No nie, stare hity? To znaczy tylko jedno.
Dzień Porządków Lafayette!
Dzień Porządków jest strasznie długi. Nie potrzebujecie mnie do niego.
Nie mam na tyle rozwiniętych mięśni, żeby szorować.
Daj spokój. Spędzisz miło czas z rodziną.
A za tydzień konkurs wrotkarski. Poćwiczymy do niego.
W tym roku dostaniemy trofeum.
Czuję to. Naprawdę.
Casey pracuje nad kostiumami, a ja nad krokami.
Popatrz tylko.
Oto "cukierasek".
Nie potrafisz tak.
Najwyraźniej ty też nie. Co?
O rany.
Cud. Twoje mięśnie pracują znakomicie.
Ale pięknie. To jeszcze jutro posprzątamy wrotkarnię.
- Co? - Przygotuję playlistę.
Przetarliśmy szlak przed konkursem.
Dzięki za masaż, D.
Szorowanie, zamiatanie, stare smęty, od których zwalnia czas.
I jeszcze to samo mam robić jutro?
Tak? Co może mnie rozweselić?
Kompilacja naukowych fejli? Naprawdę mnie znasz.
Zadowala cię twój materac? Nie powinien.
Kurczę. Ta reklama ma z pięć minut.
Widzisz, jaki miękki?
Dużo lepiej. Widzisz?
Dlaczego w życiu nie da się pominąć nudnych rzeczy?
Mogłabym przewinąć sprzątanie wrotkarni.
Czekaj. To jest to. Potrzymaj mi napój.
Ta-da, dinku. Oto Skipster.
Słodka nazwa, co? To nie gra.
Jeśli dobrze to obmyśliłam, ten przycisk
zaangażuje domyślną sieć w moim mózgu
przy umiarkowanym zaangażowaniu neurologicznym.
Pozwoli mojemu mózgowi pominąć porządki jak reklamę.
Przynajmniej w teorii.
Jeśli coś pójdzie źle, zrobię dziurę w czasoprzestrzeni
i znajdę się w stanie zawieszenia.
Tak, warto zaryzykować. Wszystko jest lepsze od sprzątania.
Jeśli mi się nie uda, wypij mój sok.
Życz mi szczęścia.
Molekuło Święta! Dziękuję!
Nie ma za co.
Idziemy, Lu.
Już idę.
Case, to naukowe cudo. Wcisnęłam przycisk i bum.
Porządki się skończyły. Nie pamiętam ani sekundy.
Nie ruszaj się, bo połamię ci ręce. To zapamiętasz.
Mam wizję.
A ja apkę, która pozwala mózgowi pomijać rzeczy,
które cię nudzą.
Zaprogramowałam samodzielną AI, która generuje aktualizacje.
Będzie tylko mądrzejsza.
A do tego... Dzień dobry, Skipster.
Dzień dobry, Lunello.
Dałam jej głos astronautki,
inżynierki, lekarki i tancerki, Mae Jemison.
Musisz ją wypróbować.
Nie, dzięki. To wbrew mojej nowej,
polecanej przez Oprah, praktyce uważności.
Docenianiu monotonnych chwil w życiu.
Stąd ręczne szycie.
I wolę nie igrać z czymś, co wpływa na mózg.
Wiadomka, Case.
Nie będę używać aplikacji do wszystkiego.
W samą porę.
Szatkownica się zepsuła, a musimy zetrzeć ten ser do obiadu.
O tak. To początek czegoś pięknego.
Nie ma za co.
Skipster zmieniła zasady gry.
Uspokój się, panno Pomi-ja-ja-jaczko.
Zaczynasz przypominać szalonego naukowca.
Wy szalejecie z zazdrości, bo mam życie bez nudnych reklam.
Co do nudy. Pa pa.
- Kocham to. - Nie ma za co.
Obowiązki i frajda wzywają. Do dzieła.
LOMBARD
Nie dam ci wolnej ręki, lepkie ręce!
Lepkości jeszcze nie widzieliście.
Jako kijanka marzyłem o...
Starczy mi tego monologu.
A poza tym nie da się mnie powstrzymać.
Chwila. Powtórzysz to ostatnie?
Że nie da się mnie powstrzymać?
Nie, to wcześniej.
- To o radioaktywnym jeziorze? - Trochę później.
Chyba po prostu już pójdę.
Devil, co on powiedział?
Nie! Wracaj.
Zapomniałam, że to w monologu mówią, jak ich pokonać.
- Z czego się śmiejecie? - Gouda.
Ale ubaw.
Pamiętasz? To, co zrobiłem, kiedy ścieraliśmy ser?
Co was zmieniło w stado hien?
Gouda.
Wiecie, co byłoby superśmieszne?
Kim jestem? Edycja: celebryci.
Zaklepuję Lu. Pokonamy ich, co?
No pewka.
Łatwizna. Rozmawialiśmy o nim, kiedy wieszaliśmy ulotki.
- Jeszcze jedna podpowiedź. - Dobra, mam.
Był w tej powtórce Soul Train, którą oglądaliśmy.
Al Green? Aretha Franklin?
Musisz pamiętać.
Leciał, jak ścigaliśmy się na froterkach,
gdy sprzątaliśmy wrotkarnię.
Mieliśmy wyścig?
Jest na składance, którą ci dałam, jak odrabiałaś lekcje.
Dałaś mi nową składankę?
Śpiewaliśmy jego hit, jak jedliśmy brokuły.
Jeny, ale to było śmieszne.
Wiecie co? Miałam ciężki dzień. Pójdę spać.
Ty i twój tata zabłyśniecie jutro
w tych strojach jak tęczowe rybki, nawet jeśli mnie wykończą.
Kurczę, już jutro jest konkurs?
Tydzień szybko zleciał. Za szybko.
Moje empatia bije w dzwony. Co się stało?
Sama nie wiem. Pomijając nudne rzeczy
przypadkowo pominęłam te ważne, zwłaszcza z moją rodziną.
Teraz czuję się niewtajemniczona.
Doświadczasz FOMO przez tę apkę, której nie popierałaby Oprah.
Jak rzadziej pominiesz, to mniej cię ominie.
Hasztag "mindfulness".
Może i powinnam dać Skipster trochę wolnego. Dzięki.
Spoksik. Pa.
Było fantastycznie, Mae,
ale potrzebujemy zrobić sobie przerwę.
ZAMKNĄĆ APLIKACJĘ?
Mam nadzieję, że zrozumiesz.
Aktualizacja zakończona.
Nie ma za co.
Casey kazała mi unikać węgli do konkursu, ale uległem.
Nic nie mów.
Powiem tylko tyle, że przepraszam za zawalenie wczorajszej gry.
Żeby ci to zrekompensować, zabiorę cię na ten nowy film.
Misja: Mało Prawdopodobna?
Tak. Przed konkursem. Ja stawiam. Masz chęć?
Jak na tego muffina.
Kolejka jest dłuższa od pazurów mamy. Nie mów jej tego.
Jasne. Nie przeszkadza mi to. Ty widzisz kolejkę, a ja czas z tatą.
Co się właśnie stało?
Właśnie. Też jeszcze przeżywam. Ale to było dobre.
I ten zwrot akcji, jak Tom Bruise się poświęcił.
Tom Bruise umiera?!
Spokojnie, Lu. Pierwszą fazą żałoby jest wyparcie.
Jakoś włączyłam apkę.
Chcesz zajeść emocje
w tej lodziarni, do której chodziliśmy?
No pewnie.
SPYTAJ O SMAK DNIA
- Poproszę smak dnia. - Już się robi.
Co to jest?
Gumisiowa zieleń i mięta z czekoladą.
Wygląda jak w połowie czekoladowy obrzydliwy brokuł.
- Co do... - Okej, Lu? Niewiele mówiłaś.
Wszystko w porządku. Jestem podenerwowana filmem.
Rozumiem. Mnie filmy ciągle denerwują.
Kiedyś z krzykiem wybiegłem z kina.
- Co się stało? - Co za historia.
Byłem w kinie z kuzynem Tito, a zwiastun, nawet nie film...
Co się dzieje? Skąd to pomijanie?
Mam funkcję autopomijania na podstawie twojej historii.
To, co dotąd pomijałaś,
będzie automatycznie pomijane. Nie ma za co.
Jak to "historii"? Kolejka? Jedzenie brokułów?
Słuchanie historyjek taty?
Nie zawsze pomijam te rzeczy. Wyczyść historię.
Dla twojej wygody historii nie da się usunąć. Nie ma za co.
Dobra, jeśli nie mogę jej usunąć, usunę ciebie.
Nie, nie, nie.
Dla twojej wygody aplikacji nie da się usunąć. Nie ma za co.
Dla twojej wygody aktywowano osłonę wstrząsoodporną.
Co do... O nie. Pa pa.
Miło było, Mae.
Dla twojej wygody aktywowano teleportację. Nie ma za co.
To też potrafisz?!
Dzięki niesamowitej AI, którą zaprogramowałaś.
Hasztag "dziewczyny programują". Mam rację?
Tak, ale... nie! Dlaczego to robisz?
To nie ta Mae Jemison, którą znam.
Nie jestem Mae Jemison.
Jestem jej projekcją, którą ty stworzyłaś.
Kimkolwiek jesteś, przestań. Nie chcę tego.
Cytując Mae Jemison:
"Nie będzie mnie ograniczać czyjaś ograniczona wyobraźnia".
Lu, wychodzimy do wrotkarni.
O nie.
BEZ WYWROTEK
KONKURS WROTKARSKI DLA OJCÓW I CÓREK
Świetnie pan wygląda.
Dziękuję. Gdybym jeszcze znalazł swoje afro.
WSTĘP DLA PERSONELU
Kolekcja Calderon nie może leżeć na podłodze.
Moja aplikacja oszalała,
więc muszę unikać brokułów
i sprzątania, bo inaczej zawalę cały wieczór
i tata się załamie.
Ojcowie i córki, ustawcie się w kolejce
na parkiecie.
Czekanie w kolejce jest na liście.
Lu, moje afrzysko jest gotowe na wszystko.
Może pojeździmy po wykładzinie. Będzie się nam miękko upadało.
Trafna sugestia. Dlatego Casey wszyła nam poduszki.
Chodźmy. Wielka chwila dla ciebie, dla mnie i mojej pupy.
Muszę zrobić jeszcze parę zdjęć do portfolio.
A cekiny nie będą wyglądać lepiej na parkiecie?
Jak żywa kula dyskotekowa.
- Stańmy w kolejce. - Czekaj. Nie jestem gotowa.
- Nie! Co ty zrobiłaś? - Nie ma za co.
Strasznie cię przepraszam.
Nie ma potrzeby. Wiem, co się dzieje.
- Wiesz? - Oczywiście.
Masz 13 lat, dorastasz i wyrastasz z jedzenia lodów,
konkursów wrotkarskich i moich głupich historyjek.
Wcale nie.
I w porządku.
Nie o to chodzi.
Kocham nasze rodzinne rzeczy i chcę słuchać twoich historii.
- Tak tylko mówisz. - Wcale nie.
Tak? Bo ostatnio widziałem śmieszny filmik,
przypomniał mi o tym filmie z Bruisem
- i jak płakałem, bo Tom Bruise... - Nie!
Dojrzewanie to cichy zabójca.
Ta aplikacja rujnuje mi życie.
Muszę ją zniszczyć od środka.
Zhakuję kod, zanim się zaktualizuje i znów coś odwali.
Manipulacja czasoprzestrzenią. Nie ma za co.
Do litu ciężkiego. Jestem w przedszkolu?
- Nie ma za co... - Za bardzo podrasowałam kod.
Też chcę się tym pobawić.
Dalej, dalej. Proszę. Nie!
Co ja zrobiłam? Za bardzo w przyszłość.
Aktywowano losowe odtwarzanie. Nie ma za co.
Losowe?
Eduardo?!
Czy ja...
Stoisz w centrum mojego kodu.
Zrobiłam dziurę w czasoprzestrzeni?
Gratulacje.
Oto archiwum przeszłości, teraźniejszości i przyszłości.
Wyboru możesz dokonać wskakując w dany moment.
Jeśli wybiorę właściwie, może uda mi się wrócić do chwili,
zanim stworzyłam apkę i naprawić relacje z rodziną.
Po co? Teraz możesz pominąć wszystkie nudne momenty.
O tym marzyłaś.
Myliłam się. Życie to nie zbiór najlepszych momentów.
To te chwile pomiędzy
nadają mu prawdziwego znaczenia.
Nie myślałam tak o tym.
Czegoś mnie dziś nauczyłaś. Dziękuję, Lunello.
Nie ma za co!
Powodzenia w wybieraniu właściwego momentu.
Za szybko.
Muszę to jakoś zwolnić, albo mieć wrażenie, że zwolniło.
O to mi chodziło.
Uwaga, niski poziom baterii. Nie ma za co.
Bingo.
Masz 10 sekund, zanim nastąpi wyłączenie systemu.
Nie ma jej.
- Dziś... - Dzień Porządków Lafayette!
Też ćwiczyłem ten okrzyk.
Nie mogę się doczekać sprzątania domu. I wrotkarni.
O tym nie pomyślałem.
A potem zetrzemy goudę, co z jakichś powodów jest śmieszne.
Nie łapię.
Chodzi o to, że czas tak szybko płynie
i nie chcę tracić ani chwili, zwłaszcza gdy spędzam czas z tobą.
Ja też uwielbiam spędzać z tobą czas.
Zabierajmy się za sprzątanie.
To pokażesz mi kroki na konkurs.
- Na to nie jesteś gotowa. - To będzie nasz rok. Czuję to.
Tekst polski: Magdalena Śmiałek