Zbliżcie się. Proszę o ciszę!
Po stu latach nadal w rozkwicie. Wszystko dzięki mnie.
Ale poważnie: sto lat.
36 i pół tysiąca gazet
kształtujących umysły naszego narodu.
Wypijmy za nas.
Za najbardziej poczytny tytuł w kraju.
A teraz... bawmy się!
Jutro rano wszyscy macie stawić się do pracy.
Żadnych wymówek.
Zostaw go! Dość!
Idziemy.
Szybko!
Kryj się! Słyszysz?!
Co robisz? Zginiemy przez ciebie!
WYSTĘPUJĄ
NA PODSTAWIE POWIEŚCI MALORIE BLACKMAN
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
NOUGHTS AND CROSSES
Wysłuchaj mnie.
Okene to jeden z najlepszych uniwersytetów na świecie.
Masz prawo do własnych decyzji, ale niech będą przemyślane.
Nie podejmuj ich pod wpływem szaleństwa wokół.
Skończyłeś?
Powiedziałem swoje.
Twoje niezrozumienie tej decyzji to właśnie powód,
dla którego ją podjęłam.
Chciałam poznawać świat.
Rozwijać się. Być mądra jak ty.
Ale dzięki tobie wiem, że tam tego nie osiągnę.
Nie potrafisz nawet nazwać po imieniu "szaleństwa wokół".
To twój syn.
Powiedziałam swoje.
Sephy!
Wiem, że wyprowadzacie się z mamą.
Tata źle postąpił.
Ale to już przeszłość. Jest dobrym ojcem.
Nie dla wszystkich swoich dzieci.
Nie uważasz, że ma dość problemów?
Twój chłopak demoluje miasto.
Nie jestem tak głupia, jak się wszystkim wydaje.
Przepraszam, że ci się nie zwierzam.
Nie ma sprawy. I tak bym nie zrozumiała.
Już i tak po wszystkim.
Gratuluję ukończenia akademii.
Chodźmy.
Callum nie dostanie tej szansy.
- Zaprzepaścił ją. - Ty o to zadbałeś.
Idź na studia. Wyrwij się stąd.
Tu już nie chodzi tylko o mnie.
Mija miesiąc od skazania i śmierci zamachowca z Frontu Wyzwolenia,
Ryana McGregora.
Wczorajszy atak na redakcję dziennika Ohene Standard
jest najprawdopodobniej częścią akcji odwetowej.
W wyniku napaści poważnie ucierpiał redaktor naczelny.
Zatrzymano jednego terrorystę...
Nicola nie żyje. Zabili ją.
Nie wierzę.
Miała poważne obrażenia.
- Musimy zobaczyć ciało. - Nie żyje.
Znów to samo, co z Dannym.
Tak.
Pamiętasz, co było po jego śmierci?
Wśród Zer zawrzało!
Zaczęły się zamieszki. Musimy kontynuować walkę.
Wtedy ich śmierć nie pójdzie na marne.
- Walczymy. - Tak jest.
Oko za oko, życie za życie!
Latem zabierałam czasem chłopców do pracy.
Wyglądają na szczęśliwych.
Razem zawsze byli szczęśliwi.
Żadna gazeta nie chce o mnie pisać.
Wrócę do domu. Masz dość zmartwień.
Zostań. Zaczekaj trochę.
W necie zaczynają ci wierzyć.
"Kolejny dzień, kolejny bezsensowny atak".
Wiem, że jestem tylko daną statystyczną. Sam piszę te dane.
- A jednak... - To bestialstwo.
Bez dwóch zdań.
Ciebie to nie zaskakuje.
Zera oburzone gazetą, która nazywa ich bandytami,
zachowują się jak bandyci.
Mówisz prawdę i świat to widzi.
Jedno z nich już zostało zatrzymane. Resztę się wyłapie.
Panie Hadley, z całym szacunkiem...
Czego pan chce?
Po internecie krąży pewna pogłoska.
Trzeba to uciąć.
Powstrzymać go.
Mogłybyście zatrzymać się tutaj. Wiem, że to nie wasz standard,
ale Yaro wziąłby kanapę, a wy pokój chłopców.
Dość już dla mnie zrobiłaś.
Będziemy w hotelu. Dopóki czegoś nie wymyślę.
Gdzie on jest?
Yaro? Na spotkaniu z dziennikarzem.
Wreszcie ktoś chce o nim napisać.
Nie pytam o Yaro.
Sephy? Wszystko w porządku?
Widziałaś wiadomości?
Nagranie z kamery?
To nie Callum.
Nie?
Więc gdzie jest?
Mama mówi, że ostatnio często wymiotujesz.
Czy to to, co myślę?
Nie. Nie, nie.
Daj znać, gdybyś czegoś potrzebowała.
Mama?
ŻYJE W NASZEJ PAMIĘCI
To dla ciebie.
Nie chcę jałmużny od Dorna.
- Musisz jeść. - Wolę głodować.
Pójdę, nim mnie namierzą.
Pomów z Sephy. Ma ci coś ważnego do powiedzenia.
Nie.
Starcza ci odwagi na bijatyki, ale nie na rozmowę z ukochaną?
Nie kocham jej.
Pamiętasz wycieczkę pociągiem na wieś?
Godzinami łaziliście z Jude'em po drzewach.
Tacie śniło się, że się tam przeprowadzamy. Pamiętasz?
Nic z tego nie wyszło.
Możemy jeszcze spróbować.
Uciec od wszystkich i wszystkiego.
Takie historie są dobre dla naiwnych.
To nie nasze życie. Przynajmniej nie teraz.
Zatrzymaj forsę.
Porozmawiaj z nią.
Dlaczego nic się nie dzieje?
- Zmęczeni? - Przestań.
Śpijmy. Zapomnijmy o Nicoli jak o Dannym.
Powiedziałem: przestań!
Myślisz, że tylko ty myślisz o Dannym?
O tacie i o Nicoli?
Nie masz monopolu na gniew i nienawiść.
Nie wypłakujemy sobie oczu, bo zasługują na coś więcej.
Bierzemy się za Kamala.
Robi błąd.
To najlepsza uczelnia na świecie.
Wesprzyj mnie jako drugi rodzic. Jeśli tylko to nam zostało.
Kamal. Przestań.
Wszystko, co robiłem, robiłem dla was.
Dla siebie. Zbudowałeś mur, żeby odgrodzić się od prawdy.
Było po wszystkim. Nic już dla mnie nie znaczyła.
Nadal kłamiesz.
Przeczytałam artykuł w Standardzie.
"Niezrównoważony psychicznie mieszaniec, który próbuje zaszkodzić premierowi,
ma powiązania z terrorystami".
Chodzi ci o kobietę, która wychowała nasze dzieci?
Daj spokój! Czy ja piszę te teksty?
Nie. I jako premier nie masz na nie żadnego wpływu.
Jasmine Hadley?
Niech Kamal dowie się, jak to jest.
Niech cierpi.
Wysuniemy żądania. Jeszcze trochę i Albion zacznie Apryce ciążyć.
Przyzna mu niepodległość.
Bez wsparcia imperium Iksy okażą się skorumpowaną mniejszością,
której czas minął.
Zera przejmą władzę.
Co myślisz?
To najlepiej strzeżona rodzina w kraju. Każde z nich ma ochronę. Dom też.
- To niebezpieczne. - Jeśli wymiękasz, powiedz.
Jak w ogóle możesz w pełni oddać się sprawie po swojej...
"przyjaźni" z Sephy Hadley?
Nie ma żadnej przyjaźni. Umarła.
Jedyne, co mnie obchodzi, to walka.
Masz jej numer?
Czyli jest dojście.
Olać żonę.
Weźmiemy córkę.
Pakujcie się.
TERRORYSTA I OSZUST
Chcieli, żebym powiedział prawdę.
Postąpiłeś odważnie.
Nie ma prawdy.
Są tylko opowieści, a ludzie u władzy decydują, która wygrywa.
Kto będzie dobry, a kto zły.
Nie. Zmuszę go, by to zmienił.
Nie uda ci się. Jestem mieszańcem.
Nikt mi nie ufa. Idealny wróg.
Dokąd idziesz?
Nic mnie tu już nie czeka.
Chodź z nami do hotelu.
Gra skończona.
MUSZĘ CIĘ ZOBACZYĆ. KOCHAM, CALLUM
Koleżanka z college'u. Muszę wyjść.
Tęskniłam.
Ja też.
Bardzo mnie zraniłeś, odchodząc.
Muszę ci coś powiedzieć.
Nie. Proszę.
Łapcie ją!
Cicho!
Proszę.
Dowiodłem swojej lojalności?
Pamiętaj, o co walczymy.
Nie musisz mi tego mówić.
- Ma telefon? - Nie.
Najcenniejszy skarb Kamala Hadleya w naszych rękach.
Mamy władzę.
Do roboty.
Siadaj.
Gdzie telefon?
Rzuć na to okiem.
Podnieś gazetę.
Wyżej.
Przeczytaj tekst.
Tato?
Zostałam porwana.
To nie forsa. Oferta nieaktualna, ale musisz opuścić Albion.
Bez obaw. I tak miałem jechać.
Czy moja mama nie zasłużyła na szczerość?
Zamiast krzyżowania jej syna w prasie?
Decyzje zapadły dawno temu i nie można ich cofnąć.
Musimy z tym żyć.
Nadal nic nie rozumiesz.
Będę istniał, gdziekolwiek mnie poślesz.
Kto dzwoni?
Mam coś twojego.
Co pewnie chciałbyś odzyskać.
Czas znowu dobić targu.
Widzieliście dziś Sephy?
Nie. Co jest? Co się dzieje?
Chodźmy.
Dokąd?
Na rekonesans.
Trzeba wybrać miejsce spotkania. Ty zostajesz z nią.
Nie jestem niańką.
Dajcie nam chwilę.
- Dałeś mi zadanie. - Spisałeś się. Brawo.
- Potrzebujesz więc pochwał? - Walczymy po jednej stronie.
- To moja strona. Ściągnąłem cię. - Walczysz z Iksami czy ze mną?
Rób, co mówię.
Boisz się?
Czego?
Tego, kim dla ciebie jest.
Nikim.
Nikim!
Nikim.
Wiem, że jest bardzo późno. Przepraszam.
Kamal! Czy ona żyje?
- Tak. - Gdzie jest?
Nie wiem.
Znajdziemy ją.
Zakładamy, że telefon nie był żartem.
- Jaki telefon? - Zadzwonili do mnie.
Kto? Skąd mieli numer?
Nie mam pojęcia.
Potrzebna nam lista osób, które chciałyby państwa skrzywdzić.
Sprawdzamy motyw polityczny...
To robota Frontu. Kto inny mógłby to zrobić?
- Badamy tę wersję. - Nie ma innej!
Musimy być otwarci na różne hipotezy.
Pierwsze godziny są kluczowe. Prosimy o listę...
Jestem premierem! Znajdźcie ją!
Ostatnio namierzona na Vauxhall Bridge. Znaleźliśmy jej telefon i jeszcze inny.
Kilkakrotnie dzwoniła do Calluma McGregora.
Dzwoń do Meggie. Ma tu przyjść.
Tato? Zostałam porwana.
Jestem w niebezpieczeństwie.
Nie zrobili mi krzywdy... dotąd.
Nie wiem, czy wkrótce nie zrobią.
Porywacze żądają miliona funtów
i twojego ustąpienia ze stanowiska premiera.
FRONT WYZWOLENIA
Zostaliśmy sami.
I to ci się nie podoba.
Albo wręcz przeciwnie.
Wreszcie możesz zadać mojej rodzinie najgorszy ból.
- Mnie też. - Tu nie chodzi o ciebie.
Macie adres IP?
Zmieniają serwery, ale dostawca ich namierzy.
Panie Hadley?
Callum by tego nie zrobił.
Oddałby życie za Sephy. Przecież wiesz.
Zabierzcie telefon pani McGregor. Synowie mogli do niej dzwonić.
I nie wypuszczajcie jej.
Sprawdzimy wszystkie urządzenia. Ale najpierw wiarygodność nagrania.
Przede wszystkim ocalcie moje dziecko!
Musisz ustąpić.
Jest pan premierem.
Nie może pan uginać się przed żądaniami terrorystów.
To sprawa osobista. I taką pozostanie.
Ustąp. Teraz.
Nie obchodzi mnie twoja kariera ani przyszłość Albionu.
To nasza córka.
Nie będziemy ryzykować jej życiem.
Wiem, że tam jesteś.
Nic nie mów.
Jak możesz? Po wszystkim, co przeżyliśmy...
Cicho!
Czas, żeby dla odmiany Kamal słuchał rozkazów.
Jeśli będzie współpracował, nikomu nie stanie się krzywda.
Nie tak miałeś zmieniać świat.
Może to jedyny sposób.
Nie.
To twój wybór.
Przerywamy program, żeby nadać wiadomość z parlamentu.
Premier Kamal Hadley ogłosił, że ustępuje ze stanowiska,
aby skupić się na rodzinie.
Z uwagi na ostatnie wydarzenia podjąłem trudną decyzję
o złożeniu rezygnacji.
Urzędowałem krótko,
a sytuacja jest daleka od ideału,
ale nic nie może być teraz ważniejsze od rodziny.
Przekazuję pałeczkę komuś,
kto jest gotów przewodzić narodowi w sposób, na jaki ów naród zasługuje.
Boże, miej w opiece Albion.
Słyszałam doniesienia.
Zabiją mnie.
Widziałam ich twarze, a Dorn jest bezwzględny.
Myślisz, że mnie wypuszczą?
Tu nie chodzi o ciebie.
- Przykro mi... - Akurat. Daruj sobie.
Dobrze.
Jeśli do tego dojdzie, chcę, żebyś ty to zrobił.
Nie łudź się.
Jeśli będzie trzeba, zabiję cię.
Więc zabij.
Jesteś tym kimś czy nie?
Budzisz żałość.
Jak mogłam myśleć, że cię kocham?
To nie była miłość!
- Co? - Eksperyment. Tak to nazwał Kamal.
Rozmawiałeś z nim?
Udało ci się oszukać samą siebie.
- Nie jestem twoim wrogiem. - Tylko kimś gorszym.
Stoisz, przyglądasz się. Nie robisz nic.
I jednocześnie twierdzisz, że mnie kochasz.
Więc może mógłbym cię zabić.
Co światu po tobie?
Zabiłbyś własne dziecko?
Dobrze zrobiłeś.
Odzyskamy Sephy.
Wierzę w ciebie.
Nie wiem, czy twoja wiara jest uzasadniona...
ale jestem ci za nią wdzięczny.
Chcę powiedzieć,
że jeśli mogę jakoś pomóc...
- Oddam życie za pańskie córki. - Dziękuję ci.
Doceniam twoją lojalność, ale dam sobie radę.
Weź Lekana.
Jest sprawniejszy od ciebie. To żołnierz.
Fakt.
Panie Hadley? Musimy ruszać.
Po co go tu przyprowadziłaś? Wtedy, lata temu...
Gdyby się nie poznali...
Nie wzdychaj.
Nie masz pojęcia, jak to jest nie wiedzieć,
czy jeszcze zobaczysz swoje dziecko!
Nie mam? Widziałaś te oddziały uzbrojonej policji?
W kogo będą wymierzone te lufy?
W tych, którzy na to zasłużyli.
Jas...
Za nic by jej nie skrzywdził. Nigdy.
Chłopiec, którego pamiętasz.
Ale mężczyzna, którym się stał?
Na pewno wiesz, do czego jest zdolny?
Moim chłopcom odebrano wszystko. Wszystko!
Więc ukradli nasz największy skarb?
To ma być sprawiedliwość?
Nie możesz wyjść. Zabronili ci. Zostań!
Proszę.
Masz rację.
Nie wiem, do czego zdolni są moi synowie,
ale obie widziałyśmy to samo.
Wszystkie oznaki.
Gdyby Callum wiedział, ochroniłby Sephy.
To wiem.
Oznaki?
Czego?
Ciąży.
Ta historia się powtarza.
Może tym razem potoczy się inaczej.
To prawda?
Jesteś w ciąży?
Myślisz, że mogłabym tak skłamać?
To moje dziecko?
Nie.
Moje.
I Calluma McGregora.
Ale jego tu nie ma.
Nosisz moje dziecko?
Nie słuchasz. Nie jest twoje.
Callum, którego znałam, był pełen miłości.
Chciał naprawiać świat, nie grozić śmiercią.
Sephy, to ja. Jestem tu.
Chcę ciebie.
I tego dziecka.
W jakimkolwiek świecie.
Nie widziałem dla nas przyszłości.
Myślałem, że Front nada sens mojemu życiu.
Byłem samotny.
Panie Hadley?
Panie Hadley!
- Wszystko w porządku? - Tak. Idź.
Do dzieła.
Stoisz na czatach. Kiedy ruszą...
Wiem.
Nie będzie kozaczył, póki nie zobaczy córki.
- Co się nie stanie. - Dopóki nie znikniemy.
Zostawimy ją związaną i uciekniemy.
Sprzątniemy ją.
Niech Iksy zobaczą, na co nas stać.
Mam wejść sam.
Żaden mięsień nie może drgnąć, póki nie zobaczę córki.
Żadnych strzałów, dopóki z nią nie wyjdę.
Panie Hadley...
- Wejdę sam. - Na pewno? - Tak.
Na pozycje!
Masz to, czego żądaliśmy?
- Gdzie moja córka? - Ja zadaję pytania.
Mam to, czego żądaliście.
Widziałem twoje wystąpienie.
Zrobię wszystko, by odzyskać córkę.
A ja mój kraj.
Nie macie dość tego ciemnogrodu?
Apryka nie będzie o niego dłużej walczyć.
Co was czeka? Los mniejszości.
- Zaczekaj tu. - Oddaj mi córkę.
Nie rządzisz mną.
Dotrzymałem umowy.
Wiem, że kawaleria czeka w ukryciu.
I wpadnie tu, gdy dostaniesz Sephy.
Czekaj.
Wiesz przecież.
Do cierpliwych świat należy.
Niecierpliwym...
giną córki.
Nie! Co robisz? Jeszcze jej nie oddali!
I nie oddadzą. Musimy ich znaleźć. Teraz.
Teraz!
Niebiescy, ruszamy!
Cal?
- Co jest? - Musimy uciekać. Zamknąć celę.
On chce... Żebyśmy...
- Co? - Nie powinniśmy byli tego robić.
Chciałem się jakoś zapisać. Żeby te śmierci nie były daremne.
- Czyje? - Danny'ego i taty.
Uciekajmy.
Każe nam pozbyć się zakładniczki.
Jeszcze tego nie zrobiłeś?
To po co tu przybiegłeś?
Tam.
Co robimy? Powiedz.
Chcesz coś osiągnąć. Być kimś.
Nie!
Oko za oko.
Czy nie tak mówiłeś?
Trzymaj się planu.
Dla Nicoli, dla ojca.
Pociągnij za spust. Pamiętaj, kim ona jest.
Dasz radę.
Nie umiesz patrzeć szeroko. To samo było z Dannym.
Siedziałeś przy nim w szpitalu
i modliłeś się, żeby przeżył.
Ty chciałeś, żeby umarł?
Ja chciałem zmian.
Byłeś przy nim, kiedy zmarł.
Wreszcie skumałeś. Długo to trwało.
Śmierć Danny'ego przyniosła przełom.
Twoja przyniesie kolejny.
Który Iks będzie chciał wychowywać dzieci w dzikim kraju,
gdzie nawet córka premiera dostaje kulę w łeb?
Nasza misja znaczy więcej niż pojedyncze życie.
Byle nie twoje.
Nigdy twoje.
Callum, znikajcie.
Uciekaj.
Nie zwracaj się przeciw swoim.
- Jude, chodź! - Uciekaj!
Tata?
Idź do niego.
- A co z tobą? - Nie myśl o mnie, myśl o dziecku.
- Nie mogę! - Idź, proszę!
Sephy, odsuń się.
Nie wiem, co będzie gorszą karą.
Śmierć czy życie w ośmiometrowej celi
spędzone na roztrząsaniu swojego błędu!
Nie!
Persephone, co robisz? Chcę cię ochronić.
Słyszysz?
Tato,
zagrażasz mojemu całemu światu.
Nie.
Sephy...
Kocham cię.
Nie...
Sephy żyje. I chyba jest bezpieczna.
- Nie rozumiem. - Gdzie jest?
Z Callumem.
Chciałem ją uratować, ale nie mogłem.
Starałem się. Naprawdę.
Wybrała go.
Chcą być razem.
Kocha go.
Wciąż tego nie rozumiesz?
I jest z nim w ciąży.
Zanim cokolwiek powiesz,
tak jak Yaro zamierzam im pomóc.
Ty zdecydujesz, czy do mnie dołączyć.
Mamo...
Cal!
Jak cudownie cię słyszeć.
Jude się odzywał?
Jeszcze nie.
Ocalił nam życie.
Odezwie się.
Gdzie jesteś, kochanie?
Nie mogę powiedzieć. Nikomu.
Jesteśmy bezpieczni. Z dala od wszystkich
Czy to śpiew ptaków?
Sephy pozdrawia.
Co teraz?
Ucieczka.
Kryjówki.
Zabiją cię, jeśli nas złapią.
Nie złapią.
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Joanna Kalińska