இங்கேயே இரு. உனக்காக திரும்ப வர்றேன்.
-ஒரு விபத்து நடந்திருக்கு. -என்ன சொல்றீங்க?
அப்பா எங்கே?
நீ அங்கே இருந்திருக்கணும்.
அது தான் திட்டம்.
உனக்காக அங்கே வராததுக்கு மன்னிக்கணும், அன்பே.
ஆனால் இப்ப வந்துட்டேன்.
எனக்கும் கிறுக்கா, ஜெரல்டீன் போல?
இல்லை. இல்லை.
அது, ஆமாம், இல்லை, இரண்டுமே.
சிலரால் நிறைய பார்க்க முடியும், உணர முடியும், தெரிஞ்சுக்க முடியும்.
உன் பாட்டி அப்படியானவர்களில் ஒருவர், நீயும்தான்.
அப்படியானவர்களில் ஒருவரா?
உன் மனநிலை சரியில்லை.
நீ நேரத்தில் பின்னால போகலை,
உங்கப்பா உன்னிடம் பேசலை, அவர் இறந்துட்டார்!
நான் இப்பவே உன்னை பிரிஞ்சிடுவேன், ஆனால் காலங்கள் மறுசீராகும் போது,
நான் உன்னை சந்தித்திருக்க மாட்டேன்.
அப்பா வரலை.
அப்பா அந்த குகைக்குள்ளிருந்து வர மாட்டார்னு உறுதியா தெரியணும்.
உன்னை காரில் சந்திக்கிறேன்.
உள்வரும் அழைப்பு பெக்கா
-அவளை கண்டுபிடிச்சேன்னு சொல்லு. -கண்டுபிடிச்சேன். பாதுகாப்பா இருக்கா.
கடவுளே.
-சாம், பாதுகாப்பா இருக்கா. -அது நிம்மதி.
அவ வீடு வரதுக்கும், மாத்திரை எடுக்கவும் தயார்.
-மனநிலை மருத்துவமனை? -அதையும் சொல்லி பார்க்கிறேன்.
என் காரை திருடி, மெக்ஸிக்கோ போனா இறந்த அப்பாவை பார்க்க.
-அவளுக்கு உதவி தேவை, பெக்கா. -தெரியும்மா.
அவளுக்கு உதவி பெறுவோம்.
அப்பா?
எனக்காக வாங்க.
அப்பா?
அன்டன்
அப்பா?
அது வேலை செய்யலியா?
அப்பா?
மீண்டும் எனக்கு இதை செய்யாதீங்க!
ஏய் பெண்ணே. நீ தொலைஞ்சிருக்கே.
நான் உதவலாமா?
நன்றி, நல்லாருக்கேன். என் சகோதரி எனக்காக காத்திருக்கா.
அதனாலத்தான் அழறியா?
இல்லை.
நான் ஏன் அழறேன்னா...
எல்லாரும் நினைக்கிற மாதிரி என்னால இருக்க முடியலை.
எல்லாத்தையும் மாத்த ரொம்ப தாமதமில்லை.
சரி.
ஆனா என்னைப்பற்றி சரியா இருந்தா?
உன்னைப்பற்றி அவங்க சரின்னு தோணுதா?
எனக்கு ஓடிப் போயிட விருப்பம், அதற்கு பதிலாக, நான்
என் அம்மா காரில் ஏறி, என் சகோதரியோட போய் குடும்ப வேடிக்கையா ஆகணும்.
எனக்கு கார் தெரியலையே.
என்ன?
கார் எங்கே?
ஹேய், ஆல்மா. என்ன விஷயம்?
-"ஹேய், ஆல்மா. என்ன விஷயமா?" எங்கிருக்கே? -போரோ போராவில்.
ரீடோட தேனிலவில் வந்திருக்கேன். திருமணத்திற்கு பிறகு. தெரியுமே.
இரு. என்ன?
ஆல்மா, காலையில் 3 மணியாகுது. உனக்கென்ன வேணும்?
உனக்கு என்னோட பேசணுமா? என்ன நடக்குது?
-இரு. என்ன? -நேர மண்டலம்னுவாங்க, சரியா?
எப்படின்னு தெரியுமே.
-நிஜமா நடந்துதா? -ஆமாம், ரீடை மணந்தேன்.
பிடிக்காத மாதிரி நடிக்காதே, உனக்கு பிடிக்கும்
அது உன் சகோதரியா?
போரா போரா அவ இல்லாம போரா போரிங்கா இருக்குன்னு சொல்லு.
-ரீட் ஹாய் சொல்றான். -நான் அதை சொல்லலை.
பெக்கா. அப்பா. அவர் எங்கே?
எனக்கெப்படி தெரியும், ஆல்மா? போரா போரால இருக்கேன்.
நீயில்லாம அது "போரா போரிங்"னு ரீட் சொல்றான்.
நன்றி.
அவ சிரிச்சாளா?
ஆனால் அப்பா உயிரோட இருக்காரா?
கடவுளே, ஆல்மா. நீ என்னை பயமுறுத்தறே.
அப்பாவுக்கு ஏதாவது ஆச்சா?
இல்லை, இல்லை.
அவர் உயிரோடு இல்லாத மாதிரி எனக்கு வினோத கனவு. ஆனால் உயிரோட இருக்கார்தானே?
ஆல்மா, நான் ரொம்ப சோர்வா இருக்கேன், சரியா? 3 மணி நேரத்தில் பாராசெய்லிங் போறேன்.
-போகணும். ஐ லல் யூ. பை. -ஆனால் அப்பா உயிரோட இருக்கார்ல?
அப்பா உயிரோட இருக்கார்னு நினைக்கிறேன்.
பிரமாதம். அப்ப நீ வீட்டுக்கு போகலாம்னு அர்த்தமா?
உலகம் மாயாஜாலமான இடம்னு அர்த்தம்,
எதுவுமே சாத்தியம்.
சரி, இப்ப உன் வாழ்க்கை கச்சிதமா இருக்கும், எல்லாரும்
உன்னை விரும்புவாங்கன்னு நம்பறேன்.
ஆமாம்... நானும்.
நல்லாருக்கீங்களா?
ஆமாம், நல்லாருக்கேன்.
என் மேல கோபமா இருக்கீங்களா?
நான் ஏன் கோபப்பட போறேன்?
தெரியலை.
உங்கப்பாவை தேடறதா இருந்தா, அலுவலகத்தில் இருக்கார்.
சரி.
உள்ளே வா.
அப்பா.
ஹேய், ஆல்மா.
அப்பா.
நான்தான்.
வேலை செஞ்சுது.
காலங்கள் மறுசீரமைஞ்சுது.
ஆல்மா...
என் ஆல்மாவா? நீ...
நீ வந்துட்டியா?
உனக்கு நினைவிருக்கா?
ஆமாம்.
ஓ, கடவுளே!
ஓ, கடவுளே. அது நடக்குமான்னே எனக்கு தெரியலை!
நீ ஆற்றலா ஆனியா? அது எப்படி இருந்தது?
தெரியாது. அருமையா?
நம்ப முடியலை! நம்பவே முடியலை!
அப்பா...
உங்களுக்கு ரொம்ப வயசாயிடுச்சு.
ஆமாம், உன்னை பார்த்ததிலும் மகிழ்ச்சி.
நான் என்னுடன் இணைந்ததிலிருந்து உனக்காக காத்திருக்கேன்.
அது ஹாலோவீன் இரவு, 17 வருடம் முன்பு.
கடவுளே, எனக்கு, அது நேற்று போல.
சரி, நீ முழு நேரமும் இங்கே இருந்திருக்கே.
இந்த உணர்வு இந்த காலத்தோட இணைஞ்சிடுச்சு.
நீ அறிவியல் கண்காட்சியில். உயர்நிலைப்பள்ளி. இரண்டாம் இடத்தில் வந்தே.
முதலில் வந்த பையன் வெட்டின புற்களால் ராக்கெட் கப்பல் கட்டினான்.
நீங்க சொன்னீங்க, "இன்னும் புல் வேணும்னா, போய் புல்தரையை வெட்டிக்கோ."
-இங்கிருந்து நினைவுகள் வருது. -அற்புதமா இருக்கு. இந்தா. இதை பார்.
இது கல்லூரி.
எல்லாத்துக்கும் இருந்திருக்கீங்க.
என் வாழ்நாள் முழுதும்.
நான், பெக்கா, உங்க அம்மா...
-உனக்கு நேரமாகுது. -எதுக்கு?
-வகுப்புக்கு. -வகுப்பா?
நீ பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியர். உனக்கு வகுப்பு இருக்கு.
-சும்மா இருங்க. -அட.
-கல்லூரிக்கு கற்பிக்க முடியாது. -முடியும்.
-இப்பத்தான் வந்தேன். சரி! -நான் காட்டறேன்.
உன்னால இது முடியும்.
ஹாய்.
நான் உங்க பேராசிரியர்...
பேராசிரியர் வினோக்ராட்-டியாஸ்.
ஆனால், நிச்சயமா, உங்களுக்கு ஏற்கனவே தெரியும்,
அதனால் அதை சொல்வது வினோதமா இருக்கு.
அட, நினைவுகள்.
என்ன?
ஆனால் நான் மரம்னு சொன்னா என்ன ஆகும்?
அல்லது வீடுன்னு?
பூமி, சூரியன், நிலவு, நானேன்னு சொன்னா என்ன ஆகும்?
மற்றும் முழு பிரபஞ்சமும்னு?
நான் கடந்த காலம். நிகழ்காலம். எதிர்காலம். நான் எல்லாமுமே.
நான் டயோட்சின்.
டயோட்சின் யாரு?
டயோட்சின் என்னது?
கிடைச்சிடுச்சு!
நாஹூவா தத்துவத்தில், டயோட்சின் என்பது புனித சக்தி
எல்லாத்துக்கு உயிர் துடுப்பு கொடுத்து எல்லாமாவும் இருக்குது.
டயோட்சின் நீதான். டயோட்சின் நான்தான், மரமும், வீடும்தான்.
எல்லாமே. நாம் எல்லாம். எல்லாமே டயோட்சின்.
நாம தனித்தனி என்ற தோற்றம்
வெறும் மாயை தான்.
அது அருமை.
அப்படியே வந்தது, அந்த அறிவு எல்லாம். இதை சேர்ந்து செய்யறோம்னு நம்ப முடியலை!
-பரபரப்பா! -வேறென்ன செய்ய முடியும்?
பியானோ கத்துக்க வெச்சேன். நல்லா வாசிக்கிறே.
அப்படி யாராவது செய்திருக்கலாமேன்னு விரும்பினேன்.
நீ ஸ்பானிஷ் பேசுவே.
இதை சொல்லாதீங்க! நான் ஸ்பானிஷ் பேசறேனா?
ஆமாம், நான் ஸ்பானிஷ் பேசறேன்!
உங்கம்மாவை வீட்டில் தாய்மொழி பேச ஊக்குவித்தேன்.
இப்ப நானும் கொஞ்சம் ஸ்பானிஷ் பேசறேன்!
உங்க உச்சரிப்பு வேடிக்கையா இருக்கு.
சிறப்புன்னு சொல்றே.
இல்லை, அப்படி தோணலை.
இப்ப உன் விளக்கவுரைக்கு திரும்புவோம்.
விளக்கவுரையா?
ஆமாம், உன் பிஎச்டி விளக்கவுரை எழுதறே.
பாதுகாத்து வெளியிட்டா, உனக்கு தவணை காலம் கிடைச்சு, வாழ்க்கை அமையும்.
இரண்டு வருஷம் முன்னால போலாமா? அது மோசமா இருக்கு.
கவலை படாதே, நான் உதவறேன், வழக்கம் போல.
ஆனால்... அவளைப் போல நான் நல்லா இல்லைன்னா?
யார்?
-இன்னொரு ஆல்மா. -இன்னொன்னா?
நீ தானே அவ, சரியா? இன்னொரு காலத்தை நினைவு வெச்சிருக்கே.
இதெல்லாம் திரும்பும். இந்த வாழ்க்கை உனக்கு பிடிக்கும்.
ஆமாம். சரி.
தெரியும்.
ஹேய்! இங்கே என் நண்பர்கள் எப்படி?
சாம் எப்படி? அவனை எனக்கு தெரியுமா?
அந்த மாதிரி விஷயமெல்லாம் நாம பேசறதில்லை.
புரிஞ்சுது.
ஜெரல்டீன் பியானோ வாசிக்கிறாள்
உங்கம்மா படங்களை வைத்து என்ன செய்யறீங்க?
அவங்களை நல்லா புரிஞ்சுக்க பார்க்கிறேன், செய்த தேர்வுகளை ஏன் செய்தாங்கன்னு.
-ஏன் மனநிலை பாதிச்சுது. -நீங்க முன்பு இருந்தது போல.
கண்டுபிடிக்க பழைய காலத்துக்கு போனீங்களா?
இல்லை. என் உடலுக்குள் நான் வந்ததும் என் திறமைகள் குறைவாகவே உள்ளன.
அதனால் பழைய பாணியில் ஆராய்ச்சி செய்யறேன்.
என்ன கண்டுபிடிச்சீங்க?
கால்வெஸ்டன் துறைமுகம் வழியா வந்த போது முதல் பெயரை மாத்திக்கிட்டாங்க.
அது பொதுவானது, இல்லையா?
மக்கள் ஒன்ற நினைச்சாங்க, அல்லது கட்டாயமிருந்தது.
ஆமாம். அவங்க முதற்பெயர் ரஹல், அது ரேச்சல் என்று மொழிபெயர்க்கும்.
அப்ப ஏன் ஜெரல்டீன்?
பின்னே போய் கண்டுபிடிக்கலாம்! நான் உதவறேன்!
-வேணாம், வேணாம். -வாங்க! வேடிக்கையா இருக்கும்!
போலீஸா?
-அது ஆபத்தானது. -"ஆபத்தா"? என்ன சொல்றீங்க?
உங்களை காப்பாத்தினோமே?
செய்யக்கூடியதை யோசிங்க, தெரியக்கூடிய உண்மைகள்
உதவக்கூடிய உயிர்கள்.
நாம செய்யக்கூடிய சேதத்தையும், காயப்படுத்தக் கூடிய மக்களையும் யோசி.
நமக்கு அதிர்ஷ்டம். எனக்கு புது வாழ்க்கை கிடைச்சுது. உனக்கும்.
-பணயம் வைக்கணுமா? -உங்க அம்மாவுக்கு உதவ விரும்பினீங்க.
அவங்க மனநல மையம் போக கூடாதுன்னு ஆராய்ச்சியை தொடங்கினீங்க.
நான் ஸ்கிட்ஸோஃப்ரீனிக்னு உங்கம்மா கவலை பட்டா,
அதனால என் ஆராய்ச்சி நின்னுடுச்சு.
உன்னை, பெக்காவை கவனிச்சேன், சரியா? இப்ப நீங்கதான் வாழ்க்கை, மகிழ்ச்சியா இருக்கேன்.
முயற்சி செய்யாம இருக்க முடியாது.
இல்லை, நான் விரும்பலை.
ஆல்மா. ஆல்மா, நிறுத்து. ஆல்மா!
அப்பா!
-இல்லை! -ஆல்மா.
என்னால கட்டுப்படுத்த முடியலை. எங்கும் போக முடியலை. ஓ, கடவுளே.
இந்த வாழ்வில் எனக்கு திறமைகள் இல்லையா?
நீ முயற்சிக்கலை, அது அறிகுறியா இருக்கலாம்
நீ அதை ஒதுக்கி வைக்க.
நான் இங்கே என்ன செய்வது?
இந்த வாழ்வை நன்றாக அனுபவி. இங்கே. இப்போது.
நாம சேர்ந்து கட்டின வாழ்க்கை இது. உங்கப்பா உயிரோட இருக்கார்.
அதுவே அசாதாரணம் இல்லையா?
நிச்சயமா.
சான் ஆன்டோனியோ பல்கலைக்கழகம்
ஹாய்.
சாம்?
டெஸ்காட்லிபோகா
அன்பான அப்பா இதை சொல்ல எனக்கு வலிக்குது, ஆனால்...
கோட்லிக்யூ- சன்னதியை பராமரிக்க பெருக்குவது -
ஓ, கடவுளே!
அப்ப...
தேனிலவு எப்படி இருந்தது?
சிறப்பா. நீருக்கு மேலான பங்களாவில் தங்கினோம்.
-நீருக்கு மேலான பங்களாவா? -நீருக்கு மேலே பங்களாக்கள் கட்டுவாங்க.
அதனால், காலையில், கதவை திறந்து, கடலுக்குள் போகலாம்.
இன்று ஒரு பெண்ணை ட்ரக் இடிக்க பார்த்தேன்.
-ஓ, கடவுளே. அவ நல்லாருக்காளா? -ஓ!
என்னால எதுவும் செய்ய முடியலை.
இறக்கும் மீன் போல துடிக்கிறதை பார்த்தேன்.
சரி, ஆல்மா...
ஆனால் ஒரு ஆம்புலன்ஸ் வந்தது, நல்லா இருப்பா.
சரி, நல்லது. அவளுக்கு தேவையான உதவி கிடைத்ததுதானே?
ஆமாம்.
சீக்கிரமா பேரக்குழந்தையை எதிர்பார்க்க வாய்ப்பிருக்கா?
-அம்மா! ஓ, கடவுளே! -மணமாயிடுச்சு. எதுக்கு காத்திருக்கே?
உண்மை என்னன்னா, காத்திருக்கலை.
நாம உண்மையா கர்ப்பமாகிற வரை எதுவும் சொல்லக் கூடாது.
-சே, சாரி. -அது உற்சாகமா இருக்கு.
நிச்சயமா.
ஆமாம். வாழ்த்துக்கள், பாதுகாப்பற்ற உறவு வைத்ததுக்கு.
மன்னிக்கணும்.
ஹலோ.
டின்னர் ரோல்ஸ்னு சொல்றாங்க, ஆனால் எப்பவும் சாப்பிடுவேன். நிஜமா.
நான் செய்ததுக்கு உன் கருத்து தேவையில்லை.
...எப்பவும். சிலர் நம்பறாங்க நேரம் என்பது ஒரேயடியா எல்லாம் நடப்பதாக,
-நாம நேர்க்கோட்டில் அனுபவிக்கிறோம். -என்ன?
அற்புதம்.
அதனால நான்... நான் இதை சாப்பிடலாமா?
இதோ தொடங்கறோம்.
ஆமாம்! ஹேய்!
அப்பா, நான் செய்தேன். நான் தள்ளினேன். பனி தாண்டி வெளியே போனேன்.
கதவை மூடு.
ஆனால் தொடர்ந்து முயற்சித்தாலும், பனிக்கே வர்றேன்.
ஏன்? திரும்ப உருவாக்க முடியலை?
-தெரியலை. -நீங்க தேர்ந்த இயற்பியலாளர். கண்டுபிடிங்க.
நீ முயற்சி செய்யறதை நிறுத்தினா கண்டுபிடிக்க வேணாம்.
அப்பா... அம்மாவுக்கு ஏதோ பிரச்சினைன்னு நினைக்கிறேன்.
வீட்டுக்கு வெளியே ஒருத்தரிடம் வாதிடுவதை பார்த்தேன்.
-எனக்கு கேட்க வேணாம். -அவங்களுக்கு பிரச்சினைன்னா?
பகலில் அழுதுட்டு, தூங்கறாங்க. அது அவங்க இல்லை.
அப்புறம் டின்னர் போது ஃபோன் எடுத்தாங்க. அம்மா. ஃபோன் நாஜி.
அவளுக்கு பிரச்சினைன்னு நினைச்சா, கேளு.
-அதை ரகசியா வெச்சிருக்காங்க. -உனக்கு தெரிய வேண்டாமோ.
-என்னால உதவ முடியும். -உதவி தேவை இல்லையோ.
ஒருவேளை என் உதவி தேவையோ.
ஆல்மா, எனக்கு இது இரண்டாம் பிறவி. இரண்டாம் வாய்ப்பு.
இதற்கு தகுதி பெற அனைத்தையும் செய்யறேன்.
-அதை பாழாக்க விரும்பலை. -நாம் விஷயங்களை சரி செய்யலாம்.
அல்லது நான் என்னை மீண்டும் இழக்கலாம்.
என் ஆராய்ச்சி, இந்த திறமைகளை அணுக என்னுடைய வெறி.
குழந்தையா இருந்தப்ப உன்னை தெருவில் விட்டேன்.
மோசமானவைகளை செய்திருக்கேன்.
-அப்ப நீங்க வேற ஆளு. -இருந்தாலும் நான்தானே.
அந்த கதவை நான் திறக்க விரும்பலை.
-அப்பா, உதவும் சக்தி நமக்கு இருக்கு... -பாட்டியும் நானும் எங்களை இழந்தோம்.
உனக்கு அது நடப்பதை நான் பாரக்க விரும்பலை.
அப்பா, இன்று, அந்த பெண் ட்ரக்கால் இடிபட்ட போது,
என்னால் உதவி எதுவும் செய்ய முடியலை.
உதவும் பொறுப்பு உன்னோடதா இருக்காது.
எல்லாமே இல்லை.
பெக்கா. இரு.
சாரி பை சொல்லலை. நீ அப்பா அலுவலகத்தில் இருந்தே
-வேலை செய்யறதா தோணிச்சு. -பெக்கா...
-ஒரு நொடி உன்னிடம் பேசலாமா? -காரில் இருக்கேன்.
டஹீஷியன் யூகலேலே இசை என் பெயரை அழைக்குது.
-முட்டாள். -ஆமாம்.
உன்கிட்ட கேட்க நினைச்சேன், அம்மாவுக்கு ஏதாவது பிரச்சினையா?
ஆமாம், இல்லை, எனக்கு தெரியும். நிச்சயமா அம்மாவுக்கு பிரச்சினை.
அவங்ககிட்ட பேச முயற்சித்தேன், ஆனால் பேசலை.
-என்னன்னு நினைக்கிறே? -அது... நான் ஒன்று பார்த்தேன்.
திருமணத்திற்கு பிறகு, சில சாமான்களை வைக்க வந்தேன்,
விமானத்திற்கு போகும் முன்.
அம்மா வீட்டுக்கு வெளியே காரில் இருந்தாங்க...
நான் செய்ததுக்கு உன் கருத்து தேவையில்லை.
பெக்கா, நீ இங்கே என்ன செய்யறே?
ஓ, கடவுளே. இரு, நீதான்.
நீதான் இதை பார்த்தே.
என்ன?
இல்லை, அலெஹான்ட்ரோ. நீ போகணும். இப்பவே!
அம்மா, அது யார்?
ஒன்றுமில்லை. பழைய நண்பன்.
என்ன? யார்?
டின்னரின் போது இதை நீ நினைச்சு பார்த்திருக்கே.
நான் பார்த்ததை, உன் மூலமா பார்த்தேன்.
நீ பார்த்தியா? ஆனால் யாரும் இதை இதற்கு முன் பார்த்ததில்லை
"இதற்கு முன்"? இது முன்னால நடந்திருக்கா?
கடந்த நினைவுகளுக்கு போக முடியுமா? நேரத்தை கடக்க முடியுமா?
நான் காலப்பயணம் செய்யலை. அப்படி வினோதமானது இல்லை.
பெக்கா. நீ காலப்பயணம் செய்யறே. நீ காலப் பயணி.
நானும் தான். அதாவது, இப்ப முடியாது, ஆனால்... இதை சேர்ந்து செய்யலாம்.
என்ன?
வசனங்கள் மொழிபெயர்ப்பு ஹேமலதா ராமச்சந்திரன்
படைப்பு மேற்பார்வையாளர் கல்பனா ரகுராமன்