-Bu da neydi? -Olamaz. Anne?
-Anne! -Anne!
Camila.
Annemin öylece gitmesine inanamıyorum.
Ona neler oluyor?
Alma, ne yaptın sen?
Dünya dağılıp gidiyor.
Neden buradayız? Becca, bunu sen mi yapıyorsun?
Hayır! Bunun ne olduğunu bilmiyorum.
Bu benim anım değil. Daha önce anılarımın dışına hiç çıkmadım.
Dur biraz. Baba?
Çok fazla üzüntü var.
Bırak duygular akıp gitsin. Sorun yok.
Bizi buradan çıkarmalısın. Hemen!
-Becca. -Hemen şimdi!
Becca! Siktir!
Yok bir şey.
Baba, bu senin anın mıydı?
Hayır. Onun anısı değildi.
Tanık olduğun şey babamın terk edilme korkusuydu.
Gerçek gibi geldi.
Becca, bu hayaller
heyecan verici olabilir ama ağır da gelebilir.
İlk başta fark etmeyebilirsin, o yüzden fazla kurcalama bence.
-Tamam. Denerim. -Annemle ilgili ne yapacağız?
Yaşadığı her neyse bu onun sorunu.
Senin sorunun tezini bitirmek.
Baba, yapma! Nereye gittiği belli değil.
-Başı dertte olabilir. -Tamam! Kredi kartlarını kontrol edeyim.
Meksika'ya uçak bileti almış.
Ailesini görmeye gidiyor.
Gecenin bir yarısı aile ziyareti için mi kaçtı?
Öyle görünüyor.
Pekâlâ, şimdi eve gidip yatın
ve ayılın ayyaşlar, anlaşıldı mı?
Anneniz de hazır olduğunda eve dönecek
ve her şey yoluna girecek.
Göreceksiniz.
Birkaç eşya almaya geldim. Hâlâ neye inanacağımdan emin değilim.
Keşke sana güvenebilseydim.
Reed.
Merhaba. Camila Diaz'ı aradınız. Lütfen mesaj bırakın.
Tamam, şimdi ne yapacağım?
Merhaba anne, benim.
Hayatına o şekilde daldığımız için çok özür dilerim.
Sadece senin için endişeleniyoruz.
Sen açana kadar arayacağım, tamam mı?
O yüzden telefonu açsan iyi olur.
Düğmeye bas.
Herhangi bir gerçeklikte mutlu olacak mısın ki?
Alma. Uyan.
Alma.
Uyan. Bu önemli. Hadi.
Seni burada görmek ne güzel.
Annemi aradım. Cevap vermiyor. Mesaj bıraktım, posta kutusu doldu.
Kaç sesli mesaj bıraktın?
-Önemi yok. Yirmi yedi falan. -Yirmi...
Alejandro'dan ayrıldıysa, adam bunu kaldıramıyorsa
ve annemin parayı güvenli bir yere nakletmesi gerekiyorsa?
Evet. Annem tehlikede olabilir.
-Ben de onu diyorum ya. -Peki, ne yapacağız?
Babam onun ailesini ziyarete gittiğini düşünüyor.
-Onları arayıp orada mı diye anlayalım. -Tamam.
Hazır ol ortak.
Merhaba canlarım!
Kim o?
Alma ve Becca.
Ben de sevgilin sandım.
Daha neler! Kes şunu!
Sevgilin mi var anneanne?
Lütfen. Kiliseye birlikte gittiğim bir arkadaşım var. Hepsi bu.
Pekâlâ meleklerim. Sizi görmek ne güzel.
Söyleyin bakalım. Neler oluyor?
Annemizi arıyoruz.
Dün gece Meksika'ya giden bir uçağa binmiş.
Sizin yanınızda olabileceğini düşündük.
Meksika'da ve bizi aramadı, öyle mi?
Nerede olabileceğine dair bir fikrin var mı?
Olması gereken yer burası.
Tıpkı sizin gibi. Siz de burada olmalısınız.
Herkes yanımda olmalı.
Oraya gelebilir miyiz?
Evet! Gelin! Beni görmeye gelin!
Belki anneniz yoldadır.
Tamam.
Harika.
Hoşça kalın canlarım!
-Görüşürüz. Özledik seni! -Hoşça kal!
Birkaç günlüğüne gideriz.
Annemin iyi olduğundan emin olur, sonra hemen eve döneriz.
Bu plana bayıldım.
Hey, İspanyolca konuşmamız ne güzel.
Çok tuhafsın.
İki torunumu görmeye bayılıyorum!
Tanrım, şuna bakın. Siz süper model misiniz?
Hayır, anneanne.
Ben öyleyim.
Merhaba!
Merhaba tia Monse! Nasılsın?
Alma ve Becca! Tanrım!
En sevdiğim yeğenlerim! Hayatınız hakkında her şeyi anlatın.
Kokteyl yapan bir bar var, fena sayılmaz.
Tio Oscar iş için uzakta
ama size selam ve öpücük yolladı.
Vay! Tio Oscar'ın öpücüklerine bayılırız.
Evet, çok dost canlısıdır.
Anneniz hâlâ telefonlarımıza cevap vermedi.
Nerede olabilir, bilmiyorum.
Çok ketum biri.
Çok sırrı olduğundandır.
Becca, küçük Reed ya da Becca ne zaman geliyor?
Bakalım artık...
Ama size göstereceğimiz bir şey var.
Bu tanıdık geliyor mu?
Annemizi gösteren bu tabloyu bulduk.
Alejandro adında biri imzalamış.
Hayır. Alejandro diye birini tanımıyoruz.
Vicente Fernández'in oğlu hariç. Alejandro Fernández.
O kim?
Çok ünlü bir şarkıcı.
Ama biz tanımıyoruz.
Babası çok güzel rancheras söyler.
Dur biraz anneanne.
Annemin ziyaret ediyor olabileceği eski bir erkek arkadaşı var mı?
Erkek arkadaş mı? Hayır!
Hayır, eski bir erkek arkadaşı yok!
Annenizin eski bir erkek arkadaşı var ama...
Yeter Monse!
Hayır! Erkek arkadaş falan bilmiyoruz biz!
Sakıncası yoksa buna daha yakından bakar mısın?
Aşina gelmediğinden emin olmak için.
Hayır. Aşina gelmedi.
Üzgünüm.
Becca! Bizi abuelita'nın anılarına getirdin.
Bu annem.
Burada bir terslik var.
Üzgünüm.
Bu tabloyu bilmiyorum.
Anlıyor musun?
Rahatsız mı oldun anneanne?
Hayır! Sadece bu konuda daha fazla konuşmak istemiyorum.
-Tamam. -Peki.
Hey! Bak Becca, İzdivaç Duvarı'nda sen de varsın. Tebrikler.
Evet.
Bizimkilerin bu fotoğrafına bayılıyorum.
Evet. Mutlu görünüyorlar.
Sence abuelita ne saklıyordu?
Bilmiyorum. Gördüğümüz hayal çok garipti.
Sanki ona karşı koyuyormuş gibiydi.
Belki de babamda olduğu gibi onun korkularını gördük.
Bence bu gerçek bir anıydı.
Her ne idiyse oraya bakmamızı istemedi.
Belki de daha fazla açılmalısın.
-Nasıl yani? -Doğal olarak empati kuruyorsun.
Başkasının anısına eriştiğinde onun duygularını benimsiyorsun.
Ama açılıp kendini sıfırlayabilirsen
hisler senden akıp gidecek ve daha net bir hakikat deneyimleyeceksin.
Bu gayet mantıklı, çok da kolay tabii.
Dene hele. Başaracaksın. Abuelita'yla tekrar konuşuruz.
-Ya tia Monse? -Ne olmuş ona?
Bir şeyler biliyordu. Ona sorabiliriz.
Tamam. Oradan başlayalım.
Eyvah, babam.
Döndüğümüzde ne diyeceğimizi düşünelim.
İki paloma kokteyl, bir de viski lütfen. Teşekkürler.
Çok eğleniyorum! Beni içki içmeye davet ettiğiniz için teşekkür ederim.
Kendimi partiye gitmek için evden kaçan bir genç kız gibi hissediyorum.
Aynı Becca! Gizlice kaçar ve erkeklerle öpüşürdü.
Olamaz! Yalan söylüyorsun! Becca hep uslu bir kız gibi davranır.
Alma, sen de tavan arasında ot içerdin!
Çok saçma. Camila hep melekmişsiniz gibi davranırdı.
-Ama Alma o kadar da uslu değildi. -Hayır, Alma pek uslu değildi.
Ya sen tia?
-Ben mi? -Evet, sen?
Ben secundaria'dayken, yani lisedeyken,
millete şey satardım... Nasıl diyorsunuz?
-Kokain. -Ne?
-Vay canına. -Bunu beklemiyordum! Ne?
1980'lerden söz ediyoruz. Moda için para lazımdı.
Tanrım. Annem hiç öyle şeyler yaptı mı? Yani havalı, eğlenceli şeyler?
Hayır. Tanrım.
Şey... Hayır.
O duraklama neydi?
-Ne duraklaması? -Durakladın!
-Hayır! -Evet, durakladın.
Başkasının sırrını söyleyemem.
Lütfen! Lütfen tia. Söyle. Annem ne kadar ketum, biliyorsun.
Bize anlatmaz. Onu daha iyi tanımak istiyoruz.
Bunu size söylediğimi duysa Camila ne der?
Ona söylemeyiz. Tia!
-Tia! -Tamam, tamam! Şey...
Bir erkek arkadaş var mıydı, diye sordunuz ya...
Gençliğimizde annenizin bir erkek arkadaşı vardı.
Kilisede okuyordu.
En el seminario, rahip olmak için.
Birbirlerine çok âşıklardı.
Bu çok kolay oldu.
Bak. Tia Monse.
Küçük bir kızken onları gördüm.
O yaşta filmlerde, televizyonda öpüşme görmüştüm
ama bu onlar gibi sahte değildi.
O zamandan beri birbirlerine duydukları aşkın benzerini aradım
ama hiç bulamadım.
O zamanlar Camila başka biriydi.
Dertsiz tasasızdı.
Erkek arkadaşımla tanışmanı istiyorum.
Ama bunu bir sır olarak saklamalısın, tamam mı?
Beni kendi dünyalarına aldılar ve ailemizin içinde
ikinci bir aile gibi olduk.
Ama dikkatli olmalıydık.
Anneniz ona gizli mesajlar göndermemi isterdi.
Sahte isimler, gizli adresler kullanırlardı.
Parlayan dağda buluşalım. Sevgiler, Maria.
Kendimi casus gibi hissederdim.
Ama Camila'nın başı derde girdi ve sevgilisini başka kiliseye gönderdiler.
Bu onun kalbini kırdı.
Üzgünüm.
Ondan sonra anneniz bambaşka biri oldu.
Evden ayrıldı ve annenizle aramız
bir daha eskisi gibi olmadı.
Şimdi gitmeliyim.
Not için beni mi suçluyor, bilmiyorum.
Ama dahası da var.
Ben 12 yaşındayken
annem Camila'nın üniversiteye gittiğini söyledi
ama sonradan babama farklı bir şey söylediğini duydum.
Oğlan rahip olunca
Camila onunla yaşamaya gitmiş. Bu bir günahtı.
Tanrım. Başka kiliseye atandığında da onun yanında mı kalmış?
Kendi kendime öyle diyorum
çünkü buna inanmak daha az üzücü.
Adını hatırlıyor musun?
Alejandro muydu? Annemin portresini yapmış olabilir mi?
Hayır, adı bu değildi ama dediğim gibi, şifreler ve gizli isimler kullanıyorlardı.
Belki sadece onun anlayacağı bir şeydir.
Şimdi nerede?
Hayır. Bunu size söylemeyeceğim.
Lütfen tia. Annemize yardım etmek istiyoruz.
Aramızı düzeltmeye çalışıyoruz. Lütfen.
Hepsi bu. İnan bana.
Bu o.
Hadi gel. Bana bırak.
Merhaba. Guadalupe Meryem'i Kilisesi'ne hoş geldiniz.
Harika. Annemizi arıyoruz. Adı Camila Diaz.
Birkaç gün önce şehirden ayrıldı ve ondan haber alamadık.
Bunu duyduğuma üzüldüm.
Alejandro ismi size bir şey ifade ediyor mu?
"Alejandro."
Hayır. Sanmıyorum...
Hadi ama! Annemizle ilişkiniz vardı, biliyoruz.
Onun hayatındasınız.
Aslında bunu bilmiyoruz. Emin değiliz. Hayır.
Bu çok büyük bir suçlama.
Peder, lütfen ablamı affedin. O çok üzgün.
Annem için çok endişeleniyoruz.
Nerede olduğu hakkında bilgi almak istiyoruz.
Annenizi kaybettiğiniz için üzgünüm
ama Camila'yı yıllardır görmedim.
Siz ve anneniz dualarımdasınız.
Zaman ayırdığınız için çok teşekkürler Peder.
-Gidelim. -Bu adam bir yalancı!
-Kes şunu. -Yalan söylüyor! Gerçeği öğren.
Annemizi bulmak istiyor musun? Bunu yapabilecek tek kişi sensin.
Ben yaparsam sisin içinde kalırız.
-Bilmemizi istemiyor. -Sadece dene.
-Vay canına. -Bunu yapmamalıyız.
Ne hayal ediyorum, biliyor musun?
Seninle tekrar sevişmemi.
Camila, lütfen. Yorgunum.
Hayır!
Evlenip
bir aile kurmayı.
Seninle birlikte.
Evet, sanırım o hayattan keyif alabilirim.
Başka kiliseye gönderildiğim için ailem utanıyor zaten.
Aforoz edilirsem
beni asla affetmezler.
Camila.
Hayatlarımızı mahvedemeyiz.
Aileni de mahvetmek istemiyorum.
Verdiğimiz sözler bizden daha önemli.
Üzgünüm ama...
Yapamam.
Demek ayrılmışlar.
Bu doğru gelmiyor. Hoşuma gitmedi. Yanlış bu...
Tamam. Hadi gidelim.
Zor olduğunu biliyorum ama o acı senin değildi.
İnsanlar ruhlarını eşelememizi istemiyorlarsa...
Anneme yardım ediyoruz.
Babam bunu yapmamdan neden korkuyor?
Sanırım bazı yönlerini kaldırabileceğinden
-emin değil. -Belki de haklıdır.
Babamı unut! Yapabileceğini biliyorum! Ve bunu iyi bir amaçla yapıyoruz.
-Tamam. -Tamam.
Abuelita. Bir şeyler biliyor ama bize söylemek istemiyor,
kendine bile söyleyemiyor.
Abuelita'yı rahatsız etmek istemiyorum.
Orada yaptığın gibi kendini onun anılarına açarsan
sakladığı şeyi ortaya çıkarabilirsin.
Tamam, peki. Hadi yapalım bunu ve umalım ki
cevap onda olsun da annemi bulup eve gidebilelim.
-Becca, ben... -Sorun değil. Hadi gidelim.
-Anneanne? -Evet?
Konuşabilir miyiz?
Tabii ki. Ne oldu canım?
Annemizin Peder Reyes'le ilişkisini biliyoruz.
Sen neden bahsediyorsun?
O konuda bir şey bilmiyorum.
Tablo ya da Alejandro hakkında bir şey bilmediğinden emin misin?
Lütfen. Beni bununla daha fazla rahatsız etmeyin.
Bilmiyorum.
-Yap. Şu şeyi yap. -Tamam.
Bu onun bastırdığı anı.
İşte annem.
Tablodaki ev.
Camila!
Burada ne yapıyorsun?
Anne, beni nasıl buldun?
Yaşadığın yer burası mı?
Kiminle yaşıyorsun?
Artık Peder Reyes'le birlikte olmadığını biliyorum.
Bizim eve gelip seni sordu.
Burada yeni biriyle günah içinde yaşıyor olmalısın.
Anne, yemin ederim, öyle değil...
Sen böyle bir kadın mısın?
Önüne gelenle yatan biri misin?
Anne, bunu neden söylüyorsun?
Millet öğrenince ne düşünecek...
Anne, lütfen açıklamama izin ver.
İstediğin her şeyi yapabilirsin
ama bir daha benim evime dönme.
Ailemizi rezil ettin.
Anne, lütfen...
Anne!
Tanrım. Abuelita anneme böyle mi davranmış?
Bu çok fazla. Ben...
Tamam. Gidelim buradan.
Ben berbat bir anneyim.
Camila'nın nereye gittiğini bilmiyorum
ama o bir yetişkin.
Bir daha onun hayatına karışamam.
Gidip uzanacağım.
Bu çok kötü geldi.
Üzgünüm Becca.
Ama ailemizdeki her yanlışı düzelteceğiz.
Söz veriyorum.
Ama nasıl oluyor, bilmiyorum. Ne yaptığımı bilmiyorum.
Evet, biliyorsun. Bunu sen yapıyorsun.
Hadi. Gidip annemi bulalım.
Tamam.
İşte burası. Tablodaki ev.
Babam arıyor. Endişelenmiştir.
Her şey düzelecek Becca. Yaptığımız her şeyi düzeltecek güce sahipsin.
Yolu da bu.
O kapının ardında kim var, bilmiyoruz Alma.
Annem de bilmemizi istemiyor.
Bunu yapmamak için son şansımız.
Her şey düzelecek, tamam mı?
Alma, ben...
Becca?
Becca!
Alt yazı çevirmeni: Selen Akhuy
Proje Kontrol Sorumlusu Şengül Usta