-அது என்னது? -ஓ, இல்லை. அம்மா?
-அம்மா! அம்மா! -அம்மா!
கமில்லா.
அன்டன்
அம்மா அப்படியே போனதை நம்ப முடியலை.
அவங்களுக்கு என்ன நடக்குது?
ஆல்மா, நீ என்ன செய்திருக்கே?
உலகம் அழிஞ்சிட்டு இருக்கு.
நாம ஏன் இங்கிருக்கோம்? பெக்கா, இதை நீ செய்யறியா?
இல்லை! இது என்னன்னே எனக்கு தெரியாது.
இது என் நினைவு இல்லை. என் நினைவுகளுக்கு அப்பால் நான் போனதில்லை.
இரு, அப்பா?
நிறைய வருத்தம் இருக்கு.
உணர்வுகள் உன்மீது பாயட்டும். பரவாயில்லை.
நம்மை நீ இங்கிருந்து கூட்டி போ. உடனே!
-பெக்கா. -இப்பவே!
பெக்கா! சே!
நீ நல்லாருக்கே.
அப்பா, அது உங்க நினைவா?
இல்லை. அது அவரோட நினைவு இல்லை.
அம்மா அப்பாவை விட்டுப் போகும் பயத்தை தட்டியிருக்கே.
அது நிஜமா இருந்தது.
பெக்கா, இந்த காட்சிகள்,
அற்புதமா இருக்கலாம், ஆனால் உணர்ச்சிமயமாகவும் இருக்கும்
முதலில் உனக்கு புரியாத வழிகளில், அதனால் அவற்றை அப்படியே விடு.
-சரி. முயற்சிக்கிறேன். -அப்ப அம்மாவை என்ன செய்யறது?
அவ எதை அனுபவிக்கிறாளோ, அது அவ பிரச்சினை.
உன் பிரச்சினை, விளக்கவுரையை முடிப்பது.
அப்பா, வாங்க! எங்கே போனாங்கன்னே தெரியாது.
-பிரச்சினையில் இருக்கலாம். -சரி! க்ரெடிட் கார்ட்களை பார்க்கிறேன்.
மெக்ஸிக்கோவுக்கு விமான டிக்கட் வாங்கியிருக்கா.
தன் குடும்பத்தை பார்க்க போறா.
குடும்பத்தை சந்திக்க நள்ளிரவில் ஓடினாங்களா?
அப்படித்தான் தெரியுது.
அதனால, நீங்க இருவரும் வீட்டுக்கு போய், படுங்க,
போதை தெளியட்டும், குடிகாரிகளே, சரியா?
உங்கம்மா, அவ தயாரா இருக்கும் போது, வீட்டுக்கு வருவா,
எல்லாம் சரி ஆயிடும்.
பார்ப்பீங்க.
சில விஷயங்களை எடுக்க வந்தேன். எதை நம்பறதுன்னு இன்னும் உறுதியில்லை.
ஓவோலின்
உன்னை நம்ப ஆசை தான்.
ரீட்.
ஹலோ. கமில்லா டியாஸை அடைந்தீங்க. ப்ளீஸ் செய்தி சொல்லுங்க.
சரி, நான் இப்ப என்ன செய்வது?
ஹாய், அம்மா, நான் தான்.
நாங்க உங்ககிட்ட அப்படி மோதினதுக்கு மன்னிக்கணும்.
உங்களை பற்றி ரொம்ப கவலை படறோம்.
எடுக்கிற வரை அழைச்சுட்டே இருப்பேன், சரியா?
அதனால எடுக்கிறது நல்லது.
பட்டனை அழுத்து.
நீ மகிழ்ச்சியா இருப்பேன்னு எப்படி நினைக்கிறே?
ஆல்மா. எழுந்திரு.
ஆல்மா.
எழுந்திரு. முக்கியம். வா.
நீ இங்கு இருப்பதில் ஆச்சரியம்.
அம்மாவை அழைச்சேன். பதிலில்ல. செய்தி விட்டேன், மெயில்பாக்ஸ் நிரம்பியது.
எத்தனை வாய்ஸ்மெயில் விட்டே?
-முக்கியமில்லை. வந்து, இருபத்தி-ஏழு. -இருபத்தி...
அவங்க அலெஹான்ட்ரோவை பிரிந்து, அவன் ஒத்துக்காம
இந்த பணத்தை பாதுகாப்பான வீட்டுக்கோ எதுக்கோ அனுப்பியிருந்தா?
ஆமாம். அம்மா ஆபத்தில் இருக்கலாம்.
-அதைத்தான் நான் சொன்னேன். -அப்ப என்ன செய்யப் போறோம்?
அவங்க குடும்பத்தை சந்திக்க போயிருக்கிறதா அப்பா நினைக்கிறார்.
-அழைச்சு அங்கே இருக்காங்களா பார்ப்போம். -சரி.
சேணம் பூட்டு, கூட்டாளி.
ஹலோ, கண்ணுங்களா!
யார் அது?
ஆல்மாவும் பெக்காவும்.
ஓ, உங்க காதலன்னு நினைச்சேன்.
ஏய் இல்லை! நிறுத்து!
காதலன் இருக்கானா, பாட்டி?
ப்ளீஸ். நான் சர்சுக்கு கூட போற நண்பர் இருக்கார். அவ்வளவு தான்.
சரி, என் தேவதைகளே. உங்களை பார்க்க பிடிக்கும்.
சொல்லுங்க. என்ன நடக்குது?
அம்மாவை தேடிட்டு இருக்கோம்.
நேற்றிரவு மெக்ஸிக்கோவுக்கு விமானம் எடுத்தாங்க.
உங்க கூட இருப்பாங்கன்னு நினைச்சோம்.
அவ மெக்ஸிக்கோ வந்துட்டு அழைக்கலையா?
அவங்க எங்க இருப்பாங்கன்னு தெரியுமா?
அது, அவ இருக்க வேண்டியது இங்கே.
உங்க இருவரை போல. நீங்க இங்கே இருக்கணும்.
எல்லாரும் என்னுடன் இருக்கணும்.
நாங்க அங்கே வரலாமா?
ஆமாம்! வாங்க! வந்து என்னை பாருங்க!
ஒருவேளை உங்க அம்மா வந்துட்டு இருக்கலாம்.
சரி.
பிரமாதம்.
குட்பை, கண்ணுங்களா!
-பை. உங்களை மிஸ் பண்றேன்! -பை!
நாம இரண்டு நாட்களுக்கு போவோம்,
அம்மா நல்லா இருக்கிறதை உறுதி செய்துட்டு, திரும்ப வருவோம்.
இந்த திட்டம் பிடிச்சிருக்கு.
ஹேய், நாம இருவரும் ஸ்பானிஷ் பேசுவது எவ்வளவு சிறப்பு?
நீ ரொம்ப வினோதம்.
ஏய்ய்ய்! என் இரு பேத்திகளை பார்ப்பது மகிழ்ச்சி!
ஓ, கடவுளே, உங்களை பாரு. நீங்க சூப்பர்மாடல்களா?
இல்லை, பாட்டி.
நான் அப்படி.
ஹாய்!
ஹாய், மோன்சே சித்தி! எப்படி இருக்கீங்க?
ஆல்மாவும் பெக்காவும்! கடவுளே!
என் மருமகன்கள், மருமகள்களில் பிடிச்சவங்க! எப்படி இருக்கீங்கன்னு கேட்கணும்.
நல்லா ஒத்துப்போகும் காக்டெயில் பார் தெரியும்.
ஆஸ்கர் சித்தப்பா ஊர்ல இருக்கார்,
ஆனா அணைப்பும், முத்தமும் கொடுக்க விரும்பறார்.
ஓ, இல்லை! அணைப்பும் முத்தமும் ரொம்ப பிடிக்கும்.
ஆமாம், ரொம்ப நட்பானவை.
உங்கம்மா இன்னும் எங்க அழைப்புகளுக்கு பதில் சொல்லலை.
அவ எங்கிருப்பான்னு எனக்கு தெரியலை.
அவ தனிப்பட்ட நபர்.
நிறைய ரகசியங்கள்னு தோணுது.
அப்ப பெக்கா, எப்ப குட்டி ரீடோ பெக்காவோ வர்றாங்க?
ஓ, அது, பார்ப்போம்!
ஆனால் உங்ககிட்ட காட்ட ஒரு விஷயமிருக்கு.
இது பார்த்த மாதிரி இருக்கா?
எங்கம்மாவோட ஓவியத்தை பார்த்தோம்.
அலெஹான்ட்ரோன்னு யாரோ கையெழுத்து போட்டிருக்காங்க.
இல்லை. அலெஹான்ட்ரோன்னு யாரையும் தெரியாது.
விசென்டே ஃபெர்னான்டெஸின் மகனை தவிர, அலெஹான்ட்ரோ ஃபெர்னான்டெஸ்.
அது யார்?
அவன் புகழ்பெற்ற பாடகன்.
அவனை நிஜமா தெரியாது.
அவன் அப்பா ரான்சேராஸ் அழகா பாடுவார்.
இருங்க, இருங்க, பாட்டி.
எங்கம்மா பழைய காதலனை சந்திக்கிறாங்களான்னு தெரியுமா?
காதலனா? இல்லை!
இல்லை, அவளுக்கு பழைய காதலன் இல்லை!
உங்கம்மாவுக்கு முன்னாள் காதலன் இருக்கான், ஆனால்...
போதும், மோன்சே!
இல்லை! காதலன்னு யாரையும் தெரியாது!
இதை அருகிலிருந்து பார்ப்பீங்களா?
இதை பார்த்த மாதிரி இல்லைன்னு உறுதி செய்துக்க.
இல்லை. ஒன்றுமில்லை.
சாரி.
பெக்கா! நம்மை அபுலீட்டாவின் நினைவுக்குள் கூட்டி வந்துட்டே.
அது அம்மா.
இங்கே ஏதோ தப்பா இருக்கு.
சாரி.
எனக்கு இந்த ஓவியத்தை தெரியாது.
உனக்கு புரியுதா?
உங்களுக்கு கோபமா, பாட்டி?
இல்லை! அதைப்பற்றி இனிமேல் பேச விரும்பலை.
-சரி. -சரி.
ஹேய்! பெக்கா, திருமண பெருஞ்சுவரில் இடம் பிடிச்சிட்டே. வாழ்த்துக்கள்.
ஆமாம்.
அம்மா, அப்பாவோட படம் ரொம்ப பிடிக்கும்.
ஆமாம். மகிழ்ச்சியா தெரியறாங்க.
அப்ப அபுலீட்டா என்ன மறைக்கிறதா தோணுது?
தெரியலை. நாம உள்ளே போன காட்சி ரொம்ப வினோதமா இருந்தது.
அவங்க அதை எதிர்த்தது போலிருந்தது.
ஆனால் ஒருவேளை அப்பா மாதிரி இவங்க பயமா இருக்கலாமே?
அது நிஜமான நினைவுன்னு தோணுது.
எதுவானாலும், நாம பார்க்க கூடாதுன்னு நினைக்கிறாங்க.
ஒருவேளை நீ இன்னும் மனம் திறக்கணும்.
-என்ன சொல்றே? -இயற்கையாவே பச்சாதாபம் பார்ப்பே.
மத்தவங்களோட நினைவுகளை அணுகும் போது, அவங்க உணர்வுகளை எடுத்துக்கறே.
ஆனால் நீ மனம் திறந்து ஒன்றுமில்லாமல் ஆனேன்னா,
உணர்வுகள் உன் வழியாக பாயும், நீயும் தெளிவான உண்மையை உணரலாம்.
அது நல்லாவே புரியுது, ரொம்ப எளிமையா தெரியுது.
முயற்சி செய். உனக்கு வரும். அபுலீட்டாவிடம் பேசுவோம்.
-மோன்சே சித்தி எப்படி? -அவங்களுக்கு என்ன?
அவங்களுக்கு ஏதோ தெரியும். கேட்கலாமே.
சரி. அங்கே தொடங்குவோம்.
அடடே, இது அப்பா.
திரும்பினதும் என்ன சொல்லணும்னு யோசிப்போம்.
லா காசா டெல் பூவோ
இன்னும் இரண்டு பலாமஸ், ஒரு விஸ்கி. நன்றி.
நல்ல வேடிக்கையா இருக்கு! என்னை பானங்களுக்கு அழைத்ததுக்கு நன்றி.
பார்ட்டிக்கு போக தப்பிச்சு போகும் சின்ன பெண் போல உணர்றேன்.
அது பெக்கா போலிருக்கு! அவ வெளியே போய் பசங்களை முத்தமிடுவா.
வாய்ப்பே இல்லை! நீ பொய் சொல்றே! பெக்கா எப்பவும் நல்ல பெண்ணா நடக்கிறா.
ஆல்மா, நீ பரணில் போதை ஏத்துவே!
அது கிறுக்குத்தனம். நீங்க கச்சிதமான தேவதைகள் போல கமில்லா நடந்துப்பா.
-ஆல்மா அவ்வளவு இல்லை. -இல்லை, ஆல்மா அவ்வளவு இல்லை.
நீங்க எப்படி, சித்தி?
-நானா? அய், அய், அய்! -ஆமாம், நீங்க?
நான் உயர்நிலை பள்ளியில் இருக்கையில்,
நான் மக்களிடம் விற்பேன்... ஆங்கிலத்தில் எப்படி சொல்வது...
-கோகெய்ன்? -என்ன?
-அட கடவுளே. -நான் அதை எதிர்பார்க்கலை! என்ன!
அது 80களில். என் ஃபேஷனுக்கு பணம் தேவையா இருந்தது.
ஓ, கடவுளே. எங்கம்மா அப்படி ஏதாவது செய்தாங்களா? வேடிக்கையான விஷயங்கள்?
இல்லை. கடவுளே.
அட... இல்லை.
அந்த நிறுத்தம் எதுக்கு?
-என்ன? -இல்லை. நிறுத்தம் இருந்தது!
-இல்லை! -ஆமாம், இருந்தது.
சொல்ல அது என் ரகசியம் இல்லை.
இல்லை, ப்ளீஸ்! ப்ளீஸ், சித்தி. ப்ளீஸ் சொல்லுங்க. அம்மா ரகசியமா இருப்பாங்க.
அவங்க சொல்லவே மாட்டாங்க. நல்லா தெரிஞ்சுக்கணும்.
நான் இதை சொன்னது தெரிஞ்சா கமில்லா என்ன சொல்லுவா?
அவங்ககிட்ட எதுவும் சொல்ல மாட்டோம். சித்தி, சித்தி!
-சித்தி! - சரி, சரி! அப்ப...
முன்னால, நீங்க காதலனை பற்றி கேட்ட போது...
எங்க சின்ன வயசில, உங்கம்மாவுக்கு காதலன் இருந்தான்.
அவன் சர்சில் படிச்சிட்டிருந்தான்,
என் எல் செமினாரியோவில், பாதிரி ஆக,
அவங்க ஒருத்தரை ஒருத்தர் ரொம்ப விரும்பினாங்க.
எளிமையா மனம் திறக்கிறாங்க.
பாரு. மோன்சே சித்தி.
சின்ன பெண்ணா இருக்கையில் அவங்களை பார்த்தேன்.
அந்த வயதில், படங்கள், தொலைக்காட்சியில் முத்தமிடுவதை பார்த்தேன்,
ஆனால் அது போல போலி இல்லை இது.
ஒருத்தர் மீது ஒருத்தருக்கு இருந்த காதலைத்தான் நான் அப்போதிலிருந்து
தேடறேன், அது கிடைக்கவே இல்லை.
அந்த காலத்தில் கமில்லா வேறு நபர்.
லேசான இதயம் படைத்தவள்.
என் காதலனை நீ சந்திக்கணும்.
ஆனால், அதை ரகசியமா வெச்சிருக்கணும், சரியா?
என்னை அவங்க உலகத்துக்குள் கூட்டி வந்தாங்க, எங்க குடும்பத்துக்குள்
இரண்டாம் குடும்பமா இருந்தோம்.
ஆனால் கவனமா இருக்க வேண்டியிருந்தது.
அவங்களுக்கிடையே ரகசிய செய்திகள் மாற்றிக்க உங்கம்மா என்னை அனுப்புவா.
போலி பெயர்களை உபயோகிச்சு, ரகசிய இடங்களில் சந்திப்பாங்க.
பிரகாசிக்கும் மலையில் என்னை சந்தி. அன்புடன், மரியா.
சின்ன உளவாளி போல உணர்ந்தேன்.
ஆனால் கமில்லா பிரச்சினையில் மாட்டினா, அவனை இன்னொரு சர்சுக்கு அனுப்பிட்டாங்க.
அது அவ இதயத்தை உடைத்தது.
மன்னிச்சிடுங்க.
அதன் பிறகு, உங்கம்மா வேறு நபர் போலாயிட்டா.
அவ வீட்டிலிருந்து போயிட்டா, உங்கம்மாவுக்கும்
எனக்கும் அதே உறவு இல்லை.
நான் இப்ப போயாகணும்.
குறிப்புக்கு என்னை குற்றம் சொல்றாளான்னு தெரியலை.
ஆனால் இந்த வரலாற்றுக்கு இன்னும் அதிகமிருக்கு.
எனக்கு 12 வயதாகும் போது,
கமில்லா பல்கலைக்கழகம் போனதா என்னிடம் அம்மா சொன்னாங்க,
ஆனால் பின்னர், எங்கப்பாவிடம் வேறு ஏதையோ சொன்னாங்க
அந்த பையன் பாதிரி ஆனதும்,
கமில்லா அவனோட வாழ போனதா சொன்னாங்க. பாவத்தில்.
ஓ, கடவுளே. அவரை மாற்றின போதும் அவரோடவே இருந்துட்டாங்களா?
இதைத்தான் சொல்லிக்கிறேன்
ஏன்னா இப்படி நம்பினா வருத்தம் குறைவா இருக்கு.
அவர் பெயர் நினைவிருக்கா?
அலெஹான்ட்ரோவா? அவர் அம்மாவோட ஓவியத்தை வரைந்திருக்கலாமா?
இல்லை, அது பெயரில்லை, ஆனால் நான் சொன்னது போல, குறியீடுகளும் ரகசிய பெயர்களும்தான்.
அவளுக்கு மட்டுமே புரியற மாதிரி இருக்கும்.
இப்ப எங்கே இருக்கார்?
இல்லை. இல்லை. இதை நான் சொல்ல மாட்டேன்.
ப்ளீஸ், சித்தி. அவங்களுக்கு உதவி செய்யணும்.
எங்களுக்குள்ளே சுமூகமாக்க பார்க்கிறோம். ப்ளீஸ்.
அவ்வளவு தான். சத்தியமா.
அது தான் அவர்.
வா. நான் பார்த்துக்கறேன்.
ஹலோ. கன்னி க்வாதாலூபே தேவாலயத்துக்கு நல்வரவு.
அருமை. எங்க அம்மாவை தேடறோம். அவங்க பெயர் கமில்லா டியாஸ்.
இரு நாட்களுக்கு முன் ஊரை விட்டாங்க, அவங்களிடமிருந்து செய்தியில்லை.
இதை கேட்க வருத்தமா இருக்கு.
அலெஹான்ட்ரோ என்ற பெயர் உங்களுக்கு எதையாவது நினைவூட்டுதா?
"அலெஹான்ட்ரோ," "அலெஹான்ட்ரோ."
இல்லை. எனக்கு தோணலை...
அட! எங்கம்மாவோட உங்க தொடர்பு தெரியும்.
நீங்க திரும்பினதும் தெரியும்.
அது தெரியாது. உறுதியா தெரியாது. தெரியாது.
இது மிகப்பெரிய குற்றச்சாட்டு.
ஃபாதர், என் சகோதரியை மன்னிங்க. அவ வருத்தப்படறா.
நாங்க அவங்களை பற்றி கவலை படறோம்.
அவங்க எங்கே இருக்காங்கன்னு விவரம் தேடறோம்.
உங்கம்மாவை நீங்க தொலைச்சதுக்கு வருந்தறேன்,
ஆனால் நான் கமில்லாவை பல வருஷங்களா பார்க்கலை.
உங்களுக்கு, உங்க அம்மாவுக்கு பிரார்த்திக்கிறேன்.
உங்க நேரத்துக்கு மிக்க நன்றி, ஃபாதர்.
-போகலாம். -இந்த ஆள் பொய் சொல்றார்!
-நிறுத்து. -பொய் சொல்றார்! உண்மையை கண்டுபிடி.
அம்மாவை கண்டுபிடிக்கணுமா வேணாமா? உன்னால மட்டும்தான் செய்ய முடியும்.
நான் செய்தா, பனியில் மாட்டிப்போம்.
-நமக்கு தெரிய வேணாம்னு நினைக்கிறார். -முயற்சி செய்.
-வாவ். -நாம இதை செய்யக் கூடாது.
என் கனவு என்ன தெரியுமா?
நான் உன்னிடம் மீண்டும் உறவு வைப்பேன்னு.
கமில்லா, ப்ளீஸ். சோர்வா இருக்கேன்.
இல்லை!
திருமணம் செய்து,
குடும்பம் நடத்துவது.
உன்னோடு.
ஆமாம், அந்த வாழ்க்கையை ரசிக்க முடியும்.
எனக்கு மாற்றம் கிடைச்சதால என் குடும்பம் ஏற்கனவே வெட்கப்படுது.
நான் வெளியேற்றப்பட்டால்,
என்னை மன்னிக்கவே மாட்டாங்க.
கமில்லா.
நம் வாழ்க்கையை அழிக்க கூடாது.
உன் குடும்பத்தையும் நான் அழிக்க விரும்பலை.
நம்மை விட முக்கியமான கடமைகள் நமக்கு இருக்கு.
மன்னிச்சுக்கோ, ஆனால்...
என்னால் முடியாது.
அப்ப அவங்க பிரிஞ்சிட்டாங்க.
இது சரியா இல்லை. எனக்கு பிடிக்கலை. தப்பா இருக்கு...
பரவாயில்லை. நாம போகலாம்.
கடினம்னு தெரியும், ஆனால் அந்த வலி உன்னுதில்லை.
தன் ஆன்மாக்களை நோண்டுவது மக்களுக்கு பிடிக்கலைன்னா...
அம்மாவுக்கு உதவறோம்.
நான் இதை செய்வதில் அப்பாவுக்கு ஏன் பயம்?
உன்னால இதன் சில அம்சங்களை கையாள முடியாதுன்னு
-நினைக்கிறார் போல. -அவர் சரியா இருக்கலாம்.
அப்பாவை மற! உன்னால இது முடியும்னு தெரியும்! நல்ல காரணத்துக்கு செய்யறோம்.
-சரி. -சரி.
அபுலீட்டா. தெரிஞ்ச எதையோ நம்மிடம் சொல்ல மாட்டேங்கிறாங்க,
தானே ஏற்க மாட்டேங்கிறாங்க.
அபுலீட்டாவை தொந்தரவு செய்ய வேணாம்.
உள்ளே செய்த மாதிரி, அவங்க நினைவுக்குள்ள மனம் திறந்தா,
அவங்க மறைக்கிறதை தெரிஞ்சுக்கலாம்.
சரி, நல்லது. இதை செய்வோம், அவங்க தான் இதுக்கு பதில் என
நம்புவோம், அம்மாவை கண்டுபிடிச்சு, வீட்டுக்கு போவோம்.
-பெக்கா, நான்... -இல்லை, பரவாயில்லை. போகலாம்.
-பாட்டி? -சொல்லு?
நாம பேசலாமா?
நிச்சயமா. என்ன விஷயம், கண்ணே?
ஃபாதர் ரேயஸோட அம்மாவோட உறவை பற்றி தெரியும்.
நீ என்ன சொல்றே?
எனக்கு அதைப்பற்றி தெரியாது.
ஓவியத்தை பற்றியோ, அலெஹான்ட்ரோ பற்றியோ நிச்சயமா எதுவும் தெரியாதா?
ப்ளீஸ். இந்த விஷயத்தில் என்னை தொந்தரவு செய்யாதீங்க.
எனக்கு தெரியாது.
-செய். அந்த விஷயத்தை செய். -சரி.
இது தான் அவங்க மறைச்ச நினைவு.
அம்மா அதோ இருக்காங்க.
ஓவியத்தில் இருந்த வீடு.
கமில்லா!
நீ இங்கே என்ன பண்றே?
அம்மா, என்னை எப்படி கண்டுபிடிச்சீங்க?
இங்கே தான் வாழறியா?
யாரோட வாழறே?
நீ இனியும் ஃபாதர் ரேயஸோட வாழலைன்னு எனக்கு தெரியும்.
உன்னை தேடி வீட்டுக்கு வந்தார்.
இங்கே யாருடனோ பாவத்தில் வாழ்ந்துட்டு இருப்பே.
அம்மா, சத்தியமா, அது இல்லை...
நீ இப்படிப்பட்ட பெண்ணா?
யார் வர்றாங்களோ அவங்களோட உறவு வைக்கிறது.
அம்மா, ஏன் இப்படி சொல்றீங்க?
மக்கள் என்ன நினைப்பாங்க, அவங்களுக்கு தெரிஞ்சா...
அம்மா, ப்ளீஸ், நான் விளக்கறேன்.
உனக்கு என்ன வேணுமோ செய்,
ஆனால் என் வீட்டுக்கு திரும்ப வராதே.
நம்ம குடும்பத்தை சங்கடப்படுத்தி இருக்கே.
அம்மா, ப்ளீஸ்...
அம்மா!
கடவுளே. அபுலீட்டா அம்மாவை இப்படி நடத்தினாங்களா?
அங்கே, அங்கே நிறைய இருக்கு. என்னால முடியலை...
சரி. வெளியே கூட்டி போ.
நான் மோசமான தாய்.
கமில்லா எங்கே போனான்னு தெரியாது,
ஆனால் அவ வயது முதிர்ந்தவ.
மீண்டும் அவ வாழ்வில் தலையிட முடியாது.
நான் படுத்துக்க போறேன்.
அது பயங்கரமா இருந்தது.
மன்னிச்சுக்கோ, பெக்கா,
ஆனால் குடும்பத்திலுள்ள பிரச்சினை எல்லாம் சரி பண்ணுவோம்.
சத்தியமா.
இது எப்படி வேலை செய்யும்னு தெரியலை. என்ன செய்யறேன்னு தெரியலை.
ஆமாம், தெரியும். நீ செய்யறே.
வா. போய் அம்மாவை தேடுவோம்.
சரி.
இது தான். இது தான் ஓவியத்தில் இருந்த வீடு.
அப்பா. அவர் கவலையா இருப்பார்.
இதெல்லாம் சரி ஆயிடும், பெக்கா. நாம செய்யறதை சரி பண்ணும் சக்தி உனக்கு இருக்கு.
இது தான் வழி.
அந்த கதவுக்கு பின்னால யார் இருப்பான்னு தெரியாது, ஆல்மா.
அம்மாவும் தெரிய கூடாதென நினைக்கிறாங்க.
இதை செய்யாம இருக்க நம் கடைசி வாய்ப்பு இது.
சரி ஆயிடும், சரியா?
ஆல்மா, நான்...
பெக்கா? பெக்கா?
பெக்கா!
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு ஹேமலதா ராமச்சந்திரன்
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் கல்பனா ரகுராமன்