Bakın, buraya çok gelen bir kişi var.
O adamı çok severim.
O...
O sadece... Evet, seksidir, söylemenize gerek yok.
Sadece yakışıklı değil, şu kadarcık da yeteneklidir...
...ama onu çok iyi kullanır.
Yani, azıcık yeteneği olan bir adam için aldı yürüdü.
Hayır, aslında, cidden, yazar, yapımcılık yapar...
...düzenleme yapar ve tüm enstrümanları çalar.
Şarkı söyler, her şeyi yapar, tek kişilik bir müzik grubudur.
Ray Parker Jr'dan bahsediyoruz.
İnsanlar, sabah kalkıp "Hayalet Avcıları"nı yazıp...
...yatağa döndüğümü düşünüyor.
Ondan önce çok şey oldu hâlbuki.
En başından başlayalım.
Detroit, Michigan'da büyüdüm, bundan da gurur duyuyorum...
...çünkü 1960 ve 1970'lerde Detroit fırsatlar diyarıydı.
Motown mahallemizin havasını değiştirmişti ve etkileri silinemezdi.
Mahalledeki tüm ebeveynler... Mahallemiz tek vücuttu.
Hata yaparsan mahalledeki herhangi bir anne ya da babadan...
...dayak yiyebilirdin.
Sanki tüm anne babalar iyi insanlardı.
Tüm insanlar iyi insanlardı.
Dünyanın en iyi anne babasına sahiptim.
Babam elleriyle iş yapan bir mavi yakalıydı.
Fabrikada çalışıyordu.
Üniversiteyi bitirip...
...ailenin ilk beyaz yaka çalışanı olmamı çok istiyordu.
Benim için kurduğu hayal buydu.
Benim hayalim bu değildi.
Aşağı yukarı on yaşındayken...
...The Ed Sullivan Show'da, Lovin' Spoonful'u izledim.
Sihre inanıyor musun
Bir genç kızın kalbindeki
Elektrikli gitar ilgimi çekti.
Gördüğüm en harika şey olduğunu düşündüm.
Aklımı başımdan aldı, sesini sevdim.
Elektrikliydi ve benim için yeni yüzyıla geçmek demekti.
Beni çok heyecanlandırmıştı. Dedim ki, "Tamam, kendimi gösterebilirim."
O zamandan beri gitar çalıyorum.
Hayatımı tümden değiştiren mentörüm.
Öğretmenim Alfred T. Kirby.
Alfred T. Kirby, kenar mahalledeki uzun, beyaz adamdı.
Oraya nasıl gelmiş, bilmem.
Ama okulda merkezdeydi.
Bay Kirby benim için bir müzik grubunun adını "The Stringrays" koydu.
Bu grupta en iyi arkadaşlarım vardı...
...Nathan Watts ile Ollie Brown.
Ollie davul çalardı, Nathan da trompet.
Ollie ile Nathan kazık yediklerinin farkında değillerdi.
Anlıyor musun? Grubun lideri bendim. Benim grubumdu.
Adı, The Stringrays'di
ÇOCUKLUK ARKADAŞI
The Stringrays.
ÇOCUKLUK ARKADAŞI
Adını gizlice iliştirdiğini fark etmemiştim.
Ama o benim kardeşimdir.
Okul Aile Birliği buluşmalarında çaldık...
...yetimhanelerde...
...ve yerel gösteriler yaptık, revaçtaydık.
İnsanlar bizi sevimli buluyordu.
Kısa bir süre sonra, bisiklete biniyordum ve biraz hızlı gidiyordum.
Sanırım şu beşli, kavisli selesi olanlardandı.
Beş vitesli Huffy bisikletlerinden.
Sürüyorum, çok havalı görünüyorum...
...ayağımı dışarı çıkardım ve kaldırıma çarptım...
...bacağım döndü ve kırıldı ve belimden ayak parmaklarıma dek...
...alçıya alındım.
Böylece günde en az 12 saat gitar çalmaya başladım...
...bir buçuk yıl boyunca her gün...
...ve böylelikle 10 bin saatlik gitar çalma deneyimimi tamamladım.
Ray'le tanıştığımda bir grubum vardı...
...adı Dynasonics'ti ve yeni davulcumuz Ollie Brown'du.
Dedi ki, "Bir arkadaşım var, harikadır. Onu almalısın."
"Tabii, gidip onu dinlerim." dedim.
"Telefonda dinle." dedi.
ÇOCUKLUK ARKADAŞI
Temptations, "I'm Losing You"yu çıkartmıştı...
...ve Ray telefonda tüm gitar partisyonlarını çaldı.
Öyle iyiydi ki, "İşe alındığını söyle." dedim.
Sylvester'ın grubu daha sofistikeydi.
Grubunda akor vardı...
...tam Ray Charles'ın çalacağı tarz bir elektrikli Wurlitzer piyano.
Müthiş bir şeydi, hiç öyle bir ses duymamıştık...
...ve ben, "Sesi plak gibi." diyordum.
Şimdi grubun sevmediğim yanını anlatayım.
Sylvester, gümüşi takım ve beyaz gömleklerle çalmamızı istiyordu...
...ama 14 yaşında falandık, gümüşi takımları niye giyiyorduk?
O, çok güzel göründüğünü düşünüyordu.
Onu bugün görseniz hâlâ öyledir.
Bu arada, o, Michael Jackson'ın grup lideriydi...
...ta ki Michael, onu kravatlı takım içinde görene dek...
...ve onu oracıkta işten kovdu.
Müzik kusursuzdu, kravatla takımı sevmemişti.
Ray'le çalışmaya öyle başladık.
Bunca yıl sonra bile...
...olağanüstü gitaristlerle, onlarca yıl çalıştıktan sonra bile...
...Ray...
...benim ilk tercihimdir.
13 yaşımdayken...
...Billy Henderson beni The Spinners için seçmelere çağırdı.
Çok yazık Adamlarına böyle dalga geçmen
Motown, hadi bakalım.
Fırsatlar, Motown vardı, Holland-Dozier-Holland vardı...
...Stax vardı.
Haftanın herhangi bir gecesi gidilebilecek kulüpler vardı.
14, 15 yaşındaysan annenle babanla gidebilirdin.
Bir gecede altı, yedi grup izleyebilirdin.
Latin Quarter'da sahne almıştım ve Hamilton Bohannon...
...geldi ve beni dinledi.
Ray Parker'la tanıştım.
MOTOWN GRUP LİDERİ
14 yaşındaydı.
Bir gece şu kulübe gittim.
Bir çocuğun gitar çaldığını gördüm.
Kendimi tanıttım, "Ben Bohannon, Motown'ın grup lideriyim...
...ve çalışını beğendim."
Hamilton Bohannon, Motown'ın davulcusuydu...
...aynı zamanda da lideriydi...
...tüm Motown parçalarının orkestrasyonunu o yapardı.
Çalışını duydum ve ilgimi çekti.
Öylesine değil, kulağımı dört açtım.
Beni kenara çekip şöyle dedi.
"Gel bizimle çal. Büyük bir grupla, ben Motown grup lideriyim."
O şekil, bense "Bu da kim?" diye düşündüm.
"Neden bahsediyor?"
"Çalışın hoşuma gitti, büyüklerle çalabilir misin?" dedi.
Evimize gelip uyuşturucu ve içki olmayacağına dair...
...annemleri temin etti.
Annemler yapamadığında gelip beni evden kendi aldı...
...ve eve kendi götürdü.
Anne ve babasının bana güvenmelerini istedim.
Onun yakın bir akrabası gibi oldum.
20 Grand'deki gruba böyle girdim.
Gladys Knight birlikte çaldığımız ilk gruptu...
...Parliament de öyle, orada George Clinton şarkı söylüyordu...
Sadece aşkına tanıklık etmek istiyorum...
Bu, Funkadelic olmadan önceki Parliament.
The Funk Brothers'la çalıştım...
...James Jamerson'la, The Temptations'la, Smoker Robinson'la, Marvin Gaye ile.
Büyüdüğüm mahallede beyazları sadece TV'de görürdük.
Cidden, beyazların sadece TV'nin içinde olduğunu sanırdım.
Çok ayrıştırılmış bir mahallede yaşıyorduk...
...orada beyazları görmezdin.
Parseli dönüp komşulara baktığında...
...hepsi siyahiydi.
Kulüplerde herkes siyahiydi.
TV'yi açtığında herkes beyazdı.
Tek bildiğimiz buydu.
Çok ayrıştırılmıştı.
Bazı sınırları geçemezdin.
Benton Limanı'nın yanındaki şehir Fair Plain'di.
AKTÖR / HAYALET AVCILARI
Hava karardıktan sonra siyahiler Fair Plain'e giremezdi.
Orada yakalanırsan polis seni durdururdu yada daha kötüsü olurdu.
Entegre olmuş bir liseye gittim...
...ama siyahilerin oraya gitmeye hakkı vardı, o kadar.
Siyahileri ayırıyorlardı.
Beyaz çocuklardan farklı bir sistemdeydik.
Amerika'nın özgürlükten çok bahsettiği ama bunu sergilemediği bir zamanda...
...büyüdük.
Bin dokuz yüz...
Tanrım, 1967'de, sanırım 13 yaşındaydım.
Babamın bir sürat motoru vardı, küçük bir geziye çıkmıştık.
Tatlı su levreği severim, balık tutmak için...
...onu Erie Gölü'ne götürüyorduk.
İlk kez o zaman "İsyan" kelimesini duydum.
Neden bahsettiğini bilmiyordum.
Ama Dexter Bulvarı'na varınca dedi ki:
"Dönmeliyiz. İsyan var."
"İsyan ne ki?" diye düşündüm.
Bu yıl ciddi bir kentsel, ırksal şiddet hareketiyle...
...dört gün süren isyan, yağmacılık ve kundaklama Detroit'isarstı.
Evler parsel parsel cehenneme döndü.
En az 36 ölü, 2.000'den fazla yaralı var...
...ve hasar yarım milyarı geçti.
Vali Romney olağanüstü hâl ilan etti.
Her yerde yangın vardı. Sokaklarda tanklar vardı.
Gittiğimiz lise, Ulusal Muhafız Teşkilatı'nın üssü olmuştu.
Orası en fazla on parsel ileridedir.
Daha 14, 15 yaşında olan bir çocuk için çok zordu yani.
İnanılmazdı işte.
Ama Tanrı'ya şükür bitti.
Yani, gerçekten...
İsyanın tam ortasındaydım, alevleri görebiliyordum.
Ulusal Muhafızları sokaklarda gördüm.
Bizim mahallelerimizdi bunlar.
Şöyle söyleyeyim, eve döndüm sonra arabaları gördüm...
...üstü açık arabalar kanepelerle gidiyor ve yağmacılık başladı...
...yağmacılık nedir, bilmiyordum.
TV seyrettik, insanlar binaların camlarına şişeler atıp...
...binaları yakıyordu.
Evimden de şöyle direkt yukarı bakıp...
...yangını yukarıda görebiliyordun.
Ama benzin istasyonu, bilemiyorum, iki, üç parsel uzaktaydı.
Yani olanlar inanılmazdı...
...ölesiye korkmuştum, dünyanın sonunun geldiğini sandım...
...çünkü doğduğumdan beri öyle bir şey görmemiştim.
Ve o zaman şehri gerçekten mahvetti.
Yani, her şey paramparça olmuştu.
Haftalar sonra okula yürürken...
...alışveriş yaptığımız dükkânlar...
...hepsi yanmıştı, yanıp kül olmuştu.
Camların hepsi kırılmış ve dükkânlardaki her şey alınmıştı.
Hayatımda çok ama çok korktuğum bir zamandı.
Yapabildiğim tek şey eve gidip gitarımı çalmaktı.
Cass Tech Lisesi'ne gidiyordum ve otobüs durağındaydım.
Yanımda kitaplarım var ve Cass Tech'e gidiyorum.
Her sabah aynı otobüse biniyorum.
Dört, beş polis çıkıp geldi, silahlarını doğrultup dur dediler.
"Tanrım, aman Tanrım, birinin başı dertte," diyorum.
Etrafa bakınıyorum. Otobüse binmek üzereyim.
Ne oluyor diye bakınıyorum...
...ama aslında silahlarını bana doğrultmuşlar.
Beni yakalayıp, bir geçite götürdüler.
Kimse hiçbir şey demedi ve bunu hiç unutamam.
Bunu şimdi yapsalar kollarım kırılırdı.
Ama o zaman, kollarımı şöyle yapıp...
...arabanın üstünde, beni havaya kaldırdılar.
Ve diğer üç, dört adam bana yumruk atıyorlardı.
Muhtemelen hayatımda gerçekten şunu düşündüğüm an budur:
"Her şey bitti. Bu işten canlı çıkamazsın."
En iyi arkadaşım Nathan Watts, Stevie Wonder'ın grup lideri.
Annesi arka taraftaki verandaya çıktı...
...ve bir halıyı temizliyordu.
Tanrı'nın merhameti o anda geldi.
Tesadüfen halıyı temizliyordu ve gözlerini kaldırdı...
...direkt aşağıya baktı ve dövüldüğümü gördü.
Ve şöyle dedi: "Hey, o iyi bir çocuktur. Ne yapıyorsunuz?"
Ona şöyle bir baktılar, hiçbir şey söylemediler.
Beni dövmeyi de tutmayı da bıraktılar.
Bir süre yerde yattım.
Kimse bana bunu niye yaptıklarını söylemedi.
Tutuklanmamıştım.
Bana ne yaptığımı hiç söylemediler.
Sadece beni geçide çekip dövmeye başladılar.
Yani...
Tanrım, bu olay şeyi öldürdü...
Spor ve birkaç alışkanlığımı öldürdü.
Ama sanırım her şey gibi, bunun da olumlu bir etkisi oldu...
...evimde kalıp gitarımı çalmayı istememe neden oldu.
Ve bir gün yeterince iyi gitar çalabilirsem...
...çıkış yolum bu olacaktı.
Bu delilikten çıkış yolum yani.
Bohannon beni Marvin Gaye'le tanıştırdı...
...ve 15 yaşımda, Marvin Gaye'le kayıt seanslarına başladım.
O kayıt seansları gündüz vaktiydi.
Okulla çakışıyordu.
Marvin Gaye kayıtları için çok çaldım.
Ama hatırımda en çok kalan Oakland Coliseum'daki canlı albümdü.
Teşekkürler.
Hatırladığım şu, "Distant Lover"la başlamıştık.
Ve birden, gitarımı neredeyse düşürecektim...
...çığlıklar o kadar yükseldi ki.
Seyircide mikrofon yoktu.
Ama kayıtta gitar, davul ve bas mikrofonlarından...
...seyircilerin çığlıkları duyuluyor.
"Distant Lover" dediğinde...
...ve sözlere girmeden bir süre geçiyor...
...çığlıklar inanılmaz derecede yükseldi.
Rolling Stones konserinde o kadar çığlık atılmaz.
Ne öncesinde ne sonrasında böyle bir şey duymadım.
Uzaktaki aşkım
Holland-Dozier-Holland'ın...
...Invictus markasıyla piyanist olarak başladım.
Oraya girince Ray'i de almak istedim.
Holland-Dozier-Holland'ı tanımayanlar için...
..."Stop in the Name of Love"ı, "Sugar Pie Honey Bunch"ı yazdılar...
...ve başka birçok şeyi, o yüzden bu çok büyük bir şeydi.
Her gün evde kalır ve birinin hasta olmasını umardım...
...Sylvester adımı verip Ray'i arayın desin diye.
Ray'in farkına varmamızı ilk McKinley Jackson sağladı.
McKinley Jackson aranjördü.
İlk sorularım şunlardı, nelerde bulunmuş?
Nereli? Ve onu nasıl tutabiliriz?
Holland-Dozier-Holland, Motown'ı yeni bırakmıştı...
...ve Invictus Records ve Hot Wax Records adında bir şirket kurmuştu.
Onlara yeni kan getirmeye çalışıyordum ve onlardan biri Ray'di.
15 yaşındayım, Robert White'ın ve Eddie Willis'in yeni ayrıldığı...
...Holland-Dozier-Holland'a geliyorum.
Ve işte şu genç delikanlı, şurada biraz tüyüm çıkmış...
...afro'yum ve hiç de işimi biliyormuş gibigörünmüyorum.
Dediler ki: "Sen kimi getirdin buraya?"
Küçük çocuğun içeri geldiğini görünce...
Dediler ki: "Umarız çalabiliyordur, yoksa günah bizden gitti."
Yanında küçük bir amfi getirmiş, girip çalmaya başladı.
Şey gibiydi...
MÜHENDİS
İşte bu kadar.
Çalmaya başladı ve iyi çalıyordu. Gerçekten, şoke olmuştum.
O şarkının adını unutamam:
"Everything Good is Bad, Everything Bad is Good."
McKinley bana wah pedallı bir gitar verdi...
...sonra başka gitarlar ve işimiz bittiğinde...
...aynı kayıtta iki ya da üç gitar vardı.
Kendi kendime onları fethettim dedim.
Dört gitarı üst üste kaydetti, beni beğenmese...
...oradan çoktan çıkardım.
Ondan sonra tarih yazdık.
İcra etti ve çok iyi icra etti.
Anlaştık ve sonra tüm kayıtlarını ben yaptım.
HOLLAND-DOZIER-HOLLAND, RAY PARKER JR İLE
Honey Cone gibi grupları vardı:
"Put it in the Want Ads," Laura Lee, "If You Can Beat Me Rockin',
You Can Have My Chair." Freda Payne, "Bring the Boys Back Home."
Chairmen of the Board, "Patches."
Hepsini ben çaldım...
...ve tüm bölümleri sevdim, harikaydı.
15 yaşında, haftada 350 dolar ücretle sürekli bir programda sahne alıyordum.
Yahudi Bar Mitzvahları ve düğünler etkinlik başına 35 dolardı.
Sonra farklı stüdyolarda haftada iki kayıt yapıyordum...
...üç saate 90 dolar alıyordum.
Yani haftada 600 - 700 dolar kazanıyordum.
Öyle bir noktaya geldi ki, onu dinleyen herkes kayıt seanslarında onu istiyordu.
O kadar iyi çalıyordu.
O kadar iyi çalıyor, iyiydi demem çünkü hâlâ öyle.
Detroit'te başıma gelen her şey...
...bazı kötü şeyler de oldu ama Detroit hâlâ favorimdir...
...çünkü fırsatlar diyarıydı.
Bir gece Stevie Wonder'ı arayıp şöyle dedim:
"Gitarını duymalısın. Adı Ray Parker."
Ve Stevie Wonder'a Ray Parker'ın telefonunu verdim.
Ray Parker Jr ile mi görüşüyorum? Ben Stevie Wonder.
Tamam, Music of My Mind favori plağımdır.
Arabama koyar, onu dinlerken etrafta dolanırdım.
Çok ünlü biri ya da hayran olduğun biri...
...seni ararsa...
...aklına ilk gelecek şey arkadaşlarının şaka yaptığıdır.
Yalnız biraz geri gidelim.
Stevie Wonder aradığında onu görmezden gelemezsin.
Stevie Wonder'ın beni aradığına inanmadım...
Hadi ama. Stevie Wonder mı? Beni mi arayacak? Neden bahsediyoruz?
Evde Detroit'te oturuyorum, telefon çalıyor...
...Stevie Wonder telefonda.
Telefonu açtım ve kapattım. Gerçekten.
Arkadaşlarımdan biri falan dedim.
Ve geri aradı. Çok ısrarcıydı, geri aradı.
Yine kapattım, sanırım üçüncü sefer söylememem gereken...
...şeyler söyledim, belki altı harfli sözcükler ve kapattım.
Dalga geçtiğini sandım, sorun yok.
O da benim dalga geçtiğimi sanmış, geri aradım...
...çünkü çalmasını çok istiyordum...
...ve yeteneği beni heyecanlandırmıştı.
O yüzden yeniden aradım ve bana inandı.
Dedim ki, "Ben Stevie, oyun oynamıyorum.
Telefonu yine kapatırsan seni döverim.
Detroit'te benim de tanıdıklarım var."
Açıkça şunu söylediğini hatırlıyorum:
"Bak, iletişim kuramıyoruz."
Dedi ki, "Dur. Sana bir şey çalmak istiyorum."
"Superstition"ın ritim kaydını çaldı.
"Superstition"ın nasıl olduğunu hatırlarsan, davullar şöyledir...
Sonra da Moog Bas ve Clavinet'in girişini duydum.
Birden Tanrım dedim...
...Stevie Wonder'la takılıyormuşum, burada ne işim var?
Hadi ama.
Dedi ki, "Seçmeye girmene gerek yok.
Los Angeles'a gidip Talking Book albümünü yapacağız...
...sonra The Rolling Stones'la tura çıkacağız."
O andan itibaren her şey değişti.
Bu, 18 yaşımdayken Stevie Wonder'la Susam Sokağı'nda gitar çalışım.
"Superstition"ı çalıyoruz.
Bu bir klasik ve Susam Sokağı'ndayız...
...çocukken seyrederdim, Minik Kuş...
...ve diğer ünlü karakterler orada.
Bundan hemen sonra, The Rolling Stones'la tura çıktık.
Hiç böyle bir şey görmemiştim.
İnsanlar çığlık çığlığaydı. Burada ne oluyor diyordum.
Ben Detroitli bir çocuğum, buraya nasıl geldik?
Kayıt seanslarında duyduğum, Ray'in hep çaldığı bir tema vardı.
Onu bir şarkıda çalmasını istedim.
"Maybe Your Baby"de.
"Maybe Your Baby" ile acayip başarılı oldu.
Duyduğum en müthiş şarkıydı.
Şunlar var...
Yani, hayatımda başka insanlardan ya da çalıştığım...
...hiçbir kayıtta duymadığım sesler.
Yani yepyeni bir deneyim. Ne yapacağız?
Ritim duygusu inanılmazdı.
Yani, hangi müzisyen olursa olsun ona ayak uydurur...
...çalan başka gitaristler varsa onlara da.
Aslında, ritim yeteneğiyle, her şeyi bir araya getirecek...
...o yapışkanı yaratırdı.
Senkopları ve istediğim şeyleri takip ederdi.
Düşüncelerimi duyar gibiydi.
...başka planlar yaptım
Beni biraz endişelendiriyor
Ve ben
Belki senin bebeğinim Başka planlar yaptım
Evet
Stevie, grup üyelerini ailesi gibi görürdü.
Hepimizi alıp kendi sahnesine koydu, bu inanılmaz bir başarıydı...
...o yüzden kimsenin ayrılmasını sevmezdi çünkü bu, bir aile üyesinin...
..."Klandan ayrılıyorum." demesi gibiydi.
Stevie ile 45 yıldır çalışıyorum.
Kırk beş yıl Bay Wonder.
Wonder okulundan çıktığın zaman...
...müzik ve nasıl şarkı yapılacağı hakkında çok şey bilirsin.
Ray, Stevie ile çalışana dek nasıl şarkı yapıldığını...
...bilmediğini söyleyecektir.
Stevie ona her şeyi öğretti.
Şarkı yazmayı bana Stevie öğretti.
Beni stüdyoya aldı, parasını ödedi...
...şarkılarımı kaydetti, düetlerde benimle söyledi...
...nasıl olduğunu göstermek için müziğimi aranje etti.
Düşünüyorum, gruptan niye ayrıldım?
Sanırım gruptan ayrıldığım için bana hâlâ biraz kızgın.
O zaman New York'ta yaşıyoruz, ben güneşli Kaliforniya'ya...
...gitmek istedim.
Müzik işinin Kaliforniya'da olduğunu düşündüm ve gitmek istedim.
Ayrılacağımı ona söyledim.
Hatırlıyorum da, askeriyeden çıkmış gibi bir yol menajerimiz vardı...
..."Gruptan ayrılmıyorsun, herkes mutlu, sus." demişti.
Aslında bir noktada grupta neredeyse...
...rehin tutuluyor gibiydim.
Teksas, Corpus Christi'yi de hatırlıyorum, havaalanında kanepede uyumuştum.
"Kaçıyorum," dedim kendi kendime.
Bir yıldız olmak istedi ve bunu başardı.
Onunla gurur duyuyorum.
Stevie kızdı mı?
Benimle kayıt yapmasını istedim...
...ama öyle olmaması gerekiyormuş.
O yüzden o kendi yoluna gitti ve harikaydı.
Onun adına mutluyum.
Başarısına memnun oldum.
Kaliforniya'ya gidebilirsem başarılı olurum diye...
...bir inancım vardı.
Herkes böyle der.
Yani, Hollywood'a gidip yıldız olacağım.
Ama biri bunu yapabilmeli, ben de şansımın orada olduğunu düşündüm.
The Record Plant ya da benzer stüdyolara gidip...
...o çok popüler bir stüdyoydu...
...gitarımı bir elime, amfimi diğer elime alır...
...her sabah o stüdyoların önünde oturur...
...gitarımla kapılarını kapatırdım.
İçeri girmek istiyorsanız...
...konuşalım veya çalışımı dinleyin.
Ray'le tanıştığımda çok gençti. 19 yaşındaydı.
EĞLENCE HUKUKU AVUKATI
Bu işten anlayan biri olduğu...
...çok belliydi.
Müzik işinde yaratıcı bir kişi olarak başarıyı yakalamak için...
...iki şey gerekir. Biri yetenek, diğeri istek.
Ray, yetenekle isteğin müthiş bir kombinasyonuna sahipti.
Çok yaygaracıydım...
...insanlara şöyle derdim:
"Gitar çalmama veya 20 dakika boyunca konuşmama izin verirseniz...
...istediğinizi alırsınız...
...ya da birkaç dakikalığına gitar çalarım, dinlersiniz...
...ve yakanızdan düşerim."
Çoğu kişi bakıp şöyle derdi:
"Vay canına, on saniyede, onunla konuşmayacağım."
Los Angeles'ta kariyerimi en çok etkileyen ana kişi...
...herkesten daha çok etkileyen Gene Page'di.
Beni kayıt dünyasına sokup gerçekten işe başlamamı sağladı.
Gene bir numaralı aranjördü.
Her şeyi yapmış, The Righteous Brothers'ın...
..."You Lost That Lovin' Feeling"inden...
...Barry White'ın işlerine...
...orkestrasyonu olan Lionel Richie'nin işlerine...
...Elton John'un kayıtlarına dek.
En büyük enstrümantal olan...
..."Love's Theme"deki yaylılarla üflemelileri yazmış.
Glen Campbell, Gene Page'le stüdyodaki bir gitaristti.
Glen Campbell kendine TV programı yaptı.
Bunun benim çıkarıma olacağını kim bilebilirdi ama bana yer açtı.
Gene Page beni Barry White'ın kayıt seansına davet etti.
Barry'nin çok arkada, çok yüksek sesle bir şarkı söylediğini hatırlıyorum...
...önünde de bir tren düdüğü vardı.
Detroitli olduğum için...
...kayıt cihazına gittim.
Hoparlörlerden çok yüksek ses geliyordu, eğleniyorlardı.
Aklıma şarkı için bir fikir gelmişti...
...o yüzden kayıt cihazına gidip stop butonuna bastım...
...ve müzik durdu.
Barry "Ne halt ediyorsun?" dedi.
"Affedersiniz Bay White, bu harika bir şarkı ama bir fikrim var," dedim.
Ve ne gördüğünü bilmiyorum ama bakıp şöyle dedi:
"O zaman kaldır kıçını da çal şunu," dedi.
Melodiyi çalmaya başladım, beğendi.
Durdum çünkü şöyle düşündüm:
"Teypi geri sarın, başından çalayım."
Bana "Devam et," dedi.
Sonuçta kayıtta bir boşluk var...
...bir buçuk ölçüde hiç gitar çalınmıyor.
Bu, bana "devam et," deyip butona bastığı yer.
Hemen devam ettim, kayda girdi. Çok iyi arkadaş olduk.
Barry White'ın menajeri üst katımda yaşıyordu.
Beyaz Mark VII arabasını çekti...
...ev kapısına açılan bahçe kapısının önüne park etti...
...çünkü o Barry White'tı.
Sokağa park edecek değil...
...neresi rahatsa oraya park edecek.
Arabadan çıktı, onu gördüm.
Koşup arabama bindim, arabayı döndürdüm...
...çünkü ona bir şarkı çalmak istiyordum. Ama maalesef...
...arabası fazla yakın park etmişti, ana kapıyı tetikledim...
...ana kapı arabasını kaldırdı...
...sonra ana kapı arabasının üstüne düştü...
...ana kapı binadan ayrılıp düştü...
..."Sağ ol Ray, ihtiyacım olan buydu," dedi.
Ben de, "Üzgünüm ama şarkımı dinlemelisin," dedim.
Bundan sonra onu arabada oturttuğuma inanabiliyor musun?
Beni yumruklayabilirdi, değil mi?
Onu arabada oturttum, şarkımı çaldım.
Şarkıyı eve götürüp ona güfte yazdı...
...ve o şarkı, "You See The Trouble With Me"dir.
Tüm dünyada iki kez bir numara oldu.
Altı, yedi milyon plak sattık.
Barry White'ın albümünde benim şarkılarımdan birine ihtiyacı yoktu.
Hem de hiç ihtiyacı yoktu. O zamanlar...
...en iyi satan sanatçıydı.
Barry başkasının şarkısını istemezdi...
...ama Ray için bir istisna yaptı ve bu bir hit oldu.
En çok kimden etkilendin? Kim...
Kaliforniya'daki bir adamdan, Barry White'tan.
Sahi mi? Buraya geldiğin zaman mı? Onun çalışmalarını izleyerek ne öğrendin?
Stüdyo müzisyeniydin.
Çalışma hızını sevdim, bir günde üç hit yaptı.
Ben de öyle yapmaya çalışıyorum. Henüz başaramadım.
Barry White farklı çalışıyordu.
Dedi ki: "Size üç kat para ödeyeceğim...
...ama sekiz şarkı yapmanızı istiyorum.
12 saatte ya da üç saatte yapıp gidebilirsiniz.
Umurumda değil. Aynı parayı alacaksınız.
Ayırdığım para burada."
Böylece bir günde şunları yaptık: "You're My First, Last And Everything"...
..."Can't Get Enough of Your Love"...
...ve "Love's Theme" hepsini aynı gün yaptık.
Aynı günde yaptık.
MÜZİK YAPIMCISI/MÜZİSYEN
Ray'le ne zaman tanıştığımı hatırlamıyorum ama şehre ve müzik dünyasına...
...bir kasırga gibi geldi.
STÜDYO GİTARİSTİ/MÜZİK YAPIMCISI
Stüdyonun baş gitaristi olmayı başarmıştım.
Bir gün bir kayıt seansına girdim...
...ve yanımda bir adam oturuyordu.
"Umarım bu adam iyidir," diye düşündüm.
Bir denemeden sonra o adamın...
...gördüğüm en iyi ritim gitaristi olduğunu anlamıştım.
GİTARİST
Ray yaşayan en iyi ritim gitaristidir.
O... O çok esaslıdır.
Sahip olduğu o inanılmaz Funk ritim yeteneği...
...kimsede yoktu.
Ray gençken mütevazı değildi.
Ray'in ne kadar iyi çaldığını öğrenmek için ona sormak yeterliydi.
"Genç, gözde gitaristler" olarak görülüyorduk işte.
Ray Parker Jr.'la ilk tanıştığımda...
...Ray elimi sıkıp şöyle dedi:
"Dünyadaki en iyi gitarist benim."
Ben de gülümseyip, "Görürüz," demiştim.
Bence işinde çok iyi ve bence o zaman da öyleydi.
Ama bana öyle dese...
...ağzına vururdum.
Buna ne denir ki? Söz konusu Ray Parker.
GİTARİST/TOTO
Kahkaha atıp namını duydum dedim.
Ray kendine güvenir.
Kendine güvenir. Bu arada...
...en iyi gitarist o değil.
Ama çok ama çok iyi.
O adam daha önce hiç duymamış olduğumuz...
...ve sonra da hiç duymadığımız...
...bir tarzla geldi.
Bu kişileri ailem gibi görüyorum, evet, birbirimize çok yakınız.
Burada öyle bir sevgi ve saygıdan bahsediyoruz ki...
...bunu karıma bile açıklayamıyorum.
Arkadaşlarıma açıklayamıyorum.
Bunun gerçekte ne olduğunu...
...ve bunun önemini anlamak için onlardan biri olmalısın.
Hepimiz birbirimizi çok seviyoruz...
...ve onun hayatımızın en iyi dönemi olduğunu biliyoruz.
Hayatımızın en iyi dönemiydi.
Ray'le özel bir bağımız var.
Şöyle bir bağ, tek beyin, dört kol ve iki gitar.
Gerçek anlamda. Sanki birbirimizin zihnini okuyoruz.
Beyinler kilitlenmiş.
Diğerinin çaldığından o kadar hoşnuduz ki...
...birbirimize çok iyi uyum sağlıyoruz...
...çizgimiz ve performansımız öyle benzer ki, bu....
...sihir gibi.
Bir odaya girer de birbirimizi görürsek...
...sanki 1976, 77'ye dönüyoruz.
Yaşlı adam giysisi giymiş küçük çocuklar gibi oluyoruz.
Hayatımın en iyi dönemlerinden biriydi.
Hayatımın en iyi günleri sizinle bu stüdyoda çaldığım zamanlardı.
En iyi günlerim, rakibi yok...
-...hayatımın en iyi zamanları. -Müzik için verimli bir dönemdi.
Müzik işinde hâlâ çok para vardı.
Herkes hâlâ heyecanlıydı.
Plaklar satın alınıyordu, insanlar çalıyordu. Çok iş vardı.
Ve bizim gibi müzisyenlerin çalmasını istediği...
-...sanatçıların olduğu bir dönemdeydik. -Evet.
Önce, Bill Withers'ın kaydında çalmam için çağrıldığımda...
...sanırım beni başkalarından duymuştu...
...ama Bill Withers'ın müziğini seviyordum.
İnanılmaz diye düşündüm. Bill Withers'la çalacaktım.
Albümün arkasına bakarsan...
...beni mayoyla mangalda et yerken görürsün...
...çimenlere yatmışım. Öyle keyifliydi.
Bill'in evine gittik, o konuşmaya bayılır...
...ve şarkısına başlayınca şöyle düşündüm:
"Vay canına, bu, o hit şarkılardan biri olabilir," diğer şarkıları gibi işte.
Gitarda küçük bir nakarat bölümü çaldım.
Farklı gitar partisyonları çalındı...
...ama şarkının asıl gitar partisyonu oydu.
"Jojo" şarkısı...
...Ray'in ve Steve Lukather'ındı.
Daha çok Ray'in...
...şarkılara yaptığı tarz, devamlılığı olan şey.
Ray'in yaptığı şey bu.
Hep iyi bir şeyle gelir...
...onu çok severim, o yüzden onunla görüşür, takılırım.
Düşündüğün
Şu an hissettiğin
Bildiğin
Gerçek olmalı
Cheryl Lynn'in karşısındayım.
Tanrım, bundan iyisi olamaz. Luther Vandross...
-...Cheryl Lynn'le düet yaptı. -Tanrım, şu dediklerine bak.
Kimse onunla düet yapmamı istemedi.
-Seninle söylemeyi severim. -Öyle mi?
-Hep, ne zaman istersen. -Bağlama vakti. Oldu bu iş.
-İşi bağladınız. -Ne zaman istersen. Benim adamım bu.
...bildiğin
Gerçek olmalı
Dedim ki...
Şu an hissettiğin
Dedim ki...
"Got To Be Real"i kaydetmemiz...
...beyzbol sopasını eline ilk defa alıp...
...topu saha dışına atmak gibiydi. "Bunu nasıl savurursun?" gibi.
Bir daha kimse beyzbol izlemedi. Gitti, bitti.
Yani, anında, çalmamız bitince...
...ve hepimiz çok iyi müzisyenlerdik...
...kendi kendime "Harika oldu," dedik.
İşte o kadar, anlıyor musun?
Yani üstünde daha çok çalışabilirsin...
...ama başka ne olacaktı ki? Herkes bıraktı.
Sesler harikaydı, miks harikaydı. Her şey müthişti.
Gerçek
Gerçek olmalı
Gerçek
Gerçek olmalı
Gerçek
Hayır, hayır, hayır, hayır
Ona sahip olmalıyım bebeğim
Çaldığım enstrümantali The WAVE'de sürekli çaldılar.
Bu bir caz parçası gibiydi. Adı, "After Midnite"tı.
Niye caz gitarı ya da başka bir gitar yerine...
...bunu seçtin diye sorabilirsin. Açıkçası...
...o zamanlar tembeldim...
...o yüzden en yakındaki gitarı alıverdim.
Herbie Hancock müzik soylusu gibidir.
Herbie'yle San Francisco'daki...
...Automatt'ta tanışmıştım.
Çağrıldım, şöyle düşünüyorum, "Caz çalacağız."
Şunları hep çalıştım...
Sadece şunu çalarım... Bir avuç nota.
Herbie ise, bunu unutamam...
...beni ilk seansın ortasında durdurup "Ne yapıyorsun?" dedi.
Şu bir gerçek ki...
...benim temelim caz.
Ray'in temeliyse caz değil.
"Herbie Hancock'layız, caz çalacağız," diyorum.
Oysa, "Hayır, seni onun için çağırmadım," dedi.
"Ritim gitarı çok güzel çaldığın söylendi.
Onu duymak istiyorum."
Ray benim için önemliydi...
...çünkü ritmin getirdiği o hisse kimsenin yapamadığı...
...katkıyı yapıyordu.
"Onu çalacak başkaları var," dedi.
Seni bana o ritim hissini, o ritmi falan vermen için çağırdım.
Tabii, şoke oldum.
Suratımı yumruklasa da olurdu.
Bir dakika, ben öyle düşünmemiştim.
Ve 60 saniyeden az bir sürede...
...düşünce şeklimi tümden değiştirmem gerekti.
İnanılmaz derecede güzel zamanlarımız oldu.
Evine, stüdyosuna gidip şarkı üzerinde çalışıyordum.
Akorları hızlı hızlı çalıyordu, dedim ki, "Dur."
"Tamam, yeter. Bu kadarı yeterli," dedi.
"Neden bahsediyorsun?" dedim.
"Çaldığın o akorlardan sadece...
...ilk dördüne ihtiyacımız var," dedi.
"Akorları yavaşlatırsan çaldığın şeyden, tüm şarkıyı...
...iki saniye içinde yazabilirim."
Ve o kadar güzel çıktı ki...
...parasını onun ödediği...
...kayıt seansının ortasında...
...tüm ekipmanlarını alıp arabama koydum...
...onu da arabama alıp evimdeki stüdyoya götürdüm...
...ve dedim ki: "Tamam, onu burada çal."
Onun şarkısından çıkardığım şarkıyı, öyle çok sevdi ki...
...onu yarı yarıya bölüştük...
...sonraki albümlerinden birinde onu bir kadın şarkıcıyla...
...söyledi.
"Tonight's the Night" Ray Parker Jr. ile Herbie Hancock'un parçası.
Chaka Khan'la Şikago'da tanıştım...
...bana gelip, "Bu kaseti dinlemeni istiyorum," dedi.
Ona baktım, onun için farklı planlarım vardı.
"Kaseti San Francisco'daki şu adrese postala," dedim.
Çünkü benim istediklerime karşılık vermedi.
Ama nereden bileceksin, değil mi? Bir yıl sonra...
...The Groove'la bir şarkı yazdım...
...ve harika bir gitar teması ekledim...
Onu lisede duyduğumu hatırlıyorum.
"Bunu kim çaldı?" Ray Parker mı? Kim bu adam?
On sekiz mi? O kadar küçük müydü?
Ama melodiyi hatırlıyorum.
Bunu Stevie kaydetsin istiyorum ama o istemiyor.
Barry kaydetsin istiyorum, o istemiyor.
Sonra Andre Fischer şöyle dedi:
"Grubumuz Rufus'la kaydederiz." Ben de "Rufus ne?" diyorum.
Grubu hiç duymamışım.
Ama başka kimse kaydetmeyecek.
Tamam, Chaka içeri girdi...
...söylediğinde orada değildim ama geldi...
...güfteyi bitirdi, şarkıyı söyledi, işte bunu unutamam.
Kaydı sonradan dinledim ve "Tanrım, şarkı söylemeyi biliyor," dedim.
"Gerçekten.... Bu da kim?"
Rufus'a ne dersiniz?
Beni hak ettiğim gibi sev
Senin neyin var?
Beni sıkıca sar
Niye sana bunu söylemem gerekiyor ki?
Gülümseme, gülümseme
Şaşırtmıyor
"You Got The Love" Funk'ın tüm özelliklerini taşıyor.
Çok başarılı oldular.
Gözlerinde gördüğüm şey
Hikâye
Çok daha derin
Gözün görebildiğinden
Evet, öyle
Sevgime sahipsin
Bana güç ver
İnsanı harekete geçiriyor. Bu...
Bunu durduramazsın...
...ve işte bu Ray'in işi.
O her neyse
Onsuz yapamayacağım
Chaka'yla oturduk ve şöyle dedi: "Beni hatırlamıyorsun, ha?"
"Ne demek istiyorsun? Biz hiç tanışmadık." diyordum.
"Hayır, tanıştık," dedi.
Yaptığım hatayı bana o hatırlattı.
Başka şeyler düşüneceğime kasetini dinlemiş olsam...
...muhtemelen tüm grup benim olurdu.
Onunla anlaşabilirdim. Onunla anlaşmamı istiyordu.
Ne kadar ironik, değil mi?
Aynı şarkıcıyla bir yıl sonra bir hit şarkı çıkardım.
Sana ihtiyacım var
Çok tatlı biri, beni affetti...
...ve o zamandan beri dostuz.
Bana katkısı şunlar oldu: A, beni bir şarkı yazarı yaptı.
İnsanlar beni fark etmeye başladı.
Ve daha ileri gidip daha fazla şarkı yapmam için...
...kendime güvenmemi sağladı. "Tanrım, radyodayım."
Bu arada, şarkıyı radyoda duymak inanılmazdı...
...sadece çalındığını duymak. Radyo istasyonunu açıp bekler...
...sadece şarkımı radyoda duymak için tüm gün dinlerdim...
...sadece kafamı oynatarak durumu onaylayayım. Harikaydı.
Bir kez yapımcı Jeff Barry'yle kayda girdim.
Jeff gitar partisyonunu aldı...
Ve gitar partisyonumu alıp...
...başka bir şey yaptılar.
Don Kirshner temasında...
...Ray sorumluluklarını çok aştı.
Yani, gerçekten o şeyi o yazdı.
DON KIRSHNER'IN ROCK KONSERİ
Onun için ne para aldım ne de övgü.
Yani bu affedilmez bir şey.
Bu onun ilhamıydı.
Onun parçasıydı. Onundu.
Ona hakkını vermediler.
Ama o gitar partisyonu hakkında ilginç olan...
...herkes benim çalış tarzımı fark etti...
...ve duyduklarında bunu herkes fark eder.
"Bu Ray'e benziyor."
"Bunun için bir şey aldın mı?" Hayır.
Stüdyo müzisyeni olarak geçici işe alınırsın.
Genelde üç saatte üç şarkı çalarsın.
Ve o gün iki, üç saatlik seanslar arasında...
...bir öğle yemeği arası verdik.
Evde bir şarkı yazmıştım...
...ve bu ritim çıkmıştı...
...ama ritmin verdiği hissi duyabilmek için bateriyle, basla...
...ve klavyeyle duymak istedim.
Yemek arasından sonra yapımcı gelip şöyle dedi:
"Bu ritim hissini sevdim. Bunu Leo Sayer için kaydedebilir miyiz?"
Ona hemen "Bu benim şarkım, dur bakalım," dedim.
"Bunu evde yazdım, sen ne diyorsun?"
"Sana bir yüzde veririm ama ne yapacaksın...
...avukatını mı arayacaksın?
Şarkı iyi, kaydedelim," dedi.
Ben de gidip şarkıyı verdim...
...gruba ne çalacaklarını gösterdim, her şeyi verdim...
...ama hakkımı vermediler.
Ve o şarkı Leo Sayer'ın en sevilen şarkısı oldu:
"You Make Me Feel Like Dancing."
Bana dans etmeyi istetiyorsun
Tüm gece dans etmek istiyorum
Bana dans etmeyi istetiyorsun
O şarkı yılın bir numaralı R&B şarkısı oldu.
Grammy'yi kazandı.
Çok kötü bir durumdu, evde oturmuş, TV izliyorum...
...ve hiç tanışmadığım bir adam benim Grammy'mi alıyor.
Leo'yu tanımıyorum.
ARANJÖR
Richard Perry'yi tanıyorum...
...ve onun hakkında yorumda bulunmayacağım...
...çünkü hiç anlaşamıyoruz diyelim.
Birçok iyi işin övgüsünü kendi topladı.
Bu kadarını söyleyeyim ama...
Düşününce, yani şunu düşündüm...
...Pointer Sisters'ın plağı için de benim adımı yazmadı.
Birçoğumuz o kayıt seanslarındaydık ve bir şeyin olduğunu görünce...
...ve müzisyenlerin adları yazılırken eksik olan şeyleri fark edersin...
...ve bu iş böyle, çok kötü bir şey.
Dediğim gibi, o koltukta oturup elinden geleni yapman beklenir.
Bazen fazlasını yaparsın ama karşılığını yeterince almazsın.
Ama bu işin doğası böyle işte...
...ama Ray kızmadı, ödeşti.
Evet, mesele şuydu işte...
...15 yıl falan seansta çalarsın...
...sonra da ya bir aranjör ya da yapımcı...
...sanatçı olursun.
O bunu çok erken fark etti:
"Bunların hepsini günde birkaç yüz dolar için...
...başkalarına dağıtmayacağım."
GİTARİST
Stüdyo müzisyeni olarak bir yapbozun parçasıydın.
Tek bir parçaydın.
Ben yapbozun tümü olmak istiyordum, Ray de öyle.
Ray çok tutkuluydu ve şarkı yazmayı seviyordu.
Büyük hayalleri vardı...
...ve bence kendi hayallerini bile aştı.
Hedefini koydu ve onu aştı.
Daha fazlasını yapmaya beni motive eden şey...
...bir Noel'de eve, Detroit'e gittim ve iki şarkı yazmıştım.
Rufus ve Chaka Khan'ın söylediği "You Got The Love"...
...ve "Always Thinking Of You" vardı, The Love Unlimited Orchestra'da.
Barry White'ın söylediği.
Eve gidip düşündüm, "Vay be, gitaristim...
...ama iki şarkı yazdım. Bunu yapıyorum, bu iş oldu.
Los Angeles'taki ilk yılım ve patlama yaptım.
Eve anneme gittim.
Plağa bakıp "Seni görmüyorum" dedi.
"Anne, beni göremezsin.
Plakta ben yokum. Şarkıyı yazdım," dedim.
"O ne demek?"
"Yani kalemi alıp...
...akorlarla, güfteyi yazdım."
"Adın nerede?" "Adım plağın etiketinin üstünde."
Plağı alıp şöyle dedi:
"Bana büyütecimi getir."
Büyütecini eline aldı.
Şöyle yapıyor, adımı görmeye çalışıyor, adım şöyle yazılmış:
"R. Parker."
Annem bile daktilografi hakkında bir şeyler bilirdi.
"Bir karakter daha koysalar, o nokta yerine...
...Ray yazabilirlermiş. Ray yazabilirlerdi.
Adını tümüyle yazamamışlar mı?" dedi.
Noel için gittiğimde egom bu kadardı...
...ayrılırken bu kadar küçüldü tabii ki.
İlerlemek için beni motive eden şey bu oldu.
Ray birçok hit plakta vardı...
...her yerde milyon satanlar ama kendi plağı değildi.
Yıldız olma arzusu vardı.
Yıldız olmayı hayal ediyordu...
...çünkü bunu hep hayal etmiş...
...hayalleri gerçek oldu.
Kendi kendime söz verdim, dedim ki:
"Önünde resmim ve üstünde adım olan...
...bir plak yapayım ki...
...annem yaptığım işi bilsin."
Ray'le, Gene Page'in kayıt seansındaydım...
...bu tam onun "Jack and Jill" demosunu yapmasından sonraydı.
Onu dinledim ve dedim ki, "Bu gerçekten hit şarkı gibi.
Bence bu bir hit olacak."
Gene Page için sahnedeyiz. Bu, Osmonds içindi.
Gene yüksek sesle saymaya başladı:
"Bir, iki."
Tam o sırada "Jack and Jill"in kulaklıklarımda patladığını duydum.
Ray teybi alıp...
...amfisindeki gitar mikrofonuna sokmuş ve...
Yani, şu cürete bak.
"Herkesin melodimi duymasını istiyorum." Bense, "Evet de arada olsa?"
Sence neden
-Jack tepeden düştü -Tepeden düştü
Çünkü aşka ihtiyacı vardı
Onu Jill'de bulamadı
Hayır, buldu
Sence neden
-Jack tepeden düştü -Tepeden düştü
Yazdığı bir şarkıdan bahsetmeye başladı.
Tanrım dedim, bu adam şarkı yazıyor.
Sonra da "Jack and Jill" şarkısını çalmaya başladı.
"Jack, Jack aşağıya geldi" ve şarkı iyiydi.
Aslında bir Holland-Dozier-Holland şarkısını kopyalıyordum.
Şöyle dediği şarkıları seviyordum: "Fi-fay-fo-fum!
İnsan kokusu alıyorum!"
"Biri benim yatağımda yatıyor.
Biri en iyi içkimin içine girmiş."
Bir şarkıları vardı.
"Dans edeceksen kavalcıya para vermelisin. Anana sor."
Bence harika bir şarkıydı.
Böyle şarkıları ve güfteleri vardı...
...ve müzik harikaydı, güfte de öyle.
Gitar çaldığım için müziği iyi yapabildiğimi anladım...
...ama hikâyeleri oldukları yere getirmek için çalışmam lazımdı.
Güftesini o kadar iyi oturtmuştu ki...
...çocuk şarkısı gibiydi...
...ama seksi bir hâle getirmiş ve sadece gülümserdi.
O şarkıyı çalıyordu sadece.
Ve Tanrım bu bir hit dediğimi hatırlıyorum.
Kimse yardımsız başarılı olamaz.
En iyi dostlarımdan biri Carole Childs...
..."Jack and Jill"i işvereninden alıp...
...Clive Davis'e götürdü.
Clive şarkıyı dinledi ve hiç unutmam, gözlerini kapadı.
Evet, böyle yapıyordu, bense "İyi mi, kötü mü?" diyordum.
Çünkü daha önce onunla hiç toplantı yapmamıştım. Bilmiyordum.
Şarkı bitince gözlerini açtı ve "Yeniden çal," dedi.
Güzel olan şarkıları ve yazarlığıydı. Eşsiz bir yazardı.
PLAK ŞİRKETİ YÖNETİCİSİ
"Jack and Jill"i hit yapan inanılmaz güftesiydi.
Plak şirketi yönetici olmanın yanında Clive Davis oturup...
...anlattıklarımı dinleyen bir insandı ve üstüne...
...istediğimi söylediğim her şeyden sonra...
...ona arkadaşım Carol'ı işe almazsan bu anlaşmayı yapamam da dedim.
Sonuçta riski o aldı ve başarılı olmam için işinden kovuldu.
Clive sadece beni almadı.
Carol'ı da işe aldı, bu da onu benim gözümde çok özel kıldı.
Jill
Annem şarkımı Detroit'te dinlemeliydi.
WJLB'deki Al Perkins "Annen nerede? Onu ara," dedi.
"Önümüzdeki 15 dakika boyunca...
...sadece senin şarkını çalacağım," dedi.
Annem...
...radyoda dinlesin diye şarkımı dört kez çaldı.
O zaman iyiydik.
Ray Parker Jr. seni görmek güzel.
FM, AM. Baya donanımlı... Şuna bak...
Bunu fark etmemiştim. Radyo düğmesi varmış.
Raydio onun eseriydi.
Ray Parker Jr.'ın yazısıydı.
"Two Places At The Same Time," "The Other Woman."
Yani, "You Can't Change That."
Tatlım, seni hep seveceğim Seni hep seveceğime söz veriyorum
Çünkü benim için çok önemlisin Ve bunu değiştiremezsin, hayır, hayır
Bir şey yapamaz, söyleyemezsin Bunu çok düşündüm
Ve böyle hissedeceğim, kafama koydum Bunu da değiştiremezsin
Çünkü tek sevdiğim sensin Bunu da değiştiremezsin
Tek ihtiyaç duyduğum kişi sensin Bunu da değiştiremezsin
Tek sevdiğim sensin
Bunu da değiştiremezsin
Tek ihtiyaç duyduğum kişi sensin Bunu da değiştiremezsin
Sahip olduğu grup mantalitesinden...
...kendini ortaya koyan bir sanatçının çıkması...
...orada çok net bir şekilde Ray'in varlığını gördüm.
Bunu aşama aşama yapmalıydık çünkü o biraz utangaçtı.
Gerçekten çok yetenekli bir stüdyo gitaristiydi.
Ve mikrofon önünde rahat etmesini sağlamak...
...biraz çalışma gerektirdi.
Böylece önce Raydio öne çıktı. Sonra da Ray Parker Jr.'a eşlik eden Raydio oldu.
Sonunda da Ray Parker Jr.'a vardık.
Gruplarından hiçbiriyle tanışmadım.
Diğer üyelerle tanışmadım. Yani...
Yani kimseyle uğraşmam gerekmedi.
Yani, aslında başından itibaren, adını ortaya koymaktan çekindiği...
...ve utandığı için bir grup adını alan...
...solo bir sanatçıydı.
Ama benim açımdan, ben sadece onunla tanıştım, onunla uğraştım...
...grubundaki başka kimseyle görüşmedim.
O yüzden benim için sadece Ray Parker Jr. vardı.
Tıpkı senin gibi Bir kadının da aşka ihtiyacı vardır
Onun ihtiyacı yoktur diye Kendini kandırma
O da tıpkı senin gibi Etrafta takılabilir
"A Woman Needs Love" hakkında birçok şey...
...daha önce yaptığım hiçbir şeye benzemez.
Öncelikle, tek başıma söylediğim ilk şarkı odur.
Arnell söylesin diye yazdım ama yanlış perdede yazdım...
...enstrümanları netleştirdim ve hoşuma gitti, şarkı iyiydi.
Şarkıyı söyleyebilir mi diye bakmayı unuttum.
Sonra Arnell'e hakkını vermeliyim...
...çünkü "Dostum, bunun üstünde çok çalıştın. Sesin çok yakıştı.
Clive'a çal ve yorumunu al," diyen odur.
Tıpkı senin gibi Bir kadının da aşka ihtiyacı vardır
İhtiyacı yoktur diye Kendini kandırma
Tıpkı senin gibi O da etrafta takılabilir
Clive "A Woman Needs Love"ı dinlediğinde, "Tam bir başarı. İşte bu," dedi.
Şarkının mesajı güçlüydü.
O zamanlar kızlar bu mesaja bayıldı.
Kadınların durumu çok ilginçti, özellikle de radyo istasyonlarında...
...çünkü o günlerde pazarlamacıya gidip kapıları açtırıp...
...radyo istasyonuna girmek için para ödemek gerekiyordu.
Ama bu plak için pazarlamaya pek ihtiyaç olmadı.
Hatta kızlar bana hediyeler alıyordu, bir kız bana TV almıştı.
Ve program direktörü ki genelde erkek olur...
"Çalsam mı bilmiyorum," derdi.
Telefonlara bakan kızsa...
..."A Woman Needs Love"ı nasıl çalmazsın?" derdi.
Yani şarkıyı onlara çaldırtıyorlardı, yani çok ilginç bir plaktı.
Pazarlamacının bana şunu dediğini unutamam:
"Yazdığım en kolay plak bu. Çalmak zorundalar.
Yoksa kadınlara karşı oluyorlar."
-Akıllıysan -Tıpkı senin gibi
Etrafta takılmayı bırak Hey, hey
Çünkü o da takılır
Tıpkı senin gibi
Biliyor musun? Annemle babam o şarkıyla evin içinde dans ederdi...
-...yani Noel zamanında falan. -Evet.
Bilirsiniz, onu çıkarırlardı...
...ya da Cuma gecesi iskambil oynarken müziği açarlardı.
Neden başkalarıyla çalışmak yerine...
...birden kendi işini yapmaya karar verdin?
Epeydir hit plaklar yapıyordum, kendi plağımı yapmaya karar verdim.
Bana kalsa en başından Ray Parker Jr. olabilirdin.
Çok doğru.
Ama "Ray Parker Jr.'a eşlik ediyor" bile demeye karar vermen...
...ve sonra da tek başına ortaya çıkman...
...gerçekten bir süre aldı.
Her zaman Ray ve ben vardık.
Tam da bu otelde kıyaslanabilir bir şey vardı.
İnanılmaz bir deneyimdi o yüzden... Teşekkürler, çok teşekkürler.
Sesini... Tuhaf gelecek ama sesini çok seksi buluyordum.
MÜZİK YAPIMCISI
Yumuşak bir sesi var. Marvin Gaye değil.
James Ingram değil. Bruno Mars da değil.
Ama işe yaradı işte.
O şarkıları kendi sesine ve sadece kendi sesine öyle mükemmel bir şekilde...
...uydurdu ve üretti ki, bu bile kendi içinde sihir barındırıyor.
Ne için yazdığını biliyordu.
Ray Parker Jr. için yazıyordu ve bunu başardı.
Seks sembolü statüsü. İyi bir şey miydi, kötü müydü?
Aslında komik. Kendimi bir gitar tutan uzun bir adam olarak görüyordum.
Ve ikinci ya da üçüncü albümden sonra kızlar ilgi göstermeye başladı.
Dur bir dakika. Üç yıl önce o kadar yakışıklı değildim.
Aynaya bakınca aynı adamı görüyorum, öyle değil mi?
Ama ne derseniz kabulüm.
Aslında...
...buna eklenecek birkaç var, tamam mı?
Bir yıldızın gücü eklemeli.
Hanımları düşündüğümüzde işin başında...
...ya da buişte küçük olmak bir yana...
...açıkçası ünlü olmak her zaman bir artıdır,tamam mı?
İstersen alnında bir göz olsun, şişman ol, kısa ol...
...bu yine işe yarar.
Ray'in seks sembolü olması...
RAY'İN EŞİ
Bunu mu söylememi istiyorsun?
Ray şimdiki gibi seks sembolü olduğunu sanıyordu... eskiden... yok, şimdi de.
Pardon, bu kolay değil.
Babamın bir seks sembolü olması. Ben öyle görmüyorum.
Öyle göremem.
Evet, buna çok güldüm, tüm o küçük dergilerde...
...onlara bakıp babamın adını arardım...
...bu çok komik derdim.
Ama yani, bugünkü karakterini düşündüğümde...
...bunu hayal edemezsin...
Çok şaşkındır ve komik bir adamdır.
Bunu hayal etmek, düşünmek zor. Yani, bazı fotoğraflar gördüm.
Ve... En iyisi göstereyim.
Şu anda yanımda bir şeyler var.
Bu fotoğrafta sevdiğim şeylerden biri küçük parmağındaki yüzük...
...umarım bunu miras alırım.
DEVAM!
Küçük bir pezevenk yüzüğü, sanırım bu şeyi gösteriyor... Altın saate de bak.
Bu fotoğraflardan bazılarına çok gülüyorum ama evet, seks sembolünüz bu.
Bu da unutulmaz. Ama bunu anlayabiliyorum.
Seks sembolünden bahsedeceksek bunu dikkate almalıyız.
Hiç Siyahi Willy Wonka'yı gördünüz mü? Bekleyin.
DEVAM!
Babamın oğluyum, yani o seks sembolüyse...
...o gen havuzundan bir ya da iki gen çekmiş olmalıyım.
OĞLU
Peki, derinlerde bir yerde onu hâlâ...
...âşık olduğum seks sembolü olarak görüyorum.
Bence kusursuz bir hayat yaşadım. Her şey harika gitti.
Müziğim iyi gidiyordu. Sağlığım iyiydi.
Her şey harikaydı, ebeveynlerim hastalandığında durum değişti.
Hayatımdaki en önemli şey annemle babamdı.
Biri şey demişti... Galiba bir menajer...
"Detroit'e gidip hafta sonunu annenlerle geçir...
...sonra geri dön, bu plağı bitirelim."
Hayır dedim, bahsettiğim şey bu değil.
Hayatımda ilk kez kalakalmıştım...
...ne yapacağımı bilmiyordum.
Geffen Records'la yeni bir anlaşma yapmıştım...
...ve geciktiğim her gün için ceza ödüyordum.
Sanırım 400 gün gecikmiştim, günde birkaç yüz dolar ödüyordum...
...avukatımdan yeni bir anlaşma yapmasını istemek zorunda kaldım...
...çünkü annemlerin durumundan ötürü dağılmıştım ve üzgündüm.
Ve yeni bir şarkı da aklıma gelmiyordu...
...aklıma hiçbir şey gelmiyordu.
Tura çıkmama imkân yoktu çünkü Detroit'e dönmem gerekiyordu...
...annemle babama bakmak istiyordum.
Hiç müzik yapmadım. Yıllarca hiçbir şey yapmadım.
İlk önce bunu babam için duydum.
Kansere yakalandı, mesane kanseri gibi bir şey.
İlişkimiz yeniydi, ilk ya da ikinci yılımızdı...
...babası kanser tedavisi görüyordu.
Annemin Alzheimer'a yakalandığını fark etmedim bile...
...çünkü tüm ilgim babamın üstündeydi.
Ama ikisi de eş zamanlı oldu...
...ve beni gerçekten yıktı.
Detroit'i bu hâlde bırakmaları kalbimi kırıyor.
Yani, burası benim başladığım yer...
...Holland-Dozier-Holland, Motown, araba sektörü, yani, her şeyin başlangıcı.
Smokey Robinson, Marvin Gaye, Stevie Wonder.
Ve bu olumlu, insanı motive eden bir güç.
Biri gerçekten bir şey yapmalı.
Herkesin Detroit'e seyahat etmesini...
...ve bu şehrin düzene girip...
...eskisi gibi güzel olmasını düşlüyorum.
Arkamda duran şu binada...
...inanılmaz anılarım var.
Evi böyle kendi hâline terk etmeleri beni çok üzüyor.
Keşke bir şekilde onu satın alabilsem, onarsam ve yazlık ev yapsam.
Yani bu mahallede tüm anne babalar...
...çocuklara göz kulak olurdu.
Çok güzel bir şeydi. Mahalle müzisyen kaynardı.
En az dört beş tane. Nathan sokağın aşağısındaydı.
Ollie, üst katımdaydı. Lynwood'un evi parselin diğer yanındaydı.
Büyümek için harika bir yerdi.
Detroit'teki fırsatlar harikaydı.
Detroit'teki müzisyenler muhtemelen dünyanın en iyilerindendi.
MÜZE
Pop listelerinde, CKLW'da...
...ilk 40'a girerek engelleri Motown kırdı.
Duyduğum kadarıyla bunu sağlayan Rosalie Trombley'di.
Ve Motown, Amerika'nın yüzünü değiştirdi.
Irk plaklarından...
...ya da ne deniyordu, siyahi müziğinden, müziğe geçti.
Motown dünyayı birleştirdi.
Detroitli olmaktan gurur duyuyorum. Bu hayalin parçası olmaktan da.
Kültürlerden nefret etmeyecek şekilde yetiştirildim.
STÜDYO GİTARİSTİ
Annemler beynimi yıkamadı.
Ama A.B.D.'nin içinde insanlar ırkçı olarak yetiştiriliyor.
Bu doğru bir şey değil.
Açıkça bu yer yer hâlâ oluyor ve midemi bulandırıyor.
Önce bizi buraya getiriyorsun.
Bu ülkeyi bize inşa ettiriyorsun.
Sonra vatandaş olmak istediğimiz için bizi öldüresiye dövmek istiyorsun.
Bu ülkenin bir parçası olmak istiyoruz.
Özgürlüğü, adaleti ve eşitliği savunuyorsa o zaman bunları bize de ver.
Muhtemelen şu anda daha zor.
Dilimizi çok daha fazla ısırmak zorundayız çünkü seni öldürebilirler.
Gerçekten öldürebilirler.
Günümüzde daha çok ırksal gerilim var demeyeceğim...
...ama bir isyanın zirvesindeyiz.
Politika ve Amerika'da olanlar beni hayal kırıklığına uğratıyor...
...ve ülkenin 60'lardan beri hiç olmadığı kadar bölünmüş olması.
Bunu nasıl düzelteceklerini bilmiyorum.
Ray'in zor bir çocukluğu olduğunu söyleyebilirim.
Başına gelen şeye gelince...
...cahil olduğu açıkça görülen bazı polislerin onu dövmesi...
...ve bu kişilerin bunu, Tanrı'nın önemli bir kader çizdiği birine...
...nefretlerini, ırkı ve korkularını kullanarak....
...yapması çok üzücü.
Ve hayatın onları dövdüğünden eminim.
Bence çok ırkçılık var ve bu halının altına süpürülüyor...
...ama günümüzde gelişen bazı durumlar bunları gün ışığına çıkarıyor.
Olumsuz durumları olumluya çevirebilirsin.
Bundan nasıl değer yaratırım?
Müziğimin en iyi yanı uluslararası bir dil olması.
Bence dünyayı kurtaran bu...
...dünyayı bu değiştirecek...
...çünkü her kültürden insan belli bir ritim, belli bir müzik dinler...
...ve bunu severler ve bence insanları bir araya getiren budur.
Kimseyi incitecek söz yoktur. Tartışma yoktur.
Sadece müziği dinler ve iyi vakit geçirirler.
Bununla hayatında yapabildiği şeye gelince...
...müziği üzerinde çalışarak ve yeteneğini keşfederek...
...herkesin onayını alabilmeyi başardı.
Yani sonunda o kazandı.
Nefret edenler kaybetti.
Kariyerimin durakladığını düşünmüştüm. İşler durma noktasına gelmişti.
Bir yıl sonra, MCA'deki Jheryl Busby beni arayıp...
...New Edition grubunu izlememi istedi.
-Sakin ol artık -Sakinleşmen lazım
Dikkat et
Dedi ki, "Evet dostum, bu şarkıyı yapmalısın."
Bense, "Gerçekten yeni bir şarkı yazmak istemiyorum."
Annemle babam hasta olduğu için çok üzgünüm.
Evet.
"Yeni bir şarkı yazmana gerek yok. Eski şarkılarından birini istiyorlar."
Bay Telefoncu
Hattımda bir bozukluk var
Bebeğimin numarasını tuşladığımda Hep tık sesi duyuyorum
Bu "Bay Telefoncu"ydu.
Onu "Jack and Jill"le aynı zamanda yazmıştım.
Bu arada, bu vesileyle uzun zamandır ilk defa Los Angeles'a gitmiş oldum.
Los Angeles'ta New Edition için çalışıyordum.
Spago's'da öğle yemeği yiyorum, başımı kaldırıp soluma baktım...
...siyah bir afiş tabelası vardı.
Ne zaman Spago's'a yemeğe gitsem farklı bir afiş asarlardı.
Bu afiş niye siyah diye düşündüm.
Sadece simsiyah bir afiş.
Sonra birden kırmızı bir daire çıktı, ne olduğunu anlayamadım.
Telefonum çaldı, Gary LeMel arıyor...
...dedi ki, "yeni bir filmim var, ona şarkı lazım.
Vaktimiz yok, şarkı çok hızlı çıkmalı.
Filmin adı Hayalet Avcıları."
Film 8 veya 9 Haziran'da çıkacaktı, ya nisan ya da mayıs ayındaydık.
YÖNETMEN
Orijinal şarkılar gelip duruyordu ama hiçbiri uymuyordu...
...ve herhâlde 100 pop şarkısı falan dinledim.
Şarkı için bir şablon arıyordum.
Filme bakmak için stüdyosuna gittim.
Yönetmen Ivan Reitman'la konuştum.
Ama kim olduğumu falan bilmiyordu.
Bana ne istediğini anlattı, bunu yapabilirim dedim.
Ray'e filmi gösterdiğimi hatırlıyorum, en azından bir bölümünü...
...kendine çok güvenliydi, hatırladığım bu.
"Sanırım anladım, hiç sorun olmaz," dedi.
Aklıma giriş için güzel fikirler geldi:
Yani, çok hızlı bir şekilde buldum.
Sonra zor kısmına geçtik.
"Ama şarkıda Hayalet Avcıları sözcüğünü istiyorum.
Şöyle oldum...
Hayalet Avcıları Hayalet Avcıları
Şarkıda bunu söylemek zor değil, imkânsız diye düşündüm.
Saçma bir kelime... Şarkıda söylenmez.
Melodiyle güftenin...
...ve diğer her şeyin nasıl bir araya geleceğini hiç ama hiç bilmiyordum.
Gece geç saatte, iş bitmeden önce TV'de Roto-Rooter...
...ya da böcek reklamı gibi bir şey gördüm. Ellerinde...
...o silahlardan vardı ve ilaç sıkıyorlardı.
Ve altta telefon numarası yazıyordu.
Filmde dört hayalet avcısının...
...yardım lazım olursa arayın diye...
HAYALET AVCILARI
...telefon numaralarını koyduklarını hatırladım.
Sonra vay canına dedim.
Mesele, Hayalet Avcıları'nı aramak, şarkılarını söylemek değil.
İşte işin sırrı bu dedim.
Müziğin içinde Hayalet Avcısı sözünü söyleyemem.
Yani bu bir arama ve cevap verme şarkısı.
Sözleri henüz bilmiyordum ama konsepti oturtmuştum.
Kimi ararsınız? Hayalet Avcıları'nı. Bu tamamdı.
Ama ulak 9.00'da gelecekti ve saat 8.30'du.
"Hayalet Avcıları"nı tam olarak bu noktada...
...otururken yazdım.
Postacı, ulak dışarıda oturuyordu, içeri girmeye hazırdı.
Onu içeri almadım.
Kapıyı kilitledim çünkü güftem olmadan...
...bana para ödemeyeceklerdi.
Yani, şarkıyı burada oturup kulaklıksız yazdım...
...ve plakta kullandığımız master vokali...
...şu hoparlörlerden söyledim.
Mahallenizde tuhaf bir şeyler oluyorsa
Kimi ararsınız?
Ve şarkıyı aynen böyle yerde otururken söyledim.
Bir kasete çekip ulağa verdim...
...sonra eve gidip uyudum çünkü iki buçuk gündür uyumamıştım.
Gece yarısı Yönetmen Ivan Reitman...
...beni aradı.
"Tanrım, bu şarkıya bayıldım," dedi.
Şarkıyı bana gönderdi... Sabahın 3'ünde falan... tam hatırlamıyorum.
Çok çabuk yaptı, hatırladığım bu...
...teybe koydum ve gülümsemeye başladım
Şarkıyı kusursuz yapmıştı.
Çok ilginç, o Montrealliydi, belki daha resmi bir çevreden.
"Ne diyorsun?" deyip duruyordu. "Hayaletlerden korkmuyorum," diyor.
Bense, hayır, "Hayaletlerden tırsmam," diyorum.
"Hayaletten ürkmez misin?" diyor. Hayır, hayır "ürkmek değil."
"Hayaletlerden tırsmam," diyorum.
Dünyada, hayalet ve ruhlardan benden daha çok korkan kimse yoktur.
Ray, onu bildim bileli karanlıkta uyumaz.
RAY'İN EŞİ
Perdeleri açık bırakmamız lazım, tümüyle hem de.
Bir tür gece lambası olmalı.
Annem demişti ki, doğduğumda gece lambasını hep açmış...
...o yüzden nereye gidersem gideyim, ışık olmalı.
Asla karanlık odada kalmam. Kendi dilimi yutarım. Kasılmalarım olur.
Sadece karanlıktan çıkmak için 50 katlı bir binadan...
...atlayabilirim.
O kadar çok korkuyorum.
Burada değilsem eve geldiğimde...
...bir gece falan evde yoktuysam...
...döndüğümde evdeki tüm ışıklar...
...açıktır.
Sonra da "Elektrik faturasına inanamıyorum," der.
Babamın karanlıktan korktuğunu ilk fark ettiğimde...
OĞLU
Bunu hiç bilmiyordum. Babamı korkusuz sanıyordum.
Hiç unutmam, bir yolcu gemisindeydik.
12 yaşındaydım, ışığı kapattım...
...çünkü kapıyı açıyordum.
Elim düğmeye erişemeden şey duydum...
...duvarlara vuruluyor...
...hemen ışığı açtım.
Arkama dönüp baktım, şeye tutunmuş...
"Işığı asla söndürme," dedi.
Evde bir şeylerin hareket ettiğini görüyorum.
Doktorlar ve herkes şöyle diyor:
"Ray, anla artık, perdeler oynamıyor."
Benim görüşümse şu, "Bunu perdelere anlatın...
...çünkü hareket ediyorlar."
Yani, herkes Clive Davis'in dehâsından bahsediyor...
...ama ben onun şarkıyı sevmediğini hatırlıyorum.
Şarkıyı duyduğunda Clive'ın ilk tepkisi...
..."Deli misin? Hayalete mi şarkı söyleyeceksin?
Seni büyüttük, maço bir adam hâline getirdik. Kızlara şarkı söyle."
"Bence bu olmaz," dedi.
Ben de "Bunu başa koymazsan albüm anlaşması yapamayız...
...ve bence bu gerçekten ilk şarkı olmalı," dedim.
Filmi ona özel olarak göndertmem gerekti ki...
...özel olarak izlesin...
...sonra da ona "Tüm hukuki şeyleri albüme koyabilirsin.
Bir film müziği albümü dolduracağız," dedim.
O zaman bu fikri çok beğendi.
Şarkıyı dinlediğimde filmi izlememiştim...
PLAK ŞİRKETİ YÖNETİCİSİ
...ama bu herkesin kazanacağı bir anlaşmaydı.
Şarkıyı hızlıca piyasaya sürmeyi istedik.
Hatırladığım kadarıyla şarkı...
...filmden bir hafta önce çıktı.
1984'ün bir numaralı şarkısı oldu.
Clive üç, dört hafta sonra beni aradı...
...listelerde nasıl yukarı çıktığımızı, iyi iş yaptığımızı...
...söyleyecek sanıyorum.
"Dört milyon plak ihraç ettik," dedi.
İhraç ettiğimiz, Amerika'da sattığımız değil, ihraç.
Bu albüm, dünya çapında 52 ülkede bir numara oldu.
52 ülkede bir ya da iki numara.
Albüm ağustosta çıktı.
Şubat ayında bana 10 milyon satan albüm plaketini verdiler.
Bir film müziği albümünden 10 milyon adet, sadece şubata dek...
...piyasaya çıkalı sadece beş, altı ay olmuştu.
Film mi müziği öne çıkardı...
AKTÖR
...yoksa müzik mi filmi, bilmiyorum ama bence el ele çalıştılar.
Filme nostaljiyle bakılıyor...
...ve bu çok şeyi beraberinde getirdi.
Bence film o kadar beğenilmese bile...
...şarkı popüler olurdu...
...çünkü çok etkili bir şarkı.
Ama bence birlikte bir sinerji oluşturdular.
Herhangi birine git...
MÜZİSYEN
...yaşı, jenerasyonu fark etmez...
...ve "Kimi ararsınız?" de.
"Hayalet Avcıları!"
Yani bu şarkıyı herkes biliyor.
Bence o, onu en az tanımlayan şarkı.
GİTARİST/TOTO
Şuna hiç şüphe yok ki o iş...
..."Hayalet Avcıları"nı asla seçmezdim.
Muhtemelen bu en ünlü şarkısı oldu...
...birçok başka şarkısı, birçok başka hiti de oldu.
Bir yere gittiğimde artık diğer şarkılarımı bilmiyorlar.
O müzikler onlara eski geliyor.
Hollywood'da adıma bir yıldızın olması...
...18 yaşımdan beri hayalim.
Annemlerle buraya 17 yaşımda geldim ve yıldız sahibi olma fikrini edindim...
...kendimi çok şanslı hissediyorum ve heyecanlıyım.
Ona bakıyorum ve bu hayalimin gerçekleşmesi.
Olayların buraya geldiğine inanamıyorum.
Harika bir şey bu.
Hayranlarımı da çok seviyorum, evet...
...buraya ayda en az iki, üç kez geliyorum.
Minnettarlığımı göstermek ve ne kadar...
...şanslı olduğumu fark etmek için, buna bayılıyorum.
Hadi, şimdi oldu, hadi bakalım.
Adın nedir?
-Kimi ararsınız? -Hayalet Avcıları'nı!
En iyi ünlü herhâlde babamdır. Ünlü olmaya bayılıyor.
Babamla ilgili şunu duymazsınız...
...şöyle hikâyeler var ya:
"Şundan imza istedim, vermedi."
Babam öyle yapmaz, sizin için okyanusları aşar.
Hep numara yapar, "Siz şu şu musunuz?"
"Evet, benim."
"Ah, Tanrım!" gibi.
Ünlü olmayı sevdiğimi söylüyor...
...bazen sinir bozucu olabiliyor ama zihnimde...
...insanların benim ürünümü satın aldıklarını düşünüyorum.
Ford marka araba almalarıyla aynı şey bu, tamam mı?
Bir Ford alırsan Bay Ford'un seni seveceğine eminim.
Ben de öyleyim.
Benim ürünümü alırsan beni desteklersin.
Hayat tarzımı, ürünümden keyif almanıza ve beni desteklemenize borçluyum.
O yüzden benim davamı destekleyen herkese...
...kendimi borçlu hissediyorum.
Bugün Bay Ray Parker Jr.'ı bugün buraya getirmekten heyecan duyuyorum.
Ray'e bir alkış alalım.
-Tanrım, çocuklara bakın. -Oraya nasıl geçeceksin, bilmem.
Buraya bile nasıl geleceğimi bilemedim.
Ama ilk yaptığım birkaç selfie çekmek.
Evet, çocuklar, gelin!
El sallayın.
Tamam... Şunlara bak... Şu gitarlara bakın. Tanrım!
Benim okulumda sadece klarnet ve flüt falan vardı.
"Gitar ve davullarınız var, coşabilirsiniz!" diye düşünüyorum.
Ben çocukken sınıfta...
...gitar olması hayallerimin gerçekleşmesi gibi bir şeydi.
O yüzden buraya gelirken düşündüm, dedim ki...
"Çocuklara kısa süre içinde ne söyleyebilirim?"
Hayatınızı yaşamaktan korkmayın.
Babam çok çalıştığı için ben de çok çalıştım...
...ve daha ilk günden bana her türlü şeyi verdi.
"Oğlum, üniversiteye gitmen için sen daha doğmadan önce...
...para biriktirmeye başladım,"...
...ailede üniversiteyi bitiren ilk kişi olmam için, bunu dediğinde...
...babama kötü haberi verdim:
"Baba, üniversiteye gitmek istemiyorum. Okula girdim ama bırakıp...
...bir rock grubuyla tura çıkmak istiyorum."
"Rolling Stones ve Stevie Wonder'la tura çıkmak istiyorum."
Bunun daha iyi bir fikir olduğunu düşünmüştüm, hâlâ öyle düşünüyorum.
Ama mesele şu, o gün onun hayalini elinden alarak...
...onun kalbini kırdım.
O hayal benden büyüktü.
Ama yaşamaktan korkmayın. Yani, okula gidip şöyle demeyin:
"B planım bir sekreter olmak."
Çünkü o zaman sekreter olursunuz.
Rock'n Roll yıldızı olmak istiyorsanız var gücünüzle çabalayın.
Çocukken korktuğum tek şey...
...40 ya da 50 yaşına girip de bunu denememiş olmaktı.
Babam beyaz yakalı bir çalışan olmamı istiyordu.
Onun, benim için hayali buydu...
...ve benim hayalim... O benim hayalim değildi.
Ofiste çalışmak istemiyordum.
Araba parçaları tasarlamak, araba inşa etmek istemiyordum.
Onları sürmek istiyordum.
Bir gün, yetişkin olur da...
...hayallerinizin peşinden koşmamış olursanız...
...aslında olabilecek en kötü şey budur.
Yani, dener de başarılı olamazsanız...
...en azından denemiş olursunuz.
O zaman yatıp uyuyabilirsiniz.
Ama hiç denemezseniz bu korkunç olur.
Ve görünüşe göre burada birçok yetenekli insan var...
...o yüzden birkaç sene sonra Grammy'yi izleyeceğim.
Ve aslında özel bir şey vardı...
Evet, küçük bir hediye getirdik.
Oraya gidip onlara ne olduğunu gösterir misin?
Küçük bir hediye. Şunu al.
-Hazır mısınız? -Evet!
Hazır mısınız?
Rica ederim.
Çocuklar, artık mazeretiniz yok.
Mazeret yok, tamam mı?
Küçük çocuklar coşar. Sabahın erken saati.
Ben çok heyecanlandım.
25, 30 çocuğun kendinden geçip...
...harika müzikler yaptığını gördüm.
Ve o gitarlara baktılar, renklerine baktılar...
...ve bu bana...
...ilk Kingston gitarımı aldığım zamanı hatırlattı.
Her birinin hangisini sevdiğine...
...baktığını görebiliyorsun.
Mesela, biri turuncu gitara bakıyor:
"Bu tam benlik, turuncuyu çalacağım."
Sonra diğerinin elinde karamel rengini görüyorsun.
"Bu benlik, bana uygun bir şey."
Umarım bu onları motive eder ve onlara ilham verir.
Babamın bana söylediği gibi...
...gitar çalmamdan hep hoşlandı...
...çünkü olumlu bir şey yaptığımı söylerdi.
Bu kadar vakti olumlu bir şey yapmaya harcıyorum.
Vaktimi olumsuz bir şey yapmaya harcamıyorum.
Bu çok kolay bir parça.
Şunu dediğimde, "Kimi ararsınız?"
Siz...
Hayalet Avcıları.
Ama daha istekli bir şekilde...
...daha enerjik söyleyin, iyi vakit geçiriyormuş gibi.
Yoksa albüm hit olmaz.
Tamam, peki, hadi.
Söyleyin, hadi.
Mahallenizde tuhaf bir şeyler varsa
Kimi ararsınız?
Hayalet Avcılarını
Bunu sevdim.
Garip bir şeyler varsa Ve iyi görünmüyorsa
Söyleyin, kimi ararsınız?
Hayalet Avcılarını
"Hayalet Avcıları"ndan sıkılıyor muyum?
"Kimi ararsınız?"dan sıkılıyor muyum?
"Hayaletlerden tırsmam"dan sıkılıyor muyum?
"Enselemekten hoşlanıyorum"dan sıkılıyor muyum?
"Seni duyamıyorum?"dan sıkılıyor muyum?
Şundan sıkılıyor muyum?
Bundan sıkılıyor muyum?
Hayır! Yok, daha neler!
Bu piyangodaki sekiz rakamın hepsini tutturmak gibi.
Kazanan piyango biletini geri verir misin?
İnsanlara bunu soruyorum.
Bence "Hayalet Avcıları" benim için en büyük nimet.
Bence benim için olabilecek en harika şey.
Herkes "Hayalet Avcıları"nı biliyor.
Ve herkesi gülümsetiyor.
Yani Ray Parker Jr. dediklerinde...
...herkes aynı şeyi yapıyor.
"Kimi ararsınız?
Pardon, öyle dememeliydim."
Ve bunu hep yapıyorlar, bense, "Sorun yok, o adam benim."
Kimi ararsınız?
Evet
Hadi.
Âşığım
Başka bir kadına
Hayatım iyiydi
O, aklımı başımdan alana dek
Ben ortalama bir adamım
Yanda biraz oynaşırım
Hiç bu kadar büyüyeceğini düşünmemiştim
Aşkı bu denli zorlayıcı bir kadını hiç tanımamıştım
Kim derdi ki bir gecelik bir ilişki
Tutkulu bir aşka dönüşsün
Altyazıları çeviren: Duygu Yenal