม็ดก่อนนอน

289
00:25:03,400 --> 00:25:06,240
‎- ขอบคุณ
‎- ขอบคุณค่ะ ดาเนียล

290
00:25:07,800 --> 00:25:09,160
‎ขอดูหน่อย

291
00:25:17,680 --> 00:25:21,040
‎ผมเกือบ… ยิงเมียด้วยปืนนี้แล้ว

292
00:25:21,800 --> 00:25:24,360
‎พวก บ้าชิบหาย
‎เราทุกคนผ่านจุดนั้นมาแล้ว

293
00:25:29,520 --> 00:25:34,200
‎รู้มั้ยเฮอร์แมน คุณจะมีความสุข
‎กว่านี้ ถ้าคุณคิดน้อยลงหน่อย

294
00:25:34,760 --> 00:25:35,960
‎แบบคุณน่ะเหรอ

295
00:25:36,920 --> 00:25:38,080
‎พอลแสนสุข

296
00:25:39,560 --> 00:25:43,920
‎- คุณหน้าตาดี เมียก็สวย
‎- ตอนนี้อย่าเพิ่ง…

297
00:25:44,000 --> 00:25:47,280
‎พวกคุณควรจะเอากัน
‎ในทุ่งหญ้าท่ามกลางภูเขา

298
00:25:47,360 --> 00:25:49,680
‎แล้วเลี้ยงลูกตัวน้อยๆ

299
00:25:49,760 --> 00:25:52,240
‎ไม่ใช่มานั่งในที่แบบนี้…

300
00:25:53,080 --> 00:25:54,840
‎เอาแต่เฝ้าสงสัย
‎ว่าเธอจะกลับมารึเปล่า

301
00:25:54,920 --> 00:25:56,440
‎เธอกลับมาแน่

302
00:25:59,480 --> 00:26:02,160
‎เธอแค่ไปเยี่ยมแม่เธอเท่านั้น แต่…

303
00:26:03,760 --> 00:26:04,760
‎เธอจะกลับมา

304
00:26:04,840 --> 00:26:06,560
‎เดี๋ยวเธอก็กลับมา

305
00:26:07,120 --> 00:26:08,480
‎ถึงแม้เธอจะไม่กลับมา…

306
00:26:10,400 --> 00:26:12,360
‎ที่นี่คือกรุงเทพ คนิปเปนเบิร์ก

307
00:26:13,240 --> 00:26:17,760
‎- มีแต่ของดีๆ เพื่อน
‎- ให้ตายเถอะ เลเวอร์ ไปตายซะ

308
00:26:17,840 --> 00:26:19,720
‎ได้ยินที่เขาพูดแล้วนี่ ไปกันเถอะ

309
00:26:22,200 --> 00:26:23,880
‎คุณยังไม่สบายอยู่เหรอ

310
00:26:27,760 --> 00:26:29,200
‎ผมเริ่มเป็นห่วงแล้ว

311
00:26:30,000 --> 00:26:32,760
‎เราขึ้นไปข้างบนมั้ย
‎ไปเถอะ ผมจะพาคุณขึ้นข้างบน

312
00:26:34,400 --> 00:26:36,600
‎เอริก้า เอริก้า

313
00:26:39,400 --> 00:26:42,440
‎ขอน้ำให้ผมหน่อยครับ ขอน้ำสักแก้ว

314
00:26:43,920 --> 00:26:44,920
‎ดาเนียล

315
00:26:47,440 --> 00:26:48,600
‎เอริก้า

316
00:26:51,360 --> 00:26:54,320
‎- เกิดอะไรขึ้น
‎- ไม่รู้ เธอล้มลงที่พื้น

317
00:26:54,400 --> 00:26:56,280
‎- ท้องของเธอ บางอย่างผิดปกติ
‎- ใจเย็นก่อน

318
00:26:56,360 --> 00:27:00,080
‎- เธอกินยาอย่างอื่นด้วยมั้ย
‎- เท่าที่ผมรู้คือไม่

319
00:27:00,160 --> 00:27:01,160
‎ช่วยเอาน้ำเปล่ามาหน่อย

320
00:27:01,240 --> 00:27:02,560
‎ควินินก็ได้ แก้มาลาเรีย

321
00:27:02,640 --> 00:27:04,800
‎พาไปหาหมอเร็ว เราต้องการหมอ

322
00:27:05,600 --> 00:27:07,480
‎หมอนั่นมันคนเลวชั้นต่ำ

323
00:27:08,080 --> 00:27:09,400
‎ฆาตกรข้างถนนที่อำมหิต

324
00:27:10,280 --> 00:27:12,760
‎มันไม่มีค่าให้ต้องนึกถึงเลยสักนิด

325
00:27:13,960 --> 00:27:16,200
‎- โสภราชเหรอ
‎- ใช่ ไอ้โสภราช

326
00:27:16,280 --> 00:27:18,720
‎ไอ้เลว ไอ้ชั่ว

327
00:27:28,000 --> 00:27:31,760
‎เวรละ ตำรวจมา พวกเขามาจับเราเหรอ
‎เดี๋ยว พวกเขามาจับเราเหรอ

328
00:27:32,360 --> 00:27:34,000
‎เราต้องไปแล้ว เราต้องหนีจริงๆ ละ

329
00:27:35,320 --> 00:27:36,440
‎โอเค

330
00:27:40,520 --> 00:27:42,480
‎(ตำรวจ)

331
00:27:45,440 --> 00:27:47,040
‎เร็วเข้า อย่าให้พวกมันหนีไป

332
00:28:11,520 --> 00:28:13,840
‎- ใครก็ได้ทำอะไรสักอย่าง
‎- เขาให้เรากินอะไรเนี่ย

333
00:28:13,920 --> 00:28:15,280
‎เป็นเพราะยานั่น

334
00:28:17,840 --> 00:28:19,840
‎เรียกตำรวจเร็ว

335
00:28:25,320 --> 00:28:27,240
‎ฉันไม่เกี่ยวด้วยสักหน่อย

336
00:28:27,320 --> 00:28:29,720
‎เราไม่ได้ทำอะไร ไอ้ชาติชั่ว

337
00:28:31,880 --> 00:28:33,360
‎ผมเข้าใจที่คุณกลัวนะ

338
00:28:33,440 --> 00:28:35,440
‎- เป็นเพราะยานั่น ใจเย็นก่อน
‎- เรียกตำรวจเร็ว

339
00:28:36,000 --> 00:28:40,920
‎สหาย ถึงยังไงก็ต้องเรียกตำรวจ
‎แต่เราต้องโทรเรียกรถพยาบาลก่อน

340
00:28:41,000 --> 00:28:42,920
‎คาร์ล เรียกรถพยาบาลเร็ว

341
00:28:57,160 --> 00:28:58,600
‎โทรเรียกตำรวจสิ

342
00:28:58,680 --> 00:29:01,160
‎คุณเลอเคลิร์คครับ ผมชื่อทูลี

343
00:29:02,040 --> 00:29:04,200
‎ถ้าคุณโสภราชไม่อยู่ที่นี่ ช่วย…

344
00:29:06,520 --> 00:29:07,800
‎ปล่อยมือจากฉันนะเว้ย

345
00:29:09,880 --> 00:29:11,440
‎บอกได้ไหมครับว่าเขาอยู่ที่ไหน

346
00:29:24,600 --> 00:29:26,520
‎ดาเนียล คุณจะไปไหนน่ะ

347
00:29:30,200 --> 00:29:31,560
‎หยุดตรงนั้นเลยนะ

348
00:29:31,640 --> 00:29:33,120
‎เขาเอากระเป๋าผมไป

349
00:29:33,200 --> 00:29:34,480
‎คุณจำผมไม่ได้เหรอ

350
00:29:37,960 --> 00:29:39,280
‎คุณโสภราช

351
00:30:05,640 --> 00:30:06,760
‎ครับ ฮัลโหล

352
00:30:09,920 --> 00:30:11,040
‎เปล่า

353
00:30:13,040 --> 00:30:16,320
‎เปล่าครับผู้พัน
‎คุณไม่ได้รบกวนอะไรผมเลย

354
00:30:20,200 --> 00:30:21,360
‎อะไรนะครับ

355
00:30:21,440 --> 00:30:23,800
‎นักศึกษาวิศวกรรมศาตร์
‎ชาวเยอรมันกว่า 30 คน

356
00:30:25,000 --> 00:30:28,560
‎ทุกคนในคราวเดียว
‎ท่านคงคิดว่าหมอนี่มันบ้าไปแล้ว

357
00:30:30,000 --> 00:30:33,560
‎พันโทสมพลจากตำรวจสากล
‎ยืนยันกับผมว่าทางไทย

358
00:30:33,640 --> 00:30:36,360
‎จะทำทุกอย่างสุดความสามารถ
‎เพื่อให้มีการส่งผู้ร้ายข้ามแดน

359
00:30:36,440 --> 00:30:38,360
‎- พร้อมรึยัง
‎- ครับผม

360
00:30:41,800 --> 00:30:42,960
‎ท่านทูตครับ

361
00:30:47,520 --> 00:30:52,920
‎ด้วยเรื่องทั้งหมดนี้
‎ผมรู้ว่าท่านฝืนแค่ไหน แต่…

362
00:30:55,000 --> 00:30:58,960
‎ผมหวังว่าอย่างน้อยท่านก็บอก
‎ครอบครัวของชาวดัตช์ที่ถูกฆ่าได้ว่า

363
00:30:59,040 --> 00:31:00,440
‎พวกเขาได้รับความยุติธรรมคืนแล้ว

364
00:31:08,160 --> 00:31:09,560
‎อรุณสวัสดิ์ สุภาพบุรุษทั้งหลาย

365
00:31:14,880 --> 00:31:16,320
‎ไม่ต้อง คุณคนิปเปนเบิร์ก…

366
00:31:17,280 --> 00:31:20,400
‎ผมอยากให้คุณเดอยงจ์
‎เป็นคนจดบันทึกให้ผมตั้งแต่นี้ไป

367
00:31:20,480 --> 00:31:21,560
‎คุณเดอยงจ์

368
00:31:31,960 --> 00:31:35,400
‎เอาล่ะ เริ่มกันได้รึยัง

369
00:32:06,360 --> 00:32:07,480
‎(1 ปีต่อมา เดลี)

370
00:32:07,560 --> 00:32:09,400
‎เราตั้งข้อหาเขาเรื่องวางยาพิษ
‎และพยายามปล้น

371
00:32:09,480 --> 00:32:11,760
‎นักท่องเที่ยวเยอรมัน
‎กว่า 30 คนในครั้งเดียว

372
00:32:11,840 --> 00:32:14,760
‎แต่ฝ่ายอาชญากรรมที่นิวเดลี
‎ได้ออกหมายจับคุณโสภราช

373
00:32:14,840 --> 00:32:18,560
‎ตั้งแต่การปล้นที่โรงแรมอโศกะ
‎และการหลบหนีที่ฉาวโฉ่นั่น

374
00:32:18,640 --> 00:32:21,520
‎ขอบคุณที่ให้โอกาสครับ
‎ขอบคุณมาก

375
00:32:21,600 --> 00:32:23,080
‎- ด้วยความยินดี
‎- ขอบคุณ

376
00:32:24,560 --> 00:32:27,880
‎ผมทำตามที่คนอินเดียต้องการทุกอย่าง
‎ผมสารภาพแล้ว

377
00:32:29,040 --> 00:32:31,840
‎ผมปล้นเพชรพลอยหายาก
‎มูลค่าล้านรูปีที่โรงแรมอโศกะ

378
00:32:31,920 --> 00:32:34,800
‎และก็ใช่ ผมวางยาผู้คุมเรือนจำ
‎และหลบหนีไป

379
00:32:34,880 --> 00:32:36,920
‎โดยที่คนอินเดียยกย่อง
‎การหลบหนีครั้งนั้นมาก

380
00:32:41,400 --> 00:32:46,440
‎คุณได้เกลี้ยกล่อมให้ทางการอินเดีย
‎ส่งตัวผมข้ามแดนไปที่กรุงเทพรึเปล่า

381
00:32:50,480 --> 00:32:51,520
‎ผมเปล่า

382
00:32:52,080 --> 00:32:53,600
‎ก็นะ ในอินเดียนี่…

383
00:32:54,960 --> 00:32:55,960
‎ผมเป็นที่รัก

384
00:32:56,720 --> 00:32:58,600
‎แต่คุณฆ่าคนที่อินเดีย

385
00:32:59,640 --> 00:33:01,080
‎ผู้ชายชาวฝรั่งเศส เดือนมิถุนายน

386
00:33:02,000 --> 00:33:03,880
‎ผมถูกตั้งข้อหาคดีนั้น
‎แต่ผมปฏิเสธ

387
00:33:03,960 --> 00:33:06,120
‎คุณฆ่าคนในเดือนมกราคมด้วย

388
00:33:06,200 --> 00:33:07,600
‎ไม่มีหลักฐานเรื่องนั้น

389
00:33:18,200 --> 00:33:20,640
‎คนอิสราเอล ชื่ออีธาน แมร์

390
00:33:20,720 --> 00:33:25,160
‎พบว่าตายด้วยการใช้ยาเกินขนาด
‎ในโรงแรมที่เขาพักที่พาราณสี

391
00:33:28,760 --> 00:33:30,000
‎คุณไปเอามาได้ไง

392
00:33:30,920 --> 00:33:33,680
‎เจอพาสปอร์ตเขาที่อะพาร์ตเมนต์ของคุณ

393
00:33:35,160 --> 00:33:38,520
‎ฝีมือเจ้าดัตช์นั่นใช่มั้ย
‎คุณคนิปเปนเบิร์ก

394
00:33:40,240 --> 00:33:42,240
‎ฝากบอกเขาด้วยว่า
‎ผมอยากเจอเขาสักครั้ง

395
00:33:42,320 --> 00:33:43,480
‎คุณอาจจะได้เจอ

396
00:33:45,040 --> 00:33:46,680
‎เราอดทนรอได้นานมาก

397
00:33:47,680 --> 00:33:50,280
‎ทันทีที่คุณพ้นโทษที่นี่แล้ว

398
00:33:50,360 --> 00:33:53,440
‎ผมจะรอพาคุณกลับบ้านกับผม

399
00:33:54,880 --> 00:33:57,400
‎ทางอินเดียคิดว่าทางเขา
‎มีสิทธิ์คุมตัวโสภราชไว้ก่อน

400
00:33:58,560 --> 00:34:00,600
‎ทางนั้นคงขังเขาไว้สักพักใหญ่ ผมว่า

401
00:34:03,680 --> 00:34:05,000
‎เราจะรอ

402
00:34:06,280 --> 00:34:08,960
‎ทันทีที่เขาได้รับโทษที่อินเดียแล้ว

403
00:34:09,040 --> 00:34:11,199
‎เขาจะต้องมารับโทษที่ประเทศไทย

404
00:34:15,239 --> 00:34:17,480
‎ผมเอาของขวัญจากอินเดียกลับมาให้คุณ

405
00:34:18,360 --> 00:34:21,960
‎- แทนนักโทษน่ะเหรอ
‎- ใช่ แทนนักโทษ

406
00:34:26,000 --> 00:34:27,679
‎คุณเลอเคลิร์คใช้เวลาถึงสองวัน…

407
00:34:27,760 --> 00:34:29,199
‎(คำให้การถึงตำรวจเดลี
‎ของมารี-อังเดร เลอเคลิร์ค)

408
00:34:29,280 --> 00:34:31,560
‎แต่เธอยืนยันกับเจ้าหน้าที่ทูลี
‎ว่าเธอไม่ได้ตกหล่นอะไร

409
00:34:32,600 --> 00:34:35,960
‎- ต้องอ่านตอนนี้เลยเหรอ มันยาวนะ
‎- ไม่ต้องครับ

410
00:34:36,040 --> 00:34:39,080
‎ผมทำสำเนาให้คุณแล้ว
‎จะได้ไปรวมกับของอื่นๆ

411
00:34:40,880 --> 00:34:42,120
‎ของอื่นๆ เหรอครับ

412
00:34:42,199 --> 00:34:43,800
‎สำเนาบันทึกทั้งหมดที่คุณทำไว้ไงครับ

413
00:34:43,880 --> 00:34:45,760
‎ก่อนที่จะยกให้พวกเรา

414
00:34:49,600 --> 00:34:54,000
‎- คุณรู้ได้ยังไง
‎- ประสบการณ์สอนมา คุณคนิปเปนเบิร์ก

415
00:35:06,400 --> 00:35:11,360
‎ฉันเกิดที่แซงต์ชาร์ลส
‎ควิเบก แคนาดา…

416
00:35:12,080 --> 00:35:15,040
‎วันที่ 26 กรกฎาคม 1945

417
00:35:15,120 --> 00:35:18,840
‎ฉันมีพี่น้องผู้หญิงสามคน
‎และพี่น้องผู้ชายสองคน

418
00:35:19,880 --> 00:35:21,560
‎พ่อแม่ฉันทั้งคู่เป็นคนแคนาดา

419
00:35:24,040 --> 00:35:27,480
‎เขาบอกฉันว่าเขามีเพื่อนคนไทย
‎ที่เป็นเจ้าของร้านเพชร…

420
00:35:28,960 --> 00:35:32,080
‎และเธอคนนั้นช่วยเขาติดต่อ
‎ในแวดวงธุรกิจอัญมณี

421
00:35:33,400 --> 00:35:36,160
‎เขาแนะนำฉันให้คนอื่นรู้จัก
‎ในฐานะภรรยาของเขา…

422
00:35:38,280 --> 00:35:41,480
‎แต่เขาขอให้ฉันบอกเธอคนนั้น
‎ว่าฉันเป็นเลขาของเขา…

423
00:35:44,880 --> 00:35:46,160
‎และฉันก็ยอมทำ

424
00:35:50,080 --> 00:35:51,360
‎ที่กรุงเทพ

425
00:35:52,320 --> 00:35:56,360
‎คนที่ป่วยเป็นโรคท้องร่วง
‎จะไปที่ร้านยาเพื่อซื้อเคโอเปคเตท

426
00:35:58,720 --> 00:36:01,840
‎อาแลง หรือ… ชาร์ลส…

427
00:36:04,680 --> 00:36:07,720
‎ใส่ยากล่อมประสาทลงในน้ำเปล่า

428
00:36:07,800 --> 00:36:09,400
‎และผสมกับเคโอเปคเตท…

429
00:36:11,280 --> 00:36:13,880
‎และให้คนที่มาพักกับเราดื่ม

430
00:36:23,560 --> 00:36:26,360
‎ผมว่าเราน่าจะคุยกันต่อตอนเช้า

431
00:36:31,160 --> 00:36:32,480
‎ขอบคุณครับ คุณเลอเคลิร์ค

432
00:36:36,120 --> 00:36:37,240
‎ราตรีสวัสดิ์ครับ ซิสเตอร์

433
00:36:40,200 --> 00:36:41,400
‎คุณสบายรึเปล่า

434
00:36:42,360 --> 00:36:44,280
‎อยากให้ผมเอาอะไรมาให้อีกมั้ย

435
00:36:45,120 --> 00:36:47,000
‎ฉันมีพระเจ้าแล้วค่ะ เจ้าหน้าที่ทูลี

436
00:36:47,560 --> 00:36:48,680
‎ฉันต้องการแค่นี้

437
00:37:04,240 --> 00:37:06,760
‎(7 ปีต่อมา)

438
00:37:11,880 --> 00:37:13,240
‎ช่วยด้วย

439
00:37:20,560 --> 00:37:22,000
‎ช่วยฉันด้วย

440
00:37:34,080 --> 00:37:36,600
‎อยากจะให้ผมพูดอะไร
‎คุณหักหลังผม

441
00:37:38,160 --> 00:37:39,640
‎ฉันหักหลังคุณเหรอ ฉันเนี่ยนะ

442
00:37:41,200 --> 00:37:43,000
‎ใช่ คุณนั่นล่ะ

443
00:37:44,160 --> 00:37:46,680
‎คุณตอบคำถามพวกตำรวจ
‎คุณหักหลังผม

444
00:38:00,760 --> 00:38:02,280
‎ฉันมาเพื่อบอกลา ชาร์ลส

445
00:38:03,560 --> 00:38:05,280
‎เราจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว

446
00:38:08,040 --> 00:38:09,760
‎พวกเขาตกลงจะส่งฉันกลับบ้าน

447
00:38:10,840 --> 00:38:11,880
‎เพื่อไปตาย

448
00:38:12,720 --> 00:38:14,040
‎ฉันจะกลับไปตายที่บ้าน

449
00:38:19,560 --> 00:38:22,240
‎ดูสิ กระทั่งตอนนี้
‎คุณยังไม่มีความเห็นใจเลย

450
00:38:24,400 --> 00:38:26,120
‎เป็นเรื่องที่ฉันรู้มาตลอด แต่…

451
00:38:27,720 --> 00:38:30,120
‎ฉันหลอกตัวเองให้เชื่ออีกแบบ

452
00:38:35,680 --> 00:38:36,880
‎ในมดลูกของฉัน…

453
00:38:39,280 --> 00:38:40,480
‎มีก้อนมะเร็ง

454
00:38:42,520 --> 00:38:44,840
‎ครั้งนึงเราหวังว่า
‎จะมีลูกของเราอยู่ในนั้น

455
00:38:47,720 --> 00:38:49,000
‎ลูกงั้นเหรอ

456
00:38:51,280 --> 00:38:55,480
‎ซิสเตอร์บอกฉันว่า
‎ฉันต้องให้อภัย… ทุกๆ อย่าง

457
00:38:57,120 --> 00:38:59,600
‎ทั้งคุณ ทั้งฉัน

458
00:39:12,280 --> 00:39:13,560
‎แล้วไง…

459
00:39:18,520 --> 00:39:19,600
‎ให้อภัยรึเปล่า

460
00:39:22,120 --> 00:39:23,240
‎ยัง

461
00:39:25,920 --> 00:39:27,000
‎ฉันพยายามอยู่

462
00:39:33,000 --> 00:39:35,040
‎คุณเคยตั้งคำถาม
‎ในสิ่งที่คุณทำลงไปรึเปล่า

463
00:39:35,800 --> 00:39:37,840
‎สิ่งที่เราทำ

464
00:39:38,640 --> 00:39:41,200
‎หรือคุณยังนั่งอยู่ที่นี่
‎เชื่อเหลือเกินว่าตัวเองนั้น…

465
00:39:42,000 --> 00:39:43,360
‎ได้รับชัยชนะ

466
00:39:44,280 --> 00:39:46,280
‎ผมบอกได้ว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น

467
00:39:48,320 --> 00:39:50,120
‎คนอินเดียจะปล่อยตัวผม…

468
00:39:50,960 --> 00:39:52,560
‎และผมจะเป็นอิสระอีกครั้ง

469
00:39:57,000 --> 00:40:00,320
‎แหงล่ะ ฉันแน่ใจเรื่องนั้น

470
00:40:02,160 --> 00:40:05,240
‎ความทะนงตัวของคุณ
‎แกร่งกล้าจนเอาชนะทุกอย่างได้

471
00:40:13,800 --> 00:40:15,200
‎คุณจะได้รับอิสระ

472
00:40:18,160 --> 00:40:20,320
‎ส่วนฉันจะกลับไปที่ควิเบก

473
00:40:22,320 --> 00:40:23,640
‎ใต้ผืนดิน

474
00:40:26,600 --> 00:40:27,840
‎สาวโง่…

475
00:40:29,080 --> 00:40:30,200
‎ที่…

476
00:40:31,160 --> 00:40:32,240
‎จะตาย

477
00:40:34,960 --> 00:40:36,280
‎ที่ควิเบก

478
00:41:04,640 --> 00:41:07,000
‎ค่ำคืนนี้มัวรา คาลลักฮาน
‎ตามเขาที่ไปปารีส…

479
00:41:07,080 --> 00:41:08,080
‎(21 กรกฎาคม 1997
‎ปารีส ฝรั่งเศส)

480
00:41:08,160 --> 00:41:09,320
‎(หลายศพเชื่อมโยงกับปริศนาฆาตกรรม)

481
00:41:09,400 --> 00:41:11,480
‎เพื่อสัมภาษณ์ทางทีวีครั้งแรก
‎ของชายที่มีฉายาว่า "อสรพิษ"

482
00:41:11,560 --> 00:41:13,840
‎ขณะที่โสภราชถูกจำคุกที่อินเดีย

483
00:41:13,920 --> 00:41:16,960
‎ทางการได้เริ่มสั่งการให้
‎ส่งตัวผู้ร้ายข้ามแดนไปที่ไทย

484
00:41:17,040 --> 00:41:19,360
‎ทันทีที่เขาพ้นโทษที่นี่

485
00:41:19,440 --> 00:41:22,200
‎เขาจะได้รับโทษประหารชีวิตที่ไทย

486
00:41:22,280 --> 00:41:24,320
‎แต่เพียงหนึ่งเดือนก่อนที่
‎เขาจะถูกปล่อยตัว

487
00:41:24,400 --> 00:41:27,040
‎โสภราชได้หนีจากคุกอีกครั้ง

488
00:41:27,120 --> 00:41:28,880
‎เขาเป็นอิสระถึง 22 วัน

489
00:41:28,960 --> 00:41:31,640
‎ก่อนที่จะยอมมอบตัวให้กับทางการ

490
00:41:31,720 --> 00:41:35,760
‎ศาลอินเดียจึงตัดสินให้เขา
‎จำคุกอีกสิบปีที่เรือนจำในเดลี

491
00:41:35,840 --> 00:41:39,080
‎ก่อนจะได้มีการอนุมัติ
‎ให้ส่งผู้ร้ายข้ามแดน

492
00:41:39,160 --> 00:41:42,160
‎เมื่อเขาถูกปล่อยตัวอีกครั้ง
‎อย่างที่เขาได้คำนวณไว้

493
00:41:42,240 --> 00:41:45,560
‎อายุความของคดีฆาตกรรม
‎ในไทยก็จะหมดลง

494
00:41:45,640 --> 00:41:48,400
‎รวมถึงหมายจับเขาด้วย

495
00:41:48,480 --> 00:41:53,440
‎เดือนกุมภาพันธ์ ชาร์ลส โสภราช
‎นักฆ่าที่โด่งดังที่สุดในเอเชีย

496
00:41:53,520 --> 00:41:55,840
‎ได้รับพาสปอร์ตฝรั่งเศสเล่มใหม่

497
00:41:55,920 --> 00:41:58,480
‎และกลับไปใช้ชีวิตที่นั่น
‎ในฐานะเสรีชน

498
00:41:59,160 --> 00:42:01,520
‎- คุณโสภราชคะ
‎- ครับ

499
00:42:01,600 --> 00:42:03,480
‎- เริ่มเลยดีมั้ยคะ
‎- ได้ครับ

500
00:42:10,800 --> 00:42:13,560
‎(เอเธนส์ กรีก)

501
00:42:37,800 --> 00:42:39,920
‎(แองเจลา เคน
‎สหรัฐอเมริกา)

502
00:42:51,600 --> 00:42:55,200
‎(อีกหนึ่งของสะสม
‎หวังว่าคุณคงสบายดี แองเจลา)

503
00:43:01,200 --> 00:43:02,560
‎คุณเป็นคนอันตรายรึเปล่าคะ

504
00:43:03,960 --> 00:43:06,120
‎ก่อนอื่นควรถามว่า
‎ผมก่อเหตุฆาตกรรมรึเปล่า

505
00:43:06,800 --> 00:43:07,880
‎แล้วคุณทำรึเปล่า

506
00:43:09,680 --> 00:43:12,600
‎ศาลตัดสินว่า… ไม่

507
00:43:14,680 --> 00:43:17,960
‎ผมขึ้นศาลแล้ว
‎ผมเผชิญข้อกล่าวหาแล้ว

508
00:43:19,280 --> 00:43:20,880
‎และศาลก็ได้ตัดสินแล้ว

509
00:43:22,120 --> 00:43:24,120
‎นั่นไม่ได้ตอบคำถามดิฉันนะคะ

510
00:43:28,040 --> 00:43:29,360
‎นั่นคือคำตอบของผม

511
00:43:36,120 --> 00:43:40,200
‎มีหลายคนกล่าวว่าคุณรอดคดีไปได้

512
00:43:41,840 --> 00:43:43,320
‎นิตยสารไทม์สกล่าวแบบนั้นสินะ

513
00:43:44,840 --> 00:43:46,160
‎อาจจะจริงก็ได้

514
00:43:46,800 --> 00:43:49,200
‎ถึงยังไงตอนนี้
‎ก็เอาผมขึ้นศาลไม่ได้…

515
00:43:50,720 --> 00:43:52,080
‎ไม่ว่าจะที่ไหนบนโลก

516
00:43:55,000 --> 00:43:56,520
‎ไอ้ชาติชั่ว

517
00:44:11,960 --> 00:44:14,800
‎เยี่ยมมากที่รัก สมบูรณ์แบบที่สุด

518
00:44:16,800 --> 00:44:18,040
‎ขอบคุณ จูเลียต

519
00:44:56,240 --> 00:45:00,160
‎(6 ปีต่อมา
‎กาฐมาณฑุ เนปาล)

520
00:45:03,160 --> 00:45:07,480
‎(อาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ)

521
00:45:10,920 --> 00:45:13,360
‎(ยินดีต้อนรับสู่กาฐมาณฑุ เนปาล)

522
00:45:27,800 --> 00:45:28,880
‎สวัสดีครับคุณโสภราช

523
00:45:28,960 --> 00:45:31,040
‎ผมมาที่นี่ตามที่คุณขอแล้ว
‎ขอถ่ายรูปได้มั้ยครับ

524
00:45:31,120 --> 00:45:32,800
‎เพื่อน ขอบคุณที่มา

525
00:45:41,560 --> 00:45:42,640
‎โอเค

526
00:45:45,480 --> 00:45:48,440
‎- เดี๋ยว ถ่ายอีกรูปนึง
‎- โอเค

527
00:45:48,520 --> 00:45:50,200
‎พวกเขาจะได้รู้ว่าผมมาจริง

528
00:46:02,920 --> 00:46:04,400
‎ท่านครับ ดูนี่สิ

529
00:46:11,960 --> 00:46:13,640
‎(ชาร์ลส โสภราช
‎กลับมาที่กาฐมาณฑุ)

530
00:46:13,720 --> 00:46:15,480
‎(ประกาศจับผู้ต้องสงสัย
‎ก่อคดีฆาตกรรมสองรายในอดีต)

531
00:46:45,000 --> 00:46:46,920
‎เข้าใจผิดกันน่ะครับ

532
00:46:47,000 --> 00:46:49,160
‎เห็นมั้ยว่าผมยอมไปแต่โดยดี

533
00:47:06,080 --> 00:47:07,240
‎ภาพเก่าแล้ว

534
00:47:07,720 --> 00:47:09,720
‎แต่ความทรงจำผมเมื่อเห็นพวกเขา

535
00:47:11,800 --> 00:47:13,440
‎ราวกับเพิ่งเกิดเมื่อเช้านี้

536
00:47:15,880 --> 00:47:20,120
‎มันเลวร้ายมากครับ
‎แต่ผมขอยืนยันกับคุณตำรวจว่า

537
00:47:20,200 --> 00:47:21,920
‎ผมไม่ได้อยู่ที่นี่เมื่อปี 1975

538
00:47:23,120 --> 00:47:25,400
‎ตลอดชีวิตนี้ผมไม่เคย
‎มาที่ประเทศคุณเลย

539
00:47:26,200 --> 00:47:27,760
‎ผมจำได้ว่าได้คุยกับคุณ

540
00:47:28,840 --> 00:47:30,520
‎คุณกับเพื่อนของคุณ

541
00:47:32,000 --> 00:47:35,080
‎ผู้ต้องสงสัยสองคนนั้น
‎ชื่ออะไรครับ คุณตำรวจ

542
00:47:38,320 --> 00:47:41,520
‎บลูมกับเดกเกอร์คือชื่อ
‎ที่ปรากฏบนพาสปอร์ตที่คุณใช้

543
00:47:43,600 --> 00:47:44,760
‎แต่เห็นมั้ยว่า…

544
00:47:46,440 --> 00:47:47,840
‎ผมชื่อชาร์ลส โสภราช

545
00:47:51,200 --> 00:47:54,920
‎คุณตำรวจ ผมชื่นชมใน
‎ความเมตตาและอุตสาหะของคุณ

546
00:47:55,000 --> 00:47:56,640
‎แต่ผมไม่คิดว่าคุณจะกักขังผมได้นาน

547
00:48:00,000 --> 00:48:01,720
‎ถ้าไม่มีหลักฐาน

548
00:48:01,800 --> 00:48:03,560
‎(โสภราช ชาร์ลส
‎สัญชาติฝรั่งเศส)

549
00:48:05,960 --> 00:48:09,120
‎(เกาะเหนือ นิวซีแลนด์)

550
00:48:11,200 --> 00:48:13,480
‎- ไม่เป็นไร ผม…
‎- โอเค

551
00:48:18,760 --> 00:48:20,200
‎(อาคารองค์การสหประชาชาติ นิวยอร์ก)

552
00:48:20,280 --> 00:48:24,280
‎- เฮอร์แมน คนิปเปนเบิร์ก
‎- เฮอร์แมน นี่แองเจลานะ

553
00:48:26,960 --> 00:48:28,160
‎สวัสดี แองเจลา

554
00:48:29,240 --> 00:48:30,440
‎วาเนสซาเป็นไงบ้าง

555
00:48:33,160 --> 00:48:36,240
‎เธอสบายดี ขอบคุณ

556
00:48:37,400 --> 00:48:38,840
‎เช็กอีเมล์ด้วย เฮอร์แมน

557
00:48:40,120 --> 00:48:41,240
‎สักครู่นะ

558
00:48:45,720 --> 00:48:46,840
‎ทุกอย่างโอเคดีมั้ย

559
00:48:50,840 --> 00:48:51,840
‎ได้ละ

560
00:48:51,920 --> 00:48:53,000
‎(นักฆ่าอสรพิษถูกจับที่กาฐมาณฑุ)

561
00:48:53,080 --> 00:48:54,240
‎(โสภราชปฏิเสธคดีฆ่าคู่รักปี 1975
‎เขามาที่เนปาลครั้งแรก)

562
00:48:57,680 --> 00:48:59,680
‎- ข่าวจากไหน
‎- เดอะโพสต์

563
00:49:01,440 --> 00:49:02,920
‎อะไรนะ วอชิงตันโพสต์เหรอ

564
00:49:03,000 --> 00:49:06,160
‎เปล่าเฮอร์แมน บางกอกโพสต์

565
00:49:07,000 --> 00:49:08,200
‎เขาทำบ้าอะไรน่ะ

566
00:49:08,760 --> 00:49:10,840
‎ฉันคิดว่าถ้าจะมีใครสักคนรู้
‎ก็ต้องเป็นคุณ

567
00:49:13,800 --> 00:49:16,600
‎ไม่มีใครพูดถึงหรือเขียนถึงเขา
‎มาหลายปีแล้ว

568
00:49:17,200 --> 00:49:18,880
‎คนที่หยิ่งยะโสแบบเขาต้องไม่ชอบใจแน่

569
00:49:19,960 --> 00:49:21,880
‎เขาจงใจปล่อยให้ตัวเองโดนจับ

570
00:49:26,960 --> 00:49:28,600
‎เขาชอบอยู่สองอย่าง

571
00:49:29,960 --> 00:49:31,240
‎ชื่อเสียงฉาวโฉ่…

572
00:49:32,000 --> 00:49:34,960
‎เขาถึงทำอะไรโง่ๆ แบบนี้
‎เพื่อให้โลกยังจำชื่อเขาได้

573
00:49:35,720 --> 00:49:38,200
‎คุณอยากให้ฉันถามคุณใช่มั้ย
‎ว่าอีกอย่างคืออะไร

574
00:49:40,440 --> 00:49:41,640
‎อะไรล่ะ

575
00:49:42,240 --> 00:49:43,440
‎เขาชอบการหลบหนี

576
00:49:48,960 --> 00:49:51,240
‎- ธาปาพูดครับ
‎- ผมชื่อเฮอร์แมน คนิปเปนเบิร์ก

577
00:49:51,320 --> 00:49:53,080
‎ผมไม่มีเวลาจะอธิบาย

578
00:49:53,160 --> 00:49:54,680
‎แต่ผมสนใจชายคนนี้เป็นพิเศษ

579
00:49:54,760 --> 00:49:56,840
‎ตอนนี้คุณจับกุมตัวเขาอยู่
‎ผมคิดว่าจะช่วยคุณได้

580
00:49:56,920 --> 00:49:59,080
‎ครับ คุณคนิปเปนเบิร์ก
‎ผมรู้ว่าเขาเป็นใคร

581
00:49:59,160 --> 00:50:01,200
‎ผมเคยเจอตอนที่เขามาเนปาลครั้งล่าสุด

582
00:50:01,280 --> 00:50:04,520
‎- ฟังผมนะครับ คุณต้องถ่วงเวลาเขา
‎- ผมกักขังเขาไว้ไม่ได้

583
00:50:04,600 --> 00:50:07,960
‎เขาบอกว่าเราไม่มีหลักฐานจับเขา
‎และเขาก็พูดถูก ผมไม่มีหลักฐาน

584
00:50:08,040 --> 00:50:09,960
‎- ขอโทษนะครับ
‎- ฟังก่อน…

585
00:50:11,160 --> 00:50:12,560
‎คุณต้องคุมตัวเขาไว้ก่อน

586
00:50:12,640 --> 00:50:14,560
‎ได้โปรด ทำเท่าที่ทำได้

587
00:50:15,360 --> 00:50:17,520
‎(กรุณาอย่าโยน ระวังแตก)

588
00:50:21,360 --> 00:50:22,720
‎(นิวซีแลนด์)

589
00:50:36,560 --> 00:50:37,880
‎(คุณมารี-อังเดร เลอเคลิร์ค)

590
00:50:37,960 --> 00:50:41,360
‎เรามาถึงที่กาฐมาณฑุ
‎ตอนบ่ายสามโมง

591
00:50:41,920 --> 00:50:44,640
‎เราพักที่โรงแรมโรยัล
‎อันนะปุรณะ แกรนด์โฮเทล

592
00:50:45,520 --> 00:50:48,920
‎เขาเขียนชื่อตัวเองว่าบลูม
‎หนุ่มชาวดัตช์

593
00:50:50,400 --> 00:50:53,280
‎และเขาสั่งให้ฉันเขียนชื่อตัวเอง
‎ว่าเดกเกอร์ เป็นเด็กสาว

594
00:50:56,160 --> 00:50:58,480
‎เราเจอคู่รักที่เดินทางด้วยกัน

595
00:50:58,560 --> 00:51:02,680
‎หนุ่มชาวแคนาดากับสาวอเมริกัน
‎ฉันจำชื่อพวกเขาไม่ได้

596
00:51:04,480 --> 00:51:05,920
‎แต่วันที่ 22 ธันวาคม…

597
00:51:07,800 --> 00:51:10,520
‎อาแลงกับอาเจย์ออกไปกับพวกเขา
‎ขับรถไปยังภูเขา

598
00:51:13,760 --> 00:51:16,000
‎แล้วเด็กหนุ่มกับเด็กสาวคนนั้น
‎ได้กลับมารึเปล่า

599
00:51:18,960 --> 00:51:20,080
‎เปล่า

600
00:51:20,680 --> 00:51:24,920
‎คนเหล่านี้คือแขกของเรา
‎เราให้เกียรติแขกของเรา

601
00:51:25,000 --> 00:51:27,600
‎- ผมเป็นแขกของคุณ
‎- คุณคือนักโทษของผม

602
00:51:28,320 --> 00:51:30,520
‎เป็นก็ต่อเมื่อคุณตั้งข้อหาผมได้

603
00:51:34,200 --> 00:51:37,520
‎ผมจะต้องถูกควบคุมตัวหรือว่า…

604
00:51:43,440 --> 00:51:44,840
‎จะปล่อยผมไป

605
00:51:46,440 --> 00:51:47,840
‎ใช่ครับ ถูกแล้ว

606
00:51:47,920 --> 00:51:50,240
‎ผมมีข้อมูลสำคัญ
‎ที่จะแฟกซ์ถึงคุณทันที

607
00:51:50,320 --> 00:51:52,280
‎แต่คุณต้องส่งไปหาตำรวจที่กาฐมาณฑุ

608
00:51:52,360 --> 00:51:54,280
‎คุณต้องแน่ใจว่าจะถึงมือสารวัตรธาปา

609
00:51:55,040 --> 00:51:56,360
‎ครับ เดี๋ยวนี้เลย

610
00:52:02,200 --> 00:52:04,720
‎(เราพักที่กาฐมาณฑุ)

611
00:52:09,280 --> 00:52:11,440
‎(สายการบินแอร์ฟรานซ์)

612
00:52:33,480 --> 00:52:35,360
‎(คำให้การ - …เดินทางไปเนปาล
‎พร้อมกับแฟนหนุ่ม ชาร์ลส โสภราช)

613
00:52:42,040 --> 00:52:47,320
‎พลตำรวจ กักตัวชายคนนั้นเดี๋ยวนี้
‎อย่าให้หนีไปได้

614
00:52:50,400 --> 00:52:53,480
‎คุณครับ หยุดก่อน หยุดตรงนั้นเลย

615
00:52:58,480 --> 00:52:59,920
‎คุณโสภราช

616
00:53:01,960 --> 00:53:04,480
‎บันทึกคำให้การของพยาน
‎จากผู้สมรู้ร่วมคิดของคุณ…

617
00:53:05,960 --> 00:53:07,240
‎คุณเลอเคลิร์ค

618
00:53:08,480 --> 00:53:12,720
‎เธอมาที่นี่ในปี 1975 กับคุณ

619
00:53:25,680 --> 00:53:26,720
‎คุณไปเอามาจากไหน

620
00:53:28,000 --> 00:53:30,760
‎ดูเหมือนไม่ใช่ผมคนเดียว
‎ที่ยังไม่ลืมเรื่องคุณ

621
00:53:35,440 --> 00:53:36,680
‎คนิปเปนเบิร์ก

622
00:53:44,440 --> 00:53:46,320
‎- ฮัลโหล
‎- คุณคนิปเปนเบิร์ก

623
00:53:47,000 --> 00:53:48,560
‎คุณได้ตัวเขามั้ยครับ สารวัตร

624
00:53:49,200 --> 00:53:52,520
‎เราได้ตัวเขาแล้ว
‎เราจะพาเขาไปขังเดี๋ยวนี้

625
00:54:38,200 --> 00:54:42,000
‎(เหตุผลที่ชาร์ลส โสภราช
‎ตัดสินใจกลับมาที่เนปาลในปี 2003)

626
00:54:42,080 --> 00:54:45,320
‎(ยังเป็นเพียงการคาดเดา
‎และมีเพียงตัวเขาเองที่ทราบ)

627
00:54:45,400 --> 00:54:48,520
‎(เดือนพฤศจิกายน 2004 เขาถูกตัดสิน
‎ให้จำคุกตลอดชีวิตโดยศาลที่เนปาล)

628
00:54:48,600 --> 00:54:52,320
‎(ข้อหาฆาตกรรมคอนนี่ โจ บรอนซิค
‎ในเดือนธันวาคม 1975)

629
00:54:52,400 --> 00:54:56,960
‎(โสภราชอุทธรณ์คำตัดสินนี้
‎และแพ้ทั้งสองครั้ง)

630
00:54:58,240 --> 00:55:01,040
‎(ปี 2010 คณะมนตรีสิทธิมนุษยชน
‎แห่งสหประชาชาติได้แสดงความเห็น)

631
00:55:01,120 --> 00:55:03,360
‎(ว่าเขาไม่ได้รับการพิจารณาคดี
‎อย่างเป็นธรรม)

632
00:55:03,440 --> 00:55:06,040
‎(ปี 2014 ศาลเนปาลตัดสินว่าโสภราชมี
‎ความผิดฐานฆาตกรรมลอเรนต์ แคริแยร์)

633
00:55:06,120 --> 00:55:08,400
‎(ในเดือนธันวาคม 1975 เช่นกัน
‎เขาถูกตัดสินให้จำคุกอีก 20 ปี)

634
00:55:08,480 --> 00:55:12,760
‎(โสภราชไม่ได้อุทธรณ์คำตัดสินนี้)

635
00:55:12,840 --> 00:55:18,080
‎(เดือนธันวาคม 2020
‎เขายังจำคุกอยู่ที่กาฐมาณฑุ)

636
00:55:19,480 --> 00:55:22,760
‎(แม้ว่าตำรวจไทยจะออก
‎หมายจับกุมเขาในปี 1976)

637
00:55:22,840 --> 00:55:24,600
‎(ชาร์ลส โสภราช
‎ไม่เคยกลับไปที่ไทยอีก)

638
00:55:24,680 --> 00:55:26,200
‎(และไม่เคยเข้ารับ
‎พิจารณาคดีใดๆ ที่นั่น)

639
00:55:26,280 --> 00:55:31,200
‎(เนื่องจากจำเลยไม่ได้ปรากฏตัวในศาล
‎จึงต้องถือไว้ก่อนว่าเขาบริสุทธิ์)

640
00:55:32,240 --> 00:55:37,360
‎(มารี-อังเดร เลอเคลิร์คเสียชีวิต
‎ด้วยโรคมะเร็งที่ควิเบกในปี 1984)

641
00:55:39,240 --> 00:55:41,880
‎(นอกจากที่มีคนเห็นอาเจย์ ชาวดรี
‎ที่เยอรมนีปลายปี 1976)

642
00:55:41,960 --> 00:55:44,160
‎(ไม่มีใครพบเห็นเขาอีกเลย)

643
00:55:46,480 --> 00:55:51,480
‎(นาดีนกับเรมี่ จีเรสกลับมาอาศัยอยู่
‎ที่ไทย แต่ปัจจุบันหย่าร้างกัน)

644
00:55:53,120 --> 00:55:58,400
‎(นาดีนเปิดรีสอร์ตชายทะเล
‎ที่ภาคใต้ของประเทศ)

645
00:55:58,480 --> 00:56:01,040
‎(ส่วนเรมี่เกษียณอายุอยู่ภาคเหนือ
‎ปลูกผลไม้หน้าร้อน)

646
00:56:01,120 --> 00:56:03,520
‎(เพื่อขายในตลาด)

647
00:56:03,600 --> 00:56:07,400
‎(พอล ซีมอนส์เกษียณอายุจากกระทรวง
‎การต่างประเทศเบลเยี่ยมในปี 1979)

648
00:56:07,480 --> 00:56:10,480
‎(หลังจากที่ทำหน้าที่ดูแลผลประโยชน์
‎แห่งชาติในต่างประเทศมาหลายปี)

649
00:56:10,560 --> 00:56:12,760
‎(เขาเสียชีวิตในปี 2004)

650
00:56:15,120 --> 00:56:18,280
‎(โดมินิค เรอเนลลอยังอาศัยอยู่
‎ที่บ้านเกิดในฝรั่งเศส)

651
00:56:18,360 --> 00:56:23,600
‎(เขาแต่งงาน มีลูกๆ ที่โตแล้ว
‎และยังคงชอบเดินทางอยู่)

652
00:56:25,240 --> 00:56:27,880
‎(สมพล สุทธิหมายเกษียณอายุ
‎จากตำรวจสากลปี 1991)

653
00:56:27,960 --> 00:56:30,120
‎(โดยได้รับยศพลตำรวจตรี)

654
00:56:30,200 --> 00:56:35,040
‎(ปัจจุบันเขาเดินทางไปมา
‎ระหว่างไทยและฝรั่งเศส)

655
00:56:37,280 --> 00:56:41,200
‎(เฮอร์แมนกับแองเจลา
‎ออกจากประเทศไทยปี 1977)

656
00:56:41,280 --> 00:56:45,000
‎(พวกเขาแยกทางกันในปี 1989
‎และแต่งงานใหม่ทั้งคู่)

657
00:56:46,560 --> 00:56:51,840
‎(แองเจลาทำงานให้องค์การสหประชาชาติ
‎อย่างแข็งขันเป็นเวลาหลายปี)

658
00:56:51,920 --> 00:56:56,400
‎(จนกระทั่งเกษียณเมื่อปี 2015
‎โดยมีตำแหน่งถึงขั้นรองเลขาธิการ)

659
00:56:57,720 --> 00:57:02,120
‎(เฮอร์แมนยังคงทำงานด้านการทูต
‎ต่อเนื่องโดยประจำการไปทั่วโลก)

660
00:57:02,200 --> 00:57:04,720
‎(แม้ในปัจจุบัน เขาจะเกษียณแล้ว
‎เขาก็ยังคงเก็บแฟ้มเอกสาร)

661
00:57:04,800 --> 00:57:07,680
‎(คดีของชาร์ลส โสภราชไว้อย่างดี
‎ทั้งปรับปรุงข้อมูลอยู่เสมอ)

662
00:57:14,600 --> 00:57:18,400
‎(แด่หนุ่มสาวผู้กล้าที่เดินทาง
‎เพื่อความฝันอันยิ่งใหญ่ทุกคน)

663
00:57:18,480 --> 00:57:23,880
‎(หากแต่ไม่เคย
‎ได้กลับบ้านตนเองอีกเลย)

664
00:57:50,160 --> 00:57:55,120
‎คำบรรยายโดย ศันสนีย์ บวรกีรติขจร