Ruchel.
Natagpuan mo ako.
Bakit ka nasa likod ng pintuan na ito?
Iniwan ako rito.
Nino?
Ako.
Ano'ng ibig mong sabihin? Ano'ng nangyari?
Hindi na ako sigurado.
Nasaan tayo?
Sa bahay.
Pwede mong ipakita sa amin? Gusto naming maintindihan.
-Gusto naming tumulong. -Halikayo.
Ligtas ka sa amin.
Dito ako lumaki.
Kung hindi mo nakita kung sino'ng gumawa, 'di ka namin matutulungan.
Ruchel, ano'ng mayroon doon?
Iyan ang bahay ko.
Hello, ano'ng maitutulong ko?
Ikaw si Zusman Talmon?
Oo.
Kailangan kong makausap ang asawa mo.
Bakit siya papasok?
Gusto niyang makausap si mama.
Pwede mo bang ipakita sa amin?
Sige.
Leeba...
May isang opisyal dito.
May problema?
Manghuhula ka raw.
Nasasabi mo ang hinaharap.
Hindi.
Hindi gaano.
Alam ko kaya mo.
At kailangan kong malaman ang isang bagay.
Babayaran kita.
Ano sa palagay mo, mahal?
Matutulungan mo ba siya?
Tumutulong ka sa mga tao, 'di ba?
Mga kaibigan at pamilya, at hindi kailanman para sa pera.
Kahit ngayon lang.
May gift si mama. Natututo ako sa kanya.
Ano'ng gusto mong malaman?
May isang babae. Gusto ko siyang maging asawa ko...
Ano'ng sasabihin niya?
Hindi ko alam na manghuhula ang lola ko.
Ano ginagawa niya sa bowl?
Gamit niya 'yon sa pagpokus sa kapangyarihan.
Maraming sinaunang kultura ang sumasalamin sa tubig
bilang lagusan sa ibang dimensyon.
Hindi ako makakuha ng malinaw na pagbasa.
Pero sigurado akong mahal ka nitong babae. Bakit hindi?
Subukan mo ulit.
Malinaw 'to, Mama.
Tatanggihan siya nito.
Alam ko, pero 'di niya dapat marinig ito.
Sisisihin niya tayo.
Ano'ng sinabi niya?
Ano'ng sinasabi mo?
Magsalita ka sa Polish, hindi ang dilang Hudyo mo.
Pasensya na.
Nalito ang anak ko.
Ikinalulungkot ko, hindi ka namin matutulungan.
Sinayang n'yo lang.
Pero bakit?
Bakit sinusunog natin ang mga ito?
Pwede nila tayong arestuhin dahil may mga ganyan tayo.
Kahit na ang rabbi natin ay ayaw ng ganito.
Malapit nang matapos ang mga dokumento natin sa emigration.
Tapos, pwede na tayong umalis.
Saan tayo pupunta?
Gustung-gusto natin ang bahay natin.
Pero may panganib dito.
Dapat maingat tayo habang pinaplano natin ang pag-alis.
Halikayo't tingnan ito.
Mama!
Papa!
Mama...
Lintik.
Kung hindi natin sisirain ang mga ito, tayo ang masisira.
Pumunta ka sa kubol at kunin ang walis.
Sige na.
Ano'ng nangyari do'n? Ano'ng nakita mo?
Hindi ko matandaan, pero ang sumunod na nangyari ay
nawala ro'n.
-Wala kang ideya kung ano'ng mayroon doon? -Wala.
Pero naroon ang mga Geraldine.
Mga Geraldine?
Oo.
Siya ako.
Lahat sila.
Ang ibang bahagi ng collage niya.
Lahat 'yan.
Ang bahay sa Greene Road.
At 'yan ang boarding house kung saan siya unang tumira sa San Antonio.
Ang panganganak niya.
Nandoon lahat.
Totoong-totoo ang lahat ng ito.
Totoong-totoo, pero napakalayo.
Itinatago niya ang pagkabata niya sa ilalim ng isip niya.
May ayaw siyang ma-access tungkol sa nayong ito,
o ilang traumatikong alaalang nawala sa kawalan.
Tama. Tama ako!
Anuman ang nasa kawalan na 'yan ay ang bumabagabag sa kanya.
Ang sinabi niya kay Mom para wag ampunin si Alejandro.
Ayusin natin 'to, ayusin natin lahat.
Posible ito.
Dapat makuha natin ang ibang bersyon mo,
para maalala nila ang gusto nilang kalimutan.
Ano 'yon?
Ruchel, ano 'yon?
-Bakit? -Ayokong pumunta ro'n.
'Pag pumupunta ako, tinatawag ko sila. Wala silang pakialam.
'Di nila naiintindihang nag-iisa ako rito.
Sige. Ruchel, kasama mo kami ngayon, okey?
Kami ang bahala sa iyo.
Pwede mong sabihin paano pumunta ro'n?
-Sige. -Okey.
Kumusta.
Gusto mo ng tulong hanapin ang pamilya mo?
Wala, walang pamilya.
Ikaw... Ano'ng pangalan mo?
PWEDE ANG TIKET PARA SA: 1 MINOR
Geraldine.
Tara. Geraldine.
Binago niya ang pangalan niya, pero 'di ko pa rin maintindihan bakit.
-Ano'ng nangyari sa mga magulang niya? -'Di ko alam.
Kung anumang trauma ito, napilitan siyang baguhin nito ang lahat.
Kailangan ng sandaling bukas siya para sabihin ang mga nangyari.
Isang sandali lang ng buong buhay niya, pero...
Ang daming buhay no'n.
Diyos ko!
-Kailangang maging maingat tayo rito. -Oo.
'Ayun siya sa kasal niya. Subukan natin doon.
Tatanungin lang natin ang nangyari tapos basagin ng dad mo ang mangkok.
Sige.
Mom, may itatanong lang kami.
Hindi.
Hindi ngayon.
Ako ito. Narito kami para tumulong.
Hindi. Umalis kayo!
Mom, tulungan mo kaming intindihin ang nangyari.
Ano'ng mayroon dito?
Bakit mo siya dinala rito?
Dalhin mo muna siya sa hallway sandali?
Ayaw siyang makita ni Geraldine.
-Sige. -Dad, tara.
Okey.
Mama, ano'ng kinakanta mo?
Narinig ko ito sa isang panaginip.
Diyos ko. Nakita na natin ito.
Kailangan namin ang tulong mo.
-Pwede mo kaming kausapin? -Hindi.
Hindi. Hindi magandang ideya 'yan.
Gusto lang naming ayusin ang lahat. Kausapin mo lang kami.
Importante ito.
Kailangang sabihin mo ang nangyari. bakit mo iniwan si Ruchel.
Sabi ko hindi!
Okey lang, Dad. Makakatyempo rin tayo ng sandali.
Handa ka nang makita ang pinakamalapit ko sa pagiging Sandy Koufax?
Ano?
Jacob, lumayo ka r'yan Delikado 'yan. Ano'ng ginagawa mo?
Pagdating ni Dad, sasabihin ko sa kanya Naglalaro ako at nabasag ang TV.
Dahil kung 'di niya malalamang nabasag mo ito, 'di ka na makakaalis ulit.
Lagi kang may plano sa lahat.
Alam kong may ginagawa akong hindi mo maintindihan.
Basta isipin mong laging nandoon ang mama mo kahit anong mangyari.
Medyo... Medyo naguguluhan lang ako.
Sige, lilinisin ko 'to,
tapos mag-ice cream tayo?
Siya talaga ang buong mundo ko.
May ideya ako.
May nangyari ba no'ng bata ka pa?
Bagay na naguluhan ka?
Wala.
Wala, mahal...
Mahal na mahal ako ng Mama at Papa ko.
Mahal na mahal nila ako
kaya binilhan nila ako ng tiket sa malaking barkong pa-Amerika,
kung saan ako nagkaroon ng maraming oportunidad.
Napakaswerte ko.
Pero ang mama at papa mo? Sumunod ba sila?
Nanatili sila.
Nanatili sila sa puso ko.
At diyan ko sila itinatago ngayon.
Ito...
Hindi ganito ang nangyari.
Anong sinasabi mo?
Ang pulang coat, sa nanay ko 'yon.
O, hindi.
Naaalala ko.
Pakiusap, huwag mong gawin ito!
Ipinahindi mo s'ya sa 'kin.
Isinumpa mo ako.
Mama!
Papa!
Lintik.
Kung hindi natin sisirain ang mga ito, tayo ang masisira.
Alam kong dapat hindi ko na nakikita,
pero gusto kong maging katulad ni Mama.
Gusto kong tumulong sa mga tao.
May pagkakataong akala ko hindi mangyayari ang pangitain ko.
Pero nangyari ito.
Pakiusap, huwag mong gawin ito!
Humindi s'ya sa 'kin dahil sa 'yo.
Isinumpa mo ako.
Hindi. Totoo.
Sinira na namin ang lahat. Ito na ang katapusan no'n.
Oo, ito na ang katapusan no'n.
'Asan ang anak mo?
Nasa kaibigan niya.
'Wag, pakiusap, 'wag!
Ilang araw ko silang hinintay na makauwi.
Pero alam kong hindi na.
Ito na yun. Kasalanan ko lahat ito. Namatay sila dahil sa akin.
-Hindi. 'Wag mong sabihin 'yan. -Sana sinabi ko sa kanila.
Nakita ko lahat. Tumakbo sana kami at nagtago.
Ito ang dala-dala niya buong buhay niya.
Sinisi niya ang sarili sa pagkamatay nila.
Kung masasabi mo ulit sa mga magulang mo,
tingin mo mababago mo ang isip nila?
Hindi ko alam.
Tinawag mo kami rito para tumulong.
Tama?
Kaya 'yon. Walang dahilan para matakot ka.
Kung subukan ulit natin?
Sige.
Lintik.
Kung hindi natin sisirain ang mga ito, tayo ang masisira.
Pakiusap, Papa!
Kailangan nating tumakbo. Kailangan nating umalis.
Darating na ang pulis, at isasama kayo.
Hindi nila magagawa 'yon. Wala tayong ginawa.
Tingnan mo?
Walang ebidensya.
Hindi, makinig ka, pakiusap!
Alam ko kung ano'ng mangyayari.
Mama, pakiusap.
Anak, natatakot din ako.
Pero tama ang tatay mo.
May mga dokumento na tayo.
Aalis na tayo ilang araw na lang.
Kung tatakbo tayo, magmumukhang nagkasala tayo.
Pero alam ko kung ano'ng mangyayari. Pakiusap!
Ruchel, pumunta ka sa kubol at kunin ang walis.
Sabi ko sa inyo! Sabi na hindi sila makikinig,
at ngayon binigo ko ulit sila!
May magandang balita ako.
Susubukan natin ulit.
At ulit, hanggang maitama natin.
Pwede kong baguhin ang isip nila.
Ulit.
Kailangan nating tumakbo, kailangan nating makalabas.
Kung hindi natin sisirain ang mga ito, tayo ang masisira.
Pakiusap, Papa.
Tama na. Labas na.
Dad. Diyos ko, okey ka lang?
-Okey ka lang, Dad? -Ulit.
Pakiusap, makinig kayo...
-Pag-usapan natin 'to, okey? -Hindi.
-Diyos ko, Dad. -Ulit.
Pakiusap, Papa.
Pakiusap, makinig kayo...
Oo! Dapat makinig tayo sa kanya.
Tara, magtago na tayo sa kubol.
Dali!
'Wag.
Pakiusap!
'Wag.
-Okey, ulit. -Dad.
Dahan-dahan ka lang, Dad.
Kinuha nila siya. Aayusin natin 'to.
Nag-iiba ang reyalidad niya. 'Di natin alam ang mangyayari.
Kailangang gawin ulit.
Lintik, Alma.
Papatayin niya ang sarili niya para baguhin 'to. Lalong lumalala.
-Dapat... -Hindi. May ideya ako.
-Tulungan natin siya. -Paano?
-Gamitin mo ang kutob mo! -Dad!
Nasa panganib si Jacob.
-Ano'ng ibig mong sabihin? -Inililigtas ka niya.
Pero sinisira niya ang sarili niya.
Lagi niyang iniisip na maililigtas niya ako.
Kailangan mong sumama sa'kin at patigilin siya.
Pakiusap! Maniwala ka sa akin!
Tulad ng gusto mong pinaniwalaan ka sana ng mga magulang mo. Sige na.
Kailangang tulungan mo ang anak mo.
Mahal kita. Ayokong masaktan mo ang sarili mo.
Kailangan kong gawin ito.
Ngayon, tingnan mo ang ginawa mo.
Siguro hindi natin mababago 'to.
Siguro hindi natin dapat baguhin.
-Kung makontrol ko sana ang isa sa kanila. -Dad, itigil mo na.
-Dad, pinapatay ka nito. -Hindi.
Sinayang ko ang pagkakataon.
Handa akong mamatay para rito. At sa wakas gumawa ng mabuti.
Dad, 'di 'yan totoo. Makinig ka.
Ulit.
Hindi! Kaya ko itong ayusin. Kaya ko.
-Jacob, kailangan mong tumigil -Hindi!
Mama, inaayos ko ito. Inaayos ko ang lahat.
At maayos ka, lahat magiging maayos.
Hindi mo maaayos ito, Jacob.
Walang makapagpapagaling nito.
Patawad.
Huwag mo akong iwan.
Diyos ko, napakabata ko pa.
Alam ko kung gaano ka kalungkot at galit.
Gusto mo lang bumalik sina Mama at Papa
pero wala kang pwedeng magawa para iligtas sila.
Gusto ko.
Ang gusto lang nila ay ligtas ka.
At ligtas ka.
Kahit paano, regalo 'yan na naibigay nila sa'yo.
At tingnan mo,
may sariling pamilya na tayo.
Napakaganda at mapagmahal na pamilya na gagawin ang lahat para sa atin.
At bahagi ka no'n.
Talaga?
Totoo.
Bahagi ka namin.
At pinatatawad ka namin.
Ang buhay ng nanay ko ay sinalanta ng kahirapan,
pero nahanap niya ang paraan para magmahal at patawarin ang sarili at ang iba.
Sino ka?
Ruchel.
At dahil dito, sa bawat paghihirap, patuloy siya sa katatagan.
Mula sa emigration niya sa ibang bansa nang mag-isa,
patungo sa buhay kong binuo niya.
Sinabi niyang ang pinakamahirap na trabaho ay ang pinakamahusay din.
Kahit na, o lalo na, galing iyon sa mga hindi inaasahang lugar.
Minsan, mahirap isipin ang lahat ng mabuti
na magagawa ng isang tao o isang aksyon.
Pero magkakaugnay lahat ng ating buhay.
At itinakda ng buhay niya ang mga ugnayang iyon sa tamang landas.
WELCOME SA PAMILYA, NICOLÁS!!
WELCOME SA SAN ANTONIO
Kaya ngayong gabi, sindihan nating itong yahrzeit na kandila
sa anibersaryo ng pagpanaw ng nanay ko.
Nakasindi ito nang isang araw
para ipaalala sa atin ang kislap ng buhay na ibinigay sa ating lahat ni Ruchel.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni Maribeth Pierce
Mapanlikhang Superbisor Reyselle Aura Ruth Revita