Kuda Ganas
BROTHER OF THE YEAR
Gajah Perkasa
Lagu orang Thailand.
Ya.
Okay?
Ya.
Mari sini!
Pilih satu.
Cepat.
Kerbau Liar
Wah!
Minum!
Lagi, lagi.
Bagus?
Okay!
Kekuatan Harimau
Kaki Perempuan
Kayu Jati
Masuklah.
Buat macam rumah sendiri.
Tunggu.
Kejap.
Seriuslah,
awak tinggal dengan mak awak?
Ya.
Mak ke isteri?
Mak.
Mak saya masa kecil.
Dia dekat mana?
Belajar luar negara.
Okay, saya percaya.
Pembesar suara dah rosak.
Nah.
Sayang, kan? Jadi...
tak ada intro.
Kita boleh teruskan saja.
Alamak!
Kita kena telefon klien awal pagi ni.
Oh!
Saya ingat awak balik Ahad ni.
Dah lewat pagi Sabtu, jadi dah Ahad.
Oh.
Ini mak awak?
Adik.
Buka.
Dia cuma pinjam. Biarlah.
Bukalah.
Itu saya punya.
Kenapa awak biarkan dia pakai?
Siapa dia ni? Awak tahu ke nama dia?
Apa nama saya?
Huh?
Apa nama saya?
Aoy.
Apa?
Huh?
Nama?
Kate.
Kan?
Chompoo.
Dia tak tahu pun nama awak.
Dia cuma nak kamu "punya" tu.
Okay.
Si bebal ni tak tahu nama saya...
bukan masalah saya.
Dia cakap kamu mak dia.
Dan sekarang adik pula.
Kamu berdua ni apa sebenarnya?
Ann?
Bukan.
4 tahun saya tak ada, ini awak buat setiap hari?
Buat apa?
Saya dah pesan jangan bawa balik perempuan.
Kenapa pula?
Ini pun rumah saya juga.
Awak ada otak ke tak?
Huh?
Janganlah fikir 'benda' awak tu saja.
Hei, elok sikit.
Jangan main-main dengan harta pusaka keluarga.
Baik.
Jane, bukalah.
Tak nak.
Kalau awak masih nak main-main,
buat dekat luar.
Faham?
Kenapa awak ni?
Apa lagi? Dia dah balik dah.
Huh?!
Kalau awak tak kisah pasal saya,
sekurang-kurangnya fikirlah kawan saya.
Kalau awak buat lagi, saya bagitahu Muay betul-betul.
Okay, baik.
Maaf, ibu. Saya tak buat lagi dah.
Tolonglah.
Saya tak buat dah. Betul.
Itu saja.
Tidur luar malam ni.
Coochie. (Nama lain untuk vagina)
Jane.
Tak kelakarlah.
Saya ni abang awak!
Dah lama orang tak panggil saya nama tu.
Tapi bila Jane balik,
nama tu pun balik sekali.
Saya benci nama tu.
Sebenarnya, nama saya Chut.
Masa saya kecil, saya impi nak ada adik lelaki.
Pakcik, kenapa pakcik lambat?
Cepat, Chut. Mak kamu nak bersalin.
Pegang kuat-kuat.
Hei, John.
John adikku.
John dah tak sesuai lagi dah.
Dia perempuan.
Perasaan dia macam dunia ni nak hancur.
Chut.
Awak dah jadi abang sekarang, sayang adik awak, okay?
Saya semakin dilupakan.
Semua orang manjakan Jane.
Pakcik, tolong bawa saya jumpa Seng, boleh?
Chut.
Dan bila dia dah besar, kesempurnaan dengan kehebatan dia...
buat saya jadi tak guna dalam mata semua orang.
Kenapa dengan keputusan kamu ni, Chut?!
Pengajian Sosial, Matematik, Komputer, semua F.
Bahasa Inggeris pun F.
Kamu ni darah kacukan!
Kamu nak kumpul F ke?
Wah...
Tengok ni, semua A.
Mestilah,
dia pandai semua benda.
(puisi tradisional Thailand)
Bagus, teruskan.
Siapa saja nak jadi abang awak?
Chut, tepilah.
Kami nak bergambar dengan Jane seorang.
Oh, saya datang jadi penjaga dia.
Jadi abang tak guna, apa masalahnya?
Boleh awak ke kiri sikit?
Bukan kiri tu.
Maksud saya kiri awak.
Sikit lagi.
Sempurna.
Okay, sebut cheese.
Tak guna.
Tunggulah nanti.
Detik terendah dalam hidup saya adalah...
bila saya biarkan dia main besbol sekali.
Bola berapi!
Hei, Chut.
Dia berdarahlah.
Sesiapa ada sapu tangan?
Nanti kotorlah.
Ini lagi bagus.
Laurier betul-betul boleh serap.
Itu dagu ke vagina? Ada pad lagi tu.
Vagina.
Hei, jangan panggil dia macam tu.
Lebih baik panggil dia Coochie.
Bolehlah tu.
Coochie. Coochie.
Saya bangun dengan nama baru 'Coochie',
yang Jane bagi.
Coochie.
Sejak bila orang lagi muda bagi nama orang lagi tua?
Saya tua 5 tahun dari awak!
Coochie, kenapa awak tak letak dalam pinggan?
Malas nak basuh.
Benda kecil macam tu pun awak malas,
tak hairanlah hidup awak tu pun teruk.
Jadi semua yang makan dalam bungkusan pun teruklah.
Kenapa awak tak turunkan penutup lepas guna?
Dia cerewet dengan semua benda.
Saya tak nak sentuh kencing awak, faham?
Tak sentuh pun.
- Pegang saja benda ni. - Apa bezanya tu?
Saya bukannya kencing merata macam ni, tengok.
Grrrr!
Nasiblah, saya bebas dari seksaan ni,
bila dia dapat tawaran belajar di Jepun.
Coochie, saya pergi dulu.
Sayonara.
Sayo-tempura.
Hari dia berpindah ke Jepun,
adalah hari terindah buat saya.
Macam syurga!
4 tahun belajar.
4 tahun.
Tak guna!
Kenapa cepat sangat masa?
Tak guna betul!
Dah berakhir.
Tak guna!
Pemalas, tak guna, tak boleh pakai.
Setiap impian adik perempuan...
nak ada abang, macam dalam lagu 'The Best Big Brother'.
Lagu ni...
Dua beradik berjalan bersama
Adik perempuan bersama abangnya
Supaya saya dapat main permainan lelaki.
Tembak saja.
Arsenal sedang mendahului.
Gila bola macam dia.
Awak lebih satu mata, kan?
Kalau awak skor separuh,
jadi awak menang, faham?
Baca komik sama.
Ni, lepas tu ni dan ni.
Kenapa mereka baca dari belakang ke depan?
Sebab ni cara orang Jepun baca.
Cuma belah sini.
Dapat tiru gaya hebat dia.
Atau main besbol dengan dia.
Bola berapi!
Aduh!
Tapi ada seorang abang macam Coochie...
Tak guna, Jane!
Tu saya punya, janganlah conteng.
Tak boleh ke?
Tak!
Bagi balik.
Tak guna!
Abang terbaik...
Penyanyi tu penipu!
Cuba fikir, dia tua 5 tahun dari saya.
Tengok, sepatutnya dia yang tolong saya buat kerja rumah...
Chut, tahun ni awak kena belajar dengan Jane.
Dan tolong lulus kali ni.
Cikgu dah tak larat nak turunkan gred awak.
Saya malu ada abang macam dia.
Tak guna.
Saya boleh guna Excel dari gred 4.
Apa dia gemuk?
Aku tumbuk baru tahu.
Cikgu? Izinkan saya ke tandas?
Kalau saya kena satu kelas dengan dia,
saya sanggup ponteng kelas.
Waktu saya kena pindah Bangkok untuk belajar,
mak bayar sewa rumah untuk kami.
Ahem!
Jumpa tak?
Cuma kita berdua.
Sepatutnya orang lagi tua jaga orang lagi muda,
tapi saya yang kena jaga dia. Tengok.
Lampu dah boleh hidup.
Kenapa awak terbaring dekat situ?
Menyusahkan betul.
Satu-satunya waktu Coochie nak jadi abang,
bila ada lelaki suka saya.
Saya Bon.
Bon apa?
James Bond?
Bon Jovi?
Bon saja.
Kenapa awak tak nampak macam boleh percaya?
Bon saja.
Awak mengurat adik saya ke?
Kadang-kadang, saya harap saya anak tunggal.
Burung hantu saja, bukan harimau.
Tak perlu pun jerit kuat macam tu.
Burung hantu tu awak pelihara?
Awak patut pulangkan balik.
Apa lagi?
Burung hantu.
Klien saya pindah luar negara.
Jadi saya kena jaga dia sekarang.
Awak ni eksekutif iklan ke hamba?
Saya dah cuba nak bagi balik.
Kenapa lama sangat?
Saya cakap, saya dah cuba.
Kenapa nak bising?
Nak makan dengan apa ni?
Roti bakar.
Pergilah buat sendiri.
Coochie...
Jangan!
Eww!
Kotorlah, siapa nak makan lepas ni?
Kotor?
Ya.
Eww.
Gelilah.
Apa?
Ewwwww.
Kenapa awak pakai macam ni?
Nak pergi bertapa ke?
Temuduga kerja.
Belajar luar negara saja...
tak cukup untuk dapat kerja.
Awak kena ada gaya.
Pergi dulu.
Ya, ya.
Bergaya sangat.
Boleh saya tolong awak?
Hai.
Saya datang nak temuduga.
Sila masuk dan belok kanan.
Terima kasih.
Encik Kaiwa.
Dia nampak muda sangat.
Boleh ke dia pegang jawatan tu?
Tapi saya suka wajah dia.
Macam kacukan.
Saya rasa dia faham kita cakap, Moji.
"Shiruku, harum segar selama 7 hari."
Apa pendapat awak, Cik Jane?
Berdasarkan maklumat dari Internet,
kebanyakan lelaki melakukan kerja rumah.
Saya rasa mereka juga mencuci pakaian sendiri.
Tapi tak ada lagi pasaran yang tumpukan kepada golongan ni.
Tapi awak mungkin ada orang rumah yang cucikan pakaian awak, kan?
Orang rumah?
Maksud saya isteri.
Saya masih 'singer'.
Maksud awak 'single' (bujang), kan?
Bujang. Betul-betul bujang.
Bujang, bujang sepanjang masa
Awak pula macam mana?
Siapa cucikan pakaian awak?
Tangkap!
Saya cuci sendiri.
Pelik perempuan cantik macam awak, masih bujang?
Atau...
awak ada masalah apa-apa?
Cik Jane.
Ada masalah ke?
Tak ada apa.
Sakit.
Sakit?
Sakit.
Sakit?
Maksud saya...
kenyataan tu sakit.
Saya minta maaf kalau macam tu.
Tak apa.
Ianya kelakar.
Saya rasa dia pasangan impian awak.
Satu lagi soalan, Cik Jane.
Awak main besbol tak?
Apa?
Sempena sambutan pekerja baru kami.
Wah!
Perasaan apa ni?
Dialah wanita paling menawan memegang kayu besbol.
Hari ni saya nak tunjukkan kehebatan saya,
dan jadikan dia teman wanita saya!
Awak betul ke tak nak tukar pakaian?
Saya takkan bagi mudah.
Baling sajalah. Dah lewat ni.
Strike.
Awak ada 2 strike dah.
Ada beberapa irama bila mengayun.
Fikir sebelum ayun kayu.
Tak guna!
Awak biasa main ke di Jepun?
Awak hebat.
Masa saya kecil, saya selalu main dengan abang saya.
Saya tak tahu pula budak-budak Thailand main besbol.
Tak sangat.
Tapi abang saya gilakan satu komik ni kemudian main.
Jadi, saya pun terikut sekali.
Komik 'Sayonara Home Run'.
Ryo, Besbol Petir.
Bola berapi!
Hei, hei.
Awak berdua masih nak buat homerun?
Baliklah.
Wah, gerakan dia pun awak tahu.
Waktu saya kecil,
saya taksub.
Macam mana awak boleh fasih cakap Thailand?
Walaupun saya membesar di Jepun,
ayah saya orang Thailand.
Tapi dia meninggal waktu saya kecil,
jadi dia tak sempat ajar saya.
Saya kena tabah...
dan berlatih dengan karaoke.
Tabah.
Perkataan tu susah.
Lagu Thailand apa guna perkataan ni?
No.7 kerja keras, tabah, jangan malas.
Oh, ya!
Semua anak yang baik perlu ada 10 ciri-ciri.
Salji pun tak secerah ni.
Tak sangka awak pun tahu lagu ni.
Kenapa pakai macam tu?
Pergi kerja.
Saya dah sebulan kerja, tak perasan ke?
Sarapan apa?
Tu.
Awak ada mesyuarat dengan klien hari ni.
Kenapa lambat siap?
Tengah hujan ni. Klien pun tak bangun lagi.
Apa ni?
Pembentangan?
Nak tengok boleh?
Tak payah.
Janganlah.
Penyibuk.
Semoga berjaya.
Mestilah.
Tengoklah awak cakap dengan siapa.
Awak betul ke nak buat macam ni?
Ya, nampak beza dah.
Kaiwa botak tu mesti beli.
Muay
Jangan dengar cakap Jane. Awak tahu dia benci saya.
Tak...
Jadi awak nak buat apa?
Ikut suka hati awaklah.
Telefon saya nak mati dah. Nanti saya telefon balik.
Oops, bye.
Maafkan saya.
Boleh awak tengokkan ni?
Saya tak pasti apa yang salah. Dia tulis 'error'.
Sebenarnya ini untuk kerja Shiruku awak.
- Apa patut saya buat? - Nanti pecah. Tenang saja.
Ni tak betul.
Tenang.
Oh.
Kertas tu tersekat di sini.
Tunggu di sana, okay?
Saya halang ke?
Bangun.
Saya bangun.
Belakang sikit.
Lagi.
Situ.
Berdiri atas tu. Jangan gerak.
Berdiri atas tu.
Ya.
Jangan bergerak.
Bila keluar 'Kertas Tersekat',
tarik ia keluar dari sini.
Lepas tu tarik kertas keluar.
Saya cakap berdiri atas kertas tu.
Saya berdirilah ni.
Bangun.
Awak budak praktikal, kan?
Ya.
Apa nama awak?
Dear.
Awak masih pelajar, kenapa pakai macam tu?
Kenapa pendek sangat?
Awak nak buat apa-apa ke?
Tak boleh.
Pakai elok sikit.
Awak nak pergi kelab ke?
Suka hati sayalah.
Tapi awak budak praktikal.
Janganlah tengok kalau macam tu.
Saya tak tengok.
- Jangan pakai macam ni. - Tengok!
Pakai elok sikit.
Okay.
Dan bila keluar 'Kertas Tersekat',
keluarkan...
keluarkan macam ni. Mudah.
Lepas tu tutup.
Tengok, awak pun tak boleh baiki.
Tunggu...
Boleh saya pergi sekarang?
Pagi, Encik Moji.
Selamat pagi.
Hello.
Masuklah. Silakan duduk.
Encik Moji.
Ya?
Idea Shiruku yang baru tu sangat bernas.
Terima kasih.
Menumpukan pada pelanggan lelaki.
Analisis pengguna ni ada banyak maklum balas.
Terima kasih.
Encik Moji, awak klien impian saya.
Terima kasih banyak.
- Terbaik. - Terima kasih.
Cik Jane, selamat datang.
Ini Cik Jane, Pengurus Pemasaran baharu kami.
Dialah yang beri idea ni.
Idea ni?
Betul.
Hello, semua.
Encik Saito tugaskan saya untuk jadi pembantu Encik Moji.
Saya ambil alih bahagian detergen dari Encik Kaiwa,
yang ditugaskan untuk jaga bahagian pembersih tingkap.
Gembira bekerja dengan kamu semua.
Oh.
Encik Chut, awak eksekutif pengiklanan Zono, kan?
Sono.
Menurut maklumat yang saya terima dari Sirugu...
Kejap, minta maaf.
Shiruku.
Boleh tak awak sebut nama jenama kami betul-betul?
Okay.
Menurut maklumat...
Shi...
ru...
ku,
menumpukan pada pelanggan lelaki.
Kami ada 3 rekaan iklan untuk dipilih.
Yang pertama, rekaan musim panas.
Sesuai untuk suami, mudah untuk isteri.
Yang kedua. Sesuai untuk lelaki, mudah untuk wanita.
Dan yang terakhir.
Sesuai untuk remaja lelaki, mudah untuk remaja wanita.
Macam mana?
Umm...
Tsk-Tsk...
Saya suka semua.
Semua sama bagus. Susah nak pilih.
Cik Jane.
Awak mungkin ingat semua sama,
tapi sebenarnya lain.
Okay.
Kalau tukar perkataan saja dah lain, jadi lainlah.
Lain kali awak tak perlu buat pilihan lagi dah.
Buat saja satu yang cukup baik, Coochie.
Siapa tu?
Oh, Encik Chut ni.
Di rumah, kami panggil dia Coochie.
Oh, awak berdua tinggal tempat sama?
Kami tinggal satu rumah.
Kadang-kadang...
kami kongsi tempat tidur.
Kami adik beradik.
Muay.
Jane.
Selamat pagi, Moji.
Selamat pagi.
Akhirnya kita bertemu.
Jane selalu cakap pasal awak.
Ya.
Nanti tolong tutupkan kedai sekali.
Boleh.
Yang ni petang nanti orang datang ambil.
- Baiklah. - Terima kasih banyak.
Terima kasih.
Sama-sama.
Jane.
Umm...
Saya nak kenalkan diri dengan abang awak.
Apa awak rasa?
Tapi dia dah kenal awak.
Tapi bukan sebagai teman lelaki awak.
Awak tak perlu bagitahu Coochie pasal kita.
Kenapa?
Atau awak tak serius dengan saya?
Bukan macam tu.
Saya tak nak libatkan dia.
Biar saja dia. Nanti sampai masa dia tahulah.
Tapi kita bukannya buat benda salah.
Cinta tak boleh dibiarkan rahsia...
Kalau betul cinta, jangan sembunyikan.
♪ Cinta tak boleh dibiarkan rahsia ♪
♪ Kalau betul cinta, jangan sembunyikan ♪
Kita kena buat sampai jadi, awak tahu.
Ya, ya, ya!
Oh Tuhan. Moji.
Awak banyak sangat dengar lagu Thailand.
Awak sedih ke?
Di Jepun, daun clover ada maksud yang sangat baik.
Tapi ada juga maksudnya berahsia...
yang tak boleh diberitahu, diceritakan.
Untuk lavender pula...
Ada lagi.
Awak tinggal di Jepun,
awak tahu apa maksudnya?
Tak.
Maksudnya...
saya ragu-ragu pasal awak.
Satu bungkus.
Untuk ni pula...
di Jepun tak ada maksud apa-apa.
Ni sempena hubungan kita selama sebulan...
Tengoklah siapa murahan sekarang?
Awak tu pula macam mana?
Pengotor?
Apa?
Saya cuma cakap pakaian awak nampak macam perempuan murahan.
Kenapa?
Apa awak buat?
Tak ada apa.
Kenapa suara lain?
Coochie.
Awak dah cakap dengan Muay, belum?
Huh?
Belum.
Kenapa?
Oh.
Awak tak tengok lagi?
Dia menengking dalam Facebook.
Tengking apa?
Orang macam awak bukan istimewa sangat.
Biasa. Peniru, plastik,
penipu, pengecut. Bebal!
Dia ada sebut nama ke?
Tak ada.
Dia cuma tulis #LoserChut!
#LoserChut!
Wah.
Tak guna Muay, dia...
Tak payahlah, Coochie.
Jangan cakap macam tu pasal dia.
Baguslah untuk dia.
Baca pun saya dah puas.
Muay layak dapat lelaki lagi baik.
Awak ni rakan kongsi yang teruk.
Sebagai teman lelaki, awak paling teruk.
Dan cium tengah umum lagi elok dari saya?
Kejap.
Saya kucup.
Dan saya kucup teman lelaki saya.
Teman lelaki awak?
Teman lelaki.
Awak ada teman lelaki.
Teman lelaki.
Jadi? Saya ada teman lelaki, kenapa?
Hello?
Hello, mak.
Ya, kenapa?
Saya ada benda nak beritahu mak.
Apa dia?
Anak kesayangan mak ni, Jane.
Dia mungkin nampak suci.
Tapi dia ni perempuan murahan, mak tahu.
Dia ada teman lelaki sekarang.
Orang Jepun.
Apa? Dia tak beritahu mak?
Mak tak terima, kan?
Wah, dia dah jadi antarabangsa macam mak.
Yang kamu ni.
Jangan bawa balik perempuan luar.
Adik kamu tu dah balik.
Jangan macam ni, mak.
Dia lagi teruk dari saya.
Ada video klip pasal dia.
Huh?
Video apa?
Hantar pada mak.
Sekarang!
Okay.
Hello?
Chut?
Kamu dah hantar, belum?
Dah.
Oh, mak.
Ya?
Jangan beritahu dia saya cakap ni.
Okay. Mak pergi dulu. Nanti mak tengok.
Apa awak hantar pada mak?
Awak cakap apa ni?
Jom tengok sama-sama.
Tak sangka awak nak hantar video lucah pada mak.
Awak hantar video cat bukan video lucah.
Arrgh.
Cacat.
Nak pastikan tak ada yang betul-betul.
Aduh!
Untuk pakaian pula,
kami tukar kepada warna merah seperti yang diminta.
Tapi saya ada satu masalah.
Kawasan tu...
banyak sangat warna hijau.
Teringatkan pasal pesaing kita.
Yang kita nak kalahkan.
Ahh.
Tapi ni cuma halaman rumah.
Bukan ke memang patut warna hijau?
Kami terpaksa buat papan cerita dari awal...
Huh?
Encik Saito cakap kekuatan warna syarikat penting.
Jadi, ada baiknya tukar.
Awak nak rumah tak ada halaman?
Okay. Kami akan ubah papan cerita secepat mungkin.
Tenaga harimau!
Ya!
Lepas ni, kami akan minta pihak produksi hantarkan.
Langkah seterusnya,
Encik Gun, awak boleh minta pihak produksi hantarkan.
Dan kalau ada apa-apa maklumat lain,
saya akan emel awak terus, okay?
Okay.
Takkan ambil masa lebih seminggu.
Umm...
Berapa lama boleh siap?
Saya cakap 1 minggu.
1 minggu.
Jane.
Kenapa dengan awak ni?
Saya berdiri dekat sini.
Tenanglah, Chut.
Dalam 1 minggu.
Okay, Encik Gun.
Awak ada tiket parking? Saya copkan untuk awak.
Terima kasih.
Minta diri dulu, saya kena pergi.
Tak guna, tengoklah dia tu.
Dah 3 kali kita tukar papan cerita.
Mereka bos.
Komen-komen mereka pun...
bodoh sangat.
Dah gila ke?
Halaman rumah memang warna hijau.
Takkanlah semua nak warna merah Shiruku?
Mereka patut pergi cuci baju di kuil Cina.
Tenanglah, Chut.
Kalau mereka masih lagi bodoh,
saya jual saja idea ni pada pesaing mereka.
Encik Chut,
awak patut tarik diri dari pasukan.
Encik Moji, kenapa serius sangat? Saya cuma bergurau.
Orang Thai memang selalu bergurau macam ni.
Orang Jepun tak suka bergurau, kan?
Bergurau pun, isu ni kira sangat sensitif.
Kalau Encik Saito dapat tahu, mesti dia marah.
Tapi Encik Saito tak tahu. Ni cuma antara kita berdua.
Awak nak beritahu Encik Saito ke?
Saya tak ada pilihan.
Itu prinsip syarikat kami.
Kalau awak tak tarik diri,
saya terpaksa buang syarikat awak.
Kenapa serius sangat?
Huh?
Ni yang awak nak?
Hati-hati. Pengakhiran nanti takkan cantik.
Pengakhiran pun pengakhiranlah.
Tak ada kena mengena dengan cantik atau tak.
Kan?
Apa-apa sajalah.
Baik awak hati-hati. Tengoklah apa jadi.
Apa yang awak nak saya hati-hati?
Saya syukur kita sekarang dah berbaik.
Awak faham ke tak apa saya cakap?
Awak ni buat darah saya naik!
Darah naik...
Awak panas ke?
Apa?
Awak nak air tak?
Ni yang awak nak?
Saya tak rasa Jane setuju.
Encik Chut...
Awak tahu?
Awak lelaki depan kedai bunga tu, kan?
Maafkan saya.
Sebenarnya...
saya tak pernah suka awak.
Jangan buat saya benci awak.
Sebab...
saya boleh buat Jane putus dengan awak.
Jadi, apa kata awak...
Moji?
Baiklah kalau macam tu.
Saya akan rahsiakan pasal ni.
Macam tulah.
Tak perlu nak tunjuk baik sangat.
Okay. Saya pergi dulu.
Habislah awak, harimau!
Moji.
Awak lebih teruk dari dia.
Awak tak hukum lelaki tu...
sebab dia abang teman wanita awak?
Saya rasa...
awak dah lama sangat di Thailand.
Awak jadi senang terpedaya.
Awak tak guna seluruh potensi awak.
Dalam 2 bulan...
akan ada perubahan jawatan.
Awak mesti balik ke Jepun...
ke ibu pejabat.
Mula semula dari awal.
Belajar semula budaya dan etika syarikat kita.
Awak mesti balik.
Moji, kenapa awak pertahankan dia?
Jangan beritahu saya...
dia ugut nak putuskan hubungan kita?
Macam mana awak tahu?
Macam tulah perangai Coochie.
Dia sedar tak apa dia dah buat?
Kejamnya!
Tapi...
saya lega sangat...
Chut dah tahu pasal kita.
Kita nak buat apa sekarang?
Yang lain mana? Mereka tak datang?
Saya tak ajak yang lain.
Kenapa awak main dengan saya seorang?
Kalau awak balik, awak boleh main dengan orang lagi bagus.
Anggap saja ni sebagai perpisahan terakhir.
Okay.
Kalau saya menang, awak kena bawa saya keluar.
Tapi kalau saya menang...
sudi tak awak kahwin dengan saya?
Moji.
Jangan buat macam ni, tolong.
Kalau awak menang, saya takkan kacau awak.
Saya akan buat apa awak nak.
Tak kisahlah 2 bulan atau 2 tahun.
Cinta tetap cinta.
Jane, apa yang awak takutkan?
Pasangan kekasih yang kahwin awal...
ada 80% peluang untuk gagal.
Tapi kalau kita putus sekarang, jadi 100%.
Awak tak nak dengar cakap saya ke?
Baiklah kalau macam tu.
Kalau awak nak main, jom main.
Saya selalu terfikir...
nak melamar awak macam ni.
Terima kasih.
Manis sangat lamaran awak.
Tapi...
saya minta maaf, Moji.
Jane.
Saya sakit sangat.
Perhatian: Syarikat Pengiklanan Sono.
Shiruku Thailand...
ingin mengumumkan perubahan jawatan.
Pertama,
Encik Mochikawa...
akan dipindahkan ke Jabatan Pemasaran...
yang beribu pejabat di Jepun.
Kedua,
kami memohon Syarikat Pengiklanan Sono...
agar menarik jawatan Encik Chut sebagai eksekutif pengiklanan Shiruku.
Berkuat kuasa dengan segera.
Encik Chut Reansuwan akan diberhentikan dari...
Cik Jane Reansuwan, Pengurus Syarikat
Coochie: Macam ni cara awak, ya?
Hello?
Ni Aey yang mana?
Oh, Aey Anyaporn.
Pasal harga, kan?
Boleh. Nanti saya hantar pada awak.
Okay.
Chut, ahli sihir telefon.
Dia boleh bercakap dengan hantu.
Dengan Aey mana dia bercakap?
Biarkanlah. Dia ada banyak masa.
Kejam betul Cik Jane, pecat abang sendiri.
Chut: Saya masih ada dalam grup!
Tak guna!
Sibuk ke?
Taklah.
Tengah tengok mesin ni gerak.
Nak pergi kelab?
Saya belanja.
Okay.
Jom.
Seronoklah.
Tak sangka awak pergi tempat macam ni.
Jom datang lagi.
Boleh.
Awak okay tak?
Saya okay.
Hei...
Awak mabuk teruk dah.
Kalau saya tampar awak, mesti tak sakit, kan?
Saya tak mabuk.
Kalau tak percaya,
cuba...
Macam mana?
Sakit.
Maaf.
Tak mabuk, Coochie?
Jangan guna nama tu. Saya tak suka.
Adik awak cantik sangat, awak tahu.
Tapi lidah dia tajam.
Bila saya tengok awak berdua, macam benci satu sama lain.
Sebenarnya, saya tak pernah benci Jane.
Cuma...
saya benci diri saya bila saya dengan dia.
Awak patut beritahu dia.
Beritahu dia apa?
Macam ni...
beritahu dia,
"Jane sayang, saya tak benci awak, adik.
Saya cuma benci diri saya bila dengan awak."
"Sayang awak, adik."
Rasa macam nak muntah dengar.
Tak?
Takkan.
Huh.
Awak ada adik beradik?
Tak ada.
Beruntungnya.
Hello.
Sini.
Maaf...
sebab menyusahkan.
Awak patut biarkan saja dia di bar.
Bar tu merayu minta bawa dia balik.
Dia muntah keluar semua,
malam ni mesti dia tidur lena.
Awak nak biarkan saja dia macam tu?
Jangan risau.
Nanti bangun dia basuh.
Kejam.
Awak tak marah atau benci Chut, kan?
Kenapa?
Dia ada cakap apa-apa ke?
Oh.
Taklah.
Dia sedih pasal kerja, jadi dia mengadu.
Tapi, saya betul-betul tak faham...
bila adik beradik bergaduh,
memang selalu dramatik ke?
Awak anak tunggal, kan?
Saya beruntung, kan?
Boleh saya tanya awak sesuatu?
Kenapa awak panggil dia Coochie?
Coochie, jangan lupa ambil saya di klinik LASIK!
Ni saya, Moji.
Moji.
Huh?
Terima kasih sebab ambil saya.
Saya dah beritahu Coochie, tapi mungkin dia lupa.
Jadi, saya terpaksa kacau awak.
Maaf.
Awak tahu tak awak comel sangat sekarang ni?
Awak nampak macam Kamen Rider V8.
Awak tahu Sky Rider?
Mereka ada mata besar macam kumbang.
Moji, saya tak patut ketawa.
Jom pergi. Saya bawa awak balik.
Tunggu kejap.
Saya...
saya tak nak awak salah faham.
Saya betul sayangkan awak.
Tapi...
saya risaukan keluarga saya.
Saya risaukan mak saya, makcik, rumah, dengan Coochie.
Tolong cakap sesuatu.
Awak marah ke?
Saya tak nampak apa-apa.
Saya langsung tak marah.
Saya faham...
perasaan bila berjauhan dengan keluarga.
Jadi, saya dah buat keputusan...
untuk tinggalkan Shiruku dan cari kerja baru di sini.
Awak tak perlu buat macam tu untuk saya.
Jane...
saya boleh tinggal di mana-mana.
Saya cuma perlukan awak.
Kita tak perlu kahwin sekarang.
Okay?
Jangan sentuh, nanti mata awak sakit.
Nanti doktor marah awak.
Moji.
Ya?
Awak nak berapa anak?
Empat.
Mungkin dua?
Cincin?
Sebenarnya...
setiap masa ada dengan saya.
Saya sayang awak, Jane.
Keluarga awak dah sampai.
Chut cakap dia wakilkan mak awak.
Jane, kan?
Awak sangat fasih cakap Thai.
Suami saya orang Thailand sebab tulah.
Awak dan Chut boleh cakap Thai dengan ibu.
Dia faham tapi tak berapa fasih bercakap.
Saya boleh cakap tapi mungkin awak takkan faham.
Chut dengan saya sama, kami kacukan,
tapi tak boleh langsung cakap Perancis.
Ayah kami balik sana waktu kami kecil.
Awak boleh saja cakap ayah tinggalkan kita.
Maaf?
Ibu tanya...
kami rancang nak berapa anak.
Ahh.
Mereka berdua ni kuat bekerja.
Jadi kalau nak ada anak, mereka kena...
pam banyak-banyak.
Pam?
Pam.
Pam?
Pam!
Hei!
Kenapa awak pijak kaki saya?
Huh?
Awak kena bagi nama anak campur-campur.
Mungkin Thai atau Jepun.
Sebagai contoh.
Kalau nama Jepun Tsubasa,
jadi dalam Thai kita panggil Surasak.
Oops.
Maaf.
Maafkan saya.
Sudahlah tu, Coochie!
Tak boleh makan dah. Dah jadi sup plum.
Saya minta maaf sangat, ibu.
Baiklah,
kita terus kepada perbincangan.
Untuk kahwin dengan Jane,
mas kahwinnya...
10 juta.
Coochie!
Baht...
bukan Yen.
Memang selalu banyak ni ke?
Saya boleh usahakan.
Moji.
Jangan dengar cakap dia.
Kalau macam tu awak tak boleh kahwin.
Tak ada masalah.
Saya akan buat apa saja.
Baiklah, kalau macam tu.
Jane. Jane.
Jane dengan saya dah rancang...
untuk nikah bulan depan.
Kami nak cepat.
Tapi mungkin boleh.
Kami akan ke Jepun seminggu selepas pernikahan.
Bulan madu ke?
Tak.
Jane buat keputusan untuk pindah ke Jepun dengan saya lepas kahwin.
Kenapa saya tak tahu pasal ni?
Saya dah beritahu mak.
Tapi mak tak beritahu saya.
Minta maaf.
Saya tak tahu dia perlu pindah ke Jepun.
Jadi, tak jadi kahwin.
Chut.
Maaf!
Chut.
Jom balik.
Chut.
Jom pergi.
Coochie.
Jom pergi.
Tak boleh ke kita bincang dulu?
Tak.
Tak ada perkahwinan.
Jom balik rumah.
Jalan.
Awak tak ada hak nak halang saya kahwin.
Kenapa pula?
Mak cakap saya mewakili ayah.
Saya tak benarkan.
Awak tak ada hak.
Saya tahu...
kenapa awak buat semua ni!
Awak marah saya dan Moji pasal kerja, kan?
Tak ada kena mengena dengan kerja.
Moji tu pengecut.
Apa bendalah.
Dia nak pindah. Kenapa paksa awak pindah sekali?
Dia gila ke?
Kalau dia nak kahwin dengan awak, patut dia berhenti.
Hei, Jane!
Hei!
Cuba fikir.
Baru berapa bulan dah rancang nak kahwin?
Awak dah gila ke?
Pindah ke Jepun...
Berapa lama boleh tahan?
Tak tahu nak cakap apa.
Awak pun tak yakin dengan Moji.
Fikir elok-elok.
Macam mana awak nak hidup di sana?
Siapa nak jaga rumah?
Bayar sewa rumah?
Apa lagi?
Huh?
Awak tak suka apa saya cakap?
Awak tak pernah buat apa-apa untuk rumah ni.
Saya!
Semua saya yang buat!
Basuh pinggan, kemas rumah, cuci baju. Semua saya!
Coochie.
Awak ni sangat pentingkan diri!
Saya cakap semua ni...
sebab saya risaukan awak.
Betul ke?
Saya tak rasa macam tu.
Saya rasa awak takut.
Takut hamba awak dah tak ada.
Bayar sewa rumah.
Saya dah penat bercakap.
Awak tahu...
kali pertama saya tolak lamaran Moji?
Sebab saya risau...
macam mana awak nak hidup bila saya tak ada.
Awak tahu tak betapa menyusahkannya awak ni?!
Rumah ni...
separuh pun awak tak pernah bayar.
Berapa banyak awak bayar, saya bayar balik.
Dan saya nak jual rumah ni.
Dan awak kena tinggal tempat lain.
Jangan buat saya macam binatang.
Saya ni abang awak.
Dan pernah ke awak bersikap macam seorang abang?
Awak boleh tinggal mana-mana...
tapi kita dah tak boleh tinggal sekali.
Maaf sebab saya biadap.
Tak apa.
Benda yang lepas usah dikenang.
Saya tak fikir masa saya minta mas kahwin.
Bila dua orang saling mencintai,
duit bukanlah penghalang untuk cinta itu.
Terima kasih banyak.
Saya bersyukur sangat...
kita boleh jadi satu keluarga.
Ibu tak perlu risau pasal Chut.
Dia dah tak terlibat lagi pasal ni.
Mak saya dah restu saya kahwin dengan Moji.
Cucu pertama saya...
mesti manis macam kamu.
Awak dengar ke?
Jane
Lupakan sajalah.
Ini baju nikah saya.
Untuk menantu cantik saya.
Kita dah jadi satu keluarga.
"Sebab suami saya orang Thailand."
"Coochie, awak tak ada hak!"
1-9-4-0.
Ooh.
Selamat datang.
Wah.
Berita Cuba pun mereka pasang dalam tandas.
Hebatlah.
Cuba...
Kejap!
Apa awak buat?
Maaf, saya tak bermaksud pun.
Saya tak anggap awak macam tu.
Lepas berapa kali kita keluar bersama?
Apa awak ingat saya fikir?
Jadi, awak pancing saja?
Awak ingat awak nak dapat hasil?
Itu saja?
Sekarang apa?
Tak guna.
Tempat tu tak ramai, kan?
Tak pun.
Baguslah, lepas ni boleh datang balik.
Sedap.
Tak perlu tunggu lama.
Ya.
Dah lebih pukul 2, saya tak boleh jual.
Baru 2 minit lepas.
Saya dah sampai sebelum pukul 2, tapi lelaki tadi lambat.
Saya tak boleh jual.
Encik.
Saya tak boleh letak penutup.
Tak apa.
Chut.
Ini Encik Watanyoo dari Insurans Nyawa Thailand.
Ini Chut, eksekutif pengiklanan terbaik kami.
Chut akan uruskan iklan tuan.
Hello, saya Chut.
Hi, saya Watanyoo.
Panggil saja Yoo.
Okay.
Hati-hati cawan awak, nanti tumpah.
Tak apa.
Awak basah ke?
- Maafkan saya. - Tak apa.
Ambilkan saya tisu.
Maafkan saya.
Tisu.
Saya pandang sebelah mata pasal kes Shiruku.
Bila mereka buang awak dari pasukan,
saya ingat tu dah cukup sebagai hukuman.
Tapi ini apa?
Awak belum pun mula projek baru awak,
dan sekarang saya dapat tahu awak minum dalam pejabat.
Saya minta maaf sangat.
Rehat seminggu. Kita bincang bila awak balik.
Apa maksud puan "Kita bincang"?
Saya terus terang dengan awak.
Saya tak tahu apa lagi nak bagi awak.
Nanti kalau awak balik dan masih nak kerja di sini,
saya mungkin terpaksa potong gaji awak...
atau lucut jawatan awak.
Puan nak berhentikan saya ke?
Bingo.
Tak boleh ke awak tolong?
Tak ada siapa telefon saya balik.
Bos awak?
Bodoh.
Siapa tengking klien banyak kali?
Saya tak bunuh sesiapa pun.
Kejap.
Macam mana berita saya kena pecat dalam pejabat?
Umm...
Baik cakap saya berhenti, bukan kena pecat.
Ya.
Itu saja.
Dear.
Ya?
Kalau awak ada masa, jemputlah datang.
Awak boleh pergi dengan Encik Gun.
Untuk saya?
Tahniah.
Terima kasih.
Coochie macam mana?
Akhir-akhir ni saya jarang bercakap dengan dia.
Dia pindah ke apartmen baru.
Saya dengar yang...
minggu ni minggu terakhir dia.
Dear...
boleh awak tolong saya?
Awak pun dapat jemputan?
Awak pergi tak?
Jauhlah, wilayah Mahasarakham.
Lapangan terbang pun tak ada di sana.
Awak macam tak pergi.
Saya pergi.
Mestilah.
Majlis nikah adik saya.
Saya hantar awak nombor kawan saya.
Dia tengah cari eksekutif pengiklanan baru.
Tengoklah.
Joe
Anggap macam hadiah perpisahan.
Terima kasih.
Anda dijemput hadir ke...
apa nama awak?
Dear-Raporn?
Betul, kan?
Kwan-Ruedear?
Oh, Duang-Dear.
Yang ni mesti betul.
Dear-Ratee.
Kan?
Saya rasa awak patut datang.
Mahasarakham
Wah, cantiknya.
Awak sama cantik macam saya masa kecil.
Dah ke?
Okay?
Cantiknya.
Lagi sekali. Ketat sikit.
Terima kasih.
Kenapa Coochie tak balik lagi?
Dia tak jawab telefon.
Tolong beritahu dia saya rindu dia.
Saya nak minum bir dengan dia.
Jaga langkah awak.
Jane, tengok mak awak tu.
Dia ahli kelab Moji FC.
Saya tak boleh ikut.
Lagu apa ni? Kejap turun kejap naik.
Lagu ninja.
Lagu Jepun ni ke awak nak nyanyi pada mereka?
Saya sendiri pun tak tahu.
Abang awak datang ke nanti?
Makanlah.
Makcik awak boleh buka kelab komedi dia sendiri.
Awak buat apa?
Mari sini saya tolong.
Panas.
Terima kasih.
Sama-sama.
Hati-hati.
Biar saya tolong.
Hati-hati.
Hei.
Ini pakaian seragam sekolah lama saya.
Awak nampak tak?
Ia Jane.
Itu...
'C' ke?
Nama Chut?
Awak pakai pakaian lama dia?
Umm.
Bukan pakaian seragam saja,
tapi semua baju dia saya pakai.
Sesuai untuk lelaki, mudah untuk perempuan.
Coochie...
baik awak datang majlis nikah saya.
Joe.
Ini kerja dari tahun lepas.
Ini anugerah yang saya menang.
Pasukan kami sangat beruntung...
untuk dapat eksekutif terbaik Sono.
Ya, tuan.
Macam yang disetujui, awak boleh bekerja sekarang.
Dah boleh?
Mestilah. Kenapa nak tunggu?
Boleh awak mula esok?
Umm.
Boleh saya mula minggu depan?
Saya ada benda nak urus di rumah.
Sayangnya.
Kenapa awak datang ke mari, Reansuwan?
Selamat malam, tuan.
Boleh saya masuk?
Boleh.
Coochie: Saya di sini, lepak dalam sekolah.
Coochie: Nanti saya balik.
Jane: Awak di mana?
Coochie: Sebelah kanan awak.
Ada kain sutera Thailand...
dan beg tangan dari sini.
Saya nak awak beri pada ibu Moji.
Nah.
Saya boleh bagi dia esok.
Kenapa nak cepat?
Awak minum lagi ke?
Bukan air arak.
Cuma soda.
Coochie...
saya nak bertolak ke Kitakyushu minggu depan.
Saya tak nak pergi masa kita masih gaduh macam ni.
Saya minta maaf...
sebab halau awak keluar rumah.
Awak tak perlu minta maaf.
Awak apa khabar?
Awak dah pergi temuduga mana-mana?
Saya mungkin nampak serabut,
tapi saya dapat tawaran kerja.
Saya dapat kerja baru.
Awak tahu...
sebenarnya...
saya takut sangat...
nak kahwin dan pindah ke Jepun.
Lagi-lagi bila awak tak setuju.
Bukan saya tak sayangkan Moji...
atau takut dia buat benda jahat,
tapi Jepun...
pindah dan tinggal di sana lain sangat.
Tinggal di sana...
agak tertekan.
Awak nak cakap...
yang selama ni betullah saya cakap?
Betul sangat, saya jadi marah.
Jangan fikir banyak sangat.
Macam mana kalau...
saya restu awak untuk kahwin dan pindah sana.
Walaupun awak tak perlu restu saya.
Siapa cakap?
Tak kira apa, saya perlu ada.
Awak wakilkan ayah.
Awak rasa saya dengan Moji kekal tak?
Mestilah.
Kan?
Kalau awak berpegang dengan 4 Kebenaran Buddha, mesti kekal.
Huh?
4 Kebenaran.
Belas kasihan, kebaikan, kejujuran, pendirian teguh.
Kejap.
Yang tu Keadaan Minda.
Ya ke?
Ya.
Oh.
Belas kasihan, kebaikan, kejujuran, pendirian teguh.
Awak cuba nak ajar saya kitab suci Buddha?
Semua dah bercampur.
Berhasil, kan?
Ahem.
Umm.
Saya kena pergi sekarang.
Apa pun terima kasih.
Untuk apa?
Sebab datang ke majlis saya.
Tuhan!
Dah-dahlah tu dengan bunga.
Tak perlu susun sekejap?
Tolong saya bawa ni ke kereta.
Ugh!
Awak ni suka sangat halang perubahan saya.
Awak tahu dah tak ada sifat jantan dalam diri saya.
Saya tunggu awak di luar.
Nah.
Perlu ke?
Ambil sajalah.
Saya nak beri awak satu.
Mungkin tu yang lebihan.
Encik Chut Reansuwan dan keluarga
Keluarga apa?
Awak ejek saya ke?
Kalau yang muda kahwin dulu, yang tua jadi bujang sampai tua.
Itulah helahnya.
Okay.
Saya nak ke hotel sekarang.
Awak boleh datang pukul 4 atau 5 petang.
Sini, Jane. Jom pergi.
Jom pergi.
Joe: Saya dah temu bual abang awak.
Jangan risau, nanti saya uruskan dia.
Jangan lupa bawa saya keluar. Hehe.
Majlis Perkahwinan Jane & Moji
Hello.
Terima kasih.
Hadiah tuan.
Terima kasih.
Hei, Coochie.
Oh, Seng.
Lama tak jumpa. Apa khabar?
Baik, baik.
Jom kita minum di dalam.
Kita minum habis-habisan.
Arak belum hidang lagi.
Jom kita panaskan badan tempat lain.
Hei, kenapa awak parking sini?
Apa hal...
Dapat tangkap apa-apa?
Dapat 2.
Ikan?
Ya.
Boleh saya beli?
Joran?
Ya.
Mahal.
Berapa.
Dua.
Ribu?
Ya.
Apa?
Saya bagi umpan sekali.
Minum!
Terima kasih kepada pengerusi majlis.
Tapi majlis belum berakhir.
Menurut tradisi Jepun,
pengantin wanita akan bacakan surat untuk keluarganya.
Cik Jane!
Sebelum saya baca surat saya,
saya nak beritahu semua di sini...
walaupun kami dah bersama untuk beberapa bulan,
saya tak mengandung.
Surat untuk keluarga saya.
Saya tahu keluarga saya tak sempurna.
Waktu saya lahir, cuma ada mak saya,
yang garang.
Dan makcik saya...
yang masih bujang dan takkan tinggalkan mak saya.
Dia kenakan awak juga.
Mak dan makcik dua orang wanita yang kuat,
besarkan 2 budak nakal sampailah kami dewasa hari ni.
Saya tak pernah bina sebuah keluarga sebelum ni.
Saya tak tahu betapa susah,
tapi saya rasa mesti sangat susah.
Sebelum kita dapat tangkap ikan,
nyamuk dah makan saya hidup-hidup.
Boleh saya tanya awak sesuatu?
Awak tak nak pergi ke...
Mak
Terima kasih, mak.
Setiap kali saya dalam kesusahan...
Coochie memang tak datang ke?
sentiasa tolong saya.
Tak kira jalan apa saya pilih,
mak sentiasa sokong saya.
Saya kena pergi. Isteri saya mesti tengah cari.
Boleh awak bawa sekali hadiah saya?
Saya tak tahu apa jadi antara kamu berdua.
Tapi...
orang kahwin sekali saja, bro.
Saya mungkin perlu bina keluarga saya di tempat jauh...
tapi saya nak semua di sini tahu...
yang awak semua keluarga saya.
Saya akan sentiasa jadi anak perempuan mak saya,
anak buah mak saya...
dan...
Coochie...
Dia jadi pengaruh saya sejak saya kecil.
Saya suka baca komik Jepun sebab dia.
Bila saya besar, saya suka semua pasal Jepun.
Belajar di Jepun,
dan suami saya pun campuran Jepun.
Dan sekarang saya dah kahwin, saya akan pindah ke Jepun.
Semua ni sebabkan Coochie.
Dan tengoklah.
Majlis perkahwinan adik dia sendiri.
Pun, saya tak tahu dia di mana.
Boleh ke saya berhenti jadi adik dia?
Tapi walau seteruk mana seorang abang dia pun...
tak mungkin kami boleh berhenti jadi adik beradik.
Saya cuba cari Chut. Nanti saya datang balik.
Jumpa tak?
Saya tak jumpa dia.
Tak guna!
80 panggilan tak jawab!
Matilah!
Coochie, bro. Cepatlah!
2 panggilan tak terjawab
Kamu ke mana?
Kenapa kamu tak datang majlis adik kamu?
Nah.
Kamu tahu tak,
dia beri rumah di Bangkok pada kamu?
Dan tengok apa kamu dah buat.
Seronoklah awak buat macam ni?
Bagi saya rumah.
Carikan saya kerja!
Awak takkan berhenti pandang rendah pada saya?
"Coochie tak boleh cari kerja sendiri."
Kan?
Memalukan.
Adik sendiri carikan kerja untuk abangnya.
Awak lebih bagus dari saya. Lebih bagus dalam semua benda.
Semua orang tahu.
Awak tak perlu tunjuk lagi.
Ya.
Saya ni teruk.
Saya tak guna, awak tahu.
Jadi apa?
Bila awak dah tak ada...
itu masalah saya nak tidur tepi jalan pun.
Chut.
Jane cuma nak tolong.
Dia risaukan pasal...
Saya cakap dengan adik saya, jangan campur.
Coochie.
Hadiah untuk ibu dia tu.
Kenapa?
Awak takut saya bagi dia benda bukan-bukan?
Kami semua kena hadir majlis awak,
atau maruah awak hilang?
Saya bukannya diperlukan pun di sana, kan?
Saya tahu awak tak pernah bangga dengan saya.
Saya tahu.
Ada abang macam saya ni...
sangat memalukan?
Huh?
Kalau macam tu...
kita tak payah jadi adik beradik dah.
Itu saja.
Patut ke saya kejar dia?
Tak apa.
Hello.
Sejak saya mula biasa di sini,
Jepun sebenarnya taklah terlalu tertekan.
Sayang, saya dah balik.
Selamat pulang.
Jemput makan.
Makanlah.
Terima kasih.
Saya pergi dulu.
Memang tak mudah pada awalnya.
Kuih beras.
Beras.
Lama-kelamaan jadi makin baik.
Saya dah balik.
Mari saya tolong.
Tak apa.
Apa khabar si kecil?
Hello!
Saya ada bawa mainan.
Ooh, ada bunyi jugalah.
Keluarga saya dah semakin besar.
Kalau difikirkan, dah hampir sempurna.
Minum.
Okay?
Ya.
Hello.
Hello Cik Dear.
Sila tunggu di dalam.
Apa khabar, Cik Dear?
Wah. Bila kali terakhir kita jumpa?
Majlis Jane, kan?
Mmm.
"Mmm"? Awak bukannya datang pun.
Hei.
Tepat waktu.
Saya nak ke Jepun untuk kerja.
Dia di bandar mana? Saya mungkin jumpa dia.
Umm...
Satu bandar. Saya tak pernah ke sana.
Satu bandar?
Tak ada.
Seriuslah,
awak tak pernah langsung lawat Jane?
Awak tak nak ke jumpa anak buah awak?
Dah berapa lama?
Bila kali terakhir awak jumpa dia?
Wah, Chut.
Betullah awak ni abang yang teruk.
Apa?
Saya rasa...
Jane mesti nak jumpa abangnya.
Bila kayu tu terkena dia,
saya jadi lupa siapa diri saya.
Mula-mula memang kelakar.
Tapi bila dia mula tak sedar diri,
saya jadi sangat takut.
Sebahagian diri saya terfikir...
macam mana jadi kalau dia betul-betul mati.
Diamlah! Cepat panggil ambulans.
Bila fikir balik...
dia cuma luka di dagu.
Tapi saya menangis sepanjang jalan ke hospital.
Chut, bangunlah.
Itu detik paling tragik dalam hidup saya.
Bangunlah, Chut.
Dia nampak macam kebab.
Saya cemburu dengan orang yang ada adik beradik.
Sayonara Home Run
Sangat hebat
Coochie
Awak boleh buat
Coochie, teruskan berjuang!
Bola berapi Coochie!
Encik Chut Reansuwan dan keluarga
Jangan mabuk sangat. Awak kena hantar saya malam ni.
Mak. Makcik.
Moji.
Apa khabar, nak?
- Saya rindukan kamu. - Saya pun rindu mak.
Giliran saya.
Apa khabar, makcik?
Sihat.
Ucap hai pada nenek.
Biar saya tengok. Siapa ni?
Cantiknya mata dia.
Jane.
Tengok siapa datang?
Mari ke nenek.
Sini sayang.
Jane.
Biar saya uruskan.
Awak duduk sini.
Tengok. Pergi jumpa pakcik kamu.
Hei, Coochie, cuba dukung anak buah kamu ni.
Saya tak pandailah, mak.
Cepatlah. Cuba saja.
Cakap hai pada pakcik kamu.
Tengoklah muka dia.
Dia takkan cedera, kan?
Dia masih pandang pakcik dia.
Dia mesti sayang pakcik dia.
Dia mesti sayang, kan?
Mama, saya dah balik!
Hai nenek.
Selamat pulang.
Ryo-chan.
Ini pakcik Coochie.
Cakap hai pada pakcik.
Hai pakcik.
Mari sini.
Ryo-chan, kan?
Huh?
Awak dah jadi abang sekarang.
Awak mesti sayang adik awak banyak-banyak.
Okay?
Mama.
Apa pakcik cakap?
Bola berapi!
Mari.
Yay. Saya dapat tangkap.
Adegan ke-58.
Take...
Cut.
Cut 5. Take 3.
Chut tak nampak saya, kan?
Dia tak tahu tu awak.
Jane...
Saya ada kahak.
Aduh!
Dia pukul kena mata saya.
Coochie...
Minggu depan...
Saya lupa nama bandar tu.
Kitakyushu.
Minggu depan...
saya pindah ke Katakoshi.
Dia main sebut saja nama.
Dear-Raporn?
Kwan-Ruedear?
Dear-Ratee?
Dear-Thikamporn?
Deary-Queen?
Oh. Dear-Rangsit.
Sebagai contoh.
Nama macam...
Oh!
Ada tulang.
Oh. Betul ke?
Ini ke lagu Jepun awak nak nyanyi?
Ya!
Apa-apalah.
Faham apa saya cakap?
Faham.
Saya lupa skrip.
Tak guna.
Apa lepas tu?
Saya pelik kenapa awak garu lama sangat.