แอฟริกาตะวันตก ปี 1823
อาณาจักรดาโฮเมย์แห่งแอฟริกา กำลังมาถึงทางแยก
กษัตริย์องค์ใหม่ "เกโซ" เพิ่งขึ้นมาครองอำนาจ
อาณาจักรโอโย่ ศัตรูของพวกเขา ร่วมมือกับผู้คนมาฮี
เพื่อโจมตีหมู่บ้านผู้คนดาโฮเมย์ และขายเชลยให้กลุ่มผู้ค้าทาส
การค้าขายชั่วร้ายนี้ ดึงทั้งสองชาติ เข้าสู่วงจรอุบาทว์
อาณาจักรโอโย่ผู้ทรงอำนาจ มีปืนแบบใหม่และม้ามากมาย
แต่กษัตริย์ผู้เยาว์วัยก็มีอาวุธแสนน่าสะพรึงกลัว
"อโกจี" กองทัพนักรบหญิงล้วน
ที่นำโดยนายพลนานิสกา
ตอนนี้...มีเพียงนักรบเหล่านี้ ที่ยืนอยู่ระหว่างอาณาจักรโอโย่...
และการล่มสลายของดาโฮเมย์
หมู่บ้านมาฮี
อโกจี! อโกจ...
อโกจี!
ไม่นะ!
นักโทษอยู่ไหน?
คนของเราอยู่ไหน?
พวกเราเป็นชาวนา ไม่ได้จับใครมาทั้งนั้น!
มิกาน่อน
ไม่นานพวกเธอจะได้กลับบ้าน
ม้า
เป็นใครไม่ได้ นอกจากทหารโอโย่
เธอเป็นใคร?
แม่ฉันเอง
เราจะพาเธอกลับหมู่บ้าน
- บางทีพ่อเธออาจ... - พวกมันขายพ่อฉันไปแล้ว
พี่น้องฉันด้วย
พวกมันขายพวกนั้นไปหมด
มิกาน่อน
นักโทษพร้อมเดินแถวแล้ว
พานักรบที่แกร่งกว่านี้มาหาฉัน
อาณาจักรดาโฮเมย์
ขอบใจนะ
ไม่เป็นไรหรอก...นาวี่!
- ว่าไง? - บอกแม่เธอนะ
ให้มาหาฉันเรื่องชุด
ชุดอะไร?
ชุดแต่งงานเธอไง
ฉันจะทำให้เธอสวยที่สุด
บอกแม่เธอด้วย
พวกนั้นหาคู่ให้เธอได้อีกแล้วเหรอ?
ฉันไม่รู้เลย ว่าเธอพูดเรื่องอะไร
มากันแล้ว
ไปกันเถอะ
มานี่เลย!
- ลูกพ่อ! มานี่! - ลูกสาวแม่!
น้องสาว!
พี่สาว!
แม่!
ดีใจจังที่เจอเธออีก
แต่ผมอยากเห็นนี่
กษัตริย์ไม่อนุญาตให้เรามองกลุ่มอโกจี
นานิสกา
นี่คือชัยชนะ
ผู้คนมาต้อนรับคุณ
คนพวกนี้ไม่รู้ว่าปีศาจกำลังจะมา
พวกเขารู้ว่าคุณจะปกป้องพวกเขา
ฉันต้องการคุยกับกษัตริย์
วันนี้ฝ่าบาทจะพบแต่มเหสี
บอกไปว่าฉันจะรอ
พวกอโกจีดื่มน้ำจากกระโหลก
- ของคนที่พวกนั้นฆ่า - ไม่หรอก
พวกนั้นตัดหัวศัตรู
แล้วใส่มันลงในหม้อน้ำร้อนๆ
- พี่สาว! พี่สาว! - นาวี่
- หืม? - เรามีแขกมาหา
เป็นคนรวยจากคานา
มาเถอะ
มา
อาจจะหล่อก็ได้นะ
ฉันเป็นเจ้าของไร่ต้นปาล์ม 3 แห่ง
เธอต้องทำงาน
เธอไม่พูดกับสามีหรือไง?
อยู่บ้านฉัน เธอต้องเรียนรู้ ที่จะทำตามคำสั่ง
นาวี่!
ยกโทษลูกสาวผมด้วย
ที่คนพูดกันมันจริงด้วย
เด็ก...
สาวคนนี้มันไร้ค่า
ท่านอะบาเด้
มานี่เลย!
ผมอยากมอบลูกสาวให้กษัตริย์
ไม่มีใครยอมเป็นสามีเธอ
หนูจะไม่ยอมแต่งงานกับคนแก่ที่ทุบตีหนู
งั้นแกก็ไปรบเถอะ
จะได้เข้าใจว่าความเจ็บปวดเป็นยังไง
เข้ามา
ตอนอยู่ในวัง เธอไม่ต้องหลบหน้า
มา
ปิดปากซะ
เธอดูเหมือนปลาเลย
ในนั้นมีอะไรเหรอ?
สีย้อมสีคราม
เธอคิดว่าคืออะไรล่ะ?
หัวคน
ไม่หรอก
หัวอยู่โน่นต่างหาก
พวกกลุ่มคนที่โจมตีหมู่บ้านเรา
ที่เหลือตจะถูกขายที่อูเอดาห์
หลังฟ้ามืด ห้ามผู้ชายเข้ามาในวัง นอกจากพวกขัณทีเท่านั้น
หลังกำแพงนี้ เป็นราชวังของสตรีเท่านั้น
มา
เฮ้
ไปอาบน้ำซะ
โอโย่ พวกแกเห็นไหม?
สหายพวกแกถูกฆ่า...
โดยผู้หญิง
พวกดาโฮเมย์มันกล้าดีเกินไป ใต้กษัตริย์องค์ใหม่
ที่รัก
นานิสกา มากับฉัน
ทำไมฝ่าบาทชอบเธอนัก?
เธอมอมแมมมาที่นี่ ไม่ให้เกียรติกันเลย
เธอสู้เพื่อฝ่าบาท ในช่วงปฏิวัติ
ทำให้ฝ่าบาทได้ขึ้นบัลลังก์
แล้วเธอล่ะ ทำอะไร?
เอาแต่ซ่อนตัวอยู่ในตู้
พวกโอโย่เข้ามาดินแดนเรา
พวกมันทำลายสันติ
ตอนพวกมันมารับบรรณาการ
เราจะไม่จ่าย
- แต่มันจะหมายถึงสงครามนะขอรับ - มิกาน...
เราเป็นเบี้ยล่างพวกโอโย่ มาตั้งแต่สมัยท่านพ่อฉัน
แกยังไม่เบื่ออีกหรือ?
เพราะเรา...กลัวความยิ่งใหญ่พวกมัน
เพราะความกลัว
ฝ่าบาท พวกมันเป็นชาติ ที่ใหญ่กว่าเราสองเท่า
มีม้าและปืนใหญ่มากกว่าเรา
เราต้องใช้เวลาวางแผนและเตรียมกองทัพ
กองทัพอโกจีของเราพร้อมเพคะ
ในสนามรบล่าสุดเธอเสียไปกี่คนล่ะ
แค่สู้กับพวกมาฮีแบบนั้น?
ฝ่าบาท หม่อมฉันได้ยินข่าวลือ เรื่องนายพลคนใหม่
การโจมตีล่าสุดเป็นเพียงการฟันดาบ
- ไม่มีอะไรมากกว่านั้น - หม่อมฉันเห็นด้วย
ดาโฮเมย์รุ่งเรืองในช่วงสงบ
โอโย่เองก็ด้วย
การค้าทาสเป็นเหตุผลที่ทำให้เรารุ่งเรือง
แต่ต้องแลกกับอะไรล่ะ?
มันคือยาพิษที่ฆ่าเราช้าๆ
พวกคนยุโรปรู้เรื่องนี้ดี
พวกมันมาดินแดนเราเพื่อมาเอาทาสไป
พวกมันมาค้าขาย
เราแค่ขายในสิ่งที่มันต้องการ
แต่เราจะขายเชลยไปทำไม?
เพื่อซื้ออาวุธหรือ?
เพื่อซื้ออาวุธไปจับคนเพิ่ม แล้วขายเพื่อซื้ออาวุธเพิ่มหรือ?
มันเป็นวงจรชั่วร้ายที่ไม่มีวันจบ
นี่ไม่ใช่หนทางที่ถูก
จิตวิญญาณกล่าวไว้
อิฟาต้องค้นหาแสงสว่าง
แล้วเธอจะแนะนำอะไร นานิสกา?
เรามีอย่างอื่นที่ขายได้
ทองคำ น้ำมันปาล์ม
เราเก็บเกี่ยวเพิ่มเป็นสองเท่าได้
เธออยากทำให้เราเป็นชาติที่มีแต่ชาวนา
หม่อมฉันอยากให้ดาโฮเมย์อยู่รอด
ทวยเทพมอบกษัตริย์องค์ใหม่มาให้เรา
กษัตริย์ที่ทุกคนต้องเกรงขาม
ไม่มีใครเกรงกลัวชาวนาหรอก
เราเริ่มเก็บบรรณาการแล้วขอรับ
บางทีเราควรจะจ่าย ซื้อเวลาก่อน
ฉันสัญญา...
นี่จะเป็นการจ่ายครั้งสุดท้ายของเรา
ส่วนเรื่องน้ำมันปาล์ม นานิสกา ไปเอามาดู
ให้ฉันเห็นว่าเธอผลิตได้มากแค่ไหน แล้วเรามาดูกัน
เธอแอบไปคุยกับฝ่าบาท
เธอจะตัดฉันออก
ถ้าฝ่าบาทให้เกียรติฉัน
ก็เพราะฉันคู่ควรแล้ว
โบเจ
ฉันชื่ออเมนซ่า
พวกเธอมาที่พระราชวังกษัตริย์เกโซ
กษัตริย์องค์ที่ 9 ของผู้คนดาโฮเมย์
ผู้สืบทอดของราชาเสือดาวอากัสซู
ผู้เป็นที่รักของเทพฝาแฝด มาวูและลิซ่า น้องชายของเธอ
พวกเธอถูกเรียกมาเพื่อเข้าร่วม กลุ่มทหารองครักษ์
เราต้องสู้...
หรือไม่ก็ตาย
เราสู้เพื่อดาโฮเมย์
เพื่อพี่น้อง
เพื่อกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่ของเรา
พวกเธอจะได้รับการยำเกรง
พวกเธอจะได้ค่าตอบแทน
ความเห็นของพวกเธอจะถูกรับฟัง
ไม่มีเผ่าใดหรืออาณาจักรไหนในแอฟริกา
ที่มีสิทธิ์พิเศษเช่นนี้
เพื่อเกียรติเหล่านี้
เราจะใช้ชีวิตหลังกำแพงพระรางวัง
เราจะไม่มีสามี
เราจะไม่มีลูก
สำหรับสตรีแห่งมาฮี
พวกเธอจะไม่ได้รับโทษ ที่เกิดจากสามีของพวกเธอ
ฉันขอเสนอทางเลือกให้พวกเธอ และคนของเรา
หากสตรีคนใดไม่ต้องการอยู่ที่นี่...
...เชิญออกไป
อย่าแตะต้องอาวุธนักรบคนอื่น
โดยเฉพาะชิ้นนั้น
มันถูกสาป
เอซี่ตะลุมบอนกับช้างยังปาไม่โดนมันเลย
เธอหันหลังสิจะได้รู้
- ว่าฉันเล็งแม่นแค่ไหน - ฉันเหรอ?
ฉันไปเดินริมแม่น้ำอยู่นาน
จนเจอหินลับมีดที่ดีที่สุด
เรียบกริบจากแรงน้ำตก
ลับจนคมดั่งหนาม
ควักลูกตามันออกมา ก็จบแล้ว
เอามาใช้คุมเด็กฝึกหัดให้มีระเบียบก็เยี่ยม
ทำไมเธอยังไม่อาบน้ำอีก?
เดี๋ยวอีแร้งก็มาหาหรอก
ฉันให้คนอื่นเข้าไปอาบก่อน
กฏข้อแรกของการฝึก
ทำตามคำสั่งอิโซกิเสมอ
ฉันนี่แหละอิโซกิ
ฉันขอโทษ
อยู่เถอะ
เธอคือพวกเชลยที่เราไปปลดปล่อยมาใช่ไหม?
ไม่ค่ะ พ่อฉันพาฉันมา
เป็นของขวัญให้กษัตริย์
พ่อเธอรวยไหม?
ต้องรวยแน่
ไม่งั้นคงขายเธอให้สามีรวยๆไปแล้ว
พ่อฉันลองแล้ว
ฉันไม่ต้องการสามี
ฉันอยากเป็นนักรบ
- เป็นอโกจี - เธออายุเท่าไหร่?
ฉันอายุ 19
เธอดูเหมือนเด็กอยู่เลย
ฉันทำงานหนัก
หนักกว่าทุกคน
ลูกสาวดื้อดึงหลายคน ถูกเอามาทิ้งในพระราชวัง
ปกติพวกนั้นจะล้มเหลว
ตลอดชีวิตเรา พวกนั้น...
เล่าแต่เรื่องอโกจีให้เราฟัง
ว่าคุณมีพลังเวทย์
แต่คุณดูเหมือนผู้หญิงมีอายุธรรมดา ในสายตาฉัน
การต่อสู้ไม่ใช่เวทย์หรอก
มันคือทักษะ
เดี๋ยวเราจะได้เห็นกันว่าเธอมีไหม
ฉันไม่ใช่ทหาร
แล้วเธออยู่ต่อทำไม?
ฉันไม่มีที่ไปแล้ว
เธอเป็นพวกมาฮี
ทำไมเธอถึงอยู่ต่อล่ะ?
ที่นี่ฉันจะเป็นผู้ล่า ไม่ใช่เหยื่อ
วันนี้ พวกเธอจะได้รับอาวุธชิ้นแรก
ไม่ดีเลย
ดีมาก
เอาใหม่
เชือกไม่ใช่อาวุธซักหน่อย
เธออยากได้อาวุธอย่างอื่นใช่ไหม?
ลุกขึ้น
ไป โจมตีทหารนั่น เอาหัวมันมา
- ฉันขอโทษ - ไม่ต้อง ไปจัดการซะ
เป็นฉันจะฝึกทำเชือกใหม่นะ
เฮ้ เซ็ทเซ่
เซ็ทเซ่ไหนเหรอ?
เธอไง เจ้าแมลงวันตัวน้อย
บินไปมาอย่างรวดเร็ว
แต่ไม่รู้ว่ากำลังจะไปไหน
เราต้องการนักรบฉลาดๆ
คนโง่ๆน่ะตายเร็ว
ฉันไม่ได้โง่นะ
แสดงให้ฉันเห็นสิ
เธอต้องฝึกไม่ให้เหมือนคนอื่น
การฝึกมันคือเกมส์
มันคือการเล่น เหมือนสมัยเธอยังเป็นเด็ก
ฉันไม่เคยได้รับอนุญาตให้เล่น
ฉันถูกเลี้ยงมาให้ทำงาน
น่าเศร้าจริงๆ
คุณไม่รู้อะไรหรอก
รู้ไหม...สมัยฉันอายุ 14
แม่ฉันติดป้ายขายความบริสุทธิ์ของฉัน
ผู้ชายคนแรกมา
ฉันร้องไห้หาแม่ แต่เธอไม่มา
ชายคนที่สองมา แล้วบ่นเรื่องที่ฉันร้องไห้
แม่เลยตีฉัน
พอคนที่สามมา ฉันเอาถ่านร้อนๆเผามัน
ครอบครัวเธอใจร้ายมาก
แม่ฉันก็เหมือนกัน
มันแย่พอจะทำเธอร้องไห้
แต่หัวเราะไว้ดีกว่า ว่าไหม?
ตอนนี้เธอมีครอบครัวใหม่แล้ว
เด็กๆ เราจะเตรียมพวกเธอ สำหรับการทดสอบครั้งสุดท้าย
พวกเธอต้องแสดงทักษะการรบต่อหน้ากษัตริย์
คนที่ผ่านการทดสอบ
จะได้เป็นอโกจี
ส่วนคนที่ไม่ผ่าน ต้องออกจากวังไป
ห้ามกลับมาอีก
เฮ้ ดูเธอสิ โดนพวกโอโย่จับแน่
โดนจับห้อยหัว แล้วเชือดคอ
ใช้ขาเดินต่อสิ!
ลุกมา เธอนอนรอความตายอยู่นะ
นี่เราซ้อมทำอาหารเหรอ?
พวกเธอซ้อมฟันคนนะ ไม่ใช่ฟันมันเทศ
เหวี่ยงจริงจังหน่อย
พร้อม ยิง!
ดีมาก โอเด
- ออกไป! - นาวี เธอช้ามากเลย
ต้องงี้สิ
ดาโฮเมย์!
อิโซกิ!
อโกจี!
ฟุมเบ
ผูกเชือกให้ฉันดูหน่อยสิ
ไม่มีทาง
มันเป็นอย่างเดียวที่ฉันเก่งกว่าเธอ
โอเด ยัยนี่
แต่เธอเห็นอิโซกิใช่ไหม?
เอากริชไว้ตรงนี้
เธอยืนนิ่ง ไม่เจ็บอะไรเลย
- ว้าว - ฉันชอบมากเลย
ซักวันฉันจะเป็นเหมือนเธอ
ใช่เลย เพื่อน
แกร่งแบบเธอเลย
ถ้าจะแทงฉัน ฉันจะแทงคืน
ใช่
แบ๊คสวิง
ใครเป็นคนคิดเรื่องนี้?
หืม?
- งั้นโดนลงโทษทุกคน - ฉันเอง
- พวกเราทั้งหมดนั่นแหละ - ไม่
ฉันเอง
ฉันขอโทษ
อีกแล้ว
กลับไปที่ค่าย
เธอทำให้มันระเบิดได้ยังไง?
ไม่ต้องใช้ปืน แค่ดินปืนพอ
แค่ต้องทำให้เกิดแระกายไฟ
เธอชอบปืนเหรอ?
ชอบฝึกกับพวกทหารชายเหรอ?
ฉันเห็นเธอจีบปากจีบคอ
- แบบนั้นไม่อนุญาตเหรอคะ? - เธอก็รู้ว่าไม่ได้
ทำไมล่ะคะ?
พวกทหารชายมีลูกมีเมีย
แต่อโกจีมีไม่ได้
แล้วมันยุติธรรมตรงไหน?
อยู่กับครอบครัวเธอยะโสแบบนี้หรือเปล่า?
ไม่แปลกใจเลยที่ครอบครัวเอาเธอมาที่นี่
คุณต่างหากที่ยะโส
ฉันเป็นแม่ทัพ
ฉันมีสิทธิ์
เธอยังไม่มีสิทธิ์อะไรทั้งนั้น
ฉันน่าจะฆ่าเธอซะ
- ไม่ค่ะ - ฉันเห็นทหารตาย
เพราะไร้วินัยมาแล้ว
ชีวิตง่ายๆของคนพวกนั้น ทำให้ไม่พร้อม...
- จะมีชีวิตแบบอโกจีที่นี่ - ฉันไม่ได้มีชีวิตง่ายๆ
ฉันไม่ได้มีชีวิตง่ายๆ
ได้โปรดเถอะ
ฉันอยากอยู่ที่นี่กับทุกคน
ฉันอยากสู้เพื่อกษัตริย์ของฉัน
ขอร้อง
น้ำตาเธอไม่มีความหมาย
จะเป็นนักรบ เธอต้องกลั้นน้ำตา
ไปซะ
ไป
เฮ้
เธอเป็นนักโทษจากมาฮี เธอเป็นได้แค่นั้นแหละ
เธอว่าไงนะ?
- เธอฆ่าคนของเรา - เธอก็ฆ่าคนของฉัน
ฉันเองก็ถูกจับมาที่นี่
เธอคิดว่าตัวเองดีกว่าฉันงั้นเหรอ?
ไม่ค่ะ อาจาฮี
ถ้าเธอผ่านการทดสอบสุดท้าย
เธอคือหนึ่งในพวกเรา
ไม่สำคัญว่าเธอจะมาจากไหน
เฮ้ เซ็ทเซ่
กินอะไรหน่อยสิ
นานิสกาชอบคนแข็งแรงนะ
กฏการฝึกข้อแรกคืออะไร?
เชื่อฟังอิโซกิเสมอ
มากับฉัน
ดื่มซะ
อะไรเหรอ?
สิ่งมีค่าอย่างเดียวที่คนขาวเอามา
พวกนั้นเรียกมันว่าเหล้า
นั่นไง เราเจอวิธีทำให้เธอเงียบแล้ว
รู้ใช่ไหมว่าปากเธอ
จะทำเธอโดนเตะกลับหมู่บ้านน่ะ
เธอไปท้าทายมิกาน่อนทำไม?
ถ้าฉันเงียบๆ เธอจะไม่เห็นฉัน
คิดว่ามิกาน่อนมีเวลาคิดถึงเธอเหรอ?
เธอคิดถึงเรื่องโลกอยู่
วันนึงเธออาจเป็น "โคฮีโต้" ก็ได้
กษัตริย์หญิงเหรอคะ?
แต่เราไม่มีกษัตริย์หญิงมานานแล้วนะ
พี่ชายฝ่าบาทไม่เชื่อ
แต่กษัตริย์เกโซเชื่อในประเพณี
เชื่อในเทพแฝด มาวูกับลิซ่า
สตรีกับผู้ชาย
เท่าเทียมกัน
เกโซจะแต่งตั้งกษัตริย์หญิง
เพื่อทวยเทพและเพื่อผู้คน
แต่นั่นใช่สิ่งที่มิกาน่อนต้องการหรือเปล่า?
ฉันพูดไม่ได้หรอก
แต่ในวัง เธอคือตำนาน
เธอถูกจับมาในฐานะทหารสาว
ถูกปล่อยไปให้ตาย
แต่เธอกลับมา
พร้อมสอยไอ้โอโย่นั่นมาด้วย
ฉันเกลียดเครื่องดื่มนั่นมาก
กษัตริย์ดื่มทุกอย่างที่ฉันทำให้
ก็ฝ่าบาทยังหนุ่ม
ฝ่าบาทพามเหสีโง่ๆนั่นมาสภาด้วย
ชานเท
เธอทะเยอะทะยานอยู่เนอะ?
เล่าความฝันให้ฟังหน่อยสิ นานี่
มันจะวิเศษก็ต่อเมื่อเธอพูดออกมานะ
ฉันอยู่ในป่า
มีบางอย่าง...อยู่ในความมืด
ปีศาจร้าย
กำลังโกรธด้วย
ฉันได้กลิ่นเหงื่อ ความกลัวของมัน
แล้วมันหน้าตาเป็นไง?
ฉันก็ไม่รู้
ฉันตื่นพอดี
ความฝันนั่นคือคำเตือน ใช่ไหม?
เราต้องไปถามเล็กบา
ไม่เอา ไม่ใช่ไอ้บ้านั่น
อย่าเรียกพวกนั้นว่าบ้าสิ
พวกนั้นศักดิ์สิทธิ์นะ
เธอมีศัตรูกำลังรวมตัวกัน
เธอต้องทำให้ดีกว่านี้นะ
ฉันเห็นไฟ
บางอย่างหรือบางคนจากอดีตของเธอ
ไร้สาระน่า
ยาของเธอก็ด้วย
- ฉันไม่เหนื่อยด้วยซ้ำ - ไปที่แท่นบูชา
ให้ของขวัญกับคนตาย
เธอต้องทำ
ถ้าเธอไม่เคารพอิฟา เคารพฝันตัวเองก็ยังดี
ฉันคือนายพลโอบา อาเด
...ผู้เป็นที่นับถือของกษัตริย์แห่งโอโย่
ของขวัญสำหรับอาณาจักรโอโย่ ตามประเพณีของเรา
นานิสกา
นี่มันน้อยกว่าแต่ก่อน
คิดว่าเราจะไม่เห็นหรือ?
คิดว่าเราจะไม่เห็นพวกแก
มาโจมตีหมู่บ้านของเราหรือ?
เพื่อชดเชยสิ่งที่ขาดไป
ฉันจะยอมรับบรรณาการทดแทน
ทหารอโกจี 40 คน
ไม่เอาแก่เกินไป
ถ้าฉันปฏิเสธล่ะ?
ท่านก็จะซื้อขายที่ท่าเรืออูเอดาห์ไม่ได้อีก
ท่าเรือนั้นเป็นของดาโฮเมย์
เรายึดมันไว้แล้ว
ตอนนี้มันเป็นของเรา
ฉันแปลกใจนะ ที่นายพาม้า มาที่ราบสูงแบบนี้
ถ้าพวกมันถูกแมลงกัด
มันอาจจะป่วยได้
บางครั้งหนูก็โค่นช้างได้
จะขู่โอโย่งั้นหรือ เจ้าผู้ชิงอำนาจ?
จงให้เกียรติกษัตริย์
มิกาน
นายพลคนใหม่คนนี้ล่อลวงเรา
เราไม่โง่หลงกลไปด้วยหรอก
มาคุยกันดีกว่า
เราจะเลือกอโกจี 20 คน
เราจะพาพวกเขาไปให้ที่อูเอดาห์
แต่ต้องให้เราซื้อขายที่ท่าเรือเหมือนเดิม
ฉันจะให้โบดา...
สนุกกับงานเลี้ยง ที่ท่านเตรียมไว้
และฉันจะรออยู่ที่อูเอดาห์
เจ้านาย
นานิสกา
เกิดอะไรขึ้น?
คนบ้าของเธอพูดถูก
ท่าเรืออูเอดาห์
อโกจี
อโกจีมาแล้ว
เฮ้ ทำตามข้อตกลงสิ!
เราเอาเครื่องบรรณาการจากกษัตริย์เกโซมาให้
ดาโฮเมย์ไม่มีทหารที่เป็นลูกผู้ชายพอ
เลยต้องใช้ผู้หญิง
มันขัดต่อประสงค์ของพระเจ้า
คนของฉันใช้งานพวกนี้ได้เยอะแน่
นายเข้าใจผิดแล้ว
ทหารพวกนี้ไม่ใช่เครื่องบรรณาการ
นี่ต่างหาก
ขอแจ้งให้ทุกคนทราบทั่วกัน
กษัตริย์เกโซผู้ยิ่งใหญ่ ไม่เกรงกลัวใครทั้งนั้น
- โอโย่! - โอโย่!
ยกประตูขึ้น!
มิกาน่อน!
ไป!
ไป! ไป!
ไปได้แล้ว
ทำไมเธอไม่ทำตามแผน?
เธอต้องไปที่เรือสิ
ก็พวกทหารมันมา
- ถ้าฉันไม่กลับมา... - เธอคือฮีโร่งั้นสิ?
เธอไม่สนคำสั่ง ทำอะไร ตามใจได้ใช่ไหม?
- ไม่งั้นคุณหนีออกมาไม่ได้นะ - นาวี่
เธอเสี่ยงถูกจับ เพราะขัดคำสั่งฉัน
เราคืออโกจี
เราไม่ทำอะไรเอง
เราทำทุกอย่างด้วยกัน มีจุดประสงค์เดียว
ถ้าโดดเดี่ยว เราจะอ่อนแอ
จะถูกฆ่า หรือแย่ไปกว่านั้น
พวกเธอได้เห็นทาสถูกขังแล้ว
อโกจีที่ถูกขังก็คือทาส
ที่ถูกผู้ชายใช้งาน
ถูกทิ้งให้เน่าตาย
ตายเสียยังดีกว่า
ไปเชือดคอตัวเองซะ
ฉันไม่มีวันสงสัยคุณต่อหน้าคนอื่น
แต่คุณต่างหาก ที่ไม่ทำตามแผน
ฉันมีแผนการเดียว อเมนซ่า
คือเด็ดหัวมันซะ
นานิสกา ฉัน...
นานิสกา
เข้ามาสิ
ได้ยินว่าเธอชนะมา
นานิสกา ฉันว่าเราเริ่มต้นกันไม่ดีไปหน่อย
ฉันอยากเป็นเพื่อนเธอ
ฉันช่วยเธอได้ ฝ่าบาทฟังฉัน
เราควรร่วมมือกันรับใช้ฝ่าบาท
ให้แน่ใจว่าพระองค์แกร่งมากขึ้น
เธอต่างหาก ที่อยากแกร่งขึ้น
ได้อยู่อย่างปลอดภัย และร่ำรวย ในพระราชวังแสนสวย
เปลี่ยนแปลงมากไปก็อันตรายนะ
ฉันบอกสามีฉันแบบนี้เหมือนกัน
งั้นอีกไม่นานเราก็รู้ ว่าฝ่าบาทฟังใครมากกว่า
เฉพาะไร่นี้ ทำน้ำมันปาล์มได้ หลายพันบาร์เรล
ถ้าเราเก็บผลผลิตจากหลายไร่ทุกปี
เราจะมีของขายไม่ขาย
ฉันไม่เคยเห็นเส้นทางนี้เลย นานิสกา
แต่ดูนี่สิ
ตอนนี้ฉันเห็นแล้ว
วิสัยทัศน์คือการมองเห็น สิ่งที่คนอื่นไม่เห็น
แต่เราได้ประกาศสงครามไปแล้ว
เราจะพิชิตโอโย่
และเราจะขยายดินแดน
นานิสกา เราจะเป็นอาณาจักร ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในแอฟริกา
จริงอยู่ ฝ่าบาท แต่ขออย่าให้เราเป็น อาณาจักรที่ขายคนของตัวเองเลย
ให้เราเป็นอาณาจักรที่รักผู้คนเถอะ
พี่ชายฉันขายพวกเรา
ฉันจะไม่มีวันทำแบบนั้น
ถึงพวกนั้นจะไม่ใช่คนดาโฮเมย์ แต่ก็เป็นคนของเรา
พวกคนขาวเอาสิ่งผิดศีลธรรมเข้ามา
พวกมันจะไม่หยุดจนกว่าทั้งแอฟริกา
จะเป็นทาสพวกมัน
ไป
ตอนนี้ทหารเรืออังกฤษตระเวนในท่าน้ำเรา
พวกมันโจมตีและยึดสินค้าเรา
สงครามของพวกนายไม่เกี่ยวกับเรา
สงครามนายกับพวกดาโฮเมย์ ก็ไม่เกี่ยวกับเราเหมือนกัน
เรื่องนั้นอีกไม่นานก็จบแล้ว
พวกมาฮีกับพวกอิ๊กโบอยู่ฝ่ายเรา
ถึงวันจันทร์เต็มดวง เราจะเดิน เข้าเมืองพวกมัน
และจะยึดจนหมด
อูเอดาห์เปิดกว้างแล้ว
นายได้ของแน่
กลับไปอูเอดาห์ซะ ไอ้พวกค้าทาส
เปลือยเหมือนคนที่พวกแกขายไปนั่นแหละ
ฉันไม่ใช่พวกค้าทาสนะ
เข้าใจที่ฉันพูดไหม?
แม่ฉันเป็นคนดาโฮเมห์
นายดูไม่เหมือนคนดาโฮเมห์เลย
พ่อฉันเป็นคนขาว
คือนายเป็นคนดาโฮเมห์ แต่ก็ไม่ใช่...
และเป็นคนขาว...
แต่ก็ไม่ใช่อีก
ฉันขอกางเกงคืนได้ไหม?
ฉันเคยเห็นนายในอูเอดาห์
มาทำอะไรในป่า?
ฉันกำลังจะไปดาโฮเมห์
ที่ๆแม่ฉันเล่าให้ฟังบ่อยๆ
ฉันอาจจะได้เจอเธอที่นั่นนะ
ถ้านายได้รับอนุญาตให้เข้าวังนะ
ฉันชื่อมาลีค
มาลีค!
ฉันไม่ชอบไอ้หนุ่มพวกนี้เลย
จองหองเหมือนไก่ตัวผู้
ในที่สุด เราก็เห็นพ้องกัน
ตอนนี้นายเป็นหัวหน้าแล้วสิ?
- ครับ - ดีมาก
เยี่ยมเลย
ต้องขอบใจพวกนาย
แม่ฉันก็ถูกจับไปเหมือนกัน
ถูกขายไปโดยพี่ชายฉัน
ฉันมีลูกน้องมากมาย ที่กำลังหาตัวเธอ
พวกมันจะพาเธอกลับมา
ถือว่าเป็นเรื่องจำเป็น
ถ้าพวกมันเจอแม่นาย
พวกมันจะพาเธอกลับมาด้วย
ผมเพิ่งฝังเธอไป
เป็นคำขอของเธอ ที่อยากกลับมาตายที่บ้าน
มันเป็นที่เดียวที่เธอเคยมีอิสระ
ที่นี่คือบ้านนาย
เป็นที่ของนาย
พวกนายมาถูกวันเลยด้วย
กลุ่มอโกจีของเรา
กำลังทดสอบด่านสุดท้ายพอดี
นั่งก่อนได้ไหม?
ไปสิ นั่งเลย ไป
เตรียมที่นั่งให้พวกนี้ที
ดีมาก
เริ่มกันเลย
ไป
จงอย่ากลัว
เผชิญหน้ากับมันเลย
เราจะสู้อย่างไม่ลดละ
ฟุมเบ
- ไม่นะ ไม่ๆๆๆ - มาสิ!
มา มา มา
มา
มา มา
มา
เยี่ยม!
มาๆๆๆๆ
มานี่ ที่รัก มาๆๆ
เธอชื่ออะไร?
หม่อมฉันชื่อนาวี่ ฝ่าบาท
นาวี่
เธอทั้งดุทั้งสวย
ถ้าเธอไม่เก่งขนาดนี้ ฉันคง...
จับทำเมียไปแล้ว
แด่ผู้ชนะ!
พระเจ้าจะอวยพรเธอ จะช่วยเธอให้ปลอดภัยเสมอ
ทำได้ดีมาก ทุกคน
พวกเธอคือนักรบที่แกร่งที่สุดในแอฟริกา
ขอต้อนรับสู่ทัพองครักษ์
อโกจี!
- วูซู! - อโกจี!
วูซู!
เฮ้ นิ่งๆสิ
ขอบคุณค่ะ
เธอกลับมาช่วยฟุมเบทำไม?
เธออาจจะแพ้ก็ได้นะ
ฟุมเบเป็นเพื่อนฉัน
ฉันอยากให้เธออยู่ด้วย
จะอยู่ได้ เธอต้องผ่านการทดสอบ
ถ้าจะให้มีประโยชน์ เธอต้องช่วยตัวเองได้
คุณจะไม่ช่วยเพื่อนเหรอคะ มิกาน่อน?
อเมนซ่าน่ะเหรอ?
ฉันจะเหยียบหัวเธอเลย ถ้าทำแล้วชนะน่ะ
แผลเป็นแรกของเธอ
สัญลักษณ์แห่งนักรบ
เห็นไหม?
หืม?
เดี๋ยวเธอจะมีแผลอีกเยอะ
หืม?
ดูให้แน่ใจ...
ว่าเอาหนามออกหมด
ตรงนี้ ตรงนี้
ตรงนี้
ตรงนี้ด้วย
นี่อะไรน่ะ?
พ่อฉันเคยเรียกมันว่าแผลปีศาจ
มันอยู่บนหลังฉันตั้งแต่ตอนพ่อเลือกฉัน ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
เธอเป็นลูกกำพร้าเหรอ?
แต่พ่อของเธอ...
พ่อรับฉันมาเลี้ยง
ฉันว่าฉันคงไม่ใช่ลูกสาวที่พ่อต้องการเท่าไหร่
นานี่?
- เธอทำอะไรกับเด็ก? - อะไร?
คุณบอกว่าห้ามฉันบอกคุณเด็ดขาด
- ฉันถามเธออยู่ - คุณบอกว่าซักวันคุณถามแน่
- แต่คุณให้ฉันสาบาน - อเมนซ่า!
ฉันไม่ใช่คนรับใช้คุณนะ นานิสกา
ฉันมอบเธอให้กลุ่มคนสอนศาสนา
- คนสอนศาสนาอะไร? - ก็กลุ่มที่เราผ่านบนถนน
- ตอนเราเดินทัพนั่นแหละ - แล้วพวกนั้นเอาเด็กไปไหน?
- ฉันไม่มีทางรู้หรอก - แล้วพวกนั้นไปทางไหน?
ฉันทำตามคำสั่งคุณ...
เพื่อปลดภาระให้คุณ...
ฉันเลือกส่งเด็กให้คนอื่นเอาไปเลี้ยง
- เธอรู้แค่นั้นใช่ไหม? - ใช่!
ฉันไม่โกหกคุณหรอก
ทำไมคุณมาถามเรื่องพวกนี้ หลังผ่านมาตั้งนานแล้ว?
เพราะนาวี่เป็นลูกกำพร้าเหรอ?
คุณคงไม่คิดหรอกนะ ว่าเธอ...
ไม่หรอก
ไม่
พระเจ้าไม่ใจร้ายเช่นนั้นแน่
อยู่ในวังของฉัน ให้พูดภาษาของฉัน
ชานเท มเหสีของท่าน
เธอบอกว่าท่านอยากหยุดการค้าขาย
เธอไม่มีสิทธิ์พูดแทนฉัน
และเธอจะถูกลงโทษ ที่คิดว่าตัวเองมีสิทธิ์
เธอบอกว่าเป็นความปรารถนา ของนายพลของท่าน
และอาจไม่ใช่สิ่งที่ท่านต้องการ
นายพลของฉันทำตามที่ฉันต้องการเสมอ
ท่านอยากขาย...น้ำมันปาล์ม
ฉันอยากให้คนของฉันรุ่งเรือง
เหมือนคนของพวกนาย
เกโซ คนในดินแดนของผมรุ่งเรือง
ก็เพราะการค้าทาส
และการค้าทาสเองก็ทำให้ท่านรวยมาก
รวยไม่แพ้กษัตริย์แห่งอังกฤษ
หากหยุดการค้าทาส ท่านจะไม่เหลืออะไรเลย
ท่านอาจยังเป็นกษัตริย์ แต่...
เป็นเพียงกษัตริย์แห่งโคลนตม
หัวหน้าพวกนั้นจะไปทำธุรกิจที่อื่น
ธุรกิจขายคนแอฟริกันน่ะเหรอ?
ท่านจะไม่ได้รับการคุ้มครองนะ
ไม่ได้รับการคุ้มครอง?
ฉันเข้าใจว่า
พวกนายมองเราเป็นเพียงสินค้าธรรมดา
แต่ฉันเป็นกษัตริย์
ไม่ว่านายจะเคารพฉันหรือไม่
และถ้านายไม่มีความจำเป็นสำหรับฉันแล้ว
นายเองก็ไร้ความคุ้มครองเช่นกัน
มาลีค
นาวี่
- ฉันขอเข้าไปได้ไหม? - ไม่ได้
ห้ามผู้ชายคนไหนข้ามแนวต้นปาล์มมา
ที่บราซิล ชายต่างแดน มองผู้หญิงของกษัตริย์ได้หรือ?
ที่บราซิล ผู้หญิงปิดร่างกายตัวเอง
ด้วยเสื้อแขนยาว กระโปรงยาว
แล้วพวกเธอวิ่งยังไงล่ะ?
เข้าใจนะ? ดูให้แน่ใจด้วยว่า...
คืนนี้เราจะตั้งแคมป์นอกกำแพง
แวะมาหาฉันนะ
คืนนี้เรามีพิธีปฏิญาณตนด้วยเลือด
หลังจากพิธีก็ได้
ถ้าคุณอยากให้สาวไปหาที่เต๊นท์
คุณไปหาซื้อในตลาดได้เยอะแยะ
ไม่ๆ ฉันแค่อยากคุยกับเธอ
มาลีค!
เธอจะมาหาฉันไหม?
อโกจี!
เลือดพี่น้องเรา
เธอเป็นน้องสาวฉันแล้ว
ฉันจะภูมิใจที่ได้ต่อสู้ไปกับเธอ
ฉันอยากให้พี่สอนฉันหน่อย
เหมือนที่มิกาน่อนสอนพี่
ฉันอยากเก่งมากด้วย
จะเก่งได้ เธอต้องตั้งใจ
วอกแวกกับอะไรไม่ได้ทั้งนั้น
ฉันจะตั้งใจ
ที่การทดสอบ ฉันเห็นผู้ชายจากบราซิล โบกมือให้เธอ
เธอรู้จักเขาเหรอ?
ฉัน...บังเอิญเจอเขาในป่า
"ในป่า"
แล้วยังไง เธอชอบเขาเหรอ?
ฉันไม่มีทางรู้หรอก ว่ารู้สึกยังไงกับเขา
เธออยากให้ฉันสอนเธอ
เธอแกร่งมาก
มากกว่าที่ตัวเองรู้
อย่าให้พลังของเธอกับใครไป
หืม?
พี่หมายถึงรักเหรอ?
ความรักจะทำให้เธออ่อนแอ
พี่เชื่อแบบนั้นจริงเหรอ?
พี่ไม่เคยรักใครเลยเหรอ?
ซักวัน ฉันจะเป็นมิกาน่อน
จะเป็นมิกาน่อนและมีความรักด้วยไม่ได้หรอก
มีแค่นั้นจะพอเหรอ?
นี่คือชีวิตที่เราเลือกมา
พวกเราต้องเอาตัวรอดในทางของตัวเอง
แล้วเธอจะเจอทางของเธอ
แม่ฉันเคยเป็นทาส
นี่คืออย่างเดียวที่ฉันรู้เกี่ยวกับคนแอฟริกัน
ฉันไม่เคยฝันเลยว่าเราจะเป็น...
...กษัตริย์และนักรบ
แต่ตอนนี้...
ฉันได้เห็นฝ่าบาท
ได้เห็นความสวยงาม
ฉันคิดว่าคุณเป็นคนดี
คุณอย่าเป็นพวกคนค้าทาสเลย
เราโตขึ้นมาด้วยกัน
แต่เขาเห็นความสวยงามพวกเรา เหมือนคุณหรือเปล่า?
นาวี่ พวกโอโย่กำลังมา
เราพร้อม
ไม่ใช่แค่พวกโอโย่
เผ่าอื่นก็จะมาด้วย
ฉันได้ยินนายพลวางแผน
เราต้องบอกมิกาน่อน
ฉันต้องกลับก่อนนะ
นาวี่ เดี๋ยว
พรุ่งนี้เราก็จะไปแล้วนะ
นี่คือโอกู
ท่านคือความกล้าหาญและกำลัง
ท่านอาจพาคุณกลับมาหาพวกเรา
ฉันไม่มีอะไรให้เธอเลย
ฉันจะพาเธอกลับนะ
มิกาน่อน
ฉันได้ยินข่าวมา
ผู้ชายคนที่มาที่วัง
มาลีค เขาบอกว่านายพลพวกโอโย่
กำลังรวมกองทัพกับเผ่าอื่น
พวกมันจะเดินทัพมาดาโฮเมย์
พวกโอโย่ปลุกใจเผ่าอื่นๆ
เธอคุยกับชายคนนี้ที่ไหน มาลีคน่ะ?
เขาพูดกับฉันผ่านทางแนวต้นปาล์ม
ในคืนที่เธอปฏิญาณตนกับพี่น้อง
เธอแอบไปคุยกับคนค้าทาสงั้นเหรอ?
เขาไม่ใช่พวกคนค้าทาส
แม่เขาเป็นคนดาโฮเมย์
เธอเข้าข้างมันเหรอ?
มีดนั่นได้มาเป็นของขวัญใช่ไหม?
เธอไปไหนมากันแน่?
- ฉันไม่ได้ไปไหนเลย - มานี่
มานี่
เธอเป็นอโกจี
เธออยู่กับผู้ชายไม่ได้
เธอคิดว่าตัวเองพิเศษ จนฉันไม่กล้าจัดการเธอเหรอ?
เพราะฉันจัดการแน่
ฉันไม่ได้คิดว่าตัวเองพิเศษ
อย่าก้มหัว
อย่า
ฉันรู้ว่าเธอมันจองหอง
เธอทำอะไรตามใจ ไม่สนใจกฏ
คุณต้องการอะไรจากฉัน?
วันนี้ฉันพิสูจน์ตัวเองไปแล้ว
ว่าฉันเก่งที่สุด
แค่เก่งที่สุดมันไม่พอหรอก
ความจองหองและความโง่ จะทำเธอถูกจับ
ฉันไม่ใช่คุณนะ
อิโซกิเล่าให้ฉันฟังว่าคุณเคยถูกจับ
ไม่มีทางเป็นฉันเด็ดขาด!
แต่ละคืน ฉันถูกข่มขืนหลายครั้ง
ตอนพวกมันมา ฉันอยากตายมาก
พวกมันแย่งทุกอย่างไปจากฉัน
ทุกอย่างที่ฉันเคยรู้จัก
สุดท้ายพอฉันหนีได้ ฉันก็ท้อง
ลูกของไอ้คนพวกนั้น
ฉันต้องทิ้งพี่น้องฉันตลอดไป
ฉันเลยต้องปิดเรื่องนี้
ฉันอาบน้ำคนเดียวตลอด
แล้วท้องฉันก็โตขึ้น
ลูกฉันเป็นผู้หญิง
ฉันบอกอเมนซ่าให้เอาเธอไป
แต่เลือดฉันไหลไม่หยุด อเมนซ่าต้องไป
หายาให้ฉัน เธอทิ้งเด็กไว้กับฉัน
ฉันเลยทำบางอย่าง
ฉันกรีดเด็ก
ตรงหลังแขนซ้าย
แล้วเอาฟันใส่ลงไปในแผล
เป็นฟันของฉลาม
ไม่ใช่ฉัน
พวกมันอยู่ห่างไปอีกวันเดียว
พวกมันจะตั้งค่ายที่นั่น
พวกมันคาดว่าเราจะปกป้องตัวเอง จากหลังกำแพง
เราคนน้อยกว่ามากนะ
นั่นจะทำให้พวกมันประมาทและช้า
เหมือนปืนของพวกมัน
แต่การจะใช้ดินปืน ไม่ต้องใช้ปืนเสมอไป
เราแค่ต้องการประกายไฟ
บางครั้งปลวกก็ล้มช้างได้
เราจะเอาสงครามเข้าไปหาพวกมันเอง
อโกจี!
90 ปีแล้ว
ที่ดาโฮเมย์อยู่ใต้อาณัติของพวกโอโย่!
ทุกครั้งที่ฝนตก
บรรพบุรุษเราร้องไห้ ให้ความเจ็บปวดที่เรารู้สึก
ในลำเรือมืดมิด ที่กำลังเดินทางไปที่แสนไกล!
ทุกครั้งที่ลมพัด
บรรพบุรุษกำลังบีบให้เรา เดินทัพเข้าสู้รบ
กับพวกที่ทำเราเป็นทาส!
ทุกครั้งที่ฟ้าผ่า
บรรพบุรุษเรากำลังร้องขอ ให้เราสะบัดโซ่ตรวนแห่งความสงสัย
ไปจากใจเรา และสู้ด้วยความกล้า!
เราไม่เพียงต่อสู้เพื่อวันนี้ แต่เพื่ออนาคตด้วย!
พวกเราคือหอกแห่งชัยชนะ!
พวกเราคือดาบแห่งอิสรภาพ!
พวกเราคือดาโฮเมย์!
อโกจี!
- วูซู! - อโกจี!
วูซู!
- อโกจี! - วูซู!
อโกจี!
- วูซู! - อโกจี!
วูซู!
เราถูกโจมตีแล้ว! สู้เลย!
หยิบอาวุธมา!
เราคือโอโย่!
โอโย่!
โอบาอยู่ไหน?
ถอย!
ถอย! โอโย่ ถอย!
จับอโกจีมา
โอโย่ ไปได้แล้ว!
โอบาต้องการตัวอโกจี
ไป ไป ไป!
พวกมันถอยแล้ว!
ไป ไป ไป!
สู้ได้ดีมาก น้องพี่
ตอนนี้เธอต้องพักแล้ว
เกโซ! วูซู!
เธอไม่อยู่
ไม่มีใครเห็นเธอเลย
ฟุมเบ
ฉันพลาดเอง
ไม่หรอก
เธอยังไม่ตาย
เธอไม่ได้ถูกมัดกับใครนี่
ลงรถไป
เธออยากอยู่ต่อไหม?
ไปเลย
เราต้องไปที่อื่นก่อน
เรายังไม่กลับบ้านเหรอ?
เราแพ้ศึก
ถ้ากลับไป เราตายแน่
เอาอีนี่ไปประกาศขาย
พวกทหารได้ราคาดีกว่า
ไป
บอกให้ไปไง
ถอยไป!
เถิบให้อีกคนเข้าไป
อิโซกิ
มา นั่งสิ
นั่ง
กินซะ
เราต้องมีแรง ถ้าจะหนี
แขนฉันหัก
ฉันรู้ว่าต้องทำยังไง
ที่มิกาน่อนบอก
เราจะเชือดคอตัวเอง
เราจะไม่ทำแบบนั้น
"จงอย่ากลัว"
"เผชิญหน้ากับมันเลย"
"เราจะสู้อย่างไม่ลดละ"
เฮ้
พี่คืออิโซกินะ
พี่พูดเอง
"เราจะสู้อย่างไม่ลดละ"
ไม่เอาน่า!
กดให้ประสานกันเลย
เธอแข็งแรงมากนะ สำหรับแมลงวันตัวน้อย
แล้วเอาไงต่อ?
พวกมันพาเราไปโรงเก็บทาส
มีคนอื่นอีกกี่คน?
ฉันคิดว่า...สามคน
- อิโซกิล่ะ? - เอ่อ...
ฉันไม่เห็นเธอเลย
นาวี่บอกให้ฉันโดดลงจากรถ
นาวี่เหรอ?
มิกาน่อน อาจาฮี
ฝ่าบาทอยากพบ
ฉันเรียกเธอมาเพราะฉันได้เลือก ราชินีแม่แล้ว
ราชินีแม่เป็นที่รักของผู้คน
เธอต้องคู่ควรกับความรัก และความไว้ใจของผู้คน
และเราต้องมีวิสัยทัศน์เดียวกัน
เพื่ออนาคตที่ดี
ด้วยเหตุนั้น ฉันขอเลือกนานิสกา
เธอเป็นแค่ทหารธรรมดา
- นั่งลง - ที่ถูกย่ำยีโดยศัตรู
- นั่งลงแล้วเงียบซะ! - ชานเท
เคลู เอเฟ ไปคุยกับเธอ ไปๆๆ
เราจะเฉลิมฉลองกัน
เราจะให้ผู้คนเข้ามาในวัง
แล้วจัดงานเลี้ยงฉลองใหญ่
ไปเตรียมงานซะ
เยี่ยมมาก
ฝ่าบาท ถือเป็นเกียรติ
แต่มันอาจจะเร็วเกินไป
เราเสียทหารไปหลายคน
ผู้คนกำลังโศกเศร้า
โศกเศร้าเหรอ?
ไม่มีใครโศกเศร้าหรอก
เราชนะศึกมา
เราจัดการพวกกดขี่หมดแล้ว
ฝ่าบาท หม่อมฉันอยากตาม พวกอโกจีที่หายไป
- หลายคนถูกจับไป พวกนั้นจะถูกเร่ขาย - นานิสกา ช่วงเวลาที่เธอรอคอยมาถึงแล้วนะ
คนไม่กี่คนเสียสละเพื่อคนหมู่มากไป
- ตอนนี้เราต้องเดินหน้าต่อ - หม่อมฉันไปคนเดียวได้ ขอให้หม่อมฉันได้ลอง
- พวกโอโย่... - เธอขัดคำสั่งฉันนะ นานิสกา
หลงผิดคิดว่าที่ฉันยกย่องชมเชยเธอ คือความอ่อนแอหรือเปล่า?
ฉันเป็นกษัตริย์ของเธอ
ฉันขอสั่งห้ามเธอไปตามหาพวกที่ถูกจับ
เธอต้องอยู่ข้างฉัน
แล้วรับเกียรติที่ฉันมอบให้
อย่าบังคับให้ฉันต้องโกรธ
ตอนเช้า พวกนั้นจะมา
- ถอย! ไปสิ! ไป! - ถอยไป! ถอย!
- ถอยไป! - ถอย! เร็วสิ!
ไป!
อย่าเข้ามานะ!
ไป!
พวกมันจะเอาอโกจีไปก่อน
ลุกขึ้นยืน
พวกเราต้องอดทน
พอเรามาถึงแท่น
เราจะถูกถอดตรวน
เราจะใช้ขาได้
เราต้องไม่ให้พวกมันเห็นว่าฉันแขนหัก
พอเราถูกขาย นั่นแหละคือจังหวะ
เธอต้องเบี่ยงเบนความสนใจ
คนนี้ฉันให้ 90
ฉันให้ 120
โอบา นายบอกว่าจะช่วยฉันไง
เราให้ราคาสูงสุดเท่านั้น
เราจะปลดอาวุธการ์ดแล้ววิ่งหนี
อย่าหยุดจนกว่าจะถึงแม่น้ำ
150 เรอัล
นาวี่!
ไม่นะ
ไม่
อิโซกิ
ทนไว้นะ ทนไว้
ลุกขึ้น
ไม่นะ!
อิโซกิ ลุกสิ
ไม่ๆๆๆ
ฉันขอโทษ
นาวี่
เธอนี่ช้าเป็นบ้าเลย
ฉันขอโทษ
ฉันขอโทษ ไปกันเถอะ
ไปกันเถอะนะ
อิโซกิ?
อิโซกิ อิโซกิ
ไปให้ห่างเธอนะ!
ไป!
ถ้าจะเอาคนนี้ ราคา 100 เรอัล
- ทำอะไรน่ะ? - ถอยไป
รู้ใช่ไหม ว่าฝ่าบาทจะทำยังไง ถ้าคุณทำแบบนี้
คุณอยากถูกเนรเทศ หรือโดนหนัก กว่านั้นเหรอ?
- ไม่ๆๆๆ นานิสกา - อเมนซ่า อเมนซ่า
- ฉันอยู่เฉยไม่ได้ - ฉันรู้แล้ว...
ในความฝัน
ปีศาจที่ฉันกลัวเหลือเกิน
มันคือฉันเอง
มันคือผู้หญิงที่ถูกปิดปากเงียบ
ขณะถูกผูกติดโซ่ตรวนโดยชายพวกนั้น
ฉันซ่อนเธอเอาไว้
ทำไม่รู้เห็นความเจ็บปวดของเธอ
แต่ตอนนี้ฉันจะฟังเธอ
หืม?
ฉันต้องพยายามช่วยเธอ
ไม่
ขอร้องล่ะ
ไม่ปลอดภัยสำหรับเราเลย ฉันเอาเสื้อผ้ามาให้เธอด้วย
พอเริ่มมืด ฉันจะพาเธอหนี
คุณเป็นเจ้าของฉันแล้วเหรอ?
- ยังหรอก - งั้นออกไป!
- ฉันพยายามช่วยเธอนะ - ด้วยการขังฉันงั้นเหรอ?
รู้ไหมว่าพวกนั้นจะจัดการเธอยังไง? มีคนขาวถูกฆ่าตายนะ
ตอนนี้เธอมีกุญแจแล้ว
เลือกเอาเองว่าจะไขตอนไหน
แม่ฉันนำทางฉันมาที่นี่ เพื่อค้นหาตัวเอง
และฉันได้เจอเธอ
ฉันจองการเดินทางบนเรือขนสินค้า ไปอังกฤษเอาไว้
ฉันอยากให้เธอปลอดภัย
ใจฉันมีแต่บาดแผล
ฝ่าบาท โปรดอภัยที่หม่อมฉัน
แคลงใจในการตัดสินใจของท่าน
เธอต้องการอะไร?
หลีกทางไป
กลุ่มมเหสีกำลังกระซิบกัน
หม่อมฉันเล่าให้ทาโนนูฟัง แล้ว...
บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าไปคุยกับพวกนั้น? เคยบอกแล้วใช่ไหม?
ฝ่าบาท โปรดอภัยหม่อมฉันด้วย
นานิสกาไปที่อูเอดาห์
กับมิกานและทหารของเธออีกหลายคน
- หา? - เราต้องเลื่อนงานเลี้ยงฉลองไปก่อน
ไม่ๆ ผู้คนชอบพูดกัน
ฝ่าบาทเลื่อนไม่ได้นะเพคะ มิฉะนั้นจะดูอ่อนแอมาก
แล้วที่เหลืออยู่ไหน?
อิโซกิถูกฆ่าตายแล้ว มิกาน่อน
นาวี่ก็หายไป
ไม่มีการจับเชลย
เผาให้ราบให้หมด
เปิดสัญญาณ!
นาวี่ นาวี่
ฉันขอเข้าไปหน่อย
เราต้องไป
พี่น้องฉันมาหาแล้ว
ฉันต้องช่วยพวกนั้น
งั้นฉันจะช่วยเธอด้วย
ไม่นะ มาลีค
คุณไปได้แล้ว
ชุดเธอเปื้่อนเลือด
เธอใส่นี่ก็ได้
ฉันจะจัดการเอง
แล้วฉันจะรอที่หาดนะ
ฉันต้องการตัวโอบา
เร็วเข้า ทางนี้ ทางนี้! เร็ว!
ไปสิ โธ่เว๊ย!
ไม่! ไม่! ไม่!
มาลีค!
มาลีค! มาลีค เข้าไป!
มาลีค อย่า! อย่า! อย่า!
ปล่อยฉัน! ปล่อยฉัน!
ไม่! ไม่! ไม่!
มาลีค! มาลีค อย่า!
อย่า!
แกจำฉันไม่ได้
ทีนี้แกจะไม่มีวันลืมฉัน
ไม่ๆๆๆ!
อโกจี!
วูซู!
- อโกจี! - วูซู!
อโกจี!
วูซู!
- อโกจี! - วูซู!
อโกจี!
วูซู!
อโกจี!
วูซู!
เราอยู่นี่ไม่ได้ ขึ้นเรือไป!
ชานเท ทำได้ดีมาก
ท่านคู่ควรแล้ว
นานิสกา! นานิสกา!
นานิสกา! นานิสกา! นานิสกา!
นานิสกา! นานิสกา!
นานิสกา! นานิสกา! นานิสกา!
นานิสกา! นานิสกา!
นานิสกา! นานิสกา! นานิสกา!
นานิสกา! นานิสกา!
เธอไม่ฟังกษัตริย์ นานิสกา
หม่อมฉันจะลาออกจากตำแหน่ง
ผู้คนดาโฮเมย์...
...เราได้กำจัดอาณาจักรโอโย่ลงแล้ว
จงมองหน้าเหล่านักรบพวกนี้
จงดูพวกเขา
หลายคนไม่เคยคิดว่าจะเป็นไปได้
แต่เราเชื่อเสมอ
นั่นคือสิ่งจำเป็นในผู้นำที่ดี
การมองเห็นสิ่งที่คนอื่นไม่เห็น
พวกคนยุโรปกับอเมริกันได้เห็นแล้ว
ว่าถ้าอยากล่ามคนด้วยโซ่ตรวน
ก็ต้องทำให้คนเชื่อก่อน ว่าพวกเขาเกิดมาเพื่อถูกล่าม
เราเคยกลายเป็นผู้กดขี่คนอื่นเหมือนพวกนั้น
แต่ไม่อีกแล้ว
ไม่อีกแล้ว
พวกเราคือนักรบ!
ในใจเรามีพลัง...
...ในความสามัคคี ในวัฒนธรรมของเรา
หากเราเข้าใจพลังนั้น เราจะไร้ซึ่งขอบเขต
ผู้คนทุกคน
นี่คือวิสัยทัศน์ที่ฉันจะใช้
มันจะเป็นวิสัยทัศน์ของพวกเรา
เหล่าวีรสตรีแห่งดาโฮเมย์
จงมองดูคนที่กล้าหาญที่สุด
ที่ถูกแต่งตั้งโดยกษัตริย์เกโซ
และถูกยกขึ้นสู่ตำแหน่งราชินีแม่
นานิสกา กษัตริย์หญิง
ฉันมาบูชาอิโซกิ
เธอไม่ต้องการน้ำนั่นหรอก
เธอต้องการนี่
ในเลือดฉันมีเลือดนักฆ่า
ชายผู้ที่ทำคุณเจ็บปวดเหลือคณา
ฉันขอโทษ
เธอเป็นอโกจี
ฉันสิต้องขอโทษ
ที่ทิ้งเธอไป
ฉันกล้าหาญไม่พอ
แต่เธอรอดมาได้ เพราะฟ้าลิขิต ให้เธออยู่ที่นี่
เรื่องที่เกิดกับฉันไม่ใช่ความผิดเธอเลย
เธอ...
ไม่ใช่สิ่งที่ทำร้ายฉัน
เธอคือนาวี่
เธอคือลูกสาวฉัน
แม่ขอโทษ
แม่คะ แม่จะเต้นไหม?
THE WOMAN KING (2022) มหาศึกวีรสตรีเหล็ก บรรยายไทย - อนันต์ โพธิสูง
พี่น้องร่วมสายเลือด
พวกเธอล้มและตอนนี้จะลุกขึ้นมา
เต้นกับเรา
อยู่กับเรา
เธออยู่เพื่อฉัน...
และฉันจะอยู่เพื่อเธอ
อิโซกิ
โอเด
เอซี่
โยชี
อาเลโก
เคเซีย
บรีโอน่า