‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪แม้หลายคนจะรู้จักโศกนาฏกรรมรัก ‪ของแอนโธนีกับคลีโอพัตรา
‪แม่ทัพโรมันมากทิฐิ
‪ซึ่งตกหลุมรักราชินีแห่งอียิปต์ผู้ทรงเสน่ห์ ‪อย่างถอนตัวไม่ขึ้น
‪ทั้งคู่ยินดีปลิดชีวิตตัวเอง
‪มากกว่าจะอยู่ต่อไปโดยไร้อีกฝ่าย
‪แต่น้อยคนนักที่จะรู้เรื่องราวความลับ
‪ของสิ่งล้ำค่าอันเป็นที่หมายปองที่สุด ‪และปริศนาที่ยังไขไม่ได้แห่งยุคนั้น
‪ปริศนาไข่อัญมณีใบที่สามของคลีโอพัตรา
‪ในวันอภิเษก ‪เพื่อเป็นสัญลักษณ์แทนรักอมตะ
‪มาร์ค แอนโธนีได้มอบไข่ฝังอัญมณี ‪ให้แก่คลีโอพัตราสามใบ
‪แต่ละชิ้นยิ่งวิจิตรงดงามขึ้นเรื่อยๆ
‪นานนับหลายศตวรรษ ‪คนเชื่อว่าไข่เหล่านี้เป็นเพียงตำนาน เรื่องเล่า
‪แต่แล้วในปี 1907
‪ชาวไร่คนหนึ่งขุดพบไข่สองใบนอกกรุงไคโร
‪บางคนบอกว่าไข่ใบที่สามหายสาบสูญ
‪บางคนอ้างว่ามันถูกค้นพบแล้ว
‪แต่ก็สูญหายไปทันที ไม่มีใครพบเห็นอีก
‪มาร่วมถามไปกับเราว่า
‪เกิดอะไรขึ้นกับไข่อัญมณีของคลีโอพัตราที่หายไป
‪ใครครอบครองอยู่
‪และที่สำคัญที่สุด ‪จะมีสักวันไหมที่เราจะได้เห็น
‪ไข่ทั้งสามพร้อมกัน ‪เป็นครั้งแรกในเวลากว่า 2,000 ปี
‪ไข่อัญมณีใบแรกของคลีโอพัตราจัดแสดงอยู่ที่
‪พิพิธภัณฑ์ปราสาทซันตันเจโล ‪ที่มีชื่อเสียงระดับโลกในกรุงโรม
‪ไข่ใบที่สองถูกขายในงานประมูลหลายครั้ง
‪และขณะนี้ถูกเก็บไว้เป็นของสะสมส่วนตัว
‪(หมายแดง - (คำนาม))
‪(หมายจับระดับสูงที่สุด)
‪(ออกโดยองค์การตำรวจอาชญากรรม ‪ระหว่างประเทศ (ตำรวจสากล))
‪(เป็นหมายจับอาชญากร ‪ที่เป็นที่ต้องการตัวมากที่สุดในโลก)
‪(กรุงโรม)
‪คุณไม่ใช่ตำรวจ
‪ถูกต้อง ผมไม่ใช่
‪คุณก็เข้าใจที่ฉันพูด คุณเจ้าหน้าที่ ‪ตราของคุณใช้ที่นี่ไม่ได้
‪อย่าทำนิสัยคาวบอยแบบคนอเมริกัน
‪ไม่ต้องห่วง ผมทิ้งกางเกงหนังไว้ที่บ้าน
‪คุณแน่ใจเรื่องนี้เหรอ
‪ผมรู้ว่าเขาคิดยังไง ‪เขาจะลงมือวันนี้ เชื่อได้เลย
‪ได้ค่ะ งั้นเข้าไปกัน
‪- เป็นไปไม่ได้ครับ ‪- ฉันไม่ได้ขอ
‪คุณต้องปิดพิพิธภัณฑ์ อพยพผู้เข้าชมออกไป
‪และปิดทางเข้าออกทุกจุดทันที
‪ตำรวจสากลมีอำนาจสั่งผมหรือครับ
‪อย่าลองใจฉัน ผอ.
‪คุณควรฟังเธอนะ
‪คุณเป็นใคร บอดี้การ์ดเธอเหรอ
‪นี่คือ เจ้าหน้าที่พิเศษจอห์น ฮาร์ทลีย์ ‪จากหน่วยวิเคราะห์พฤติกรรมของเอฟบีไอ
‪เป็นที่ปรึกษาของเรา ‪เชี่ยวชาญอาชญากรรมงานศิลป์เป็นพิเศษ
‪หน้าไม่ให้เลย
‪ใช่ มีคนบอกบ่อยๆ
‪สี่สิบเอ็ดชั่วโมงก่อน ‪จนท.ฮาร์ทลีย์ได้รับเบาะแสเชื่อถือได้ว่า
‪โจรปล้นงานศิลป์ที่โลกต้องการตัวที่สุด ‪ชื่อโนแลน บูธ
‪ตั้งใจจะขโมยไข่ของคลีโอพัตราในวันนี้
‪ใครเป็นคนให้ข้อมูลคุณ
‪บิชอป
‪อย่าบอกนะว่าคุณเชื่อ
‪แม่หนู บิชอปเป็นเรื่องผีหลอกในโลกงานศิลป์
‪เหมือนเหมายกเข่ง โบ้ยมันทุกอย่าง
‪เวลาคุณกับเพื่อนๆ ตำรวจ
‪ไม่มีน้ำยาพอที่จะไขคดี
‪ฟังฉันนะ ถ้าเราไม่ป้องกัน ‪ไข่ใบนั้นจะถูกขโมยไปในวันนี้
‪อันที่จริง มันอาจหายไปแล้วก็ได้
‪คุณว่าหายไปแล้วเหรอ
‪ขอโทษนะ คุณนักสืบ ‪ผมต้องโทรหาผู้บังคับบัญชาคุณหน่อยละ
‪ห้องนี้มีเซ็นเซอร์จับความร้อนมั้ย
‪- มีครับ ‪- ขอดูหน่อย
‪คุณกำลังทำให้เราเสียเวลา
‪ขอถามหน่อย คุณกำลังหาอะไร
‪คืองี้ ไข่ใบแรกของคลีโอพัตรา ‪เคลือบทอง 18 กะรัต
‪และทองสะท้อนรังสีได้
‪ไข่ก็ควรจะสะท้อนความร้อนในห้องได้
‪มันควรเป็นสีแดง ไม่ใช่สีน้ำเงิน
‪เซ็นเซอร์อาจจะอ่านค่าผิด
‪มีทางเดียวที่จะรู้ได้
‪เฮ้ โทษที พ่อหนู ‪ห้ามนำน้ำหรืออาหารเข้ามาในพิพิธภัณฑ์
‪ขอบใจนะ
‪ไม่ เดี๋ยวก่อน คุณคิดจะทำอะไรน่ะ
‪ใจเย็น ไม่เป็นไรค่ะ เขารู้ว่ากำลังทำอะไรอยู่
‪ปิดห้อง เดี๋ยวนี้!
‪หลบไป! หลบไป!
‪เขากำลังมุ่งหน้าไปยังทางออก
‪หยุดนะ!
‪เขาอยู่ที่นี่ ส่งกำลังเสริมมา
‪เขาอยู่บนนั่งร้านครับ
‪เราขอกำลังเสริม…
‪ให้ตาย ตกใจหมด
‪ฉันรู้จักนายนี่ นายคือ…
‪นายคือไอ้โล้นต้วมเตี้ยมที่ไล่ตามฉัน
‪อะไรอยู่ในกระเป๋า
‪คนอเมริกันเหรอ มาทำอะไรที่โรม
‪เจลาโต้ โคลอสเซียม
‪- สวยเนอะ สวยมาก ‪- ใช่
‪- มาครั้งแรกเหรอ ‪- ใช่
‪เล่นวิ่งไล่จับกันสนุกดี ว่ามะ ‪มีที่ให้หลบเลี้ยวเยอะ
‪ใครจะไปนึกว่าจะจบแบบนี้
‪- ฉัน ‪- อ้อ
‪หมดเวลาสนุกแล้ว โนแลน บูธ ‪ส่งกระเป๋ามาแล้วหันหลัง
‪ยกมือไว้หลังศีรษะ นายถูกจับแล้ว
‪โอเค รอแป๊บ ขอถามสองข้อ
‪โอเคนะ
‪ข้อแรก ซื้อแจ็คเก็ตมาจากไหน
‪กระแทกลูกตามาก
‪วัวสักตัวที่โป๊อยู่ต้องกระซิบว่า "คุ้มละ"
‪และข้อสอง ที่จะจับกุมฉันน่ะ เข้าใจแหละ
‪เพราะน้องทำผิดเอง ใช่
‪แต่พี่ไม่มีตราหรืออะไร
‪เหน็บไว้ในเสื้อคอเต่าใช่ปะ
‪ฉันไม่จำเป็นต้องแสดงตราเพราะฉันมีปืน
‪คืองี้ นายทำให้ฉันลำบากใจ
‪ถ้าไม่แสดงไอดี ฉันจะรู้ได้ไงว่านายเป็นใคร
‪เพราะนายอาจเป็นคนเลวก็ได้
‪ส่วนฉันก็เป็นคนเลวอีกคน
‪นายพูดถูก ฉันเป็นคนเลว
‪ทีนี้ก็หุบปากแล้วส่งกระเป๋ามา ‪ก่อนพ่อเอากระสุนยัดปาก
‪- เอาให้เลยจ้ะ ‪- ดี
‪ใช่ ยกให้เลย เอาจริงก็ไม่อยากได้อยู่ละ
‪ขอบอกไว้นะ ฉันรู้สึกไม่ดีเลย
‪บูธ อย่าขยับ!
‪เร็วเข้า ไปกัน
‪อะไรวะ
‪จะไปไหนน่ะ
‪ไอ้หอก!
‪ฝากถือแป๊บสิ
‪ขอบใจ
‪ห่าไรวะ ไอ้โง่ ตาบอดรึไง
‪เวร
‪(บาหลี)
‪(56 ชั่วโมงต่อมา)
‪(เราจะต้องรอด โรส)
‪บ้านสวยดีนี่
‪เจ้าหน้าที่พิเศษจอห์น ฮาร์ทลีย์ เอฟบีไอ ‪เราเคยเจอกันแล้ว
‪ไม่มีอำนาจทางกฎหมายที่นี่ไม่ใช่เหรอ
‪เออดิ
‪แต่พวกนี้มี
‪หวัดดีทุกคน ‪รองท้งรองเท้าไม่ต้องถอดก็ได้นะ
‪เอาปืนมาน้อยไปมั้ย
‪ให้พูดไงได้ ฉันเป็นคนรอบคอบ
‪โอ๊ยแม่ ถามจริง
‪นักสืบดาสผู้กล้าหาญ
‪ฉันไม่มีทางพลาดงานนี้เด็ดขาด ‪ขอนะ ขอบคุณ
‪- ดีใจที่ได้เจอแฟนคลับ ‪- น่าเอ็นดู
‪อยากรู้มั้ยว่ามีอะไรอีกที่น่าเอ็นดู
‪เพราะคุณเป็นที่ต้องการตัวใน 18 ประเทศ
‪ฉันมีสิทธิ์เลือกว่าจะส่งคุณไปขังที่ไหน ‪จนกว่าจะขึ้นศาล
‪ดูจากประวัติการหนีของคุณ
‪หนีมากี่ที่แล้ว ทั้งหกใช่มั้ย
‪ใช่ เหลืออีกที่ผมจะได้เสื้อชอว์แชงค์
‪ทำเป็นพูดเล่นไปเถอะ
‪เพราะฉันจะส่งคุณไปที่ที่แย่ที่สุดในโลก
‪ไอจีคุณเหรอ
‪ฉันชักจะเหม็นขี้หน้านายจริงๆ แล้วว่ะ
‪ไม่เอาน่า
‪เหม็นขี้หน้าฉันเหรอ นายไม่รู้จักฉันด้วยซ้ำ
‪เราอาจจะเหมือนกันหลายอย่างก็ได้
‪ฉันอาจไม่รู้จักนาย ‪แต่ฉันวิเคราะห์พฤติกรรมนายมาเรื่อยๆ
‪ตั้งแต่ที่นายขโมยภาพหญิงสวมหมวกแดง ‪ของวิลเลียม สแตรงจากเทต
‪ในปี 2014
‪นายพิสูจน์ไม่ได้ว่าเป็นฉัน
‪อันนี้สั่งจากเน็ต
‪ฉันติดตามผลงานนายมาสักพักแล้ว
‪ดังนั้นฉันจะวิเคราะห์ตัวตนนายให้ฟัง
‪เอาสิ ว่ามา
‪ลูกคนเดียว
‪พ่อเป็นตำรวจสวิส ‪แม่เป็นอาจารย์มหาลัยชาวอเมริกัน
‪เริ่มลักขโมยตอนอายุหกถึงแปดขวบ
‪ค้นพบว่าตัวเองมีพรสวรรค์ด้านนี้
‪มันทำให้นายรู้สึกพิเศษ แตกต่าง
‪ชอบลุยเดี่ยว ไม่ชอบทำงานเป็นทีม
‪งานที่รับต้องได้ขึ้นพาดหัวข่าว ‪เด่นๆ ดังๆ เท่านั้น
‪ฉันก็เลยรู้ว่านายทำเพราะสนุก ‪ไม่ใช่ทำเพื่อเงิน
‪บ้าป่าว ฉันชอบเงิน
‪ยังพูดไม่จบ ยังไม่ถึงตอนเด็ดเลย
‪- ขอบคุณ ‪- ด้วยความยินดี
‪โจรหลายคนอ้างว่าทำเพื่อเงิน
‪นั่นไม่แปลก
‪แต่ที่แปลกคือนายชอบเสี่ยง
‪โอกาสเฉียดฉิว
‪เหมือนนายอยากถูกจับเพื่อจะได้หนี
‪เพื่อพิสูจน์ตัวเองซ้ำๆ
‪และพิสูจน์ว่านายเหนือกว่าใคร
‪และนายคู่ควร
‪คู่ควรกับอะไร สุนทรพจน์นี่น่ะเหรอ
‪ความรักของพ่อ
‪ยินดีด้วย
‪หาฉันเจอได้ไง
‪แบบเดียวกับที่ฉันรู้ว่านายจะขโมยไข่ในโรม
‪บิชอป
‪เตรียมพาตัวเขาไป
‪บูธ ฉันอยากรู้
‪รู้สึกยังไงบ้างที่โดนโจรปล้นงานศิลป์ ‪ที่โลกต้องการตัวมากที่สุดหักหลัง
‪ฉันคือโจรที่โลกต้องการตัวมากที่สุด
‪เป็นอดีตไปแล้ว
‪เดี๋ยวๆ รอก่อน
‪ฉันไม่เอาไข่ใส่รถตู้คันเดียวกับเขาเด็ดขาด
‪- เจอกันที่สนามบินค่ะ ‪- เจอกันที่นั่นครับ
‪ประตูเปิดอยู่
‪เอาละ เรียบร้อยแล้ว
‪(กรุงโรม)
‪(32 ชั่วโมงต่อมา)
‪ขอบคุณ
‪สวัสดีค่ะ
‪- จะเดินทางเหรอ ‪- เที่ยวบินผมอีกหนึ่งชั่วโมง
‪มีอะไรรึเปล่า
‪จะว่าอย่างนั้นก็ได้
‪โอเค เกิดอะไรขึ้น
‪ตลกดีนะ ฉันว่าจะถามอย่างเดียวกัน
‪คุณจะเอาไอ้นั่นไปทำอะไร
‪ไอ้ของเก่าแก่โบราณ ‪ประเมินค่าไม่ได้ชิ้นนี้น่ะเหรอ
‪บูธให้ไข่ปลอมเรามา
‪ฉันยอมรับนะ ฉันนึกถึงบูธคนแรกเหมือนกัน
‪แต่แล้วฉันก็ถามตัวเอง "ฉันรู้จักคนที่เพิ่งเจอกัน
‪แค่ 72 ชั่วโมงดีแค่ไหน"
‪แถมเป็นคนที่มีการรับรองตัวตน
‪เป็นแค่เอกสารระหว่างหน่วยงาน
‪ฉันเลยโทรไปหาผู้ช่วยผู้อำนวยการสำนักงาน ‪ที่ควอนติโก เธอใจดีทีเดียว
‪เธอไม่เคยได้ยินชื่อคุณ
‪- เป็นไปไม่ได้ ‪- งั้นเหรอ
‪ใช่ เป็นไปไม่ได้
‪พอๆ กับการที่บัญชีธนาคารสวิส ‪ของจอห์น ฮาร์ทลีย์
‪มีเงินโอนเข้ามาแปดล้านดอลลาร์
‪จากบุคคลที่สามลึกลับ ‪ในวันเดียวกับที่ไข่ถูกขโมยไปรึเปล่า
‪บังเอิญจังเนอะ คุณเจ้าหน้าที่
‪เราเล็งเป้าหมายไว้แล้ว
‪ดาส ไม่ว่าคุณคิดอะไรอยู่ ‪ไม่ว่าคุณคิดว่าผมทำอะไร ผมไม่ได้ทำ
‪มีคนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้ ‪บิชอป หรืออาจจะบูธเองก็ได้
‪- ผมถูกจัดฉาก ‪- อาจจะใช่ หรือไม่ใช่
‪ระหว่างที่ยังคิดไม่ออก ‪ฉันจะขังคุณไว้ที่ที่ฉันจะหาคุณเจอ
‪ปกติแล้วฉันไม่ใช่คนเจ้าคิดเจ้าแค้นนะ
‪แต่ฉันไว้ใจคุณ แล้วคุณทำร้ายความรู้สึกฉัน
‪ฉันเลยเลือกสถานที่พิเศษสุดๆ
‪มันเป็นคุกลับ สถานที่ที่ถูกลืม
‪คุณถูกจับแล้ว จนท.ฮาร์ทลีย์
‪ดาส มองผมสิ มองตาผมสิ
‪ผมไม่ได้ทำ
‪ฉันไม่เชื่อคุณ
‪(รัสเซีย)
‪ชอบบนหรือล่าง
‪ไม่สำคัญหรอก เรือนจำจะตัดสินให้เราเอง
‪ล้อกันเล่นน่ะ
‪ฉันขอพูดอย่างหนึ่งเกี่ยวกับนักสืบดาส
‪นางมีอารมณ์ขันดี
‪จับมือกันหน่อย เพื่อนร่วมห้อง
‪จริงด้วย เราควรล้างมือก่อน
‪ไม่เป็นไร นายปลอดภัยที่นี่
‪ยกเว้นถ้าคนอื่นรู้ว่านายเป็นตำรวจ ‪พวกเขาจะอยากฆ่านายแน่ๆ
‪บิชอปคงเดาทางนายได้แต่ไกล
‪หลอกให้นายตายใจหลังจากที่ขายฉัน
‪ถ้าจะหลอกใครก็ต้องทำให้เขาไว้ใจก่อน ‪บทเรียนพื้นฐาน
‪ฉันรู้ว่าแผนหลอกให้เชื่อใจต้องทำยังไง ‪เชื่อฉันเถอะ
‪ตอนนี้นายรู้แล้ว ไม่รู้ก็โง่
‪โจรลึกลับที่ปากโป้งเรื่องฉัน ‪เป็นคนเดียวกับที่ใส่ความนาย
‪ฟังดูเป็นเรื่องบังเอิญนะว่ามั้ย
‪นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ นี่คือแผน
‪เดินหมากตาเดียว ‪บิชอปกินทั้งคู่แข่งและคนสืบสวนหลัก
‪- กระสุนนัดเดียวได้นกสองตัว ‪- ไข่
‪- อะไร ‪- ไข่ใบเดียวได้นกสองตัว
‪พลาดมุกนี้ได้ไง พี่โพสต์มาโลนยังเก็ทเลย
‪นี่อาหารมิชลินใช่มะ ขอบคุณ
‪ฉันไม่เข้าใจว่าทำไม
‪บิชอปจะลำบากใส่ความฉัน ‪หลังจากได้ไข่ไปแล้วทำไม
‪คือว่า ยังเหลืออะไรอีก
‪สามร้อยล้านดอลลาร์เชียวเหรอ
‪ล้อกันเล่นน่า ราคานี้ไม่เคยได้ยิน
‪ไม่มีใครเคยได้ยิน
‪แต่นายไม่เข้าใจ ‪นั่นไม่ใช่ราคาสำหรับไข่ใบเดียว
‪คืองี้
‪ใครหาไข่มาให้เศรษฐีชาวอียิปต์ได้ครบสามใบ
‪ทันคืนแต่งงานของลูกสาวเขา ‪จะได้เงินทั้งก้อน
‪ปรากฏว่าลูกสาวเศรษฐีใจป้ำคนนี้
‪ทายซินางชื่ออะไร
‪ไม่ต้องทายแล้ว ชื่อคลีโอพัตรา
‪คือว่า คนพวกนี้เลวร้ายมาก ‪แต่ฉันชอบเงิน ก็เลย…
‪แต่มันจะเป็นไปได้ยังไง
‪ไม่มีใครรู้ว่าไข่ใบที่สามอยู่ที่ไหน ‪ไม่มีใครหาเจอ
‪ฉันจะไม่โกหกนะ นั่นแหละปัญหา
‪ฉันว่าจะขโมยใบที่สองก่อน
‪ที่เหลือค่อยคิด
‪เอาละ หน่วยข่าวกรองบอกว่าไข่ใบที่สอง
‪อยู่กับพ่อค้าอาวุธข้ามชาติคนหนึ่ง
‪ซ็อตโต วอเช่ ฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเขา
‪เขาเคยถูกพ่อพยายามบีบคอตอนอายุ 14
‪ไม่มีใครทนหมอนี่ได้
‪มันฝังใจเขามาก
‪เขาชอบบีบคอคนไปเลย
‪ชอบจริงๆ
‪ซ็อตโต วอเช่เป็นคนโคตรน่ากลัว
‪แต่ก็ยังชอบงานสังสรรค์
‪จัดปาร์ตี้สวมหน้ากากให้ลูกค้าชั้นดีของเขาทุกปี
‪ในวิลล่าหลังใหญ่ที่วาเลนเซีย ‪ซึ่งแปลว่าเขาอาจจะจู๋เล็ก
‪พวกซื้อขายปืนไม่ชอบให้ใครรู้ตัวตน
‪งานเลี้ยงสวมหน้ากาก ‪เลยช่วยให้คลายเครียดได้ดี
‪สิ่งที่มหาเศรษฐีพวกนี้ไม่รู้ก็คือ
‪ในเซฟลับที่ชั้นบน
‪ของพ่อค้าขี้ถอด
‪มีของโบราณสุดประเมินค่าไม่ได้ ‪ที่ฉันอยากเรียกว่า…
‪ไข่ใบที่สองของคลีโอพัตรา
‪และมันล่อตาล่อใจให้ไปขโมยมาก
‪ป่านนี้ฉันคงกำลังไปที่นั่นแล้ว ‪ถ้านายไม่ใช่สุดยอดตำรวจ
‪- อย่าหาทำ ‪- อะไร
‪- อย่าหาทำ ‪- ทำอะไร
‪- ฉันรู้ว่านายกำลังทำอะไร ฟังนะ ‪- ฉันไม่ได้ทำอะไร
‪ถ้าคนพวกนี้รู้ว่านายเป็น ต. ร.
‪ห้องนี้มีแต่ฆาตกรกับพวกต้มวอดก้าในโถส้วม
‪จะให้รู้ว่านายเป็นตำรวจไม่ได้
‪- ม่ายช่ายตำรวจ ม่ายช่ายตำรวจ! ‪- ฟังนะ ขอร้อง…
‪ทุกคน ม่ายช่ายตำรวจ ไม่ใช่ตำรวจ
‪ชายคนนี้ไม่ใช่ตำรวจ เข้าใจเนอะ
‪จำใส่กะโหลกหนาๆ ของพวกนายเดี๋ยวนี้!
‪เขาเป็นนักวิเคราะห์พฤติกรรมให้เอฟบีไอ
‪จัดอยู่ในหมวดผู้บังคับใช้กฎหมาย แต่ไม่ใช่ตำรวจ
‪คล้ายกัน แต่ไม่เหมือน เรื่องมันซับซ้อน
‪เขาเป็นเพื่อนที่ดีของเรา ‪จนท.พิเศษ จอห์น ฮาร์ทลีย์
‪ปรบมือต้อนรับเขาสู่เรือนจำหน่อย ทุกคน
‪ขอบคุณนะทุกคน
‪ฉันว่าไม่มีใครได้ยิน เราโอเคแหละ
‪เงียบเป็นเป่าสาก
‪ไม่มีใคร… โอ๊ะ ไม่นะ
‪ใช่ เดรโก กรานเดได้ยิน เขามาแล้ว
‪โอเค เฉยไว้ อย่าทำให้ฉันขายหน้า
‪ไง ลูกพี่
‪ตำรวจ
‪มึงตาย
‪โอเค เขารู้
‪เขารู้ว่านายเป็นตำรวจ
‪ความแตกแล้ว
‪ไม่เป็นไร
‪ฉันให้ นายต้องการสารอาหาร
‪นายควรลุกขึ้นนะ ‪ตอนนี้นายดูหงอยเป็นลูกหมา
‪ฉันบอกในฐานะเพื่อน
‪โอเค ฟังนะ
‪ฉันไม่อยากชกต่อยกับนายในคุก…
‪นายทำได้ ฉันอยู่ข้างนายนะ
‪ขอละ อย่าสู้กันเลย
‪กลับไปนั่งกินต่อกันดีกว่า
‪กลับไปห้องขัง
‪เช็ด…
‪ล่ำบึ้กขนาดนี้
‪ยังโดนคนฟันหลอเป็นวัณโรคอัดซะน่วม…
‪โอเค
‪ถ้าขี้เล่นแบบนั้นอีกทีหลังได้เล่นขี้แน่
‪รับแซ่บ
‪- นายไม่รู้จักฉัน บูธ ‪- ไม่
‪นายไม่รู้ว่าฉันทำอะไรได้บ้าง
‪โอเค โล่งอกไปทีที่มา
‪ผบ. เรียกเจอ ไปได้แล้ว
‪เขาเหรอ
‪ไม่ เราทั้งคู่ โอเค
‪สวัสดี หนุ่มๆ
‪แม่เจ้า
‪คุณคือ ผบ. เหรอ
‪คุณจะรุ่งกว่านี้ถ้าเปลี่ยนอาชีพ
‪คือว่า… อาจจะไม่ใช่เดินแบบ
‪แต่ถ่ายปฏิทิน ใบปลิว…
‪เธอคือบิชอป
‪ไม่รู้เลย ไอ้โง่!
‪ยินดีที่ได้เจอกันในที่สุด คุณบูธ
‪ตื่นเต้นจังที่ได้เจอตัวจริง
‪โจรปล้นงานศิลป์เบอร์สองของโลก
‪รู้นะว่าแซะ นั่น…
‪ใช่ ใหม่ๆ คุณก็ดวงดีสองสามครั้ง
‪แต่ปีที่ผ่านมา คุณเอาชนะผมไม่ได้เลย
‪- เฮลซิงกิ ‪- ร่มผมไม่กาง
‪จาการ์ตา
‪- เซกเวย์ผมเจ๊ง ‪- มาเก๊า
‪ไม่มีใครรู้ว่าไมลีย์ ไซรัสจะไปที่นั่น
‪ไม่มีใครประกาศเลย
‪ต้องเลือกระหว่างข้ออ้างกับผลงาน
‪ไม่ใช่ทั้งสองอย่าง
‪เรามาทำอะไรที่นี่ คุณต้องการอะไร
‪อยากคุยกัน
‪ก่อนอื่น จนท.ฮาร์ทลีย์
‪โปรดรับคำขอโทษจากใจ ‪สำหรับความผิดพลาดในโรม
‪คืองี้ หลังจากที่ฉันขโมยไข่ในบาหลี
‪ฉันก็ฝากเงินแปดล้านเข้าบัญชีที่เปิดด้วยชื่อคุณ
‪จากนั้นฉันแค่ต้องนั่งรอให้ดาสกินเหยื่อ
‪แค่พิมพ์คำพูดฉลาดๆ ‪กับกะจังหวะดักสายโทรศัพท์ให้ถูก
‪ออฟฟิศผู้อำนวยการสำนักงานเอฟบีไอค่ะ
‪แล้วก็พึ่บ
‪บ๊ายบาย จนท.จอห์น ฮาร์ทลีย์
‪สวัสดีค่ะ ผู้ต้องสงสัย
‪ตลกดีนะว่ามั้ย
‪หุบปาก คุณลบชีวิตผม
‪ผมเลยต้องแชร์ห้องกับไอ้งั่งนี่
‪เอาละ เข้าประเด็นกัน
‪ไม่ต้องบอกก็คงรู้
‪ไข่ใบแรกอยู่กับฉัน
‪และในอีกไม่ถึง 48 ชั่วโมง ‪ฉันจะได้ใบที่สองด้วย
‪แต่ปัญหาคือไข่ใบสุดท้าย
‪แย่หน่อยนะ ไม่มีใครรู้ว่าใบที่สามอยู่ไหน
‪เขาไม่ได้บอกคุณเหรอ
‪คุณไม่ได้บอกเขาเหรอ
‪- ไม่ได้บอกอะไร ‪- ฉันไม่รู้
‪เพื่อนร่วมห้องขังคุณรู้ว่าไข่ใบที่สามอยู่ไหน
‪นางโกหก ฉันไม่รู้ว่าไข่ใบที่สามอยู่ไหน ‪สาบานให้ฟ้าผ่า
‪ฉันรู้ว่าไข่ใบที่สามอยู่ไหน สาบานให้ฟ้าผ่า
‪ใช่ นั่นฉันเอง ลืมที่พูดซะ ‪นั่นเสียงผมเอง ผมเป็นคนพูด
‪นายจะบอกฉันเรื่องไข่ใบที่สามเมื่อไหร่
‪ฉันไม่เคยคิดจะบอกเรื่องใบที่สาม ‪เพราะนายเป็นตำรวจ
‪ฉันมีข้อเสนอให้คุณ คุณบูธ
‪บอกมาว่าไข่ใบที่สามอยู่ไหน ‪แล้วฉันจะพาคุณหนี บวกส่วนแบ่งสิบเปอร์เซ็นต์
‪ขอผ่าน
‪ฉันเสียใจที่เราทำธุรกิจด้วยกันไม่ได้
‪อยู่ที่นี่อีกสักสองสามวัน
‪และน่าจะอีกหลายพันวัน
‪อาจจะทำให้คุณเปลี่ยนใจ
‪ฉันจะแวะมาใหม่หลังได้ไข่ใบที่สอง
‪ถึงตอนนั้น ข้อเสนอจะเหลือห้าเปอร์เซ็นต์
‪ขอบคุณค่ะ ผบ.
‪ใช้แรงงานพวกเขาทั้งคู่นะคะ
‪บาย อย่าคิดถึงฉันเกินไปล่ะ
‪บ๊ายบาย
‪ไง พวกคุณ โอเค!
‪ถ้าเราร่วมมือกันจับนาง
‪ฉันจะทำอะไรๆ กับบิชอปแบบที่นายทำไม่ได้
‪ไม่เห็นต้องทะลึ่ง
‪ช่วยกันยก สาม สอง หนึ่ง ใช้แรงจากคอ
‪ฉันหมายถึงจับนางเข้าคุก ตลอดชีวิต
‪ถ้าทำได้ ทายซิว่าใครจะกลับมาเป็น ‪โจรปล้นงานศิลป์เบอร์หนึ่งของโลก
‪ทีมเวิร์กเหรอ แค่พูดยังแขยงปาก
‪นายออกแรงปะเนี่ย
‪ถามแบบนี้เคืองนะ
‪- ทำอะไรสักอย่าง มันไหล ‪- ใจเย็น พ่อหัวไข่
‪เห็นมะ ทีมเวิร์ก
‪ทีม ทีม ทีม แขยงปากจริงๆ
‪จริงๆ นะ
‪จะพูดยังไงเกี่ยวกับคุกรัสเซียก็ตามแต่ ‪สบู่ที่นี่แจ่มสุด
‪ตกลงจะเอาด้วยมั้ย
‪ไม่ใส่สารเคมี ไม่ใส่น้ำหอม
‪เป็นสบู่กลีเซอรีนล้วนๆ แบบดั้งเดิม
‪- ดมดูสิ ‪- ไม่ดมหรอก
‪ปาร์ตี้สวมหน้ากากของซ็อตโต วอเช่จัดคืนพรุ่งนี้
‪ถ้าเราจะชิงไข่ใบที่สองตัดหน้าบิชอป
‪เราต้องออกจากที่นี่ก่อนพรุ่งนี้เช้า
‪คิดไว้แล้วว่าจะขโมยยังไง
‪แค่ต้องปรับแผนเพราะบิชอปจะโผล่มา
‪แต่ฉันจะไวกว่า
‪"ฉัน" ไม่ใช่ "เรา" เหรอ
‪สวมหมวกทำไม นายไม่มีผม
‪โอเค ก็ได้ ฉันจะควงนายไปงานเลี้ยง ‪ของซ็อตโต วอเช่
‪ขอบใจ เวลาไม่เหลือแล้ว ‪เราต้องรีบเผ่นกัน แผนคืออะไร
‪กำลังคิดอยู่
‪กำลังคิดอยู่เหรอ ฟังเหมือนกำลังคิดอยู่จริงๆ
‪ว่ากันว่าส่วนสำคัญที่สุดของทุกแผน ‪คือได้นอนหลับเต็มตื่น
‪ส่วนสำคัญที่สุดไม่ใช่การทำตามแผนเหรอ
‪หลายคนเข้าใจผิดแบบนั้น
‪ที่บาหลี เรื่องที่นายพูด
‪เรื่องฉันกับพ่อ รู้ได้ไง
‪ไม่อยากบอกเลยนะ แต่เคสนายไม่ได้ซับซ้อน
‪แต่สิ่งหนึ่งที่ฉันไม่เข้าใจก็คือ
‪ลูกชายร้อยตำรวจเอกชาวสวิส ‪กลายเป็นอาชญากรตัวเอ้ได้ยังไง
‪เล่าสั้นๆ นะ
‪ฉันมีพ่อเฮงซวยห่วยแตก
‪ถ้าเล่ายาวๆ ล่ะ
‪ตอนฉันอายุแปดขวบ
‪พ่อคิดว่าฉันขโมยนาฬิกาของเขา
‪เขารักไอ้เศษโลหะนั่นมากกว่าอะไร
‪เขาถามว่าฉันขโมยไปรึเปล่า ฉันบอกว่าเปล่า
‪เขาบอกว่าเขารู้ว่าฉันขโมย ฉันโกหก
‪เขาไม่พูดกับฉันอีกเลยหลังจากนั้น
‪แม้แต่วันคริสต์มาส แม้แต่วันเกิดฉัน
‪เขาเงียบใส่เกือบจะหนึ่งปีเต็ม
‪เหมือนฉันไม่มีตัวตน
‪แต่อยู่มาคืนหนึ่ง เขา…
‪เขากลับมาบ้านและนั่งลงที่โต๊ะกินข้าว…
‪มันอยู่นั่นไง
‪นาฬิกาเรือนนั้น นาฬิกาที่หายไป
‪อยู่ที่ข้อมือเขาเอง
‪มารู้ทีหลังว่าเขาวางไว้บนโต๊ะทำงาน
‪จมอยู่ใต้กองเอกสารอะไรประมาณนั้น
‪แต่เขาไม่เคยขอโทษ เขาแค่…
‪เขามองตาฉันแล้วพูดว่า ‪"วันนี้ที่โรงเรียนเป็นยังไง"
‪เขาถามอยู่นั่นแหละ ‪"วันนี้ที่โรงเรียนเป็นยังไง"
‪แต่ฉันไม่ตอบ
‪ฉันเอาแต่จ้องเขา ไม่กิน ไม่ดื่ม
‪สัปดาห์ต่อมา ฉันถูกส่งไปอยู่โรงเรียนประจำ
‪เอาจริงดิ
‪หยอกๆ
‪นี่
‪ฉันเสียใจด้วยนะ
‪ไม่ ไม่เป็นไร
‪เราได้บทเรียนราคาแพง รู้มะ
‪ไม่สำคัญหรอกว่าเราทำอะไร
‪อยู่ที่ว่าคนอื่นคิดว่าเราทำอะไรมากกว่า
‪พ่อนายล่ะ
‪ฉันไม่พูดถึงเขา
‪แย่ขนาดนั้นเลยเหรอ
‪ข่าวดี
‪ฉันหลับเป็นตายหลังคอร์สบำบัดของเราเมื่อคืนนี้
‪ข่าวดีกว่านั้น
‪ฉันสรุปแผนการหนีของเรา ‪ให้เหลือสามขั้นตอนง่ายๆ
‪เอาละ ว่ามา ขั้นแรกคืออะไร
‪- เบี่ยงเบนความสนใจ ‪- ด้วยสบู่เหรอ
‪รู้มั้ยว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‪ถ้าผสมสบู่ที่เป็นกลีเซอรีนล้วน
‪กับน้ำยาทำความสะอาดที่เป็นกรดไนตริก
‪- ได้ไนโตรกลีเซอรีน ‪- ได้ไนโตรกลีเซอรีน
‪เผ่นเร็ว
‪ไปๆ ไป
‪มันล็อก เราต้องใช้คีย์การ์ด
‪ขั้นที่สอง วางแผนล่วงหน้า
‪- ไปเอามาจากไหน ‪- ม่ายช่ายตำรวจ
‪เขาไม่ใช่ตำรวจ!
‪แล้วไงต่อ… ไอ้ลูกหมา!
‪อะไรนะ รับทราบ
‪จะทำอะไรน่ะ ขั้นตอนที่สามคืออะไร
‪ขั้นตอนที่สาม…
‪เกมหินถล่ม
‪นายก่อน
‪- ขอบใจ ‪- ด้วยความยินดี
‪ถอยไป!
‪ทางนี้
‪พวกมันออกไปนอกกำแพงแล้ว ‪ปิดล้อมพื้นที่ไว้
‪ขอบใจนะ
‪โอเค
‪ขับเฮลิคอปเตอร์เป็นรึเปล่า
‪หลังหัวของนายดูเหมือนกระปู๋อันใหญ่ปะล่ะ
‪คำตอบคือใช่
‪น่าสนุก นี่เพื่อนซี้ฉัน
‪- เราไม่ใช่เพื่อนกัน ‪- แต่เป็นเพื่อนซี้
‪พวกมันอยู่ทางนี้
‪ไป!
‪ไม่อยากเชื่อเมื่อกี้ไม่มีใครเห็น
‪อยู่นั่นไง ยิงเลย!
‪โอเค
‪ภาษารัสเซียหมดเลย
‪ไป เขามีปืน!
‪ใช้รถยก!
‪ไอ้ห่านนี่
‪โหลดกระสุน!
‪เวร
‪นายรอดมาได้ ขอบคุณพระเจ้า
‪ฉันสวดมนต์ให้นายอยู่
‪อย่ามาตอแหล นายคิดจะทิ้งฉันใช่มั้ย
‪นายพูดว่า "ไปก่อนเลย"
‪ฉันพูดว่า "ไป" ไม่ได้ให้ทิ้งฉันไป
‪นายพูดว่า "ไปก่อนเลย"
‪ฉันว่าจะจดจำนายไว้ในใจเหมือนเปลวไฟนิรันดร์
‪ลูกอีช่างบ่น
‪ทำไมมันกะพริบ
‪มาแล้ว!
‪เห็นมะ แค่นี้สิวๆ
‪(ลอนดอน)
‪ฉันรู้มันฟังดูเหมือนวัยเด็กที่ลำบาก ‪แต่พ่อทำให้ฉันเป็นฉันในวันนี้
‪นั่นอาจเป็นปัญหาของฉัน
‪ฉันหมกมุ่นอยู่กับการเอาชนะตลอดเวลา ‪ต้องเป็นที่หนึ่งในสิ่งที่ฉันทำ
‪จนฉันไม่ยอมผ่อนคลายหรือวางเฉย
‪นั่นปกติมั้ยคะ
‪ผมจะไปรู้ได้ยังไง
‪ว่าไงนะ
‪ผมไม่ใช่จิตแพทย์ ผมเป็นนักวิเคราะห์ข่าวกรอง
‪ขอโทษนะ
‪ตอนนี้ฉันมีเรื่องเครียดเยอะ
‪และคุณดูเหมือนคนที่คุยด้วยได้
‪มันหายากมากเลยนะในสายงานฉัน
‪ที่จะหาใครสักคนที่แค่รับฟัง
‪ขอบคุณครับ
‪ยังไงก็ตาม ขอโทษที่ลากคุณมาเกี่ยวข้อง
‪แต่จะใช้คอมพิวเตอร์ของคุณที่นี่
‪เอาให้แน่ว่าไม่มีใครแกะรอยข้อความของฉันได้
‪ทางที่ดีที่สุดก็คือส่งจากภายในระบบเอง
‪พวกเขาควรเพิ่ม ‪การรักษาความปลอดภัยมากกว่านี้
‪มันน่าอายมาก
‪รู้มั้ยว่า 99 เปอร์เซ็นต์ของระเบียบการแกะรอย
‪โฟกัสที่ความเคลื่อนไหวของบุคคลที่สาม
‪ไม่มีใครสงสัยว่า ‪การติดต่อมาจากภายในอย่างที่เห็นอยู่
‪ก็เลยต้องใช้คอมของคุณ ออฟฟิศของคุณ
‪เข้าได้แล้ว
‪แค่ต้องถ่วงเวลาคู่แข่งของฉัน ‪ซึ่งไม่ใช่คู่แข่งสักเท่าไหร่
‪(สวัสดี นักสืบดาส)
‪(หาใครอยู่รึเปล่า)
‪(หนีคุก)
‪(คืนวันพรุ่งนี้ สองทุ่ม ‪เครื่องแต่งกายทางการ ห้ามสาย)
‪(เพื่อนบ้านที่แสนดีของคุณ…)
‪วันนี้เราหมดเวลากันแค่นี้
‪ฉันจะต้องยุติการบำบัดเราไว้แค่นี้ก่อน ‪โชคดีนะคะ
‪หยุดนะ!
‪เห็นมั้ย
‪นี่ไงเราถึงคุยกันดีๆ ไม่ได้
‪เพราะฉันเริ่มไว้ใจใครเมื่อไหร่ ‪พวกเขาจะต้องเหยียบสัญญาณเตือนภัยใต้โต๊ะ
‪แล้วฉันก็ถูกบีบให้ทำอะไรแบบนี้
‪ไม่ได้โกรธนะ แค่ผิดหวัง
‪ฉันนึกจริงๆ ว่าคุณแตกต่างจากคนอื่น
‪หลอกฉันได้ครั้งหนึ่ง…
‪ฉันจะไปแล้ว และเมื่อเขาฟื้นขึ้น
‪คุณจะบอกเขาว่าคุณเผลอเหยียบสัญญาณเตือน
‪และด้วยความรีบร้อน ‪เขาก็เลยสะดุดล้มตรงประตู
‪และถ้าคุณไม่ทำตามที่บอก
‪ฉันอยากให้คุณจำเรื่องสำคัญแค่เรื่องเดียว
‪ฉันรู้จักเพื่อนร่วมงาน ‪และคนในครอบครัวของคุณทุกคน
‪และรู้ด้วยว่าคุณเคยดูเว็บอะไรบ้าง
‪โนแลน
‪ทัมบเว! มาๆ กอดกันหน่อย
‪ต่อให้ขอบคุณเท่าไหร่ก็ไม่พอ
‪ฉันแค่ดีใจที่ได้ทดแทนบุญคุณนายซะที
‪ฉันเลยติดหนี้นายแทน
‪- มา ทุกอย่างพร้อมแล้ว ‪- โอเค
‪- มีน้ำผลไม้กล่อง ‪- แจ๋วไปเลย
‪ทัมบเวมีชุดให้เราเปลี่ยน ‪เราจะได้ถอดชุดเหม็นๆ นี่ออก
‪โทษที
‪ทัมบเว นี่คือ จนท.จอห์น ฮาร์ทลีย์
‪เป็นเอฟบีไอ เรื่องมันตลกน่ะ
‪เพื่อนเขาหลายคน ‪เคยส่งเพื่อนนายหลายคนเข้าคุก
‪น่าตื่นเต้นเนอะ
‪ห้ามกินน้ำผลไม้
‪เข้าใจละ
‪นายได้แจ็คเก็ตเท่ ส่วนฉันได้ "เกิดมาแดนซ์"
‪เอาน่า อย่าหาเรื่องได้มะ
‪อย่างน้อยนายก็สบายตัว
‪ดูเหมือนนายจะวางแผนไว้หมดแล้ว
‪- อธิบายให้ฟังหน่อยได้มั้ย ‪- ได้ แผนเป็นงี้
‪ระหว่างงานปาร์ตี้
‪แขกกับคนงานจะต้องอยู่ในชั้นหลักเท่านั้น
‪ชั้นบนมีประตูไปสู่ห้องเก็บไข่
‪มันล็อกและมีคนคุ้มกันแน่นหนา
‪แต่มีทางเข้าอีกทาง ทางเข้าลับ
‪ฉันคิดไว้งี้
‪เราจะใส่ชุดดำแมตช์กัน
‪แล้วแอบย่องผ่านตัวประกอบเข้าไปในห้องนอน
‪จากนั้นก็แอบเข้าไปในห้องทำงาน ‪แล้วเอาของล้ำค่าเขาออกมา
‪นั่นไข่เหรอ
‪ขอโทษ
‪- นายโคตรเทพ ‪- ฉันรู้
‪เฮ้ย ไอ้หัวกรวย
‪แผนยอดเยี่ยมของนายคราวก่อนมีช่องโหว่
‪ที่นั่นมีการรักษาความปลอดภัยแบบไหน
‪หมอนี่เป็นพ่อค้าอาวุธ
‪ดังนั้นทุกตารางนิ้วของพื้นที่จะมีล็อก
‪ทุกทางเข้าออกมียามสองคน ‪สับเปลี่ยนตามสัญญาณเพื่อให้ตื่นตัวตลอด
‪ระหว่างสับเปลี่ยน ‪เรามีเวลาแค่ 45 วินาทีก่อนพวกเขาจะมาถึง
‪เรามีเวลาน้อยมาก
‪ในห้องคุมกล้องวงจรปิดที่โถงตะวันตก ‪มีคนเฝ้าอยู่เพียบ
‪มีกล้องแปดเคจับความเคลื่อนไหว 87 ตัว ‪พื้นที่จับภาพทับซ้อนกัน
‪ดังนั้นไม่มีจุดบอด
‪พวกเขาดูอยู่ตลอด ฟังอยู่ตลอด
‪เหมือนอเล็กซ่า แต่มีปืน
‪ตรงนี้แหละที่จะเริ่มยาก
‪ประตูห้องเก็บไข่ทำจากวัสดุระดับกองทัพ
‪ทางเข้าระบบไบโอเมทริก ‪ทำจากไทเทเนียมหนาครึ่งเมตร
‪ดังนั้นเจาะไม่ได้ ระเบิดก็ไม่ได้
‪ทางเดียวที่จะผ่านไปได้คือ ‪ใช้การยืนยันตัวตนด้วยใบหน้ากับเสียง
‪มีใบหน้ากับเสียงของคนคนเดียวที่จะเปิดได้
‪ซ็อตโต วอเช่
‪เราจะเอาหน้ากับเสียงเขามาได้ไง
‪ก่อนอื่นนะ ถ้าเป็นคนคิดบวกก็ช่วยได้
‪แต่เทคโนโลยีดีพเฟคสุดเจ๋ง ‪ก็ช่วยได้เหมือนกัน
‪น่ากลัวเนอะ
‪ถ้านายมีรูปในเน็ตมากกว่า 12 รูป
‪ฉันส่งคลิปที่นายกำลังเล้าโลมแพะ ‪ให้แม่นายดูได้เลย
‪ไม่ได้บอกว่าจะทำ แค่บอกว่าทำได้ถ้าจะทำ
‪ถ้าฉันมีเวลากับรูปมากพอ
‪แต่เดี๋ยวนะ ยังมีอีก
‪ต้องใช้รหัสผ่านแบบสุ่มยาว 12 หลัก ‪ซึ่งจะเปลี่ยนทุกหกนาที
‪และต้องดูรหัสจากโทรศัพท์ ‪ของซ็อตโต วอเช่เท่านั้น
‪และโทรศัพท์ของซ็อตโต วอเช่ ‪อยู่ในกางเกงของซ็อตโต วอเช่
‪ใช่ แค่นี้สิวๆ
‪ไม่ ยังมีอีกอย่าง เรื่องสำคัญด้วย
‪ต้องใช้ลายนิ้วมือเขา
‪เพราะเขาไม่เคยอัพเกรดไอโฟน ‪รุ่นพระเจ้าเหา…
‪แปลว่าถ้าไม่มีลายนิ้วมือเขา ‪เราก็เอาไข่ออกมาไม่ได้
‪แม่เจ้า
‪เรียนรู้เป็นด้วย น่าทึ่งมาก
‪นายยังไม่วิ้งพอ
‪ฉันจะหาเสื้อกั๊กมาให้ใส่คู่กับกางเกงนะ
‪(วาเลนเซีย)
‪เช็กๆ ทราบแล้วเปลี่ยน แจ้งพิกัดด้วย นกดิน
‪นายไม่ต้องทำอย่างนั้น ฉันยืนอยู่ข้างนายเนี่ย
‪ฉันไม่ชินกับอุปกรณ์โง่ๆ พวกนี้
‪และฉันไม่ชินกับการทำงานกับคู่หู
‪ไม่ใช่คู่หู เราคบกันเพื่อผลประโยชน์
‪ฉันต้องการหย่า ลูกจะอยู่กับฉัน
‪มาลุยกันเถอะ
‪ฉันจะไปเอาลายนิ้วมือ ‪นายไปเอาโทรศัพท์ของซ็อตโต วอเช่
‪มีแขกไม่ได้รับเชิญ
‪ใช่ ไม่ใช่เรื่องใหญ่ เรารู้ว่านางจะมา
‪เรามาเอาไข่ ไม่ใช่นาง
‪เรื่องของนาย ฉันเข้าไปละ
‪จะทำอะไรน่ะ นี่ไม่อยู่ในแผน
‪แผนเปลี่ยนแล้ว
‪สวยมาก
‪หมายถึงประติมากรรมนะ
‪ขอโทษนะคะ เรารู้จักกันเหรอ
‪พอสวมหน้ากากอย่างนี้แล้วฉันดูไม่ออกเลย
‪ดูออกรึยัง
‪จนท.ฮาร์ทลีย์!
‪ฝีมือคุณทั้งหมดจริงๆ ด้วย
‪ปลอมตัวได้เนียนมาก
‪เดาว่าคุณกับคุณบูธ เขาอยู่ไหนก็ไม่รู้นะ
‪มาที่นี่เพื่อขโมยไข่ใบที่สองตัดหน้าฉัน
‪- แฟร์ๆ กันทุกฝ่าย ‪- อย่าบอกอะไรนางทั้งนั้น
‪ผมไม่ได้มาขโมยไข่ ‪ผมมาเพื่อล้างมลทินให้ตัวเอง
‪แปลว่าผมต้องการแค่คุณ
‪เล่นบอกนางหมดเลยนี่หว่า
‪เราทั้งคู่รู้ว่าเรื่องนี้จะจบลง ‪ด้วยการที่คุณถูกใส่กุญแจมือ
‪ว่าไป ว่าไป
‪ระวังหน่อย เราไม่อยากเป็นจุดสนใจ
‪ผมไม่สน ผมจะไม่คลาดสายตาไปจากคุณ
‪เออดี เต้นรำกับนางซะงั้น
‪ไม่เลวสำหรับนักโทษ
‪ว่าแต่ทำงานกับคู่หูตัวแสบคุณเป็นไงบ้าง
‪เขาบอกคุณรึยังว่าไข่ใบที่สามอยู่ไหน
‪ถ้าเขาบอก ผมก็ไม่บอกคุณหรอก
‪แสดงว่าไม่ได้บอก เขาคงไม่เชื่อใจคุณ
‪คุณเชื่อใจคู่หูคุณมั้ย
‪อะไรทำให้คุณคิดว่าฉันมีคู่หู
‪ไม่มีใครทำอย่างคุณได้ด้วยตัวคนเดียวหรอก
‪เป็นไปไม่ได้
‪แล้วไงคะ
‪คุณจะจับฉันตรงนี้เลยเหรอ
‪ไม่มีทั้งตราหรือปืน อยู่นอกเขตอำนาจ
‪แถมยังต่อหน้าอาชญากรทั้งห้องอีก
‪คุณวางแผนอย่างนั้นเหรอคะ จนท.ฮาร์ทลีย์
‪เวรเลย
‪เขามาแล้ว! ได้ลายนิ้วมือแล้ว รีบเผ่นเร็ว
‪หรือคุณอาจจะวางแผนไม่รอบคอบ
‪คุณจะไปกับผม ปาร์ตี้จบแล้ว
‪เห็นคุณเต้นรำกับชายคนนี้ ‪ในงานเลี้ยงของผม เล่นเอาอิจฉาเลย
‪ก็ฉันต้องหาทางทำให้คุณสนใจนี่คะ
‪ใช่มั้ย
‪ขออนุญาตนะครับ
‪อย่างที่คุณบอก นี่งานเลี้ยงของคุณ
‪ขอโทษครับ
‪เราต้องสอยโทรศัพท์เขา
‪ไม่ใช่เสียเวลาเจ๊าะแจ๊ะกับเจ๊บิชอป
‪ไม่ต้องห่วง ได้มาแล้ว
‪ขอโทษครับ
‪จริงดิ ยอดมาก!
‪รู้ได้ไงว่าซ็อตโต วอเช่จะขอแทรก
‪ซ็อตโต วอเช่เป็นจ่าฝูงที่สูง 165 ‪มีปมแบบนโปเลียนตามตำรา
‪ดังนั้นถ้ามีชายอื่น ‪เต้นรำกับผู้หญิงที่สวยที่สุดในงานของเขา
‪เขาไม่มีทางเลือก ‪นอกจากจะเข้าแทรกและแสดงอำนาจ
‪ไอ้คนเจ้าเล่ห์
‪ไปเรียนมาจากไหน เอฟบีไอสอนเหรอ
‪ม.ปลาย
‪ทุกท่านครับ
‪ผมมีความยินดีเป็นอย่างยิ่ง ‪ที่จะต้อนรับทุกท่านในบ้านหลังเล็กๆ ของผม
‪ถึงเวลาแล้ว เขากำลังคุยโว
‪พ่อผมเป็นคนที่มีความมั่นใจสูง…
‪ต่อขั้นตอนที่สอง
‪ขอโทษจริงๆ ครับท่าน
‪ไอ้โง่!
‪อย่าแตะฉันนะ เจ้าไพร่
‪ขออภัยด้วยครับ
‪ขออภัยอย่างสูง
‪ฉันไม่ต้องการคำขอโทษ ฉันต้องการห้องน้ำ
‪พาคุณท่านไป
‪เชิญทางนี้ครับ
‪ผมจะพาไปทำความสะอาด
‪ปืนกระบอกนี้เคยเป็นสมบัติล้ำค่าของพ่อผม
‪ผมเก็บมันไว้แนบใจตั้งแต่วันที่ผมใช้ฆ่าเขา
‪ตอนเด็กผมไม่เคยได้รับอนุญาตให้แตะต้อง
‪ทางนี้ครับ
‪เหมือนที่ใช้ในเรื่องโลนเรนเจอร์
‪เฮ้
‪เกิดอะไรขึ้นที่นั่น
‪มีคนทำไวน์หกใส่แขก พวกเขาได้รับอนุญาต
‪ทะแม่งๆ นะ ผมจะแจ้งยาม
‪อย่าโง่น่า นายอ่านนิยายสายลับมากไปแล้ว
‪ผมคิดถึงพ่อทุกวัน
‪คำพูดอมตะของเขาคือ
‪"พรานที่เก่งกาจใช้กระสุนแค่นัดเดียว"
‪เชิญสนุกกับราตรีนี้ครับ
‪ไม่
‪ต้องไปแล้ว
‪เอาละนะ ค่อยๆ
‪คุณพระช่วย!
‪นี่คนหรือกำแพงใส่สูท
‪ทำอะไรน่ะ
‪พยายามทำลายภารกิจ
‪งั้นก็ทำสำเร็จแล้ว หาลายนิ้วมือ
‪ให้ตายสิ!
‪เร็วเข้า ไอ้จิ๋ว แกอยู่ไหน
‪เวร
‪เจอแล้ว
‪โทรศัพท์
‪โอเค ได้เวลาใช้แอป
‪ซ็อตโต วอเช่
‪(ยืนยันตัวตนสำเร็จ)
‪เนอะ
‪(เตือนภัย - ห้องจัดแสดง ‪ประตูห้องนิรภัยเปิด)
‪ผมนึกว่าคุณวอเช่ยังอยู่ที่ปาร์ตี้
‪ส่งทีมไป
‪รปภ. มีสถานการณ์ฉุกเฉิน
‪เฮ้!
‪รู้มั้ย สำหรับคนที่อ้างว่าตัวเองบริสุทธิ์
‪คุณอยู่กับอาชญากรหลายคนนะ
‪ผมบริสุทธิ์
‪แต่เขาขโมยเก่งมากสำหรับครั้งแรก
‪- ฉันไม่เก่ง ‪- เก่ง
‪- อย่าพูดอย่างนั้น ‪- อย่าถ่อมตัวสิ
‪- หุบปาก ‪- เฮ้ คนขี้เขินอยู่ทางนี้
‪เขารับคำชมไม่เก่ง
‪คุณต้องเข้าใจนะ บิชอปอยู่เบื้องหลังทั้งหมด
‪เธอจัดฉากใส่ความผม
‪ถ้านี่เป็นฝีมือบิชอป ‪และคุณบริสุทธิ์จริงๆ ก็พิสูจน์สิ
‪เอาสิ ใส่กุญแจมือเพื่อนคุณ
‪เราไม่ใช่เพื่อนกัน
‪- ผัวหาบเมียคอน ‪- ไม่ใช่ผัวเมีย
‪- หลวงกับน้อย ‪- ไม่มีใครเป็นเมียใคร
‪หุบปากนะ ทั้งสองคน
‪ใส่กุญแจมือเขาซะ ไม่งั้นฉันจะจับทั้งคู่
‪จะเอายังไง จนท.ฮาร์ทลีย์
‪ขอโทษนะ พวก
‪ไม่เอาน่า!
‪- นายถูกจับแล้ว ‪- จะฟังนางเหรอ
‪หลังจากผ่านอะไรๆ มาด้วยกัน…
‪ตัวรักเค้ามั้ย
‪ฉันเกลียดนาย
‪จะให้มือขาดรึไง ให้ตายสิ!
‪เห็นมั้ย
‪ผมเป็นคนดี
‪แต่บางครั้งผมก็ทำเรื่องเลวๆ
‪- ฮาร์ทลีย์ ‪- ไปหยิบไข่แล้วรีบเผ่นกัน
‪เดี๋ยว ไม่อยากคุยเรื่องเมื่อกี้เหรอ
‪- พูดเรื่องอะไร ‪- โมเม้นต์ของเรา
‪- เราไม่มีโมเม้นต์ ‪- เรามีโมเม้นต์กัน
‪หาอะไรเป็นพิเศษหรือแค่ดูไปเรื่อยๆ คะ
‪คุณดูเยินมาก
‪รู้มั้ย มีทางเข้าที่ง่ายกว่า
‪แต่ฉันว่าคุณคงทำไม่ได้หรอก
‪ในเมื่อฉันได้ไข่มาสองใบแล้ว
‪ฉันจะให้โอกาสคุณรับข้อเสนอฉันอีกครั้ง
‪ผมขอเสนอบ้าง
‪- คุณถูกจับแล้ว ‪- จะบ้าตาย
‪ดูสถานการณ์บ้างเหอะ
‪บอกแล้ว เรื่องนี้จะจบเมื่อคุณถูกใส่กุญแจมือ
‪นายนี่มันน่าขายหน้า เขาน่าขายหน้ามาก
‪จะบอกอะไรให้นะ จนท.ฮาร์ทลีย์
‪อยากจับฉันเหรอ
‪ก็มา…
‪จับสิ
‪ผมแค่อยากได้ไข่ โทษที น่าอายมาก
‪ใจเย็นๆ
‪นี่แหละเย็นแล้ว
‪ขอตัวนะครับ
‪เฮ้ย ฉันไม่… ไม่นึกว่านางจะใช้กุญแจมือ
‪นางแน่มาก
‪ให้ตาย โด่ขึ้นมาเฉยเลย
‪ห้ามบอกใครเรื่องนี้นะ
‪- ไม่บอกใครแน่ สัญญา ‪- โอเค
‪โอเค
‪เดี๋ยวก่อน ไม่ อย่ายิง อย่ายิง
‪ไม่ได้พยายามจะแฉคนอื่นหรอกนะ ‪แต่เราไม่ได้ขโมยไข่นาย โอเคปะ
‪คือว่า เราพยายามแหละ
‪แต่นางได้ไป
‪เขาพูดความจริง
‪อย่างนั้นเหรอ
‪ขอบคุณ เอาละ
‪อยากสารภาพมั้ย คุณผู้หญิง
‪ยินดีที่ได้ทำธุรกิจกับคุณค่ะ
‪ฉันบอกแล้วว่าพวกเขาจะมา
‪อะไรวะ…
‪อรุณสวัสดิ์ คุณสุภาพบุรุษ
‪ใต้สนามสู้วัวนี่ ‪จะไม่มีใครได้ยินเสียงพวกแกกรีดร้อง
‪นั่นเรียกว่าการบอกเป็นลาง
‪- ฉันรู้น่า ‪- แค่บอกเผื่อไว้
‪- ฉันรู้จักคำนี้ ‪- นายดูไม่เหมือนจบเอกอังกฤษ
‪- หุบปาก ‪- บอนจิออร์โน ทุกคน
‪- เยี่ยมเลย ‪- ฉันเอาแชมเปญมาด้วย
‪ฉันว่าจะแนะนำพวกคุณ แต่น่าจะรู้จักกันแล้ว
‪ผู้ร่วมธุรกิจที่น่ารักของฉัน
‪ใช่
‪บอกแล้วว่าบิชอปมีคนทำงานด้วย
‪เป็นการคบกันเพื่อผลประโยชน์
‪คุ้นกับคอนเซ็ปต์นี้อยู่แล้วเนอะ
‪คืองี้ คุณวอเช่สุดหล่อคนนี้
‪ครอบครองไข่ใบที่สองอยู่แล้ว
‪ฉันเลยยื่นข้อเสนอให้เขา
‪ซึ่งทำให้เรามาถึงส่วนที่
‪คุณจะบอกเราว่าไข่ใบที่สามอยู่ไหน
‪จะไปตายที่ไหนก็ไป
‪แย่จัง ฉันอยากให้มันง่ายจริงๆ
‪แต่ไม่เป็นไร ฉันจะเค้นข้อมูลจากคุณ ‪ด้วยการทรมานเขา
‪โทษนะ ว่าอะไรนะ
‪ชอบแผนนี้จัง
‪พวกคุณมีความผูกพันที่พิเศษ
‪ไม่งั้นจะเสี่ยงชีวิต
‪เพื่อขโมยไข่ไปทำไม
‪ใช่มั้ย จนท.ฮาร์ทลีย์
‪ไม่มีความผูกพันระหว่างเรา ผมแทบไม่รู้จักเขา
‪บูธ บอกนางสิว่าเราไม่ใช่เพื่อนกัน
‪- นางรู้เรื่องของเราแล้ว เพื่อน ‪- อย่ามามั่ว
‪นางรู้สัมพันธ์พิเศษของเรา ‪นายเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวฉัน
‪ไอ้บ้า เขาโกหก
‪ถ้านางทำให้นายเจ็บมาก ‪ถ้านางเริ่มสรรหาวิธีการแผลงๆ
‪ฉันก็จะไม่มีทางเลือกนอกจากบอกทุกอย่าง
‪เอาละ คุณบูธ ไข่ใบที่สามอยู่ไหน
‪โอเค จะเริ่มละนะ
‪ไม่ อย่า เดี๋ยวก่อน
‪ให้ตายสิ
‪ก็ได้…
‪ไม่นะ
‪เดี๋ยวเราจะได้รู้กันว่า ‪คุณเป็นเพื่อนแบบไหน คุณบูธ
‪เพราะเราจะไปยังที่โปรดของฉันแล้ว
‪ไม่นะ
‪ไม่ อย่า…
‪เลิกเล่นเกมซะที ที่รัก
‪ถ้าคุณอยากให้เขาพูด ต้องใช้วิธีนี้
‪ถอดเสื้อทำไม
‪- เขาถอดเสื้อทำไม ‪- ไม่รู้
‪บางครั้งวิธีเก่าๆ ก็ได้ผลดีที่สุด ‪ขอโทษนะ ทูนหัว
‪เอาละๆ จนท.พิเศษฮาร์ทลีย์
‪มอง! มองดูเพื่อนแกสิ
‪ไข่อยู่ไหน บอกมา!
‪บูธ ขอร้องละ
‪โอเค หยุดเถอะ ฉันยอมบอกแล้ว
‪- มันอยู่ในอียิปต์ ‪- ที่ไหนในอียิปต์
‪มีห้องลับในพีระมิดใหญ่
‪เครื่องไลดาร์ตรวจเจอเมื่อหนึ่งปีก่อน ‪แต่ยังไม่มีใครเปิดดู
‪รู้ได้ไงว่าไข่อยู่ในนั้น
‪แม่ผมเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านอียิปต์
‪ผมอ่านอักษรอียิปต์โบราณ ‪ได้ก่อนภาษาอังกฤษซะอีก
‪ห้องลับนั้น
‪คือสุสานลับของคลีโอพัตรา
‪พวกเขาฝังไข่ใบที่สามไว้ที่นั่น ‪ตอนที่อีกสองใบหายไป
‪ผลสแกนชัดมากว่ามันตั้งอยู่ในนั้น
‪ไข่ใบที่สามไม่เคยออกจากอียิปต์
‪เขาไม่ได้โกหก ฉันเคยอ่านเรื่องห้องลับ
‪พูดยากตรงไหน
‪เราฉลองกันดีมั้ย
‪แด่จุดจบของการทำธุรกิจ
‪และจุดเริ่มต้นของความสุข
‪- คือว่า… ‪- ไม่เอาน่า
‪เดาไม่ออกเหรอว่าจะเป็นแบบนี้ พ่อมือใหม่
‪ยาม!
‪ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‪เราแค่กำลังดื่มแชมเปญกัน
‪แล้วจู่ๆ เขาก็ล้มลงไป
‪และจบฉาก
‪หลอกมานานแล้วเหรอ
‪นานแล้ว
‪รู้มั้ย คุณผู้หญิง ผมชักเกลียดคุณแล้ว
‪ฉันก็อยากอยู่ดูนะว่าจะเป็นยังไงต่อ
‪แต่ฉันไปเดทกับพีระมิดบิ๊กเบิ้มสายแล้ว
‪อยากเห็นจังว่าจะเป็นยังไงต่อ
‪น่าตื่นเต้นจริงๆ
‪นางร้องเพราะนะ
‪นายควรรับข้อเสนอของนางตั้งแต่อยู่ในคุก
‪ส่วนนายก็ไม่ควรทำให้เราถูกแฟนนางจับได้
‪ฉันทำให้เราถูกจับได้ตรงไหน
‪ถ้านายไม่รู้ก็แปลว่านายโง่กว่าหน้าฉัน
‪ให้ตาย! ตกใจหมด
‪นายดูเมาๆ เหมือนซอมบี้
‪พวกแกเป็นคนทำ
‪เป็นความผิดพวกแก นางเป็นของฉัน
‪ที่รักๆ แม่สาวนั่นระดับดอกฟ้า
‪ส่วนนายดูเหมือน…
‪ทารกกล้ามโต
‪ฉันไม่คิดว่าจะไปกันรอดหรอกนะ
‪- ส่วนสูงต่างกันแถมยัง… ‪- เวรแล้ว
‪เดี๋ยวก่อน มาคุยกันก่อน
‪- จอห์น นายโดนยิงมั้ย ‪- ไม่ รอดแบบปาฏิหาริย์
‪อะไรนะ เป็นไปไม่ได้
‪นายหลุดไงได้
‪- เขายิงโดนกุญแจมือ ‪- เขายิงโดนด้วยเหรอ
‪ฟลุคน่ะ
‪เราจะออกไปจากที่นี่
‪ออกไปกันจริงๆ
‪เฮ้ จะไปไหนน่ะ เราเป็นคู่หูกันนะ
‪ตกลงเราเป็นคู่หูกันแล้วเหรอ ไม่ เราจบกัน
‪ตั้งแต่นายปล่อยให้บิชอปเอาไฟช็อตฉันแล้ว
‪นายจะไม่มีวันหาบิชอปเจอถ้าไม่มีฉัน
‪ฉันรู้ว่านางจะไปไหนเพราะนาย
‪- ดังนั้นลาก่อน ‪- ฉันโกหก
‪- หมายความว่าไง "โกหก"
‪ฉันโกหกทุกเรื่อง ทั้งหมด
‪ฉันโกหกนาย โกหกนาง โกหกพระเจ้าด้วย
‪ทุกคน
‪ฟังนะ ประเด็นคือไข่ใบที่สามไม่ได้อยู่ที่อียิปต์
‪เออ ฉันไม่สนเรื่องไข่
‪ฉันแค่อยากจับบิชอปและกู้ชื่อให้ตัวเอง
‪ใช่ แต่นายจะไม่มีทางถึงตัวบิชอป ‪ถ้านายไม่ไปหาไข่
‪และฉันรู้ว่าไข่อยู่ที่ไหน
‪แค่พาฉันไปจากที่นี่
‪ฉันจะได้ไข่ ส่วนนายได้ตัวบิชอป
‪เอาน่า
‪นะจ๊ะ
‪คิดว่าไง
‪ได้ยินมั้ย
‪เฮ้
‪บนนี้
‪เราจะกลืนไปกับผู้คน ไม่มีอะไรยาก
‪ชิบหาย!
‪ฉันว่าเราไปกันดีกว่า
‪เวร
‪- ไม่ อย่าขยับ ‪- ทำไม
‪วัวสายตาไม่ดี แต่มันรับรู้ถึงการเคลื่อนไหว
‪นายกำลังนึกถึงจูราสสิค พาร์ค
‪ไม่! ฉันเคยดูสารคดีสัตว์โลก ‪ที่มีเดวิด แอทเทนเบอเรอห์
‪นายกำลังนึกถึงริชาร์ด แอทเทนเบอเรอห์ ‪จากจูราสสิค พาร์ค
‪วาโมโนส วาโมโนส พวกเขากำลังบอกให้ฉันวิ่ง
‪ถ้านายวิ่ง นายตาย
‪ตอบมา มีเจฟฟ์ โกลด์บลูมด้วยมั้ย
‪พระเจ้า! จูราสสิค พาร์คจริงๆ ด้วย ‪มีเจฟฟ์ โกดล์บลูม
‪ไอ้หอก!
‪วิ่งหนีซะ ไม่งั้นตาย
‪ขอบคุณ
‪นายมีปัญหาอะไร
‪อย่าวิ่งเหรอ
‪จะอารมณ์เสียแบบนี้ทั้งทริปเลยรึไง
‪รอดูยานพาหนะของเราก่อน ‪จะต้องถูกใจนายแน่
‪สนุกใช่มะ
‪ขึ้นรถไฟแบบไม่เสียตังค์
‪เคยดูเรื่องการเดินทางของซัลลิแวนมั้ย
‪ไม่เคย
‪และไม่ ไม่สนุก โอเคมะ พูดมา
‪เราจะไปไหนกัน ไข่ใบที่สามอยู่ไหน
‪เอาละ ก็ได้
‪ฉันคิดเรื่องนี้อยู่นานมาก ฉันบอกนายไม่ได้
‪หมายความว่าไง บอกไม่ได้
‪ไม่ใช่ "ไม่ได้" หรอก แต่ "ไม่บอก" มากกว่า
‪พาฉันไปหาไข่ใบที่สาม บูธ
‪กล้าเหรอ
‪เอาเลย
‪ทำไม่ได้ใช่มั้ยล่ะ
‪เพราะถึงนายจะวิ่งพล่านไปทั่วกับฉัน ‪เล่นติ๊งต่างเป็นโจร
‪แต่นายไม่ใช่คนเลวจริงๆ ทูนหัว
‪ขอบอกอะไรตรงๆ นะ
‪ใจตกไปที่ตาตุ่ม
‪ฟังนะ ไม่ใช่ว่าฉันไม่แคร์นาย
‪ฉันไม่แคร์ใครเลยต่างหาก
‪พ่อฉันเป็นโจร
‪เป็นพวกต้มตุ๋น
‪เก่งที่สุด
‪ในวันเกิดปีที่ 13 ของฉัน พ่อไม่มา
‪ฉันกับแม่ไม่เคยเจอเขาอีกเลย
‪พ่อเราเฮงซวยจริงๆ เลยนะ
‪ปาฏิหาริย์แล้วที่เราไม่เป็น ‪นักเต้นเปลื้องผ้าทั้งคู่
‪นั่นสิ
‪ฟังนะ พ่อนายเป็นตำรวจ นายเลยมาเป็นโจร
‪ส่วนพ่อฉันเป็นโจร ฉันเลยมาเป็นตำรวจ
‪เราไม่ต่างกันเท่าไหร่
‪ฉันจะไม่ขอให้นายแคร์ฉันหรอก บูธ
‪ฉันจะขอให้นายช่วยฉัน
‪ช่วยฉันจับบิชอปและล้างมลทินให้ฉัน
‪แล้วฉันจะช่วยให้นายเป็นโจรปล้นงานศิลป์ ‪เบอร์หนึ่งของโลกอีกครั้ง
‪มันเป็นโอกาสเดียวที่ฉันจะได้ชีวิตคืนมา
‪ขอร้องละ
‪เมษายน ปี 1945
‪กองทัพแดงอยู่ที่ประตู ‪หลายวันหลังจากยึดเบอร์ลินได้
‪เกมจบแล้วสำหรับพวกนาซี
‪นั่นคือตอนที่คนถูกลืม ไม่มีความสำคัญ ‪ชื่อรูดอล์ฟ ไซค์
‪นายหน้าหาของเก่า ‪และงานศิลป์ส่วนตัวของฮิตเลอร์
‪และเป็นชายคนเดียวที่ลือกันว่า ‪เคยถือไข่อัญมณีใบที่สามของคลีโอพัตรา
‪ในมือเขา
‪เขากระโดดขึ้นเรือกลไอน้ำ ‪แล้วหนีจากเยอรมนีไปอาร์เจนตินา
‪เอกสารระบุว่า ‪เขาเดินทางพร้อมกระเป๋าใบเดียว
‪กับตู้คอนเทนเนอร์หนักห้าตันอีก 16 ตู้ ‪ระบุว่าขน "อะไหล่เครื่องจักร"
‪เอาละ ทำไมนายหน้าหางานศิลป์ ‪ถึงทิ้งผู้อุปถัมภ์ของเขา
‪และเดินทางครึ่งโลก
‪พร้อมกับสิ่งที่อ้างว่า ‪เป็นอะไหล่เครื่องจักรหนักเกือบร้อยตัน
‪นานนับ 70 ปี นักสืบมือสมัครเล่น นักล่าสมบัติ
‪กับผู้ใหญ่ที่ยังซิงทุกหนทุกแห่ง ‪เริ่มหมกมุ่นกับคำถามนี้
‪หมกมุ่นกับการค้นหาสิ่งที่พวกเขาเชื่อว่า ‪ต้องเป็นหลุมหลบภัยที่หายไปของฮิตเลอร์
‪ซ่อนอยู่ที่ไหนสักแห่งในอเมริกาใต้
‪และพ่อฉันก็เป็นหนึ่งในนั้น
‪เขาใช้เวลาทุกสุดสัปดาห์หมกตัวอยู่ในออฟฟิศ
‪อ่านแผนที่เก่าๆ กับแฟ้มที่ถูกเปิดเผย
‪ทุกวันหยุด เขาจะขับไปไกลหลายชั่วโมง ‪เพื่อร่วมงานประมูล
‪ซึ่งเขาจะประมูลของที่ประหลาดที่สุด
‪รวมถึงนาฬิกาข้อมือ
‪และไม่ใช่นาฬิกาทั่วไป เป็นนาฬิกาของ ‪รูดอล์ฟ ไซค์นายหน้าค้างานศิลป์นาซีน่าขนลุก
‪นาฬิกาที่พ่อเลือกจะรักมากกว่าฉัน
‪พ่อเฮงซวย
‪ไม่เคยอยากยุ่งกับ ‪การตามล่าสมบัติของพ่อหรอก
‪แม้หลังพ่อตายไปแล้ว
‪นั่นเป็นงานอดิเรกเขา อยากทำก็ทำไป
‪แต่เมื่อฉันค้นพบว่าอะไรซ่อนอยู่ข้างในนั้น
‪ฉันรู้ทันทีเลยว่าสิ่งที่ฉันถืออยู่
‪คือความลับไปสู่พิกัดของไข่ใบที่สาม
‪(อาร์เจนตินา)
‪บูธ นายให้ฉันเดินทางสามวัน
‪เราเดินวนเป็นวงกลมนานแปดชั่วโมงแล้ว
‪หวังว่าแผนที่นั่นจะถูกนะ
‪ใจเย็น เราหาเจอแน่
‪สมมติว่าเราเจอ
‪เราจะแน่ใจได้ยังไงว่าไข่อยู่ที่นั่นจริงๆ
‪หมายความว่ายังไง
‪ฉันเข้าใจว่านายนาซีรูดอล์ฟจมูกแดง
‪คือคนที่ถูกลือว่าเป็นคนสุดท้ายที่ได้ถือไข่ใบนั้น
‪และมีคนลือว่าหลุมหลบภัยลึกลับนี่ ‪เก็บสมบัติที่ถูกขโมยไปทั้งหมด
‪นายแน่ใจได้ยังไงว่าไข่ใบที่สามอยู่ที่นั่นจริงๆ
‪ศรัทธา
‪ศรัทธาเหรอ
‪โทษนะ แค่อยากคุยกันให้ชัด
‪เราออกมากลางป่ากลางเขาเพราะศรัทธาเหรอ
‪หรือ "สังหรณ์" ก็ได้ถ้านายไม่อินกับศาสนา
‪ไม่
‪รู้มั้ย ฉันอินกับแผนดีๆ
‪แผนฉลาดๆ ตรงกันข้ามกับที่ทำอยู่นี่
‪ใจเย็นน่า ฉันมีข่าวดี
‪ถ้าฉันอ่านลายแทงถูกต้อง
‪เรามาถึงแล้ว
‪- ถึงไหน ‪- ถึงแล้ว
‪กากบาทบอกจุด
‪กากบาท… จุดอะไร กากบาทบอกจุด
‪เรามาถึงแล้ว ที่นี่ไง เก่งมาก!
‪- อย่าตะคอกใส่กันสิ ‪- นายหาเจอแล้ว บูธหาเจอแล้ว
‪ไม่มีหลุมหลบภัย ไม่มีอะไรเลย
‪- ฉันแค่พูดตามลายแทง ‪- ไม่มีหลุมหลบภัย
‪บอกหน่อย ลายแทงว่ายังไง
‪อ้าว เวร
‪ใช่ ต้องเดินย้อนไปไกลเลย
‪รู้มั้ยว่าฉันโทษอะไร ฉันโทษเข็มทิศ
‪ฉันได้มาตอนเป็นลูกเสือ มันเพี้ยนๆ หน่อย
‪ฉันดูเข็มทิศไม่เก่ง
‪- ขอดูได้มั้ย ‪- ได้สิ
‪- ขอดูนี่ด้วย ‪- เอาไปเลย
‪รู้แล้วว่าปัญหาคืออะไร
‪- ไอ้นี่ละปัญหา ‪- ใจร้าย
‪รู้มั้ยว่าแบบไหนที่เรียกว่าใจร้าย ‪การลากฉันออกมากลางป่า
‪เดินทางมาครึ่งโลกเพราะลางสังหรณ์โง่ๆ
‪บ้าบอ!
‪ท่าทางจะจ่ายค่าไฟ
‪ต้องเป็นไฟฟ้าพลังน้ำแน่
‪ซึ่งหมายความว่ามีน้ำไหลอยู่ใต้ที่นี่
‪ดูประตูนั่นสิ ไม่มีอะไรซ่อนอยู่ด้านหลัง
‪เราจะเข้าไปได้ยังไง
‪เช็ดเข้!
‪ต้องล้อกันเล่นแน่
‪นั่นนาฬิกาพ่อนายเหรอ
‪เปล่า เป็นนาฬิกาลุงข้างบ้าน
‪เออ นาฬิกาพ่อฉัน
‪ไหนบอกว่าทำแตกไปแล้ว
‪ฉันเอาไปซ่อม มีปัญหามั้ย
‪ไม่ ไม่มีปัญหา ดีใจที่มันไม่กวนใจนาย
‪หุบปากทีเถอะ
‪แม่เหล็กสนุกดี เอาละ
‪พ่อ
‪ขอให้บ้าไม่เสียเปล่าเถอะ
‪ลืมไข่ไปซะ มาขโมยของพวกนี้กันดีกว่า
‪เราไม่ได้มาขโมยอะไรทั้งนั้น
‪ขโมยดิ เรามาขโมยไข่ไง
‪นายเข้าใจที่ฉันพูด
‪ฉันเป็นคนขโมย เรียกว่าขโมย ‪แล้วพอนายขโมย เรียกว่าอะไร
‪เราหุบปากกันดีมั้ย เรานี่หมายถึงนาย
‪นายหยาบคายด้วย
‪หยาบคายนี่แค่เริ่มต้น
‪เราจะหาไข่เจอได้ยังไง
‪ไม่รู้สิ
‪มองหากล่องที่เขียนว่า "ไข่" มั้ง
‪รู้มั้ยว่านี่คืออะไร
‪นี่คือ…
‪ใช่ นี่คือเมอร์เซเดส-เบนซ์ ‪กรอสเซอร์ 770 ปี 1931
‪เอาไปขายในราคา 25 ล้านได้ง่ายๆ
‪เหลือแค่สามคันในโลก สี่สิ!
‪ตอนนี้มีสี่คันแล้ว
‪โลหะหนาสามส่วนสี่นิ้ว
‪หุ้มเกราะ ติดกระจกกันกระสุน
‪ฝังทอง 24 กะรัต
‪นี่คือรถถังเปิดประทุน
‪และสภาพใหม่เอี่ยม ฉันพนันว่ามันยังวิ่งได้
‪น่าเสียดายที่มันผ่านมือคนชั่วนาซีมาก่อน
‪น่าเสียดายที่เราจะต้องเผามันทิ้ง
‪ว่าแต่คนเอามันลงมาได้ยังไง
‪แบกชิ้นเล็กๆ ลงบันไดมาแล้วประกอบใหม่เหรอ
‪มาทางนั้น
‪ที่นี่น่าจะสร้างจากเหมืองทองแดงเก่า
‪อุโมงค์พวกนั้นมโหฬารมาก ‪และไปไกลหลายกิโลเมตร
‪สร้างหลุมหลบภัย ขนสมบัติมา ปิดผนึกอุโมงค์…
‪เรียบร้อยโรงเรียนนาซี
‪โรงเรียนไทยได้มะ
‪ไม่ใช่อย่างงั้นโว้ย
‪ฉันรู้
‪(คลีโอพัตรา)
‪แปะฉลากไว้ด้วย นาซีหน้าโง่
‪กฎห้าวินาที
‪ไม่เป็นไร ไม่บุบสลาย ไม่มีรอยขีดข่วน
‪แน่ใจเหรอว่าไม่อยากเอาไปขาย ฉันรู้จักคน
‪ให้ฉันช่วยแล้วกัน
‪ซีนคุณแย่มาก
‪อียิปต์เหรอ
‪คิดจริงๆ เหรอว่าฉันจะแจ้นไปพีระมิด ‪เพราะเชื่อคำพูดคุณ
‪ฉันแค่ต้องรอให้พวกคุณหนีจากซ็อตโต วอเช่
‪แล้วคุณก็นำฉันมาหาไข่ใบที่สาม
‪ซึ่งฉันจะขอรับไปเอง
‪ส่งมา
‪มาสิ ไม่ต้องเขิน
‪เก่งมากจ้ะ พ่อหนูน้อย
‪ทิ้งอาวุธซะ!
‪ทางนี้! ไปฝั่งนั้น
‪นางหาเราเจอได้ยังไง
‪ฉันตามคุณมา นางคงตามฉันมา
‪ไม่รู้เลย!
‪ยิงพวกเขาทำไม ฉันนึกว่านายอยู่ฝั่งนั้น
‪ฉันอยู่ฝั่งนั้น แต่พวกเขายิงฉันก่อน
‪เราจะหนีไปได้ไง
‪ใช้ไอ้นั่น
‪ผมว่ามันไม่น่าจะขึ้นบันไดได้นะ
‪มันจะไม่ขึ้นบันได
‪คุ้มกันเราด้วย
‪- ไป! ‪- พยายามอยู่
‪ไปกันเลย
‪ไปเลย!
‪- ขว้างซะ ‪- อะไร
‪ขว้างเลย!
‪คุณสองคนไปกับฉัน ที่เหลือตามไป
‪ไป!
‪กระสุนหมด
‪จอด!
‪เวร!
‪บิชอป ไข่!
‪นายช่วยฉันไว้
‪นายรักฉัน นายคลั่งรักฉันด้วย
‪เวรแล้ว!
‪ถนนขาด
‪เกาะอะไรไว้ ถ้าเราหยุด พวกเขาจับเราได้แน่
‪ก็ปล่อยให้จับ
‪ไว้หนีทีหลัง ผมหนีได้ทุกครั้ง
‪ถีบตัวออกจากรถด้วยล่ะ
‪ผมอยากหารือเรื่องนี้กันก่อน
‪ชิบหายแล้ว!
‪เหมือนที่วางแผนไว้เลยใช่มั้ย
‪ฮาร์ทลีย์
‪ฉันจะคิดถึงนายนะ
‪เวร! ให้ตายสิ
‪ฮาร์ทลีย์
‪เฮ้ อยู่ไหนน่ะ ไอ้ยักษ์โง่
‪เรียกใครว่าโง่
‪ฉันอยู่นี่
‪- นายเลือกฉันมากกว่าไข่เหรอ ‪- เปล่า
‪- ดูเหมือนอย่างนั้นนะ ‪- เปล่าซะหน่อย
‪นายวิ่งลงน้ำเพื่อช่วยฉัน
‪ฉันทิ้งโทรศัพท์ไว้ในนั้น
‪ถ้าไม่รีบเดี๋ยวกู้ไม่ทัน
‪เอาทั้งเครื่องไปจุ่มในถุงข้าวสาร
‪นายนึกว่าฉันตายไปแล้ว
‪ฉันไม่ได้คิดว่านายตาย ฉันภาวนาให้นายตาย
‪ฉันเห็นนายว่ายน้ำจ๋อมแจ๋มเรียก "ฮาร์ทลีย์!"
‪ใช่ โอเค ฉันอยากช่วยนายขึ้นมา
‪ช่วยชีวิตนาย ทำให้นายมีความหวัง ‪แล้วค่อยกระชาก กดลงไป
‪ฟังนะ ผมจะไม่ทำให้เป็นเรื่องใหญ่หรอก
‪ผมจะไม่คุยทับ ผมไม่ใช่คนอย่างนั้น
‪จะมีคนพูดมั้ยว่านี่มันน่าอายมากสำหรับคุณ
‪ต้องมีอยู่แล้ว พวกเขาจะพูดแหละ
‪อาจจะทุกคนเลย
‪แต่นั่นไม่สำคัญในตอนนี้
‪สิ่งสำคัญก็คือคุณรู้ว่าคุณแพ้และผมชนะ
‪เรา
‪เราชนะ ด้วยกัน มิตรภาพ ทีมเวิร์ก
‪มันเรียกว่าสุภาษิตสอนใจท้ายเรื่อง
‪และสิ่งที่ผมอยากพูดมาหลายปี
‪พูดตอกหน้าคุณก็คือ…
‪รุกฆาต
‪รู้สึกดีชะมัด
‪ไข่อยู่กับฉันสองใบ คุณมีแค่ใบเดียว ‪คิดว่าตัวเองชนะงั้นเหรอ
‪ใช้อะไรคิด
‪ผมไม่จำเป็นต้องชนะเพื่อให้คุณแพ้
‪นั่นคือส่วนที่ดีที่สุดของเรื่องนี้
‪ตราบใดที่ผมมีไข่ใบที่สาม คุณก็ชนะไม่ได้
‪ผมไม่สนเรื่องเงินอีกต่อไปแล้ว
‪พูดตามตรง ได้มองหน้าคุณตอนนี้
‪หน้าคุณตอนนี้ แค่… ใช่ อย่างนี้แหละ
‪โฉมหน้าของไอ้ขี้แพ้ สั้นๆ คือ เลอค่า
‪เท่านั้นยังไม่พอ
‪โบนัสพิเศษ เพื่อนผมตรงนี้ซึ่งไม่คิดตังค์เพิ่ม
‪เขาจะพาคุณไปติดคุกตลอดชีวิต
‪ดังนั้น… เริ่ดเนอะ
‪- ลุกขึ้น ‪- ลุกขึ้น
‪บอกแล้วว่ามันจะจบแบบนี้
‪นายพูดถูก ฉันเป็นคนเลว
‪ฉันรู้ว่าแผนหลอกให้เชื่อใจต้องทำยังไง ‪เชื่อฉันเถอะ
‪นายไม่รู้จักฉัน บูธ
‪นายไม่รู้ว่าฉันทำอะไรได้บ้าง
‪อะไรวะ!
‪ดูเขาสิ
‪โฉมหน้าของไอ้ขี้แพ้ เลอค่า
‪ตลอดเวลามานี้นายทำงานให้นางเหรอ
‪ไม่ใช่ทำให้ ทำด้วยกัน
‪- แบบคู่หู ‪- ใช่ เราทั้งคู่คือบิชอป
‪เขาบอกคุณรึยังว่าไข่ใบที่สามอยู่ไหน
‪- ผมรักคุณ ‪- ฉันก็รักคุณ
‪- พร้อมมั้ย ‪- พร้อม
‪เซอร์ไพรส์!
‪ในหมากรุกมีบิชอปสองตัว
‪กับเบี้ยอีกเพียบ
‪ฉันส่งไข่ใบแรกให้เธอที่บาหลี
‪เธอแย่งใบที่สองจากซ็อตโต วอเช่
‪ส่วนใบที่สาม ‪ทางเดียวที่เราจะได้มันมา
‪นายต้องนำทางเรามาหามัน ซึ่งนายก็ทำจริงๆ
‪ฉันนึกว่านายจะต้องมองทะลุละครตบตา
‪"เราไม่ใช่คู่หูกัน ฉันจะล้างมลทิน
‪ฉันคือตำรวจ บลา บลา บลา"
‪พูดตามตรง ‪ฉันนึกว่าฉันแสดงเว่อร์ไปตอนอยู่ในคุก
‪- ไม่ค่ะ ที่รัก คุณเล่นละครเก่งมาก ‪- ไม่เหรอ จริงเหรอ
‪ซึ้งใจจริงๆ นายคิดว่าไง คิดว่ามากไปมั้ย
‪ก็มีตะหงิดบ้าง แต่รวมๆ ก็ดีมากนะ
‪"ดีมาก" เหรอ โอเค
‪ขอย้อนกลับแป๊บ
‪คุณเอาไฟช็อตเขา คุณช็อต "ข้างล่าง"
‪ใช่ พูดไปแล้ว โคตรเจ็บเลย
‪ฉันรู้ค่ะ ฉันขอโทษนะ มันจำเป็น
‪ไม่
‪มันเป็นทางเดียวที่ฉันจะแอบเอากุญแจ ‪ไขกุญแจมือให้คุณได้
‪นายหลุดได้ยังไง
‪ยังไงก็เถอะ ส่งไข่มา
‪ไข่
‪ปืนนั่นเปียกโชก ไม่มีทางที่…
‪ผมไม่ใช่หน่วยซีล
‪ไข่ใบที่สาม
‪- ขอบคุณ ‪- ไปเดินกัน
‪สรุปเป็นเรื่องโกหกทั้งหมดเหรอ ‪แม้แต่เรื่องเศร้าเรื่องพ่อนาย
‪เปล่า พ่อฉันเป็นนักต้มตุ๋นจริง และฉันเกลียดเขา
‪ฉันเลยตัดสินใจว่าจะต้องเก่งกว่าเขา
‪เอาชนะเขาในสิ่งที่เขาถนัด
‪บูธ อย่าคิดมากนะ
‪นายเก่ง เก่งจริงๆ เก่งกว่าคนส่วนใหญ่
‪ฉันมีแต่ความนับถือให้นาย
‪คราวหน้าขอให้โชคดีกว่านี้
‪เราก็อยากอยู่คุยด้วยต่อ
‪แต่เราต้องไปร่วมงานแต่งที่สำคัญมาก
‪และดูเหมือนเราจะมีของขวัญที่เหมาะที่สุด
‪ไม่เคืองกันนะ เพื่อน
‪มันเป็นงานของเรา
‪ไม่เคือง ขอให้สนุกกันนะ
‪คืองี้ ฉันชอบการตลบหลังดีๆ เสมอ
‪แต่ขอถามจริงจัง มีครีมกันแดดมั้ย
‪ฉันไม่ได้ทารองพื้น นี่สเปรย์ผิวแทน
‪(กรุงไคโร)
‪งานงดงามอย่างคืนนี้
‪นี่คือเหตุผลที่ ‪เมื่อผมจัดงานสมรสให้ลูกสาวคนเดียว
‪ผมเลยทุ่มไม่อั้น ‪เพื่อให้ได้ของขวัญที่ไม่มีใครเหมือน
‪ของขวัญที่คู่ควรกับราชินี
‪คลีโอพัตราของผม
‪เชิญชม เป็นครั้งแรกในรอบสองพันปี
‪ไข่อัญมณีล้ำค่าทั้งสามได้กลับมาอยู่ด้วยกัน
‪โอ้ พระเจ้า! เอ็ด…
‪เอ็ด ชีแรน!
‪ฉันรักคุณ!
‪เอ็ด ชีแรน ใครจะไปรู้
‪ให้ตาย เขาน่ารักจัง
‪ใช่ ผมชอบเขา
‪โปรดฟัง นี่เป็นการดำเนินการของตำรวจสากล
‪โปรดนั่งอยู่กับที่ เราจะใช้เวลาไม่นาน
‪จะทำอะไรน่ะ
‪- ดื่ม ‪- ดื่ม
‪พระเจ้า อย่ามาแตะต้องฉันนะ ขอโทษนะยะ
‪เข้ามาเลยสิ เข้ามา
‪เราขอรับไข่พวกนี้ไป ขอบคุณมากค่ะ
‪ไปจากที่นี่กันเถอะ
‪การครอบครองทรัพย์สินของนาซี ‪เป็นอาชญากรรม
‪คุณถูกจับแล้ว พ่อเจ้าสาว
‪นี่มันจะมากไปแล้ว
‪ปล่อยผมนะ รู้มั้ยว่าผมเป็นใคร ‪ผมเคยเล่นเรื่องเกมออฟโธรนส์!
‪ผมคือเอ็ด ชีแรนนะ พวกบ้า!
‪(ซาร์ดิเนีย)
‪(หกเดือนต่อมา)
‪ชีสเกาดานี่น่าผิดหวังมาก
‪เรือหรูขนาดนี้ นึกว่าจะมีชีสดีๆ
‪ไม่ใช่ชีส นั่นหมูดิบ
‪ได้ยินมาว่าพยาธิตัวตืดตัวผอมมาก
‪แปลกใจมั้ยที่เจอฉัน
‪เราแค่แปลกใจที่นายใช้เวลาหาเรานานขนาดนี้
‪จริงๆ แล้ว… ฉันขึ้นเรือมาตั้งแต่เมื่อวาน
‪พวกนายไม่ใช่คู่เดียว ‪ที่ร้องตอนร่วมรักกันเสร็จหรอก
‪รู้มั้ย เรื่องตลกคือ ‪หลังจากที่ดาสมาจับฉันที่ชายหาด…
‪ดูเหมือนเพื่อนไม่คบแล้วนะ
‪นางส่งฉันไปยังที่เดียวบนโลก
‪ที่แย่กว่าไอจีของนาง
‪แต่แล้วฉันก็จำได้ว่า
‪ฉันหนีเก่งมาก
‪ฉันเลยหนี
‪ฟังนะ ฉันโกรธมั้ยกับเรื่องที่เกิดขึ้นบนหาด
‪ไม่เลย แฟร์หมดทั้งเรื่องรักเรื่องไข่
‪ฉันมาแสดงความยินดีกับทั้งคู่
‪เยี่ยม ดีใจที่รู้สึกอย่างนั้น ต้องการอะไร
‪ฉันเชื่อในการให้อภัย เชื่อเสมอมา
‪แต่ฉันเป็นคนไม่ลืม
‪พูดเรื่องอะไร
‪ฉันกำลังพูดถึงตอนจบที่หักมุมของฉัน
‪รู้มั้ยว่าเงิน 300 ล้านที่ได้จากไข่พวกนั้น
‪ก่อนตลบหลังมหาเศรษฐีน่ะ
‪แจ่มนะ ขอบอก
‪ยังไงก็ตาม ฉันบอกใบ้เพื่อนเรา นักสืบดาส
‪แล้วก็บอกเรื่องบัญชีที่ปลอดภัยบนเกาะเคย์แมน
‪ที่พวกนายฝากเงินไว้
‪ปรากฏว่ามันไม่ได้ปลอดภัยอย่างที่หวัง
‪เอาให้เกลี้ยง
‪(ทรัพย์สินถูกอายัด)
‪เห็นมะ เราหายกันแล้ว
‪ทุกคนแพ้ ไม่มีใครได้เงิน ‪และเราเป็นเพื่อนกันได้อีก
‪เลิกพล่ามซะที มีข้อเสนออะไร
‪มีงานใหม่
‪เงินมากขึ้นสองเท่า ท้าทายขึ้นสามเท่า ‪แล้วก็ส่วนที่ดีที่สุด
‪เป็นงานที่ใช้โจรสามคน หนึ่ง สอง สาม
‪ให้เดานะ ถ้าเราไม่ตอบตกลง
‪นักสืบดาสกำลังตามมาจับเราอยู่ตอนนี้
‪ใช่ บนเรือที่เร็วมากด้วย
‪รู้มั้ยว่าฉันคิดว่าอะไรตลก บูธ
‪เทปออดิชั่นเรื่องแคทส์ของวิน ดีเซลเหรอ
‪การที่นายคิดว่าเราสองคนจะทำงานกับนายอีก
‪ลงไปจากเรือซะ
‪เยี่ยม ฉันจะส่งแปรงสีฟันแหลมๆ ‪ให้พวกนายไว้ป้องกันตัวในคุก
‪เดี๋ยว หยุดก่อน
‪นี่ เราต้องการงานใหม่อยู่ดี
‪ฉันรู้ว่าคุณทนเขาไม่ได้ แต่เขาเก่งนะคะ
‪- พวกคุณเข้าขากันดี ‪- ไม่ซะหน่อย
‪เข้าขากันออก
‪เชื่อใจฉันมั้ย
‪เชื่อใจเสมอ
‪- รักฉันมั้ย ‪- รักมาก
‪เท่านั้นแหละที่เราต้องการ
‪เราจะขโมยอะไรกัน
‪นี่
‪เรือถูกทิ้งครับ ไม่มีคน
‪(หมายแดง)
‪พร้อมมั้ย
‪อะไรจะผิดพลาดได้
‪ทุกอย่าง
‪อย่าคิดถึงฉันเกินไปล่ะ
‪บ๊ายบาย
‪คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี