FABUŁA OPARTA NA PRAWDZIWYCH WYDARZENIACH.
NIEKTÓRE JEJ ASPEKTY SĄ FIKCYJNE.
TERAZ GRAMY „CISZA”
INSPIROWANY PRAWDZIWYMI WYDARZENIAMI
MENU DNIA
DEBBIE KIEPSKO ODMIERZA CZAS
PSUJE TO DLA WSZYSTKICH
Przepraszam. Cześć.
Gdzie mam się zameldować...
Tak. Rozumiem.
CHIPSY ZIEMNIACZANE
TABLICA OBOWIĄZKÓW
PROSZĘ NIE ZMIENIAĆ PRZYPISANEGO OBOWIĄZKU!
NACZYNIA SYLVIANE – JACK
TABLICA OBOWIĄZKÓW NACZYNIA – JACK
KOMPOST – JACK
To kołatka! Jak głupia możesz być?
Nie ja jestem problemem.
Cześć.
Głodni.
Ja też lubię te ciasta.
Próbowaliście różowych?
Pyszne.
Jesteście stąd?
Razem 4,18 $.
Nie mogę tego już dłużej słuchać!
Tato!
Dotrwaliśmy do końca naszej ciszy.
Pamiętajcie, większość słów nic nie znaczy.
W ciszy między słowami znajdujemy prawdziwe znaczenie.
Wyłaniając się z okresu szlachetnego milczenia,
wchodzimy w okres szlachetnej mowy.
Ostrożnie wracajcie do słów.
Jeśli nie czujecie potrzeby mówienia, nie mówicie.
Ale jeśli chcecie podzielić się swoim doświadczeniem,
możecie zrobić to teraz.
Tak.
Cześć. Jestem Henry.
Dla mnie najtrudniejsze było niemyślenie o czasie.
Udało ci się to przezwyciężyć?
Chyba tak.
Nie wiem, czy to się liczy jako szlachetna mowa,
ale przez cały czas na twojej tunice wisi metka.
Doprowadzała mnie do szału.
Dziękuję.
Tak.
Jestem Lydia.
Niedawno się rozwiodłam. Odczuwałam straszną złość.
Ale mam wrażenie, że część jej odpuściłam, bo czuję się lżej.
To wspaniale, Lydio.
Mnie zostawiła żona.
Nie wątpię.
Co?
Chodź tu.
Dobra robota.
- Dzięki. - Naprawdę.
Dużo doświadczyłem, wiesz.
Nie czułem się całkiem oświecony.
Jak nazywa się połączenie buddyzmu i judaizmu?
Buddaizm.
- Pewnie. - Tak sądzę.
Cześć, jestem Jack.
To już wiesz.
Boże, mój głos brzmi dziwnie.
Wytwarzam własne mydło. Nie wiem, jak masz na imię.
Przepraszam, że cię uderzyłam.
Chciałam coś powiedzieć, ale nie było wolno.
Nie wiem, co we mnie wstąpiło.
Najbardziej boję się zostać sama.
Samotność mnie przeraża.
Dlatego postanowiłam wyjechać do Ameryki.
Całkiem sama.
Jakby to miało wszystko rozwiązać.
Wiesz, jak stoi się na skraju Wielkiego Kanionu,
nie mając z kim tego dzielić?
To okropne!
Takie smutne.
Dla mnie Ameryka miała być...
Obietnicą wielkiej podróży.
Ale były tylko parkingi i McDonaldy.
Jest tu dużo McDonaldów.
Nie masz pojęcia, co mówię...
Ewidentnie.
Ale lubię sposób, w jaki na mnie patrzysz.
Masz miłe oczy.
Nic między nami nie będzie.
Ponieważ...
Muszę skończyć pracować nad sobą.
Odnaleźć swoją tożsamość.
Nie patrzeć czyimiś oczami.
Właśnie. Przykro mi.
Zrozumiałem tylko „McDonaldy”.
Wiem, że to dziwne...
ale buduję...
domek na północy stanu.
Zechciałabyś mnie odwiedzić?
Ty... pojedź...
ze mną.
Tak. Pojadę.
POJECHAŁA ODWIEDZIĆ GO W LESIE.
BYLI MAŁŻEŃSTWEM PRZEZ 22 LATA.
NA PODSTAWIE ANTOLOGII „LITTLE AMERICA” OPUBLIKOWANEJ PRZEZ EPIC MAGAZINE
Napisy: Agnieszka Otawska