Μαζί μας κάποιος που έχει εμφανιστεί πολλές φορές εδώ.
Τον συμπαθώ πολύ.
Είναι…
Δεν είναι μόνο… Ναι, είναι σέξι. Δεν χρειάζεται να…
Όχι μόνο όμορφος, αλλά έχει και τόσο δα ταλέντο
και το μοιράζει απλόχερα.
Για κάποιον με ελάχιστο ταλέντο, έχει καταφέρει πολλά.
Όχι, σοβαρά τώρα, γράφει, κάνει παραγωγή,
κάνει ηχοληψία, παίζει όλα τα όργανα.
Τραγουδάει, τα κάνει όλα, είναι ο άνθρωπος ορχήστρα.
Είναι ο Ρέι Πάρκερ Τζούνιορ!
Πολλοί νομίζουν ότι ξύπνησα ένα πρωί,
έγραψα το "Ghostbusters" και την ξανάπεσα.
Θα σας πω ότι είχαν προηγηθεί πολλά.
ΡΕΪ ΠΑΡΚΕΡ ΤΖΟΥΝΙΟΡ
Ας τα πάρουμε από την αρχή.
Μεγάλωσα στο Ντιτρόιτ του Μίσιγκαν, για το οποίο είμαι περήφανος,
γιατί το Ντιτρόιτ τις δεκαετίες του '60 και του '70 ήταν η γη της ευκαιρίας.
Η Motown έκανε έντονη την παρουσία της στη γειτονιά μας.
Όλοι οι γονείς στη γειτονιά... Η γειτονιά μας ήταν μια γροθιά.
Μπορούσες να τις φας από κάθε μητέρα ή πατέρα στη γειτονιά,
αν έκανες σκανταλιά.
Όλοι οι γονείς ήταν καλοί.
Όλοι οι άνθρωποι ήταν καλοί.
Έτυχε να έχω τους πιο υπέροχους γονείς.
Ο πατέρας μου ήταν εργάτης, έκανε χειρωνακτική δουλειά.
Δούλευε σε εργοστάσιο.
Ήθελε πολύ να αποφοιτήσω από το κολέγιο
και να γίνω ο πρώτος υπάλληλος γραφείου στηνοικογένεια.
Ήταν το όνειρό του για μένα.
Δεν ήταν το δικό μου όνειρο.
Όταν ήμουν περίπου δέκα χρονών,
είδα τους Lovin' Spoonful στο Ed Sullivan Show.
Πιστεύεις στη μαγεία
Στην καρδιά μιας κοπέλας
Κάτι με την ηλεκτρική κιθάρα.
Ήταν ό,τι πιο εντυπωσιακό είχα δει.
Με γοήτευσε, μου άρεσε ο ήχος της.
Ένιωσα ανατριχίλα και έμπαινα σε κάτι τελείως καινούργιο.
Με ερέθισε αυτό. Είπα "Μπορώ να αποκτήσω φωνή".
Από τότε, παίζω κιθάρα.
Ο μέντορας που θα άλλαζε τη ζωή μου.
Ο δάσκαλός μου Άλφρεντ Τ. Κέρμπι.
Ο Άλφρεντ Τ. Κέρμπι ήταν ένας ψηλός λευκός στο γκέτο.
Δεν ξέρω πώς βρέθηκε εκεί.
Αλλά ήταν στο σχολείο στην πόλη.
Ο κος Κέρμπι βάφτισε το συγκρότημα The Stingrays, από το όνομά μου.
Στο συγκρότημα ήταν ήδη οι καλύτεροί μου φίλοι.
Νέιθαν Γουάτς και Όλι Μπράουν.
Ο Όλι έπαιζε ντραμς, ο Νέιθαν τρομπέτα.
Ο Όλι κι ο Νέιθαν δεν είχαν ιδέα ότι την πάτησαν.
Με πιάνετε; Ήμουν ο αρχηγός. Το συγκρότημά μου.
Ήμασταν The Stingrays.
ΝΕΪΘΑΝ ΓΟΥΑΤΣ ΠΑΙΔΙΚΟΣ ΦΙΛΟΣ
The Stingrays.
ΟΛΙ ΜΠΡΑΟΥΝ
Δεν κατάλαβα ότι είχε βάλει το όνομά του.
Αλλά είναι αδερφός μου.
Παίζαμε σε συνελεύσεις του συλλόγου γονέων,
σε ορφανοτροφεία,
κάναμε τοπικές εμφανίσεις κι ήμασταν το συγκρότημά τους.
Ο κόσμος μάς θεωρούσε χαριτωμένους.
Λίγο αργότερα, έκανα ποδήλατο και πήγαινα γρήγορα.
Ήταν ένα με μακρόστενη σέλα.
Ένα Huffy πέντε ταχυτήτων.
Το οδηγώ και δείχνω κουλ,
και κατέβασα το πόδι μου, χτύπησε στο πεζοδρόμιο,
μου γύρισε, έπαθα κάταγμα και μου έβαλαν γύψο από τη μέση
ως τα δάχτυλα των ποδιών.
Οπότε, έπαιζα κιθάρα τουλάχιστον 12 ώρες τη μέρα,
κάθε μέρα, για ενάμιση χρόνο,
κι εκεί ξόδεψα τις 10.000 ώρες μου παίζοντας κιθάρα.
Όταν γνώρισα τον Ρέι, είχα ήδη ένα συγκρότημα.
Λεγόταν Dynasonics κι ο Όλι Μπράουν ήταν ο νέος ντράμερ μας.
Λέει "Έχω έναν φίλο. Πρέπει να τον πάρεις".
Λέω "Φυσικά, να τον ακούσω".
Λέει "Άκου στο τηλέφωνο".
ΣΙΛΒΕΣΤΕΡ ΡΙΒΕΡΣ ΦΙΛΟΣ/ΣΥΝΘΕΤΗΣ
Το "I'm Losing You" από τους Temptations κυκλοφορούσε.
Ο Ρέι έπαιζε όλα τα μέρη της κιθάρας.
Ήταν τόσο καλός που είπα: "Πείτε του ότι προσλαμβάνεται".
Το συγκρότημα του Σιλβέστερ ήταν πιο ψαγμένο.
Είχαν έγχορδα,
ένα ηλεκτρικό πιάνο Wurlitzer σαν αυτό του Ρέι Τσαρλς.
Ήταν συγκλονιστικό. Δεν είχαμε ξανακούσει τέτοιο ήχο.
Και λέω "Ακούγονται σαν δίσκος".
Θα σας πω τι δεν μου άρεσε στην ορχήστρα.
Ο Σιλβέστερ μάς ανάγκαζε να φοράμε λαμέ κοστούμια με λευκό πουκάμισο
κι ήμασταν δεκατεσσάρων. Τι κάναμε με τα λαμέ κοστούμια;
Αυτό το λουκ θεωρούσε τέλειο.
Έτσι είναι ακόμα και σήμερα.
Παρεμπιπτόντως, ήταν μαέστρος του Μάικλ Τζάκσον,
μέχρι που τον είδε ο Μάικλ με κοστούμι και γραβάτα
και τον απέλυσε αμέσως.
Η μουσική ήταν τέλεια, το κοστούμι κι η γραβάτα δεν του άρεσαν.
Έτσι ξεκινήσαμε με τον Ρέι.
Ακόμη και μετά από τόσα χρόνια,
έχοντας συνεργαστεί με εξαιρετικούς κιθαρίστες,
εδώ και πολλές δεκαετίες,
ο Ρέι είναι ο πρώτος που παίρνω.
Όταν ήμουν 13 ετών,
ο Μπίλι Χέντερσον με κάλεσε να περάσω από οντισιόν για τους Spinners.
Είναι κρίμα Όταν με τον δικό σου τα βάζεις
Motown, ορίστε.
Πολλές ευκαιρίες. Είχαμε τη Motown, τη Stax,
τους Χόλαντ-Ντόζιερ-Χόλαντ.
Υπήρχαν κλαμπ να πας κάθε βράδυ.
Όταν είσαι 14-15 χρονών, βάζεις τους γονείς να σε πηγαίνουν παντού.
Έβλεπες έξι ή επτά συγκροτήματα κάθε βράδυ.
Έπαιζα στο Latin Quarter κι ο Χάμιλτον Μποχάνον
ήρθε και με άκουσε να παίζω.
Γνώρισα τον Ρέι Πάρκερ.
ΧΑΜΙΛΤΟΝ ΜΠΟΧΑΝΟΝ ΜΑΕΣΤΡΟΣ
Ήταν 14 χρονών.
Ένα βράδυ πήγα σε ένα κλαμπ.
Είδα ένα παιδί να παίζει κιθάρα.
Συστήθηκα: "Είμαι ο Μποχάνον, μαέστρος
στη Motown Records και μ' αρέσει ο τρόπος που παίζεις".
Ο Χάμιλτον Μποχάνον ήταν ντράμερ στη Motown,
αλλά και μαέστρος
που ενορχήστρωνε τα κομμάτια της Motown.
Τον άκουσα να παίζει και τον πρόσεξα.
Τον πρόσεξα κι εντυπωσιάστηκα.
Με τραβάει στην άκρη και μου λέει
"Έλα να παίξουμε. Είμαι μαέστρος στη Motown".
Κάτι τέτοιο, και λέω "Ποιος είναι αυτός;
Τι λέει;"
Λέει "Μ' αρέσει όπως παίζεις. Μπορείς να παίξεις με τους μεγάλους;"
Ήρθε στο σπίτι της μητέρας μου, διαβεβαίωσε τους γονείς μου
ότι δεν θα υπάρχουν ναρκωτικά ή αλκοόλ.
Με έπαιρνε και με πήγαινε ο ίδιος κάθε μέρα,
αν δεν μπορούσαν οι γονείς μου.
Ήθελα να μου τον εμπιστευτούν οι γονείς του.
Έγινα αμέσως οικογένειά του.
Έτσι μπήκα στο συγκρότημα στο 20 Grand.
Η Γκλάντις Νάιτ ήταν μαζί μας αρχικά,
μαζί με τους Parliament που τραγουδούσε ο Τζορτζ Κλίντον.
Θέλω να καταθέσω αυτό που η αγάπη σου...
Οι Parliament πριν γίνουν Funkadelic.
Συνεργαζόμουν με τους Funk Brothers,
Τζέιμς Τζέιμερσον, The Temptations, Σμόκι Ρόμπινσον, Μάρβιν Γκέι.
Στη γειτονιά που μεγάλωσα οι λευκοί ήταν μόνο στην τηλεόραση.
Νόμιζα ότι οι λευκοί ήταν μέσα στην τηλεόραση.
Ζούσαμε σε μια εντελώς διαχωρισμένη γειτονιά
όπου δεν έβλεπες λευκούς.
Αν περπατούσες στο τετράγωνο και κοιτούσες τους γείτονες,
όλοι τους ήταν μαύροι.
Στο κλαμπ, όλοι ήταν μαύροι.
Άνοιγες την τηλεόραση κι όλοι ήταν λευκοί.
Μόνο αυτό ξέραμε.
Ο διαχωρισμός ήταν μεγάλος.
Κάποια όρια δεν ξεπερνιούνταν.
Η πόλη δίπλα στο λιμάνι Μπέντον λέγεται Φερ Πλέιν.
ΕΡΝΙ ΧΑΝΤΣΟΝ ΗΘΟΠΟΙΟΣ
Οι μαύροι δεν κυκλοφορούσαν στο Φερ Πλέιν όταν βράδιαζε.
Αν σε έβλεπε η αστυνομία, θα σε σταματούσε ή και χειρότερα.
Πήγα σε λύκειο που υπήρχε ενσωμάτωση,
αλλά μόνο στο ότι επιτρέπονταν οι μαύροι.
Ήμασταν χώρια.
Είχαμε διαφορετικό σύστημα από τα λευκά παιδιά.
Μεγαλώσαμε σε εποχή που η Αμερική μιλούσε πολύ για ελευθερία,
αλλά δεν συνοδευόταν από ανάλογες πράξεις.
Λοιπόν, 19...
Θεέ μου, το '67, πρέπει να ήμουν 13.
Πηγαίναμε για ψάρεμα, ο μπαμπάς μου είχε ένα μικρό ταχύπλοο,
στη λίμνη Ίρι, να πιάσουμε πέρκες επειδή μ' αρέσει η πέρκα.
Ήταν η πρώτη φορά που άκουσα τη λέξη "ταραχές".
Δεν ήξερα τι εννοούσε.
Αλλά όταν φτάσαμε στην Ντέξτερ και Μπούλεβαρντ, είπε:
"Επιστρέφουμε. Ξέσπασαν ταραχές".
Λέω "Τι είναι οι ταραχές;"
Τέσσερις μέρες ταραχών, λεηλασιών και εμπρησμών στο Ντιτρόιτ,
στο χειρότερο ξέσπασμα αστικής φυλετικής βίας φέτος.
Ολόκληρα τετράγωνα παραδίνονται στη φωτιά.
Τουλάχιστον 36 νεκροί, πάνω από 2.000 τραυματίες.
Οι ζημιές ξεπερνούν το μισό δισεκατομμύριο.
Ο κυβερνήτης Ρόμνεϊ κηρύσσει κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Έβλεπες φωτιές παντού. Άρματα μάχης να κατεβαίνουν στους δρόμους.
Στο λύκειο που πηγαίναμε ήταν η βάση της Εθνοφρουράς.
Ήταν κάπου δέκα τετράγωνα μακριά.
Ήταν δύσκολο για ένα παιδί 14 ή 15 ετών.
Ήταν απίστευτο.
Αλλά, ευτυχώς, πέρασε κι αυτό.
Μπορούσες κυριολεκτικά...
Ήμουν στο επίκεντρο των γεγονότων και έβλεπα τις φλόγες.
Είδα την Εθνοφρουρά στον δρόμο.
Σε τέτοιες γειτονιές ζούσαμε.
Φτάσαμε σπίτι, είδα αυτοκίνητα,
κάμπριο να κουβαλούν καναπέδες κι άκουσα τη λέξη "πλιάτσικο",
δεν ήξερα τι είναι το πλιάτσικο.
Είδαμε τηλεόραση, ο κόσμος πετούσε μπουκάλια στα παράθυρα
και έκαιγε ολόκληρα κτίρια.
Από το σπίτι μου, αν κοιτούσες ευθεία, έτσι,
έβλεπες τη φωτιά από πάνω σου.
Αλλά το βενζινάδικο ήταν δύο-τρία τετράγωνα μακριά.
Ήταν απίστευτο αυτό που συνέβαινε τότε.
Είχα τρομοκρατηθεί, νόμιζα ότι ερχόταν το τέλος του κόσμου.
Πρώτη φορά έβλεπα κάτι τέτοιο.
Διέλυσε την πόλη εκείνη την εποχή.
Τα πάντα είχαν διαλυθεί.
Πηγαίνοντας στο σχολείο μετά από βδομάδες,
όλα τα μαγαζιά που ψωνίζαμε,
όλα τα μαγαζιά είχαν καεί ολοσχερώς.
Τα τζάμια ήταν σπασμένα και ήταν λεηλατημένα.
Ήταν μια πάρα πολύ τρομακτική περίοδος της ζωής μου.
Και μπορούσα να βασιστώ μόνο στην κιθάρα.
Πήγαινα στο Cass Tech κι ήμουν στη στάση του λεωφορείου.
Είχα τα βιβλία μου, πήγαινα στο Cass Tech.
Έπαιρνα το ίδιο λεωφορείο κάθε πρωί.
Εμφανίζονται τέσσερις αστυνομικοί, τραβάνε όπλο και λένε "σταμάτα".
Και σκέφτομαι "Θεέ μου, κάποιος έχει μπλέξει".
Κοιτάω τριγύρω. Ετοιμάζομαι να μπω στο λεωφορείο.
Κοιτάζω γύρω μου να δω τι συμβαίνει.
Ουσιαστικά εμένα σημάδευαν με τα όπλα.
Με άρπαξαν, με έσυραν στο σοκάκι,
κανείς δεν μίλησε. Δεν θα το ξεχάσω ποτέ.
Αν μου το έκαναν τώρα, θα μου έσπαγαν τα χέρια.
Αλλά εκείνη την εποχή, με είχαν έτσι.
Πάνω στο περιπολικό, με κρατούσαν στον αέρα.
Και οι άλλοι τρεις ή τέσσερις με γρονθοκοπούσαν.
Αυτή μάλλον ήταν η στιγμή που σκέφτηκα:
"Τελείωσε. "Δεν θα βγεις ζωντανός".
Ο κολλητός μου, Νέιθαν Γουάτς, ο μαέστρος του Στίβι Γουόντερ,
η μητέρα του είχε βγει στην πίσω βεράντα
και τίναζε ένα χαλί, αν το πιστεύετε.
Ο Θεός με λυπήθηκε εκείνη τη στιγμή.
Απλώς έτυχε να τινάζει ένα χαλί.
Τους είδε να με δέρνουν.
Και λέει "Είναι καλό παιδί. Τι κάνετε;"
Την κοιτάζουν και δεν λένε τίποτα.
Σταμάτησαν και με άφησαν να πέσω.
Έμεινα στο έδαφος για λίγο.
Κανείς δεν μου είπε γιατί το έκαναν αυτό.
Δεν με συνέλαβαν.
Δεν μου είπαν καν τι έχω κάνει.
Με έσυραν στο δρομάκι κι άρχισαν να με χτυπούν.
Ξέρετε...
Ήταν σαν να χάλασε...
Μου χάλασε τη διάθεση για αθλήματα κι άλλα.
Αλλά όπως σε όλα τα άλλα, το θετικό που προέκυψε από όλο αυτό,
ήταν να θέλω να μείνω σπίτι και να παίξω κιθάρα.
Και μια μέρα, αν γινόμουν καλός στην κιθάρα,
θα ήταν η διέξοδός μου.
Για να ξεφύγω απ' αυτήν την τρέλα.
ΜΑΡΒΙΝ ΓΚΕΪ
Ο Μποχάνον με συστήνει στον Μάρβιν Γκέι
κι αρχίσαμε πρόβες με τον Μάρβιν Γκέι, όταν ήμουν 15.
Τις πρόβες τις κάναμε μέρα.
Πάει το διάβασμα για το σχολείο.
Έπαιξα πολύ Μάρβιν Γκέι.
Αυτό που θυμάμαι πιο πολύ είναι η ζωντανή ηχογράφηση στο Oakland Coliseum.
Ευχαριστώ.
Θυμάμαι ότι ξεκινήσαμε με το "Distant Lover".
Ξαφνικά, παραλίγο να μου πέσει η κιθάρα,
οι φωνές ήταν απίστευτα δυνατές.
Δεν υπήρχε μικρόφωνο στο κοινό.
Στον δίσκο ακούγονται φωνές από τα μικρόφωνα στην κιθάρα,
στα ντραμς και στο μπάσο.
Στο "Distant Lover",
στο κενό, πριν αρχίσει το κουπλέ,
έκαναν τον πιο έντονο θόρυβο.
Οι συναυλίες των Stones δεν ήταν τόσο φασαριόζικες.
Δεν έχω ξανακούσει κάτι τόσο δυνατό πριν ή μετά.
Μακρινός εραστής
Άρχισα να δουλεύω ως πιανίστας
με την Invictus των Χόλαντ-Ντόζιερ.
Όταν υπέγραψα, ήθελα να φέρω και τον Ρέι.
Για όσους δεν τους γνωρίζετε,
έγραψαν τα "Stop in the Name of Love", "Sugar Pie Honey Bunch"
και πολλά άλλα. Ήταν πολύ σημαντικό.
Κάθε μέρα καθόμουν σπίτι, ελπίζοντας ότι κάποιος θα αρρώσταινε,
κι ο Σιλβέστερ θα έλεγε να πάρουμε τον Ρέι.
Πρώτη φορά που ακούσαμε για τον Ρέι ήταν μέσω του Μακίνλι Τζάκσον.
Ο Μακίνλι ήταν ο ενορχηστρωτής.
Η πρώτη μου ερώτηση ήταν, πού ήταν;
Από πού ήρθε; Και πώς θα τον κρατήσουμε;
Οι Χόλαντ Ντόζιερ-Χόλαντ είχαν αφήσει τη Motown
κι είχαν ιδρύσει τις Invictus Records και Hot Wax Records.
Προσπαθούσα να φέρω νέο αίμα κι ο Ρέι ήρθε από τους πρώτους.
Είμαι 15, έρχομαι στους Χόλαντ-Ντόζιερ-Χόλαντ,
όπου είχαν φύγει ο Γουάιτ κι ο Έντι Γουίλις.
Εδώ, νεαρός, έχω αφήσει λίγο χνούδι στο πηγούνι,
άφρο και δεν φαίνεται να ξέρω τι κάνω.
Και είπαν "Ποιος είναι αυτός που φέρνεις εδώ;"
Όταν είδα τον μικρό να μπαίνει.
Είπαν "Το καλό που του θέλω να παίξει, αλλιώς θα φταις εσύ".
Ήρθε με έναν μικρό ενισχυτή κι άρχισε να παίζει.
Ήταν σαν...
ΡΕΤΖΙ ΝΤΟΖΙΕΡ ΗΧΟΛΗΠΤΗΣ
Αυτό ήταν.
Άρχισε να παίζει και ήταν καλός. Έπαθα σοκ, ξέρεις.
Δεν θα ξεχάσω το όνομα του τραγουδιού:
"Everything Good is Bad, Everything Bad is Good".
Ο Μακίνλι με έβαλε σε μια κιθάρα WahWah,
άλλες δυο κιθάρες, κι όταν τελειώσαμε,
είχαμε τρεις ή τέσσερις κιθάρες στον ίδιο δίσκο.
Και σκέφτηκα, τώρα τους έχω.
Είχε ηχογραφήσει τέσσερις κιθάρες, αν δεν του άρεσα,
θα είχα πάρει πόδι.
Τα υπόλοιπα είναι ιστορία.
Ήταν πολύ αποτελεσματικός.
Ήμασταν καλοί κι έκανα όλους τους δίσκους τους.
ΧΟΛΑΝΤ-ΝΤΟΖΙΕΡ-ΧΟΛΑΝΤ ΜΕ ΤΟΝ ΡΕΪ ΠΑΡΚΕΡ ΤΖΟΥΝΙΟΡ
Συγκροτήματα όπως οι Honey Cone,
"Put it in the Want Ads", Λόρα Λι, "If You Can Beat Me Rockin',
You Can Have My Chair", Φρίντα Πέιν, "Bring the Boys Back Home",
Chairmen of the Board, "Patches".
Συμμετείχα σε όλα αυτά
και λάτρεψα όλες τις ερμηνείες. Ήταν υπέροχες.
Στα 15 μου είχα σταθερή δουλειά, έβγαζα 350 δολάρια τη βδομάδα.
Τα εβραϊκά μπαρ μιτσβά κι οι γάμοι ήταν 35 δολάρια έκαστο.
Με δύο ηχογραφήσεις τη βδομάδα σε διαφορετικά στούντιο
έβγαζα 90 δολάρια κάθε τρεις ώρες.
Έτσι κατέληγα με 600, 700 δολάρια τη βδομάδα.
Έτσι, όσοι τον άκουγαν, τον ήθελαν στις ηχογραφήσεις τους.
Τόσο καλός ήταν.
Τόσο καλός είναι, μην πούμε ότι ήταν. Ακόμα είναι.
Αυτά μου συνέβησαν στο Ντιτρόιτ.
Συνέβησαν κι άσχημα, αλλά το Ντιτρόιτ παραμένει αγαπημένο μου
επειδή εκεί μου δόθηκαν ευκαιρίες.
Πήρα τον Στίβι Γουόντερ ένα βράδυ και είπα:
"Άκου την κιθάρα του. Τον λένε Ρέι Πάρκερ".
Έδωσα στον Στίβι Γουόντερ το τηλέφωνο του Ρέι Πάρκερ.
Ο Ρέι Πάρκερ Τζούνιορ; Είμαι ο Στίβι Γουόντερ.
Music of My Mind, ο αγαπημένος μου δίσκος.
Τον έβαζα στο αμάξι, οδηγούσα και τον άκουγα.
Όταν σου τηλεφωνεί κάποιος πολύ διάσημος,
ή κάποιος που εσύ θαυμάζεις,
το πρώτο που σκέφτεσαι είναι ότι οι φίλοι σου κάνουν φάρσα.
Πάμε λίγο πίσω.
Όταν τηλεφωνεί ο Στίβι Γουόντερ, δεν το ξεπερνάς έτσι απλά.
Δεν πίστευα ότι ο Στίβι Γουόντερ...
Σιγά. Ο Στίβι Γουόντερ; Εμένα; Τι είναι αυτά που λες;
Είμαι σπίτι, χτυπάει το τηλέφωνο.
Είναι ο Στίβι Γουόντερ.
Το έκλεισα. Αλήθεια, το έκλεισα.
Είπα ότι είναι κάποιος φίλος μου.
Πάρ' το κάτω. Και ξανατηλεφώνησε. Επιμένει, τηλεφωνεί.
Το έκλεισα ξανά. Νομίζω την τρίτη φορά είπα κουβέντες
που δεν έπρεπε να πω, κάτι βρισιές, και το έκλεισα.
Νόμιζα ότι έκανε πλάκα. Δεν πειράζει.
Νόμιζε ότι έκανα πλάκα και τον ξαναπήρα
γιατί ήμουν αποφασισμένος να τον πάρω να παίξει.
Είχα ενθουσιαστεί με το ταλέντο του.
Έτσι, τον ξαναπήρα και με πίστεψε.
Είπα "Γεια, είμαι ο Στίβι, δεν κάνω πλάκα.
Αν μου το ξανακλείσεις, θα φας μπουνιά.
Ξέρω κόσμο και στο Ντιτρόιτ".
Θυμάμαι πολύ καλά ότι είπε:
"Άκουσε. Δεν επικοινωνούμε εδώ".
Λέει "Περίμενε, θέλω να σου παίξω κάτι".
Έπαιξε τον ρυθμό του "Superstition".
Αν θυμάστε στο "Superstition", τα ντραμς ακούγονται...
Μετά, άκουσα να μπαίνουν το συνθεσάιζερ και το κλαβινέτο.
Κι είπα "Θεέ μου,
κλείνω το τηλέφωνο στον Στίβι Γουόντερ;"
Έλα τώρα.
Λέει "Δεν θα περάσεις από οντισιόν.
Θα πάμε στο Λ.Α., θα ηχογραφήσουμε το Talking Book,
θα περιοδεύσουμε με τους Rolling Stones".
Από εκείνη τη στιγμή, όλα άλλαξαν.
Εμφανίζομαι στο Σουσάμι Άνοιξε με τον Στίβι Γουόντερ στα 18 μου.
Παίζουμε το "Supersition".
Ήταν κλασικό, είμαστε στο Σουσάμι Άνοιξε,
που έβλεπα μικρός, με το Μπιγκ Μπερντ
κι όλους τους διάσημους χαρακτήρες.
Αμέσως μετά, περιόδευσα με τους Rolling Stones.
Δεν είχα ξαναδεί κάτι τέτοιο.
Ο κόσμος ούρλιαζε. Έλεγα "Τι γίνεται εδώ;
Είμαι ένα παιδί απ' το Ντιτρόιτ, τι κάνουμε εδώ;"
Ο Ρέι έπαιζε ένα ριφάκι και τον άκουγα στις ηχογραφήσεις.
Και ήθελα να έρθει να παίξει στο συγκεκριμένο κομμάτι.
"Maybe Your Baby".
Κυκλοφορεί το "Maybe Your Baby".
Ό,τι πιο φάνκι έχω ακούσει.
Έχει...
Ήχοι που δεν υπάρχουν σε κανέναν δίσκο που έχω συμμετάσχει
ή που έχω ακούσει από άλλους στη ζωή μου.
Είναι μια εντελώς νέα εμπειρία. Τι κάνουμε;
Ήταν φοβερά απίστευτος ρυθμικά.
Έδινε τον ρυθμό του, σε όποιους μουσικούς έπαιζε,
όπως και σε κάθε κιθαρίστα που έπαιζε συγχρόνως.
Εκείνος δημιουργούσε τον συνδετικό κρίκο
με τη ρυθμική του δεξιότητα.
Ακολουθούσε τις συγκοπές κι όλα όσα ήθελα.
Ήταν σχεδόν σαν να άκουγε τις σκέψεις μου.
Να έκανε κάποια άλλα σχέδια
Με κάνει να ανησυχώ
Κι εγώ
Ίσως το μωρό σου Να έκανε άλλα σχέδια
Ω, ναι
Ο Στίβι έβλεπε το συγκρότημα σαν οικογένειά του.
Μας πήρε και μας ανέβασε στη σκηνή του, που ήταν μεγάλο επίτευγμα.
Δεν ήθελε να παραιτηθεί κανείς. Θα ήταν σαν ένα μέλος της οικογένειας
να λέει "Αποχωρώ από τη φατρία".
Είμαι με τον Στίβι Γουόντερ 45 χρόνια.
Σαράντα πέντε χρόνια, κύριε Γουόντερ.
Όταν βγαίνεις από τη Σχολή του Γουόντερ,
ξέρεις πράγματα για τη μουσική και πώς να γράφεις τραγούδια.
Ο Ρέι θα σας έλεγε ότι δεν ήξερε να γράφει τραγούδια
μέχρι που δούλεψε με τον Στίβι.
Του έμαθε τα πάντα.
Ο Στίβι μού έμαθε να γράφω τραγούδια.
Με έβαλε στο στούντιο, το πλήρωσε,
ηχογράφησε τα τραγούδια μου, έκανε ντουέτα μαζί μου,
και ενορχήστρωσε τη μουσική μου για να μου δείξει πώς πάει.
Σκέφτομαι, γιατί έφυγα απ' το συγκρότημα;
Είναι ακόμα τσαντισμένος μαζί μου που έφυγα απ' το συγκρότημα.
Μέναμε στη Νέα Υόρκη τότε και ήθελα να πάω στην Καλιφόρνια
όπου ο ήλιος έλαμπε.
Νόμιζα ότι η μουσική βιομηχανία ήταν στην Καλιφόρνια.
Του είπα τα νέα ότι θα έφευγα.
Θυμάμαι ότι είχαμε έναν διευθυντή περιοδείας, σωστό λοχία.
Λέει "Δεν θα φύγεις. Όλοι είναι χαρούμενοι, μη μιλάς".
Έμοιαζε λες και κάποια στιγμή με κρατούσαν αιχμάλωτο.
Ξέρεις, στο συγκρότημα.
Και θυμάμαι, στο Κόρπους Κρίστι του Τέξας, κοιμήθηκα στον καναπέ του αεροδρομίου.
Είπα "Θα το σκάσω".
Ήθελε να γίνει σταρ και τα κατάφερε.
Είμαι περήφανος γι' αυτόν.
Ο Στίβι τσαντίστηκε;
Ήθελα να κάνει έναν δίσκο μαζί μου,
αλλά δεν ήταν γραφτό.
Έκανε το δικό του και ήταν τέλειο.
Και με χαροποιεί αυτό.
Χαίρομαι για την επιτυχία του.
Πίστευα ότι, αν πήγαινα στην Καλιφόρνια,
θα τα κατάφερνα.
Όλοι το λένε αυτό.
"Θα πάω στο Χόλιγουντ να γίνω σταρ".
Κάποιος, όμως, πρέπει να γίνει. Κι αυτός ήμουν εγώ.
Πήγαινα στο στούντιο, στο The Record Plant,
ή κάτι παρόμοιο, ήταν πολύ δημοφιλές στούντιο.
Κιθάρα στο ένα χέρι, ενισχυτή στο άλλο,
και κάθε πρωί πήγαινα σ' αυτά τα στούντιο
με την κιθάρα κι έφραζα την πόρτα .
Αν θέλεις να μπεις εδώ,
μου μιλάς ή μ' ακούς να παίζω.
Όταν γνώρισα τον Ρέι, ήταν πολύ νέος. Ήταν 19 χρονών.
ΝΤΟΝ ΠΑΣΜΑΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Ήταν προφανές ότι ήταν ένας τύπος
που καταλάβαινε τι γινόταν.
Δύο είναι τα στοιχεία της επιτυχίας στη μουσική βιομηχανία.
Το ένα είναι το ταλέντο. Το δεύτερο, η θέληση.
Ο Ρέι συνδύαζε το ταλέντο με τη θέληση.
Ήμουν πολύ παθιασμένος
και έλεγα στον κόσμο:
"Άσε με να παίξω κιθάρα ή θα μιλάω για τα επόμενα 20 λεπτά,
και θα σ' εμποδίζω,
ή άφησέ με να παίξω λίγο, άκουσέ με
και έφυγα".
Οι περισσότεροι έλεγαν
"Σε δέκα δευτερόλεπτα, δεν θα χρειάζεται να του μιλάω".
Το πρόσωπο που με επηρέασε όσο κανένας στο Λ.Α....
πιο πολύ απ' όλους, ήταν ο Τζιν Πέιτζ.
Με έβαλε στη σκηνή των ηχογραφήσεων και με βοήθησε να ξεκινήσω.
Ο Τζιν Πέιτζ ήταν ο νούμερο ένα ενορχηστρωτής.
Από το "You Lost That Lovin' Feeling"
των Righteous Brothers,
ως τον Μπάρι Γουάιτ,
και τις ενορχηστρώσεις του Λάιονελ Ρίτσι
και του Έλτον Τζον.
Έγραψε τα έγχορδα και τα χάλκινα
στο μεγαλύτερο ορχηστρικό κομμάτι στην ιστορία,το "Love's Theme".
Ο Γκλεν Κάμπελ έπαιζε κιθάρα στο στούντιο με τον Τζιν Πέιτζ.
Ο Γκλεν Κάμπελ πήρε δική του εκπομπή.
Ποιος περίμενε ότι θα με ωφελούσε; Αλλά μου άνοιξε την πόρτα.
Ο Τζιν Πέιτζ με κάλεσε σε ηχογράφηση του Μπάρι Γουάιτ.
Θυμάμαι ότι ο Μπάρι έπαιζε ένα τραγούδι πολύ δυνατά,
είχε σφυρίχτρα τρένου στην αρχή.
Εγώ, ως παιδί του Ντιτρόιτ,
πήγα στο μαγνητόφωνο.
Τα ηχεία ήταν δυνατά, όλοι χόρευαν στον ρυθμό.
Είχα μια ιδέα για το τραγούδι,
και πήγα στο μαγνητόφωνο, πάτησα το κουμπί "Στοπ",
κι η μουσική σταμάτησε.
Κι ο Μπάρι είπε: "Τι στο..."
Λέω "Συγγνώμη, κύριε Γουάιτ, υπέροχο τραγούδι, αλλά έχω μια ιδέα".
Δεν ξέρω τι είδε, αλλά γύρισε και μου είπε:
"Τότε, τσακίσου κι έλα να παίξεις".
Άρχισα να παίζω και του άρεσε.
Σταμάτησα γιατί είπα:
"Θα παίξω σε όλο το τραγούδι".
Είπε "Συνέχισε".
Έτσι, υπάρχει ένα κενό στον δίσκο,
όπου δεν ακούγεται καθόλου κιθάρα.
Πατάει το κουμπί και λέει "Συνέχισε να παίζεις".
Ξαναρχίζω και μπαίνει στον δίσκο. Γίναμε κολλητοί.
Ο μάνατζερ του Μπάρι Γουάιτ έμενε από πάνω μου.
Σταματάει με το λευκό Mark VII,
παρκάρει μπροστά στην πύλη, ακριβώς στην πόρτα,
γιατί είναι ο Μπάρι Γουάιτ.
Δεν θα παρκάρει στον δρόμο,
θα παρκάρει όπου τον βολεύει.
Κατεβαίνει από το αμάξι, τον βλέπω.
Τρέχω, μπαίνω στο αμάξι μου και ξεκινάω,
γιατί θέλω να ακούσει ένα τραγούδι. Δυστυχώς, όμως,
είχε παρκάρει πολύ κοντά, οπότε πάτησα το κουμπί,
κι η πύλη σήκωσε το αμάξι του
και μετά έπεσε πάνω στο αμάξι του.
Η πύλη γκρεμίστηκε κι έπεσε.
Λέει "Ευχαριστώ, Ρέι, το χρειαζόμουν αυτό".
Και του λέω "Συγγνώμη, αλλά πρέπει να το ακούσεις".
Το πιστεύεις ότι τον έβαλα στο αμάξι μετά από αυτό;
Μπορούσε να μου είχε ρίξει γροθιά.
Του έβαλα ένα τραγούδι στο αυτοκίνητο.
Πήρε το τραγούδι σπίτι, έγραψε τους στίχους
κι αυτό είναι το "You See the Trouble with Me".
Έχει γίνει Νο 1 δύο φορές σε όλο τον κόσμο.
Πουλήσαμε 6 ή 7 εκατομμύρια δίσκους.
Ο Μπάρι Γουάιτ δεν χρειαζόταν τραγούδι μου στο άλμπουμ του.
Δεν το χρειαζόταν. Ήταν ο καλλιτέχνης με τις περισσότερες πωλήσεις
εκείνη την εποχή.
Ο Μπάρι δεν έπαιρνε τραγούδια από ξένους,
αλλά έκανε μια εξαίρεση για τον Ρέι και πέτυχε διάνα.
Ποιος σε εντυπωσίασε περισσότερο;
Ένας τύπος στην Καλιφόρνια, ο Μπάρι Γουάιτ.
Αλήθεια; Όταν ήρθες εδώ; Τι ανακάλυψες βλέποντάς τον να δουλεύει;
Ήσουν μουσικός σε στούντιο.
Μου άρεσε η ταχύτητά του, τρεις επιτυχίες σε μία μέρα.
Το προσπαθώ κι εγώ. Δεν έχω βρει τον τρόπο.
Ο Μπάρι Γουάιτ είχε τον δικό του τρόπο.
Είπε "Θα σας πληρώσω τα τριπλάσια,
αλλά θέλω οχτώ τραγούδια.
Να γίνει σε 12 ώρες ή σε τρεις, και να πάτε σπίτια σας.
Δεν με νοιάζει. Τα ίδια θα πάρετε.
Ορίστε το ποσό που διαθέτω".
Και καταλήξαμε στα "You're My First, Last and Everything",
"Can't Get Enough of Your Love",
και το "Love's Theme", όλα την ίδια μέρα.
Όλα την ίδια μέρα.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΦΟΣΤΕΡ ΜΟΥΣΙΚΟΣ
Δεν θυμάμαι πότε γνώρισα τον Ρέι, αλλά ήρθε στην πόλη
και μπήκε στο προσκήνιο με μεγάλη φόρα.
ΤΖΕΪ ΓΚΡΕΪΝΤΟΝ ΚΙΘΑΡΙΣΤΑΣ
Είχα την τύχη να είμαι πρώτος κιθαρίστας σε στούντιο.
Και μια μέρα, μπήκα σε μια ηχογράφηση
και καθόταν δίπλα μου αυτός ο τύπος.
Σκέφτομαι "Ας ελπίσουμε να είναι καλός".
Μετά από ένα πέρασμα, ήμουν σίγουρος
ότι είναι ο καλύτερος ρυθμικός κιθαρίστας που έχω ακούσει.
ΛΙ ΡΙΤΕΝΟΡ
Ο Ρέι είναι ο μεγαλύτερος εν ζωή μουσικός ρυθμικής κιθάρας.
Είναι απλώς γαμάτος.
Έχει έναν απίστευτο φάνκι ρυθμό
που δεν είχε κανείς στην πόλη.
Όταν ο Ρέι ήταν νέος, δεν ήταν ταπεινός.
Αν θέλεις να μάθεις πόσο καλός ήταν, ρώτα τον.
Μας θεωρούσαν "νέους, καυτούς κιθαρίστες".
Όταν γνώρισα τον Ρέι Πάρκερ Τζούνιορ,
μου έσφιξε το χέρι και λέει:
"Είμαι ο καλύτερος κιθαρίστας στον κόσμο".
Χαμογέλασα και είπα "Αυτό θα το δούμε".
Είναι σπουδαίος, ήταν σπουδαίος και τότε.
Αλλά αν το είχε πει αυτό, θα του έριχνα μια στο στόμα.
Τι έχεις να πεις; Είναι ο Ρέι Πάρκερ.
ΣΤΙΒ ΛΟΥΚΑΘΕΡ
Γέλασα και είπα ότι το άκουσα.
Ο Ρέι έχει αυτοπεποίθηση.
Έχει μεγάλη αυτοπεποίθηση. Παρεμπιπτόντως,
δεν είναι ο καλύτερος κιθαρίστας.
Αλλά είναι πάρα πολύ καλός.
Αυτός ο άντρας εμφανίστηκε με ένα στιλ που κανείς μας δεν είχε ακούσει ποτέ
και κανείς δεν άκουσε έκτοτε.
Για μένα, αυτοί είναι η οικογένειά μου. Νιώθουμε πολύ δεμένοι.
Είναι η αγάπη κι ο σεβασμός
που δεν μπορώ να εξηγήσω στη γυναίκα μου.
Δεν μπορώ να εξηγήσω στους φίλους μου.
Πρέπει να είσαι ένας από αυτούς,
για να καταλάβεις τι ακριβώς είναι και πόσο σημαντικό είναι.
Όλοι μας αγαπιόμασταν πολύ
και ήταν η καλύτερη περίοδος της ζωής μας.
Ήταν η καλύτερη εποχή της ζωής μας.
Ο Ρέι κι εγώ έχουμε έναν ξεχωριστό δεσμό,
δηλαδή: ένα μυαλό, τέσσερα χέρια και δύο κιθάρες.
Κυριολεκτικά. Σαν να διαβάζει ο ένας τη σκέψη του άλλου.
Τα μυαλά είναι κλειδωμένα.
Μας αρέσει τόσο πολύ αυτό που παίζει ο άλλος,
και συνεργαζόμαστε τόσο καλά μαζί
και έχουμε τόσο παρόμοιο ρυθμό και συγχρονισμό, που απλώς...
Είναι μαγικό.
Όταν μπαίνουμε σε έναν χώρο κι είναι άλλος ένας από μας,
επιστρέφουμε στο 1976, '77.
Λες και είμαστε παιδιά σε γέρικο κορμί.
Από τις καλύτερες εποχές της ζωής μου.
Η καλύτερη μέρα μου είναι όταν παίζω στο στούντιο με τα παιδιά.
Η καλύτερη, χωρίς εξαίρεση.
-Οι καλύτερες στιγμές της ζωής μου. -Ήταν γόνιμη εποχή για τη μουσική.
Η μουσική βιομηχανία είχε πολύ χρήμα.
Όλοι ήταν ενθουσιασμένοι.
Αγόραζαν δίσκους, έπαιζε κόσμος. Πολλή δουλειά.
Και να βρίσκεσαι με τόσους καλλιτέχνες
-που ήθελαν μουσικούς σαν κι εμάς. -Ναι.
Αρχικά, όταν με κάλεσαν να παίξω στον δίσκο του Μπιλ Γουίδερς,
είχε ακούσει από άλλους για μένα.
Εγώ λάτρευα τους δίσκους του Μπιλ Γουίδερς.
Μου φάνηκε πολύ κουλ. Θα παίξω με τον Μπιλ Γουίδερς.
Αν δείτε το οπισθόφυλλο του άλμπουμ,
θα με δείτε με μαγιό, να τρώω ψητό κρέας,
ξαπλωμένος στο γρασίδι. Τόσο ωραία.
Πάμε στο σπίτι του Μπιλ, του αρέσει να μιλάει,
και ξεκινάει το τραγούδι και σκέφτομαι:
"Θα μπορούσε να γίνει επιτυχία", όπως οι υπόλοιπες.
Κι έτσι βρήκα ένα ρεφρενάκι με την κιθάρα.
Πολλοί παίζουν διαφορετικά μέρη,
αλλά αυτό είναι το μέρος της κιθάρας.
Το τραγούδι "Jojo"...
ΜΠΟΖ ΣΚΑΓΚΣ
ήταν ο Ρέι και ο Στιβ Λούκαθερ.
Είναι κάτι το αδιάκοπο,
που θυμίζει το στιλ του Ρέι σε ένα τραγούδι.
Αυτό κάνει ο Ρέι.
Πάντα φέρνει τις καλύτερες ιδέες,
και τον αγαπώ, κι έτσι βρισκόμαστε και κάνουμε παρέα.
Αυτό που σκέφτεσαι
Αυτό που νιώθεις τώρα
Όσα ξέρεις
Για να είσαι αληθινός
Έχω μπροστά μου τη Σέριλ Λιν.
ΣΕΡΙΛ ΛΙΝ
Καλύτερα δεν γίνεται. Ο Λούθερ Βάντρος έκανε ντουέτο
-με τη Σέριλ Λιν. -Θεέ μου, ακούς τι λες;
Δεν μου ζήτησαν ποτέ να τραγουδήσω μαζί της.
-Μ' αρέσει να τραγουδάμε μαζί. -Ναι;
-Πάντα, κάθε φορά. -Δέσμευση, το 'πιασα.
-Δεσμεύτηκε. -Όποτε θες. Είναι ο άνθρωπός μου.
Ξέρω
Για να είσαι αληθινός
Είπα...
Αυτό που νιώθεις τώρα
Είπα...
Στο "Got To Be Real",
ήταν σαν να πέταξα την μπάλα στην εξέδρα
την πρώτη φορά που έπιασα το ρόπαλο. "Πώς παίζεται αυτό;"
Κανείς δεν ξαναείδε την μπάλα, εξαφανίστηκε.
Με το που τελειώσαμε,
κι είχαμε τους καλύτερους μουσικούς,
σκεφτήκαμε "Ακούγεται υπέροχο".
Αυτό είναι.
Το ακούς και δεν σου φτάνει,
αλλά τι άλλο θα συνέβαινε; Όλοι διέπρεψαν.
Τέλειος ήχος, καταπληκτικό μιξ. Όλα ήταν υπέροχα.
Για να είσαι αληθινός
Πρέπει να είσαι αληθινός
Για να είσαι αληθινός
Πρέπει να είναι αληθινό
Για να είναι αληθινό
Όχι
Πρέπει να το πάρω, μωρό μου
Ήταν το ορχηστρικό μου που έπαιζαν συνέχεια στο The WAVE,
που είναι σαν δίσκος τζαζ. Ο τίτλος είναι "After Midnite".
Γιατί πήρα αυτή και όχι μια από τις κιθάρες τζαζ
ή κάποια άλλη; Εκείνη την εποχή,
η αλήθεια είναι ότι ήμουν τεμπέλης.
Άρπαξα την πρώτη κιθάρα που είδα.
Χέρμπι Χάνκοκ. Ο γαλαζοαίματος της μουσικής.
Γνώρισα τον Χέρμπι
στο Σαν Φρανσίσκο στο Automatt.
Με φώναξαν και σκέφτηκα: "Ώρα να παίξουμε τζαζ".
Όλη μου τη ζωή, μελετούσα μερικά...
Παίζω μόνο... Ένα σωρό νότες.
Ο Χέρμπι, δεν θα ξεχάσω ποτέ,
με σταμάτησε στην πρώτη πρόβα και είπε "Τι κάνεις;
ΧΕΡΜΠΙ ΧΑΝΚΟΚ
Είναι αλήθεια.
Οι βάσεις μου είναι στην τζαζ.
Δεν είναι η βάση του Ρέι.
Σκέφτομαι "Ο Χέρμπι Χάνκοκ. Θα παίξουμε τζαζ".
Λέει "Όχι, δεν σε κάλεσα γι' αυτό.
Όλοι μου λένε ότι έχεις υπέροχη αίσθηση στη ρυθμική κιθάρα.
Αυτό περιμένω να ακούσω".
Ο Ρέι ήταν σημαντικός για μένα
γιατί μπόρεσε να προσθέσει αυτόν τον ρυθμό
με τρόπο που κανείς δεν μπορεί.
Λέει "Έχω κι άλλους που παίζουν το ίδιο.
Εσένα πήρα. Δώσε μου τον ρυθμό και τα λοιπά".
Είχα σοκαριστεί.
Ήταν σαν να μου είχε ρίξει μπουνιά.
Μια στιγμή. Δεν περίμενα αυτό.
Σε λιγότερο από 60 δευτερόλεπτα,
έπρεπε να αλλάξω εντελώς τρόπο σκέψης.
Περάσαμε απίστευτα υπέροχες στιγμές.
Ήμουν στο σπίτι του, στο στούντιό του, κι έγραφα ένα τραγούδι.
Οι συγχορδίες είναι γρήγορες και λέω "όπα".
Λέει "Εντάξει, τέλος. Μόνο αυτό χρειαζόμαστε".
Λέω "Τι είναι αυτά που λες;"
Λέει, "Αυτά τα ακόρντα που έπαιξες.
Χρειαζόμαστε μόνο τα πρώτα τέσσερα".
Γράφω ολόκληρο τραγούδι με αυτά που έπαιξες σε δύο δεύτερα,
αν ρίξεις τον ρυθμό στις συγχορδίες".
Και έβγαινε τόσο καλό,
που στα μισά της ηχογράφησης
την οποία εκείνος πληρώνει,
πήρα τον εξοπλισμό του, τον έβαλα στο αμάξι,
τον έβαλα στο αμάξι μου, τον πήγα σπίτι μου, στο στούντιό μου,
και είπα "Τώρα, παίξ' το εδώ".
Του άρεσε τόσο πολύ το τραγούδι που έβγαλα από το δικό του,
το μοιραζόμαστε 50-50,
και το ηχογράφησε σε ένα άλμπουμ του αργότερα,
με μια τραγουδίστρια.
Το "Tonight's the Night" των Ρέι Πάρκερ Τζούνιορ και Χέρμπι Χάνκοκ.
Γνώρισα την Τσάκα Χαν στο Σικάγο.
Ήρθε και μου είπε "Θέλω ν' ακούσεις αυτήν την κασέτα".
Την κοίταζα κι είχα άλλα σχέδια γι' αυτήν.
"Στείλε την κασέτα σ' αυτήν τη διεύθυνση στο Σαν Φρανσίσκο".
Αφού δεν συνεργαζόταν μ' αυτά που είχα.
Αλλά να πώς τα έφερε ο καιρός, κι έναν χρόνο μετά,
έγραψα αυτό το τραγούδι με τον The Groove
και είχε ένα υπέροχο ριφάκι.
Το άκουγα στο λύκειο.
"Ποιος το έπαιξε αυτό;" Ο Ρέι Πάρκερ; Ποιος είναι αυτός ο τυπάς;
Δεκαοχτώ; Τόσο νέος ήταν;
ΕΝΤΙ ΧΟΛΑΝΤ ΧΟΛΑΝΤ-ΝΤΟΖΙΕΡ-ΧΟΛΑΝΤ
Αλλά το θυμάμαι αυτό.
Θέλω τον Στίβι. Δεν το θέλει.
Θέλω τον Μπάρι. Δεν το θέλει.
Κι ο Άντρε Φίσερ λέει
"Θα το ηχογραφήσουμε με τους Rufus". "Τι είναι αυτό;"
Δεν τους έχω ξανακούσει.
Αλλά δεν το θέλει άλλος.
Μπαίνει μέσα η Τσάκα.
Δεν ήμουν εκεί όταν το τραγούδησε, αλλά μπαίνει,
τελειώνει τους στίχους, λέει το τραγούδι και δεν θα το ξεχάσω.
Άκουσα το κομμάτι και είπα "Ξέρει να τραγουδάει.
Πραγματικά είναι... Ποια είναι αυτή;"
Μαζί μας οι Rufus.
Αγάπα με σωστά
Τι έχεις πάθει;
Κράτα με σφιχτά
Γιατί να σου πω εγώ τι να κάνεις;
Χαμογελώντας
Δεν μου κάνει εντύπωση
Το "You Got the Love" είναι ό,τι πιο φάνκι υπάρχει.
Έσκισαν.
Αυτό που βλέπω στα μάτια σου
Η ιστορία λέει
Πολύ πιο βαθιά
Απ' όσα πιάνει το μάτι
Ναι, ακριβώς
Έχεις την αγάπη
Δώσε μου δύναμη
Είναι καταιγιστικό...
Δεν το σταματάς,
και είναι με την υπογραφή του Ρέι.
Ό,τι κι αν είναι αυτό
Που δεν μπορώ να κάνω χωρίς
Καθίσαμε με την Τσάκα και είπε, "Δεν με θυμάσαι καν, έτσι;"
"Τι εννοείς; Πρώτη φορά σε βλέπω".
Λέει "Ναι, έχουμε γνωριστεί".
Μου θύμισε το κακό που είχα κάνει.
Αν είχα ακούσει την κασέτα της αντί να σκέφτομαι κάτι άλλο,
θα ήταν δικό μου το συγκρότημα.
Θα υπογράφαμε συμβόλαιο. Μου το ζητούσε.
Και πόσο ειρωνικό είναι
που κάνω επιτυχία στην ίδια φωνή έναν χρόνο μετά;
Σε χρειάζομαι
Είναι πολύ γλυκιά, με συγχώρησε.
Είμαστε φίλοι από τότε.
Αυτό που έκανε για μένα, πρώτον, με έκανε συνθέτη.
Ο κόσμος άρχισε να με προσέχει.
Και μου έδωσε την αυτοπεποίθηση να προχωρήσω κι άλλο.
Να γράψω κι άλλα τραγούδια. "Είμαι στο ραδιόφωνο!"
Παρεμπιπτόντως, όταν άκουσα το τραγούδι στο ραδιόφωνο, ήταν απίστευτα υπέροχο.
Και μόνο που το άκουγα. Έβαζα ραδιόφωνο
να παίζει όλη μέρα μέχρι να ακούσω το τραγούδι μου
για να κουνιέμαι στον ρυθμό του. Ήταν υπέροχο.
Έκανα ηχογράφηση για τον Τζεφ Μπάρι, τον παραγωγό.
Ο Τζεφ πήρε το σημείο της κιθάρας...
Και το ανέδειξε...
Και το έκανε το κάτι άλλο.
Ο Ρέι ξεπέρασε κάθε υπερβάλλοντα ζήλο
με το μουσικό θέμα του Ντον Κίρσνερ.
Στην κυριολεξία, ο ίδιος συνέθεσε αυτό το πράγμα.
ΝΤΟΝ ΚΙΡΣΝΕΡ
Επίσης, δεν πληρώθηκα γι' αυτό, δεν αναφέρθηκα καν.
Αυτό ήταν ασυγχώρητο.
Είναι η τέχνη του.
Το τζαμάρισμά του. Είναι δικό του.
Και δεν πήρε τα εύσημα.
Το ενδιαφέρον, όμως, είναι
ότι όλοι αναγνώριζαν τον τρόπο που παίζω,
όλοι το αναγνωρίζουν όταν το ακούνε.
"Ακούγεται σαν τον Ρέι".
"Πήρες τίποτα γι' αυτό;" Όχι.
Ως μουσικός ηχογραφήσεων, συμβαίνει αυτό.
Συνήθως παίζεις τρία τραγούδια σε τρεις ώρες.
Εκείνη τη μέρα, κάναμε ένα διάλειμμα
μεταξύ δύο τρίωρων ηχογραφήσεων, διάλειμμα για φαγητό.
Είχα γράψει ένα τραγούδι στο σπίτι
και είχε ωραίο ρυθμό,
αλλά ήθελα να το ακούσω με ντραμς, μπάσο, πλήκτρα,
για να ακούσω πώς έβγαινε.
Όταν ήρθε ο παραγωγός στο τέλος του διαλείμματος,
είπε "Ωραίο μπιτάκι. Να το δώσουμε στον Λίο Σέιερ;"
Αμέσως του είπα "Αυτό είναι το τραγούδι μου, μισό λεπτό.
Το έγραψα στο σπίτι, τι λέμε;"
Λέει "Θα σου δώσω ποσοστό,
αλλά θα πάρεις τον δικηγόρο σου;
Τα σπάει, ας το ηχογραφήσουμε".
Έγραψα το κομμάτι,
τους έδειξα τι να παίξουν, τους κατεύθυνα,
και δεν πήρα τα εύσημα για αυτό.
Αυτή ήταν η μεγαλύτερη επιτυχία του Λίο Σέιερ.
"You Make Me Feel Like Dancing".
Με κάνεις να θέλω να χορέψω
Θέλω να χορεύω ως το πρωί
Με κάνεις να θέλω να χορέψω
Το τραγούδι έγινε νούμερο ένα R&B Τραγούδι της Χρονιάς.
Τιμήθηκε με Grammy.
Με ρήμαξε. Κάθομαι σπίτι και βλέπω τηλεόραση
και κάποιος που δεν έχω ξαναδεί παραλαμβάνει τοGrammy μου.
Δεν ξέρω τον Λίο.
ΜΑΚΙΝΛΙ ΤΖΑΚΣΟΝ
Ξέρω τον Ρίτσαρντ Πέρι,
και δεν έχω κάποιο σχόλιο γι' αυτόν,
επειδή είχαμε μια σύγκρουση, ας το πούμε.
Έχει λάβει τα εύσημα για πολλά σπουδαία έργα.
Δεν θα πω τίποτε άλλο, αλλά...
Τώρα που το σκέφτομαι,
δεν πήρα τα εύσημα για τον δίσκο των Pointer Sisters.
Είσαι σε μια ηχογράφηση και βλέπεις κάτι να συμβαίνει,
κι όταν δεν αποδίδονται τα εύσημα, ξέρεις, κάτι λείπει και...
Αυτά συμβαίνουν στον χώρο κι είναι απογοήτευση.
Όταν κάθεσαι να γράψεις, περιμένουν να τα δώσεις όλα.
Καμιά φορά, δίνεις πάρα πολλά και δεν παίρνεις αρκετά.
Αλλά αυτή είναι η φύση του κτήνους.
Αλλά ο Ρέι δεν θύμωσε, εκδικήθηκε.
Ναι, η ιδέα ήταν
να είσαι 15 χρόνια στα στούντιο
και μετά να μπορείς είτε να γίνεις ενορχηστρωτής,
παραγωγός, καλλιτέχνης.
Εκείνος το κατάλαβε πολύ νωρίς ότι:
"Δεν θα αποκαλύψω όλα αυτά που ξέρω
για 200 δολάρια τη μέρα".
ΛΙ ΡΙΤΕΝΟΡ
Και ως μουσικός σε στούντιο, είσαι μέρος του παζλ.
Ένα κομμάτι του.
Ήθελα να είμαι όλο το παζλ, όπως κι ο Ρέι.
Ο Ρέι είχε φλόγα μέσα του και του άρεσε να γράφει τραγούδια.
Είχε μεγάλα όνειρα
και νομίζω πως ξεπέρασε τα όνειρά του.
Έβαλε τον στόχο του και τον ξεπέρασε.
Αυτό που με ώθησε να κάνω περισσότερα...
Γύρισα στο Ντιτρόιτ Χριστούγεννα κι είχα γράψει δύο τραγούδια.
Το "You've Got the Love" των Rufus και Τσάκα Καν,
και το "Always Thinking of You" των Love Unlimited με Μπάρι Γουάιτ.
Γυρίζω σπίτι και σκέφτομαι "Είμαι κιθαρίστας,
αλλά έγραψα δύο τραγούδια. Θα τα καταφέρω.
Η πρώτη μου χρονιά στο Λ.Α. κι ευημερώ".
Πήγα σπίτι στη μητέρα μου.
Κοιτάζει τον δίσκο και λέει "Δεν σε βλέπω".
Είπα "Μαμά, δεν θα με δεις.
Δεν είμαι στο εξώφυλλο. Το τραγούδι έγραψα".
"Τι σημαίνει αυτό;"
"Αυτό σημαίνει ότι πήρα μολύβι,
έγραψα ακόρντα, στίχους".
"Πού είναι το όνομά σου;" "Το όνομά μου είναι στην ετικέτα".
Πιάνει την ετικέτα και λέει
"Φέρε μου μεγεθυντικό φακό".
Οπότε παίρνει τον μεγεθυντικό φακό.
Κάνει έτσι, προσπαθεί να δει το όνομά μου και γράφει
"Ρ. Πάρκερ".
Ακόμα κι η μάνα μου ήξερε δακτυλογράφηση. Λέει:
"Άλλος ένας χαρακτήρας και θα έγραφε 'Ρέι'
αντί τελείας. Μπορούσαν να βάλουν Ρέι.
Γιατί δεν έβαλαν ολόκληρο τ' όνομά σου;"
Περιττό να πω ότι, όταν πήγα για Χριστούγεννα,
ο εγωισμός μου ήταν τόσο μεγάλος και μέχρι να φύγω είχε γίνει τόσος.
Αυτό ήταν το κίνητρό μου για όλα.
Ο Ρέι συμμετείχε σε επιτυχίες.
Εκατομμύρια πωλήσεις, αλλά δεν ήταν ο δίσκος του.
Επιθυμούσε να γίνει σταρ.
Ονειρευόταν να γίνει διάσημος
επειδή ήταν πάντα το όνειρό του.
Και τα όνειρά του πραγματοποιήθηκαν.
Ορκίστηκα στον εαυτό μου: "Ξέρεις κάτι;
Θα βγάλω δίσκο με τη φωτογραφία μου στο εξώφυλλο
και το όνομά μου,
για να ξέρει η μητέρα μου τι κάνω".
Ήμασταν μαζί σε ηχογράφηση του Πέιτζ,
αμέσως μετά το ντέμο του για το "Jack and Jill".
Το άκουσα και είπα "Θα γίνει επιτυχία.
Θα κάνει πάταγο".
Είμαστε με τον Τζιν Πέιτζ. Για τους Όσμοντ.
Και ο Τζιν μετράει τον ρυθμό:
"Ένα, δύο".
Τότε ακούω το "Jack and Jill" στα ακουστικά μου.
Ο Ρέι είχε πάρει το κασετόφωνο
και το έχωσε στο μικρόφωνο της κιθάρας στον ενισχυτή του, κι ήταν...
Μιλάμε για κότσια.
"Θέλω να με ακούσετε όλοι". Λέω "Ναι, μήπως στο διάλειμμα;"
Γιατί νομίζεις
-Ο Τζακ κατέβηκε κρυφά τον λόφο -Κατέβηκε κρυφά τον λόφο
Γιατί χρειαζόταν αγάπη
Αγάπη που δεν μπορούσε Να πάρει από την Τζιλ
Ναι, τη χρειαζόταν
Γιατί νομίζεις
-Ο Τζακ κατέβηκε κρυφά τον λόφο -Κατέβηκε κρυφά
Άρχισε να μιλάει για ένα τραγούδι που είχε γράψει.
ΕΝΤΙ-ΜΠΡΑΪΑΝ ΧΟΛΑΝΤ
Είπα "Θεέ μου, γράφει τραγούδι".
Και μετά, ξεκινάει το τραγούδι "Jack and Jill".
"Τζακ, ο Τζακ κατέβηκε" και ήταν καλό.
Αντέγραφα ένα τραγούδι των Χόλαντ-Ντόζιερ-Χόλαντ.
Μου άρεσαν τα τραγούδια που έλεγαν...
"Μυρίζομαι την παρουσία κάποιου.
Κάποιος κοιμήθηκε στο κρεβάτι μου.
Κάποιος ήπιε το καλύτερο ποτό μου".
Είχαν ένα τραγούδι.
"Χορεύεις στον ρυθμό, πληρώνεις τον μουσικό. Ρώτα τη μαμά σου".
Μου φάνηκε υπέροχο τραγούδι.
Είχαν διάφορα τραγούδια και στίχους,
τέλεια μουσική κι οι στίχοι έπρεπε να ήταν τέλειοι.
Σκέφτηκα ότι θα είχα καλή μουσική, γιατί έπαιζα την κιθάρα,
αλλά έπρεπε να βελτιώσω το αφήγημα.
Είχε οργανώσει τόσο καλά τους στίχους,
σαν να ήταν παιδικό τραγούδι,
αλλά το έκανε σέξι κι εκείνος χαμογελούσε.
Απλώς έπαιζε το τραγούδι.
Θυμάμαι που σκεφτόμουν ότι θα γίνει επιτυχία.
Κανείς δεν τα καταφέρνει χωρίς τη βοήθεια άλλου.
Η Κάρολ Τσάιλντς, η κολλητή μου,
πήρε το "Jack and Jill" από τον εργοδότη της
και το πήγε στον Κλάιβ Ντέιβις.
Το άκουσε και δεν θα το ξεχάσω ποτέ. Είχε κλείσει τα μάτια.
Έκανε έτσι κι αναρωτιόμουν αν είναι καλό ή κακό.
Δεν είχαμε ξανασυναντηθεί. Δεν ξέρω.
Και στο τέλος, όταν άνοιξε τα μάτια είπε "Παίξ' το πάλι".
Ήταν τα τραγούδια. Ήταν οι στίχοι. Ήταν ένας εξαιρετικός δημιουργός.
ΚΛΑΪΒ ΝΤΕΪΒΙΣ
"Jack and Jill", απίστευτοι στίχοι που έκαναν έναν πετυχημένο δίσκο.
Εκτός από στέλεχος δισκογραφικής, ο Κλάιβ Ντέιβις ήταν ένα άτομο
που καθόταν, άκουγε τι έλεγα, και σαν να μην έφτανε αυτό,
μετά από όλα όσα του είπα ότι ήθελα,
του είπα ότι θα υπογράψω αν προσλάβει τη φίλη μου την Κάρολ.
Θυσιάστηκε και την απέλυσαν για να με βοηθήσει να έρθω εδώ.
Δεν πήρε μόνο εμένα.
Προσέλαβε και την Κάρολ, που τον έκανε πολύ ξεχωριστό για μένα.
Η μαμά ήθελε να ακούσει το τραγούδι στο Ντιτρόιτ.
Ο Αλ Πέρκινς στον WJLB είπε "Πού είναι η μαμά σου;Τηλεφώνησέ της".
Λέει "Το μόνο τραγούδι που θα παίζω
από τώρα ως τα επόμενα 15 λεπτά θα είναι το τραγούδι σου".
Το έβαλαν τέσσερις φορές,
για να με ακούει η μαμά μου στο ραδιόφωνο.
Ήμασταν καλά τότε.
Ρέι Πάρκερ Τζούνιορ, χαίρομαι που σε βλέπω.
FM, AM. Έχει καλοκουρδισμένη... Κοίτα τι έχεις...
Δεν το πρόσεξα. Έχει τα ερτζιανά.
Οι Raydio ήταν δημιούργημά του.
Ήταν δημιουργία του Ρέι Πάρκερ Τζούνιορ.
"Two Places at the Same Time", "The Other Woman",
"You Can't Change That".
Γλυκιά μου, θα σ' αγαπώ για πάντα Υπόσχομαινα σ' αγαπώ για πάντα
Σε έχω πολύ ψηλά Δεν μπορείς να το αλλάξεις αυτό, όχι
Δεν μπορείς να πεις ή να κάνεις κάτι Το σκεφτόμουν εδώ και πολλές μέρες
Το έχω αποφασίσει πως έτσι νιώθω Κι αυτό δεν αλλάζει
Γιατί μόνο εσένα αγαπώ Και δεν μπορείς να το αλλάξεις αυτό
Μόνο εσένα χρειάζομαι Δεν μπορείς να το αλλάξεις αυτό
Είσαι αυτή που αγαπώ
Μόνο εσένα αγαπώ Και δεν θα το αλλάξεις αυτό
Μόνο εσένα χρειάζομαι Δεν μπορείς να το αλλάξεις αυτό
Από τον τρόπο που σκέφτεται την ομαδική νοοτροπία,
μέχρι την εμφάνισή του ως αυτοτελής καλλιτέχνης,
εκεί ένιωσα πολύ έντονα ότι ήταν ο πραγματικός Ρέι.
Έπρεπε να το κάνουμε σταδιακά, γιατί ήταν ντροπαλός.
Ήταν ένας εξαιρετικός βιρτουόζος κιθαρίστας ηχογράφησης.
Και δυσκολεύτηκε πολύ για να καταφέρει
να σταθεί μπροστά από το μικρόφωνο, να νιώσει άνετα.
Κι ήταν οι Raydio. Έπειτα, οι Raydio με τον Ρέι Πάρκερ Τζούνιορ.
Και τελικά, καταλήξαμε στον Ρέι Πάρκερ Τζούνιορ.
Δεν γνώρισα κανέναν από το συγκρότημα.
Δεν έχω γνωρίσει άλλο μέλος. Εννοώ...
Δεν χρειάστηκε να ασχοληθώ με κανέναν.
Ουσιαστικά, από την αρχή ήταν σόλο καλλιτέχνης
που υιοθέτησε όνομα συγκροτήματος επειδή ήταν πολύ ντροπαλός κι απρόθυμος
να κάνει γνωστό το δικό του όνομα.
Αλλά για μένα, συναντούσα μόνο αυτόν, μιλούσα μόνο σε αυτόν,
δεν γνώρισα ποτέ κάποιο άλλο μέλος του συγκροτήματος.
Για μένα ήταν πάντα ο Ρέι Πάρκερ Τζούνιορ.
Μια γυναίκα χρειάζεται αγάπη Όπως κι εσύ
Μη γελιέσαι Και νομίζεις ότι δεν χρειάζεται
Μπορεί να τσιλιμπουρδίζει όπως εσύ
Πολλά από το "A Woman Needs Love"
ήταν μοναδικά σε ό,τι είχα κάνει ως τότε.
Πρώτον, αυτό ήταν το πρώτο τραγούδι που είπα μόνος μου.
Το έγραψα για τον Αρνέλ, αλλά το έβαλα σε λάθος τόνο,
και τελειοποίησα τα όργανα και ακουγόταν τόσο ωραία
που ξέχασα να δω αν μπορεί να το τραγουδήσει.
Θα δώσω τα εύσημα στον Αρνέλ,
επειδή αυτός μου είπε "Δουλεύεις το τραγούδι τόσο καιρό.
Η φωνή σου ακούγεται ωραία. Να δούμε τι θα πει ο Κλάιβ".
Γιατί μια γυναίκα χρειάζεται αγάπη Όπως κι εσύ
Μη γελιέσαι Και νομίζεις ότι δεν χρειάζεται
Μπορεί να τσιλιμπουρδίζει όπως εσύ
Όταν το άκουσε ο Κλάιβ είπε "Επιτυχία. Αυτό είναι".
Το μήνυμα ήταν ισχυρό.
Τα κορίτσια ξετρελάθηκαν με το μήνυμα.
Το θέμα των γυναικών είχε ενδιαφέρον, ειδικά στους ραδιοφωνικούς σταθμούς,
γιατί τότε έπρεπε να πληρώσεις έναν διαφημιστή
να χτυπήσει πόρτες, να μπει στον σταθμό.
Αλλά αυτός ο δίσκος δεν χρειάστηκε πολλή προώθηση.
Κορίτσια μού αγόραζαν δώρα. Μια κοπέλα μού έδωσε μια τηλεόραση.
Ο διευθυντής προγράμματος, που συνήθως ήταν άντρας,
έλεγε "Δεν ξέρω αν θα το βάλω".
Το κορίτσι στη ρεσεψιόν
έλεγε "Γιατί δεν βάζετε το 'A Woman Needs Love';"
Κι έτσι τους ανάγκαζαν να το παίξουν. Ήταν πολύ ενδιαφέρων δίσκος.
Δεν θα ξεχάσω τους διαφημιστές να λένε:
"Είναι ο ευκολότερος δίσκος που έχω γράψει. Πρέπει να παιχτεί.
Αλλιώς είναι εναντίον των γυναικών".
-Αν είσαι έξυπνος -Σαν εσένα
Καλύτερα να πάψεις να τσιλιμπουρδίζεις
Γιατί κι αυτή θα το κάνει
Όπως εσύ
ΜΠΟΜΠΙ ΜΠΡΑΟΥΝ
Η μητέρα μου... Οι γονείς μου το χόρευαν μέσα στο σπίτι
-τα Χριστούγεννα, ας πούμε. -Ναι, σωστά.
Ξέρεις, το έβαζαν
Παρασκευή βράδυ, που παίζουν χαρτιά, κι ακούνε μουσική.
Γιατί αποφάσισες έτσι ξαφνικά
αντί να εναρμονιστείς με άλλους, να κάνεις τα δικά σου;
Έκανα επιτυχίες πολύ καιρό, αλλά αποφάσισα να βγάλω δικό μου δίσκο.
Για μένα, μπορούσες να είσαι ο Ρέι Πάρκερ Τζούνιορ απ' την αρχή.
Ακριβώς.
Αλλά χρειάστηκε αρκετός χρόνος
πριν συμφωνήσεις να λες "Με τον Ρέι Πάρκερ Τζούνιορ",
και μετά να περάσεις στο σόλο.
Ήμασταν πάντα μόνο ο Ρέι κι εγώ.
Σ' αυτό το δωμάτιο υπήρχε κάτι συγκρίσιμο, σ' αυτό το ξενοδοχείο.
Απίστευτη εμπειρία, οπότε, σ' ευχαριστώ.
Η φωνή του, θα ακουστεί περίεργο, αλλά η φωνή του ήταν σέξι.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΦΟΣΤΕΡ
Έχει σιγανή φωνή. Δεν είναι Μάρβιν Γκέι.
Δεν είναι Τζέιμς Ίνγκραμ. Δεν είναι Μπρούνο Μαρς.
Αλλά έβρισκε τον στόχο.
Και κατάφερε να δημιουργήσει και να προσαρμόσει τα τραγούδια τέλεια
στη φωνή του και μόνο, κι αυτό από μόνο του είναι μαγεία.
Ήξερε για ποιον έγραφε.
Έγραφε για τον Ρέι Πάρκερ Τζούνιορ και το έκανε σωστά.
Σύμβολο του σεξ. Αυτό ήταν καλό ή κακό;
Ξέρεις, είναι αστείο. Ήμουν ένας ψηλός με κιθάρα.
Μετά τον δεύτερο ή τον τρίτο δίσκο, τα κορίτσια με συμπάθησαν.
Ένα λεπτό. Δεν ήμουν τόσο όμορφος πριν τρία χρόνια.
Κοίταξα στον καθρέφτη. Είναι ο ίδιος στον καθρέφτη.
Αλλά θα δεχτώ αυτά που λέτε.
Μην ξεχνάτε,
πρέπει να προσθέσουμε μερικά πράγματα.
Τη δύναμη του σταρ.
Όσο ασήμαντος κι αν είσαι, όσο νωρίς κι αν ξεκινήσεις,
οποιαδήποτε φήμη αποτελεί πλεονέκτημα,
προφανώς, όσον αφορά τις γυναίκες.
Θα τα κατάφερνες αν ήσουν κοντός και χοντρός
και μονόφθαλμος.
Ο Ρέι ως σύμβολο του σεξ...
ΙΛΕΪΝ ΠΑΡΚΕΡ ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΟΥ ΡΕΪ
Αυτό θέλεις να πω;
Ο Ρέι νόμιζε ότι ήταν σύμβολο του σεξ, ότι είναι... Ότι ήταν, όχι, είναι.
Συγγνώμη. Είναι δύσκολο.
Ο μπαμπάς μου σύμβολο του σεξ. Δεν μπορώ να το δω.
ΤΖΕΡΙΚΟ - ΓΚΙΜΠΣΟΝ
Δεν μπορώ να το δω.
Ξεκαρδίστηκα με τα περιοδικά.
Όταν έψαχνα το όνομά του,
έβλεπα κάτι κι έλεγα αυτό έχει πλάκα.
Αλλά σκεπτόμενος την προσωπικότητά του σήμερα,
δεν μπορείς να φανταστείς ότι...
Είναι πολύ ατζαμής και πολύ αστείος τύπος.
Δύσκολο να το φανταστώ. Έχω δει κάποιες φωτογραφίες.
Και... Καλύτερα να σας δείξω εγώ.
Τυγχάνει να έχω μερικά πράγματα πάνω μου.
Εδώ, μου αρέσει το δαχτυλίδι στο μικρό δαχτυλάκι
που μακάρι να κληρονομούσα.
Μικρό δαχτυλίδι νταβατζή. Δες και το χρυσό ρολόι.
Με κάποιες σκάω στα γέλια, αλλά ναι, είναι σύμβολο του σεξ.
Δεν ξεχνιέται αυτή εδώ. Αυτήν την καταλαβαίνω.
Αν μιλάμε για σύμβολο του σεξ, πρέπει να δείτε αυτή.
Έχετε δει... περιμένετε και θα δείτε, τον Μαύρο Γουίλι Γουόνκα;
Είμαι γιος του μπαμπά μου. Αν είναι σύμβολο του σεξ,
θα έχω ένα ή δύο από αυτά τα γονίδια.
ΡΕΪ ΠΑΡΚΕΡ Γ' ΓΙΟΣ
Εντάξει, τον έχω ακόμα στο μυαλό μου
ως το σύμβολο του σεξ που ερωτεύτηκα.
Για μένα, ζούσα την τέλεια ζωή. Όλα είχαν πάει φίνα.
Η μουσική πήγαινε τέλεια. Ήμουν καλά στην υγεία μου.
Όλα ήταν υπέροχα, εκτός απ' όταν αρρώστησαν οι γονείς μου.
Οι γονείς μου ήταν για μένα το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή μου.
Κάποιος μου είπε... Νομίζω ένας μάνατζερ.
"Δεν πας ένα σαββατοκύριακο στους γονείς σου;
Και γύρνα πίσω να τελειώσουμε τον δίσκο".
Όχι, δεν εννοώ αυτό.
Ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που στάθηκα ακίνητος
χωρίς να ξέρω τι να κάνω.
Είχα υπογράψει νέο συμβόλαιο με την Geffen
και πλήρωνα ρήτρα για κάθε μέρα που αργούσα.
Καθυστέρησα 400 μέρες, πληρώνοντας εκατοντάδες δολάρια τη μέρα,
κι έπρεπε να βάλω τον δικηγόρο μου να κάνει νέα συμφωνία,
επειδή ήμουν τόσο αναστατωμένος με όσα συνέβαιναν στους γονείς μου.
Δεν είχα καθόλου έμπνευση
και δεν μπορούσα να σκεφτώ τίποτα.
Δεν γινόταν να πάω σε περιοδεία, είχα μετακομίσει στο Ντιτρόιτ
κι ήθελα να φροντίσω τους γονείς μου.
Δεν έπαιζα μουσική. Δεν έκανα τίποτα για πολλά χρόνια.
Έμαθα πρώτα για τον πατέρα μου.
Είχε καρκίνο, νομίζω στην ουροδόχο κύστη.
Η σχέση μας ήταν αρκετά φρέσκια,
όταν ο πατέρας του έπαθε καρκίνο.
Δεν είχα προσέξει καν ότι η μητέρα μου είχε Αλτσχάιμερ,
επειδή είχα εστιάσει στον μπαμπά μου.
Συνέβαιναν ταυτόχρονα και τα δύο,
και ήταν πραγματικά εξοντωτικό για μένα.
Μου ραγίζει την καρδιά η παρακμή του Ντιτρόιτ.
Εδώ έκανα τα πρώτα μου βήματα.
Χόλαντ-Ντόζιερ-Χόλαντ, Motown, αυτοκινητοβιομηχανίες, τα πάντα.
Σμόκι Ρόμπινσον, Μάρβιν Γκέι, Στίβι Γουόντερ.
Είναι μια θετική κινητήριος δύναμη.
Κάτι πρέπει να γίνει.
Ονειρεύομαι να έρθουν όλοι στο Ντιτρόιτ
και να ξαναμπεί στον χάρτη,
να γίνει ένα υπέροχο μέρος.
Έχω υπέροχες αναμνήσεις
από το μέρος που βρίσκεται πίσω μου.
Μου ραγίζει την καρδιά που το άφησαν να ρημάξει.
Μακάρι να μπορούσα να το αγοράσω, να το ανακαινίσω για εξοχικό.
Σ' αυτήν τη γειτονιά, όλοι οι γονείς,
όλοι πρόσεχαν τα παιδιά.
Ήταν κάτι θετικό. Μουσικοί παντού στη γειτονιά.
Τέσσερις ή πέντε. Ο Νέιθαν έμενε παρακάτω.
Ο Όλι έμενε από πάνω μου. Ο Λίνγουντ έμενε κοντά.
Υπέροχο μέρος για να μεγαλώνει κανείς.
Οι ευκαιρίες ήταν υπέροχες εδώ στο Ντιτρόιτ.
Οι μουσικοί του Ντιτρόιτ είναι ίσως οι καλύτεροι στον κόσμο.
ΜΟΥΣΕΙΟ MOTOWN
Η Motown ήταν η πρώτη
που μπήκε στο Top 40, στα ποπ τσαρτ, στο CKLW.
Σε μεγάλο βαθμό, αυτό έγινε χάρη στη Ρόζαλι Τρόμπλεϊ.
Η Motown άλλαξε το πρόσωπο της Αμερικής.
Από τους φυλετικούς δίσκους,
ή μαύρη μουσική, πέρασε σε όλα τα μουσικά είδη.
Η Motown ένωσε όλο τον κόσμο.
Είμαι περήφανος που μεγάλωσα εδώ κι ήμουν μέρος του ονείρου.
Μου έμαθαν να μη μισώ καμία κουλτούρα.
ΤΖΕΪ ΓΚΡΕΪΝΤΟΝ
Δεν μου έκαναν πλύση εγκεφάλου οι γονείς μου.
Αλλά στην ενδοχώρα των ΗΠΑ, οι άνθρωποι μεγαλώνουν με ρατσισμό.
Δεν είναι ωραίο.
Και, προφανώς, συμβαίνει ακόμη σε κάποια μέρη, και με αηδιάζει.
Πρώτα μας φέρνετε εδώ.
Μας αναγκάζετε να χτίσουμε τη χώρα.
Έπειτα, θέλετε να μας σκοτώσετε στο ξύλο γιατί θέλουμε να γίνουμε πολίτες.
Θέλουμε να γίνουμε κομμάτι αυτού που είναι η χώρα.
Αν θέλετε ελευθερία, δικαιοσύνη και ισότητα, δώστε τα και σ' εμάς αυτά.
Είναι πιο δύσκολο τώρα.
Πρέπει να δαγκώνεις τη γλώσσα σου, γιατί θα σε σκοτώσουν.
Κυριολεκτικά θα σε σκοτώσουν.
Δεν λέω ότι υπάρχουν περισσότερες φυλετικές εντάσεις σήμερα.
Μα είμαστε στα πρόθυρα ταραχών.
Με έχει απογοητεύσει η πολιτική, τα όσα συμβαίνουν στην Αμερική,
κι η χώρα είναι διχασμένη με τρόπο πρωτοφανή μετά τη δεκαετία του '60.
Δεν ξέρω πώς θα αλλάξει αυτό.
Μπορώ να πω με σιγουριά ότι ο Ρέι είχε δύσκολη ανατροφή.
Όσο για το τι του συνέβη,
και τον χτύπησαν κάποιοι ανίδεοι αστυνομικοί,
που χρησιμοποιούσαν τη φυλή και τον φόβο τους
και την αντιπάθειά τους ενάντια σε κάποιον
για τον οποίο ο Θεός είχε απώτερο σκοπό, είναι θλιβερό.
Είμαι σίγουρος ότι οι ίδιοι έφαγαν ξύλο από τη ζωή.
Νομίζω ότι υπήρχε ρατσισμός που κρυβόταν κάτω από το χαλί,
αλλά κάποιες σημερινές καταστάσεις τους εκθέτουν.
Μπορείς να μετατρέψεις αρνητικές καταστάσεις σε θετικές.
Πώς μπορώ να δημιουργήσω αξία από αυτό;
Το καλύτερο με τη μουσική είναι ότι αποτελεί διεθνή γλώσσα.
Κατά τη γνώμη μου, σώζει τον κόσμο
και θα αλλάξει τον κόσμο.
Διότι άνθρωποι κάθε κουλτούρας ακούν μια συγκεκριμένη μουσική,
και τους αρέσει. Αυτό ενώνει τους ανθρώπους, θεωρώ.
Δεν υπάρχουν λόγια που να πληγώνουν. Δεν υπάρχουν διαμάχες.
Απλώς ακούς τη μουσική και περνάς υπέροχα.
Όσο για το τι κατάφερε να κάνει στη ζωή του μέσα από τη μουσική,
κατάφερε να επιτύχει την ευλογία
του να δουλέψει πάνω στη μουσική του και να ανακαλύψει το χάρισμά του.
Οπότε, στο τέλος κερδίζει αυτός.
Οι μισάνθρωποι έχασαν.
Νόμιζα ότι η καριέρα μου σταμάτησε. Νόμιζα ότι είχαν παγώσει όλα.
Έναν χρόνο μετά, με παίρνει ο Τζέριλ Μπάσμπι από την MCA
για να δει τους New Edition.
-Χαλάρωσε τώρα -Πρέπει να χαλαρώσεις τώρα
Πρόσεχε
Λέει "Ναι, πρέπει να κάνεις το τραγούδι".
Λέω "Δεν έχω όρεξη να γράψω νέο τραγούδι".
Είμαι λυπημένος για τους άρρωστους γονείς μου.
Ναι.
Λέει "Δεν χρειάζεται να γράψεις τραγούδι. Θέλουν ένα από τα παλιά σου τραγούδια".
Κύριε Τεχνικέ
Κάτι δεν πάει καλά με τη γραμμή μου
Όταν καλώ του μωρού μου τον αριθμό Ακούγεται ένα κλικ κάθεφορά
Το "Mr. Telephone Man"
που έγραψα ταυτόχρονα με το "Jack and Jill",
που με οδήγησε στο Λος Άντζελες για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό.
Ήμουν στο Λ.Α. με τους New Edition.
Έτρωγα μεσημεριανό στο Spago's και κοιτάζω στα αριστερά
και βλέπω μια μαύρη αφίσα.
Κάθε φορά που πάω στο Spago's βάζουν κάτι διαφορετικό.
Λέω "Τι είναι αυτή η μαύρη αφίσα;"
Είναι σκέτο μαύρο.
Μετά έβαλαν έναν κόκκινο κύκλο και δεν καταλάβαινα τι γίνεται.
Χτυπάει το τηλέφωνο. Είναι ο Γκάρι Λεμέλ.
Λέει "Έχω μια ταινία και χρειαζόμαστε τραγούδι.
Δεν έχουμε χρόνο, πρέπει να γίνει άμεσα.
Λέγεται Ghostbusters".
Η ταινία κυκλοφορούσε οχτώ, εννιά Ιουνίου, κι ήταν Απρίλιος, ίσως Μάιος.
ΑΪΒΑΝ ΡΑΪΤΜΑΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ
Λάμβανα πρωτότυπα τραγούδια, αλλά κάτι τους έλειπε.
Πρέπει να άκουσα τουλάχιστον 100 ποπ τραγούδια,
για να έχω κάτι για το μοντάζ.
Πηγαίνω στο στούντιο, βλέπω την ταινία.
Μιλάω με τον σκηνοθέτη, τον Άιβαν Ράιτμαν,
που δεν ξέρει ποιος είμαι και τι κάνω.
Μου περιγράφει τι θέλει κι εγώ σκέφτομαι ότι μπορώ να το κάνω.
Θυμάμαι που έδειξα την ταινία στον Ρέι, τουλάχιστον εκείνη τη σεκάνς,
κι ήταν πολύ σίγουρος, αυτό θυμάμαι.
Είπε "Το έχω, δεν θα έχουμε πρόβλημα".
Έχω μερικές καλές ιδέες για την εισαγωγή και το:
Το σκέφτηκα πολύ γρήγορα.
Και περνάμε στο δύσκολο κομμάτι.
"Θέλω τη λέξη 'Γκόστμπαστερς' στο τραγούδι".
Και λέω...
Γκόστμπαστερς
Σκέφτηκα ότι δεν είναι δύσκολο, είναι αδύνατον!
Ηλίθια λέξη. Δεν μπορείς να την τραγουδήσεις.
Δεν είχα την παραμικρή ιδέα
πώς η μελωδία και οι στίχοι θα ταίριαζαν μεταξύ τους.
Αργά τη νύχτα, πριν τελειώσω, είδα κάτι διαφημίσεις
για υδραυλικούς ή απεντομωτές που είχαν κάτι πιστόλια
με τα οποία ψέκαζαν τα πάντα.
Και το τηλέφωνο ήταν από κάτω.
Θυμήθηκα στην ταινία
τους τέσσερις Γκόστμπαστερς και το τηλέφωνο.
ΓΚΟΣΤΜΠΑΣΤΕΡΣ
Που καλούσες, αν χρειάζεσαι βοήθεια.
Έμεινα άφωνος.
Πρέπει να καλέσεις τους Γκόστμπαστερς, όχι να πεις το τραγούδι τους.
Και είπα: "Αυτό είναι το μυστικό".
Δεν μπορώ να πω τη λέξη "Γκόστμπαστερς" στη μουσική.
Έχουμε ερώτηση και απάντηση.
Δεν είχα ακόμα τους στίχους, αλλά είχα την ιδέα.
Ποιους θα καλέσεις; Τους Γκόστμπαστερς. Το 'χα.
Περιμένω κούριερ στις 9:00 κι είναι 8:30.
Αυτό είναι το σημείο και το μέρος που καθόμουν
όταν έγραφα το τραγούδι.
Ο ταχυδρόμος, ο κούριερ, καθόταν απ' έξω, έτοιμος να μπει.
Δεν τον άφηνα να μπει.
Κλείδωσα, γιατί αν δεν είχα στίχους,
δεν θα με πλήρωναν.
Έγραψα το τραγούδι εδώ, χωρίς ακουστικά,
και τραγούδησα το μάστερ που κρατήσαμε
κι είναι στον δίσκο, μέσα από αυτά τα ηχεία.
Αν δεις κάτι περίεργο στη γειτονιά σου
Ποιους θα καλέσεις;
Και το τραγούδησα καθισμένος στο πάτωμα.
Το γράφω σε κασέτα, το δίνω στον κούριερ,
πάω σπίτι και πέφτω για ύπνο, γιατί έχω να κοιμηθώ δυόμισι μέρες.
Και με παίρνει ο σκηνοθέτης, Άιβαν Ράιτμαν,
μέσα στη νύχτα.
Και λέει "Μ' αρέσει πολύ αυτό το τραγούδι".
Μου έστειλε το τραγούδι, νομίζω στις τρεις το πρωί.
Ήταν γρήγορο. Αυτό θυμάμαι.
Θυμάμαι ότι το έβαλα κι άρχισα να χαμογελώ.
Έσκισε, είναι βέβαιο.
Έχει ενδιαφέρον, είναι από το Μόντρεαλ, πιο καθώς πρέπει περιβάλλον.
Έλεγε "Τι είναι αυτά που λες; Δεν φοβάμαι τα φαντάσματα".
Είπα "Όχι, δεν φοβάμαι κανένα φάντασμα".
Λέει "Δεν φοβάσαι τα φαντάσματα"; Όχι.
"Δεν φοβάμαι κανένα φάντασμα".
Δεν υπάρχει άνθρωπος στον πλανήτη που να φοβάται πιο πολύ τα φαντάσματα.
Ο Ρέι, από τότε που τον ξέρω, δεν κοιμάται στο σκοτάδι.
ΙΛΕΪΝ ΠΑΡΚΕΡ
Οι κουρτίνες πρέπει να είναι ανοιχτές.
Πρέπει να υπάρχει φωτάκι νυκτός.
Όταν γεννήθηκα, η μαμά μου άφηνε ένα φωτάκι νυκτός,
κι έτσι, όπου πάω, πρέπει να υπάρχει.
Δεν είμαι ποτέ σε σκοτεινό δωμάτιο. Θα καταπιώ τη γλώσσα μου. Θα έχω σπασμούς.
Πιστεύω ότι θα πηδούσα από ένα κτίριο 50 ορόφων
για να βγω απ' το σκοτάδι.
Τόσο πολύ το φοβάμαι.
Αν δεν είμαι εδώ και γυρίσω
έχοντας λείψει ένα βράδυ,
επιστρέφω, κι όλα τα φώτα του σπιτιού είναι αναμμένα.
Μετά λέει "Ο λογαριασμός ρεύματος είναι στα ύψη".
Την πρώτη φορά που είδα ότι ο μπαμπάς φοβάται το σκοτάδι...
ΡΕΝΤΜΟΝΤ ΠΑΡΚΕΡ
Δεν το ήξερα. Πίστευα ότι ο μπαμπάς μου ήταν ατρόμητος.
Δεν θα ξεχάσω, ήμασταν σε κρουαζιερόπλοιο.
Ήμουν 12 χρονών κι έσβησα το φως
καθώς άνοιγα την πόρτα.
Πριν φτάσω το πόμολο, άκουσα...
χτυπήματα στους τοίχους,
Άναψα το φως αμέσως.
Κοιτάω πίσω, τον βλέπω έτσι.
"Μη σβήνεις ποτέ τα φώτα".
Βλέπω πράγματα να κινούνται στο σπίτι.
Ξέρω ότι οι γιατροί κι όλοι σού λένε:
"Ρέι, πρέπει να καταλάβεις ότι οι κουρτίνες δεν κουνήθηκαν".
Η γνώμη μου είναι "Πες το στις κουρτίνες", γιατί κουνιούνται.
Όλοι μιλάνε για την ιδιοφυΐα του Κλάιβ Ντέιβις.
Αλλά αυτό που θυμάμαι είναι ότι δεν του άρεσε το τραγούδι.
Η αντίδραση του Κλάιβ όταν το άκουσε,
"Είσαι τρελός; Θα τραγουδήσεις σε φάντασμα;
Έχεις την εικόνα του μάτσο άντρα. Τραγουδάς σε κορίτσια".
Λέει "Δεν νομίζω να πιάσει".
Λέω "Δεν βγάζεις δίσκο αν δεν βάλεις αυτό στην αρχή.
Πιστεύω πως αυτό πρέπει να είναι το πρώτο τραγούδι".
Οπότε, έπρεπε να του στείλω μυστικά την ταινία,
για να τη δει ο ίδιος,
και είπα "Βάλε τα τραγούδια σου στον δίσκο.
Θα γεμίσουμε ένα άλμπουμ. Θα είναι το σάουντρακ".
Μετά, του άρεσε η ιδέα.
Δεν είχα δει την ταινία όταν άκουσα το τραγούδι,
ΚΛΑΪΒ ΝΤΕΪΒΙΣ
αλλά εδώ κέρδιζαν όλοι.
Θυμάμαι ότι θέλαμε να κυκλοφορήσει γρήγορα.
Θυμάμαι ότι κυκλοφόρησε το τραγούδι
μία βδομάδα πριν την πρεμιέρα.
Έγινε το νούμερο ένα τραγούδι για το 1984.
Με πήρε ο Κλάιβ τρεις-τέσσερις βδομάδες μετά,
και σκέφτομαι ότι θα μου πει πως ανεβαίνουμε στα τσαρτ.
Και κάνουμε κάτι καλό.
Λέει "Εξαγάγαμε τέσσερα εκατομμύρια δίσκους".
Εξαγωγή. Όχι ό,τι πουλούσαμε στην Αμερική.
Αυτός ο δίσκος έγινε νούμερο ένα σε 52 χώρες ανά τον κόσμο.
Νούμερο ένα ή νούμερο δύο σε 52 χώρες.
Κυκλοφόρησε τον Αύγουστο.
Τον Φεβρουάριο, μου απένειμαν πλακέτα για τα 10 εκατομμύρια πωλήσεις.
Δέκα εκατομμύρια δίσκους για σάουντρακ ως τον Φεβρουάριο,
κι αυτό συνέβη μόλις πέντε ή έξι μήνες μετά.
Δεν ξέρω αν η ταινία ανέβασε το τραγούδι.
ΕΡΝΙ ΧΑΝΤΣΟΝ
Αλλά νομίζω ότι ήταν αλληλένδετα.
Υπάρχει μια τεράστια νοσταλγία για την ταινία.
Κουβαλάει ένα σωρό αναμνήσεις.
Νομίζω πως το κομμάτι θα είχε παραμείνει δημοφιλές
ακόμα κι αν η ταινία δεν είχε κάνει αυτήν την τρομερή επιτυχία,
επειδή είναι αποτελεσματικό.
Αλλά νομίζω ότι υπήρξε μια καλή συνεργασία των δύο.
Αν πιάσεις κάποιον,
ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΦΟΣΤΕΡ
ανεξαρτήτως ηλικίας ή γενιάς,
και ρωτήσεις "Ποιους θα καλέσεις;"
"Γκόστμπαστερς!"
Όλοι γνωρίζουν το τραγούδι.
Για μένα, αυτό το τραγούδι τον καθορίζει λιγότερο.
ΣΤΙΒ ΛΟΥΚΑΘΕΡ
Αναμφίβολα, από όλες του τις συνθέσεις,
δεν θα διάλεγα το "Ghostbusters".
Μάλλον ήταν η μεγαλύτερή του επιτυχία,
αλλά είχε πολλά άλλα τραγούδια, πολλές άλλες επιτυχίες.
Όταν πηγαίνω κάπου, δεν ξέρουν τα άλλα τραγούδια μου.
Τα θεωρούν παλιά μουσική.
Ήταν το όνειρό μου από 18 χρονών.
Ένα αστέρι στη Λεωφόρο Χόλιγουντ.
Ήρθα εδώ με τους γονείς μου στα 17. Και μόνο η ιδέα ότι πήρα αστέρι,
νιώθω ευλογημένος κι ενθουσιασμένος.
Το βλέπω κι είναι σαν να πραγματοποιείται ένα όνειρο.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι έφτασα ως εδώ.
Είναι υπέροχο.
Κι αγαπώ τους φαν μου τόσο πολύ που, ναι,
έρχομαι εδώ τουλάχιστον δύο ή τρεις φορές τον μήνα
για να δείξω την ευγνωμοσύνη μου και να συνειδητοποιήσω
πόσο τυχερός είμαι, το λατρεύω.
Τώρα μιλάτε σωστά. Έτσι μπράβο.
Πώς σε λένε;
-Ποιους θα καλέσεις; -Τους Γκόστμπαστερς!
Ο μπαμπάς μου είναι ο πιο καλός σταρ. Το γουστάρει πολύ.
Δεν θα ακούσεις ιστορίες,
όπως ακούς για άλλους:
"Ζήτησα από τον τάδε αυτόγραφο και μου είπε όχι".
Ο μπαμπάς μου θα διασχίσει κι ωκεανό για σένα.
Παίζει πολύ με το "Είσαι ο τάδε;"
"Ναι, εγώ είμαι".
"Θεέ μου!"
Όταν λέει ότι μ' αρέσει που είμαι διάσημος,
μερικές φορές είναι ενοχλητικό, αλλά μέσα μου
νιώθω ότι όσοι αγόρασαν το προϊόν μου,
είναι σαν αυτούς που αγόρασαν ένα μοντέλο της Ford.
Αν αγοράσεις Ford, ο κύριος Φορντ θα σε συμπαθεί.
Το ίδιο κι εγώ.
Αν αγοράζεις προϊόν μου, με στηρίζεις.
Έχω τον τρόπο ζωής μου επειδή απολαμβάνετε και στηρίζετε το προϊόν μου.
Οπότε, νιώθω υπόχρεος σε όσους
υποβοηθούν τον σκοπό μου.
Είμαι ενθουσιασμένος που έχουμε μαζί μας τον κύριο Ρέι Πάρκερ Τζούνιορ.
Χειροκροτήστε τον Ρέι.
-Θεέ μου, πόσα παιδιά. -Δεν ξέρω πώς θα περάσεις.
Δεν ξέρω καν πώς θα φτάσω.
Πρώτα, όμως, βγάζω μια-δυο σέλφι.
Ναι, παιδιά, μαζευτείτε.
Χαιρετήστε.
Κοίτα πόσες κιθάρες. Απίστευτο.
Στο σχολείο μου είχαμε μόνο κλαρινέτα και φλάουτα.
Τους λέω "Έχετε κιθάρες και ντραμς και ροκάρετε!"
Πραγματοποιήθηκε το όνειρό μου.
Όταν ήμουν μικρός, ήθελα κιθάρες στην τάξη.
Το σκέφτηκα καθώς ερχόμουν κι είπα:
"Τι να πω στα παιδιά που δεν θα τα κουράσει;"
Μη φοβάστε να ζήσετε τη ζωή σας.
Δούλεψα σκληρά όπως ο μπαμπάς μου.
Μου πρόσφερε τα πάντα από την πρώτη μέρα.
Τότε μου είπε "Γιε μου, μαζεύω λεφτά για τις σπουδές σου
πριν ακόμα γεννηθείς",
για να είμαι ο πρώτος στην οικογένεια που έβγαλε κολέγιο.
Είπα τα άσχημα νέα στον πατέρα μου:
"Μπαμπά, δεν θέλω να πάω στο κολέγιο. Μπήκα, αλλά θα το παρατήσω
για να περιοδεύσω με ροκ συγκρότημα.
Θα περιοδεύσω με τους Rolling Stones ή τον Στίβι Γουόντερ".
Το θεωρούσα καλύτερη ιδέα, κι ακόμα πιστεύω ότι ήταν.
Το θέμα είναι ότι του ράγισα την καρδιά
όταν του γκρέμισα τα όνειρα.
Τα είχε από πριν γεννηθώ.
Αλλά μη φοβάστε να ζήσετε. Μην πάτε στο σχολείο και πείτε:
"Η εναλλακτική μου είναι να γίνω γραμματέας",
γιατί θα καταλήξεις γραμματέας.
Αν θες να γίνεις ροκ σταρ, πρέπει να τα δώσεις όλα.
Και το μόνο που φοβόμουν ως παιδί
ήταν μη φτάσω 40 ή 50 χρονών χωρίς να το έχω προσπαθήσει.
Ο πατέρας μου με ήθελε υπάλληλο γραφείου.
Για εκείνον, ήταν το όνειρό του,
και το δικό μου όνειρο δεν ήταν αυτό.
Δεν ήθελα δουλειά γραφείου.
Δεν ήθελα να σχεδιάζω ανταλλακτικά, να φτιάχνω αμάξια.
Ήθελα να τα οδηγώ.
Κάποια μέρα, όταν μεγαλώσετε,
και δεν έχετε προσπαθήσει για τα όνειρά σας,
είναι ό,τι χειρότερο θα μπορούσε να συμβεί.
Αν δοκίμαζες, και δεν πραγματοποιούνταν,
τουλάχιστον προσπάθησες.
Και θα κοιμάσαι ήσυχος τα βράδια,
αλλά είναι άσχημο να μην προσπαθήσεις καθόλου.
Βλέπω πολλά ταλαντούχα άτομα.
Θα παρακολουθώ τα Grammy σε λίγα χρόνια.
Υπήρχε κάτι πολύ ιδιαίτερο που...
Ναι, φέραμε ένα δωράκι.
Θες να πας εκεί και να τους δείξεις τι έφερες;
Ένα δωράκι. Ορίστε, πιάσ' τη.
-Είστε έτοιμοι; -Ναι!
Είστε έτοιμοι;
Ευχαρίστησή μου.
Παιδιά, δεν έχετε δικαιολογία τώρα.
Καμιά δικαιολογία, έτσι;
Τα παιδιά τα σπάνε. Είναι νωρίς το πρωί.
Έχω ξεσηκωθεί κι ενθουσιαστεί.
Είδα κάπου 25-30 παιδιά να τρελαίνονται
και να παίζουν φοβερή μουσική.
Κοίταζαν τις κιθάρες και τα χρώματα,
και μου θύμισε το πώς ένιωθα
όταν αγόρασα την πρώτη μου κιθάρα Kingston.
Και τώρα βλέπεις το καθένα τους
να επιλέγει ποια του αρέσει.
Κοιτάζει ένας την πορτοκαλί κιθάρα και λέει:
"Εδώ είμαι, στην πορτοκαλί".
Μετά βλέπεις έναν άλλον με την καραμέλα.
"Έτσι είμαι εγώ, έτσι μ' αρέσει".
Ελπίζω να τους ξυπνήσει, να τους εμπνεύσει.
Κι όπως έλεγε ο πατέρας μου,
του άρεσε να παίζω κιθάρα,
γιατί έκανα κάτι θετικό.
Αν ξοδεύω χρόνο κάνοντας κάτι θετικό,
δεν ασχολούμαι με κάτι αρνητικό.
Είναι πολύ εύκολο τραγούδι.
Όταν λέω "Ποιους θα καλέσεις;"
Εσείς λέτε...
Τους Γκόστμπαστερς.
Αλλά με περισσότερο ενθουσιασμό,
πολλή ενέργεια, σαν να περνάτε καλά.
Αλλιώς ο δίσκος δεν θα γίνει επιτυχία.
Εντάξει, πάμε.
Πάμε, τραγουδήστε.
Αν δεις κάτι περίεργο Στη γειτονιά σου
Ποιους θα καλέσεις;
Τους Γκόστμπαστερς
Έτσι μ' αρέσει.
Αν κάτι περίεργο συμβεί Και τα μαντάτα είναι κακά
Πες μου, ποιους θα καλέσεις;
Τους Γκόστμπαστερς
Αν βαριέμαι το "Ghostbusters";
Βαριέμαι το "Ποιους θα καλέσεις;"
Βαριέμαι το "Δεν φοβάμαι κανένα φάντασμα";
Βαριέμαι το "Γουστάρω να τα τσακώνω";
Βαριέμαι το "Δεν άκουσα";
Βαριέμαι το...
Όχι! Πλάκα μου κάνεις;
Είναι σαν να έχεις πιάσει όλους τους αριθμούς στο τζάκποτ του Λόττο.
Θα επέστρεφες το δελτίο που κέρδισε;
Αυτό ρωτάω.
Το "Ghostbusters" είναι η μεγαλύτερη ευλογία στον κόσμο.
Νομίζω πως είναι ό,τι καλύτερο θα μπορούσε να συμβεί.
Όλοι το ξέρουν το "Ghostbusters"
και σου φέρνει το χαμόγελο στα χείλη.
Όταν λένε Ρέι Πάρκερ Τζούνιορ,
όλοι κάνουν το ίδιο.
"Ποιους θα καλέσεις;
Συγγνώμη, κακώς το είπα αυτό".
Αυτό κάνουν κι εγώ λέω "Δεν έχω κανένα πρόβλημα. Εγώ είμαι".
Ποιους θα καλέσεις;
Ω, ναι
Πάμε.
Είμαι ερωτευμένος
Με την άλλη γυναίκα
Η ζωή μου ήταν ωραία
Ώσπου με ξετρέλανε
Είμαι ένας τύπος απλός
Παίζω και λίγο στα κρυφά
Ποτέ δεν φαντάστηκα ότι θα κατέληγε κάπου
Ποτέ δεν γνώρισα κοπέλα Με τόσο σκληρή αγάπη
Ποιος θα πίστευε Ότι η ξεπέτα της μιας βραδιάς
Θα μπορούσε να καταλήξει Σε ένα καυτό ειδύλλιο