முயற்சி செய்ப்பா, முயற்சி செய்.
வானத்தை போல உணர்றேன்.
அடச்சே.
அன்டன்
ஹேய்!
உதவுங்க, ப்ளீஸ்.
-வாழ்த்துக்கள்! -பெக்கா!
பெக்கா! அக்கா!
ப்ளீஸ்!
-வா. காலை உணவு. -எனக்கு பசிக்கலை.
ஹேய்! இல்லை! இல்லை, இல்லை, இல்லை.
பெக்கா, நான் இங்கே மாட்டிக்கிட்டேன்.
நீ எனக்கு தேவை. மன்னிச்சுக்கா.
பெக்கா?
ஜெரல்டீன்?
மீண்டும் நீ. என்னை பின்தொடருவதை நிறுத்து.
என்ன?
ஆல்மா.
-நான் உங்க பேத்தி. -நீ யாரா இருந்தாலும் கவலை இல்லை.
என்னை வீழ்த்த விட மாட்டேன்.
-ஹேய், நீங்க நினைக்கிற மாதிரி இல்லை. -தள்ளி போ!
-என்ன நடக்குது? -ஒன்றுமில்லை. எல்லாம் நலமே, இல்லையா?
ஆமாம்.
எல்லாம் நலம்.
உன்னால எனக்கு நீட்டிப்பு கிடைச்சா...
நான் உதவ வந்திருக்கேன்.
அப்படித்தான் தோணுது. இப்ப இங்கே ஏன் வந்திருக்கேன்னு தெரியலை.
என் சகோதரி இந்த நேரத்தை திறந்தா, பிற்காலம், வேறு நேரத்துக்கு போக முயன்றேன்.
-சரி. -உங்களிடமே பிற்காலம்.
30 வருடங்கள் பிறகு, அம்மாவிடம் மகனை தத்தெடுக்க வேணாம்னு சொல்லும்போது.
நீங்க ஏன் சொல்றீங்கன்னு தெரியலை.
-சொல்வீங்க. சொல்வீங்களா? -கவனி...
என் மூன்று மகன்களுக்கு நான் தேவை.
நான் இங்கே மாட்டிக்க முடியாது. புரியுதா?
நாம இதை சேர்ந்து செய்யணும்!
எதை செய்யணும்?
அம்மா அலெஹான்ட்ரோவை தத்தெடுக்க வேணாம்னு பிறகு சொல்லாதீங்க.
-இல்லை, அப்படி எதுவும் செய்ய முடியாது. -நிச்சயமா முடியும்.
உங்க திறமைகள் மேம்படலைன்னு தெரியும்.
-எனக்கு திறமைகள் இல்லை. -பரவாயில்லை.
எனக்கு இருக்கு, என் சகோதரிக்கு, எங்கப்பாவுக்கு...
இல்லை. அதெல்லாம் நிறுத்திட்டேன்.
என்ன?
என்ன நிறுத்தினீங்க?
அவ உன்னை அனுப்பினாளா?
அவளோட வேலை செய்யறியா?
யார்? என்ன பேசிட்டு இருக்கீங்க?
உங்க திறமைகளுக்கு ஏதாவது ஆச்சா?
என்னை தொந்தரவு செய்யாதே.
சரி.
நீ என்ன செய்தேன்னு பார்ப்போம். ஜெரல்டீன்?
இந்த வட்டத்தை செய்தேன், எல்லாம் என்னுடைய பகுதிகள்.
அதை செய்யறீங்க. அப்பா அலுவலகத்தில் பார்த்தேன்.
இல்லை, இதை முன்னால் செய்ததில்லை.
இன்னும் இல்லை, ஆனால் செய்வீங்க. செய்வீங்க.
இன்னொரு துண்டு எதுக்கு?
அது நான் மிஸ் பண்ற என் பிள்ளைங்களுக்காக.
அப்படியா.
வேறு என்னவா இருக்கும்?
மறக்கவோ, மறைக்கவோ நினைக்கிற ஏதாவது...
வேறு யார் முறையோ.
அதனால எங்க அம்மாவை தன் மகனை தத்தெடுக்க வேண்டாம்னீங்க.
அவ என்ன சொல்றான்னு தெரியலை. என்னை தொந்தரவு செய்யறா.
-இல்லை. உதவ முயற்சிக்கிறேன். -தனியா விடு.
அட வாப்பா. இல்லை!
யப்பா, யப்பா, வா!
அடச்சே.
அம்மா!
ஜேக்கப்! என் பசங்களா!
உங்களுக்கு ஒன்று செய்தேன்.
ஓ, கடவுளே! அழகா இருக்கு.
அது ப்ரேஸ்லெட். மகிழ்ச்சியாக்க சிறப்பு சக்திகள் இருக்கு.
நீங்க இங்கே திரும்பி வரவே வேண்டாம்.
எனக்கு பிடிச்சிருக்கு.
நீ எப்பவும் என்னை காப்பாற்றுவே.
சரி, வெளியே போய் பல்லிகளை தேடுவோமா?
செய்வோம். வா. வா.
அதை ஏன் வாசிக்கிறே?
அதை கனவில் கேட்டதால கேட்கறீங்களா?
உனக்கு எப்படி தெரியும்?
அது பழைய நாஹூவால் பாடலும் கூட.
மெக்ஸிக்கோவில் ஒரு ஷாமன் பிரமிட்டில் பாடினார்.
அதுக்கு என்ன அர்த்தம். ஏதாவது இருக்கலாம்.
இல்லாமலும் இருக்கலாம்.
எனக்கு தெரியாது.
நீ என்னை தொந்தரவு செய்ய நினைச்சா, அது நடக்காது.
என் சகோதரிக்காக வாசிக்கிறேன்.
குழந்தைகளா அப்பாவோட சேர்ந்து வரிகள் எழுதினோம்.
அவளுக்கு கேட்கும்னு நினைக்கிறேன், நேரம், இடைவெளி தாண்டி,
இங்கிருந்து கூட்டி போவான்னு நம்பறேன்.
எனக்கு பைத்தியம் இல்லை.
நான் இங்கிருக்க வேண்டியவ இல்லை.
நானும் தான்.
குடும்பத்துக்கு உதவ முயற்சி செய்யறேன்.
அவங்களுக்கு அது தேவை இல்லை போல இருந்தாலும்.
நீ உன் சகோதரியோட நீ செய்த
பாடலை எனக்கு கத்து தருவியா?
நிச்சயமா.
இப்படி வரும்.
பெக்கா!
-ஆல்மா? -ஓ, கடவுளே! செய்துட்டோம்.
செய்யறோம். பெக்கா, இது ஜெரல்டீன். இது நம்ம பாட்டி.
-ஜெரல்டீன்? -என்ன முடியும் பாருங்க.
-இல்லை, இது நடக்கலை. நான்... -இல்லை, இரு.
சே!
சரி, முதலில், நீ அனுப்பினது தப்பான வருஷம்.
-உன்னை மன்னிக்கிறேன். -நன்றி.
ஜெரல்டீனை கண்டுபிடிச்சேன்.
அலெஹான்ட்ரோவை தத்தெடுக்க வேணாம்னு அம்மாவிடம் சொல்ல, ஏதோ இருக்கு.
அன்றைக்கு திரும்பி போனோம்னா...
நாம அம்மா, அப்பாவை தேடி, நமக்குள்ள எல்லாத்தையும் சரி பண்ணலாமே,
இப்ப, இங்கே, உடனே?
தப்பு பண்ணிட்டேன். மன்னிச்சுக்கோங்க.
நம்ம குடும்பத்துக்கு அது நல்லதுன்னு தோணினதால பொய் சொன்னேன்.
என்ன சொல்ல எதிர்பார்க்கறீங்க தெரியலை.
அதை விட அதிகம் சொல்லலாம். ஏன் என்னை நம்பலை?
சொல்ல முயற்சித்தேன்.
என் வலியை மீண்டும் நான் அனுபவிக்கணுமே.
-உங்களுக்கும் ஆர்வம் இல்லை. -நீ சொல்றது சரி.
ஏதோ பிரச்சினைன்னு தெரியும், எதையும் புரட்ட நினைக்கலை,
-அதனால புறக்கணித்தேன். செய்திருக்க கூடாது. -இந்த பேச்சை நிறுத்துவோமா?
என் மனசு உடைஞ்ச ஜன்னல் போலிருக்கு.
நீ வலியில் இருக்க வேணாம், ஆனால் பேசாமல் இருப்பது அதுக்கு பதில் இல்லை.
இதை போல கனமா சுமந்துட்டு வாழ்வது எவ்வளவு கடினம்னு உங்களுக்கு தெரியாது.
அது எப்படின்னு என்னால கற்பனை செய்ய முடியுது.
பாரு, எல்லாத்தையும் சரி செய்ய நினைக்கிறேன், முன்னேறணும்.
சிலது சரி பண்ண முடியாதபடி உடைஞ்சிருக்கும்.
அது உண்மை இல்லை.
ஜேக்கப், உண்மையா சொல்லணும்னா,
இந்த திருமணம் ரொம்ப காலம் முன்பே முடிஞ்சிருச்சு.
நேர்மையா இருப்போம்.
நான் எங்க அம்மாவோட இருக்க போறேன். என் மனதை தெளிவாக்கிக்கணும்.
யாரது?
ரீட்.
"இங்கே, இப்ப விஷயங்களை கையாள்றது" இதுதானா?
அவனிடம் என்ன சொல்றதுன்னு தெரியலை.
நிதர்சனத்தை மாத்து, அவனை தெரிஞ்சுக்கவே வேணாம்.
-நிறுத்து. வேணாம். நாம போகலாம். -பெக்கா, நான்...
-இருவரும் எங்கே போனீங்க? -அம்மா எங்கே?
அவ அம்மாவோட இருக்க போயிருக்கா.
எங்க திருமணம் முடிஞ்சுதுன்னு நினைக்கிறேன். விமான முன்பதிவு பண்றேன்.
ஆல்மா, நம்ம குடும்பத்தை அழிக்கிறே!
-சரி பண்ண வாய்ப்பு இருக்கு. -விமானம் எப்போ?
சீக்கிரமா...
கேளுங்க, அப்பா. கடந்த காலத்தில் உங்க அம்மாவோடு இருந்தேன்.
உங்களை சின்ன பையனா பார்த்தேன். அவங்களுக்கு ப்ரேஸ்லெட் தந்தீங்க.
-அவங்களை காப்பாற்ற என்றீங்க. -அது ரொம்ப காலம் முன்பு.
உங்கம்மாவுக்கு உதவ நினைக்கிறது தெரியும். அவங்களை ஏதோ வாட்டுது,
அவங்க திறமை சம்பந்தப்பட்டது, அவங்க மறக்க நினைச்சது.
-அது என்னன்னு தெரியுமா? -அவங்க அதை சொல்லவே இல்லை.
புரிஞ்சா, அம்மாகிட்ட சொன்னதை ஏன் சொன்னாங்கன்னு தெரியும்.
அதை சரி பண்ணா, நாம...
இது முடியாத முயல் துளை போல.
எல்லாத்தையும் மோசமாக்கறே. அதை விடு.
ஜெரல்டீன் எப்ப தத்தெடுக்க வேணாம்னு சொன்னாங்க தெரியுமா?
அவங்க கர்ப்பமா இருந்தாங்க, நாள் நினைவிருக்கா?
அங்கே போய், ஜெரல்டீன் சொன்னதை தெரிஞ்சுக்கலாம்.
அம்மாகிட்ட சொல்லியிருக்கலாம்.
-இதை நாம செய்யலை. -நாம ஏதும் செய்யப் போறதில்லை.
செய்ய போறதில்லையா? சாத்தியம் தெரிஞ்சபோதும்.
எது சாத்தியம்னு மட்டுமே பேசறே.
சாத்தியமா இல்லைன்னா நீங்க இங்க இருக்கவே மாட்டீங்க.
-ஆல்மா, போதும்! -இல்லை, எனக்கு தெரியணும்.
எது சாத்தியம்? நீங்க எதை மாத்தினீங்க?
என்னிடம் சொல்ல விரும்பாத மற்ற வாழ்க்கை என்ன?
-அது முக்கியமில்லை. -ஆமாம், முக்கியம்!
இவளுக்கு தெரியணும். இதன் சாத்தியக்கூறுகளை இவள் நம்பணும். சொல்லுங்க.
சொல்லுங்க, அப்பா. ப்ளீஸ்.
நீ என்னை பார்க்கும் விதத்தை மாற்றும்.
இல்லை, மாற்றாது.
மாற்றாது. சத்தியமா.
உனக்கு நினைவிருக்கா அந்த...
கார்...
நான் காரை ஓட்டிக் கொண்டு போனேனே குன்றின் விளம்பிற்கு.
அது உங்க பயம். உங்க பயத்தை பற்றியா?
இல்லை.
இல்லை, அது நிஜம்.
அது இன்னொரு வாழ்க்கை, நானும் ஆல்மாவும் மாற்றினோம்.
இந்த திறமைகளை ஆராய்ந்து என் மூளை குழம்பியிருந்தது.
என் உதவியாளர் ஃபார்னாஸும் நானும் அந்த காரில் இருந்தோம்.
எங்க உயிரை நானே எடுத்தேன்.
என்னால நம்ப முடியலை.
அது உண்மை.
அது நடந்தப்ப நாம சின்ன பிள்ளைங்க.
அப்பா இல்லாம நாம வளர்ந்தோம்.
ஆனால் நீங்க இல்லாம என் வாழ்வை கற்பனையே செய்ய முடியாது.
இந்த வாழ்வும் பிடிக்கும், இதை வெச்சுக்கணும்.
நாம இதை செய்தாகணும்.
ஆமாம், செய்யணும்.
தெரியுமா, உனக்கு வேண்டிய மாதிரி எப்பவுமே நடக்காது.
-நாம இழக்க என்ன இருக்கு? -நம்ம மனங்கள்.
நம்ம உறவுகள். இந்த நல்ல வாழ்க்கை.
உங்க அம்மாவுக்கு உதவலாம். உங்க திருமணத்தை சரி செய்யலாம்.
அலெஹான்ட்ரோ முதலிலிருந்தே எங்க சகோதரனா இருக்கலாம்.
வாங்க, நாம நல்லாருப்போம்.
நாம மூன்று பேரும், சேர்ந்து.
நம்மை நிறுத்த முடியாது.
சரி, முயற்சி செய்யலாம்.
எனக்கு சமீபத்தில் நினைவுக்கு வந்த ஒரு நேரம் இருக்கு.
அது தான் கடைசியா உங்க அம்மா எங்க அம்மாவை சந்தித்தது.
அவளை கூட்டிக்கிட்ட போது, ஏதோ சரியா இல்லை.
அவ ஆடிப் போயிருந்தா.
அந்த முறை தான் தனியாக எங்க அம்மாவை அவ சந்திச்சா.
ஜெரல்டீன்.
நீ வந்துட்டே.
நல்ல செய்தி, ஜேக்கப். சீக்கிரமே வீட்டுக்கு போலாம்னு டாக்டர் சொல்றார்.
நிச்சயமா, அம்மா. சீக்கிரம் கிளம்பறேன்.
நான் வேலைக்கு போகணும். ஹாய் சொல்ல வந்தேன்.
நீ செய்தது மகிழ்ச்சி.
குறிப்பா கமில்லாவை கூட்டி வந்தது மகிழ்ச்சி. அந்த வயிறை பாரு.
இன்று எவ்வளவு உதைக்கிறான்னு நம்ப மாட்டீங்க.
இதை சமாளிக்க கஷ்டமா இருக்கும்.
-மதிய உணவு கொண்டு வந்தேன். -பிரமாதம்.
சரி. நான் வேலைக்கு திரும்பறேன். லவ் யூ, அம்மா. லவ் யூ, கண்ணே.
நீ ஏன் இருக்கலை?
அவங்களுக்கு நாம தெரியறோம்.
ஹேய், அம்மா.
எல்லாம் நலமா?
-ஆமாம். நல்லாயிருக்கு. -சரி.
அவங்க இவ்வளவு நெருக்கம்னு தெரியாது.
இருந்தாங்க, கொஞ்ச காலத்துக்கு.
முதல் முறை சந்தித்த உடனேயே ஒத்து போச்சு.
எங்கம்மா கமில்லாவில் தன்னை பார்த்தாங்க,
புலம்பெயர்ந்த இளம்பெண் புது வாழ்க்கை அமைப்பதை.
உங்க அம்மா அவ குடும்பத்திலிருந்து விலகி இருந்தா.
எங்கம்மாவுக்கு குடும்பம் இல்லை.
அதனால, பரஸ்பரம் பார்த்துக்கிட்டாங்க.
உங்கப்பா அப்படியே விட்டு போயிட்டாரா?
அவங்க இடைவேளைகளை கையாள முடியலை.
என் சகோதரர்கள் மனநிலை பாதித்த தாயால் வெட்கப்பட்டனர், அதனால புறக்கணிச்சாங்க.
நானும் என் வேலையில் பிஸி ஆனேன், அவங்களுக்கு உதவ வழிகளை ஆராய்ச்சி செய்தேன்.
கமில்லாதான் வழக்கமாக அம்மாவோட நேரம் செலவழிச்சா.
அவங்க அம்மா பெண்ணாக மாறினாங்க.
கமில்லாவுக்கு அவளை அங்கீகரித்த தாய் தேவை.
நிச்சயமா. அவங்க அம்மா அவங்களை நிராகரித்த பிறகு.
உன் மனதில் ஏதோ இருக்கா?
கேட்க பயமா இருக்கு, ஆனால்...
ஜேக்கப் ஒரு குழந்தையை தத்தெடுக்க ஒத்துப்பாரா?
இது தான் தருணம்.
நீங்க குழந்தை பெற போறீங்க.
தெரியும்,
ஆனால் இன்னொன்று.
என்ன சொல்ல வர்றே?
எனக்கு மகன் பிறந்தான், பல வருடங்கள் முன்பு.
எங்கம்மாவிடம் சொல்ல முடியலை. யாரிடமும் சொல்ல முடியலை.
அவன் எங்கே?
மெக்ஸிக்கோவில் ஒரு அனாதை இல்லத்தில்.
ஒரு நல்ல குடும்பம் அவனை தத்தெடுக்கும் வாய்ப்பு இருக்கு, எனக்கு ஆசை.
எனக்கு... எனக்கு தெரியலை.
நான் ஒரு படம் காட்டறேன்.
நீ சொன்ன மாதிரி,
ஒரு நல்ல குடும்பம் தத்தெடுக்கலாம்.
நீயே உன் குடும்பத்தை தொடங்க போறே.
புது வாழ்க்கை.
அது எவ்வளவு கஷ்டம்னு நமக்கு தெரியும்.
நீ அவனை விட்டா நல்லதுன்னு எனக்கு தோணுது.
நான் குடும்பத்தை தொடங்கறதால, அவனும் சேர்ந்தா நல்லதுன்னு தோணுது.
இந்த குழந்தை ஒரு ஆசீர்வாதம்.
உன் எதிர்காலத்தை பிரகாசமாக்குவா.
ஆனால் நீ உன் கடந்த காலத்தை விடணும்.
அது வேறு நீ. அவளை மறந்திடு.
அவ செய்ததை எல்லாம் மறந்துட்டு,
இந்த புது வாழ்க்கையை தொடங்க உன்னை அனுமதி.
நான் அனுபவத்திலிருந்து பேசறேன், கமில்லா.
அதை மறப்பது தான் சிறந்தது.
முன்னேறிப் போ.
வாவ்.
நான் சிறுநீர் கழிக்கணும்.
மன்னிக்கணும்.
ஹேய், அம்மா. உங்களோட உட்காரலாமா?
நீ நிஜமா இங்கில்லைன்னு தெரியும்.
ஆமாம், அது உண்மை.
சாரி, தப்பா புரிஞ்சுக்கிட்டேன்.
எது தப்பா புரிஞ்சுது?
நான் இங்கே உங்களோட இருந்திருக்கணும்,
ஏதோ கணக்கு போல, விடை தேடுவதற்கு பதிலா.
பரவாயில்லை, ஜேக்கப்.
நீ நல்ல பையன்.
நீ நல்லா செய்தே.
அம்மா, ஒரு உதவி செய்வீங்களா?
தன் மகனை தத்தெடுப்பது பரவாயில்லைன்னு கமில்லாவிடம் சொல்வீங்களா?
மாட்டேன்.
என்னால முடியாது.
அவளுக்கு உதவறேன். அது உனக்கும்தான்.
ஆனால் அது அவளுக்கு உதவலை.
அல்லது எனக்கோ.
ஆனால் அது யாருக்கும் நல்லதில்லை, குறிப்பா குழந்தைக்கு.
அதை விடுவது தான் நல்லது.
உங்களுக்கு என்னாச்சு, அம்மா?
நீங்க எதிலிருந்து ஓடறீங்க?
நீ எதைப்பற்றி பேசறேன்னு தெரியலை.
ஜெரல்டீன் பாட்டி.
மீண்டும் நீயா.
இந்த சின்ன துண்டு என்னது?
நீங்க பார்க்க விரும்பாத விஷயம்.
அது ஒன்றுமில்லை.
நான் யோசிக்காத போது நான் செய்யறது அது.
என்ன நடந்தது இப்ப?
நாம கோலாஜுக்குள்ள இருக்கோம்.
அவங்க நினைவை அணுகினேன்.
இது நினைவை விட ஆழமானதுன்னு நினைக்கிறேன்.
-ஓ, கடவுளே! -என்ன விஷயம்?
இது ஆல்மாவோட கதவு. அது...
இது ஜெரல்டீனோட நினைவா இருக்கணும்.
அவங்க நினைத்து பார்க்க விரும்பாதது, அவங்க மறக்க எண்ணும் நினைவு.
இதை நோக்கித் தான் வந்துட்டே இருந்திருக்கோம்.
அது அலெஹான்ட்ரோ இல்லை.
எனக்கு கேட்ட குழந்தை...
அது சின்ன வயது ஜெரல்டீனா இருக்கும்.
ஜெரல்டீன்?
இரு. சின்ன வயசுல ஜெரல்டீன் என்பது அவங்க பெயரில்லை.
ரஹல்!
நாங்க உதவ வந்திருக்கோம். கதவை திறக்க முடியுமா?
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு ராமச்சந்திரன்
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் கல்பனா ரகுராமன்