Subukan mo, pare.
Pakiramdam ko langit ako.
Lintik.
Uy!
Pakitulungan n'yo ako.
Becca! Sis!
Pakiusap!
-Halika. Almusal na. -Hindi ako gutom.
Uy! 'Wag!
Becca, naipit ako rito.
Kailangan kita. Patawad na.
Ikaw na naman. Tantanan mo nga ako.
Ano?
-Apo mo ako. -Wala akong paki kung sino ka.
'Di mo ako makukuha sa ganyan.
-Uy, hindi ako ang iniisip mong ako. -Lumayo ka sa akin!
-Ano'ng nangyayari? -Wala. Okey lang lahat, hindi ba?
Oo.
Okey lang lahat.
Kapag na-extend ako dahil sa'yo...
Narito ako para tumulong.
At least tutulong ako. 'Di ko alam kung ba't ako nandito ngayon.
Binuksan ng sister ko ang oras na 'to. pero yung later ang kailangan ko.
-Tama. -Later para sa iyo.
Tulad ng, 30 taon, nung sinabi mo sa Mom ko na 'wag ampunin ang anak niya.
'Di mo alam kung ba't mo sinabi 'yon.
-Sasabihin 'yon? -Makinig ka...
Kailangan ako ng tatlong anak kong lalaki.
Hindi ako pwedeng maipit dito. Naintindihan mo?
Dapat magkasama nating gawin ito!
Anong magkasama?
'Wag mong sabihin sa Mom ko noon na 'wag niyang ampunin si Alejandro.
-Hindi, hindi ko magagawa ang ganyan. -Oo pwede.
Alam kong hindi magaling ang mga abilidad mo.
-Wala akong abilidad. -Okey lang.
May abilidad ako, ang kapatid ko at ang Dad ko...
Itinigil ko na lahat 'yan.
Ano?
Ano ang itinigil mo?
Pinadala ka ba niya rito?
Nakipagsabwatan ba siya sa'yo?
Sino? Ano'ng sinasabi mo?
May nangyari ba sa mga abilidad mo?
Tantanan mo ako.
Sige.
Tingnan natin kung ano ang ginawa mo. Geraldine?
Ginawa ko ang bilog na ito, at lahat ng ito ay mga bahagi ko.
Lagi mo yang ginagawa. Nakita ko sa office ni Dad.
Hindi, wala pa akong nagawang ganito dati.
Maaaring wala pa, pero gagawa ka rin.
Eh yung isang piraso?
Para sa mga anak ko 'yan, nami-miss ko na.
Ah okey.
Ano pa?
Bagay na gusto mong kalimutan o itago...
Ang iba naman.
Kaya siguro sabi mo sa Mom ko 'wag ampunin yung anak niya.
'Di ko alam ang mga sinasabi niya. Ginugulo niya ako.
-Hindi. Tumutulong lang ako. -Tantanan mo ako.
Ano ba? 'Wag!
'Tol, 'wag naman!
Lintik.
Ma!
Jacob! Ang mga boys ko!
Mayroon ako ginawa para sa'yo.
Diyos ko! Ang ganda.
Bracelet 'yan. May mga special power para sumaya ka.
Para 'di ka na babalik dito kahit kailan.
Gustung-gusto ko ito.
Alam kong lagi mo akong ililigtas.
Sige, sino gustong lumabas at maghanap ng mga butiki?
Tara na.
Ba't mo tinitipa yan?
Tinatanong mo ba dahil narinig mo sa panaginip?
Paano mo nalaman 'yon?
Ancient Nahuatl na kanta rin ito.
Kinanta ito sa 'kin dati ng isang shaman sa pyramid sa Mexico.
Ano'ng ibig sabihin no'n? Pwedeng mayroon.
Pwedeng wala.
Hindi ko alam.
Kung ginugulo mo ako, hindi ito uubra.
Tinutugtog ko para sa sister ko.
Ginawan namin ng liriko nung bata pa kami kasama si dad.
Sana marinig niya ako, sa buong oras at lugar,
at ilabas ako sa lintik na ito.
Hindi ako baliw.
Hindi ako nabibilang dito.
Ako rin.
Tinutulungan ko lang ang pamilya ko.
Kahit na parang ayaw talaga nila.
Ituro mo nga sa'kin yang kanta,
na ginawa n'yo ng sister mo.
Sige.
Ganito 'yon.
-Alma? -Diyos ko! Nagawa natin.
Nagagawa natin. Becca, ito si Geraldine. Ang lola natin.
-Geraldine? -Tingnan mo, umuubra.
-Hindi, hindi ito nangyayari. Hindi ko... -Hindi, sandali.
Lintik!
Okey, una, 'yung oras na dinala mo ako ay maling taon.
-At pinapatawad kita. -Salamat.
Nakita ko pa rin si Geraldine.
May nagtulak sa kanyang sabihin kay Mom na 'wag ampunin si Alejandro.
Kung babalik tayo sa araw na...
Ba't 'di na lang natin hanapin si Mom at Dad, at ayusin ang mga bagay sa'tin
sa panahong ito, dito mismo, ngayon na?
Nagkamali ako. Patawad.
Nagsinungaling ako dahil akala ko yun ang tama para sa pamilya natin
Di ko alam kung ano ang gusto mong sabihin ko.
Magsalita ka pa. Ba't 'di mo ako pinagkatiwalaan?
Sinubukan kong sabihin sa iyo.
Pero bubuhayin lang nito ang mga sakit na naramdaman ko.
-Mukhang hindi ka interesado. -Tama ka.
Alam kong may mali, hindi ko gustong baligtarin ang lahat,
-kaya 'di ko pinansin. -Pwedeng itigil na nating pag-usapan ito?
May chest pain na ako.
Ayokong may maramdaman kang sakit. pero 'di sagot ang 'di ito pag-usapan.
Hindi mo alam kung paanong mabuhay na may mabigat na dinadala.
Naiisip ko kung paano 'yan.
Gusto ko lang ayusin ang lahat, para makapagpatuloy na tayo.
Masyado nang sira ang ilang bagay.
Hindi iyan totoo.
Jacob, kung tapat tayo,
matagal na tayong magkahiwalay.
At maging tapat tayo.
Do'n ako sa nanay ko. Kailangan kong linisin ang isip ko.
Sino iyan?
Si Reed.
'Yan ba yung "ayusin ang mga bagay dito mismo, ngayon na"?
Hindi ko alam ano ang sasabihin sa kanya.
Baguhin mo ang reyalidad, di mo siya makikilala.
-Tigilan mo ako. Hindi. Tara na. -Becca, ako...
-Saan kayo nanggaling? -Nasaan si Mom?
Do'n daw siya sa nanay niya.
Sa tingin ko tapos na ang marriage namin. Magbu-book na'ko ng flight pauwi.
Alma, sinisira mo ang pamilya natin!
-May paraan para ayusin ito. -Kailan ang flight?
Ang pinakamabilis...
Makinig ka, Dad. Kasama ko ang mom mo sa nakaraan.
At nakita kita bilang maliit na bata. Binigyan mo siya ng bracelet.
-Sabi mo para sa proteksyon niya 'to. -Matagal na 'to.
Alam kong gusto mong tulungan ang mom mo. Binabagabag siya ng isang bagay na
may kinalaman sa abilidad niya, gusto niyang malimutan ito.
-Alam mo ba kung ano 'yon? -Hindi niya ito sasabihin sa akin.
Kung malaman natin yun, malalaman natin kung ba't niya sinabi 'yon kay Mom.
Kung maayos natin, pwede...
Napakahirap na sitwasyon nito, walang katapusan.
Pinalalala mo lang. Tantanan mo na.
Alam mo ba kailan sinabi ni Geraldine na 'wag mag-ampon?
Buntis siya, natatandaan mo 'yong araw?
Pwede tayong pumunta at alamin ang sinabi niya?
Baka nagsabi siya kay Mom.
-'Di natin ito gagawin. -Wala tayong gagawin.
Walang gagawin? Kahit alam natin ano ang posible?
Nagsasalita ka sa isang lugar ng posible.
Wala ka rito kung hindi dahil sa posible.
-Alma, tigil na! -Hindi, gusto kong malaman.
Ano ang posible? Ano ang pinalitan n'yo?
Ano itong ibang buhay na hindi n'yo sinasabi sa'kin?
-Hindi ito mahalaga. -Oo, mahalaga!
Kailangan malaman niya. Kailangan maniwala siya sa potensyal nito. Sabihin mo.
Sabihin mo sa'kin, Dad. Pakiusap.
Babaguhin nito ang pananaw mo sa'kin.
Hindi.
Hindi. Ipinapangako ko.
Naaalala mo ang...
Ang kotse...
Nung nasa kotse ako at nagmamaneho patungo sa gilid ng talampas.
Takot ka ro'n. Tungkol sa takot mo.
Hindi.
Hindi, totoo ito.
'Yon ang ibang buhay na binago namin ni Alma.
Nasira ang ulo ko sa pagsasaliksik sa mga abilidad na 'to.
At nasa kotse ako kasama ang assistant kong si Farnaz.
Pinatay ko s'ya at ang sarili ko.
Hindi ako makapaniwala r'yan.
Totoo 'to.
Mga bata pa tayo nang nangyari 'yon.
Kailangan lumaki tayong wala siya.
Pero hindi ko maisip ang buhay kung wala ka rito.
At gusto ko rin ang buhay na ito at panatilihin.
Kailangang gawin natin 'to.
Oo. Dapat.
Alam n'yo, hindi ito palaging gagana sa paraang gusto mo.
-Ano'ng dapat mawala sa'tin? -Isipan.
Ang relasyon. Itong magandang buhay.
Matutulungan mo ang mom mo. Maaaring ayusin ang pagsasama niyo.
Maaaring brother na namin si Alejandro sa umpisa pa lang.
Tara, magiging okey lang tayo.
Tayong tatlo, magkakasama.
Hindi tayo mapipigilan.
Okey, pwede nating subukan.
May pagkakataong naalala ko kailan lang.
Huling araw na binisita ng mom n'yo ang mom ko.
At nung sinundo ko siya, mukhang may mali.
Natataranta siya.
At yun ang huling araw na binisita niya nang mag-isa ang mom ko.
Narito kayo.
Magandang balita, Jacob. Sabi ng doktor malapit na akong lumabas dito.
Sige, Mom. Sumaglit lang talaga ako.
Kailangan kong magtrabaho. Gusto ko lang mag-hi.
Natutuwa ako.
At natutuwa ako kasama mo si Camila. Tingnan mo ang tiyan.
Hindi ka maniniwala kung ilang sipa na siya ngayon.
Mahirap itong suhetuhin.
-Nagdala ako ng tanghalian. -Mabuti.
Sige. Buti pang bumalik na ako sa trabaho. Love you, Mom. Love you, hon.
Ba't 'di ka muna nag-stay?
Nakikita niya tayo.
Uy, Mom.
Okey ka lang?
-Oo. Okey lang. -Sige.
Hindi ko inisip na malapit sila sa isa't isa.
Oo, sandali lang.
Naging magka-vibes agad sila sa una pa lang.
Nakikita ni Mom ang sarili kay Camila,
isang imigranteng may bagong buhay.
Nawalay ang nanay n'yo sa pamilya niya.
At ang mom ko walang pamilya.
Inalagaan nila ang isa't isa.
Kaya iniwan mo na lang siya basta ro'n?
'Di niya kaya kapag sinumpong siya.
Nahihiya ang mga kapatid ko na may nanay silang siraulo, kaya 'di siya pinapansin.
Ako rin, naging abala sa pagbuo ng career, at pagsasaliksik para matulungan siya.
Si Camila lang ang laging bumibisita kay Mom.
Naging parang mother and daughter sila.
At kailangan ni Camila ng inang aprubado siya.
Oo naman. Matapos siyang tanggihan ng sariling ina.
May problema ka ba?
Natatakot akong magtanong, pero...
Tingin mo okey kay Jacob ang mag-ampon kami?
Ito na 'yon.
Magkakaroon ka na ng anak.
Alam ko,
pero isa pa.
Ano ibig mong sabihin?
May anak na lalaki ako, matagal na.
At hindi ko masabi sa nanay ko Hindi ko masabi sa kahit sino.
Nasaan siya?
Nasa bahay-ampunan sa Mexico.
May tyansa siyang ampunin ng magandang pamilya pero gusto ko siyang kunin.
E... Ewan ko.
May litrato ako na maipapakita ko sa'yo.
Tulad ng sinabi mo,
baka ampunin siya ng mabuting pamilya.
At mag-uumpisa ka na ng sariling pamilya.
Isang bagong buhay.
Alam natin pareho kung gaano kahirap iyon.
Sa tingin ko mas okey kung iwan mo siya.
Naisip ko lang, dahil nag-uumpisa kami ng pamilya, baka pwedeng isama na siya.
Blessing ang baby na ito.
Pagagandahin nang hinaharap niyo.
Pero kalimutan mo na ang nakaraan.
Ibang ikaw 'yon. Kalimutan mo na siya.
Kalimutan mo ang lahat ng ginawa niya,
at hayaan mo ang sarili mong simulan ang bagong buhay.
Galing sa karanasan ang sinasabi ko.
Pinakamainam na kalimutan ito.
Magpatuloy ka sa buhay.
Wow.
Naiihi na ako.
Paumanhin.
Mom, pwede ba akong makiupo?
Alam kong wala ka talaga rito.
Oo, tama 'yan.
Pasensya na, nagkamali ako.
Saan ka nagkamali?
Dapat dito na lang ako sa iyo,
kaysa sinusubukang lutasin ka, parang problema.
Okey lang, Jacob.
Mabuting bata ka.
Ayos ka lang.
Mom, pwedeng humingi ng pabor?
Pakisabi kay Camila na okey lang ampunin ang anak niya?
Hindi.
Hindi ko magagawa iyan.
Tinutulungan ko siya. Para rin sa iyo ito.
Pero hindi ito nakakatulong sa kanya.
O sa akin.
Pero hindi talaga mabuti para sa sinuman, lalo na sa bata.
Mas mabuting iwan ito.
Ano'ng nangyari sa iyo, Mom?
Ano'ng iniiwasan mo?
Hindi ko alam kung ano ang sinasabi mo.
Lola Geraldine.
Ikaw na naman.
Ano itong mas maliit na pirasong ito?
Itong ayaw mong tingnan.
Wala ito.
Ginagawa ko lang 'pag hindi ako nag-iisip.
Ano'ng nangyari?
Nasa loob tayo ng collage.
Ina-access ko ang alaala niya.
Mukhang mas malalim pa ito sa alaala niya.
-Diyos ko! -Ano 'to?
-Diyos ko! -Ano ito?
Pinto ni Alma. Ma...
Malamang alaala ito ni Geraldine.
Isang alaalang ayaw niyang ma-access, ang alaalang gusto niyang kalimutan.
Dito tayo laging papunta.
Hindi 'yan si Alejandro.
Ang batang naririnig ko...
Baka si Geraldine 'yan noong bata pa siya.
Sandali. Hindi Geraldine ang pangalan niya no'ng bata pa siya.
Ruchel!
Nandito kami para tumulong. Pwedeng buksan mo ang pinto?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Maribeth Pierce
Mapanlikhang Superbisor: Reyselle Aura Ruth Revita