Ruchel.
Beni buldunuz.
Neden bu kapının arkasındaydın?
Burada bırakıldım.
Kim bıraktı?
Ben.
Ne demek istiyorsun? Ne oldu?
Artık o kadar emin değilim.
Neredeyiz biz?
Evde.
Bize gösterebilir misin? Anlamak istiyoruz.
-Yardım etmek istiyoruz. -Hadi.
Bizimle güvende olacaksın.
Burası büyüdüğüm yer.
Kimin yaptığını görmediyseniz size yardım edemeyiz.
Ruchel, orada ne var?
Orası benim evim.
Merhaba, yardımcı olabilir miyim?
Siz Zusman Talmon musunuz?
Evet.
Eşinizi görmem lazım.
Neden içeri giriyor?
Anneme fal baktırmak istedi.
Bize gösterebilir misin?
Tabii.
Leeba...
Bir subay geldi.
Bir sorun mu var?
Falcı olduğunuzu duydum.
Geleceği görebiliyormuşsunuz.
Hayır.
Tam olarak değil.
Yapabileceğinizi biliyorum.
Bilmem gereken bir şey var.
Size para veririm.
ULUSAL RADİKAL KAMPI
Ne dersin hayatım?
Bu adama yardım edebilir misin?
İnsanlara yardım ediyorsunuz, değil mi?
Eşe dosta. Ve asla para almam.
Bir istisna yapın.
Annemin yeteneği vardı. Ondan öğreniyordum.
Bilmek istediğiniz şey nedir?
Bir kadın var. Karım olmasını istiyorum.
Ne diyecek?
Ninemin medyum olduğunu bilmiyordum.
Kâseyle ne yapıyor?
Gücüne odaklamak için kullanıyor.
Birçok antik kültür daha yüksek düzlemlere geçit olarak
yansıtan yüzeyleri kullanmıştır.
Net göremiyorum.
Ama o kadının sizi sevdiğinden eminim. Niye sevmesin ki?
Tekrar deneyin.
Çok açık anne.
Onu reddedecek.
Biliyorum ama bunu duymamalı.
Bizi suçlar.
Ne dedi?
Ne diyorsun sen?
Lehçe konuş, Yahudi dilini değil.
Özür dilerim.
Kızımın kafası karıştı.
Üzgünüm, size yardım edemeyiz.
Ne büyük bir israf.
Ama neden?
Neden onları yakmak zorundayız?
Sırf böyle şeylerimiz var diye bizi tutuklayabilirler.
Hahamımız da buna karşı zaten.
Göç evraklarımız yakında hazır olur.
O zaman gidebileceğiz.
Nereye gidiyoruz?
Evimizi seviyoruz.
Ama burada tehlike artıyor.
Kaçışımızı planlarken dikkatli olmalıyız.
Gelip bakın.
Anne!
Baba!
Anne...
Kahretsin.
Bunları yok etmezsek canımıza okurlar.
Şimdi git de süpürgeyi getir.
Hadi.
Orada ne oldu? Ne gördün?
Hatırlayamıyorum ama birazdan olacak olanlar
orada kayboldu.
-Orada olanları bilmiyor musun? -Hayır.
Ama Geraldine'ler orada yaşıyor.
Geraldine'ler mi?
Evet.
O benim.
Hepsi.
Kolajının diğer kısmı.
Her şey bu.
Greene Yolu'ndaki ev.
Bu da San Antonio'da ilk kaldığı pansiyon.
Doğum yapışı.
Hepsi orada.
Hepsi o kadar gerçek ki.
Çok gerçek ama çok uzak.
Çocukluğunu bilinçaltının derinliklerinde saklıyor.
Bu köy hakkında erişmek istemediği bir şey
veya travmatik bir anı boşlukta kaybolmuş.
Doğru. Haklıymışım!
O boşluğa ait bir şey ona musallat oluyor.
Anneme Alejandro'yu almamasını o yüzden söyledi.
Bunu düzeltirsek her şey düzelir.
Olabilir.
Unutmak istediği şeyi hatırlaması için
diğer versiyonlara ulaşmalıyız.
Ne oldu?
Ruchel, ne oldu?
-Sorun ne? -Oraya gitmek istemiyorum.
Her gittiğimde onları çağırıyorum. Umurlarında değil.
Burada yalnız olduğumu anlamıyorlar.
Tamam. Bak Ruchel. Şu an yanındayız, tamam mı?
Seninle ilgileneceğiz.
Oraya nasıl gideceğimizi gösterir misin?
-Tamam. -Tamam.
Merhaba.
Aileni bulmak için yardım ister misin?
Hayır, mishpokhe yok.
Evelyn.
Sen... Sen kimsin?
GERALDİNE TRANSATLANTİĞİ - KRALİYET VE BİRLEŞİK DEVLETLER BUHARLI GEMİLERİ
ÇOCUK BİLETİ
Geraldine.
Hadi gel. Geraldine.
Adını değiştirdiğini biliyordum ama sebebini hâlâ anlamıyorum.
-Anne babasına ne oldu? -Bilmiyorum.
Bu travma her neyse onu her şeyi değiştirmeye zorlamış.
Olanları anlatmaya açık olacağı bir an bulmalıyız.
Hayatı boyunca sadece bir an ama...
Uzun bir hayatı var.
Tanrım!
-Burada dikkatli olmalıyız. -Evet.
Bakın! İşte düğün gününde. Hadi orayı deneyelim.
Baban yansıtma kâsesini kırdıktan sonra ne olduğunu sorarız.
Tamam.
Anne, sana bir şey sormamız lazım.
Hayır.
Bugün olmaz.
Benim. Yardım etmeye geldik.
Hayır. Gidin başımdan!
Anne, olanları anlamamıza yardım etmelisin.
Bu nedir?
Onu neden buraya getirdin?
Onu koridorda tutabilir misin?
Geraldine onu görünce kaçıyor.
-Tamam. -Baba, hadi.
Tamam, tamam.
Anne, ne söylüyorsun?
Rüyamda duyduğum bir şey.
Tanrım. Bunu görmüştük.
Anne, yardımın lazım.
-Bizimle konuşur musun? -Hayır.
Sanmıyorum. İyi bir fikir değil.
Evet ama her şeyi düzeltebiliriz. Sadece konuş bizimle.
Çok önemli.
Sana ne olduğunu, Ruchel'ı neden terk ettiğini anlatmalısın.
Hayır dedim!
Sorun değil baba. Daha iyi bir an buluruz.
Beyzbolcu Sandy Koufax numaramı görmeye hazır mısın?
Ne?
Jacob, uzaklaş oradan. Tehlikeli o. Ne yapıyorsun?
Babam eve gelince oyun oynarken televizyonu kırdığımı söyleyeceğim.
Senin kırdığını öğrenmezse tekrar evden gitmen gerekmez.
Her şey için bir planın var.
Jacob.
Anlamadığın şeyler yaptığımı biliyorum.
Ama şunu bil ki annen her zaman orada, derinlerde.
Sadece... Bazen biraz kafam karışıyor.
Ben şurayı temizleyeyim,
sonra dondurma yer miyiz?
Gerçekten benim bütün dünyamdı.
Bir fikrim var.
Anne.
Sen küçükken bir şey mi oldu?
Kafanı karıştıran bir şey.
Hayır.
Hayır, benim...
Annem ve babam beni çok severdi.
Beni öyle seviyorlardı ki
Amerika'ya giden dev bir gemiye bilet aldılar.
Burada her şeye fırsatım oldu.
Çok şanslıyım.
Peki ya annen ve baban? Daha sonra geldiler mi?
Onlar kaldılar.
Yüreğimde taşıyorum onları.
Bugün de oradalar.
Bu...
Bu şekilde olmadı.
Ne demek o?
O kırmızı palto annemindi.
Ah, hayır.
Hatırlıyorum.
Lütfen yapmayın!
Senin yüzünden bana hayır dedi.
Beni lanetledin.
Anne!
Baba!
Kahretsin.
Bunları yok etmezsek canımıza okurlar.
Artık fal bakmamam gerektiğini biliyordum
ama anneme benzemek istiyordum.
İnsanlara yardım etmek için.
Bir an gördüğüm hayalin gerçekleşmeyeceğini sanmıştım.
Ama gerçekleşti.
Lütfen yapmayın!
Senin yüzünden bana hayır dedi.
Beni lanetledin.
Ben yapmadım. İnanın lütfen.
Her şeyi yok ettik. O iş bitti.
Evet, bitti.
Kızın nerede?
Bir arkadaşıyla birlikte.
Hayır, lütfen, hayır!
Günlerce dönmelerini bekledim.
Ama dönmeyeceklerini biliyordum.
İşte bu. Hepsi benim hatam. Benim yüzümden öldüler.
-Hayır. Böyle söyleme. -Onlara söylemeliydim.
Hepsini gördüm. Hep beraber kaçıp saklanabilirdik.
Ömür boyu taşıdığı yük buymuş.
Ailesinin ölümü için kendini suçlamış.
Ailene bir kez daha söyleyebilsen
fikirlerini değiştirebilir miydin?
Bilmiyorum.
Bizi yardım etmemiz için çağırdın.
Değil mi?
Hadi o zaman. Korkmana gerek yok.
Bir kere daha denememize ne dersin?
Tamam.
Kahretsin.
Bunları yok etmezsek canımıza okurlar.
Lütfen baba!
Kaçmalısınız. Buradan gitmelisiniz.
Polis gelecek. Sizi götürecekler.
Götüremezler. Biz bir şey yapmadık.
Bak...
Kanıt falan yok.
Hayır, dinle lütfen!
Ne olacağını biliyorum.
Anne, lütfen.
Hayatım, ben de korkuyorum.
Ama baban haklı.
Artık evraklarımız var.
Birkaç gün sonra buradan gideceğiz.
Şimdi kaçarsak suçlu gibi görünürüz.
Ama ne olacağını biliyorum. Lütfen!
Ruchel, git de süpürgeyi getir.
Söylemiştim! Dinlemezler demiştim.
Onları yine yüzüstü bıraktım!
İyi bir haberim var.
Bunu tekrar deneyebiliriz.
Doğru olana dek tekrarlayabiliriz.
Fikirlerini değiştirebilirim.
Tekrar.
Kaçmalısınız. Buradan gitmelisiniz.
Bunları yok etmezsek canımıza okurlar.
Lütfen baba.
Yeter. Çık dışarı. Hemen.
Baba. Tanrım, iyi misin?
-İyi misin baba? -Tekrar.
Lütfen dinle...
-Baba, bunu konuşalım. -Hayır.
-Tanrım, baba! -Tekrar.
Lütfen baba.
Lütfen dinle...
Evet! Onu dinlemeliyiz.
Hemen gidip ambarda saklanalım.
Çabuk!
Hayır, hayır.
Lütfen. Lütfen!
Hayır.
-Tamam, tekrar. -Baba.
Yavaşlaman lazım.
Onu götürdüler. Bunu düzeltmeliyiz.
Gerçekliği değişiyor. Kim bilir neler olacak.
Tekrar denemeliyiz.
Kahretsin Alma.
Olanları değiştireyim derken kendini öldürecek. Bu çok daha kötü.
-Keşke biz... -Hayır, hayır. Bir fikrim var.
-Ona yardım et. -Nasıl?
-İçgüdülerini kullan! -Baba!
Jacob'ın başı dertte.
-Ne demek o? -Seni kurtarmaya çalışıyor.
Ama bu arada kendini mahvediyor.
Her zaman beni kurtarabileceğini düşündü.
Benimle gelmelisin. Ona durmasını söyle.
Lütfen! İnan bana!
Ailenin sana inanmasını istediğin gibi. Lütfen.
Oğluna yardım etmelisin.
Seni seviyorum. Kendine zarar vermeni istemiyorum.
Bunu yapmalıyım.
Harika. Şu yaptığına bak.
Belki de bunu değiştiremeyiz.
Belki de yapmamalıyız.
-Bari birini kontrol edebilseydim. -Baba, durmalısın.
-Baba, bu seni öldürüyor. -Hayır.
Yeterince fırsat harcadım.
Ölmeye razıyım. Sonunda iyi bir şey yapacağım.
Baba, bu doğru değil. Dinle.
Tekrar.
Hayır! Düzeltebilirim. Yapabilirim.
-Jacob, durmalısın. -Hayır!
Anne, düzeltiyorum. Her şeyi düzeltiyorum.
O zaman her şey daha iyi olacak.
Bunu düzeltemezsin Jacob.
Kimse bunu iyileştiremez.
Özür dilerim.
Lütfen beni bırakma.
Tanrım, çok küçüktüm.
Ne kadar üzgün ve kızgın olduğunu biliyorum.
Annenle babanı geri istiyorsun
ama onları kurtarmak için yapabileceğin bir şey yoktu.
İstedim.
Tek istedikleri senin güvende olmandı.
Ve güvendesin.
Bir şekilde sana verebildikleri bir hediyeydi bu.
Ve bak,
artık kendi ailemiz var.
Bizim için her şeyi yapabilecek müthiş, sevgi dolu bir aile.
Sen de bunun parçasısın.
Gerçekten mi?
Gerçekten.
Sen bizim parçamızsın.
Ve seni affediyoruz.
Annemin hayatı zorluklarla örselenmişti
ama kendini ve başkalarını sevip affetmenin yolunu buldu.
Sen kimsin?
Ruchel.
Ve bu sayede her zorluğa rağmen dirençle hayatına devam etti.
Tek başına yabancı bir ülkeye göç edip
benim için bir hayat kurdu.
OZ BÜYÜCÜSÜ
Bizi en çok zorlayan şeyin en iyi eserimize dönüştüğünü söylerdi.
Özellikle de o zorluk beklenmedik yerlerden geliyorsa.
Bazen bir kişinin ya da bir eylemin
getirebileceği iyiliği öngörmek zordur.
Ama hayatlarımız birbirine bağlı.
Ve onun hayatı bu bağlantıları doğru yola soktu.
AİLEMİZE HOŞ GELDİN NİCOLÁS!
SAN ANTONİO'YA HOŞ GELDİNİZ
Bu gece bu yahrzeit mumunu yakarak
vefatının yıl dönümünde annemi anıyoruz.
Bütün gün yanıp
Ruchel'ın hepimize verdiği hayat kıvılcımını hatırlatacak.
Alt yazı çevirmeni: Selen Akhuy
Proje Kontrol Sorumlusu Şengül Usta