-Τι διάβολο ήταν αυτό; -Αμάν. Μαμά;
-Μαμά! -Μαμά!
Καμίλα.
Αντιστροφή
Δεν το πιστεύω ότι η μαμά έφυγε έτσι.
Τι έχει πάθει;
Άλμα, τι πήγες κι έκανες;
Ο κόσμος καταρρέει.
Γιατί είμαστε εδώ; Μπέκα, εσύ το κάνεις αυτό;
Όχι! Δεν ξέρω τι είναι αυτό.
Δεν είναι δική μου ανάμνηση. Δεν έχω ξαναβρεθεί έξω από δικές μου αναμνήσεις.
Μια στιγμή. Μπαμπά;
Υπάρχει τόσο πολλή θλίψη.
Άσε τα συναισθήματα να σε κατακλύσουν. Μη φοβάσαι.
Πρέπει να μας πάρεις από δω. Αμέσως!
-Μπέκα. -Αμέσως!
Μπέκα! Γαμώτο!
Είστε εντάξει.
Μπαμπά, δική σου ανάμνηση ήταν;
Όχι. Δεν ήταν δική του.
Απλώς συνδέθηκες με τους φόβους του για το αν τον αφήσει η μαμά.
Ήταν σαν να το ζω.
Μπέκα, αυτά τα οράματα
μπορεί να είναι συναρπαστικά, όμως μπορεί και να σε καταβάλλουν
με τρόπους που στην αρχή δεν διανοείσαι. Καλύτερα, λοιπόν, άσ' τα κατά μέρος.
-Καλά, θα προσπαθήσω. -Και τι θα κάνουμε με τη μαμά;
Ό,τι κι αν περνάει, είναι δικό της πρόβλημα.
Το δικό σου είναι να τελειώσεις τη διατριβή.
Έλα τώρα, μπαμπά! Δεν έχουμε ιδέα πού πήγε.
-Μπορεί να έχει μπελάδες. -Καλά! Θα ελέγξω τις πιστωτικές.
Αγόρασε ένα αεροπορικό εισιτήριο για το Μεξικό.
Πάει να δει την οικογένειά της.
Δηλαδή έφυγε μέσα στη νύχτα, για να επισκεφτεί τη φαμίλια;
Έτσι φαίνεται.
Λοιπόν, θέλω εσείς να πάτε σπίτι να ξαπλώσετε,
και να ξεμεθύσετε, κρασοκανάτες. Εντάξει;
Όσο για τη μητέρα σας, θα γυρίσει όταν είναι έτοιμη,
κι όλα θα είναι μια χαρά.
Θα δείτε.
Πέρασα να πάρω μερικά πράγματα. Ακόμα δεν ξέρω τι να πιστέψω.
Μακάρι να μπορούσα να σε εμπιστευτώ.
Ριντ.
Γεια σας. Καλέσατε την Καμίλα Ντίαζ. Αφήστε το μήνυμά σας.
Εντάξει. Τώρα τι κάνω;
Γεια σου, μαμά. εγώ είμαι.
Λυπάμαι πολύ που εισβάλαμε έτσι στη ζωή σου.
Πραγματικά ανησυχούμε για σένα.
Θα σε παίρνω μέχρι να το σηκώσεις. Εντάξει;
Οπότε καλύτερα να το σηκώσεις από τώρα.
Πάτα το κουμπί.
Νομίζεις πως υπάρχει πραγματικότητα όπου θα είσαι ευτυχισμένη;
Άλμα. Ξύπνα.
Άλμα.
Ξύπνα. Είναι σημαντικό. Έλα.
Εσύ εδώ; Πώς έτσι;
Τηλεφώνησα στη μαμά. Δεν απαντάει. Άφησα μηνύματα, αλλά γέμισε ο τηλεφωνητής.
Πόσα φωνητικά άφησες;
-Δεν έχει σημασία. Κάπου είκοσι εφτά. -Είκοσι...
Κι αν χώρισε τον Αλεχάντρο, κι αυτός δεν το δέχεται,
κι αυτή πρέπει να στείλει τα χρήματα σε κάποιο κρησφύγετο;
Ναι. Η μαμά μπορεί να είναι σε κίνδυνο.
-Αυτό λέω τόσο καιρό. -Τι κάνουμε, λοιπόν;
Ο μπαμπάς πιστεύει ότι πήγε να δει τους δικούς της.
-Ας τους πάρουμε να δούμε αν είναι εκεί. -Εντάξει.
Ετοιμάσου, συντρόφισσα.
Γεια σας, αγαπημένες μου!
Ποιος είναι;
Η Άλμα και η Μπέκα.
Νόμιζα πως ήταν ο Ρωμαίος σου.
Έλα τώρα! Κόφ' το!
Υπάρχει κάποιος στη ζωή σου, γιαγιά;
Έλα τώρα. Έχω έναν φίλο που πάμε μαζί εκκλησία. Αυτό είναι όλο.
Άγγελοί μου. Έχω ενθουσιαστεί που σας βλέπω.
Πείτε μου. Τι συμβαίνει;
Ψάχνουμε τη μαμά.
Χθες βράδυ πέταξε για Μεξικό.
Σκεφτήκαμε ότι μπορεί να είναι εκεί.
Είναι στο Μεξικό και δεν πήρε τηλέφωνο;
Έχεις ιδέα πού μπορεί να είναι;
Θα 'πρεπε να είναι εδώ, πάντως.
Όπως κι εσείς. Εδώ θα 'πρεπε να 'στε.
Όλοι θα 'πρεπε να είναι εδώ, μαζί μου.
Μπορούμε να έρθουμε;
Ναι! Ελάτε! Ελάτε για επίσκεψη!
Ίσως έρχεται εδώ κι η μητέρα σας.
Εντάξει.
Φανταστικό.
Γεια σας, καλές μου!
-Γεια. Μας λείπεις! -Γεια!
Πάμε για ένα διήμερο,
βεβαιωνόμαστε ότι η μαμά είναι καλά και γυρίζουμε αμέσως σπίτι.
Τέλειο σχέδιο.
Δεν είναι φοβερό που μιλάμε κι οι δύο Ισπανικά;
Είσαι πολύ αλλόκοτη.
Πόσο χαίρομαι που βλέπω τις εγγονές μου!
Δεν πιστεύω στα μάτια μου. Καλέ, σούπερ μόντελ είστε;
Όχι, γιαγιά.
Εγώ είμαι.
Γεια!
Γεια σου, θεία Μόνσε! Τι γίνεσαι;
Άλμα και Μπέκα! Θα τρελαθώ!
Τα αγαπημένα μου ανίψια! Θέλω να μου πείτε πώς τα περνάτε.
Ξέρω ένα ευχάριστο μπαρ με κοκτέιλ.
Ο θείος Όσκαρ λείπει για δουλειές,
αλλά σας στέλνει αγκαλιές και φιλιά.
Κρίμα! Λατρεύουμε τις αγκαλιές και τα φιλιά του θείου.
Ναι, είναι πολύ... διαχυτικός.
Η μητέρα σας δεν έχει απαντήσει στις κλήσεις μας.
Δεν ξέρω πού μπορεί να είναι.
Είναι πολύ κλειστό άτομο.
Έχει πολλά μυστικά, νομίζω.
Λοιπόν, Μπέκα, πότε να περιμένουμε τον μικρό Ριντ ή τη μικρή Μπέκα;
Καλά τώρα, θα δούμε!
Πάντως, έχουμε να σας δείξουμε κάτι.
Σας θυμίζει κάτι αυτό;
Βρήκαμε αυτόν τον πίνακα της μαμάς.
Τον υπογράφει κάποιος Αλεχάντρο.
Όχι. Δεν ξέρουμε κανέναν Αλεχάντρο.
Εκτός από τον γιο του Βισέντε Φερνάντεζ, τον Αλεχάντρο Φερνάντεζ.
Ποιος είναι αυτός;
Ένας πολύ γνωστός τραγουδιστής.
Δεν τον ξέρουμε προσωπικά.
Ο πατέρας του είναι καταπληκτικός ερμηνευτής ραντσέρα.
Γιαγιά, ένα λεπτό.
Ξέρεις κανέναν πρώην που μπορεί να επισκέπτεται η μαμά;
Πρώην; Όχι!
Όχι, δεν έχει πρώην.
Η μητέρα σας έχει έναν πρώην, αλλά...
Φτάνει, Μόνσε!
Όχι! Δεν ξέρουμε κανέναν πρώην της!
Μπορείτε να ρίξετε μια πιο προσεκτική ματιά εδώ;
Απλώς για να σιγουρευτείτε ότι δεν σας θυμίζει τίποτα.
Όχι. Τίποτα.
Λυπάμαι.
Μπέκα! Μας έφερες στη μνήμη της γιαγιάς.
Να η μαμά.
Κάτι δεν πάει καλά εδώ.
Λυπάμαι.
Δεν τον ξέρω τον πίνακα.
Εντάξει;
Ταράχτηκες, γιαγιά;
Όχι! Απλώς δεν θέλω να το συζητήσω άλλο.
-Καλά. -Καλά.
Για δες, Μπέκα! Πήρες θέση στον Μεγάλο Γαμήλιο Τοίχο. Εύγε.
Ναι.
Τη λατρεύω αυτήν τη φωτογραφία των γονιών μας.
Ναι. Δείχνουν ευτυχισμένοι.
Λοιπόν, τι λες να κρύβει η γιαγιά;
Δεν ξέρω. Το όραμα στο οποίο μπήκαμε ήταν εντελώς αλλόκοτο.
Ήταν σαν να το πολεμούσε.
Μήπως, όμως, ήταν απλώς οι φόβοι της, όπως με τον μπαμπά;
Εμένα μου φάνηκε αληθινή ανάμνηση.
Ό,τι και να 'ταν, δεν ήθελε να το δούμε εμείς.
Ίσως πρέπει να ανοιχτείς περισσότερο.
-Τι εννοείς; -Είσαι άνθρωπος με ενσυναίσθηση.
Όταν μπαίνεις στη μνήμη κάποιου άλλου, βιώνεις όλα τα συναισθήματά του.
Όμως, αν μάθεις να ανοίγεσαι, να γίνεσαι άγραφο χαρτί,
τα συναισθήματα θα περάσουν από μέσα σου και θα βιώσεις μια πιο διαυγή αλήθεια.
Αυτό βγάζει τρομερό νόημα και ακούγεται πανεύκολο.
Συνέχισε την προσπάθεια. Θα το βρεις. Θα ξαναμιλήσουμε με τη γιαγιά.
-Κι η θεία Μόνσε; -Τι εννοείς;
Κάτι γνώριζε. Μπορούμε να τη ρωτήσουμε.
Καλά. Ας αρχίσουμε απ' αυτήν.
Αμάν. Ο μπαμπάς.
Ας σκεφτούμε τι θα του πούμε όταν γυρίσουμε.
Άλλα δύο κοκτέιλ κι ένα ουίσκι. Ευχαριστούμε.
Περνάω τόσο καλά! Ευχαριστώ που με καλέσατε για ποτά.
Νιώθω σαν το κοριτσόπουλο που το σκάει για να πάει σε πάρτι.
Αυτό μου θυμίζει την Μπέκα! Αυτή έφευγε κρυφά για να βρει αγοράκια.
Αποκλείεται! Με δουλεύετε! Η Μπέκα φέρεται πάντα σαν το καλό κορίτσι.
Άλμα, εσύ κάπνιζες χόρτο στη σοφίτα!
Απίστευτο. Η Καμίλα παριστάνει ότι είστε αναμάρτητα αγγελούδια.
-Η Άλμα όχι και τόσο. -Όχι, η Άλμα όχι και τόσο.
Κι εσύ, θεία;
-Εγώ; Ωχ, αμάν! -Ναι, πες μας!
Όταν πήγαινα γυμνάσιο,
πουλούσα... Πώς το λέτε στα Αγγλικά...
-Κοκαΐνη. -Τι;
-Δεν είμαστε καλά. -Κουφάθηκα τώρα! Σοβαρά;
Ήταν στη δεκαετία του '80. Ήθελα χρήματα για μοδάτα ρούχα.
Αν είναι δυνατόν. Έκανε κι η μαμά μας τέτοια; Τίποτα κουλ ή διασκεδαστικό;
Όχι. Καμία σχέση.
Βέβαια... Όχι.
Τι ήταν αυτός ο δισταγμός;
-Ποιος δισταγμός; -Τι "ποιος δισταγμός";
-Όχι! -Υπήρχε δισταγμός.
Δεν είναι δικό μου το μυστικό.
Σε παρακαλούμε, θεία. Πες μας. Ξέρεις πόσο μυστικοπαθής είναι η μαμά.
Δεν θα μας μιλήσει. Θέλουμε να τη γνωρίσουμε καλύτερα.
Τι θα πει η Καμίλα, αν μάθει ότι σας μίλησα;
Δεν θα της πούμε λέξη. Έλα, θεία!
-Θεία! -Καλά, καλά! Λοιπόν...
Νωρίτερα, που ρωτούσατε για τους πρώην της...
Όταν ήμασταν νέες, η μητέρα σας είχε έναν φίλο.
Σπούδαζε σε εκκλησιαστική σχολή,
στο ιεροδιδασκαλείο, για να γίνει παπάς.
Ήταν πολύ ερωτευμένοι.
Αυτό ξεδιπλώνεται τόσο εύκολα.
Κοίτα. Η θεία Μόνσε.
Ήμουν κοριτσάκι όταν τους είδα.
Σ' εκείνη την ηλικία, είχα δει φιλιά στο σινεμά και την τηλεόραση,
αλλά αυτό δεν ήταν ψεύτικο σαν εκείνα.
Η αγάπη που είχαν ο ένας για τον άλλο είναι ίσως αυτό που αναζητώ από τότε,
και ποτέ δεν βρήκα.
Ήταν μια εποχή που η Καμίλα ήταν άλλος άνθρωπος.
Ανέμελος.
Θέλω να γνωρίσεις το αγόρι μου.
Αλλά θα το κρατήσεις μυστικό, σύμφωνοι;
Με έφεραν στον κόσμο τους, και γίναμε σαν μια δεύτερη οικογένεια
μέσα στη δική μας οικογένεια.
Όμως, έπρεπε να είμαστε προσεκτικοί.
Η μητέρα σας μου ζητούσε να μεταφέρω κρυφά μηνύματα μεταξύ τους.
Χρησιμοποιούσαν ψευδώνυμα και μυστικά σημεία συνάντησης.
Ραντεβού στο λαμπερό βουνό. Με αγάπη, Μαρία.
Ένιωθα σαν μια μικρή κατάσκοπος.
Αλλά ανακάλυψαν την Καμίλα, κι αυτόν τον έστειλαν σε άλλη εκκλησία.
Αυτό της ράγισε την καρδιά.
Συγγνώμη.
Μετά απ' αυτό, η μητέρα σας άλλαξε τελείως.
Έφυγε από το σπίτι. Πλέον, εγώ κι αυτή
δεν είχαμε ποτέ την ίδια σχέση.
Πρέπει να φύγω τώρα.
Δεν ξέρω αν με κατηγορεί για το σημείωμα.
Αλλά η ιστορία δεν τελειώνει εδώ.
Όταν ήμουν δώδεκα ετών,
η μητέρα μου είπε ότι η Καμίλα πήγε στο πανεπιστήμιο.
Αργότερα, όμως, την άκουσα να λέει στον πατέρα μου κάτι άλλο.
Είπε πως, όταν ο νεαρός χειροτονήθηκε,
η Καμίλα πήγε να ζήσει μαζί του. Μέσα στην αμαρτία.
Δεν το πιστεύω! Δηλαδή έμεινε μαζί του, ακόμα και μετά τη μετάθεσή του;
Αυτό λέω στον εαυτό μου,
επειδή είναι λιγότερο στενάχωρο να πιστεύω ότι έγινε έτσι.
Θυμάσαι το όνομά του;
Ήταν Αλεχάντρο; Θα μπορούσε να της έχει φτιάξει το πορτρέτο;
Όχι, δεν τον έλεγαν έτσι. Αλλά, όπως είπα, χρησιμοποιούσαν κώδικες και ψευδώνυμα.
Άρα μπορεί να είναι κάτι που μόνο αυτή θα καταλάβει.
Πού είναι τώρα αυτός;
Όλα κι όλα. Αυτό δεν θα σας το πω.
Σε παρακαλούμε, θεία. Θέλουμε μόνο να τη βοηθήσουμε.
Προσπαθούμε να βελτιώσουμε την κατάσταση μεταξύ μας. Έλα τώρα.
Αυτό είναι όλο. Σου τ' ορκίζομαι.
Αυτός είναι.
Έλα. Θα μιλήσω εγώ.
Γεια σας. Καλώς ήλθατε στην Εκκλησία της Παρθένου της Γουαδελούπης.
Σούπερ. Ψάχνουμε τη μητέρα μας. Ονομάζεται Καμίλα Ντίαζ.
Έφυγε απ' το σπίτι πριν από δύο μέρες, κι από τότε δεν έχουμε νέα της.
Λυπάμαι που το μαθαίνω.
Σας λέει τίποτα το όνομα Αλεχάντρο;
"Αλεχάντρο".
Όχι, δεν νομίζω...
Έλα τώρα! Ξέρουμε ότι είχες σχέση με τη μαμά μας.
Κι ότι είσαι ξανά στη ζωή της.
Βασικά, αυτό δεν το ξέρουμε. Όχι με βεβαιότητα. Όχι.
Αυτή είναι μια τρομερή κατηγορία.
Πάτερ, συγχωρήστε την αδερφή μου. Λυπάται γι' αυτό.
Απλώς ανησυχούμε πολύ γι' αυτήν.
Και ψάχνουμε οποιαδήποτε πληροφορία για το πού βρίσκεται.
Λυπάμαι που χάσατε τη μητέρα σας,
αλλά δεν έχω δει την Καμίλα εδώ και πάρα πολλά χρόνια.
Προσεύχομαι για εσάς και τη μητέρα σας.
Σας ευχαριστούμε για τον χρόνο σας, πάτερ.
-Πάμε. -Ο τύπος είναι ψεύτης!
-Κόφ' το. -Λέει ψέματα! Εσύ θα μάθεις την αλήθεια.
Θες να βρούμε τη μαμά, ναι ή όχι; Μόνο εσύ μπορείς να το κάνεις.
Αν το κάνω εγώ, θα καταλήξουμε στην ομίχλη.
-Αυτός δεν θέλει να μάθουμε. -Κάνε μια προσπάθεια.
-Όπα. -Κακώς το κάνουμε αυτό.
Ξέρεις τι ονειρεύομαι;
Ότι θα σου κάνω ξανά έρωτα.
Καμίλα, σε παρακαλώ. Είμαι κουρασμένος.
Όχι!
Να παντρευτώ
και να κάνω οικογένεια.
Μαζί σου.
Ναι, πιστεύω ότι θα απολάμβανα μια τέτοια ζωή.
Οι δικοί μου ντρέπονται ήδη με τη μετάθεσή μου.
Αν αφοριστώ,
δεν θα με συγχωρήσουν ποτέ.
Καμίλα.
Δεν γίνεται να καταστρέψουμε τις ζωές μας.
Ούτε την οικογένειά σου θέλω να καταστρέψω.
Έχουμε υποχρεώσεις πιο σημαντικές από εμάς τους ίδιους.
Λυπάμαι, αλλά...
μου είναι αδύνατον.
Ώστε όντως χώρισαν.
Κάτι δεν πάει καλά. Δεν μ' αρέσει. Νιώθω άσχημα που...
Εντάξει είναι. Ας φύγουμε απλώς.
Είναι δύσκολο, αλλά αυτός ο πόνος δεν ήταν δικός σου.
Αν οι άνθρωποι δεν θέλουν να σκαλίζουμε τα σώψυχά τους...
Είναι για το καλό της μαμάς.
Γιατί φοβάται τόσο ο μπαμπάς να το κάνω αυτό;
Υποθέτω ότι δεν πιστεύει ότι μπορείς να διαχειριστείς
-ορισμένες πτυχές του. -Μπορεί να έχει δίκιο.
Ξέχνα τον μπαμπά! Εγώ ξέρω ότι μπορείς να τα καταφέρεις. Και το κάνουμε για καλό.
-Εντάξει. -Ωραία.
Λοιπόν, η γιαγιά σαφώς ξέρει κάτι που δεν θέλει να μας πει.
Ίσως ούτε καν να παραδεχτεί.
Δεν θέλω να φορτώνομαι στη γιαγιά.
Αν ανοιχτείς στις αναμνήσεις της, όπως έκανες εκεί μέσα,
τότε μπορείς να διαπεράσεις οτιδήποτε κρύβει.
Εντάξει. Πάμε να δούμε τι θα γίνει. Ας ελπίσουμε
να μας δώσει απαντήσεις, για να βρούμε τη μαμά και να πάμε σπίτι.
-Μπέκα... -Εντάξει. Απλώς πάμε.
-Γιαγιά; -Ναι;
Μπορούμε να μιλήσουμε;
Φυσικά. Τι συμβαίνει, αγάπη μου;
Ξέρουμε για τη σχέση της μητέρας με τον πατέρα Ρέγιες.
Τι είναι αυτά που λες;
Δεν έχω ιδέα γι' αυτό.
Σίγουρα δεν ξέρεις τίποτα για τον πίνακα ή τον Αλεχάντρο;
Σας παρακαλώ. Μη με ταλαιπωρείτε μ' αυτά.
Δεν ξέρω τίποτα.
-Κάν' το. Άντε. -Καλά.
Αυτή την ανάμνηση μπλόκαρε η γιαγιά.
Να η μαμά.
Το σπίτι του πίνακα.
Καμίλα!
Τι γυρεύεις εδώ;
Μαμά, πώς με βρήκες;
Εδώ μένεις;
Με ποιον μένεις;
Ξέρω ότι δεν είσαι πια με τον πατέρα Ρέγιες.
Πέρασε από το σπίτι και σ' έψαχνε.
Προφανώς ζεις στην αμαρτία με κάποιον καινούργιο.
Μαμά, σου τ' ορκίζομαι, δεν είναι...
Τέτοια γυναίκα είσαι;
Κάποια που πλαγιάζει με τον πρώτο τυχόντα;
Μαμά, γιατί το λες αυτό;
Τι θα πει ο κόσμος όταν μάθει...
Μαμά, σε παρακαλώ, άφησε να σου εξηγήσω.
Κάνε ό,τι θες,
αλλά μην ξανάρθεις στο σπίτι μου.
Ντρόπιασες την οικογένειά μας.
Μαμά, σε παρακαλώ...
Μαμά!
Για όνομα του Θεού. Έτσι φέρθηκε η γιαγιά στη μαμά;
Είναι πολύ έντονο. Δεν μπορώ...
Εντάξει. Πάρε μας από δω.
Είμαι φριχτή μητέρα.
Δεν ξέρω πού πήγε η Καμίλα,
πάντως είναι ενήλικη.
Δεν μπορώ να αναμιχθώ ξανά στη ζωή της.
Πάω να ξαπλώσω.
Ένιωσα απαίσια.
Λυπάμαι, Μπέκα,
αλλά θα διορθώσουμε όλα τα άσχημα στην οικογένειά μας.
Σου το υπόσχομαι.
Απλώς δεν ξέρω πώς λειτουργεί αυτό. Δεν ξέρω τι κάνω.
Ξέρεις. Μια χαρά τα καταφέρνεις.
Έλα. Πάμε να βρούμε τη μαμά.
Λοιπόν.
Αυτό είναι. Το σπίτι του πίνακα.
Ο μπαμπάς είναι. Πρέπει να ανησυχεί.
Όλα θα φτιάξουν, Μπέκα. Έχεις τη δύναμη να διορθώσεις ό,τι κάνουμε.
Αυτός είναι ο τρόπος.
Άλμα, δεν ξέρουμε ποιος είναι πίσω από εκείνη την πόρτα.
Ούτε η μαμά θέλει να το ξέρουμε.
Είναι η τελευταία ευκαιρία μας να κάνουμε πίσω.
Όλα θα πάνε καλά, εντάξει;
Άλμα...
Μπέκα;
Μπέκα!
Υποτιτλισμός: Ειρήνη Παπαδάκη
Επιμέλεια Dessi Verveniotou