Poprzednio.
Gdy nóż wróci do Malivore, będę wolny.
- Czym jest Malivore? - Piekielnym wymiarem,
które pochłania istoty i sprawia, że o nich zapominamy.
Wczoraj wszedłem w posiadanie kolejnego artefaktu z Malivore.
Potwory chcą go zdobyć.
Kiedy pojawi się następny?
- Jestem zepsuta? - Nie.
Musisz uporać się z mrocznym dziedzictwem
pozostawionym przez potomkinie twojej matki.
- Nie chcę nikogo krzywdzić. - Pomogę ci.
Myślałem, że jesteś zbyt zajęty treningami z Hope Mikaelson.
O wilku mowa.
- Znów świeci? - Trzymam ją pod poduszką.
Nie przewidziałem się.
Co przyjdzie teraz?
Cyklop? Slender Man? Święty Mikołaj?
Znając nasze szczęście, nie będzie to Mikołaj.
Jest dość przerażający.
Włamuje się do domów, patrzy jak śpimy i nas ocenia.
- Skup się. - Mam dość tej urny.
Żałuję, że nóż znalazł się w szkole, ale nie cofnę czasu.
Nie pozwolę, by zaskoczył nas kolejny potwór.
Za późno.
Co tu robicie? Miałyście przyjechać wieczorem.
Mama znalazła dobre połączenie. Wysyłałyśmy ci faksy, SMSy i maile.
Przepraszam, ale w szkole panuje chaos.
Nic się nie stało. Wiemy, że jesteś zapracowany.
W Europie było cudownie. Spotkałyśmy się z mamą.
Josie zapomniała o tym, jak czekałyśmy na ciebie na lotnisku,
a ty nie przyjechałeś.
Przeżywamy kryzys.
Słyszałyśmy.
Hope została wykiwana przez potwora i tylko dwa klucze
dzielą nadprzyrodzona społeczność przed odejściem w zapomnienie.
Czy ta dziwna figurka jest jednym z nich?
- To urna. - Nieważne.
Ważne jest to, że nie zostałyśmy powitane na lotnisku
i spędziłyśmy trzy godziny w autobusie śmierdzącym szambem
i stopami.
Dzięki, Hope. Zrujnowałaś nam życie.
Oddychaj!
Wymów magiczne słowa, piękna bestio.
Chciałabym, żeby Hope nie trafiła do tej szkoły.
Skąd się wzięłaś?
- Jestem... - Bardzo niebieska.
- Nazywam się Ablah. - Kolejny potwór.
Czy potwór spełniłby twoje życzenie?
Rany Julek!
Jesteś dżinem!
Twoje życzenie jest dla mnie rozkazem.
WAMPIRY: DZIEDZICTWO LIZZY SALTZMAN
Elizabeth?
Pobudka!
Robisz sobie wolne?
Która godzina? Miałam dziwny sen.
Co stało się z twoją twarzą?
Czas na trening.
Odpuszczę. Nie chcę patrzeć jak Hope udaje ninje.
Kto?
Nieważne.
Rusz się. Josie już czeka.
Wstawaj!
Jestem świetna! Jak to się stało?
- Nie chwal się, bo przegrywasz. - Uderz wysoko!
Jestem z was dumny. Pomóżcie staruszkowi wstać.
O Boże!
Lata ćwiczeń się opłaciły.
Nie wolałbyś trenować z kimś innym?
Niby z kim?
Przebierzcie się. Macie namówić rekruta, żeby został w naszej szkole.
Nie wie, czy chce się tu uczyć.
Wszyscy chcą się tu uczyć.
Przekonamy go.
Co bym zrobił bez was?
Pokażemy ci szkołę Salvatore.
- Jestem Josie. - A ja Lizzie. Siostry.
Z korporacji.
Oprowadzimy cię. Wszyscy się tu dogadują.
Wilkołaki tworzą klikę.
Trzymają się razem.
Co za chlew.
Sprzątaczki muszą być na urlopie.
Poznaj swoją watahę.
Gdzie ona jest?
Cześć!
Jestem Luis.
Samiec alfa.
Myślisz, że zostanie?
Niełatwo ich przekonać.
Nic dziwnego, jeśli podajemy takie śniadania.
Gdzie są ciastka, gofry i koktajle?
Powiem tacie, żeby dodał je do budżetu, gdy zapłaci za gaz.
Chwila...
Jesteśmy biedni?
Utrzymanie szkoły jest kosztowne.
Niełatwo znaleźć sponsorów.
Damon Salvatore jest hojny,
ale musi zajmować się swoimi dziećmi.
Zaniosę tacie jedzenie. Ciężko pracuje.
O rany!
Dżinie!
Czy ona ze sobą rozmawia?
Dżinie!
Bliźniaczki są piękne, ale blondynka jest muy loco.
Dżinie!
Tak?
To miejsce jest do kitu.
Ojciec Hope zainwestował w szkołę, gdy mama ją otwierała.
Hope nie ma kasy, ani zabawy.
- Napraw to. - Tak brzmi drugie życzenie?
Tak. Czekaj.
Zmarnowałam pierwsze życzenie, bo byłam niekonkretna.
Zmarnuję drugie próbując naprawić pierwsze.
Trzecim będzie życzenie, żebym niczego sobie nie życzyła.
Nie nabierzesz mnie, dżinie.
- Jinni. - Tak powiedziałam. Pokonam cię.
Chcę tam wrócić.
Przepraszam, że wysłałem cię do Idaho,
ale nasza wiedza jest ograniczona.
Znajdziemy nowych rekrutów. Obiecuję.
- Tak wygląda nasz nabór? - Dziwnie się zachowujesz.
Dlatego ta szkoła jest taka drętwa.
Nie bójcie się.
Wiem, jak pomóc.
Skąd to masz?
- Z archiwum. - Nie mamy archiwum.
Teraz przypomina składzik.
Oto rozwiązanie problemów rekrutacyjnych.
Interaktywne zaklęcie lokalizacyjne.
Gdy młode nadprzyrodzone istnienie odkryje swoją moc,
- globus rozbłyśnie. - Niesamowite.
Jak na to wpadłaś?
Globus stworzyła przemądrzała wiedźma, którą znałam w innym życiu.
Użyłam jej zaklęcia. Zakręć nim.
Jest ich mnóstwo.
Czekają, aż przyjdziemy im z pomocą.
Tutaj.
Im silniejsze światło, tym potężniejsza istota.
- Musimy ją tu sprowadzić. - Gdzie jest?
W Nowym Orleanie.
Ohyda.
Żartujecie?
- Kim jesteście? - Wystarczy, dżinie.
Jestem Hope.
Wyjdźcie, jeśli nie chcecie zostać deserem.
Hope Mikaelson?
Znałem twoich rodziców.
Wiem, skąd wziął się mrok, który odczuwasz.
Mogę ci pomóc.
Brawo!
Wygląda na szczęśliwego.
- Super. - Oprowadzamy dziś kilku rekrutów.
Trybryda powinna ich przekonać.
To miejsce dla ciebie. Twój dom i rodzina, którą straciłaś.
Nie zostanę. Robiłam okropne rzeczy.
Bo nie miałaś przewodnika.
Nic dziwnego.
Powinienem był znaleźć cię wcześniej.
Chrzanić to.
Dżinie!
Jestem Jinni.
Brzmi tak samo.
Czy wszystkie Jinni są takimi nieudacznicami,
czy zapomniałaś, że chciałam, żeby Hope nie chodziła do tej szkoły?
Bo nie chodziła. Aż do dzisiaj.
Twój ojciec nie może zrealizować swoich marzeń bez niej.
- Wracaj do lampy. - Uważaj na słowa.
Precyzja jest kluczowa. Spełniam twoje życzenia.
Zastanów się, czego pragnie twoje serce.
Moje serce nie pragnie, by Hope była pupilką taty.
Chcę, żeby szkoła Salvatore nigdy nie powstała.
Twoje życzenie jest dla mnie rozkazem.
Zachowajcie spokój, jeśli będą z wami zadzierać.
Wiemy. Magia jest zakazana.
Szkoła publiczna. Oczywiście.
Jeśli ujawnicie swoje moce...
Będziemy na celowniku.
Do zobaczenia na lekcjach.
Dlaczego siedzę z tyłu?
- Podoba nam się tu? - Gdzie?
W szkole.
Proszę, żebyś wzięła się w garść.
Królowa balu! Czeka cię wielka noc.
Dzięki.
To nie było zaproszenie.
Jak śmiesz?
- Twoja siostra znów jest dziwna. - Daj jej spokój.
Idzie na bal bez chłopaka.
- Słucham? - Ciekawe, co dziś robimy.
Będziesz zadowolony.
Nie rozumiem.
Lecisz na Connora?
Rozmawiałyśmy o tym.
Jest rozgrywającym, a ja kapitanką cheerleaderek.
Waniliowe latte z odtłuszczonym mlekiem.
Nie teraz.
Siostra jest na prochach, a ja gardzę waniliowym latte.
Dzięki. Ktoś ma gorszy dzień.
Wyluzuj. Nie mogą zwiększyć dawki,
bo w aptece mamy zabraknie pigułek.
Chodźmy.
Ci, którzy nie wyciągają wniosków z historii, powtarzają błędy.
Cywile nie byli ofiarami...
Kto pamięta, jak nazywała się ta bitwa?
Nikt?
Czy tata jest pijany?
Jak zwykle.
- Josie? - Bitwa o Willow Creek.
Brawo.
Cywile zostali zabici przez swoich przyjaciół i sąsiadów,
bo byli inni.
Dlaczego nosi zegarek?
A nie powinien?
Jak mogłaś zapomnieć?
Nie zapomniałam. Przypomnisz mi?
Dziś szkolny bal.
- Jak to możliwe, że nie mam partnera? - Tu nie chodzi o ciebie.
Zauważyłam.
Zdobądź zegarek taty.
Zegarek jest magiczny.
Wykorzystam go, żeby rozpocząć nowy etap z Connorem.
Nowy etap?
- Pokażę mu, że jestem czarownicą. - Bogu dzięki.
- Pomyślałam, że... - Potem się z nim prześpię.
No właśnie.
Dla odmiany mogłabyś mnie nie zawieść.
Żenada.
Wiem.
Beznadziejnie spełniasz życzenia.
Beznadziejnie je formułujesz.
Chcesz, żebym cierpiała.
Taka rzeczywistość nie mogłaby zaistnieć.
Obudzisz ojca.
Albo i nie.
Nigdy nie kłamię.
Wszystko, czego doświadczasz, jest potencjalną rzeczywistością,
która jest wynikiem twojego życzenia.
- Akurat. - Ten świat ma sens.
Ojciec stworzył tę szkołę dla was.
Wywodzicie się od psychopatycznych czarownic.
Chciał ochronić was przed mrocznymi impulsami,
a ty przekreśliłaś jego marzenie, bo coś ci nie pasowało.
Teraz uczniowie nie dbają o twoje delikatne ego.
Jesteś dziwaczką, a twoja siostra szkolną gwiazdą.
Jak stąd uciec?
Możesz wykorzystać następne życzenie,
ale ostrożnie dobieraj słowa.
Myślisz, że ja chcę tu być?
Od 500 lat spełniam beznadziejne życzenia samolubnych ludzi.
Tu nie chodzi o ciebie.
No właśnie.
- Nie mogę ci na to pozwolić. - Dana i Connor wszystkiego się wyparli.
- Dlaczego mi nie wierzysz? - Bo cię znam.
Gdy zaczyna mi się układać, robisz scenę, żeby być w centrum uwagi.
Gdybym wierzyła w twoje historyjki, byłabym równie szalona, co ty.
- Jo! - Nie chcę cię ranić,
ale zawsze myślałam o twoim dobru.
Podobnie jak tata.
Pije, bo nie znosi swojej pracy.
Uczy tu, żeby mieć na ciebie oko.
Mama ciągle wyjeżdża, bo nie może patrzeć na niego w tym stanie.
On się poddał.
chcę cię dłużej usprawiedliwiać
i czekać, aż wpadniesz w szał.
Nie będziesz kontrolować mojego szczęścia.
Kocham Connora. Dziś mu to udowodnię.
Dawaj zegarek.
Wybacz.
Tak będzie lepiej.
Nienawidzę cię.
Nie!
Poczekaj!
Proszę! Zaczekaj!
Widzieliście?
Co jest?
Musimy uciekać. Natychmiast.
Nic się nie stało.
Chyba potrzebujecie pomocy.
Radzimy sobie.
Mikaelson? Jak ta szkoła z internatem?
Usuń wspomnienia uczniów, a ty zabezpiecz teren.
Pedro, wezwie śmigłowiec.
Macie zielone światło.
Radzimy sobie. Nie chcemy być superbohaterkami.
Mów za siebie.
Przyjechaliśmy po niego.
W mordę!
Rozgośćcie się.
To miejsce jest spełnieniem moich marzeń.
Ojciec był barwną postacią,
ale moje narodziny wszystko zmieniły.
Nie było szkoły, do której mógłby mnie wysłać,
więc zbudował tę i odniósł sukces.
Właśnie otwiera filię w Europie.
Szukamy nowego dyrektora.
- Zaraz zwymiotuję. - Toaleta jest w holu.
Wiem.
Chrzanić ten świat. Spełnij ostatnie życzenie.
Zauważyłaś, że twoim bliskim pasuje ta rzeczywistość?
To moje życzenia.
Sugeruję, żebyś zastanowiła się,
czego naprawdę pragniesz.
Znajdź największy problem i nie okazuj mu litości.
Chciałabym, żeby Hope Mikaelson nigdy się nie urodziła.
Twoje życzenie jest dla mnie rozkazem.
Jak się nazywasz?
- Słońce zachodzi. Nie możesz tu zostać. - Zaraz wyślą patrole.
Gdzie jesteśmy?
W Mystic Falls.
Mówiłaś, że twój ojciec pomoże nam uciec do Meksyku.
Gdzie znajdziemy doktora Saltzmana?
Dlaczego mają wydrapane oczy?
- Bo w końcu są wolni. - Przestań.
Śmierć jest lepsza od uciekania przed Triadą.
WIDZIAŁEŚ NADPRZYRODZONEGO? ZADZWOŃ PO TRIADĘ LUB ŚCIĄGNIJ APKĘ
O wilku mowa. Uciekamy.
Prowadź.
Mam nadzieję, że Kolej Nadprzyrodzona nie jest bajeczką.
Witamy w Ruchu Oporu.
Szkoda, że spotykamy się w takich okolicznościach.
Jak śmiesz się tu pokazywać?
- Co się dzieje? - Zasłużyłaś na to załamanie.
Odejdź, zanim nakarmię tobą wampiry.
- Co się stało? - Wynocha!
Kto umarł?
Tata! Dlaczego ten świat tak wygląda?
Skarbie...
Nie możesz tu być.
Uciekłaś. Martwiłem się o ciebie.
Dlaczego uciekłam?
Nie pamiętasz? To pewnie amnezja spowodowana traumą.
- Jaką traumą? - Nieważne.
Dobrze, że wróciłaś, choć długo tu nie zostaniemy.
Triada jest coraz bliżej.
Świat wie o wampirach?
Sporo zapomniałaś.
Klaus Mikaelson stracił wszystko, co czyniło go człowiekiem.
Dwa lata temu rozpętał wojnę i wydał nadprzyrodzonych.
Triada wykorzystała nastroje rasistowskie.
Od tego czasu nie jesteśmy bezpieczni.
Gdzie Josie?
Tato?
Co z nią?
Josie nie żyje.
Właśnie ją opłakujemy.
Nie. To niemożliwe.
Nie chciałam tego.
Wiem. Powinnaś się przespać.
Naprawię to.
Zmienię ten straszny świat.
Josie nie odeszła. Obiecuję, że wszystko naprawię.
Dżinie!
- Uspokój się. - To było ostatnie życzenie.
Nie cofnę tego.
Wszystko zepsułam.
To moja wina.
Penelope!
- Idź do diabła, dżinie. - Jinnie!
Nieważne. Nie zadręczaj się,
mimo że ojciec zamknął cię w celi dla twojego bezpieczeństwa.
Trzecie życzenie jest najgorsze. Następnym razem będzie lepiej.
Słucham? Spełnisz kolejne życzenie?
Kto twierdzi, że dżin spełnia tylko trzy?
Wszystkie książki o dżinach.
Dżin spełnia, lub ignoruje dowolne życzenia,
choć nie działa wbrew swoim interesom, więc nie życz mi śmierci.
Jeśli chcesz wrócić tam, gdzie zaczęłyśmy podróż,
pomogę ci pod jednym warunkiem.
Co mam zrobić?
Oddasz mi urnę.
Wiedziałam, że mnie wrobisz. Od początku przekręcałaś moje słowa.
Domyśliłaś się, że jestem potworem.
Uwięziłaś mnie w piekle,
żeby dostać to, czego pragniesz.
Urna to niska cena za koniec cierpień.
Nie masz pojęcia o cierpieniu.
Czyżby?
Cierpię od pięciu wieków.
Przez 500 lat muszę spełniać cudze życzenia.
Rok przed końcem służby spotkałam prawdziwego potwora,
który mnie pochłonął i skazał na samotność oraz potępienie.
Malivore.
Co z tego?
Błąkałam się po nim zagubiona i sama,
ale dostałam szansę na odzyskanie wolności.
Przyjmij propozycję i oddaj mi urnę.
Nie wręczę ci klucza do nadprzyrodzonej apokalipsy.
Ponoć nie działasz wbrew swoim interesom.
To moja jedyna nadzieja.
Jeśli zaniosę urnę do Malivore, będę wolna.
Nie obchodzi mnie, co wydarzy się potem.
- Egoistka. - Przyganiał kocioł garnkowi.
To życie jest okropne. Wypowiedz życzenie.
Zamknij się. Muszę znaleźć jakąś furtkę.
Tu na ma furtki.
W magii zawsze jest furtka.
Lepiej się pospiesz, bo na górze robi się gorąco.
Jak to?
Tato.
Penelope cię wypuściła?
Dawka leku była za słaba.
- Ukrywamy się? - Walczymy.
Triada dowiedziała się, gdzie jesteśmy.
Śmierć Josie nas zmobilizowała. Czas to zakończyć.
Wytłuką was. To moja wina.
Niepotrzebnie skrywałem przed tobą tajemnicę.
Jaką tajemnicę?
Czekaliśmy z mamą na odpowiednią chwilę, by ci powiedzieć.
O czym?
O tym, co spotyka bliźniaczki urodzone w waszym sabacie.
Gdy kończą 22 lata, muszą się połączyć.
To starcie charakterów.
Przetrwa je tylko silniejsza bliźniaczka.
Jedna z nas musi zabić drugą?
Od dawna szukaliśmy sposobu, by temu zapobiec.
Dlatego mama tyle podróżowała.
Ukrywaliśmy to przed wami.
Gdy nasz dom stał się azylem,
jedna z czarownic opowiedziała wam tę historię.
Co zrobiłam?
Przestraszyłaś się. Dostałaś ataku.
Wpadłaś w paranoję.
Uznałaś, że Josie ci zagraża.
Miałaś obsesję na punkcie zwycięstwa i przestałaś nad sobą panować.
Zabiłam ją?
- To był wypadek. - Nieważne.
Zabiłam ją.
Musisz mnie nienawidzić.
Nienawidzę siebie, bo was zawiodłem.
Widziałam inne rzeczywistości.
Wiem, jak to brzmi, ale musisz mi uwierzyć.
Zawsze robisz wszystko, by nas ochronić.
Za każdym razem.
W każdym świecie.
Żałuję, że nie jesteśmy w innym świecie.
Musisz mnie wysłuchać.
Istnieje świat, w którym twoje marzenie się spełniło.
Stworzyłeś wspaniałą szkołę dla mnie i Josie.
Byłyśmy tam bezpieczne i kochane.
Pomogłeś wielu osobom.
A ja byłam zbyt głupia i zazdrosna, by to dostrzec.
Czy w tamtym świecie powiedziałem ci o Połączeniu?
Więc oboje byliśmy głupi.
Już czas.
Poczekaj. Pomogę nam. Muszę tylko pomyśleć.
Dobry pomysł. Myśl.
Kocham cię.
Bardzo.
Chodźmy na wojnę!
Myśl!
To nie jest twoja najmocniejsza strona.
Byłoby łatwiej, gdybyś przyjęła moją propozycję.
Zamilcz, Smerfetko. Obie możemy dostać to, czego chcemy.
Wystarczy, że wypowiem odpowiednie życzenie.
Nie spełnię go, chyba że pozwoli mi odnaleźć spokój.
Ucisz się!
Zmotywuję cię.
Uwaga!
Zmotywowana?
Podróż po twoich światach czegoś mnie nauczyła.
Jestem samolubna i omylna,
ale oddanie ci urny byłoby wielkim błędem.
Zaszkodziłabym wszystkim i zniszczyła marzenie mojego ojca.
Tym razem go nie zawiodę.
Jesteś pewna?
Naprawię to i wszystko będzie dobrze.
Nie złamiesz mnie.
Jesteś zepsuta. Dlatego cię wybrałam.
Więc gorzej już nie będzie. Słuchaj uważnie.
Nigdy nie oddam ci urny.
Skoro tak ci na niej zależało, dlaczego jej sobie nie wzięłaś?
Bo nie możesz.
Prawda?
Potrafisz tylko spełniać życzenia innych ludzi.
To twoja klątwa.
Obie jesteśmy wadliwe.
Wiem, jak to naprawić.
Jak?
Wygram z tobą.
Chciałabym, żebyś nigdy nie spotkała potwora, który wysłał cię do Malivore.
Gdybym nie trafiła do Malivore...
Ukończyłabyś pięćsetletnią służbę.
Byłabym wolna.
To moje życzenie. Zrobisz, co zechcesz.
- Twoje życzenie jest dla mnie rozkazem. - A masz!
Co oznacza, że nigdy się nie spotkałyśmy.
Zapomnę o Połączeniu.
Będziesz jak inni biedacy,
którzy wykorzystali ostatnie życzenie, by wrócić do własnej rzeczywistości.
- Co się z nimi stało? - Ich świat się nie zmienił.
W przeciwieństwie do umysłu.
Wspomnienia naszej podróży doprowadziły ich do szaleństwa.
Miałaś rację.
Zawsze jest jakaś furtka.
W końcu poznasz tajemnicę swojego ojca,
a historia się powtórzy i znów zabijesz Josie.
- Cofam życzenie. - Dziękuję za wolność.
Poczekaj!
Lizzie?
Nie złość się na tatę.
Co się dzieje? Dlaczego mnie dusisz?
Nie masz pojęcia.
Nie wiem, kiedy to się zaczęło, ale chyba jestem zepsuta.
Mam przeczucie, że jeśli się nie zmienię,
wkrótce wydarzy się coś strasznego.
Przepraszam, że nie odpisałem na wiadomość o dzieciach.
To się nie powtórzy.
Lizzie jest dziwna. Myślisz, że zbliża się atak?
Będę ją obserwował.
Wpadłaś na jakiś trop?
Szukaj dalej. Znajdziemy rozwiązanie.
HISTORIA SABATU BLIŹNIĄT
Masz chwilę?
Zawsze mam dla ciebie czas.
- Co się dzieje? - Przepraszam za swoje zachowanie.
Mama nauczyła mnie panować nad wahaniami nastroju,
ale gdy pojawia się Hope, nic mi nie pomaga.
Ciekawe spostrzeżenie.
Co do niego doprowadziło?
Nie wiem.
Może sobie przypomnisz. Dobrze, że się starasz.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
Co to?
Nic ważnego.
Te myśli mają związek z Hope.
- Co robisz? - Chcę otoczyć urnę barierą.
W ten sposób uwięzimy kolejnego potwora.
Pomożesz mi?
Nie.
Nie potrafię tego określić.
Chyba mi odbija.
Co o tym myślisz?
Masz sporo na głowie.
Nie powinieneś już spać?
Idź do łóżka i zostaw kanapkę.
- Chciałaś porozmawiać. - Serio?
Ciekawe, o czym.
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Antoni Regulski