Gdy jesteśmy mali, uczą nas, co odróżnia bohatera od łotra,
dobro od zła,
zbawienie od przegranej.
A jeśli wszystko zależy od tego, kto opowiada historię?
Nazywam się Hope Mikaelson.
Jestem jednym ze złoczyńców, których znacie z opowieści o wampirach,
wilkołakach, czarownicach i całej reszcie.
Szkoła za bramą chroni tajemnic takich jak ja.
Dziś, podczas pełni księżyca, przyjmiemy nowego ucznia.
Tak nie można.
- Można. - Nie jesteś katolikiem.
Nie musisz wyznawać grzechów.
Rzuciłem kosiarką w drzwi na dziedziniec.
Przeproszę Boga, żeby Hector i Maria dali mi spokój.
Buenas tardes, ojcze Pietro.
Buenas tardes. Módl się ze mną.
Możesz już iść.
Zostanę.
Pozwól przybranemu bratu porozmawiać z Bogiem.
Poradzę sobie. Poczekaj na zewnątrz.
W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.
Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławionaś Ty między niewiastami...
Boże litościwy i łaskawy, przyjm błaganie nasze...
Co się dzieje?
Przyjm błaganie nasze...
- Co robicie? - Odejdź, bluźnierco.
Odejdź, przeklęty. Odejdź, demonie.
- Landon? - Hope?
- Znacie się? - To długa historia.
- Doktorze Saltzman! - Już idę.
- Drzwi są zamknięte. - Dissera Fortus!
Lepiej tu zostań.
- Ucisz egzorcystę. - Silencio!
Ad somnum!
Pomocy!
Spokojnie.
WAMPIRY: DZIEDZICTWO
MYSTIC FALLS, WIRGINIA
Skąd się znacie?
Sprzedawał koktajle w Mystic Grill.
Orzechowa petarda z bitą śmietaną.
- Raz ze sobą tańczyliśmy. - Próbowaliśmy.
- A potem się wyprowadził. - A ty wyważyłaś drzwi siłą umysłu.
Jak to zrobiłaś?
Zaraz się dowiesz. Jesteśmy niedaleko.
Gdzie jedziemy?
W bezpieczne miejsce.
Witajcie w Szkole Salvatorów.
- Oprowadzimy cię. - Jestem Josie.
A ja Lizzie. To moja siostra. Z korporacji.
Idź z dziewczynami, a ja porozmawiam z Landonem.
- Dzień dobry, Hope. - Dzień dobry.
- Raczej beznadziejny. - Słyszałam to.
- Akurat. - Spokój.
Kochamy cię, tato.
Zaczynamy.
Zwolnijcie! Wiedziałeś o nas mieszkając w Mystic Falls?
Słyszałem, że Hope chodzi do szkoły z internatem.
Ludzie mówili, że jest dla bogatych dzieciaków.
Rzeczywiście są bogate.
O tym nie wspominali.
Mieszkańcy miasta niewiele o nas nie wiedzą.
Wtapiamy się w tłum i uczestniczymy w życiu społeczności.
- Dzięki temu nikt nie zadaje pytań. - O co mieliby pytać?
Kiedyś wygłaszałem przemowę o historii naszej szkoły,
ale wszyscy czytali „Harry'ego Pottera”, więc mogę ją pominąć.
- To szkoła dla czarodziejów? - Dla istot nadprzyrodzonych.
To pojemne określenie.
Każdy z naszych uczniów jest wyjątkowy na sposób niezrozumiały
dla świata zewnętrznego.
A ty?
- Idę na zajęcia. - Poczekaj.
Nie znam cię, a ty właśnie rzuciłaś urok na księdza.
Powiesz mi, co wydarzyło się w kościele?
A jak myślisz?
Postradałem zmysły albo wilkołaki istnieją naprawdę.
Zupełnie oszaleliście.
Jak to możliwe?
To długa historia, w której pojawia się pradawna czarownica i przeklęta rodzina.
Omawiamy ją w szóstej klasie na Powstawaniu Gatunków.
- Szóstoklasiści poznają stolice stanów. - Tego też uczymy.
Chciałem spytać o Rafaela.
- Słucham. - Kogo ostatnio zabił?
Wszyscy się ze sobą dogadują. Zazwyczaj.
Wilki lubią trzymać się razem.
Wbrew inkluzyjnej filozofii szkoły.
Chciałyśmy cię powitać zanim trafisz
w zdeprawowane łapy swoich włochatych braci.
Nasz bibliotekarz Pan Williams zastępuje nauczyciela chemii magicznej,
który poparzył się ogniem piekielnym.
Ogień spalił sierść, ale nie zostawił blizn.
Ten język powstawał wiele stuleci.
Musicie uważać na każdą sylabę.
Co stanie się, jeśli przekręcicie słowa zaklęcia miłosnego. Penelope?
Nie wymawiamy jej imienia.
Żeby nie stała się silniejsza.
- O kim mówicie? - O byłej dziewczynie Josie.
Phesmatos is lucas odoray.
To zaklęcie śmierdzące.
Pokażemy ci wieżyczkę. Maturzyści chodzą tam palić.
- Co palą? Oko traszki? - Trawkę.
- Co to za pytanie? - Gen wilkołaka jest uśpiony,
dopóki nosiciel nie odbierze życia człowiekowi.
Rafael uruchomił klątwę,
bo kogoś zabił.
- Nie przyjmujemy zabójców. - Nie jest zabójcą.
Słyszeliście?
Znam jego historię.
Porzucony przez rodziców, osierocony jako nastolatek.
Sześć rodzin zastępczych w siedem lat.
Miewa napady szału.
To samo mogliby napisać o mnie. Tak wygląda nasze życie.
Wiem, że tego nie rozumiesz, ale próbujemy ci pomóc.
Uczę się tu od siódmego roku życia.
Szkoła zapewnia bezpieczeństwo takim jak Rafael. To nasz dom.
Zanim go przyjmiemy,
musimy być pewni, że nie stanowi zagrożenia.
Jego dziewczyna.
Cassie. W zeszłym miesiącu.
Prowadził samochód i zbyt szybko wszedł w zakręt.
To go zmieniło.
Najpierw myślałem, że jest zrozpaczony,
albo bierze narkotyki,
a potem rzucił kosiarką na odległość 15 metrów.
Rodzice zastępczy wezwali księdza.
Uznali, że opętał go diabeł.
Tak zachowują się ludzie, w których budzi się wilk.
To normalne.
Dziękuję, że powiedziałeś prawdę. Hope?
Wszystko będzie dobrze. Obiecuję.
Jesteśmy gotowi.
Oto Milton Greasley.
- Prosiłem pana. - Wybacz, M.G.
Też nie lubię swojego imienia. M.G. jest moim asystentem.
I wampirem.
Oczywiście.
Myślałem, że ta szkoła dochowuje tajemnic.
Nie będziesz tego pamiętał.
Zapomnij o wszystkim, co dziś widziałeś i słyszałeś.
Twój przyjaciel znalazł szczęśliwy dom.
Będziesz za nim tęsknił, ale tak jest lepiej.
Odbiło wam? Nigdy tego nie zapomnę.
- Co się stało? - Nie wiem. To prosta sztuczka.
- Nie zadziałała. - Najwyraźniej.
Ostrożnie! Zabierz go do piwnicy.
Nie jest dobrze.
Przemyśl swoje zachowanie.
Nie zamykaj mnie tu. Błagam!
- Landon? - Możesz mnie stąd wyciągnąć?
Jeszcze nie, ale nie jesteś więźniem.
- To loch dla wiedźm. - Miejsce przemiany wilkołaków.
Super. Nie przepadam za małymi przestrzeniami.
Nie sądziliśmy, że jesteś odporny na perswazję.
- Na co? - M.G. nie zdołał usunąć
twoich wspomnień.
Więc zostałem zakładnikiem? Gdzie Rafi?
Obaj jesteście bezpieczni.
Perswazja nie działa na ludzi, którzy zażywają werbenę.
Szeryf dodaje ją do kawy na stacji, na której byliśmy rano.
Przestanie działać po jednym dniu. Musisz poczekać.
Jasne. Nie ma sprawy.
Poczekam w lochu.
Czy...
Możesz mi potowarzyszyć?
Przykro mi, że tak wyszło.
Miło było cię znów zobaczyć.
Alyssa Chang stworzyła latającą miotłę,
ale Rick Rogers spadł z niej podczas treningu.
Wciąż nie możemy grać w Quidditch.
Moi rodzice wymyślili ten sport, gdy miałam dziesięć lat.
Quidditch jest brutalniejszy.
Oddałaś jej nowego?
Nie rywalizujemy,
a ja mam złamane serce.
- Penelope Park. - Nie wymawiamy jej imienia.
Wybacz.
Poleci na nią?
Pewnie tak. Jak wszyscy.
Słyszałam o twojej dziewczynie.
Moi szpiedzy są wszędzie.
Jestem wścibska, ale urocza.
Świetnie.
Cieszymy się, że jesteś wolny.
O rany!
Miałam tego nie mówić.
Przepraszam. Denerwuję się przy takich jak ty.
Czyli jakich?
Przystojnych, złych, zepsutych.
Unikam takich jak ty.
Poszukam Landona.
- Zamknąłeś go w piwnicy. - Nie miałem wyboru.
- Blokuj ręką. - Blokuję.
Nieprawda.
Dimiterre!
Oszustka.
Powinnam trenować z wampirem.
- Starzejesz się. - Jak śmiesz?
- Czy Landon był twoim chłopakiem? - Nie miewam chłopaków.
Wiem, że unikasz intymności, ale coś was łączyło.
Lubiłam go.
Jest normalny.
Niech tak zostanie.
Przetrwaliśmy, bo przestrzegamy zasad. Pamiętaj o tym.
Chciałeś, żebym otworzyła się na ludzi.
Bo siedzisz w pokoju i oglądasz „Cutthroat Kitchen”.
Nie każę ci zadawać się z miejscowymi.
Nie możesz być tylko dyrektorem mojej szkoły?
Gdybyś miała przyjaciół, traktowałbym cię inaczej.
Tato? Lizzie robi bałagan.
Elizabeth!
- Cześć, tato. - Cześć, skarbie.
Hope?
Też nie możesz zasnąć?
Małe przestrzenie. A ty?
Bywam niespokojna.
Za dużo myślisz?
To też. Moje organizm szaleje.
I dlatego przesuwasz przedmioty siłą umysłu?
Zadajesz wiele pytań.
Dziwisz się?
Dlaczego się uśmiechasz?
Przypominam sobie nasz taniec na placu.
Chłopak, który ze mną zadzierał, w końcu dostał za swoje.
To był udany dzień.
- Zatańczysz? - Z tobą?
Spróbujmy.
Musiałem wybrać dziewczynę po przejściach.
Spróbuję się przespać.
- Często to robisz. - Co?
Odchodzisz.
Lepiej się do mnie nie zbliżać.
Lepiej dla kogo?
Znów te pytania.
Już się stęskniłaś?
Raf?
Co się dzieje?
Wszystko gra? To ona cię wydostała.
Jesteś cały? Wciąż uczę się tego zaklęcia.
- Zaklęcia? - Napijmy się.
Patrz, czego uczą na WF-ie.
Dobrze wyglądasz. Martwiłem się o ciebie.
Rozmawiałem z wilkami.
To, co czułem i co pakowało mnie w kłopoty, jest zupełnie normalne.
Poznaj ich.
Chyba wykorzystam okazję i zniknę.
- Ucieknę z tobą. - Nie.
Jesteśmy braćmi.
Wszystko robimy razem.
Pogadamy o tym przy drinku.
Coś ci przynieść?
Nie trzeba.
Oddychaj.
To jest żałosne.
Ledwo uniknąłem tracheotomii. Rób, co mówię.
Stworzę lekarstwo ziołowe...
Zapomnij o magii. To ona wprowadza się w taki stan.
Umysł pomoże ci nad tym zapanować.
Tato.
Myślisz, że jestem zepsuta?
Oczywiście, że nie.
Szaleni przodkowie twojej matki obarczyli cię mrocznym dziedzictwem.
Josie nie ma ataków.
Josie nieustannie myśli o szczęściu innych ludzi.
Takie zjawisko nazywamy współuzależnieniem.
Odziedziczyła to po mojej rodzinie.
Po prostu...
Nie chcę nikogo skrzywdzić.
Wiem.
Otworzyliśmy tę szkołę,
żebyście nauczyli się panować nad swoimi zdolnościami.
- Pomogę ci. - Dziwię się, że znalazłeś czas.
Ciągle trenujesz z Hope Mikaelson.
Gdybyście były przyjaciółkami, trenowalibyśmy w grupie.
Próbowałam się z nią zaprzyjaźnić gdy miałam pięć,
dziewięć i trzynaście lat.
- Nie zależało jej na tym. - Wiele straciła.
Boi się bliskości.
Wszyscy uczniowie coś stracili.
Nie jest jedyna.
Oddychaj.
Proszę.
O wilku mowa.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Nie mogę spać. Muszę się poruszać.
Dobrze, ale unikaj Starego młyna.
Zrobili tam tajną imprezę, którą zaraz przerwę.
Omija mnie impreza?
Saga „Zmierzch” zrujnowała mitologię wampirów.
Kiedyś trzymali się faktów.
Blade był najlepszy.
Mama myślała, że jej nie skrzywdzi, a on ją wyzwolił.
Gość zadźgał własną matkę.
Nie namawiam was, żebyście zrobili to, co on.
Dziękuję, że pomogłaś Landonowi.
Nie ma sprawy.
Siostra bywa niedelikatna,
ale naprawdę ci współczujemy.
Dzięki.
Uniwersytet Wirginii przyznał mi stypendium.
Miała do mnie dołączyć po ukończeniu liceum.
Nie znałem wspanialszego człowieka.
Ludzie mówią, że taka miłość istnieje jedynie w filmach.
Ci, którzy tak mówią, nigdy nie mieli złamanego serca.
Ty też?
Regularnie.
Za bardzo się przejmuję. To mój problem.
To nie jest problem.
Daj Lizzie drugą szansę.
To najwspanialszy człowiek jakiego znam.
Oszalałeś? Mogłam cię zabić!
- Nie dotykaj. - Wybacz. Nie chciałem...
- Gdzie jesteśmy? - W Bibliotece imienia Stefana Salvatore.
Wszystkie zbiory mają nadprzyrodzoną historię.
A ten?
Nie wiem, ale lepiej niczego nie dotykać.
Będę pamiętał.
Przepraszam za swoje zachowanie.
Nie powinieneś tam spacerować.
Za późno mi o tym mówisz.
A więc...
jesteś wilkołakiem.
- Nie tylko. - Rozwiń myśl.
- Jutro o tym zapomnisz. - Trudno.
Co to z afterparty? Gdzie są przekąski?
Muszę coś zjeść.
- Mam gastrofazę. - Częstuj się.
- Nie powinniśmy. - Wiem.
Chcę wstrząsnąć twoim światem.
Po pierwsze, nie możemy tego robić, a po drugie, ty wolisz dziewczyny....
Skończ z matematyką.
Wiesz, o czym mówię.
Po pierwsze, reguły trzeba łamać,
po drugie, jestem sprawiedliwą kusicielką.
Twoja koncepcja seksualności...
jest przestarzała.
A po trzecie...
Nieważne. Wyssiesz mnie, czy nie?
M.G.?
Krew w moich żyłach nie jest ludzka.
Tata był jednym z pierwszych wampirów na Ziemi.
Był?
Tak.
Nawet nieśmiertelni potrafią znaleźć sposób, by umrzeć.
„Klaus Mikaelson: Wielkie zło”.
Nie był tu lubiany.
Przybrany ojciec przypalał nas papierosami.
Zło jest pojęciem względnym.
Moja matka była wilkołakiem alfa.
Znowu to „była”.
Ludzie, na których mi zależy, zazwyczaj umierają.
- Staram się do nikogo nie zbliżać. - Zauważyłam.
Babcia była czarownicą, co czyni mnie...
Jednorożcem.
Hybrydą trzech stworzeń, czyli trybrydą.
Przemieniam się kiedy chcę. Tak było dzisiaj.
- Jestem jedyna w swoim rodzaju. - Jak jednorożec.
Mogę ci coś pokazać?
Wcześniej mówiłeś o mięśniaku, który cię dręczył.
Tak mi przykro!
To on.
Widzisz moje wspomnienia?
To moje wspomnienie.
Mój samochód! O Boże!
Zrobiłaś to dla mnie?
Dostał za swoje.
Nie powinniśmy tu być.
Wracaj do celi zanim ktoś zauważy, że zniknąłeś.
Cześć.
Widziałam jak M.G. całuje się z wiesz kim.
Ohyda.
Powinien unikać Pana Ciemności.
Kiepski z niego przyjaciel.
Zapomnij o niej.
Znajdź sobie kogoś nowego.
To ci pomoże.
Ja skupię się na Rafaelu.
Jeśli odezwie się do mnie po tym, co zrobiłam.
Daj rękę.
Już ustaliliśmy, że nie potrafię tańczyć.
Preitori Speculo.
To pomoże ci zasnąć.
Jesteś bardzo miła, Hope Mikaelson.
Teraz powinnaś uciec.
Wiem.
Nie będę tego pamiętać, prawda?
Pewnie nie.
W takim wypadku...
Minęła dobra. Gotowy na drugą rundę?
Mógłbym tu zostać?
Znajdę kogoś, kto pomoże ci w domu.
Nie mam domu.
Już nie.
Mogę zmywać naczynia, pracować jako woźny albo gotować.
- To nie jest miejsce dla ciebie. - A gdzie jest moje miejsce?
Dokąd mam pójść?
Nie wiesz, co mnie czeka.
Nie będę kłopotliwy.
Chcę zacząć od nowa.
Mogę wydawać się okrutny,
ale zrozum, że ta szkoła pomaga kształtować umysły istot nadprzyrodzonych.
Chronimy ich tajemnice i uczymy życia w świecie ludzi.
Powstrzymujemy te dzieci przed kierowaniem się mrocznymi impulsami.
Nie łudź się. To drapieżniki.
Wampiry muszą się żywić i zabijać.
Wilkołaki nie panują nad sobą w stanie pierwotnym.
A sprowokowane czarownice
odpowiadają za największe okrucieństwa w historii.
Nie będziesz tu bezpieczny.
Przykro mi.
Rozumiem.
Niech M.G. wejdzie.
Przepraszam za wczoraj.
Zajmiemy się twoim kumplem.
Możesz wracać do domu.
Zapomnij o wszystkim, co widziałeś i słyszałeś w ciągu ostatnich dwóch dni.
Twój przyjaciel znalazł szczęśliwy dom.
- Jesteś pewny? - Poradzę sobie.
- Co się stało? - Alarm się nie włączył.
Co było w środku?
Nóż z dwunastego wieku.
Pochodzenie nieznane.
- Skąd wiesz, że to on? - Zniknął wraz ze starożytny artefaktem.
Znałam wielu kłamców. On jest inny.
Nie rozumiesz. Nie zbliżyłabym się do kłamcy.
Nie jestem taka głupia.
- Kazaliśmy mu iść do domu. - I?
Nie zrobił tego. Sprawdziliśmy.
Nie wrócił do domu, bo tylko udawał, że usunęliśmy mu wspomnienia.
Jeśli istota nadprzyrodzona nie panuje nad jego umysłem, to znaczy...
Że sam jest istotą nadprzyrodzoną.
Ukrywaliśmy się przez dziesięć lat.
Staraliśmy się chronić was i naszą tajemnicę.
Dziś proszę o pomoc w odnalezieniu Landona Kirby'ego
zanim nas zdemaskuje.
- Jo! - Nie rozmawiam z tobą.
Przepraszam. Jestem dupkiem.
Wiesz kto dodała coś do zioła, a ja popełniłem błąd.
Dlaczego wszyscy uważają, że jest wyjątkowa?
Nie jest wyjątkowa. Jest dostępna.
Chodź tu.
Nie złość się na mnie.
Ignanus!
- Pomóż mi. - Nagle ze mną rozmawiasz?
Poproś kogoś innego.
Ta historia z Landonem to moja wina.
Wiem, jak go namierzyć, ale to wymaga użycia czarnej magii.
- Nie możemy tego robić. - Właśnie podpaliłaś swoją eks.
Szantażujesz mnie?
Szukam bratniej duszy żądnej zemsty.
Wybacz.
Na pewno tego chcesz?
Oczywiście.
Inveniet hostium et tenebrae.
- Widzisz coś? - Przebłyski.
Dalej!
Mam! Trasa czterdzieści dziewięć. Niedaleko granicy stanowej.
- Czy to ten nóż? - Tak.
- Co się z nim dzieje? - Nie mam pojęcia.
Kumpel z Policji Stanowej zgodził się zabezpieczyć okolicę.
Miejscowa policja uważa, że to wyciek chemikaliów.
A tak naprawdę?
Sam się przekonaj.
Dzięki.
Życie jest przedziwne.
Po latach odpychania ludzi, otworzyłam serce przed Landonem Kirbym,
człowiekiem, który szukał swojego miejsca na świecie.
Okazuje się, że Landon nie jest bohaterem w mojej historii.
Gdy go dopadnę, to ja zostanę łotrem.
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Antoni Regulski