To tutaj.
Oby to był nasz Alejandro Diaz.
Nie chcę przytulać kolejnego nieznajomego.
Zapukam.
-Mamo! -Znaleźliśmy cię.
-Co wy tu robicie? -Camila, nie jesteśmy źli.
Kto przyszedł?
Witaj, mały Alejandro.
Jeśli cię adoptują, powiedz im, żeby mnie też wzięli.
Będę dobrym braciszkiem. Co ty na to?
Alejandro, pośpiesz się.
Inne dzieci też trzeba potrzymać.
Co robisz?
Sprawdzam, czy kwiatek miałby dobrze w tym miejscu.
I jak?
Chyba tak.
Tam jest dziecko.
Zgadza się.
Ta roślina jest specjalnie dla ciebie.
Dbaj o nią.
Dziękuję!
Na pewno chcesz tam pracować?
Zawsze sądziłam, że będziesz pracować z dziećmi.
Jesteś takim uroczym chłopcem.
Dobrze płacą i zapewniają zakwaterowanie.
A poza tym proszę nie mówić
moim kolegom z pola naftowego, że jestem uroczym chłopcem.
Dobrze. Nie powiem.
Powodzenia.
Będziemy tęsknić.
Halo?
Halo? Kto dzwoni?
Ja...
Nazywam się Alejandro.
Jestem twoim synem.
Jeśli jest ci niezręcznie, zrozumiem.
Mogę się rozłączyć.
Wiem, że to dziwne.
Nie, nie rozłączaj się.
Po prostu myślałam, że moje dane zostały utajnione.
Odtajniłem je.
Przepraszam, że...
Nie...
Cieszę się, że mnie znalazłeś.
Naprawdę?
Tak.
Po prostu mnie zaskoczyłeś.
No tak.
Wkrótce będę w Meksyku, by odwiedzić rodzinę.
Chętnie się z tobą zobaczę. Jeśli zechcesz.
Chętnie.
Miło mi...
cię poznać?
Jesteś taki...
dorosły.
Wejdź.
Kupiłem ci ciasteczka.
Dziękuję.
Usiądź.
Ładny pokój.
Nadmiar ścian jest irytujący. Tylko zaburza przestrzeń.
Ściany są bez sensu.
Masz poczucie humoru jak moja córka Alma.
-Mam siostrę? -Nawet dwie.
Alma i Becca.
Zawsze chciałem być czyimś bratem.
Są naprawdę śliczne.
Kiedyś chętnie
je poznam, jeśli nie masz nic przeciw.
Może kiedyś...
Wszystko w porządku?
Tak, po prostu dużo tu pyłu.
Ta praca wydaje się niebezpieczna.
Nie myślałeś o czymś innym?
Ponoć informatykom płacą dobrze.
Mogłabym zapłacić za szkolenia.
Dziękuję, ale nie musisz niczego dla mnie robić.
To nie dlatego...
Chętnie to zrobię.
Jestem w stanie to załatwić.
Przemyślę to.
Jeśli chcesz, możesz wziąć całą puszkę.
Zabiorę puszkę, ale ciastka zostawię.
A następnym razem
przyniosę w niej coś, co sama upiekę.
Co ty na to?
Brzmi nieźle.
Halo?
Alejandro.
To ja.
Miło, że dzwonisz. Nie mogę się doczekać,
aż pokażę ci nowe mieszkanie.
Ma mnóstwo ścian.
Spodoba ci się.
Cieszę się, że ci się wiedzie w nowej pracy.
Słuchaj...
Nie mogę już dzwonić do ciebie z domu.
I ty do mnie też nie możesz.
Rozumiesz?
Coś się stało?
Mój mąż pytał mnie o rozmowy z tobą,
a ja na razie nie mogę mu tego wyjaśnić, więc...
Jasne.
Rozumiem.
Najlepszego z okazji urodzin, skarbie.
Mam nadzieję, że ten rok świetnie ci się ułoży.
Wesołych świąt.
Spędź je we wspaniałej atmosferze.
Sto lat.
Życzę ci kolejnego wspaniałego roku.
Udało ci się przyjechać! Wejdź.
Wybacz, że to tyle trwało.
Chciałabym odwiedzać cię częściej.
Upiekłam ci ciasteczka.
Pamiętałaś...
Tak.
Sto lat.
Wesołych świąt.
Sto lat.
Mam nadzieję, że lubisz brownie.
Cieszę się, że znalazłaś czas.
Pierwszy raz upiekłam miętowe...
Masz gorączkę.
Tak. Ponoć to zapalenie oskrzeli.
Mam wrażenie, jakbyś kaszlał tak już od wielu lat.
Wiem.
Kiedy znajdziesz sobie żonę, która się tobą zaopiekuje?
Nie wiem.
Może nigdy.
Nigdy?
Dlaczego?
Nie interesują mnie kobiety.
Wolisz mężczyzn?
To kiedy znajdziesz męża?
Nie wiem.
Jestem bardzo nieśmiały.
Dlaczego?
Jesteś świetnym facetem.
Chcę być najlepszą wersją siebie, gdy mi na kimś zależy.
Myślę, że już jesteś.
Dziękuję.
Ale gdybym był twoim synem...
Jesteś moim synem.
Gdyby ludzie wiedzieli, że nim jestem,
czy byłoby im łatwo mnie zaakceptować?
Tak.
Oczywiście.
Byłabym z tego dumna.
Jestem z tego dumna.
Nagrywałem wiadomości i pisałem maile.
Jestem w okolicy.
W zasadzie to przed twoim domem.
Wybacz, ale nie możesz tak po prostu podjeżdżać pod mój dom.
Przyjechałem do miasta na konferencję służbową.
Chciałem tylko cię zobaczyć.
Mam na głowie wesele Bekki.
Cała rodzina jest w środku.
Nie miałam czasu. Wybacz.
Wiem, że to dla ciebie trudne.
Ale musimy porozmawiać.
Czemu? Co się stało?
Znaleźli zwłóknienia w moich płucach.
To od krzemionki z czasów, gdy pracowałem na polu naftowym.
Chcą usunąć tkankę płucną.
Powinnam była cię wcześniej wyciągnąć z tej pracy.
Mogłabyś do mnie przyjechać na trochę?
I pomóc mi?
Teraz nie mogę się stąd wyrwać.
No tak.
Dobrze.
To moja córka.
Musisz stąd odjechać.
Mogę ją poznać?
Nie teraz.
Niedawno wzięła ślub.
Nie mogę jej zaskoczyć czymś takim.
Przyznaj się, wstydzisz się mnie.
Nie, to nie tak.
Wstydzę się siebie.
Tego, co zrobiłam.
Ja jestem tym, co zrobiłaś.
Prześlę ci pieniądze na zabieg...
Wybacz.
Becca, co tu robisz?
Nie, Alejandro. Jedź już!
Przyniosłam ci parę rzeczy.
Czemu zmieniłaś zdanie?
Tak rzadko o coś prosisz, a moja rodzina chce tak wiele...
Nie powinieneś tego przechodzić sam.
Spanikowałam.
Proszę, wybacz mi.
Dobrze.
Proszę.
Dziękuję, że tu jesteś.
Cieszę się, że tu jestem.
Mamo!
Znaleźliśmy cię!
-Co wy tu robicie? -Camila, nie jesteśmy źli.
Kto przyszedł?
Poplątana
Dobrze się czujesz?
Co się dzieje? Co wy tu robicie?
Dzwoniliśmy. Nie odbierałaś.
Nie przejmuj się. Teraz będzie lepiej, bo o wszystkim wiemy.
-To bardzo zły moment. -Nie, nic nie szkodzi.
Cześć, jestem Alma, twoja ulubiona siostra. Jak się masz?
Cześć. Jestem Alejandro. Twój jedyny brat. O którym wiemy.
-Mamy cię, mamo. -Wejdźcie.
Wejdźcie.
Zaparzę herbatę.
Nie, odpocznij.
Ja się tym zajmę.
Dobrze. Dziękuję.
Alejandro, bardzo nam miło cię poznać.
Szkoda, że mi o tym nie powiedziałaś.
Wybacz, że nie dałem ci poczucia komfortu.
Czy słyszałaś moje przeprosiny?
Nie mogę o tym teraz rozmawiać.
To chyba nie trawka?
To lek na płuca.
Więc jednak trawka!
O Boże! Wybacz, że cię rozśmieszyłam.
Mam silny nawyk bycia przekomiczną.
-Z czasem się przekonasz. -Nic nie szkodzi.
Mamo.
Czemu nam nigdy nie powiedziałaś o Alejandrze?
Nie mogłam.
Byłam młoda.
Moja matka się mnie wyrzekła. Nie miałam nic.
Jak mogłabym się zająć dzieckiem?
Poczułam,
że wraz z tobą straciłam połowę siebie.
Kiedyś próbowałam złożyć te połówki z powrotem w całość.
Myślałam, że skoro jestem w ciąży z Almą,
to zaakceptujesz kolejne dziecko.
Mojego syna.
Poszłam nawet załatwić papiery.
Tego dnia dałam ci roślinę...
Ta roślina jest specjalnie dla ciebie.
Dbaj o nią.
Dziękuję!
Chciałam ci pokazać papiery i wszystko ci powiedzieć.
Ale nie potrafiłam.
To byłaś ty.
Przyszłaś, ale mnie nie zabrałaś.
Dlaczego?
Co możemy zrobić z przeszłością?
Ona już nie ma znaczenia.
Nie ma znaczenia?
Tu chodzi o moje życie.
Wszystko mogło być inaczej, a ty nie chcesz mi powiedzieć dlaczego.
Dobrze się czujesz?
Spokojnie.
Chcę być sam.
Dobrze. Musicie wyjść. Alejandro potrzebuje odpocząć.
Nie.
Nie chcę cię tutaj.
Mam dość bycia twoim sekretem,
czymś, czego nie chcesz dopuścić do swojego życia.
Nie, chcę zostać.
Przyniosę herbatę.
Ja ją wezmę.
Proszę cię...
Po prostu odejdź.
Dobrze.
Jak śmieliście? Jak mogliście tak naruszyć moją prywatność?
Co sprawiło, że zmieniłaś zdanie na temat adopcji Alejandra?
-Alma, przestań. -Nie chciałam wam komplikować życia.
Nie chciałam obciążać naszej rodziny.
Zrobiłam to dla was.
Żeby być dobrą matką i żoną.
Więc to nasza wina?
Nigdy nie dałaś nam szansy. Nigdy ze mną o tym nie porozmawiałaś.
Twoja matka powiedziała, że to byłby błąd.
Że nie powinnam obciążać rodziny własną przeszłością.
I że powinnam pozostawić za sobą tę wersję siebie.
Dla naszego dobra.
Becca. Drzwi się pojawiły. To musi coś oznaczać.
-Rozmawiałaś o tym z moją matką? -Byłyśmy sobie bliskie.
Była dla mnie matką, którą moja własna nie chciała być.
-Ufałam jej. -Ale nie ufałaś mnie.
Kiedy byłaś blisko z Geraldine?
Odwiedzałam ją w szpitalu psychiatrycznym.
I wtedy ci odradziła adoptowanie Alejandra?
Chciałam, by miał lepsze życie i by ktoś go adoptował.
Myślicie, że to było dla mnie łatwe?
Przestań.
Przepraszam. Przykro mi, że to się tak potoczyło.
Camila, proszę, nie odchodź.
Co robisz? Czemu nie weszłaś we wspomnienia mamy?
Wściubianie nosa tylko pogarsza sprawę.
Poznaliśmy Alejandra. To pogorszenie?
Nie chce mieć z nami nic wspólnego.
Zniszczyliśmy jego relację z mamą.
Mama i tata wciąż się kłócą. Nie widzisz, co się dzieje?
Gdy mama mówiła o Geraldine, przed mieszkaniem
pojawiły się drzwi i znowu słyszałam płaczące dziecko.
-Płaczące dziecko? -Tak.
Za drzwiami płacze dziecko. Myślę, że to Alejandro.
To jakieś szaleństwo.
Może musimy powstrzymać Geraldine przed zasugerowaniem mamie,
-by nie adoptowała Alejandra. -To nie takie proste.
Co mamy do stracenia?
Ty nic! To ja zemdlałam od robienia tego.
Spróbuj nas tam dostać. Naprawię to. Już to kiedyś robiłam.
Skoro o tym mowa, co to za „inne życie”, które zmieniliście z tatą?
Nie mogę o tym gadać. Tata mi zabronił.
Po prostu mi zaufaj.
Chcesz udać się na przygodę i zostać wielką bohaterką rodziny?
Mówisz i masz.
Uzyskałaś dostęp do wspomnień mamy, mimo że jej tu nie ma.
Chodźmy.
Nie idę tam.
Więc zrobię to sama.
Powodzenia.
HULA-HOOP PODBIJA CAŁE STANY!
Zaraz. To jest...
Becca!
Becca, wracaj! Wysłałaś mnie nie do tych czasów, co trzeba!
Ej, ty! Uspokój się.
Zaraz. Nie!
Pan nie rozumie. Mnie tu w ogóle nie powinno być.
-A to ci nowość. -Nie!
Nie! Czekaj!
Nie! Becca!
Kurwa!
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Tomasz Robaczewski