Chodź tu, synu.
Jest szósta rano. Czemu jesteś na nogach?
Chciałem się przygotować. Tak jak ty.
Nie możemy ruszać w świat jak wszyscy inni.
Chcesz, by traktowano cię jak mężczyznę?
Nie mogą zobaczyć cię w czymkolwiek innym
niż garnitur i krawat bez jednego zagięcia.
I wypastowane buty.
Nikt nie będzie mógł twierdzić, że jest lepszy,
jeśli pokażesz, że masz szyk i klasę.
Musimy pokazywać najlepszą wersję siebie. Rozumiesz?
Muszę już iść. Nie wolno nam też się spóźniać.
- Do boju, Mustangi! - Dobry mecz.
- Dziękuję. Miłego wieczoru. - Do widzenia.
Co za zwycięstwo.
Doceniam to. Dobranoc.
Gratulacje, Emory. Imponujący mecz otwarcia.
Możemy chyba powiedzieć w imieniu całego zarządu,
że jesteśmy ciekawi, co przyniesie ten sezon
i nasz pracowity dyrektor sportowy.
Co najmniej mistrzostwa krajowe.
Wszystko zgodnie z filozofią Cedar Cove. Na pochwały zasługują dzieciaki.
Ten nowy trener jest wyjątkowy.
Owszem.
- Dobranoc, Evelyn. - Dobranoc.
- Josephie. - Do następnego, Emory.
Oczywiście.
Doktorze Lawson, co za występ.
Kristo. Tak, można to tak nazwać. Co mogę dla ciebie zrobić?
Pracuję nad dużym tekstem i chciałam porozmawiać.
Teraz? A to dlaczego?
Opublikujemy coś za 12 godzin.
Mój naczelny chciał, żebym podkreśliła, że sport w Cedar Cove
wzbudzi w tym sezonie ogromne zainteresowanie.
- Czas uznać swoje zasługi. - To sportowcy zasługują na uznanie.
Zgoda. Może zasługują na dużo więcej, niż sądzisz.
Piętnaście minut.
Przepraszam, ale jestem dziś umówiony.
To może jutro rano, żebym zdążyła przed deadline'em?
Zgoda. Prześlij mi szczegóły SMS-em.
- Dobrze. - Świetnie.
Dobranoc.
Trenerze, piłka jest dla pana.
Nie ma szans, żeby nie został pan oficjalnie trenerem.
Dla najcenniejszego członka naszej drużyny.
Przemowa.
Dobra, dobra.
Dla niektórych z was to ostatni sezon w ramach tej drużyny.
Ani się obejrzycie, a już pójdziecie na studia i będziecie robili swoje.
Odejdźmy z hukiem. To świetny początek.
O rany, kocham was wszystkich.
No dobra. Słuchajcie.
Wiem, że macie plany z naszym urodzinowym chłopakiem.
Przepraszam. Urodzinowym mężczyzną.
Teraz, kiedy oficjalnie jesteś dorosły,
nie zapytam, co skłoniło cię do włożenia tego.
Ubierałeś się w ciemności? Ta koszulka jest dziurawa.
Co z tobą?
Jesteście zazdrośni, bo dobrze w tym wyglądam.
Sam nie wiem.
No dobra. Trenerze, wpadnie pan?
Trochę się spóźnię. Muszę coś załatwić.
Ale w razie, gdybym was nie spotkał, przyjazne przypomnienie.
Zapraszam.
Nasz kolejny mecz jest w Nowym Jorku.
Musimy się przygotować. Autokar rusza jutro o dziewiątej rano.
Co?
Nacieszcie się dziś wygraną. Zabawcie się.
Ale bądźcie odpowiedzialni. Dobra?
- Jasne. - No dobra.
Możemy ruszać.
Joł, co tam?
- Jest dobrze. - Dzięki. Jest dobrze.
Dziękuję.
Tak. Uśmiech.
Uśmiech.
- Mogę dostać autograf? - Nie ma sprawy.
Świetnie wam dziś poszło.
Dzięki.
Dziękuję.
JESTEM Z CIEBIE DUMNY, SYNU. IDZIESZ PO SUKCES.
DZIĘKI. UDANEGO LOTU, TATO.
Dawajcie. Nie traćmy czasu. Musimy poimprezować.
Hej. Dobra. Serio.
Joł, młody. Jedziesz z nami na imprezę?
Jeśli macie miejsce.
Ziomek, lepiej przygotuj się na starsze laski.
- Uważaj. - Chodź.
Hej.
Nie mam miejsca w aucie.
Odbieram parę dziewczyn z klubu Latinx.
No dobra.
- Widzimy się później. - Pewnie.
- Chodź, młody. - Spoko. Jedziemy.
- Spadamy stąd. - Dobra. Spadamy.
To dla Nicka najgorszy moment na kontuzję.
Dobrze to przyjął, pero ja… kiepsko to znoszę.
- Co mówią lekarze? - Mówią, żeby być cierpliwym.
No to powodzenia.
Właśnie. Kiedy minie ból w odcinku lędźwiowym,
może wrócić na treningi, ale z pewnymi ograniczeniami.
Lada chwila wróci.
Obyś miała rację.
Hej.
Solenizant. Feliz cumpleaños, Jace.
Dziękuję, pani Mendez.
Te ves guapo.
To znaczy „brzydki”.
- Hej. - Guapo?
- Przystojny. Chodźmy. - Dziękuję.
Widzimy się później, nie?
- Okej. - Hej.
To ilu rodziców przyjdzie potem do Royale'a?
Tak jak mówiłeś rano,
- posiedzimy do 22.00. - Dobra.
Może nawet wyjdziemy przed wami.
To dobrze. Zwłaszcza ty.
- Mam dla ciebie prezent. - Żartuję.
- Co tam, Jackie? - Hej, Drew.
Ładnie wyglądasz. Ładnie pachniesz.
Mamo, wszedłem w dorosłość.
Sto lat, młody człowieku.
Co to?
- Nie byłem na to gotowy. - Nie zrobisz żadnych dzieci.
Czy my już o tym nie rozmawialiśmy?
Kiedy byłeś mały. Tak jak mówiłeś, pachniesz jak mężczyzna.
Nawet nie chcę…
- Mam się bać tego, co jest w środku? - Otwórz.
Należał do twojego dziadka, a gdyby żył,
chciałby, żebyś go dostał.
„Synu, to twój czas, ciesz się chwilą”.
Mamo.
Dziękuję za wszystko, co dla nas zrobiłaś.
I obiecuję,
że pewnego dnia ci się odwdzięczę.
Nic nie musisz robić.
To moje zadanie: zadbać o to, byś stał się tym, kim powinieneś.
Zawsze będziesz typem, który nie opuszcza deski klozetowej.
- Zamknij się. Kocham cię, siostrzyczko. - Ja ciebie też. Sto lat.
No dobra.
- Na razie, mamo. - Pa.
- Gotowi? - Wiecie, co robimy.
Ale jesteś powolny.
- Hej. - Dawajcie.
Nie mamy całego dnia.
Kogo my tu mamy? Nie widziałam cię…
Od waszej wyprowadzki. Wciąż mam prezent na parapetówkę.
Sprzed roku?
Odwiedź nas kiedyś.
Stary. Jak możesz tego słuchać…
Jest impreza u Royale'a. Przyjdziesz, prawda?
Joł.
O rany.
Joł, Royale… czarny luksus do kwadratu.
Serio.
- Tak jest. - A ty, CJ?
Też tak żyjesz?
Trochę w tym stylu, tyle że w białej dzielnicy.
Trochę się dokształcisz z naszej kultury.
Tak jest.
W samą porę.
Trzyczęściowy dres?
Odpuszczam sobie duży wywiad, który miałem udzielić Kriście Cooke,
żeby pograć z tobą.
Dobrze będzie się trochę spocić.
Jak często ostatnio trenujesz?
Dziecko, praca, te cholerne wieczorowe zajęcia…
Ciężko coś wcisnąć, ale robię, co mogę. A ty?
Praca… i recitale mojego dziesięciolatka. Też robię, co mogę.
Wciąż mam trochę krzepy.
Widzę.
Talia, piłka!
- Dobra! - Więc to tak?
Kwestia szczęścia.
Niech będzie trochę ciekawiej. Do 11 punktów.
Jeśli wygram, nie nosisz krawata przez cały tydzień.
Stylówka na Billy'ego Dee Williamsa, dwa guziki rozpięte, włosy na klacie.
Dobra. A jeśli ja wygram,
nosisz krawat i wyprasowaną koszulę nawet na treningi i na mecz.
Zgoda. Gram z Derekiem i Talią.
Chodźcie.
- Emory. - Steve.
Do roboty.
Załatwmy ich.
Ten koleś. Kogo masz?
Piłka w grze.
Dobra, panowie. Grajcie czysto.
Siema, stary? Co tam?
Joł. Jak tam?
Siema, co tam?
- Hej! - Joł, ziomek.
- Niezła jazda. - No ba.
- Dzięki, stary. Szacunek. - Spoko.
- Dobrze cię widzieć. - Joł, 21 Savage.
Co tam, stary?
Chwila.
- Pokaż się. - Hej.
Hej, hej.
Siema.
Siema. Nasz solenizant.
Co tam? Zagrasz coś dla mnie?
Królowie mogą prosić o wszystko.
Dobra.
Zagrasz coś starego?
Spoko.
Mamy to. I o to chodzi.
Wkręcasz mnie?
Dawaj, mamo.
Próbujesz mnie zawstydzić?
Hej. Dawaj.
Dawaj, mamo! Tak jest!
Dawaj, Jenna.
Tak!
Mój syn ma urodziny.
- Mój syn ma urodziny. - Hej.
- Mój syn ma urodziny. - Tak jest.
- Dobra. Tak jest. - Hej.
Dopiero się rozkręcam.
O Boże. Dobra, mamo. Wystarczy już.
Dobra. Wracaj do kącika dla starych ludzi.
O rany.
Jace. Musimy pogadać.
- Zaraz wracam. - Spoko.
Co się dzieje, Crys?
Kojarzysz tę dziennikarkę, Kristę Cooke?
Nazwała mnie najlepszym zawodnikiem DMV z ostatnich dziesięciu lat.
Powiedziała też, że ktoś wie, kto pobił trenera Warricka.
Brzmi jakby tylko badała grunt.
Nawet gdyby tak było…
Nie potrzebujemy teraz tego syfu.
Jeśli to się wyda, raczej nie mam co liczyć
na stypendium na Uniwersytecie w Maryland.
Jestem na krótkiej liście do meczu McDonald's All-American.
Ja też.
Jace, to nie jest dobre dla żadnego z nas.
Crystal. Nie jesteśmy razem,
ale nie sądzę, by ktoś się do nas dobrał, o ile mu nie pozwolimy.
Kto jeszcze był z tobą tamtej nocy?
Nie będę rozmawiał o czymś, co wydarzyło się cztery lata temu.
Czyli co? To tyle?
To twoje rozwiązanie? Siedzieć cicho?
Owszem.
Hawking. Okej.
Hawking.
- Zabieraj łapy. - Hej.
Bez odzywek!
Tak jest.
W banku.
Nie dotykajcie.
Dłoń mistrza. Nie dotykać.
Pięknie.
Mamy to!
Pewnie ci ciężko. Nie będę małostkowy
i nie wypomnę ci, że twoje drogie krawaty będą miały przerwę.
Mam wrażenie, że właśnie to zrobiłeś.
Rewanż? Najlepszy z trzech.
Jeśli wygram, do krawata i koszuli dorzucisz marynarkę.
W dobrej marynarce zadasz szyku, Ike.
Chętnie zagram rewanż.
Co wy na to?
Nie, stary. Muszę spadać.
Mam randkę z żoną.
- Okej. Spoko. - Też odpadam.
Spoko. Zagramy w dwójkach.
Dobra.
Piszę się.
Zaczynamy. O tak.
Mam mamę-twardzielkę, która świetnie wygląda,
a jedyni faceci, którzy pukają do jej drzwi,
to kurierzy UPS i FedEx.
- Słucham? - Spójrz.
To profil, który dla ciebie zrobiłam.
Napisałam ci bio i wybrałam zdjęcia.
„Szukam kogoś, kto trenuje,
- ma pracę… - Tak.
…i jest gotów na stymulującą rozmowę”.
Kiedy to napisałaś?
Żartujesz? Piszę to od lat.
Mamo, zaufaj mi, okej?
Podobają mi się zdjęcia, które wybrałaś.
Gdy tylko pojawi się to na Match, możesz iść na randkę, choćby dziś.
To trochę szybko.
Kiedy ostatnio zrobiłaś coś dla siebie?
Zachowajmy to między nami, dziewczynami.
Chodźmy po tort.
Okej.
- To się nie uda. - Pomogę ci.
To sprawa prosto z mojego poradnika.
- Jakiego podręcznika? - Nie, nie.
Poradnika. Jasne? Słuchaj, stary, świetnie wyglądasz.
Chodźmy.
Drea. Hej, Drea, co tam?
- Co tam u was? Spoko? - Hej.
Wiesz, Drew chciał cię ściągnąć do Kluczy do królestwa.
- Co to? - Podcast.
Tak? A o czym będziemy rozmawiać?
Cheerleading.
I feminizm. Jak jedno i drugie się łączy.
Czemu właśnie ja?
Okej, wiecie co?
- Przyniosę nam drinki, dobra? - Boże.
Napijecie się?
Chodźcie.
Nie czekajcie.
- Na razie. - Raczej nie.
Cóż… wiem, że bycie cheerleaderką
wymaga większej niezależności, niż się wydaje.
Świat musi o tym usłyszeć.
To brzmi jak ściema.
Ale przyjdę do twojego programu.
Okej.
Osiemnaście lat. Udało mu się. Tobie też.
Dzięki. Czasem miałam wątpliwości.
Okej. Tort.
Zabieraj łapy.
- Hej. - W porządku?
- Zbiórka. Rzut. - Nie.
- Tak. - Do tyłu.
Dawaj.
Tak jest.
- Rachunek prawdopodobieństwa. - Pięknie.
Tym razem nie trafiłeś rzutów za dwa punkty.
Znaleźć ci krawca?
Znam dobrego, który uszyje ci garnitur w parę dni.
Więc ta małostkowość działa w obie strony?
Jeśli rzucasz takie teksty, musisz też je przyjmować.
- Spoko. - Dogrywka?
Pewnie.
Jutro wcześnie zaczynam.
Kolana już nie te.
O nie.
- Nie zatrzymujemy cię, bracie? - Owszem, ale nigdzie mi się nie spieszy.
Dobra.
Spójrzmy prawdzie w oczy. Nie lubisz mnie.
Uważasz mnie za prostackiego,
mało rozgarniętego brata, który nie jest godzien czyścić ci butów.
A ja mam cię za aroganckiego, przemądrzałego brata, który uważa,
że doktorat daje mu prawo zaliczać się do utalentowanej jednej dziesiątej.
A sugerujesz, że nie jestem?
Twierdzę, że nie jesteś. Więc zagrajmy o coś prawdziwego.
Żadnych marynarek i krawatów.
Jeśli wygram, nie będę już trenerem tymczasowym,
a ty odczepisz się ode mnie na resztę sezonu.
Umowa stoi.
Zaczynamy.
Okej. Dawajcie. Chodźcie.
Trzy, dwa, jeden.
Sto lat, sto lat Niech żyje, żyje nam
Jeszcze raz, jeszcze raz Niech żyje, żyje nam
Niech żyje nam
Pomyśl życzenie, Jace.
Wszystkiego najlepszego! Tak!
I co z tą komisją programową?
Chciałabym coś wiedzieć.
Mamy komisję i plan gry, ale kompletnie to zlekceważył.
Poważnie? Pan Toole to taki palant.
Macie kłopoty z którymś nauczycielem?
Przez cały semestr czytaliśmy
dwie powieści i tomik poezji.
Ale poza Langstonem Hughesem
nie mieliśmy autorów innych niż białych.
Też zmagałam się z paroma palantami.
Nie pozwólcie, by cokolwiek wam odebrał.
- Jest pani żoną trenera Edwardsa, tak? - Tak, jestem żoną trenera Edwardsa.
Ale będę też waszą doradczynią w sprawach różnorodności, równości i inkluzywności.
Umówimy się na spotkanie w tej sprawie
- i rozwiążemy te problemy. - To tyle dla nas wiele znaczy.
Trener Edwards na pewno zmaga się w Cedar Cove ze swoimi problemami,
- więc rozumie pani. - Owszem.
- Bawcie się dobrze. - Wzajemnie.
Bardzo dziękujemy.
- To było miłe. - Tak. O rany.
Jace jest gotów poszaleć u Amber?
Musimy cię tam zabrać.
Mam ochotę wrócić do domu.
Wszyscy się ciebie spodziewają.
Skłoniła tatę, by poszedł na całość.
Nie możesz wrócić do domu.
Dobra.
- Słyszałaś o tym? - Tak.
Hej. Ruszajmy.
Właściwie to ja zostaję.
Ale gdybym potrzebował podwózki… dam znać.
- Dobra. - Na razie, stary.
Hej.
Nie mogę wyjść z własnej imprezy.
- Kumacie, co? - Dobra. Widzimy się później.
Najlepszego, stary.
Dzięki, stary. Doceniam. Dobra.
Joł, wszystko okej?
Jestem po prostu zmęczony.
O cholera. Staruszek jest już zmęczony.
Chodźmy. Pospieszmy się.
Chodź tu.
Tak. Aha.
Tak! Twój aut.
- Tak jest! - Faul.
Daj spokój, stary? Wymyślasz te bzdury?
Nie ma krwi, nie ma faulu. Ledwo cię dotknąłem.
Wpadałeś na mnie. Niektórzy uznaliby to za faul niesportowy.
A niektórzy za bzdurę.
Bzdurą jest to, że pchasz na mnie dupę
i udajesz, że to obrona.
Nagle nie mówisz królewską angielszczyzną?
Chcesz, żebym mówił jak z rynsztoka?
Mogę mówić jak z cholernego rynsztoka.
Okej, doktorku. Wyluzuj.
Cóż… co myślisz, bracie?
Był kontakt.
Niech będzie.
Możemy zacząć od nowa.
Piłka w grze.
- Zaczynajmy. - Dobra, grajmy.
- Zróbmy to. - Aha. Hej.
Hej!
I to nie był faul?
Nie był, jeśli go nie odgwizdałeś.
Cholera! Przyjmę to jak mężczyzna.
- Dobry mecz. - I wzajemnie, Ike.
Równo jedenasta Jestem na dzielni
Nie ma czasu na sen ani na ziewanie
Zbliża się dwunasta Zakrada się znienacka
Będziemy ostrożni Jest naprawdę gorąco
Dzielnia jest rozgrzana
- Hej, Jace Carson, co tam? - Co tam, stary?
Stówka, bracie.
Telefony w górę. W tej chwili.
Telefony w górę.
W górę, dawajcie.
Jace. To kawałek dla ciebie.
Raz, dwa, trzy, dajemy…
- Zaraz wracam. - Dobra.
KOPĘ LAT. U CIEBIE SPOKO?
TAK
ZDOBYŁEM 27 PUNKTÓW. SUPER, JA 35.
Ostro!
ZAPOMNIAŁEM SPYTAĆ: CZEMU TYP W OGÓLE WYSZEDŁ Z PAKI?
Joł. Co jest, do cholery?
- Stary, wyluzuj. - To moja laska.
ODSIEDZIAŁ ROK I DOSTAŁ DWA LATA WARUNKU
- Nie jestem twoją laską. - Mamy problem?
Ty mi powiedz.
Cofnij się, bo będzie nieciekawie.
Stary, wyluzuj.
Idźcie, luz.
Masz na szali Dywizję 1, studia, cały ten kram.
Nie możemy wmieszać się w jakieś bzdury.
Musimy być mądrzejsi.
Myślałam, że będę musiała zgłosić twoje zaginięcie.
Chcesz drinka?
Nie, dzięki.
Dzięki, że to zorganizowałaś.
Chcesz poznać IDK?
Nie, jestem trochę zmęczony.
Jutro rano jedziemy do Nowego Jorku.
Muszę iść do domu.
Moich rodziców nie ma.
Możemy iść do mnie.
Teraz nie mogę.
Może chociaż wspólna fotka?
Pewnie.
Idę po dolewkę.
- To było niesamowite. - Tak, stary. A ty?
Co z Amber? Widziałem to.
Tak.
- Ziomek zawsze coś kombinuje. - Już blisko.
- Oddychaj. - Będzie dobrze.
- Nie! - Nie, nie!
- W porządku? - To wóz mojej mamy.
Dobra.
O rany.
Hej. Ściszcie muzykę.
Pomożemy ci.
Uwaga na głowę. Uwaga…
- Chodź, CJ. - Chodź.
- Mamy cię.
Mamy cię. Chodź.
Drzwi się poruszają.
Posłuchaj, CJ.
- Słyszysz mnie? - Tak.
Powiedz tacie, że zjadłeś coś niedobrego.
I że chyba się strułeś.
A potem idź prosto do łóżka.
- Okej. - Dobra?
Dobry wieczór.
Coś się stało, CJ?
Trochę mi niedobrze.
Tak?
Ewidentnie się czymś struł.
Myśleliśmy, że padł po meczu,
a potem zrozumieliśmy, że musiał coś zjeść.
Ciekawe, bo nikt inny nie wygląda na podtrutego.
Kto wie, ile leżało to jedzenie, zanim tam dotarliśmy?
Chcę tylko iść spać, tato.
Trzymaj się, stary.
Dobrze widzieć, że CJ poznał takich świetnych kumpli.
Rano będzie w autokarze.
- Dobranoc. - Och…
- Może ich pan potrzebować. - Tak.
Musimy zgarnąć Drew.
Muszę wam o czymś powiedzieć.
- Joł! - Co tam, stary?
- Co tam? - No i jak poszło?
- Zapnij pasy. - Jak było? Co się działo?
Był wyluzowany.
Chyba to kupił.
Poza tym Jace…
Nie pozostawił mu wyboru.
- Serio. - Nie.
Sprawił, że sam marzyłem o zatruciu.
- Co ty mówisz? - Serio.
Tak jakby wrócił z emerytury,
tylko żeby wypłoszyć nas ze swojego podjazdu.
Zastanawiałem się, czemu wali tu rzygami.
- Stary, nie… - Zaciągnąłem się tym.
Nawet nie mów.
Szaleństwo.
Zatrzymaj się.
Dobra.
Wszystko okej?
Przepraszam, że się wściekłem.
Byłeś dziwny cały wieczór.
- Jace, co się dzieje? - O czym chciałeś pogadać?
Crystal powiedziała mi o czymś na imprezie u Royale'a.
Jej były trener powiedział Kriście Cooke, że wie, kto go zaatakował.
Myślę, że to bzdura.
I teraz nam to mówisz?
Chłopaki, on pierdoli głupoty.
Nie jest dobrze.
To może zniszczyć wszystko, na co pracowaliśmy!
- Nie. Nie pozwolę na to. - Niby jak?
Jeśli będziemy udawali, że nic się nie wydarzyło, nie tknie nas.
I obiecuję wam, nic nie powiem.
Cokolwiek by się działo.
Kurwa.
Przepraszam.
- Jezu. - Jestem z Jace'em.
Słuchaj…
Kiedy to się stało, cztery lata temu, byłem przerażony, przyznaję.
Taka prawda.
Każdej nocy siadałem przy oknie i czekałem, aż przyjedzie po mnie policja.
Miesiącami nie mogłem spać.
Nie zamierzam tego znów przechodzić.
Nie zamierzam.
Posłuchajcie mnie, dobra?
Jace ma rację!
Nic nie stało się wtedy
i nic nie stanie się teraz.
Dobra, stary. Najlepszego.
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO
STO LAT, JACE. KOCHAM CIĘ I JESTEM DUMNA Z TEGO,
JAKIM MĘŻCZYZNĄ SIĘ STAJESZ. KOCHAM, MAMA.
Widziałam ten filmik.
Jaki filmik?
Ten z tobą i dziewczyną, z którą wczoraj byłeś.
Nawet mi jej nie przedstawiłeś.
Widziałam ją na meczach.
Jej rodzina ufundowała nowy budynek naukowy.
- Kim dla ciebie jest? - Tylko się przyjaźnimy.
Ona tak nie uważa.
Ani Internet. Sypiasz z nią?
To prywatna sprawa.
To ty się wyświetlasz ze swoimi sprawami.
Musisz skupiać się na swojej przyszłości.
Brakuje nam dwóch lat do NBA.
Okej, mamo. Masz rację.
Rozumiem.
- Hej, synu. Jak się masz? - Hej, tato.
Czemu nie zaatakowałeś tego człowieka?
Musiałem zawiesić jego syna. Nie możemy nagradzać złych zachowań.
Nie pozwól, by zaleźli ci za skórę, Emory.
Bo inaczej wygrają.
A stawka jest zbyt wysoka, by na to pozwolić.
Prawda?
Nagradzaj tylko tych, którzy zapracują na twój szacunek.
- Dotrzymałeś słowa. - Wydajesz się zaskoczony.
Choć mnie sfaulowałeś, rozumiem, dlaczego zawodnicy cię szanują.
Zwołałem zarząd
i zarekomendowałem, żebyś został trenerem na stałe.
Zasłużyłeś na to.
Zatem gratuluję. Jesteś głównym trenerem.
Dziękuję, Emory.
Wiem, że to wielka szansa.
To będzie zwycięstwo nie tylko dla mnie, dla mojej rodziny i dla dzieciaków,
ale też dla Cedar Cove.
I żeby była jasność: nie sfaulowałem cię.
Powodzenia w Nowym Jorku.
Na wszystko, co dobre, znajdzie się ceremonia.
To najlepsza kawa, jaką w życiu piłam.
Cieszę się, że ci smakuje.
Ike dodaje pewnej powagi Cedar Cove.
Powagi dodaje nazwa z przodu koszulki.
Wiem, ale… Przepraszam.
INNY DZIENNIKARZ PRZEJĄŁ RELACJĘ TRENERA WARRICKA.
ZARAZ JĄ UPUBLICZNI!
Przepraszam… Muszę lecieć.
Chcą mi odebrać temat.
Myślałam, że to ja o tym napiszę.
- O czym? - Prześlę ci tekst, kiedy się ukaże.
Jak tam, Royale?
Hej, Jared.
Johnny.
Co się dzieje?
Ja… Boli mnie głowa.
Dziękuję wam za wsparcie.
Patrzycie na swojego nowego trenera głównego.
Już nie tymczasowego.
Co się dzieje?
Co jest, do cholery?
WARRICK TWIERDZI, ŻE ZAWODNICY SWAGGER GO ZAATAKOWALI.
CO ZA ŻENADA!!! #ONATOWYMYŚLIŁA
NIE ZASŁUGUJE, BY GRAĆ W MECZU
JESTEŚMY Z TOBĄ, CRYS! #BĄDŹPONADTO
WSZYSTKO ZMANIPULOWAŁA…
CRYSTAL, BĄDŹ SILNA!
POCAŁUJ KARIERĘ W DUPĘ!
Muszę wiedzieć, czy to prawda.
Nie, trenerze.
Jesteś pewien?
Tak.
Wracajmy do autokaru.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK