Poprzednio.
Chcę być wampirem. Nakarm mnie krwią.
Wystarczy!
Rozpruwacz to wampir, którym kieruje obsesja.
Jakie wampiry stają się rozpruwaczami?
Naiwne i napalone jak Milton Greasley.
- Znasz swoich rodziców? - Mama oddała mnie do adopcji,
gdy byłem mały.
Oboje chcemy wiedzieć, kim jesteś.
Dziękuję za pomoc.
Szkoda, że nie znaleźliśmy twojej matki.
- Co chciałaś mi powiedzieć? - Dobrze, że wróciłeś.
Zostaniesz moim chłopakiem?
Tak.
Doktorze?
Właśnie zabiliśmy mumię i spędziliśmy sześć godzin w aucie.
- M.G. zniknął. - Jak to?
Nie wrócił do pokoju. Podobno do pana dzwonił.
Pracownik Triady zabrał mi telefon.
Musimy go znaleźć.
Nie powinien być sam w taką noc.
Widziałeś Landona? Myślałam, że wspiera Rafa.
- Nie ma tu Rafa. - Jak to?
Nie zameldował się. M.G. też zaginął.
Jest pełnia.
O Boże!
Dlaczego zaklęcie lokalizacyjne nie działa?
- Ukrywają się. - Albo nie żyją.
- Dlaczego opuścili kampus? - Coś musiało się stać.
Raf!
Wszystko w porządku?
M.G., Landon.
Gdzie jest Landon?
Nie pamiętam.
WAMPIRY: DZIEDZICTWO
- Psychoza księżycowa. - Co?
Przestańcie hałasować.
Tardus pulsatio.
- Jest chory. - Co mu zrobiłaś?
Spowolniłam rytm serca.
Uspokoi się.
Co się ze mną dzieje?
Mam... dziury w pamięci.
Psychoza księżycowa sprawia,
że twój umysł się waha.
Nie wie czy jesteś człowiekiem, czy wilkiem.
Dlatego nie masz dostępu do swoich wspomnień.
Choroba pojawia się jedynie po przedwczesnym powrocie.
Coś zmusiło twoje ciało do przemiany przed końcem pełni.
- Co to było? - Trauma.
- Coś złego. - Tego nie wiemy.
Wyszli we trzech. Wrócił jeden.
Hope... daj nam chwilę. Sprawdź, co z pozostałymi wilkami.
- Martwię się o niego. - Proszę cię.
Co będzie, jeśli znów się przemieni?
Szkoła jest pełna śpiących wampirów.
Nie pozwolę mu na to.
Jego umysł potrzebuje znajomych bodźców,
które łączą go z człowieczeństwem.
Pomożemy ci,
ale musisz powiedzieć, co się stało.
Miałeś zostać w szkole z Landonem i M.G.,
a oni zniknęli.
Wszyscy wyjeżdżali.
Jechali do domu na ferie.
Słuchajcie uważnie.
Nikt nie opuszcza kampusu bez nadzoru opiekuna.
Zbliża się pełnia, więc mówię głównie o wilkach.
Wampiry mają przebywać w pokojach,
a wilki w bunkrach.
Bez wyjątku.
Potrafimy leczyć ugryzienia wilkołaków, ale i tak są cholernie bolesne.
Przygotowaliśmy zajęcia dla osób,
które zostaną w szkole.
To będą najbardziej...
czadowe ferie w waszym życiu!
O szczegółach powie M.G.
Czy twoi rodzice są martwi?
Nie odnajdujesz się w społeczeństwie? Samotność cię wkurza?
Jeśli odpowiedziałeś „tak” na którekolwiek z tych pytań,
zajmiemy się tobą.
Wyświadcz mi przysługę.
Możesz się nim zaopiekować, gdy wyjadę z doktorem?
M.G. udaje szczęśliwego, ale w ferie zachowuje się dziwnie.
Dlaczego?
Nie jest mile widziany w domu.
Przychodź na jego zajęcia.
Postaraj się.
Szczególnie, że poderwałeś miłość jego życia.
Wszyscy o tym wiedzą.
Oni też.
To jak?
Zaopiekujemy się nim.
Nie mamy nic lepszego do roboty.
Załatwiłem was!
Nie złośćcie się. Często gram w to z tatą.
Grałem...
kiedyś.
Czekaj...
Ojciec odciął się od ciebie, gdy zostałeś wampirem?
Tak.
Mama często do mnie dzwoni.
Mówi, że jest zapracowany. Nie rozmawiamy ze sobą.
Powinniście spróbować.
Czasem lepiej odpuścić.
Tak, ale fajnie mieć rodzinę.
Mam nadzieję, że się pogodzicie.
Zrobiłbym wszystko, by uniknąć grania w tę grę.
Zawieźliście M.G. do domu?
Uznaliśmy, że to nic takiego.
Mieszka niedaleko.
- Chcieliśmy wrócić przed pełnią. - Ale nie wróciliście.
Rick...
Ukarzesz go, gdy wszyscy będą bezpieczni.
Przepraszam. Jestem zły na samego siebie.
- Dlaczego? - Muszę po sobie posprzątać.
Zostań z Emmą. Informujcie mnie.
Wezmę telefon szkolny.
Jak leci?
No co? Znaleźliście mojego kumpla?
- Nie. - Mówił pan, że wszystko będzie dobrze.
Dlatego tu jestem.
Potrzebuję twojej pomocy. M.G. też.
- Co to? - Środki uspakajające.
- Sen nie jest priorytetem. - A bezpieczeństwo?
Nie mogliście ich znaleźć,
bo Penelope Park rzuciła zaklęcie maskujące.
Odwdzięczyła się za to, że dałem kosza Lizzie.
Co było potem?
Kradzież samochodu to część planu?
Przecież go oddamy.
Doktor będzie zły.
Niebezpieczna okolica.
Zaparkowaliśmy dalej, bo wszyscy myślą, że nie żyję.
Twój tata jest politykiem?
Kiedyś nie był, a teraz chce zostać burmistrzem.
Może popełniamy błąd.
Prawda nie jest błędem.
W końcu to zrozumiałem.
- Nie rób tego. - Podaj strzykawkę.
Powie nam, co stało się z Landonem.
Jeśli nie zareagujemy, może pozostać w tym stanie.
Landon! Uciekaj!
Spokojnie. Kto goni Landona?
Proszę, powiedz mi.
Potwór.
Bez sensu.
Przecież Triada zabrała urnę. Co robią tu potwory?
On jest skołowany.
- Musimy go obudzić. - Sen gwarantuje bezpieczeństwo.
Wkrótce skalibrujemy mu mózg.
Tylko on wie, gdzie są Landon i M.G. Ściga ich potwór.
Słyszałam, ale jako szkolny psycholog muszę zająć się wami.
Rozmawiałyśmy o bodźcach skojarzonych z traumą.
Nie potrzebuję terapii tylko odpowiedzi.
Dostaniesz je nie krzywdząc Rafaela.
Kim jesteście i co tu robicie?
Cześć, mamo.
Nie spodziewałam się ciebie.
- Trwają ferie. - Wiem, ale miałeś zostać na kampusie.
Jestem Landon Kirby,
a to mój brat Rafael.
Nie mieliśmy pomysłu na ferie,
więc namówiliśmy pani syna na spontaniczną wycieczkę.
Czuję, że nie był to najlepszy pomysł.
Przyjechaliśmy w nieodpowiednim momencie.
Przywitam się z tatą i ruszymy w drogę.
- Nie ma go tu. - Bo kandyduje na burmistrza.
Gubernator w niego wierzy.
Znacie gubernatora?
Sporo się zmieniło od twojej śmierci.
Najwyraźniej.
Bardzo cię kochamy,
ale świat myśli, że umarłeś. Jeśli ktoś cię tu zobaczy...
Wpuść nas. Chcę zobaczyć się z tatą.
On nie chce cię widzieć.
Wiara jest dla niego wszystkim.
W jego świecie nie ma miejsca dla ludzi, którzy wstają z martwych.
Poza Jezusem. I Łazarzem.
Przejdzie mu.
Potrzebuje czasu, by do tego przywyknąć.
Jego strata.
Chodźmy stąd.
Gdy usłyszałem, że M.G. nie powinien jechać do domu,
spodziewałem się Czarnobyla a nie przedmieść.
Pozory mylą.
Sam z nimi porozmawiam.
Doktor Saltzman.
Veronica.
Jestem Kaleb.
Chce pan przeprosić za wizytę mojego syna?
Nie wrócił do szkoły.
Myśleliśmy, że skontaktował się z ojcem.
Na pewno nie.
Kto to?
Akwizytor. Zaraz wracam.
Dokąd pojechał M.G.?
Nie wiem, ale musicie go znaleźć.
Pańska szkoła miała go chronić.
Zawarliśmy umowę. Proszę o niej pamiętać.
Umowę?
Brzmi podejrzanie.
Nic mi pan nie powie?
- Znaleźliście go? - Nie. Czego się dowiedziałaś?
- Raf mówi, że zaatakował ich potwór. - Niemożliwe.
- Kiedy i gdzie? - Nie wiem. Emma podała mu lek.
Śpi od wielu godzin, ale przypomniałam sobie stary przepis.
Klan Wilkołaków Półksiężyca potrafił kontrolować przemiany.
Rób swoje. Muszę znaleźć M.G.
Wykluczone!
Moja rodzina stosuje ten eliksir od lat.
- Doktor Saltzman... - Doktor Saltzman nie jest lekarzem.
Podobnie jak ty.
Umysł Rafaela podzielił się na dwie części,
- żeby uchronić go przed szaleństwem. - Proszę.
Stało się coś strasznego. Landon i M.G. zniknęli.
Myślisz, że się o nich nie martwię?
Musimy działać!
Powiedziałam coś.
Wybacz, ale Hope ma rację.
Rób, co musisz.
Proszę.
Wypij to.
Widziałeś potwora.
Naprawdę?
- Nie pamiętam. - A co pamiętasz?
Nie pomagasz mu.
Spójrz.
Przynajmniej poznał prawdę.
Prawda bywa bolesna.
Dobrze o tym wiesz.
Jego ojciec jest wierzący.
Hector i Maria uczyli nas,
że wierzący nie zmieniają poglądów.
On ma rację. Ojciec nie chce wampira w rodzinie.
Pogodziłem się z tym.
Wyciągnąłem to ze skrzynki na listy.
Twój ojciec stał się sławny dzięki kazaniu, które podbiło Internet.
Mówił, że oddałby wszystko, byle cię odzyskać.
Wykorzystał pamięć o tobie, żeby zdobyć głosy.
Wrócimy tu kiedy indziej.
- Za kilka godzin wzejdzie księżyc. - Zdążymy.
Twój tata wygłasza dziś kolejne kazanie. Po drodze do domu.
- Nie naciskaj. - Sam nie wiem.
Nie spytałem rodziców, dlaczego mnie porzucili.
Ty możesz to zrobić.
Gdy syn nabroił, mawiał...
że zapominam o dobrych uczynkach, które zrobił tego dnia.
Po tym, jak go straciłem, świat stał się zły.
Nie pozwolę, by zwątpienie zwyciężyło.
Kandyduję na burmistrza, bo mój syn dał mi wartościową lekcję.
Nie zapominajmy o dobru,
które wciąż możemy czynić.
- Na co czekasz? - Nie czuję nóg.
Kto to?
Mówisz o czynieniu dobra, a unikasz własnego syna.
Milton?
- To ty? - Tak.
Dobry Boże!
Oczy płatają mi figle.
To ja.
Syn, o którym mówisz.
Zapewnię ci zwycięstwo w wyborach,
choć nie dzwoniłeś do mnie...
od roku.
Panie, jeśli to próba,
otwórz mi oczy i pozwól dostrzec prawdę.
Tato...
Już mnie nie kochasz?
Mój synek!
Mój piękny synek.
Długo się modliłem.
Dobry Bóg w końcu mi ciebie zwrócił.
Modlitwy są fajne, ale wystarczyło zadzwonić.
Widziałem cię tamtej nocy.
Na własne oczy.
A teraz jesteś tutaj.
Powstałeś.
Cud zesłany przez Pana w niebiosach.
Poczekaj...
Nie wiedział, że M.G. jest wampirem?
Myślał, że M.G. umarł.
Nie chcieliśmy zostawiać MG,
ale musiałem wrócić przed przemianą.
Co?
Nie zdążyliśmy.
Czy to wystarczy?
Nigdy tego nie robiłem.
Masz lepszy pomysł?
Niepotrzebnie opuszczaliśmy szkołę.
Chciałem pomóc M.G. I tobie.
Mamy przerąbane.
Nie odnalazłeś rodziców,
więc namówiłeś go, żeby porozmawiał ze swoimi.
Tak będzie lepiej.
Ty boisz się rozmawiać.
O czym?
Unikasz tego tematu od tygodnia.
Mam klucz do kłódki, więc mi nie uciekniesz.
O co ci chodzi?
- Daj spokój. - Co?
Obaj wiemy, że czujesz coś do Hope.
To był ślimak.
Ślimak nie zmusiłby cię
do zrobienia czegoś, czego nie chciałeś zrobić.
Moje uczucia są nieistotne.
Panuję nad nimi.
Wiem.
Dlaczego zmusiłeś mnie, bym to powiedział?
Widziałem, co się dzieje, gdy coś w sobie dusisz.
W końcu wybuchasz,
a ja nie chcę, żebyś cierpiał.
Co mam robić?
Uciekaj stąd.
Zabierz M.G. i nie wchodźcie do lasu.
Zostanę tu. Wygramy z tym razem. Jak zawsze.
Co to było?
Nie wiem.
Spójrz na mnie!
Musisz uciekać!
Nie zostawię cię.
Powiedziałem, żebyś uciekał!
Wypij to.
- Przed czym uciekaliście? - Nie wiem.
To coś cię odmieniło.
Czy potwór skrzywdził Landona?
- Nic mu nie jest? - Nie wiem.
Pamiętasz, co to za las?
Chyba tak.
Pamiętam.
Pójdę po bliźniaczki. Znajdziemy go.
O tym miejscu mówiła Hope.
Mówiła też o umowie z panią Greasley?
Mama M.G. wysłała go do naszej szkoły w tajemnicy przed mężem.
Uznała, że nigdy nie zaakceptuje syna wampira.
Nasza umowa polegała na utrzymaniu tego w tajemnicy.
Nieźle.
I pan się zgodził?
Nie chciałem, ale nie mogłem zawieść M.G.
- Byłem w trudnej sytuacji. - Życie jest czarnobiałe.
Jesteś nastolatkiem.
Mądrym, czasem nawet za bardzo, ale nastolatkiem.
Gdybyś przeżył i widział to, co ja,
zrozumiałbyś, że życie nie jest takie proste.
Czuje pan?
Co to?
Krew.
M.G.?
M.G.!
Spokojnie!
Niech się pan nie zbliża. Nie panuję nad tym.
Już dobrze. Co się stało?
Otaczają mnie rogate demony.
- Co z nim? - Ma urojenia,
co znaczy, że...
Został ugryziony.
- Jest wampirem. To on gryzie. - Przez wilkołaka.
Rafael widział potwora.
Sam nim jest.
Zakażenie się rozprzestrzenia.
Jeśli został ugryziony wczoraj, zostały mu najwyżej dwie godziny.
Podajmy mu lekarstwo.
Lekarstwem jest krew Hope. Krew trybrydy.
Oby przyjechała jak najszybciej.
Zostań z nami.
Pomożemy ci.
- Dlaczego nie odbierają? - Musieli wyjść,
a ja zabrałem szkolny telefon.
Czas wyposażyć kadrę w telefony komórkowe.
Nie mów tak, tato. Dlaczego to robisz?
Zostań ze mną.
Zostań.
Chcę spać.
Nic z tego.
Opowiedz o tacie.
Ucieszył się na mój widok. Był zaskoczony.
Nie wiedziałem, co mu powiedzieć.
Musimy powiedzieć twojej matce.
Już to zrobiłem.
Chciała, żebym spędził trochę czasu z tobą.
Porozmawiamy w restauracji.
Kruszonka migdałowa i dwie kulki lodów waniliowych.
Jak w każdą niedzielę po nabożeństwie.
Jestem głodny, le ktoś mógłby nie zobaczyć.
Chcę, żeby wszyscy cię zobaczyli.
Chcę krzyczeć, że mój synek wrócił
za sprawą Łaski Bożej.
Prowadzisz kampanie.
Nie uwierzą ci.
Pomyślą, że kłamałeś, żeby dostać głosy.
Trudno.
Prawda jest prawdą.
No właśnie.
Muszę ci coś pokazać.
Nie będziesz zadowolony, ale zawsze mówiłeś,
żebym żył w prawdzie.
- Poradzisz sobie. - Co się dzieje?
Nie znienawidź mnie.
Już nie jestem człowiekiem.
- Przepraszam. - Dobry Boże!
Uczę się nad tym panować.
- Chodzę do szkoły. - W imię wszechmogącego Jezusa,
wynoś się stąd!
- Odejdź! - To ja. Milton.
- Jesteś demonem. - Przestań!
Jestem wampirem.
Wiem, że tego nie rozumiesz,
ale to nie znaczy, że jestem zły.
Staram się być dobry.
Poprosiłbym, żebyś mówił prawdę, ale moje supermoce sprawiają,
że nie masz wyboru.
Muszę to wiedzieć.
Co o mnie myślisz?
Jestem twoim synem.
Mój syn nie żyje.
Nie chciał mnie znać.
Niektórzy rodzice potrzebują czasu, by to zaakceptować.
Zmuszę go, żeby stał się tolerancyjny.
Nie trzeba.
Zająłem się tym.
Wciąż jestem twoim synem.
Synem, który patrzył jak ćwiczysz swoje kazania.
Synem, który chce czynić dobro.
Mama miała rację.
Lepiej, żebyś miał mnie za martwego.
Nie widziałeś mnie dziś.
Masz wierzyć,
że kiedyś znów zobaczysz chłopca, którego kochałeś.
Tak będzie lepiej.
Miał prawo się bać.
Nie panuję nad tym.
Panujesz. Popracujesz nad sobą, gdy wrócimy do szkoły.
Nie wrócę do szkoły po tym, co zrobiłem.
Nic nie zrobiłeś. To wina twoich żałosnych rodziców.
Jestem mordercą.
O czym on mówi?
- Doktorze Saltzman. - Dobrze, że jesteście.
- Co się dzieje? - Wilkołak go ugryzł. Ma niewiele czasu.
O Boże.
Ugryzłem cię!
To moja wina. Przepraszam.
Oszalałeś?
On powinien przepraszać.
- Ugryzł cię. - Przestań.
Co się stało? Powiedz.
Już pamiętam.
Eliksir, jego twarz,
ten las.
Pamiętam potwora.
Uciekaj!
Nie zostawię cię.
To M.G.!
Wystraszyłeś mnie.
Musisz odejść.
Wkrótce się przemienię. Tu nie jest bezpiecznie.
Dla kogo? Zaraz skopię mu tyłek.
Dlaczego?
To twoja wina.
Kazałeś mi tu przyjechać.
Zadzwoniłeś do drzwi, pokazałeś mi gazetę i obarczyłeś swoimi problemami.
Uwolnij mnie.
Co się stało?
Zasłużyłem na to. A teraz się uspokój.
Spójrz na mnie!
Nie!
Walcz z tym. Proszę cię.
Nie rozumiecie.
Nie mam o co walczyć.
Tata mówił prawdę. Jestem potworem.
Przestań!
To byłem ja.
Jestem potworem.
Po przemienieniu się ugryzłeś M.G.
Śmierć Landona była zbyt traumatyczna,
- więc wymazałeś wspomnienia. - Nie chcę tego pamiętać.
- Dokąd to? - Wolę oddalić się od M.G.
Gdzieś tam leżą zwłoki Landona.
Odszukam je.
Byłem wściekły.
Musiałem skrzywdzić Landona.
Nie chciałem jego krwi.
Potrzebowałem jej.
Do ostatniej kropli.
Nie jestem zwykłym potworem, tylko demonem.
- Tyle demonów w piekle. - Spokojnie.
Doktorze.
Daj jej chwilę.
- A jeśli się nie zgodzi? - Zgodzi się.
Podaj swój nóż.
Zastanawiałem się, dlaczego doktor potrzebował wsparcia.
Teraz rozumiem.
Wiedział, że ty będziesz go potrzebował.
Bycie wampirem...
nie jest takie kolorowe.
Nie chodzi o władzę, krew,
ani poczucie wyższości.
Ja...
Opowiadam o tym, żeby poczuć się lepiej.
Tacy jak my...
muszą walczyć.
Nasze życie jest trudne.
Ale możemy się wspierać.
Twoja rodzina tego nie rozumie.
Nie wszystko jest czarnobiałe.
Może zmienią zdanie.
A może nie.
Ale zapamiętaj jedno.
Teraz to ja jestem twoją rodziną.
Rozumiesz?
Pomóżmy im zawieźć Landona do domu.
Ludzie mnie znienawidzą.
Obronię cię.
Cholera.
Stój. Landon by tego nie chciał.
Wierzył w nas. Uszanuj go.
Wciąż mam urojenia, czy też to widzicie?
Ugaś go!
Zaklęcie nie działa. Co jest grane?
Nigdy nie widziałem czegoś takiego.
O rany!
Poczekaj.
- To jeszcze nie koniec. - Jak to?
Zastanawialiśmy się, czy Landon ma jakieś moce. Teraz już wiemy.
Co?
Co się dzieje?
Słyszałeś o Feniksie?
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Antoni Regulski