Gdy aprykańscy osadnicy dotarli do Albionu, zastali kraj w chaosie.
Trwała brutalna wojna domowa.
Głód i zarazy dziesiątkowały barbarzyńską ludność.
Podbój kraju przez Imperium Aprykańskie przyniósł mieszkańcom wiele korzyści
i pomógł im pokonać najgorsze skłonności.
Coś nie tak?
To bzdury.
Mają usprawiedliwić złe traktowanie Zer.
Jeśli nadal są biedni, to ich wina. My nie mamy z tym nic wspólnego.
Biegiem!
Nie damy się wam nudzić, białasy.
Otworzyć plecaki!
Co to ma być? Skończyliśmy.
Skończycie, gdy ja tak powiem.
Szybko.
Stajesz w obronie Zer?
Skoro sami nie mogą...
Gdyby posłuchali pana przez chwilę,
wszyscy przystąpiliby do Frontu Wyzwolenia.
To organizacja terrorystyczna.
Skutek przykręcania śruby.
Proszę wyjść. Już!
Otwierać!
Nie jej.
Jemu.
Co za bzdura.
Co takiego?
- Bzdura! - Milcz!
Poruczniku Baako! Koniec ćwiczeń!
Uważaj, McGregor!
WYSTĘPUJĄ
NA PODSTAWIE POWIEŚCI MALORIE BLACKMAN
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
NOUGHTS AND CROSSES
Po raz pierwszy w historii Albionu, dzięki decyzji premier Opal Folami
odbędą się publiczne obchody święta Zer z okazji przesilenia letniego.
Tylko przeprosiny na piśmie? Upiekło ci się.
Wyjaśniłem dziekanowi, że czasem umyślnie prowokujesz.
Nie przeproszę tego idioty.
I że wkrótce przejdzie ci ta nastoletnia wojowniczość.
Choć pani premier nie przeszła.
Wciąż złościsz się, że Zera będą miały swoje święto?
Co jest złego w paru imprezach ulicznych?
Trwają niepokoje społeczne.
Zagrażają nam terroryści, których nagle tak zaciekle bronisz.
Opal skąpi środków bezpieczeństwa. To zły moment.
Nigdy nie jest dobry.
Trzeba utrzymać pozycje.
Dlaczego? Po co?
Najlepszy system to nie taki, który ignoruje różnice,
ale jest budowany wokół nich.
Czyli Zera nigdy nie będą nam równi.
Nie będą, bo jesteśmy zdecydowanie... różni.
To złożone.
Co jest? Trochę wysiłku i już chcecie płakać?
Jutro zapijecie ból, a w niedzielę powrót na służbę,
bo trzeba pilnować białych ścierw podczas ich święta.
Z życiem!
Elaine?
Dlaczego ci odpuścił?
Nie wiem. Spytaj go.
Co z Lekanem? Nie widuję go.
Zerwałam z nim.
Bo coś powiedział? Zrobił?
Chodzi o to, kim jest.
Wiem, że potrafi być...
Nadęty?
Pewny siebie. Ale jest z dobrej rodziny.
Długo się zastanawiałam.
Lekan nienawidzi Zer. Nie zdawałam sobie z tego sprawy.
Może nie pasował do ciebie.
Co pasuje? On na pewno nie.
Uniwersytet też niekoniecznie. Wszystko się zmienia.
Sephy...
To złożone.
Festiwal...
Zagarniają nasze tradycje, żeby nas zmylić.
Nie daj się. Nie studź gniewu.
Nigdy nie bądź im wdzięczny.
Nawet wtedy, gdy puszczają cię wolno?
Pożałują tego.
Bo?
Jesteś bystrym gościem. Zdolnym.
Ojciec by się nie zgodził.
To głupiec.
Jesteś gotowy.
Pewnego dnia, McGregor,
spakujesz tę torbę po raz ostatni.
Wyjdziesz stąd i nigdy nie wrócisz.
- Cieszyłbyś się. - Doprowadzę do tego.
Mój dowódca...
chce, żebym grał fair z Zerami.
Więc czekam.
Na co?
Aż będę mógł podstawić ci nogę i nie ponieść konsekwencji.
Zrobię to i upadniesz. Boleśnie.
Bardzo boleśnie.
- Na pewno. - Powodzenia.
To nienaturalne.
Musisz doprowadzić do zamieszek.
Nie pracuję dla ciebie.
Jedno moje słowo i wrócisz do pudła.
Po co cię wypuściłem?
Musimy współpracować.
Inaczej ofiary, które ponieśliśmy, pójdą na marne.
Jaką ty poniosłeś?
Candora?
Do roboty.
Dorn? Precz z okupantem.
Wal się.
- Jest ktoś inny? - Nie.
A on ma inną? Jeśli nie, daj jego numer.
Minervo!
Czemu go zostawiłaś?
Jest idealny. To nie ma sensu.
Dla mnie ma.
Poznałaś kogoś na studiach?
Nie! Już pytałyście.
Na pewno by powiedziała.
Dziękuję.
Wysyłasz wojsko do pilnowania festiwalu?
Front planuje coś dużego.
W świetle ostatnich wydarzeń postąpiłem rozsądnie.
Wojsko będzie tylko tam, gdzie uliczne imprezy. Chyba że odwołujemy.
Powinieneś to uzgodnić ze mną.
W Londynie użyjemy kadetów z Mercy Point. Czyli z twojego projektu integracyjnego.
Zera będą mogli piec swoje mięsa w spokoju.
Powinieneś był zatrzymać Dorna.
Nie było podstaw. Zawsze mówisz o rządach prawa.
Jak poszło?
Łaziłem cały dzień. Byłem w pośredniakach.
Poszedłem na ten róg, gdzie szukają ludzi do roboty na jeden dzień. Nic.
Zmień nazwisko na Balogun albo Owusu. Będzie łatwiej.
Myślałam, że potępiasz przywłaszczanie.
Cześć.
Mogłeś to zdjąć przed powrotem.
- Chodź zjeść. - Przebiorę się.
Zgadzasz się ze mną.
Nie będę wsiadał na Calluma za każdym razem.
Pogadaj z Frontem. Przyjmą cię z powrotem.
Dorn ma rację. Pomógł mi zrozumieć, kim jestem.
Ja wiem, kim jestem. Nie potrzebuję lekcji w sprawie Frontu.
Nie chcesz nic osiągnąć w życiu?
Szukam pracy. Tobie też to polecam.
Masz. Musisz być głodny.
Dzięki.
Dokąd idziesz?
Wychodzę na trochę.
- Dopiero wszedłeś. - Wiem. Muszę coś załatwić.
Znam ją?
Nie.
Co?
No co?
Nie czekaj na mnie. Do zobaczenia.
Broniłaś Frontu? To zbiry. Mówisz jak Jude.
Wiem. Byłam wkurzona.
Nie musisz mi nic udowadniać.
Umówmy się, że nie przepraszasz za żadnego tępego Iksa,
a ja za żadnego Zera.
Dobrze.
Callum?
Tak?
A gdybyśmy stąd wyjechali?
Tak naprawdę.
Z Albionu. Choćby do Apryki.
Po prostu?
To takie łatwe.
- Co mielibyśmy robić w Apryce? - Czy to ważne?
Tam byłoby nam łatwiej.
Daliby nam spokój. To dużo.
Tu nic się nie zmieni.
Jest nas tylko dwoje przeciw milionom panów Daramych.
Mamy się poddać?
Czemu nie?
Przemyślę to.
Tak?
Tak.
Czy będę mógł tam nosić dashiki?
- Nie. - Marzę o tym.
Dobrze, że się nie zgadzasz.
Zarwana noc?
Zabrał mnie na miasto.
Który?
Daj to.
Butelka jest pusta.
Pusta!
Słyszysz?
Nie patrz tak na mnie.
Proszę.
Jas...
Spokojnie.
Jasmine znów zostaje w łóżku?
Tak.
Yaro. Jakieś wieści?
Nie.
Wiem, że wychodzę przed szereg, ale powinien pan go odnaleźć.
Porozmawiać z nim.
Masz rację. Wyszłaś przed szereg.
Zawsze robiłam to, o co pan prosił.
Teraz ja mam prośbę.
Niech pan powie Jasmine. Zasługuje na prawdę.
Źle ją pan traktuje.
Dobrze się maskuje, ale cierpi teraz bardziej niż kiedykolwiek.
To musi się skończyć.
Sprzątnij to, nim ktoś zobaczy.
Brakuje mi go.
Ty! Odsuń się!
To niedorzeczne.
- Zaczepia panią? - Nie.
- Nazwisko? - Callum McGregor.
Powiedziałam, że mnie nie zaczepia.
Skąd?
Meadow View.
- Czego tu szukasz? - Jest ze mną!
Uważaj na siebie.
Dobrze się czujesz?
Tak.
Zaczekaj. Callum!
Wiem, że to wszystko nie twoja wina.
Jasmine?
Chcę ci o czymś powiedzieć. Powinienem był dawno temu.
Czy to będzie kolejny wykład?
Nie.
Nie przeszkadza mi, gdy próbujesz mnie ranić.
Przywykłam do tego.
Przynajmniej na mnie wtedy patrzysz.
Śmiało.
Nie rozumiesz.
Nigdy nie chciałem sprawiać ci bólu.
Byłaś przy mnie przez te wszystkie lata...
Nie chcę twojego nieszczęścia.
Widzę, że pijesz.
Wiem o twoich...
romansach.
Nie mam z tym problemu.
Cieszę się, że ktoś daje ci to, czego potrzebujesz.
Może moja zgoda na to cię uszczęśliwi?
Powiedziałaś mu.
- O czym? - O Chidikem i reszcie.
- Nie. Skąd. - Zrobiłaś to.
Nie. Powiedziałam tylko...
- Co? - Że...
wydajesz się nieszczęśliwa.
Dziś rano. Czułam się bezradna.
A więc to tak. Żal ci mnie?
Nie. Uważam się za twoją przyjaciółkę.
Czy moje życie jest aż tak żałosne?
Że współczują mi nawet Zera? Jestem dobra.
- Tak. - Lojalna. - To prawda.
A ty mnie za to karcisz.
Tak jak mój mąż.
Nigdy nie traktowałam cię źle. A ty wciąż mnie strofujesz!
Co się dzieje?
Meggie odchodzi od nas.
- Jasmine... - Pani. Dla ciebie jestem panią.
Nie potrzebuję cię już.
Zapłać jej za dodatkowy miesiąc i poszukaj kogoś.
Proszę! Wiesz, że Ryan stracił pracę.
Cześć, Meggie.
O co chodzi?
Coś ty zrobiła? To Meggie!
Co ci jest? Trochę wcześnie na picie.
Już próbowałam. Mówi, że Meggie to tylko służąca.
Co?
Pomówmy o tym, gdy emocje opadną.
Czyli kiedy wytrzeźwieje?
Nie życzę sobie kazań.
Za kogo ty się masz? Widzę, co robisz.
Mamo...
Niepotrzebnie to powiedziałam.
Nie rób tego. Mamo!
Panie ministrze? Nic nie znaleźliśmy.
Może dlatego, że czasem przedstawia się jako Yaro Hadley.
Krewny.
Odcina kupony od nazwiska.
Sir.
Jasmine przeżywa duży stres. Na pewno zmieni zdanie.
Przestań ją usprawiedliwiać!
Potraktowała cię jak śmieć.
Po tylu latach lojalnej służby!
- Czemu nie jesteś zła? - Dość. To nie mama jest winna.
Nie. To oni. Ci, dla których paradujesz w mundurku.
Dzięki czemu będą w tym domu jakiekolwiek pieniądze.
Ty się nie poczuwasz.
Tak mi przykro, Meggie.
Nie przeszkadzam? Porozmawiam z mamą.
- Wejdź. - Nie zapraszaj jej!
Będzie z tego zmartwienie. Mamy być ci wdzięczni?
Jude! Usiądź. Słyszysz?
Chodź, synu.
Ma rację.
Zostaw nas.
Zmieniła zdanie?
Wracaj do domu.
Musimy porozmawiać.
Źle się stało.
Mógłbym ją przekonywać, ale...
Co to?
Uznałem, że należy ci się odprawa.
- To nie jest miesięczna pensja. - Roczna.
Masz czas na szukanie nowej pracy.
Oczywiście oczekuję dyskrecji w sprawach przeszłości.
I wyrzuć tę zabawkę, to pewnie nie jego.
Tu nie chodzi o pieniądze.
Chciałbym, żebyś je wzięła. Będziemy wiedzieć, na czym stoimy.
Nie. Proszę.
Nie powiedziałabym.
Nie jestem taka.
Taka jak pan.
Proszę mnie wypuścić.
Nie martw się. Będzie dobrze.
Ja jeszcze mam pracę.
Przepraszam. Nie powinnam cię obciążać.
Masz już dość na głowie.
Znajdziesz pracę.
Zawsze bądź sobą.
Nie nienawidź. Nigdy.
Ale bądź też ostrożny.
Waszym zadaniem będzie pilnować porządku na dzisiejszych obchodach.
To jak ćwiczenia.
Tylko ślepe naboje.
Zobaczymy, czy wasi bladzi bracia zachowają spokój.
McGregor! Masz kaca?
Głowa rozboli cię jeszcze bardziej.
Oficerowie! Wybierzcie swoje oddziały.
Macie?
Jakiś problem, kadetko Sawyer?
Nie.
To nie byle co, prawda?
Nie. Nie byle co.
Idź.
- Jesteś pewna? - Tak.
Mamy kłopot.
Znajdziesz coś.
Na pewno nie u Iksów.
Myślisz, że Jasmine pozwoli, żeby zatrudnili mnie jej znajomi?
Dobrze, że Kamal ci zapłacił.
Tak. Za cztery tygodnie.
Nie starczy na długo.
Nie.
Musisz jeść. Każę im coś zrobić.
Im? Jak zawsze. Dlaczego sama nic nigdy nie robisz?
Wiem, co o mnie myślisz.
I pewnie masz rację.
Byłaś w bliskiej relacji z Meggie.
- Też chcę takiej z tobą. - Skoro się jej pozbyłaś...
Nie miałam wyboru.
Nigdy nie jesteś winna.
Zmusiła cię do tego i teraz użalasz się nad sobą.
Jesteś nie do zniesienia.
Dokąd idziesz?
Do Meadow View. Na imprezę uliczną.
Nie możesz. To niebezpieczne.
Gdy Zera się popiją, tracą kontrolę.
A zawsze piją. Zobaczą cię w tym stroju...
Sephy!
Mają nas za idiotów. Myślą, że przekupią nas byle gestem.
Pytacie, dlaczego nic nie mówiłem o dzisiejszym święcie.
Dlatego, że postanowiłem uczcić je czymś więcej niż słowami.
Gdy wszystkie oczy zwrócone są ku obchodom, my uderzymy w parlament.
Ryan.
Pogadajmy.
Nie teraz.
To ważne.
Odział Alfa!
Z drogi, białasie.
Chcesz do nas wrócić?
Ile to lat minęło?
20. Miałem problem ze środkami, nie celem.
Chciałem dać szansę umiarkowanym.
A teraz?
Negocjują bez skutku od 20 lat. Nic się nie zmieni.
Władza zauważyła za to, że wskrzesiłeś Front.
Jude mówił, że jesteście bez pracy.
Brakuje kasy?
Nie o to chodzi.
Dużo się zmieniło, odkąd odszedłeś.
- Coś się dzieje? - Zwykłe sprawy.
Mam jeden warunek.
Zdrajca.
Baako!
Proszę chronić białych kadetów! Nie ma potrzeby rozwścieczać tłumu!
Tak jest.
McGregor, Sawyer! Ruchy!
Co się dzieje?
Przyjąłeś go?
- Nie będziesz mi dziś potrzebny. - Jak to?
Po prostu. Idź się bawić.
To największa akcja roku! Mówił coś o mnie?
On wrócił, ty spadasz.
Wolisz bezrobotnego dziada?
Nie mów tak o ojcu.
- Nie miałeś prawa! - Nie oddam mu syna.
Nie jestem dzieckiem! Czemu mnie tak traktujesz?
Mam poukładane w głowie. Nie diluję dragami.
Ale gdzie mi do Calluma, padnijmy przed nim na kolana!
Mniejsza o niego.
Dorn to zły człowiek. Nie ma zasad. Wykorzystałby cię!
Więc zaoferowałeś mu swoje usługi?
Ja już nie mam przyszłości. Ty masz.
Nawet nie wiesz, co odrzucasz!
Meggie.
Co ona w tobie widzi?
Poruczniku?
Lekan...
Panie Hadley?
Jasmine?
Pomocy! Szybko!
- Co się stało? - Wezwij karetkę!
Zdrajcy!
Na pozycje obronne!
- Lepiej nie. - Mamo? - Nie wchodź tu, słonko.
Mamo?! Mamo!
Mamo! Wstań!
Dlaczego tak leży?
Callum?
Ty zdrajco!
To twój kumpel, McGregor?
Jak ci nie wstyd?!
Kadeci, unieść broń! Unieść broń!
Was nienawidzą najbardziej.
Unieść broń!
To rozkaz, McGregor!
Przynosisz wstyd swoim.
Słyszysz?
Gotowi, cel, pal!
Co tu się dzieje?
Opuścić broń!
Poruczniku, wycofać ludzi! Idziemy!
- Ostra amunicja? - To nie ja.
Mogłem zabić brata!
Wiedziałaś o tym.
I powiedziałaś mu, że spotykam się z Sephy! Prawda?
Zdrajczyni.
- Ja? - Tak.
Spadaj.
Szybciej!
Co robisz, McGregor?
Odchodzę.
Posłuchaj.
Podnieś karabin, nim będzie za późno.
Nie.
Nie postawią cię przed sądem wojskowym.
Nie będą chcieli nagłaśniać czynu Lekana.
Pomówię z nimi. Dadzą ci drugą szansę.
Zasługujesz na nią.
Cofną ci jeden żołd i parę przywilejów.
Wystarczy, żebyś podniósł karabin.
Przepraszam.
Daruj sobie! Zawiodłeś mnie.
Wszyscy chcą, żebyście ponieśli porażkę.
Robisz im prezent.
Do wozu!
Z ostatniej chwili:
żona Ministra Spraw Wewnętrznych została hospitalizowana.
Ekipa ratunkowa wezwana do rezydencji
zabrała panią Hadley do szpitala Demwa.
Mój brat celował dziś do mnie z broni.
Szkoliłeś mnie. Jestem gotowy.
Chcę tego dowieść. Słyszysz?
W porządku.
Mam dla ciebie zadanie.
Trzeba kogoś wyszkolić.
Callum? Co się stało?
- Nic ci nie jest? - Nie.
Tak mi przykro.
Już dobrze.
- Z powodu Meggie... - Już dobrze.
Możemy stąd iść?
Mamo?
Callum... Co my tu robimy?
Mówiłaś, że powinniśmy wyjechać.
Dostałem paszport w Mercy Point.
- Nie mówiliśmy poważnie. - Przestań! Lekan wie.
Wie.
Musimy wyjechać. Nie chcę tu być!
Koniec z Mercy Point.
Wszystko zaprzepaściłem.
Mam dość.
Nie jestem nieudacznikiem.
Nie jestem!
Nie jesteś.
Spójrz na mnie.
To nie było na marne.
Zaczekaj.
Nie tu.
Meggie?
Yaro!
Inaczej cię zapamiętałem.
Zapamiętałeś?
Byłeś malutki, gdy pomagałam twojej mamie przy tobie.
Zmarła.
Kilka miesięcy temu.
Przykro mi.
Nie pozbierała się po tym, co jej zrobił.
Chcę się z nim spotkać.
Po wszystkim, co przeżyłeś? Tyle cierpienia...
Czemu chcesz to sobie robić?
Czemu stajesz po jego stronie?
Mama się myliła. Jesteś tak samo zła jak on.
Mogłem go zabić.
To nie twoja wina.
Wycelowałem we własnego brata.
Kim mnie to czyni?
Nic się nigdy nie zmieni.
Jesteśmy tylko dwojgiem ludzi.
Ale pragnę cię.
Bardzo.
Tylko ty widzisz, kim jestem.
- Wyjaśnię to. - Nie musisz.
Sephy...
Nie wiesz, prawda?
Twoją mamę zabrali do szpitala.
Będzie dobrze, ale zadzwoń do siostry.
Byłam gównianą siostrą.
Przepraszam za... wiesz.
Co z nią?
Niebezpieczeństwo minęło. Podali jej środek uspokajający.
Wasza mama jest niezłomna. Wyjdzie z tego.
Sephy...
Myślisz, że nie jestem na siebie zły? Że się nie obwiniam?
Za to, że praca przesłoniła mi ją i was?
Nie mogę patrzeć na wasze cierpienie.
Mama będzie potrzebowała naszego wsparcia. Musimy być przy niej razem.
Przyczyna hospitalizacji pozostaje nieznana.
Będziemy państwa informować.
Tymczasem tysiące Zer wyszły dziś na ulice, by uczcić letnie przesilenie.
Z uwagi na niepokoje po śmierci Danny'ego Hicksona
część rządzących wyrażała troskę o bezpieczeństwo publiczne,
dotąd jednak nie zgłoszono żadnych incydentów...
Odszedłem.
Super.
Nic więcej nie powiesz?
- Co robisz? - Nic.
Przecież widzę.
Odwal się.
Jezu.
Co z tobą?
Nic.
Co to?
Sephy Hadley. Zostałeś kieszonkowcem?
Spotykamy się.
Co?
Jesteśmy razem.
Dlatego tu przyszła.
Co ty sobie myślisz?
Że jest ładna.
To nie są żarty!
Nie masz godności? Gdzie ona jest?
Pójdziemy do niej i powiesz, że z nią zrywasz!
Spadaj! Nie mów mi, co mam robić!
Jest u mamy w szpitalu. Nie zerwę z nią.
W którym szpitalu?
Demwa. Co za różnica?
O kurwa.
Jude?
Co jest?
- Co jest? - Miało być ostrzeżenie.
Coś ty zrobił?
NIE JESTEM TWOIM BŁAZNEM
- Czekaj! - Spierdalaj!
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Joanna Kalińska