Dito ka lang. Babalik ako.
-May aksidente. -Ano'ng sinasabi mo?
Nasaan si Dad?
Dapat nandoon ka.
Iyon ang plano.
Ikinalulungkot ko wala ako ro'n para sa'yo, mahal.
Pero narito na ako.
Nababaliw na ba ako, tulad ni Geraldine?
Hindi.
Oo at hindi.
Ang ibang tao nakakakita nang higit pa, nakakaramdam at nakakaalam nang higit pa.
Isa ang lola mo sa mga taong iyon, at ikaw rin
Isa sa mga taong 'yon?
May sakit ka sa pag-iisip.
Hindi ka naglakbay pabalik sa oras,
at 'di mo nakakausap ang tatay mo, patay na siya.
Makikipag-break ako sa'yo ngayon, pero 'pag naiayos na ang timeline,
hindi kita nakilala kailanman.
Hindi dumating si Dad.
Kailangan kong matiyak na hindi lalabas ng kuweba si Dad.
Kita tayo sa kotse.
PAPASOK NA TAWAG BECCA
-Sabihin mo sa akin na natagpuan mo siya. -Natagpuan ko siya. Ligtas siya.
Salamat sa Diyos.
-Sam, ligtas siya. -Buti naman.
Okey sa kanyang umuwi at inumin ang mga gamot niya.
-Paano'ng tungkol sa mental health clinic? -Susubukan kong sabihin.
Kinuha ang kotse ko, nagpuntang Mexico para sa dad niya.
-Kailangan niya ng tulong. -Alam ko, Mom.
Hahanap tayo ng tulong.
Halika rito.
Hindi ba ito gumana?
Hindi mo magagawa ulit sa'kin ito!
Iha. Mukhang naliligaw ka.
May maitutulong ba ako?
Salamat, ayos lang po ako. Hinihintay ako ng sister ko.
Kaya ba umiiyak ka?
Hindi po.
Umiiyak ako dahil...
dahil di ako pwedeng maging iniisip ng lahat na ako.
Hindi pa huli na baguhin ang mga bagay.
Oho.
Paano kung tama sila tungkol sa'kin?
Palagay mo ba tama sila tungkol sa iyo?
Gusto ko lang tumakas, pero sa halip, kailangan kong sumakay
sa kotse ng mom ko, katabi ng kapatid ko, at ngayon, problema ng pamilya ko.
Wala akong nakikitang kotse.
Ha?
Nasaan ang kotse?
Uy, Alma. Ano na?
-"Uy, Alma. Ano na?" Nasaan ka? -Nasa Bora Bora ako.
Nasa honeymoon kami ni Reed. Umalis kami tapos ng kasal. Alam mo ito.
Teka. Ano?
Alma, alas tres ng umaga pa lang. Ano'ng kailangan mo?
Gusto mo akong makausap? Ano'ng nangyayari?
-Teka. Ano? -Tawag dito mga time zone, okey?
Alam mo paano ito gumana.
-Nangyari talaga ito? -Oo, ikinasal ako kay Reed.
'Wag kang magkunwaring 'di mo siya gusto, dahil alam ko.
Kapatid mo ba 'yan?
Sabihin mo ang Bora Bora ay Bora Boring kung wala siya.
-Hi daw sabi ni Reed. -'Di 'yan sinabi ko.
Becca. Si Dad. Nasaan siya?
Paano ko malalaman, Alma? Nasa Bora Bora ako.
At sabi ni Reed "Bora Boring" ito kung wala ka.
Salamat.
Tumawa siya?
Pero buhay si Dad?
Diyos ko, Alma. Tinatakot mo ako.
May nangyari ba kay Dad?
Wala.
Nanaginip lang ako na hindi siya buhay. Pero buhay siya, 'di ba?
Alma, pagod na pagod ako, okey? At magpa-parasailing ako maya-maya.
-Sige na. Love you. Bye. -Pero buhay si Dad, 'di ba?
Sa tingin ko buhay ang dad ko.
Mabuti. Ibig sabihin ba makakauwi ka na?
Ibig sabihin mahiwagang lugar ang mundo
at anumang bagay ay posible.
Sana maging perpekto na ang buhay mo
at mahalin ka ng lahat.
Oo... Ako rin.
Okey ka lang?
Oo, ayos lang ako.
Galit ka ba sa akin?
Ba't naman ako magagalit sa'yo?
Hindi ko alam.
Kung hinahanap mo ang tatay mo, 'andun sa opisina niya.
Sige.
Pasok.
Uy, Alma.
Ako 'to.
Gumana ito.
Naayos ang mga timeline.
Alma ko? Nan...
Nandito ka?
Naaalala mo?
Oo.
Diyos ko!
Diyos ko. Hindi ko alam kung mangyayari ito!
Naging enerhiya ka ba? Ano'ng pakiramdam?
Hindi ko alam. Maganda?
Hindi ako makapaniwala!
Ang tanda mo na.
Napakasarap din nang makita ka.
Hinihintay kita mula nang sumanib ako sa sarili ko.
Gabi ng Halloween 'yon, 17 taon na'ng nakaraan.
Para sa'kin, kahapon lang 'yon.
Nandito ka rin nang buong oras na 'to.
Nagsanib lang ang kamalayan at ang timeline na ito.
Ikaw 'yan sa science fair. High school. Nanalo ka ng ikalawang pwesto.
'Yong batang nanalo, bumuo ng isang rocket ship na pinapatakbo ng grass clippings.
At sabi mo, "Kung kailangan mo pa ng damo, tabasin mo ang damuhan namin."
-Dito ako kumukuha ng alaala. -Ang galing. 'Eto. Subukan mo 'to.
Kolehiyo ito.
Narito ka para sa lahat.
Buong buhay ko.
Ako, at Becca, at ang iyong mom...
-Mahuhuli ka na. -Saan?
-Sa klase. -Sa klase?
Propesor ka sa unibersidad. May klase ka.
-Magtigil ka -Halika.
-'Di ko kayang magturo sa kolehiyo. -Kaya mo.
-Kararating ko lang dito. -Ipapakita ko sa'yo.
Kaya mo 'to.
Ako ang inyong propesor...
Propesor Winograd-Diaz.
Pero, siyempre, kilala n'yo na ako,
kaya wirdong sabihin ko pa 'yon.
Dali, mga alaala.
Ano?
Kung sabihin ko sa inyo na isang puno ako?
O isang bahay?
Paano kung sabihin kong ako ang Mundo, at ang araw, at ang buwan?
At ang buong daigdig?
Ako ang nakaraan. At ang kasalukuyan. Ang hinaharap. Ako ang lahat ng bagay.
Ako si Teotzin.
Sino si Teotzin?
Ano ang Teotzin?
Kuha ko!
Sa pilosopiyang Nahua, ang Teotzin ay sagradong kapangyarihan
na nagbibigay-buhay sa lahat at ito ang lahat ng bagay.
Si Teotzin ay ikaw. Si Teotzin ay ako, at ang puno, at ang bahay.
Lahat ng ito. Lahat tayo. Ang lahat ay si Teotzin.
Ang hitsura na magkahiwalay tayo
ay isang ilusyon lang.
Ang galing no'n.
Biglang pumasok lang sa isip ko lahat nun. 'Di ako makapaniwalang ginagawa natin 'to!
-Nakakapanabik! -Ano pa'ng magagawa ko?
Pinilit kitang mag-aral ng piano. Magaling ka.
Wish ko lagi na may magtulak sa'king mag-piano.
At nag-e-Espanyol ka.
'Wag mong sabihin sa akin ito! Nagsasalita ako ng Espanyol?
Oo, nagsasalita ako ng Espanyol!
Hinihikayat ko ang nanay mong magsalita ng katutubong wika niya sa bahay.
At ngayon nagsasalita rin ako ng kaunting Espanyol!
Nakakatawa ang punto mo.
Ibig mong sabihin, excelante.
Hindi, hindi 'yon.
Balik na tayo sa dissertation mo.
Dissertation?
Oo, sinusulat mo ang PhD dissertation mo.
'Pag nag-defend at publish ka, maganda na ang direksyon mo sa trabaho.
Pwede laktawan ko ng mga 2 taon? Mukhang nakakatakot.
'Wag ka mag-alala, tutulungan kita, lagi naman.
Pero... Paano kung hindi ako kasing galing niya?
Nino?
-'Yong isang Alma. -Isang Alma?
Ikaw siya, 'di ba? Inaalala mo lang 'yong isa pang timeline.
Babalik lahat sa'yo ito. Magugustuhan mo ito.
Oo. Tama.
Alam ko.
Ano'ng klase mga kaibigan ko rito?
Si Sam. Kilala ko ba siya?
'Di namin pinag-uusapan ang ganyan.
Kuha ko.
GERALDINE NAGPI-PIANO
Ano'ng ginagawa mo sa mga litrato ng mom mo?
Inuunawa ko siyang maigi, kung ba't gano'n ang mga pinili niya.
-Bakit nasira ang pag-iisip. -Tulad ikaw dati.
Naglakbay ka na ba pabalik sa oras para malaman?
Hindi. Limitado ang kakayahan ko dahil bumalik na'ko sa pisikal na katawan.
Nagsasaliksik na lang ako sa lumang paraan.
Ano'ng nakita mo?
Binago niya ang unang pangalan niya nang dumating sa Port ng Galveston.
Karaniwan naman 'yon, 'di ba?
Gustong makisama ng mga tao, o napilitan.
Oo. Pero Ruchel ang unang pangalan niya, na isinalin na Rachel.
Bakit Geraldine?
Pwede tayong bumalik at alamin! Tutulong ako!
-Hindi. -Sige na! Masaya ito!
Pulis?
-Mapanganib. -"Mapanganib"? Ano'ng ibig mong sabihin?
Iniligtas ka namin, 'di ba?
Isipin mo ang magagawa natin, mga malalaman natin,
matutulungan natin.
Isipin mo ang magiging pinsala, at lahat ng mga taong masasaktan natin.
Ang swerte natin. May bagong buhay tayong dalawa.
-Nais mong isapalaran 'to? -Nais mong tulungan ang mom mo.
Nagsaliksik ka para 'di siya dalhin sa isang institusyon.
Nag-aalala ang nanay mo na schizophrenic ako,
kaya itinigil ko ang pananaliksik.
Nagpokus ako sa iyo at kay Becca, okey? Ikaw ang buhay ko ngayon, at masaya ako.
Subukan nating 'wag subukan.
Hindi, ayaw ko.
Alma, tumigil ka. Alma!
-Hindi! -Alma.
Hindi ko makontrol. Hindi ako makapunta kahit saan. Diyos ko.
Wala ba akong kakayahan sa buhay na ito?
Hindi mo pa sinusubukan, siguro senyales na ito
na iwanan mo na 'yan.
Ano'ng dapat kong gawin dito?
Gawin mo'ng lahat nang makakaya mo. Dito mismo. Ngayon mismo.
Napakaganda ng binuo nating buhay na magkasama. Buhay ang dad mo.
Hindi pa ba pambihira 'yan?
Siyempre oo.
UNIBERSIDAD NG SAN ANTONIO
Mahal kong Dad, Masakit sa akin na sabihin ito, pero...
COATLICUE - pagwawalis para malinis ang simbahan -
Diyos ko!
Kumusta ang honeymoon?
Masaya. Nag-stay kami sa isang overwater bungalow.
-Ano 'yong overwater bungalow? -Bungalow sa ibabaw ng tubig.
Kaya sa umaga, bubuksan mo lang ang pinto mo at nasa dagat ka na.
May nakita akong babaeng nabundol ng truck.
-Diyos ko. Okey ba siya? -Ay!
Wala akong magawa.
Tinitingnan ko lang na nagkakakawag na parang isda.
Okey, Alma...
Pero dumating ang ambulansiya, siguro ayos na siya.
Mabuti. May tumulong sa kanya nang kailanganin.
Oo.
May tyansa bang magkaapo kami agad?
-Mom! Diyos ko! -Kasal na kayo. Ano pa'ng hinihintay n'yo?
Ang totoo, hindi kami naghihintay.
Wala kang dapat sabihin sa kanila hanggang buntis na talaga ako.
-Pasensya na. -Nakakasabik naman.
Oo naman.
Oo. Binabati ko kayo, sa hindi protektadong sex.
Paumanhin.
Tawag dito dinner rolls, pero makakain ko 'yan lagi. Totoo.
Hindi ko kailangan ng opinyon mo sa nagawa ko.
...sa lahat ng oras. May mga naniniwala na ang oras ay nangyayaring sabay-sabay,
-nararanasan lang natin nang linear. -Ano?
Nakakamangha.
Pwedeng... Pwedeng kainin ko pa 'to?
Heto na.
'Eto na.
Yehey!
Dad, nagawa ko. Itinuloy ko. Nakalabas ako sa fog.
Isara mo'ng pinto.
Sinusubukan ko, at lagi akong bumabalik lang sa fog.
Bakit? Bakit hindi ko magawa?
-Hindi ko alam. -Magaling kang physicist. Alamin mo 'to.
Hindi natin kailangang alamin kung titigil kang sumubok.
Dad... Mukhang may problema si Mom.
Nakita ko siyang nakikipagtalo sa isang lalaki sa labas.
-Ayokong marinig. -Paano kung may problema siya?
Umiiyak siya at natutulog 'pag araw. Hindi siya gano'n.
Tapos bigla siyang umaalis sa hapunan para sagutin ang telepono. Mom. Bawal phone.
Tanungin mo kung may problema siya.
-May sikreto siya. -Baka hindi mo kailangang malaman.
-Pwede ko siyang tulungan. -Baka ayaw niya.
Baka kailangan niya tulong ko.
Alma, may pangalawang buhay ako rito. Pangalawang pagkakataon.
Ginagawa ko lahat ng kaya ko para karapat-dapat ito sa'kin.
-Ayokong isapanganib ito. -Pwedeng mas mahusay ang magagawa natin.
O pwedeng mawala ko ulit ang sarili ko.
Ang pananaliksik ko, pagkahumaling sa pag-access sa mga kakayahan.
Iniwan kita sa isang kalye noong bata ka pa.
Terible ang mga nagawa ko.
-Ibang ikaw 'yon. -Bahagi ko pa rin 'yon.
Ayokong buksan ang pintong iyon.
-Dad, may kapangyarihan tayong tumulong... -Nawala namin ng lola mo ang sarili namin.
At ayokong mangyari 'yon sa iyo.
Dad, kanina, no'ng nakita ko 'yong babaeng nabundol ng truck,
wala akong magawa para matulungan siya.
Siguro hindi mo ito responsibilidad.
Hindi lahat responsibilidad mo.
Becca. Sandali.
Sorry 'di kami nagpaalam. Nasa opisina ka ni Dad
-kaya inisip ko nagtatrabaho ka. -Becca...
-Pwedeng sandali lang? -Sa kotse na 'ko.
May Tahitian ukulele music na tumatawag sa'kin.
-Buang. -Oo.
Gusto kong tanungin ka, may problema ba si Mom?
Oo, alam ko may problema siya.
Kinausap ko siya pero 'di siya nagsasabi.
-Ano sa tingin mo 'yon? -Ah... May nakita ako.
Tapos ng kasal, inihatid ko 'yong ibang gamit
bago kami mag-flight.
Nasa labas si Mom sa kotse niya...
'Di ko kailangan ang opinyon mo sa nagawa ko.
Becca, ano'ng ginagawa mo rito?
Diyos ko. Teka, ikaw 'yon.
Ikaw ang nakakita nito.
Ano?
Hindi, Alejandro. Umalis ka na. Ngayon na!
Mom, sino iyon?
Wala 'yon. Dati nang kaibigan.
Ano? Sino?
Iniisip mo 'to no'ng naghahapunan tayo.
Ang nakita ko, nakita ko sa pamamagitan mo.
Nakita mo 'yon? Pero wala pang nakakakita no'n dati.
"Dati"? Nangyari na ito dati?
Nabibisita mo ang mga alaala? Nakakapag-time travel ka?
Hindi ako nagta-time travel. Hindi ito wirdong tulad nun.
Becca. Nagta-time travel ka. Time traveler ka.
Ako rin. Pero hindi ngayon, pero... Magagawa natin 'tong magkasama.
Ano?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Maribeth Pierce
Mapanlikhang Superbisor Reyselle Aura Ruth Revita