பெக்கா. பெக்கா.
பெக்கா. எழுந்திரு, பெக்கா!
ப்ளீஸ் உதவுங்க.
என்ன ஆச்சு?
ஆல்மா?
இருங்க, நீங்க பிரமிட்டிலிருந்த பெண்.
ஆமாம்.
அவளை உள்ளே கூட்டி போவோம். அவ படுத்துக்கணும்.
நீங்க இதை வரைஞ்சீங்களா?
ஆமாம்.
நீங்க அலெஹான்ட்ரோவா?
ரோசாரியோ அலெஹான்ட்ரோ.
உங்க கடைசி பெயர் அலெஹான்ட்ரோ.
பெக்கா. பெக்கா.
-நான் பேசறது கேட்குதா? -அவ பெயர் எப்படி தெரியும்?
உங்கம்மா உங்களை பற்றி பேசுவா.
அம்மா இங்கிருக்காங்களா?
இப்ப வெளியே போயிருக்கா, ஆனால் திரும்புவா.
-நல்லா இருக்காங்களா? -அவ தன்னையே பார்த்துக்கறா.
இவ எப்படி? இவளும் நல்லா ஆயிடுவாளா?
அவ எதார்த்தமாகணும்.
அவ வேர்களை விட கிளைகள் வேகமா பரவுது.
அன்டன்
-ஆல்மா. -ஹேய், அப்பா, எப்படி போகுது?
உன்னை அழைச்சிட்டிருந்தேன்.
உங்களுக்கு தொடர்பில்லாத கேள்வி. நீங்க ஆராய்ச்சி செய்த போது,
யாராவது மயங்கினாங்களா?
இப்ப பெக்காவோட இருக்கியா? அவளை பேசச் சொல்லு.
சரி, அது பெரிய விஷயமில்லை, ஆனால் பெக்கா மயங்கினா.
-என்ன நடக்குது? -அவ சாப்பிட்டதோ, உடல் வறட்சியோ இருக்கலாம்,
அல்லது அவ திறமையை நாம உபயோகித்ததால வந்திருக்க சின்ன வாய்ப்பிருக்கு,
ஆனால் அநேகமாக இருக்காது.
எங்கே இருக்கீங்க? நான் வர்றேன்.
-மெக்ஸிக்கோல. -என்ன?
அம்மாவை தேடிட்டு இருக்கோம், கண்டுபிடிச்சிட்டோம்.
கண்டுபிடிக்க போறோம். அவங்க பொருட்களை கண்டுபிடிச்சோம்.
-நீண்ட கதை. -முகவரியை சொல், சரியா?
-விமான முன்பதிவு செய்யறேன். -செய்ய வேணாம்.
நீ அனுப்பு. நான் வர்றேன்.
சரி, செய்யறேன்.
பெக்கா குழந்தை பெறுவது பற்றி யோசிக்கிறாளா?
ஆமாம், குழந்தை பெறணுமான்னு தீர்மானம் செய்யறா.
அவ ஓய்வெடுக்கணும்.
அப்ப எங்கம்மாவை தெரியுமா?
விசித்திரமான தற்செயல்.
தற்செயல் என்பது பிரபஞ்சம் உங்களை சரியான திசையில் கூட்டிப் போவது.
-அது மீம்லேர்ந்து கிடைச்சுதா? -ஆமாம்.
அப்ப, நீங்க என்ன பண்றீங்க?
மக்கள் காயங்களிலிருந்து குணமடையவும், புரிஞ்சுக்க
வேண்டியதை புரிஞ்சுக்கவும் உதவறேன்.
நீங்க குரன்தெராவா?
எங்கம்மா அப்படி எதிலும் ஈடுபடுவாங்கன்னு தோணலை.
பெற்றோர், சுவாரசியமான வாழ்க்கை வாழும் நிஜ மனிதர்கள்னு தெரிவது அதிர்ச்சி தரும்.
அவங்களை எப்படி தெரியும்?
பல வருடங்கள் முன்பு,
முற்றத்தில் அழுதுட்டு இருந்தா.
உதவி தேவையான்னு கேட்டேன், தேவையா இருந்தது.
நொறுங்கிய தன் இதயத்தை தேற்றியபடி இந்த வீட்டில் ஒரு அறையை வாடகைக்கு எடுத்தா.
உங்களை ஏன் ரகசியமா வெச்சிருந்தாங்க?
நீ திறக்க வேண்டிய கதவு இருக்கு.
நீங்க என்ன... எந்த மாதிரி கதவு?
நீ திறக்க விரும்பாத கதவு.
நான் திறக்க விரும்பலைன்னு சொல்ல மாட்டேன்.
கதவு திறக்கப்பட விரும்பலை.
நீ திறப்பதை கதவு தடுக்கிறதா?
ஆமாம்.
கதவுக்கு பின்னால் என்ன இருக்குமோன்னு நீ பயப்படலாம்.
ஆல்மா?
என்ன?
ஆல்மா?
யாராவது இருக்கீங்களா?
நீ நல்லாருக்கே.
உனக்கு பசிக்குதா?
உனக்கு என்ன தர்றதுன்னு தெரியலை.
சரி, சரி.
இந்தா, இதை சாப்பிடு.
அப்படித்தான்.
உனக்கு அது பிடிச்சிருக்கு.
அப்பா, நீங்க இங்கே என்ன பண்றீங்க?
நீ மயங்கினதும் ஆல்மா அழைச்சா. உடனே வந்தேன். எப்படி உணர்றே?
நல்லா... ன்னு நினைக்கிறேன்.
நல்லது. நல்லது.
ஹேய், அப்பா. வந்துட்டீங்க.
யார் எழுந்துட்டாங்க பார், தூங்குமூஞ்சி.
-எல்லாரும் நல்லா இருக்காங்க போல. -மணி என்ன ஆச்சு?
நீங்க யார்?
இப்ப நான் எங்கே போறது?
என்னுடன் வா.
பெக்கா இன்னும் கொஞ்ச நேரம் படுத்திருக்கணும்.
நல்வரவு!
சரி, இன்றிரவு விமானம் இருக்கு. நாம வீட்டுக்கு போறோம்.
ஆனால் அம்மா பொருட்கள் இருக்கு. காத்திருக்கணும்.
உங்கம்மாவோட கடந்த காலத்தை நோண்டாதேன்னு வெளிப்படையா சொன்னேன்.
நீ செய்யறது தெரியாம செய்யறதால, பெக்கா களைச்சு போயிட்டா.
-அப்பா, பரவாயில்ல. -நீ நலம் என்பது அதிர்ஷ்டம்.
-மோசமா இருந்திருக்கலாம். -அப்பா, ப்ளீஸ்.
அம்மாவை தேட உதவுங்க. உங்களுக்கு தெரியும்.
நீங்க இருவரும் நோண்ட ஆரம்பிக்கும் வரை எல்லாம் நலமே.
-மன்னிக்கணும், அப்பா. -இல்லை, பெக்கா.
தவிர்க்கிறதால குடும்பமே மூச்சுத் திணறுது, அதை சாக விடறது உனக்கு பரவாயில்லை.
ஆனால் பெக்காவோட திறமை இருக்கிறதால, என்ன நடக்குதுன்னு புரிஞ்சுக்கலாம்.
அம்மாவுக்கு உதவி, வாழ்க்கையை சிறப்பிக்கலாம்.
பெக்கா மயங்கும் வரை தள்ளியிருக்கே. என்ன ஆகும்னு தெரியுமா?
-என்ன ஆகும்? -அவ நல்லாருக்கா. பெக்கா, நலம்னு சொல்லு.
-உங்களுக்கு கேட்கலையா? -என்னது?
நிச்சயமா நீ நல்லா இருக்கியா?
என்ன ரகசியங்கள் வெளி வருமோ என எண்ணி உங்க நினைவுக்குள் போக பயப்படறீங்க.
இரு, இரு. என்ன ரகசியங்கள்?
எதிர்வினை காட்டி, அம்மா உணர்ச்சி வசப்படுவா. நான் உதவ முடியாது. எப்பவுமே.
-இப்ப, பாரு. போதும்! -அப்பா, வாங்க.
இரவு ஒன்பது மணிக்கு விமானம் இருக்கு, நாமெல்லாம் அதில் போறோம்.
அவ்வளவு தான். கிளம்பறோம்.
அப்பா. அப்பா.
ப்ளீஸ் இதை செய்யாதீங்க. அம்மாவை பற்றி என்ன தெரிஞ்சுதுன்னு தெரிய வேணாமா?
அது என் வேலை இல்லை.
ஏன் ஓடினாங்கன்னு தெரிய வேணாமா?
அவங்க எங்கே? அவங்களுக்கு என்ன வருத்தம்? அவங்களுக்கு கள்ள தொடர்பிருந்தா?
இதை பற்றி வருந்தறேன். வெளியே இருக்கோம்.
அவளுக்கு கள்ள தொடர்பு இருந்தா, எனக்கு அது தெரிய வேணாம்.
அப்பா, வாங்க.
பெண்கள் உங்களுக்கு வசதியா இருக்க எல்லாத்தையும் செய்தேன்.
-எல்லாரும் மகிழ்ச்சியா இருக்கணும். -நீங்க இருக்கீங்களா?
ஏன்னா நான் மகிழ்ச்சியா இல்லை.
எனக்கு தெரிஞ்ச ஆல்மா இருந்தா.
நீ வந்து எல்லாத்தையும் சரி செய்ய நினைத்தவரை.
அப்பா, நான் உங்களுக்கு எழுதின கடிதங்களை பார்த்தேன், அவ எழுதினதை.
அவ மகிழ்ச்சியா இல்லை. அவளுக்கு பிஎச்டி செய்ய வேணாம், சொல்ல பயப்படறா.
-அது என்ன சொல்லுது? -திட்டம் கடினமானது,
ஆனால் அதுக்கு தகுந்த வெகுமதி கிடைக்கும். எல்லாம் நலம்.
எல்லாம் நலமில்லை! நீங்க நலமில்லை.
அம்மா நல்லா இல்லை. இங்கே ஏதோ தப்பா இருக்கு.
அதை பாருங்கன்னு கேட்கிறேன்.
ப்ளீஸ்.
கடந்த காலத்தை பாருங்க, விஷயங்கள் இங்கே எப்படி வந்தது,
-அதை நம்மால் எப்படி சரி செய்ய முடியும்னு. -மாட்டேன்.
முடிஞ்சுது, ஜேக்கப்.
அந்த வேலையை நான் செய்யும் போது, வெறி வரும். மீண்டும் அவனா ஆக விரும்பலை.
அப்பா, நீங்க மாட்டீங்க.
உனக்கு எப்படி தெரியும்?
ஏர் மெக்ஸிக்கோ, எப்படி உதவலாம்?
-நான் இதை எடுக்கணும். -ஹலோ?
யாராவது இருக்கீங்களா? ஹலோ?
ஆமாம்.
அப்படித்தான். நீ நல்லா இருக்கே.
நீ யார் குழந்தை?
நீ என் குழந்தையா?
இனி என்னால என் வீட்டிலிருந்து அழைக்க முடியாது...
நீயும் என்னை அழைக்க முடியாது.
உனக்கு புரியுதா?
நீ என் குழந்தை. நான் உன் அம்மா.
உள்வரும் அழைப்பு - ரீட் இரவு 8 மணி க்ளப் டின்னர்
எனக்கு புரியலை நான் ஏன் என் புள்ளிகளை பயன்படுத்த முடியாது...
ஹலோ? அடச்சே!
கமில்லா?
இல்லை.
நாம என்ன செய்யறோம்?
பொறுமை இல்லாம இருக்கே.
நான் கடந்த காலத்தில் பதில் தேடறேன், எங்கப்பா அவர் விஷயத்தையை பார்க்கலை.
முதல்ல கதவு, இப்ப உங்க அப்பாவா?
கதவை திறந்து உள்ளே போகணும். முயற்சி செய்தேன்.
என்னிடம் காட்டு.
சரி.
முழுசா சொல்றேன், வினோதமா இருக்கும்.
இது தான் உன் கதவா?
உங்களுக்கு தெரியுதா?
கதவை திற.
சத்தியமா சொல்றேன், அதை திறக்க முயற்சி செய்தேன்.
நான் இழுத்தேன். தள்ளினேன். உடலால தள்ளிப் பார்த்தேன்.
கதவு திறக்கப்பட விரும்பலை. சரியா? பாருங்க. தெரியுதா?
அமைதியா இருக்க முயற்சி செய்தியா?
இல்லை.
கடவுளே! கடவுளே! கடவுளே!
உள்ளே யாரோ இருக்காங்க.
ஹலோ!
நின்னுடுச்சு.
கடவுளே, குழந்தை போல கேட்டுது.
இருக்கலாம்.
நுழைவு டிக்கட்டுகள்
மன்னிக்கணும், மிஸ்? தொல்லியல் தளத்துக்கான
சுற்றுலாவுக்கு போக முடியுமான்னு யோசிக்கிறேன்.
மன்னிக்கணும், கடைசி சுற்றுலா 20 நிமிடம் முன்பு தொடங்கியது.
நாளைக்கு வாங்க.
நாளை காலை விமானம் இருக்கு, ஆனால் நன்றி.
பெரிய கோவில்
பரவாயில்லை. நான் கூட்டிட்டு போறேன்.
கோவில் ஒன்பது வருடங்கள் முன்பு வரை புதைந்திருந்தது,
மின் தொழிலாளர்கள் கோயோல்ஷவ்கி கல்லை கண்டுபிடிச்சாங்க.
கோவிலை மீண்டும் கண்டுபிடிச்சாங்க.
உங்களுக்கு நிறைய தெரியுது.
இல்லை, அவங்க சொன்னதை மனப்பாடம் செய்தேன்.
நான் ஒரு ரகசியம் சொல்றேன். எல்லா பேராசிரியர்களும் அதைத்தான் செய்வாங்க.
-நீங்க பேராசிரியரா? -ஆமாம், சான் ஆன்டோனியோவில்.
நிஜமாவா?
அமெரிக்காவில் படிக்கிறதை பற்றி யோசிச்சிருக்கேன், ஆனால்...
ஆனால் என்ன?
பெரிய கோவில் அருங்காட்சியகம் கமில்லா
ஒன்றுமில்லை. அது ஒன்றுமில்லை.
விண்ணப்பிக்கணும்.
இதுக்கு பிறகு காபி சாப்பிட்டுகிட்டு இதைப்பற்றி பேசுவோமா?
எனக்கு பிடிக்கும்.
இந்த இடம் நல்லா இருக்கு.
அடிக்கடி வருவீங்களா, நண்பர்கள், குடும்பம் அல்லது, தெரியலை, காதலனோட?
இல்லை, நான் வழக்கமா தனியா வருவேன்.
அப்ப, நண்பர்கள், குடும்பம், காதலன்னு யாருமே இல்லையா?
சில நண்பர்கள், காதலன் இல்லை.
ஆமாம், குடும்பம் இருக்கு, ஆனால் இப்ப பேசிக்கிறதில்லை.
ஏன் இல்லை?
அது கத்தோலிக விஷயம்.
நானும் என் குடும்பத்தோட பேசறதில்லை.
ஏன் அது?
எங்கப்பா-கிறுக்கு என்ற விஷயம்.
எங்கம்மா மனநல மருத்துவமனையில் இருக்கையில், விவாகரத்து செய்தார்.
மனநல மருத்துவமனையா?
போயிட்டு வருவாங்க. மனக் கோளாறுன்னு சிலர் சொல்வாங்க.
-ஆனா நீங்க அப்படி நினைக்கலியா? -அப்படி சொல்லலாம்.
ஆனால் அவங்க அவைகளுக்கு அப்பாற்பட்டவங்க, சரியா?
துடிப்பானவங்க, புத்திசாலி, சிந்தனையாளர்.
கைவிடத் தகுதியானவங்க இல்லை.
இல்லை.
யாருமே இல்லை.
அவங்களுக்கு உதவ வழி கண்டுபிடிப்பேன்.
-அப்படியா? -ஆமாம், வாழ்க்கையை அர்ப்பணிக்கிறேன்.
அது பிரமாதம்.
ரொம்ப அழகா இருக்கு.
சின்னவளா இருக்கும் போது, என் பாட்டி சொன்னாங்க
நட்சத்திரங்கள் புனிதர்களின் கண்ணீரென.
எனக்கு அது பிடிச்சிருக்கு.
வால் நட்சத்திரங்கள் சிதைஞ்சு போன துகள்கள்ன்னு சிலர் சொல்றாங்க,
அவை நம் வளிமண்டலத்தில் மோதும்போது, எரிந்து பிரகாசமாகும்,
ஆனால் "புனிதர்களின் கண்ணீர்," அது நல்லா இருக்கு.
என்ன பிரச்சினை?
ஒன்றுமில்லை.
உங்க பதிப்பு பிடிச்சிருக்கு.
விடப்பட்ட விஷயங்கள் பிரகாசமா எரியுமென்பது.
நீ என்ன தேடறே?
எனக்கு, எனக்கு தெரியலை, நான்...
நான் எதையோ தொலைச்ச மாதிரி இருக்கு.
ஏதோ காணலை.
-நான் திரும்பணுமா? -இல்லை, நான்...
எல்லாம் நலமா?
ஒன்றுமில்லை.
ஹேய், எங்கம்மாவோட நிறைய நேரம் செலவழிச்சதுக்கு மிக்க நன்றி,
ஆனால் அது அதிகம்னா, அதையே செய்திட்டிருக்க வேண்டாம்.
உங்கம்மா எனக்காக கவலைப்பட்டாங்க, எங்கம்மாவே செய்யாதபோது.
ஆனால் எனக்கு கொஞ்சம் இடைவேளை வேணும்.
சரி.
மெக்ஸிக்கோவில் வினோதமான எண்ணுக்கு ஒன்பது நீண்ட தூர அழைப்புகள் செய்தது
-நினைவில்லையா? -என்ன சொல்றீங்க? பொய் சொல்றேனா?
இல்லை. இவை தவறான கட்டணங்களோன்னு தோணுது.
பொய் சொல்றதா குற்றம் சொல்வேன்னு நீ நினைப்பது விசித்திரம்.
-பொய் சொல்றியா? -இதோ, குற்றம் சொல்றீங்க.
-கமில்லா, இது எதை பற்றி? -ஒன்றுமில்லை!
பாரு...
அவளை சந்திச்சதிலிருந்து உங்கம்மாவிடம் ஏதோ இருக்கு,
அது என்னன்னு தெரியலை.
அவ சொன்னதே இல்லை.
நான் அவளை நிர்பந்திக்கவும் விரும்பலை. என்ன கண்டுபிடிப்பனோன்னு பயம்.
பரவாயில்லை, அப்பா.
நாம் கண்டுபிடிப்போம்.
நான் சரியான விஷயத்தை செய்ய விரும்பினேன்.
எல்லாருக்கும் விஷயங்கள் நல்லா இருக்கணும்னு விரும்பினேன்,
நேரத்தை மாற்றினதுக்கு மதிப்பு இருக்கும்,
நான் உயிரோட இருக்கிறது
எல்லாத்தையும் நலமாக்குமென நம்பினேன்.
நீங்க உயிரோட இருக்கிறது நலமே.
அவ்வளவு உறுதியா இல்லை.
என்ன?
இரு, நான் உனக்காக வர்றேன்!
என்ன?
நீ எங்கிருக்கே?
என் குழந்தையை எங்கே எடுத்து போறீங்க?
தெரிய வேணாம்னு நீ விரும்பினதா நினைச்சேன்.
கடைசியா ஒரு முறை அவனை ஏந்தணுமா?
அவனோட கொஞ்ச நேரம் செலவழிக்கலாமா?
ஒரு மணி நேரம் தான்.
அது கடினமாகும்...
தெரியும்.
உங்க பெயரை அவனுக்கு வைக்கணும்.
அலெஹான்ட்ரோ.
நல்ல வாழ்க்கை அமைத்து தர ஆசை தான்.
ஆனால்...
உனக்கு நல்ல வாழ்க்கை அமையும்
நான் உனக்கு அளிக்க கூடியதை விட.
-பெக்கா! -ஓ, கடவுளே.
கவனமா, கண்ணாடி இருக்கு.
கிருமிநாசினி எடுத்துட்டு வர்றேன்.
நீ அவளை பிரதிபலிக்கிறே, ஆனால் நீ அவ இல்லை.
உன்னை நீயே புரிஞ்சுக்கும் போது,
உனக்கு வேண்டியது புரியும்.
ஹேய். நீ நல்லாருக்கியா?
நீ எதையோ கடக்கறேன்னு எங்களுக்கு தெரியாது.
அம்மாவுக்கு இந்த வீட்டில் ஆண் குழந்தை பிறந்தது.
அது அலெஹான்ட்ரோ.
அதுதான் அம்மாவோட ரகசியம்.
-என்ன பிரச்சினை? -ஒன்றுமில்லை.
ஒன்றுமில்லை. ஒன்றுமில்லை.
ஒன்றுமில்லை!
உங்க அம்மாவை தேடணும்.
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு ராமச்சந்திரன்
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் கல்பனா ரகுராமன்