MORZE BERINGA 130 KM NA ZACHÓD OD ALASKI
Wciągaj ją na pokład!
Puść!
Trzymaj!
DINOZAURY W NASZYM ŚWIECIE
Dinozaury żyją wśród nas.
Przy każdej konfrontacji lepiej poznajemy tę nową rzeczywistość.
37 OFIAR DINOZAURÓW W CIĄGU ROKU
Trzymaj się, skarbie!
- Jak do tego doszło? - O Boże.
Minęło 30 lat od tragicznych wydarzeń w Jurassic Parku, a my nadal
nie wiemy, jak bezpiecznie koegzystować z tymi zwierzętami.
ZAMKNIĘTO W 2015 ROKU
Po potężnym wybuchu dawno uśpionego wulkanu na Isla Nublar,
zwierzęta, które ocalały, przetransportowano na kontynent.
Schwytano większość dużych drapieżników,
reszta żyje tutaj, w Parku Narodowym Big Rock.
Większość zwierząt pozostała w dziczy, ale te, które trafiły do miast,
walczą o przetrwanie w nowym środowisku.
Władze ostrzegają, że te zwierzęta są nieprzewidywalne,
a głód wywołuje w nich agresję.
Po rozprzestrzenieniu się dinozaurów rozkwitł globalny czarny rynek.
- Nie są nasze. - Wy żałośni frajerzy!
Żeby walczyć z kłusownictwem,
kongres USA przyznał wyłączne prawo posiadania dinozaurów
światowemu gigantowi - Biosyn Genetics.
W Biosyn wierzymy,
że dinozaury mogą nauczyć nas dużo o nas samych.
Szef firmy Lewis Dodgson stworzył we włoskich Dolomitach rezerwat,
gdzie bada system odpornościowy dinozaurów
pod kątem unikalnych właściwości leczniczych.
Wbrew opinii niektórych osób umiemy odpowiedzialnie korzystać z genetyki.
CO ZROBIĆ Z DINOZAURAMI?
- ZABIĆ - DO REZERWATU
Kontrakty rządowe doprowadziły do ogromnego wzrostu zysków firmy Biosyn.
Krążą pogłoski o tajemniczym zaginięciu ludzkiego klonu,
który jest poszukiwany na całym świecie.
Podobno jest genetyczną kopią Charlotte Lockwood,
nieżyjącej już córki Benjamina Lockwooda, współtwórcy Jurassic Parku.
Czy teraz, gdy wskrzesiliśmy te zwierzęta, umiemy zmierzyć się z konsekwencjami?
Jesteśmy za nie odpowiedzialni czy powinniśmy pozostawić je samym sobie?
Przystosowując się do wciąż zmieniającego się świata,
musimy znaleźć odpowiedź na te pytania dla dobra tych zwierząt i nas samych.
HODOWLA BYDŁA NEVADA
Jesteśmy w nielegalnym ośrodku hodowlanym.
Dla obniżenia kosztów młode są trzymane w klatkach.
Warunki jak w średniowieczu.
Claire.
Dlaczego oddzielili go od reszty?
Chyba nie przeżyje.
Nie. Co robisz?
Możemy to zgłosić.
Departament Dzikich Zwierząt nie działa zbyt spiesznie.
Tego możemy ocalić.
W porządku, mały.
Dalej.
O nie.
Podnieś.
- Podtrzymaj głowę. - Dobrze.
- Szybciej. - Sprawdź po prawej!
- Za mną. - Jazda.
Szybciej. Jedźmy stąd.
- Trzymajcie się. - Czego?
ZAKAZ WSTĘPU ZA NARUSZENIE GROZI KARA
O cholera.
Claire, zabiją nas!
- Nie! Claire! - O Boże!
O cholera.
Wszystko OK?
Nie!
Dobra. Dostarczymy tego do DDZ i wrócimy po kolejne.
Widzieliście tę hodowlę?
Kończymy z tym.
Dostałem prawdziwą pracę.
Sensowną i pożyteczną.
- Muszę ją wziąć. - Potrzebują nas.
Ratujesz dinozaury, bo nas potrzebują,
czy żeby uspokoić sumienie?
- Claire. - To jakieś wariactwo.
Claire,
robisz, co należy.
Ale nie możemy dalej tak tego załatwiać.
Potrzeba tu kogoś, kto się nie boi strzelaniny.
Czy jesteś nadal w tym dziwnym związku z Owenem?
- Nie jest taki dziwny. - Nie o to mu chodziło.
Nie.
Miał na myśli „zaskakujący”.
GÓRY SIERRA NEVADA
Ściągnijmy je do domu!
Nie.
Dobra, chodź tu.
Zabiorę cię w bezpieczne miejsce.
Tak dobrze.
Właśnie.
Tak.
Jasna cholera.
Tylko popatrz.
Co to jest?
A więc te dinozaury...
Gdzie byłaś?
Nigdzie. Co palisz?
Nic takiego. Stare koce.
Na pewno nie przejeżdżałaś przez most?
Myślisz, że kłamię.
- A kłamiesz? - Nie.
Patrzysz wszędzie, tylko nie tu.
Nie przejeżdżałam przez most.
Maisie, możemy zacząć od początku?
Wiem, są ludzie, którzy chcą mnie znaleźć.
Nie jestem zła.
- I ty też nie powinnaś być zła. - Nie jestem.
- Umiem dbać o siebie. - Hej.
To normalne, że się o siebie troszczymy.
- Ludzie tak robią. - Skąd mam wiedzieć, co robią ludzie?
Przez ostatnie cztery lata rozmawiałam tylko z wami.
Poza tym nawet nie jestem prawdziwym człowiekiem.
- Co? - Zrobiono mnie z kogoś innego.
Nie jestem mną.
Ty to jedyna ty, jaka kiedykolwiek istniała.
Co?
- Nic. - To było ckliwe?
Bardzo ckliwe.
- Zachowamy to dla siebie? - Nie mogę obiecać.
Cześć, młoda.
Przepraszam za spóźnienie.
Pachniesz końmi.
- Tobie to się podoba, co? - O tak.
No dobra.
Pójdę zrobić kolację.
Wszystko w porządku?
Znów pojechała do miasta.
Co za dzieciak. Rozmawiałaś z nią?
Próbowałam.
Ja z nią pogadam.
Patrz. Zawsze tnij od siebie.
Twardzielka.
- Lepiej z nią nie zadzierać. - Na pewno.
Musimy pogadać o twoich wypadach do miasta.
Czuję się tu jak w pułapce.
Nie jesteś w pułapce. Po prostu nie ufamy ludziom.
Mnie nie ufacie.
Ale ja mam ufać wam.
- Nie mogę mieć trochę swobody? - Nie.
Świetnie mi poszło.
Co się dzieje?
- Ma 14 lat. - No tak.
Pamiętasz, jak to było.
Pamiętam.
Nie zatrzymamy jej tu na zawsze.
Jeśli czegoś nie wymyślimy, pojedzie dalej niż za most.
Jeśli ją znajdą, już jej nie zobaczymy. Naszym zadaniem jest ją chronić.
Tylko jak?
Zamykając ją na klucz?
Ma pytania.
Na które my nie znamy odpowiedzi.
Chce wiedzieć, kim jest.
Kim była Charlotte Lockwood.
Jechałem za Gradym do jego domu.
Miałaś rację. Raptor ma młode.
Jest coś jeszcze.
Znalazłem dziewczynę, której szukasz.
ZACHODNI TEKSAS
Jedzcie.
Dziękuję, że pani przyjechała. Nie byłam pewna, kogo powiadomić.
Ci z DDZ nie chcieli nawet sprawdzić, czy to nie dinozaur.
Oni robią wszystko na pokaz.
Zbierajcie próbki co 100 metrów.
Pani studenci?
Tak, badamy wpływ rolnictwa przemysłowego na środowisko.
A więc coś takiego bardzo nas interesuje.
Zaatakowały 60 pól w okręgu.
Widziała już pani coś takiego?
Czegoś takiego nie.
Widziałam zniszczone pola na całym Środkowym Zachodzie.
Najpierw te wielkie koncerny próbują wytępić wszystkie owady, a teraz to.
To pani ziemia?
To kukurydza Bennetów. Szarańcza jej nie zjadła.
Wysiewa pani te same nasiona co oni?
Nie.
Jesteśmy niezależni.
A oni biorą nasiona z Biosyn.
To na pewno.
Złapaliście jedną żywą?
Madeline?
Musimy wyczyścić ten mały cylinder.
Opuszczajcie powoli.
- W porządku? - Tak.
Powoli.
Zajmijmy się drugą stroną.
Już to robię.
Dlaczego kopiemy?
Ponieważ paleontologia to nauka, a nauka zbliża nas do prawdy.
W tych skałach tkwi prawda.
Grant!
Mam coś dla ciebie.
Pomożecie mi?
Odgrodzę to, żeby nikt tam nie wchodził.
Ellie Sattler.
Alan Grant.
Nie zmieniłeś się.
I ten twój namiot. Jest taki...
twój.
Przepraszam. Gdybym wiedział, że się zjawisz...
Napijesz się piwa albo...
Może nie o 10:00 rano, ale mrożona herbata...
Herbata. Tak.
To się znajdzie.
Dużo tu turystów.
Skończyły się dofinansowania.
Ktoś musi za to płacić.
Dziękuję.
Czytałem twoje artykuły o gleboznawstwie i zrównoważonym rolnictwie.
Świetne.
Dzięki.
Były dla mnie źródłem nadziei.
Jak twoje dzieciaki?
Są wspaniałe. Dorosły. Szok.
Już studiują. Uwierzysz?
A Mark?
Rozeszliśmy się.
Przykro to słyszeć.
Nie ma sprawy.
Wróciłam do siebie.
I do swojej pracy.
Świetnie.
Jest dobrze. W końcu jestem sama.
Ekscytujący czas.
Żyję jak Alan Grant.
- To tak... - Bywa samotnie.
...wyzwala.
Ellie.
Nie przyjechałaś z tak daleka tylko na pogawędki, prawda?
To szarańcza.
Żuchwy, skrzydła, tułów, ale...
jakież to ogromne.
Ma geny, które wyginęły już w okresie kredy.
Ich roje niszczą uprawy od Iowy po Teksas.
Przerażające, co?
Najpierw pojawiło się kilkaset. Do końca lata mogą być miliony.
Jeśli nadal będą niszczyć pola, zabraknie ziarna, by wykarmić drób, bydło.
Załamie się cały łańcuch pokarmowy.
Ewidentnie ktoś je stworzył genetycznie, tylko po co?
Nie jedzą jedynie roślin z nasion firmy Biosyn.
Biosyn.
To Biosyn je stworzył?
Nie zdziwię się, jeśli przejmie kontrolę nad światowymi zasobami żywności.
Ale najpierw zagłodzi miliony.
Znasz to powiedzenie, że od anarchii dzielą nas trzy posiłki?
Jeśli czegoś nie zrobimy, będziesz mógł zacząć wybierać potrawy.
Dlaczego przychodzisz z tym do mnie?
Potrzebuję dowodów, że to Biosyn za to odpowiada.
Muszę pojechać do ich ośrodka i zdobyć DNA tamtejszej szarańczy.
Ale potrzebuję świadka.
Alan.
Wzbudzasz respekt. Ludzie ci wierzą.
Ellie.
Jestem tu, by mieć spokój. Skończyłem z tym wszystkim.
Naprawdę? Dobra.
Przykro mi, Alan.
Nikt już nie będzie miał tego luksusu, nawet ty.
I wiesz co?
Tylko tobie ufam.
Ośrodek Biosyn jest na jakimś kompletnym odludziu.
Jak tam wejdziemy?
Dostałam zaproszenie od ich nadwornego filozofa.
JAK SIĘ SKOŃCZY ŚWIAT
Chyba można dziś dużo zarobić na teorii chaosu.
I nagle cię zaprosił tak ni stąd ni zowąd?
Powiedział, że powinnam coś zobaczyć.
Jedziesz czy nie?
CENTRUM RELOKACJI DZIKICH ZWIERZĄT
PENSYLWANIA
Czysto!
Dalej. Tak dobrze.
Każde zwierzę schwytane na lądzie trafia tu,
zanim zostanie wysłane do rezerwatu Biosyn w Dolomitach.
Badamy je i dbamy o to, by wyjechały stąd zdrowe.
Tyle zabezpieczeń.
Jest ich więcej.
Wiele ciemnych typów poluje na dinozaury.
- Hej. - Tankujemy wasz samolot.
Trudno o zaproszenie do Biosyn. Musicie kogoś znać.
- Mogę go... - Oczywiście.
Cześć.
Widzisz? Patrz na palec.
Kilka tygodni temu uratowaliśmy je z nielegalnej hodowli w Nevadzie.
Zamknęliśmy farmę. Cynk od anonima.
Bardzo dobrze. Tak.
One nie przestaną zadziwiać.
Gotowe. Zamykamy.
- Do zobaczenia. - Dziękuję.
Hej.
Wyglądasz jak Blue.
To twoja mama?
To?
Chcesz spróbować?
Dobrze.
Nie ruszaj się.
Cześć, dziewczyno.
Unikasz kłopotów?
Blue ma młode? To niemożliwe.
- Cofnij się. - Nie skrzywdzi nas?
Może to zrobić.
Oddychaj.
- Bo pomyśli, że się boisz. - Boję się.
Ona nie musi tego wiedzieć.
Niedaleko ma gniazdo. Maisie, do środka.
- Idę z tobą. - Co powiedziałem?
- Ruszajmy. - Nie. Musimy mieć dziewczynę.
Co się dzieje?
Maisie?
Dokąd to?
Nie zamkniesz mnie tu. Nie jesteś moją matką.
Wyszła z domu.
Do wozu. Szybko. Jedziemy!
- Zwiąż go! - Trzymaj.
Ruszajmy!
Jazda!
Jedźmy stąd!
Kim jesteś?
Claire!
- Znaleźli ją. - Kto ją znalazł?
Kłusownicy. Byli tu.
Ich szef to kawał gnoja. Rozpoznał mnie i przyjechał tu za mną.
- Gdzie Maisie? - Idź po wóz.
O Boże.
- Owen. - Hej. Nie.
Jej młode też zabrali.
Odnajdę ją.
Obiecuję ci.
Chodź.
Wiem, do kogo zadzwonić.
CIA - WYDZIAŁ GATUNKÓW NIEBEZPIECZNYCH
- Zostaw! Nie! - NOWY PRZYPADEK
- Co za rok! Co będzie dalej? - Z punktu widzenia historii?
Ciemność, krew, ognisty grad. I chyba żaby.
Ale my do tego czasu nie przetrwamy. Szarańcza w Nebrasce nas załatwi.
Żrą nasze zboża - nasze jedzenie i paszę naszego jedzenia.
Więc możemy się z tym pożegnać.
Halo?
Franklin. To ja. Jesteś w pracy?
Tu się tobą interesują, więc nie mogę z tobą rozmawiać.
Mam kłopoty. Potrzebuję pomocy. Proszę cię.
Mogę stracić pracę, a wiesz, że nie umiem robić nic innego.
Jesteśmy na zewnątrz.
Ja z nim pogadam.
POSZUKIWANY PRZEZ CIA
- To on? - Tak.
Rainn Delacourt. Niezły z niego numer.
Co wam zabrał?
Coś bardzo dla nas cennego.
Mówiłem, że ktoś po nią przyjdzie. Nie można tak sobie przywłaszczyć dziecka.
- Nie miałam wyjścia. - Sąd uzna inaczej.
On nie ma nic wspólnego z prawem. Jak go znaleźć?
Z czego dzwoniliście?
Mamy wtykę w ekipie Delacourta.
Jutro na Malcie ma dojść do wymiany. Gotówka za towar.
Była z nim?
Nie wiadomo. Ale mamy tam już swoich ludzi. Jednego z nich znacie.
Gdy park uległ zniszczeniu, CIA zrekrutowało wielu z nas.
Barry jest we francuskim wywiadzie.
Muszę z nim pogadać.
Nie możesz. On działa w ukryciu.
Jak już nasi dopadną ich na Malcie, sprawdzą, co Delacourt o niej wie.
Nasi ludzie, nie wy.
Obiecaj, że nie wpakujesz się tam i nie namieszasz.
Czemu miałbym to robić?
Bo przy tym całym waszym szaleństwie
wydaje się, że jesteście dla Maisie dobrymi rodzicami.
Jej szczęście, że was ma.
Nie dajcie się zabić, dobrze?
Już chyba blisko.
Tak.
REZERWAT BIOSYN DOLOMITY, WŁOCHY
Pani doktor Sattler, doktorze Grant.
Ramsay Cole, dział komunikacji.
Wszyscy tu się cieszą z waszej wizyty.
Jesteście żywymi legendami.
Chyba mylisz nas z kimś innym.
Wspaniale, że macie kontakt z doktorem Malcolmem.
Bywa, że nasi bohaterowie nas rozczarowują,
a doktor jest taki, jak sobie wyobrażamy. Ta bystrość umysłu. Niewiarygodne.
Ile czasu z nim spędziłeś?
Wyczuwam sarkazm, ale odpowiem szczerze - zbyt mało.
Proszę przodem. Uwaga na głowy.
W latach 90. Biosyn kupił te tereny dla złóż bursztynu.
Stworzyliśmy tu schronienie dla około 20 ocalonych gatunków.
Pierwsze przybyły z Sorny. Jest tu też większość dinozaurów z Nublar.
DDZ potrzebowało trzech lat, by złapać T-Rexa.
Jest tu T-Rex?
O tak.
Przybył tuż przed wami.
Powietrzny System Odstraszania aktywny.
Specjalna strefa powietrzna. Dla ochrony skrzydlatych.
I nie pozwala pterozaurowi lecieć wyżej niż 150 m.
Skrzydlate?
Czy to Dreadnoughtus?
Co?
Piękny, prawda?
Nazwa oznacza „Nieustraszony”. Ale to pewnie wiecie.
- Czym one się żywią? - Głogiem i paprociami.
Żywność jest miejscowa, tylko jelenie sprowadziliśmy.
Są świetną przekąską dla drapieżnika alfa.
Drapieżnik alfa?
Giganotozaur.
Przynajmniej na razie.
Nie wpuszczacie tam ludzi, prawda?
Nie. Nasze placówki...
Nasze placówki badawcze są połączone pod ziemią.
W razie potrzeby możemy zdalnie zaganiać zwierzęta
przy pomocy neuroimplantów, które wysyłają sygnały prosto do mózgu.
Coś jak wstrząs elektryczny?
Nie, to sygnały.
Nie wydaje ci się to trochę...
- Okrutne? - Okrutne.
Wiecie, ile woltów miało ogrodzenie w Jurassic Parku?
Tak.
Zapraszamy w południe do auli na wykład doktora Iana Malcolma
o etyce genetyki.
Wszyscy tacy młodzi.
Dbamy o to, by przyciągać najlepszych i najinteligentniejszych.
Kogo ja widzę.
Cenieni i szanowani dr Sattler oraz dr Grant.
To znacząca wizyta. Jestem Lewis.
- Dodgson. - Witam.
- Pan to Lewis Dodgson? - Miło mi.
- Nie spodziewaliśmy się tu pana zobaczyć. - Nie mógłbym być nigdzie indziej.
- A ty? - Nie.
Ludzie, których tu widzicie, zmieniają świat.
Czy możemy...
Byłbym bardzo wdzięczny.
Chce pan...
Wspaniale. Bardzo dziękuję.
Dobrze. Dziękuję.
Zobaczycie dziś niesamowite rzeczy.
Uwalniamy prawdziwą moc genomu.
Jesteśmy tak blisko.
Zbijecie na tym fortunę.
Tu nie chodzi o pieniądze.
Znaleźliśmy kilkadziesiąt zastosowań dla paleo-DNA.
Mówimy tu o raku, Alzheimerze, chorobach autoimmunologicznych.
Ocalimy wiele istnień ludzkich.
Na pewno.
Chciałbym sam was oprowadzić, ale...
Ramsay zrobi to najlepiej.
On jest w zasadzie... młodym mną.
Tyle że mądrzejszym... i wyższym.
Masz jedzenie?
- Zjadłbym mojego batonika. - Słucham?
Nieważne. Znajdę coś.
Chcę do tego wrócić później, jeśli...
Zarezerwowaliśmy wam wycieczkę po rezerwacie...
To piękna trasa. Przez jaskinie. Spodoba się wam.
Pospieszcie się. Malcolm zaczyna. Jest przekorny, ale go lubię.
Przy nim trzeba być czujnym.
Dziękuję, że nas odwiedziliście.
Proszę za mną.
Co?
Istotom ludzkim nie przysługuje większe prawo do bezpieczeństwa czy wolności
niż innym stworzeniom na Ziemi.
Nie tylko nie panujemy nad naturą,
lecz jej podlegamy.
I dotarliśmy do punktu,
w którym mamy możliwość napisania życia od nowa.
Tak jak z energią atomową - nie wiedzieliśmy,
czego się spodziewać po inżynierii genetycznej,
lecz wciskaliśmy ten guzik z nadzieją, że będzie dobrze,
tak jak wy robicie to teraz.
Tak. Wy.
Od was zależy nasze przetrwanie na Ziemi.
Naszą szansę dostrzegacie w potędze genetyki.
Lecz ta sama potęga może zniszczyć nasze zasoby żywności,
stworzyć nowe choroby, jeszcze bardziej zmienić klimat.
Zdarzają się niespodziewane konsekwencje.
I za każdym razem nieodmiennie...
nas zaskakują.
Bo w głębi serca
nikt z nas nie wierzy, że stanowią prawdziwe zagrożenie.
Aby wywołać rewolucyjne zmiany
musimy zmienić ludzką świadomość.
Tak!
Mayam?
Bardzo dobrze. Proszę bardzo.
Muszę iść do przyjaciół. Dziękuję.
Złapcie mnie, zanim wyjadę. Dziękuję.
To naprawdę wy. I to naprawdę ja. I naprawdę wy.
Jakie to odjechane.
Wygląda na to, że ci się powodzi.
Mam piątkę dzieci, które kocham nad życie, więc
wydatki rosną.
A ty, Alan... masz rodzinę?
- Nie. - Muszę z tobą porozmawiać.
Ja z tobą też. Na osobności.
Często ze sobą rozmawiacie?
- Napisał do mnie na privie. - Co?
- To pilne, Ian. - Co zrobiłeś?
Siedem minut do północy.
Może Zegar Zagłady pokazuje już późną godzinę,
ale jak to mówią, najciemniej jest tuż przed wieczną nicością.
Co?
Szarańcza zmodyfikowana genami z okresu kredy.
- To nie moja działka. - Ale one się rozmnażają.
Mówimy o kaskadowych efektach w ekosystemie.
Ale to nudne.
- Co się z tobą dzieje? - „Nudne”?
Czego ode mnie oczekiwałeś?
- Że się przejmiesz. - Z całą twoją wiedzą.
Przez lata wyrażałem stanowczo swoją opinię.
Oczywiście suma naszych ludzkich wysiłków doprowadziła nas do zagłady
i teraz, gdy musimy wykorzystać czas, który nam pozostał,
jak zwykle go roztrwonimy.
Szczerze, to jakaś bzdura.
Mogę zaproponować wam kawę?
Tyler, proszę dwa cappuccino.
Nie chcę cappuccino.
Mogę zrobić cortago albo machiato...
Jet lag to paskudna sprawa. Kawa was ożywi.
Szarańcza podlega pod większy projekt: Sześcionodzy Kompani.
Masz rację co do ich zamiarów. Usłyszałem pogłoski sześć tygodni temu.
Po twoim artykule o dekadencji połączyłem fakty.
- Nie podniosłem głosu. - Zaczynał pan. Głos się nasilał.
Mnożą się na potęgę. I żyją cztery razy dłużej, niż powinny.
Wszystkie modele prognozują globalną katastrofę ekologiczną.
Na dole, poziom minus 6.
Tam trzymają szarańczę.
Znajdź laboratorium L4.
Ale jak tam zejdziemy?
Jaki jedwabisty materiał. Mogę dotknąć?
Jasne.
Co to jest? Tylko mi nie mów.
- Nie zgadniesz. - Bambus.
- Zgadza się. - Dlatego powiedziałem...
Skąd wiedziałeś?
Jest genialny.
Mam kmin, cynamon i mało popularne ziele angielskie.
- Pięć smaków, jeśli pan lubi... - Doktorze...
- Niejedno mleko. - Tak.
Sojowe, tak?
- Nie. - Co się stało?
Możemy wejść.
Poziom minus 6. Zastrzeżony.
Lewis, nie słuchasz mnie.
Prehistoryczne DNA sprawiło, że szarańcza jest niezwykle odporna.
Rozmnaża się jak szalona i nie ginie.
- Czego tu nie rozumiesz? - Rozumiem.
To wywoła głód na całym świecie.
Nie przewidzimy wszystkiego.
Musimy zlikwidować te, które wypuściliśmy.
- Co? - Wszystkie.
- Nie. Nie chcę wywoływać paniki. - Trzeba działać natychmiast.
Chcemy mieć kontrolę.
Nie ma czegoś takiego.
Kiedy ogarnia nas strach, co robimy?
Co dotychczas robiliśmy?
Działamy dalej.
Tak postępujemy.
Prawda?
Tak.
Znaleźliśmy dziewczynę. Jest w drodze.
- Wydałem na to fortunę. - Co?
- Znalazłeś ją? - Tak, mam komplet.
Ją i małego raptora.
Blue sama się rozmnożyła, jak mówiłeś.
Jesteś taki mądry.
Dlatego to działa.
Rozumiesz wartość tych stworzeń. Zawsze rozumiałeś. Ja też.
Nie zatrzymamy się tylko dlatego, że poboczne projekty się nie powiodły.
Jeśli nas namierzą przez szarańczę,
przyjdą po dinozaury. Cała twoja praca przepadnie.
Przepadną miliardy dolarów w inwestycjach.
Diamenty, których nikt nie wydobywa.
Naprawdę myślisz, że ona jest rozwiązaniem?
Dobrze.
Wszystko związane z dziewczyną ma przechodzić przeze mnie.
- Jest bezpieczna? - Oby.
To najcenniejsza własność intelektualna na planecie.
NUMER ZASTRZEŻONY
Mówiłam, że zadzwonię.
Wylądowali.
Nadlatuje drugi samolot.
- Drugi samolot? - Przewozimy je osobno.
Unikam ryzyka.
Zapłać przed dostawą.
Ostatnio źle to wyszło.
Dobrze. Zadzwoń, gdy będzie po wszystkim.
Mówiła pani, że lecę w bezpieczne miejsce.
Lecisz.
Idź do samochodu.
Nie.
Nie masz wyboru.
50 koła za przewiezienie jednego małego raptora.
Nieźle.
Co to za dziewczyna?
Nie twoja sprawa.
Miło się współpracowało.
Gotowe. Ruszamy.
Owen.
Cześć, Claire.
Myślałam, że wybierzesz spokojniejszą pracę.
Próbowałem. Otworzyłem z kuzynem kawiarnię.
Wytrzymałem trzy tygodnie.
Trudno nie reagować, widząc, dokąd świat zmierza.
Delacourt pracuje dla Soyony Santos, brokerki w nielegalnym handlu dinozaurami.
Nie mamy informacji o jego towarze,
ale jak tylko dokonają wymiany, sprawdzimy, co wiedzą o dziewczynie.
Możecie słuchać, ale obiecajcie, że nie nawiążecie kontaktu.
Jasne.
Na czarnym rynku jest popyt na dinozaury.
Europa, Bliski Wschód, północna Afryka, wszystko przechodzi tędy.
Nie patrzcie na nikogo, z nikim nie rozmawiajcie. Wtopcie się w tłum.
Wciąż latasz dla Santos?
- Pewnie potrzebujesz kasy. - Co ci do tego?
Mam towar.
Tysiąc kilo dinozaurów do Palermo.
Zapłacę 2 000.
2 000? A ile tam jest?
Zabłądziłaś?
Jesteś Amerykanką.
I to czyni z nas kumpele?
- Właśnie tu przyleciałam. - O nie.
To nie była zachęta. Proszę.
Prezent.
Wróć do hotelu, weź kąpiel w solach.
To miejsce nie jest dla ciebie.
Czekaj.
- Posłuchaj. - Claire.
Claire.
Wiem, że to egzotyczne miejsce,
ale jeśli tu zadrzesz z nieodpowiednią osobą, znikniesz.
Czujesz?
Powodzenia.
Czekaj.
- Czekaj. - Co jest?
- Potrzebuję pomocy. - Nie znam cię.
- Szukam kogoś. - Nie rób tego.
Ona jest całkiem sama. Proszę cię.
- Twoja córka? - Tak.
Wybacz, nie mogę się mieszać.
- Chyba go mam. - Cel ruszył.
Jest z nim nasz agent.
Claire, idą na targ.
- Widzisz go? - Tak.
Chodźmy.
Czwórka, zajmijcie pozycje od południa.
Wszyscy - gotowość do strzału.
Tu Bravo-1.
Cel widoczny, nie ma dziewczyny.
Alpha, zachować odległość.
Moi ludzie mówią, że raptor dotarł w dobrej formie.
A wy nie daliście ciała.
Jestem zaskoczona.
Mam kolejne zadanie. Szybki przerzut, podwójna forsa.
Jaki towar?
Atrociraptory.
Pełnej krwi.
Szkolone, by zabić.
- Kogo? - Tego, kogo się im wskaże.
Laser oznacza cel, one łapią zapach ofiary i ścigają ją, aż zabiją.
Śmierć nieunikniona.
Ci idioci od hybryd byli w błędzie.
Nie da się zaprogramować lojalności. Trzeba ją wpoić.
Płacę 50 000 za przerzucenie ich do Rijadu. Wchodzicie w to czy nie?
Jej tu nie ma.
Dokąd jedziemy?
Jesteśmy prawie na miejscu.
Płaci mu, wchodzimy.
Bierzcie ich!
Mamy ich!
Delacourt, na ziemię!
Na ziemię!
Zostań z nim!
Szlag.
Zabierzcie ten wóz!
Santos ucieka!
Zgubiliśmy Delacourta!
Tu Bravo-1, ciężarówka zbliża się do tunelu.
Dawaj.
Dziewczyna. Dokąd ją zabrali?
- Zabierz je! - Gdzie ona jest?
Nie wiem. Przekazaliśmy ją Santos.
Nie wiem, dokąd ją zabrali.
Claire, to Santos, ta kobieta w bieli.
Znajdę ją.
- Sprawdzić teren. - Bravo, uwaga na tyły.
- Hej! - Stój!
- Wypuść je. - Co?
Słyszałeś.
Claire, znalazłaś ją?
- Mamy tu kłopot. - Jaki?
Rodzice, Grady i Dearing. Są tutaj.
Zajmiesz się tym?
Nie za darmo.
Dobra.
Posłuchaj.
Nie!
Nie używa się tego na ludzi.
Gdzie moja córka?
Ona nie jest twoja.
Mów.
Biosyn.
Zabierają ją do Biosyn.
Spóźniłaś się.
Już jej nie ma.
Daj rękę. Wyłaź.
- Trzymaj się mocno. - Co?
Pamiętasz, jak pakowaliśmy raptory do wozu?
Tak.
- Szykuj się. - Nie.
W ostatniej chwili dajesz nura.
- Nie umiem. - Dasz radę.
Mam złe wyczucie czasu.
- Teraz? - Za chwilę.
Teraz?
Nie.
Teraz!
Stój!
Wylecimy stąd moim samolotem. Dokąd cię zabrać?
Latałaś już do Biosyn?
Owen! Zabrali ją do Biosyn.
Na północy wyspy jest lotnisko.
Idź.
Jesteś aresztowana. Ani kroku dalej.
Do prawej!
Uważaj!
- Wiejmy. Narobiliśmy sobie dużo wrogów. - On już tu jedzie.
Czas ucieka.
Jest.
- Zatrzymaj się. - Takie akcje nie w samolocie.
Otwórz luk.
Dawaj!
Trzymaj się mocno!
Wciąż daję radę.
Kayla Watts.
Proszę bardzo.
Nie wyglądasz na pilota Biosyn.
Uznam to za komplement.
Latam dla tych, którzy płacą. Ale to będzie przysługa.
Nie działają. Zepsute.
Zabiorę was do Biosyn, ale to nie będzie bezpieczne,
Narażasz się dla ludzi, których ledwo poznałaś?
Chcesz zadawać pytania czy lecieć?
Lecieć.
To pracownia rozwoju środowiska.
Dużo ekscytujących odkryć. Odtworzyliśmy liczne gatunki w ich najczystszej formie,
kompletne, nietknięte genomy, jak Moros intrepidus.
- Serio? - Tak.
A co z łączeniem DNA? Tworzeniem nowych gatunków?
O nie, nie robimy tu tego. Jesteśmy na wyższym poziomie.
Mamy czas do waszej wycieczki.
Chcecie sami pozwiedzać nasz obiekt?
Myślę, że... moglibyśmy.
Czemu nie.
Spotkam was przy hyperloopie, stacja nr 3 za 30 minut.
Tamte windy, nie te.
Tymi zjeżdża się pod ziemię.
Tam trzeba mieć przepustkę.
Pół godziny.
Weź to.
Przepraszam, że tak wyszło.
Tak mówią porywacze.
Claire nie powinna była cię ukrywać. Jesteś zbyt ważna, Maisie.
Ją też macie.
Tak.
Dzięki niej zrozumiemy ciebie.
Hej, Beta.
Wszystko dobrze?
Powiedziałaś „Beta”? To jej imię?
Ja ją tak nazwałam.
Beta jest niezwykła.
Kiedy tworzyliśmy Blue, użyliśmy DNA warana, by uzupełnić luki w jej genomie.
Warany mogą rozmnażać się bez partnera.
A więc Beta i Blue są genetycznie identyczne,
tak jak ty i...
Charlotte.
Co wiesz o Charlotte?
Umarła.
Dawno temu.
Dziadek był zrozpaczony.
Dlatego mnie stworzył.
Nie, Maisie. To nie on.
Charlotte cię stworzyła.
Tak się cieszę, że wszyscy zobaczą, co tu robimy.
Niemal każdego dnia powstaje tu nowa technologia, dokonuje się nowych odkryć.
Wspaniale jest być... w środku tego wszystkiego.
Charlotte aż do huraganu mieszkała z nami wszystkimi w Strefie B.
Kochała dinozaury.
- Uważaj, Charlotte. - Jasne.
Dorastała wśród naukowców.
I w końcu...
sama została naukowcem.
Do mojego gabinetu wleciał dziś motyl.
Zgadzam się z tym, że małe istoty mogą mieć wielkie znaczenie.
- Była genialna. - W całej mojej pracy ze zwierzętami...
Nigdy taki nie będę.
Czy metafizyka tożsamości może uznać replikę za oryginał?
A jeśli tak, co o tym decyduje?
Zgubiłam długopis.
To jestem ja?
Tak.
Tak jak Blue, Charlotte mogła sama począć dziecko.
Stworzyła cię z własnego DNA.
A więc mam matkę.
Twój dziadek nie chciał, żeby ktokolwiek poznał prawdę.
W ten sposób chronił ją i ciebie.
I jesteśmy takie same.
Byłyście.
Kiedy byłaś mała, u Charlotte pojawiły się symptomy choroby genetycznej.
Przez nią umarła.
Dowiedziała się o niej dopiero po twoich narodzinach.
- Czy ja ją mam? - Nie.
Zmieniła twoje DNA.
Zmieniła każdą komórkę w twoim ciele, żeby wykluczyć tę chorobę.
Nikt na świecie nie wiedział, jak tego dokonać.
Naprawiła mnie.
Odkrycie Charlotte nosisz w sobie.
Twoje DNA mogłoby zmienić świat.
Muszę wiedzieć, jak to zrobiła, nie potrafię tego odtworzyć.
Gdybym mógł zbadać ciebie i Betę, której DNA nigdy nie zostało zmienione,
mógłbym naprawić swój wielki błąd.
Jaki błąd?
Poziom Minus 6. Zastrzeżony.
Dzięki, że tu jesteś.
- Które to miało być laboratorium? - L4.
To tutaj.
Wchodzimy, bierzemy próbki i wychodzimy.
Tylko powoli. Gwałtowny ruch może je spłoszyć.
Prostoskrzydłe.
Dwa tygodnie.
Dorosły osobnik. Ten.
Gotowy? Ostrożnie.
Dobra. Dawaj.
Co?
Wyjmij go.
To konieczne?
A co myślałeś?
Muszę pobrać próbkę. Potrzebujemy twardych dowodów.
Mówiłeś, że jest mało czasu. Możesz go wziąć?
Oczywiście.
Ostrożnie.
Uważaj na odnóża.
Zaczynamy.
Komunikują się. Niedobrze.
Już prawie.
Jak ona może z nami współpracować, jeśli obciążasz nas obu,
pokazując jej tajne materiały?
Charlotte Lockwood wierzyła, że metody użyte w Jurassic Parku uleczą chorobę.
Miała rację.
Po wypełnieniu luk w genomie Maisie za pomocą zmienionego DNA,
użyła patogenu, żeby wprowadzić naprawioną sekwencję do każdej komórki.
Jeśli zdołam wykorzystać jej odkrycia, zmienię DNA szarańczy,
eliminując je w ciągu jednego cyklu życiowego.
Maisie i mały raptor dostarczą brakujących danych.
Chcesz się stąd wydostać?
Co jest...?
Mam.
O Boże!
Są wszędzie! Pomóż mi!
O Boże! Nie!
Maisie.
Naruszenie bezpieczeństwa. Proszę pozostać na miejscach.
- Nic nie widzę! - Gdzie jest klucz?
Jesteś cała?
Tak. A ty?
Tak.
Znam was. Doktor Ellie Sattler i Alan Grant.
Byliście w Jurassic Parku.
Co tu robicie?
Co?
A co ty tu robisz?
Jestem Maisie Lockwood.
Mój dziadek znał Johna Hammonda.
My nie...
Nie pracujemy w Biosyn.
To widać.
- Musimy stąd uciec. - Koniecznie.
Znajdźmy waszą córkę i wiejmy.
Wieża, tu N141. Proszę o zgodę na lądowanie. Wyładunek towaru.
N141, odmowa. Mamy informacje, że przewozisz nieuprawnionych pasażerów.
Przyjęłam. Wiozę nietrwały towar.
Potrzebuję zgody. Sytuacja awaryjna.
Nie.
Odmowa. Wróć do punktu startu.
Tracę łączność. Czy mnie słyszysz?
Sprawdź sprzęt.
Nieźle, Kayla. Zestrzelą ci samolot.
Kto to? Denise?
Nie chcesz, żebym cię sypnęła, Denise. Pamiętasz Dubrownik.
To...
Inna Denise, z księgowości.
Rozmawiałem z Santos. To rodzice tej małej.
Wyłączmy odstraszacze.
Jesteś pewien?
OSTRZEŻENIE
Co to?
To Powietrzny System Odstraszania.
- Odstrasza skrzydlate gady. - Czemu miga?
Ta wredota Denise go wyłączyła.
Musimy stąd wiać jak najszybciej.
- To inny samolot? - Niedokładnie.
- Czy to... - Kecalkoatl.
Z późnej kredy. Powinien tam zostać.
Dobra.
Jesteśmy bezpieczni. Odleciał.
Samolot spada!
Jeśli chcesz się katapultować, to teraz!
- Tylko jej fotel ma katapultę. - Nie masz spadochronów?
Nie spodziewałam się gości!
Claire! Musisz się katapultować.
Co?
Spadochron otworzy się automatycznie. Jeśli nie - pociągniesz za uchwyt. Jasne?
Jeśli się nie otworzy automatycznie, pociągniesz za uchwyt z tyłu.
3 000 metrów!
Musisz do niej dotrzeć.
Jesteś jej mamą. I jej jedyną szansą.
Do zobaczenia.
Kocham cię.
Jaki jest plan?
Wszystko się może zdarzyć. Oto nasz plan.
- Trzy. - Tędy.
- Alan, potrzebny jest kod. - Wypróbujmy to.
Tak.
Na dół.
- Dzięki Bogu, to ty. - Właśnie.
To prawdziwy labirynt.
Myśleliśmy, że się zgubiliśmy. Mówiłeś, że to ma być przystanek nr 3...
Macie próbkę?
- Co? - O czym mówisz?
Próbkę DNA. Macie?
Biosyn odpowiada za plagę szarańczy.
Dodgson to ukrywa. Mieliście rację. Chcę wam pomóc.
Macie ją?
Tak.
Dobrze.
Kolejka zawiezie was na lotnisko. Czeka samolot gotowy do lotu.
Ian powiedział ci o Sześcionogich Kompanach?
- Ja mu powiedziałem. - Co?
- Musicie jechać. - Czekaj.
Maisie.
Maisie Lockwood.
Jedźcie.
Był dla mnie jak dziecko.
Gdzie nauczyłaś się latać?
W siłach powietrznych. Poszłam w ślady mamy.
Ja byłem w marynarce.
Jak więc tu trafiłaś?
Latałam legalnie, ale za mało płacili, żebym żyła tu i słała kasę do domu.
Wzięłam więc szemrane, lepiej płatne fuchy.
Ale mam już dość tej roboty.
Dlatego nam pomagasz?
Byłam tam, gdy zabierali waszą córkę do Biosyn.
Mogłam coś powiedzieć, ale tego nie zrobiłam.
A kiedy zobaczyłam jej zdjęcie...
Stać z boku to za mało.
Dziękuję.
Nie.
Kawał drania.
Wszystko dobrze?
Tak. Wcale się nie bałam. A ty?
Nie.
W fotelu jest nadajnik. Znajdziemy ją.
To dobrze.
Naprawdę ją kochasz, co?
Tak.
Rozumiem.
Też lubię rudzielców.
Co? Rany.
- Kto to? - Grant i Sattler.
- Na żywo? - Dwanaście minut temu.
Szukamy zbiegłego okazu. Moi ludzie stracili go z oczu.
Ukradli próbkę DNA.
Jak tam weszli?
Mieli klucz dostępu. Najwyższy poziom uprawnień.
Jedna z kamer nagrała, jak Ian Malcolm wkłada coś do kieszeni Sattler.
Chcę go tu widzieć.
I wezwij też Ramsaya.
- Gdzie oni są? - W drodze na lotnisko.
Jadą hyperloopem.
Jak się masz?
W porządku?
Właściwie nie.
Znałam twoją mamę.
Naprawdę?
Tak. Kilka lat po śmierci Hammonda
wygłosiła wykład na moim uniwersytecie.
Zaprzyjaźniłyśmy się.
Jaka była?
Genialna. Wyprzedzała wszystkich o lata świetlne.
I miała sumienie.
Kiedy budowano parki tematyczne,
ona chciała udowodnić, że panowanie nad genami może ratować życie.
Byłam jej eksperymentem.
Nie.
Bardzo pragnęła mieć dziecko.
Ale chciała dać ci to, czego sama nie miała.
Pełne życie.
Nie znałam jej długo,
ale wiem, że bardzo cię kochała.
Co się dzieje?
To pewnie stare kopalnie bursztynu.
Musieli tu zrobić jakieś wyjścia, kiedy budowali te tunele.
Słyszałem alarm. Coś się dzieje?
Nic, czego nie moglibyśmy opanować. Słuchaj...
- Dzwoniłeś? - O, dobrze.
Doktorze Malcolm, jest pan...
- zwolniony. - Co?
To była taka intratna posadka.
Może pan oddać swój klucz dostępu, jeśli go pan jeszcze ma.
Jeden z pociągów utknął w kopalni bursztynu.
Co?
Co za dzień.
Który to pociąg?
Czy są tam...
dinozaury?
One są wszędzie. Z genetycznego punktu widzenia ptaki to dinozaury.
Lewis, Grant i Sattler tam są.
- Trzeba wysłać ratowników. - Oczywiście. Dziękuję.
Ale niech każdy robi swoje. Zajmiemy się tym. Dziękuję, doktorze.
To tyle? Nic więcej?
Nie podoba mi się pański ton.
- Proszę wyjść. - Zgoda.
Ale najpierw muszę przeprosić tych wszystkich ludzi.
Ręcząc za Biosyn swoją reputacją,
mogłem zasugerować, że ta firma nie jest aż tak zdegenerowana.
Dość, Ian.
Oto, jak was łapią: dają wam tyle promocji w krótkim czasie,
że tracicie zdolność krytycznego myślenia.
Mój Boże.
Są drzwi, których się nie otwiera, sprawy, które się przemilcza.
Ale przede wszystkim on żeruje na waszym oczarowaniu tymi stworzeniami.
Zmierzasz do czegoś czy...
Doprowadzasz do zagłady naszego gatunku, ale masz to gdzieś.
Jesteś tego świadom, ale się nie zatrzymasz.
Nie możesz.
Myślałem, że jesteś inny, ale jesteś jak wszyscy.
Widzisz to, co chcesz widzieć. Na przykład niekontrolowaną zachłanność.
Widzisz zło, wyzwolonego Prometeusza.
- I tym jestem dla ciebie? - On źle skończył
i ciebie też to czeka, ty pazerny, nędzny gadzie.
Ramsey, pomożesz doktorowi zebrać rzeczy?
Do gabinetu - i na lotnisko.
Dodgson.
WAGON 7 - ODŁĄCZONY
Allozaur?
Giganotozaur. Największy znany na Ziemi mięsożerca.
Dwa drapieżniki alfa w jednej dolinie.
Wkrótce zostanie tylko jeden.
Poczuliście to?
Powiew powietrza.
Gdzieś z przodu musi być wyjście.
Ile lat może mieć ta kopalnia?
Uspokójcie się. Bez paniki. Uważajcie na nietoperze.
Nietoperze?
Pewnie ich nie ma. Ani spadających kamieni.
Może nam grozić toksyczny gaz, odwodnienie, hipotermia.
Może, ale nie musi.
Mogłeś zostać, gdzie byłeś. Czemu cię w to wciągnęłam?
- Byłeś taki szczęśliwy. - Co? Ellie.
Co?
Nie byłem szczęśliwy.
Nie?
- Macie dzieci? - Co?
Nie. Ja mam. Dwoje.
Ale nie z nim?
Nie.
Jesteśmy tylko starymi przyjaciółmi.
Tak, starzy przyjaciele.
Serio?
KOD PRZYJĘTY
Ochrona szybko odkryje, że cię nie ma.
Mapa. Dość stara. Nie masz nowej?
W północno-wschodniej części kopalni jest brama.
- Jeśli tam dotrą... - Jeśli?
Kiedy tam dotrą.
Znajdą się tutaj.
Te drogi są chronione?
Radzę szybko przejeżdżać.
- Dobra robota. - Raczej totalna porażka. Ale dzięki.
Jeszcze nie.
Ostrożnie.
- Ellie? - Tak.
Co to było?
Ostrożnie.
- O Boże. Alan. - Nic panu nie jest?
Zostaw kapelusz!
Uciekajmy!
Biegiem!
Szybciej!
Nie ma przycisku.
Samochód.
- O Boże, Ian! - Ian, tutaj!
Pomocy!
- Otwórz bramę. - Pomocy!
- Znasz kod? - Nie wiedziałem, że będzie kod.
Nie wiedziałem o kodzie.
O Boże.
Hamulec!
Jest 10 000 kombinacji.
Zaprzyj się nogami!
- 1984. - Szybciej.
- Zaprzyj się! - Szybciej!
Urodziny Milesa Davisa, 0526.
O Boże!
- Ian! - Proszę!
Zrób coś!
Nie przeżyjemy.
Spróbujmy zachować optymizm.
- Proszę! - Wiem, wiem! Wiem!
O Boże!
Trafiłem z kodem.
- Ian, to Maisie. - Cześć, Maisie.
Mamy DNA.
Wynośmy się z tej doliny.
- Chodźcie. - Idziemy.
Jazda stąd!
Ohyda.
Myślałam, że zginąłeś.
Czym one się żywią?
Lepiej wejść do środka.
SZEŚCIONODZY KOMPANI
USUNIĘTE PLIKI
PLAGA SZARAŃCZY OBEJMUJE KONTYNENTY
SKĄD SIĘ ONE WZIĘŁY?
Zaczynajcie.
Komora izolacyjna nieszczelna.
Zamknięte. Muszę mieć coś ciężkiego lub ostrego, lub to i to.
To nie wróży nic dobrego.
- Czy to... - O nie.
O Boże.
Pali dowody.
- O Boże! - Jakieś szaleństwo.
O rany.
Wiem, że to wygląda dość niebezpiecznie, ale...
Chwiejemy się.
Może wszyscy przechylmy się w lewo?
Dobry pomysł. Dzięki, Maisie.
Powoli.
Jest w porządku. Widzisz?
Jest dobrze.
Alan?
Alan.
Wszyscy cali?
To moi rodzice.
Ratunku!
- Pomocy! - Słuchajcie.
Pomocy!
O Boże.
Nic ci się nie stało.
Nic ci nie jest.
Przyjechaliście po mnie.
Oczywiście, że tak, kochanie.
Oczywiście.
Pamiętam cię.
Ja ciebie też pamiętam.
Oni pomogli mi uciec.
Tak?
Wszystko dobrze?
Dziękuję.
Musimy iść.
Żeby wejść do środka, trzeba zbić okno.
Boicie się wysokości?
Nie ruszajcie się.
Co to jest?
Giganotozaur.
Największy mięsożerca, jakiego widział świat.
Chodźcie.
Maisie, patrz na mnie.
Dalej.
- Szybciej! - No już!
Nie!
- Pospiesz się! - Zginę!
Wspinaj się!
Nie zginiesz!
Dalej.
Chodź no tu.
No, podejdź.
- Szybko. - Pomóżcie to otworzyć.
Mam cię.
Idźcie!
Szybciej!
Biegiem!
Widzieliście? Całkiem nieźle.
Chodź.
- Owen! - Claire!
Ogłośmy ewakuację. Trzeba spędzić zwierzęta do środka.
Zgodnie z przepisami nawet w przypadku...
Jeffrey.
Niech to...
szlag!
Po prostu...
ogłoś to.
Uwaga, ogłaszam natychmiastową ewakuację.
System zdalnego zaganiania uruchomiony.
Wszystkie zwierzęta zostaną umieszczone w izolacji awaryjnej.
Nie mogę się do nikogo dodzwonić, bo wszystko płonie.
- Pani doktor, woda. - Dzięki.
Doktorze, proszę.
Owen Grady, pański wielki fan. Czytałem pańską książkę.
Właściwie słuchałem.
Owen Grady. Wiem, kim jesteś.
Trenowałeś raptory.
Próbowałem.
- Jak tam? - Patrz tutaj.
Byłeś w Jurassic World.
Jurassic World? Nie przepadam.
To jak, spróbujemy się stąd wydostać?
- Tak. - To w drogę.
W głównym kompleksie jest helikopter.
Włączymy znów SOP i wrócimy do domu.
- Co to jest SOP? - System odstraszania.
Na pterodaktyle i inne takie.
Trzyma je z dala od helikopterów.
Jak to włączymy?
Wszystkie układy są połączone z centrum sterowniczym na 3. piętrze.
Pod ziemią biegnie sieć korytarzy.
Wyluzuj, Rambo.
A więc pracowałeś z raptorami.
Tak.
I co? Mówiłeś im, co robić, a one słuchały? Czy...
To więź zwierzęcia z człowiekiem oparta na wzajemnym szacunku.
Miałem kiedyś psa.
Próbował współżyć z moją nogą z taką siłą, że zrobił mi się odcisk na piszczeli.
To prawdziwa historia.
O rany. Dobrze, że jesteś.
Myślę sobie, że zaczniemy od nowa.
Ty i ja. Mogę zdobyć fundusze.
Łatwo o nie w tych czasach.
Co jest? Nie denerwuj się tak.
Wszędzie są nowe możliwości. Nawet tu. Zobaczysz.
Może teraz ty byś przejął szefostwo, co?
Jesteś gotów.
Proszę, weź...
Co z tobą, do diabła?
To ty.
Ty powiedziałeś Malcolmowi o programie. Ty...
Ty to zaaranżowałeś. Wrobiłeś mnie.
Dałem ci możliwości, jakich ja nie miałem.
Przecież się rozumiemy, Ramsay. Trudno to zniszczyć.
Ja bym tego nie niszczył.
Nie jestem tobą.
SOP - WYŁĄCZONY
Jest bardzo źle.
Tego systemu używaliśmy w parku.
Świetnie. A więc możemy go włączyć, a potem stąd uciec?
Zobaczmy. SOP...
Co to znaczy „Błąd 99”?
Za słabe zasilanie.
Podczas awarii cała moc idzie na zasilanie głównego systemu.
Potrzebujemy jej, żeby uruchomić SOP.
- Czyli zabiją nas zabezpieczenia systemu? - Oczywiście.
- Skąd zdobędziemy więcej mocy? - Przekierujemy to, co mamy.
- Trzeba... - ...wyłączyć system główny.
- Tak. - Gdzie jest?
- Piętro wyżej. - Idę z tobą.
Tędy uciekliśmy.
- Gdzie to? - System hydroelektryczny. Minus 8.
Daj mi 8 minut. Odszukam ją.
Kogo?
Betę. Dziecko Blue.
To welociraptor.
- Co? - Mały raptor?
- Nadałaś jej imię. Ciekawe. - Obiecałem, że wrócimy z nią do domu.
Obiecałeś dinozaurowi.
Idzie pan z nami?
Maisie...
Proszę pana.
Będę na kanale 5.
My na trójce.
Wróć.
Zawsze wracam.
Helikopter będzie gotowy za 10 minut. Czekajcie na sygnał.
Czwarty etap ewakuacji zakończony. Wszystkie zwierzęta są w izolacji.
Ruszaj.
SERWEROWNIA
Nadal masz koszmary?
Cały czas.
A ty?
Wielu rzeczy żałuję.
Tak?
Cóż.
Kiedy czegoś żałujemy, tkwimy w przeszłości.
Chyba liczy się to...
co robimy teraz.
- Tak? - Tak.
Nikt nie mówił, że będą robale.
B4. Tu jest.
Rozglądajcie się na boki. One zawsze podchodzą z boku.
Z początku myśleliśmy, że rozszarpują swoje ofiary, ale nie.
One od razu wgryzają im się w gardła.
Żyły, tętnice.
Albo żyły i tętnice równocześnie.
Widzimy was. To jest w tej alejce.
Czemu tak się czają?
Podejdźcie tam.
Dobra. Jest.
To żółty przycisk, jeden z sześciu.
Jest tam zielony przycisk. Widzicie go?
- Nie ten. - Który to?
- Czwarty od dołu. Nad tym... - Licząc od góry?
- Trzeci od góry lub czwarty od dołu. - Mów konkretnie.
Była tu.
Zgaśmy latarki.
Konkretna informacja:
na tym, którego szukasz, jest napis
„E1”.
E1.
Nie. O nie.
Cholernie szybka.
Hej!
Patrz na mnie.
Muszę ją trafić w bok szyi.
Maisie, odwróć jej uwagę.
Grant,
rozsuńmy się.
Ruszaj.
Wybacz, mała. Obiecałem twojej mamie, że zawiozę cię do domu.
Restart systemu głównego.
Czekaj. O nie.
Restartuje się.
Nie powinien.
Weź to.
- Pomyślmy. - Wyłącz to!
Znajdziemy sposób. To zawiły problem.
Nie czas na zawiłości!
System główny uszkodzony.
PRZEKIEROWANIE MOCY
Zaraz. Chwila.
Powietrzny System Odstraszania aktywny.
Zwycięstwo.
Przyjemne uczucie.
Co jest?
Co słychać?
Czekajcie!
W Biosyn wierzymy,
że dinozaury mogą nauczyć nas dużo o nas samych.
Dobra, Kayla. Jesteśmy gotowi.
Jakiś ty śliczny.
- W porządku? - Kiedyś będzie.
Pamiętam cię.
Proszę, wysłuchajcie mnie.
- Wywołałeś katastrofę ekologiczną. - Mogę ją naprawić.
Charlotte Lockwood zmieniła każdą komórkę w ciele Maisie.
To ją ocaliło.
Jeśli zrozumiem, jak Charlotte zmieniła DNA Maisie,
przeniosę mutację jednego osobnika na cały rój szarańczy.
Zanim będzie za późno.
W porządku.
Dobrze.
Ona by tego chciała.
Dziękuję.
O nie.
Nie, nie, nie.
On?
Tylko nie on. Zawsze to on.
Za każdym...
Masz na plecach dinozaura?
Tak. A co?
Lecę. Spotkamy się w centrum.
Nie. Czekaj.
Nie ląduj tu.
- Muszę. Dolina nie jest bezpieczna. - Już ich nie ma w dolinie.
Tu nie chodzi o nas.
Szybko!
Maisie.
Szybciej!
O Boże! Podnieście go! Szybko!
Wstawaj.
Dawajcie tu!
Ellie, nie!
Chodź, Maisie!
Ramsay, wsiadaj.
Szybciej.
Niech każdy się kogoś trzyma.
Nie, na każdym poziomie. Systemowa korupcja w kręgach władzy wykonawczej.
„Systemowa korupcja”. Zapisz to.
Tak, to wariactwo.
A potem samolot wpadł do zamarzniętego jeziora.
Wiszą mi samolot.
Muszę sprawdzić tę próbkę w laboratorium, a potem przekażę to znajomej z Timesa.
Mógłbyś... jechać ze mną.
Chyba że musisz wrócić na swoje wykopaliska.
- Ellie? - Tak?
Jadę z tobą.
Wiem. Jeszcze chwila i pojedziesz z rodzicami do domu.
Dziś rozpoczyna się pierwszy dzień zeznań Ramsaya Cole’a, demaskatora Biosyn.
Senat wysłucha także dr. Granta, dr Sattler i dr. Malcolma,
którzy uczestniczą w tej debacie od wydarzeń w Jurassic Parku.
Wyglądasz...
- ...na zakłopotanego. - ...godnego zaufania.
Nie mogę przywyknąć.
Dokończmy to.
Tak.
Dr Henry Wu znalazł szybkie rozwiązanie kryzysu ekologicznego.
Wykorzystanie patogenu do zmiany DNA szarańczy
zrewolucjonizowało współczesną genetykę.
Przypisuje to odkrycie innej badaczce, Charlotte Lockwood,
zmarłej prawie 13 lat temu.
Na mocy dekretu ONZ w dolinie Biosyn utworzono światowy rezerwat.
Zwierzęta będą tam żyły na wolności z dala od cywilizacji.
- Pieniądze? - Pieniądze.
Dziękuję.
Życie na Ziemi istnieje od setek milionów lat.
Dinozaury żyły tylko przez część tego czasu.
A my przez jeszcze mniejszą jego cząstkę.
To daje nam właściwą perspektywę.
Świadomość, że życie na Ziemi istniało 65 milionów lat temu,
uczy pokory.
Nie jesteśmy sami na świecie.
Stanowimy część kruchego systemu, który tworzą wszystkie żywe istoty.
Jeśli mamy przetrwać, musimy sobie nawzajem ufać.
Polegać na sobie.
Współistnieć.
WYKORZYSTANO POSTACI STWORZONE PRZEZ MICHAELA CRICHTONA
Tekst: Agata Deka