Niestety odkupienie nie jest możliwe, od kiedy unicestwiono naszą ojczyznę.
A jeśli kopalnie Mandalore nadal istnieją?
Jeśli polecę na Mandalore
i dostarczę ci dowód, że zanurzyłem się w Żywych Wodach,
to zgodnie z kodeksem dostąpię odkupienia.
POPRZEDNIO
Pradawne pieśni wieszczyły,
że nadejdzie Mitozaur, który da początek nowej erze w dziejach Mandalore.
Słyszałaś kiedyś o Bo-Katan Kryze?
Bo-Katan Kryze pochodzi z rodu sławnego, lecz nieszanującego naszego obyczaju.
Zgłaszała pretensje do tronu Mandalore,
ale na ich poparcie miała jedynie swoje pochodzenie oraz Mroczny Miecz.
Jej rządy skończyły się katastrofą.
Bo-Katan, lecę na Mandalore.
Mandalore została splądrowana, zniszczona, zatruta.
To już jest koniec.
Nie wiem, co mam ci powiedzieć.
Ten grat nie ma połowy części.
Wypychamy to z powrotem na ulicę. Droidy, ruchy!
Dobra, nie podoba mi się ten ton, ale go naprawię.
Kurczę, sama nie wiem.
Na twoje szczęście mamy mały zastój.
Muszę ściągnąć części ze Środkowych Rubieży.
Powiedzmy, dwa miechy?
Nie wkurzaj się, może da radę szybciej.
Ale musisz mi dać zaliczkę na części.
Tak.
Powinnam wziąć więcej, bo będę robić w Święto Boonta.
Ja?
Też mam życie osobiste.
Wielkie święto. Miałam wielkie plany!
Nie tyram bez przerwy w warsztacie, jestem powszechnie lubiana.
Poszedł?
Powiedz Jawom, że Rodianin poszedł.
Złóżmy to z powrotem do kupy.
Szybko, zanim zauważy.
Raz, raz.
Wmontujcie te części do śmigacza.
Pomalujcie na inny kolor. Wasza dola.
Serio? Za pięć minut roboty?
Za miękkie mam to serce.
Spływać.
Znajdźcie mi jeszcze jakiś śmigacz. Jest Święto, sezon frajerów.
Słyszałeś? Mruczy, jakby dopiero zeskoczył z taśmy.
Nie narzekam.
Za szybki nawet dla mnie.
Zadbam, żeby dalej tak było.
Gdzie mój ulubieniec?
Tu cię mam.
Kto cię nauczył bujać się jak jakiś Lurmen?
To jego pierwsze słowa?
Coś chyba do mnie mówi.
Słyszałeś? Powiedział: „Peli”.
Mam interes.
Huttowie wrócili? Masz zdjąć Bobę Fetta?
Szukam części do droida.
Nudziarz!
Dawajcie tu tych Jawów, zanim dolezą do kantyny.
Wiesz, co się dzieje w tym mieście w czasie Święta Boonta.
Muszę wymienić IG obwód pamięci.
Dziadku, od dawna już ich nie produkują.
Obwód pamięci.
Przykro mi, nie ma takiej opcji.
- Nie znajdą tej części? - Nie.
Mój droid musi być sprawny.
I dlatego powinieneś zainwestować w to cacuszko.
Na co mi astromech?
Potrzebuję droida do speleologii.
Speleologii? Chcesz łazić po jaskiniach?
Lecę na Mandalore.
Mój droid ma iść przede mną, badać atmosferę,
czy da się tam oddychać.
Jasne.
Wracaj na miejsce, boipupku.
Wypnij tę stalową klatę.
Ten R5 jest stworzony do kosmicznej przygody.
Co?
Oczywiście, że jesteś.
Powinieneś teraz pilotować myśliwce
i zwalczać rozmaite tyranie.
Widać, że się zaraz rozsypie, a ja nie mam już miejsca na statku.
Co za bzdura.
R5-D4 jest w lepszej formie, niż kiedy służył w szeregach Rebelii.
Przeformatuję gniazdo droida,
żeby nasz zuch mógł zostać twoim drugim pilotem.
Zluzuj śrubki, bo odsprzedam cię z powrotem Jawom.
Ponieważ mamy święto,
zdecydowałem, że sprzedam ci tego zawodnika za pół ceny
i dorzucę kąpiel w oleju.
No nie bądź tchórzem.
Jesteś astromechem, masz być twardy.
Tylko go za bardzo nie przeciążaj, ma dość delikatne obwody.
A miał być stworzony do kosmicznych przygód.
Co? Przepraszam, nie słyszę.
Niech Moc będzie z tobą!
Dobra, mały. Gotowy na przygodę?
Rozdział 18 KOPALNIE Mandalore
Wiem, wygląda strasznie.
Kiedyś była zielona i piękna, w czasach, gdy układano pieśni.
Mandalore - to stąd pochodzimy.
Każdy Mandalorianin jest mocno związany z tą planetą
i kopalniami beskaru pod powierzchnią.
Ale wiesz, co?
Też tam nigdy nie byłem.
Dorastałem tam, na tym księżycu.
Na Concordii.
A to Kalevala, tam mieszka Bo-Katan.
To ten sam układ.
Mandalorianin musi znać się na mapach i dobrze nawigować.
Po to, żeby nigdy się nie zgubić.
Bombardowania z czasów Wielkiej Czystki
musiały zaburzyć pole magnetyczne planety.
Na powierzchni
nie skontaktujemy się z nikim spoza atmosfery.
Musimy być ostrożni.
Jesteśmy odcięci od reszty galaktyki.
R5, gotowy?
Będziesz szedł przodem i badał skład atmosfery.
To nie było pytanie.
Najpierw idź do tej dziury w skale i pobierz próbkę powietrza spod ziemi.
Nic mu nie będzie.
Musi zebrać trochę danych, dla bezpieczeństwa.
Przestań dramatyzować.
Bierz się za robotę, nie ma czasu.
Zobacz.
Możesz go poobserwować.
R5, zgłoś się. Słyszysz mnie?
To pewnie zakłócenia.
Dobra, idę po niego.
Czułem, że się nie nadaje.
Chciałem uniknąć wychodzenia na zewnątrz.
Uszczelnię sobie hełm, ty się zamknij w kapsule.
Za chwilę wracam.
Spokojnie, nic mi nie będzie.
Chwila.
Jesteś cały.
Odstawię cię na statek.
Poczekaj.
Najpierw sprawdzę poziom skażenia.
Masz tu analizę składu atmosfery?
Dane były błędne.
Powietrze nadaje się do oddychania.
Bo-Katan miała rację.
Mandalore nie jest przeklęta.
To centrum miasta.
Gdzieś tutaj znajdziemy wejście.
Kopalnie są jeszcze niżej.
Trzeba spróbować tam wejść.
Te strumienie powinny spływać do tuneli
i Żywych Wód w głębinach.
Ta ścieżka prowadzi w dół.
Sprowadź Bo-Katan.
Wasza wysokość.
Niezapowiedziany gość.
Pozbądźmy się go raz na zawsze.
Chyba ostatnio nie wyraziłam się dostatecznie jasno.
Nie chcę, żebyś mnie nachodził.
Co się z nim stało?
Podłącz droida i dowiedz się, gdzie byli.
Kiedyś wyglądała inaczej.
Dobra, mały. A teraz mnie do niego zaprowadzisz.
Dasz radę?
Kiedyś to była wspaniała cywilizacja.
Kiedy rządzili tu moi przodkowie.
Teraz to grobowiec.
Chodźmy.
Przecież wiem, że się boisz.
Ale musisz mnie do niego zabrać.
Poznałam w życiu sporo Jedi.
Nie wiem, co wam o nas mówili,
ale swego czasu całkiem się dogadywaliśmy.
Walczyliśmy ramię w ramię.
Jak dobrze władasz Mocą?
Chyba nieźle, skoro wróciłeś do mnie bez pomocy.
Myślałeś, że twój tatuś jest jedynym Mandalorianinem?
To są Alamici, a my mieliśmy być ich posiłkiem.
Dawniej mieszkali na powierzchni, daleko od miast.
Skoro oni przetrwali, zastanawiam się, kto jeszcze.
Din, jesteś cały?
Słyszysz mnie?
To ja, Bo-Katan.
Zaraz cię stąd wyciągnę.
Możesz się poruszać?
Czekaj, nie słyszę.
Próbujesz mi coś powiedzieć?
Za tobą.
Co się stało?
Uratowałam ci życie.
Jak mnie znalazłaś?
Mały mnie ściągnął.
Jest twardszy, niż się wydaje.
I niezły z niego nawigator.
Jestem twoim dłużnikiem.
Miałaś rację.
Mandalore nie jest przeklęta.
Naprawdę?
Rozejrzyj się.
Nie ma co zbierać.
Po naszej cywilizacji pozostały zgliszcza.
Władałam tą planetą przez krótki czas.
Ale to już nie wróci.
Pora przestać się łudzić.
Co to jest?
Nigdy nie jadłeś zupy z pogów?
Nie.
To się nazywa ironia losu.
Każdy prawdziwy Mandalorianin
był tym karmiony od takiego małego.
Odpocznij.
Potem zabiorę cię na swój statek.
Nie wracam z tobą.
Co ty mówisz?
Muszę zejść na samo dno kopalni, żeby uzyskać odkupienie.
To na swój sposób słodkie,
że dorosły facet dalej wierzy w bajki.
W tych wodach nie ma nawet grama magii.
Bez naszego kodeksu jesteśmy nikim.
Co nam pozostaje?
Nasz lud jest rozproszony po całej galaktyce.
Przetrwaliśmy dzięki kodeksowi.
Uratowałaś mnie i mam wobec ciebie dług.
Jednak nie polecę z tobą, zanim nie spełnię obowiązku.
Zabiorę cię tam.
- Do Żywych Wód? - Tak.
Sam nigdy ich nie znajdziesz.
Nie pośród tych ruin.
Dziękuję.
Podziękujesz mi, jak tam dotrzemy.
Ciężko uwierzyć, że to miasto kiedyś tętniło życiem.
I to wcale nie tak dawno temu.
Choć może się to wydawać nieprawdopodobne.
Wygląda, jakby minęły wieki.
Imperium postanowiło nas ukarać.
Wymazać naszą historię.
Ten widok musi być dla ciebie bolesny, skoro wiesz, jak tu było pięknie.
Bardziej mnie boli, że nasz lud wyżyna się wzajemnie od pokoleń.
Zabijamy się z tak dziwnych powodów, że aż ciężko je zrozumieć.
To nas osłabia.
Nic dziwnego, że Imperium tak łatwo nas pokonało.
Proszę.
Wejście do kopalni Mandalore.
Okolica wydaje się starsza.
Kopalnie są tu od tysięcy lat.
A Żywe Wody płyną w komnatach na dole.
Byłaś tam kiedyś?
Tak, jako dziecko.
Naprawdę?
Należałam do rodziny królewskiej.
Przyjęłam kodeks i obsypano mnie podarkami.
Ale to wszystko było tylko teatrem dla poddanych.
Chcieli patrzeć, jak ich księżniczka klepie formułki,
a jej ojciec patrzy na nią z dumą.
Teatrzyk dla pokrzepienia serc.
Może faktycznie był dumny.
Wiem, że tak.
Nigdy nie ośmieszyłam go w oczach innych.
Twój ojciec musiał być kimś niezwykłym.
Szkoda, że nie mogłem go poznać.
Był wspaniałym wodzem.
Zginął, broniąc Mandalore.
Tak każe obyczaj.
Na co się tak gapisz?
Proszę, twoje Żywe Wody.
Poczekaj.
Zrobię ci wstęp jak należy.
„Te kopalnie sięgają czasów Mandalora Pierwszego.
„Zgodnie z dawnymi wierzeniami były siedzibą Mitozaura.
„Do czasu, aż Mandalor Wielki ujarzmił mityczną bestię.
„Legenda ta przetrwała w naszej kulturze,
„a emblemat czaszki stał się symbolem Mandalore”.
I tyle.
Din? Wszystko gra?
Przysięgam na imię moje
i na imiona moich przodków,
że będę kroczył drogą Mandalora,
a słowa credo na zawsze pozostaną wyryte w moim sercu.
Napisy: Barbara Eyman-Stranc