Piękny dzień na jazdę na łyżwach. Nie za ciepło, nie za zimno.
Nie zapomnijcie kupić hot doga i gorącego kakao.
I pamiętajcie, to ostatni weekend jazdy w tym sezonie,
więc łapcie swoją drugą połówkę, bo czas na Jazdę w parach.
Nie wierzę, że to zrobił.
Dokąd poszedł? Naprawdę sobie poszedł?
Nieźle, co?
Stało się coś ważnego. Zobaczmy, jak do tego doszło.
Wszystko zaczęło się trzy godziny wcześniej…
Dam radę, jestem narratorem, nie potrzebuję napisów,
więc zabierzcie to stąd.
Trzy godziny wcześniej.
Spójrzcie, jacy są szczęśliwi.
Rzecz jasna, że wygramy złoto
Dwójka łyżwiarzy olimpijskich
To wręcz niegrzeczne Że jesteśmy tacy dobrzy
Dajesz czadu na lodzie
Urodziłeś się, by jeździć
Brandenham szykuje skok Którego nikt nigdy nie wykonał
I odnajduje swój rytm
Skacze
- Ląduje? - Udało się!
Za potrójnego toeloopa sędzia przyznaje ci
dziesięć punktów!
Dziesięć na dziesięć
Powtórzę to znowu
Daję ci dziesięć na dziesięć
Dziesięć na dziesięć
Tillerman nabiera prędkości
Do obrotu
Czy jej się uda?
Obraca się, jejku
Obróciła się
Tak to się robi.
Za Odwrotny obrót nagłej śmierci sędziowie przyznają ci
dziesięć punktów!
Dziesięć na dziesięć
Zapisane długopisem Daję ci dziesięć na dziesięć
Poczwórny klutz
Dziesięć na dziesięć
- O Boże. - Podwójny skok
Dziesięć na dziesięć
- Kwantowy skok - Dziesięć
- Lodowy mop - Dziesięć
Dziesięć, dziesięć
Dziesięć na dziesięć
I jeszcze raz Daję nam dziesięć na dziesięć
O tak Daję nam dziesięć na dziesięć
Chłodno. Mogę pożyczyć kieszeń?
Czekaj! Przepraszam.
Chciałam tylko ogrzać sople, które były moimi palcami.
Tak. Nie wiem, ale…
może mogłabyś użyć własnych kieszeni?
Tak. Pewnie. Moje palce lubią flirtować.
Jak ci idzie domowy projekt artystyczny?
- Idealnie. - Tak źle?
Tak. Wiesz co? Nie musimy o nim rozmawiać,
ale chcę porozmawiać o Jeździe w parach.
To dziś, prawda? Co myślisz? Tak? Nie?
To byłoby nasze pierwsze POŁU.
Publiczne okazanie…
PUBLICZNE OKAZANIE ŁYŻWIARSKICH UCZUĆ
Zmykaj stąd.
Myślę, że „tak”.
- Ja też! Zrobimy to! - Tak!
Ale najpierw muszę wymienić łyżwy na większe.
- Są malutkie. - Tak, właśnie.
Twoje też nie pasują?
Nie. Są dobre.
Chciałem być współczujący.
Trudno jest stać na lodzie.
Nie musicie patrzeć na Molly i Brendana w kolejce.
Dam znać, gdy coś się stanie.
Nic mi nie jest! A teraz do Brandenham.
- Ciężki dzień. - „14.00 śniadanie”.
- Proszę. - Załatwione.
- „14.15 obiad”. - Obiad.
Jestem przed czasem.
„15.20 spotkać się z burmistrzem”. Wszystko gotowe?
Bitsy musi zrobić wrażenie na burmistrzu,
bo ma wielkie plany co do tego tępaka.
Jej słowa, nie moje.
Razem z Helen zorganizowały pokaz, by go przekonać.
O Boże!
Znalazłam dwóch pracowników z umiejętnościami aktorskimi.
Muszę wyjść na najlepszą szefową na świecie.
- To nie jest trudne. - Tak, jesteś urocza.
Co dalej? Dobrze. Coś przyjemnego.
„16.00 zwolnić Sonyę z recepcji”.
Czemu ją znowu zwalniasz?
- Podniosła gościom klasę pokoju. - Straszne.
Gdy piszę nową książkę o wiewiórkach,
wszędzie znajduję inspirację.
Żołędzie, orzechy…
- To Abby. - Znowu?
Ile można mieć prania?
- Hej, Abs. - To się dzieje!
- Co? - Mam pierwsze przesłuchanie.
Do reklamy delikatesów Papa Milo’s w New Jersey.
To pierwszy dzień reszty twojego życia.
Znam Papa Milo’s.
Mają billboardy z napisem: „A życie to co? Bułka z masłem?”.
- Co to za rola? - Klientka numer dwa!
Możemy pomóc. Włosy, makijaż, rozgrzewka wokalna.
Ma, me, mi, mi, ma, mo, mu, ma, mua
Okej. Przyjmę każdą pomoc.
Me, ma, mo, mu
- Mogę to wyprać? - Tak, ale w tym nie pomogę.
Molly i Brendan skończyli stać w kolejce.
Molly ma większe łyżwy. Zaczynamy.
Chcesz coś zjeść?
Zawsze. Czy te łyżwy dziwnie pachną?
Czuję eau de spocony facet.
Kobietom też śmierdzą stopy.
Tak, mojej mamie bardzo.
Co słychać?
- Hej, Molls. - Hej.
Hej, Hazel, Shauna. Cześć, pozostali.
Wpadłyśmy na Henry’ego i Jacoba.
- Na łyżwach. Bolało. - Popatrzcie.
Ktoś przestał panikować w sprawie projektu.
Tak. Potrzebowałam przerwy.
Wszystko poplamiłam.
Źle ci poszło!
Używałaś wiszera?
Mam w domu, jeśli chcesz.
Serio? Byłoby świetnie! Dzięki.
Nie wiedziałem, że używa się wisiorów.
Nie wisior, tylko wiszer.
To narzędzie do rozmazywania.
Ale może wisior też by się do tego nadał.
- Tylko nie może być za twardy. - A dlaczego?
- Podać wam coś? - Zaczekaj.
Kakao z piankami dla mnie i mojej pani.
Dziękuję, mój panie.
Tym razem pozwól mu wyschnąć,
bo znowu zrobisz: „Ach!”.
Nie zrobiłam takiej miny.
Jakiej miny? Przegapiłem. Zrobisz znowu? Zabawne.
- Nie zrobiłem jej. - Tak. Wiedziałem.
Teraz ją robisz?
- Nie. - Jasne. Pewnie.
Burmistrzu Leeds, miło w końcu pana poznać.
Dzięki za zaproszenie. Ładny widok.
O rety! Też lubisz widoki? To jest nas dwoje.
Pani Brandenham, jest pani zbyt hojna. Nie mogę tego przyjąć.
Olive, pani Brandenham ma ważne…
Bzdura. Zawsze mam czas dla biednych ludzi.
Moja rodzina ma owoce na miesiąc. Dziękuję.
To miłe, ale może powinna jeść więcej niż owoce?
Pani herbata.
Chciałem podziękować za zapłacenie rachunku za szpital żony.
Tak, jak poszedł poród?
Mamy trojaczki. Nazwiemy je na pani cześć. Bitsy, Branden i Ham.
Wspaniale! Uwielbiam dzieci. Wcale nie są obrzydliwe.
Na czym stanęliśmy?
Może sobie pójdę. Jest pani zajęta.
Nie, wcale nie.
Pani Brandenham, to ręczniki do przekazania…
- Wynocha! - Przepraszam.
Dużo ręczników.
Co nie? Co to ma być? Publiczny basen?
To niesamowite, że tyle pani pierze.
- Korzysta pani z systemu szarej wody? - Chyba wciąż mamy niebieską.
Jestem takim praniowym nerdem.
Moja rodzina miała pralnię, gdy byłem mały.
Ciekawe.
Zabierze mnie pani do pralni?
Chciałbym ją zobaczyć.
- Poważnie? - Myślę, że mówi poważnie.
Z chęcią. Wiem wszystko o paniu.
- Powiedziałaś „paniu”? - To usłyszałam.
Okej, oto moja rola.
„Klientka numer dwa
gryzie kanapkę z pastrami i się uśmiecha”?
Masz gryźć i jednocześnie się uśmiechać?
Abby sobie poradzi.
Wygląda na szczęśliwą, gdy je nasze jedzenie, co jest okej.
No nie wiem. Gryźć i się śmiać?
To brzmi jak aktorskie wyzwanie, jak walka na scenie
albo granie nastolatki, mając 31 lat.
Pokaż. Jak gryziesz i się śmiejesz.
Gotowi?
- Okej. - To dobre „okej”?
- Spróbuj ponownie. - Ale lepiej?
To było dziwne.
Może dlatego, że nie masz jedzenia.
- Może zamówię kanapki? - Kanapki i aktorstwo. Fajny dzień.
Brendan Brandenham wykona trik, którego nikt jeszcze nie wykonał.
Potrójna bawarska enchilada.
Idealne lądowanie.
To musi być dziesiątka!
Uwaga, oto Molly Tillerman.
Czy zrobi to, co myślę, że zrobi?
Długonogi krótki skok bez potknięcia.
Udało jej się!
Sędziowie oceniają i dostaje…
- Ósemkę. - Dziękuję…
Powiedziałeś ósemkę?
Tak. To dobry wynik.
Tak? Zawsze dawaliśmy sobie dziesiątki.
Tak, ale zachwiałaś się na końcu, dlatego… ósemka.
Przestań. Wiem, że się chwiałam.
Zawsze się chwiejemy. Myślałam, że to zabawa.
Dobrze, bawmy się.
- Kolejny skok. - Dobrze.
Oto Pojedyncze hopsnięcie.
- Siódemka. - Poważnie?
- Co? - Czemu zachowujesz się dziwnie?
Wcale nie. Dobrze się bawię. Jestem szczery.
Brakowało wartości artystycznej.
„Wartości artystycznej”?
Skoro jesteśmy szczerzy. Uważam, że to niegrzeczne,
że zamówiłeś mi kakao bez pytania, czego chcę.
- Co chciałaś? - Kakao,
ale bez pianek.
- Dlaczego? - Bo są obrzydliwe.
Teraz jesteś wredna.
Dla kogo? Dla pianek? Powiedziałeś, że nie jestem artystyczna.
- Krzyczysz na mnie? - Nie, podnoszę głos.
Potrzebuję przerwy. Idę po kakao.
- Dopiero piłeś! - To wypiję znowu.
Z piankami.
Przedstawiam część hotelu, w której pierze się ręczniki.
To lepsze, niż sobie wyobrażałem. Czy ja śnię?
Mam szczęście. W zasadzie tu mieszkam. To moja rodzina.
- Dzień dobry, pani Brandenham. - Cześć… gościu.
- Dzień dobry. - Cześć.
- Deb. - Głupie imię.
Symfonia płynów i bąbelków.
Nie muszę ci mówić. Uwielbiasz pranie.
Tak, ale kontynuuj.
Rozumiem, jak to działa,
ale ci ludzie pewnie nie.
To jest…
- Pierz i susz dla mnie - Co za miejsce.
- Wywabiaj plamy mydłem - Magia.
- Wysyłaj czyste - Jak to działa?
- A zjawia się brudne - Powiedz mu.
Wyciągasz pranie z kosza Wsadzasz je do pralki
Wsypujesz proszek
- I włączasz pralkę - Okej.
Potem wyciągasz z pralki I wkładasz do suszarki
To wielka, mechaniczna Automatyczna maszyna
I patrzysz, jak spada W dół, dół, dół
Z najwyższego piętra Do piwnicy, piwnicy, piwnicy
Patrzcie na tych ludzi Pilnują, by to działało
Układają ręczniki Robią porządek z chaosu
Pierz i susz dla mnie Wywabiaj plamy mydłem
Wysyłamy czyste, a potem Potem zjawia się brudne
Wyciągnięte z suszarki Trafia do parownicy
- Ciekawe. - A potem je wykładasz
- Na te dziwne rolki - Och.
Wychodzi z drugiej strony I można je składać
- Idziemy na drinka? - Co to za miejsce
Uwielbiam patrzeć, jak spada W dół, dół, dół
Z najwyższego piętra Do piwnicy, piwnicy, piwnicy
Patrzcie na tych ludzi Pilnują, by to działało
Układają ręczniki
Chwila, co to jest?
To stacja do plam Do wywabiania plam
Wywabiają plamy Gdy coś się ubrudzi
Ketchup na poduszce Szminka na zasłonach
Szorują, szorują, szorują Aż nic nie zostanie
Wywabiają plamy
- Do wywabiania plam - Co się dzieje?
Wywabiają plamy Gdy coś się ubrudzi
Ketchup na poduszce Szminka na zasłonach
Szorują, szorują, szorują Aż nic nie zostanie
Podoba mi się tu.
Dziwny człowiek.
Pierz i susz dla mnie Wywabiaj plamy mydłem
Wysyłamy czyste, a potem Potem zjawia się brudne
Mógłbym tu spędzić cały dzień.
Możesz zostać, ile chcesz.
Chciałabym o czymś porozmawiać przy…
- Praniu? - Drinkach, ale…
Możemy razem składać pranie.
- Nie. - Zgódź się.
Znaczy ta… Nie.
Zgódź się.
Ta… Nie.
Zgadza się. Brzmi świetnie.
Załatwmy wam brudne pranie.
W międzyczasie…
W MIĘDZYCZASIE NA LODOWISKU…
Co tu robisz? Znikaj stąd.
Tak lepiej. O nie.
Myślałam, że jesteś na randce.
Pokłóciliśmy się. Nasza pierwsza kłótnia.
Dramat! Przepraszam.
- Co się stało? - W tym rzecz, nie wiem.
Bawiliśmy się, a potem na siebie krzyczeliśmy.
Może ci pomożemy to rozwikłać.
Tacy miłośni detektywi. Rozpracujemy to.
Albo uderzę Brendana, bo jesteś moją przyjaciółką.
Dzięki.
Twój partner sceniczny tu jest. Z szynką.
Żartuję. Z pastrami.
Bądźcie cicho. Tworzymy tu sztukę!
Dali nam pikle?
- Dali. - Dawaj, Abs.
Najlepszy gryz i uśmiech.
Zaczynam.
Uśmiecha się? Miała się uśmiechać.
Uśmiecham się.
Spróbuj jeszcze raz.
Ciociu, mówię to najmilej, jak potrafię.
Wyglądasz, jakbyś usiadła na jeżozwierzu.
Ostro, ale dobrze to opisałeś.
Okej. Chcę to usłyszeć.
To dobrze,
bo twoja szyja wygląda jak dziwna gęś.
- To prawda. - Ogranicz tę gęś.
Dobra, koniec z gęsią.
Zamieńmy się rolami, by to rozwikłać.
- Ja będę Brendanem, a ty Molly. - Ja nie mogę być Molly?
Okej, jesteś Molly.
Chcesz przyjechać
- na wyspę mojej rodziny? - Co?
Odpowiedz. Mama nakryła stół.
- To nie takie proste. - Hazel.
Wybacz. Nie miałam bogatego chłopaka. Ani jakiegokolwiek.
- Ja spróbuję. Hej. - Okej. Hej.
Przepraszam, że byłem taki wredny.
Dlaczego tak się zachowywałeś?
Bo miałem złe wzorce męskości, a do tego dojrzewanie.
Okej, dość tego.
Przypomnij sobie, co się działo.
Stało się coś dziwnego? Co mogło go zezłościć?
Wszystko szło świetnie.
Chciałam wymienić łyżwy,
więc musieliśmy znowu czekać w kolejce.
- Może to go wkurzyło? - To nie to.
I zachował się dziwnie, gdy chciałam ogrzać ręce.
Może zbyt się narzucałam?
Jak śmiesz okazywać uczucia?
Może się zezłościł, że na was wpadliśmy, bo mieliśmy być we dwoje.
- To nie to. - Jesteśmy wspaniali.
Nic nie rozumiem.
Nie wiem, o co mu chodzi, a zaraz Jazda w parach.
Kiepscy z nas detektywi, ale wiem, co musisz zrobić.
Zerwać z Brendanem?
Zasługujesz na kogoś lepszego.
Nie, musi to wyjeździć. Chodźmy pojeździć.
O tym myślałam. Brendan jest najlepszy.
Nie myśl. Gryź i się uśmiechaj.
Nigdzie nie idziemy, póki się nie uda.
Mały gryz.
Za duży.
Za smutno.
- Zbyt zmartwiona. - Masz zaparcie?
Chyba że o to ci chodzi.
- Bądź pastrami. - Ugryzłaś się w palec.
Tak.
- Płaczesz? - Trochę.
Daniel Day-Lewis by tego nie zrobił.
- Nie. - Potrafi wszystko.
- Ostrożnie. - Przesadziłam.
- Wspaniały dzień! - Tak, świetna zabawa.
Bitsy, Sonya już przyszła.
- Przełóż… - Dzień dobry, Bitsy.
Chciałaś ze mną rozmawiać.
- Gdzie jest burmistrz? - Po drugiej stronie.
- Nie słyszy cię. - Dobrze.
- Zwalniam cię. - Co? Dlaczego?
Podobno za darmo podwyższyłaś standard pokoju.
To prawda? Wiedz, że wiem.
Bitsy, zobacz, jakie suche są te ręczniki.
Powąchaj. Wsadź w nie twarz.
Tak. Bardzo ręcznikowe.
Potrzebuję chwili.
Rozmawiam z pracownicą.
Podwyższyłam im standard pokoju,
bo ten starszy weteran i jego żona
obchodzili 50. rocznicę ślubu.
Cudownie. Trzeba szanować starszych.
I pracowników na bramkach. Mają depresję.
Daję im napiwki. Jak nie gotówkę, to ciasteczko.
Zgadzam się.
Dlatego właśnie proponowałam Sonyi awans
za… życzliwość.
- Myślałam, że mnie zwalniasz. - Pomyliłaś się.
Mówiłam: „Zwolnij, dostaniesz awans”. Idź już.
To plama z sosu? Muszę to zobaczyć.
Helen!
Nie musisz mówić. Zwolnię ją.
Wciąż myślisz o Brendanie?
Czy to nowa mina „miło być z przyjaciółkami”?
Przepraszam.
W tym oceanie są inne ryby. Łosoś, tuńczyk, pstrąg, gardłosz.
A Jacob? Jest uroczy.
Jego dziewczyna się wyprowadziła, więc zerwali.
O to chodzi. O Jacoba.
Brendan jest zazdrosny, bo Jacob mnie rozśmieszył.
Widział, że się dobrze bawimy i to go wkurzyło.
Potencjalna zdrada. Przepraszam.
Nie. Pójdę powiedzieć Brendanowi, że wiem, o co chodzi.
Jest zazdrośnikiem. Idź do niego.
Nie mogłeś znieść, że się dobrze bawię z kimś innym?
- Co? - Mogę się śmiać,
z kim chcę, bo jestem duża.
To brzmiało dziecinnie, ale jestem dojrzała.
- O czym ty mówisz? - Wiesz o czym.
Jesteś zazdrosny o Jacoba, dlatego jesz pianki,
choć masz ich już dość.
Wcale nie. Patrz.
- Mój brzuszek. - Zaraz zwymiotujesz.
Czekaj, to prezent dla mnie?
DLA: MOLLY BRENDAN
Kupiłeś mi to? Brendanie…
To ostatni weekend jazdy w tym sezonie,
więc łapcie swoją drugą połówkę, bo czas na Jazdę w parach.
Nie wierzę, że to zrobił.
Dokąd poszedł? Naprawdę sobie poszedł?
Dzięki za wszystko. I za tę pościel.
To magiczne miejsce. Ten żyrandol.
Tak. Sama go wybrałam.
Ma 150 lat.
Ty masz 150 lat. Cicho.
Mam nadzieję, że będziemy się dalej przyjaźnić.
Pamiętacie, że mówiłem, że Bitsy ma plany co do tego tępaka?
Nie moje słowa.
Zaczyna się.
- Lubię cię, Leeds. - A ja ciebie.
Ale chciałabym, byś był kimś więcej niż tymczasowym burmistrzem.
Jestem już szczęśliwie żonaty.
Dobry Boże. Mówię o polityce.
Chciałabym, żebyś został burmistrzem. Nie tylko takim tymczasowym.
Będę twoim dobroczyńcą.
Z gratisami, oczywiście.
Dam ci furę kasy,
a ty mi pomożesz w moich interesach.
- Na przykład? - Central Park, oczywiście.
Uwielbiam go.
Robaki, trawę, zraszacze. Cudownie.
Zabawne, że o tym mówisz, bo współpracuję z zarządcą,
Owenem, przy nowej kampanii.
Nazywa się „Kocham park”.
Jak „Kocham Nowy Jork”, ale park. Jest świetna.
Rozumiem.
Przydałby mu się ktoś do pomocy z twoją pasją i zasobami.
Tak. Kocham ten pomysł.
Chciałabym mieć więcej wpływu na zarządcę.
Znaczy, na kampanię.
Świetnie. Umówimy spotkanie. I dzięki za to.
Na razie.
Wystaw fakturę miastu za tę pościel.
Gdzie jesteś ty rozważny, wkurzający, romantyczny durniu?
Cześć, mikrofonie.
Hej. Mogę na chwilę pożyczyć mikrofon?
Pozwalamy, tylko gdy ktoś nie może znaleźć dziecka.
Ja nie mogę znaleźć dziecka.
Okej. Powodzenia.
Brendan Brandenham?
Obyś tu był, bo muszę z tobą pogadać.
Mówi Molly. Znaczy, mama. Tu mama, kochanie.
Brendan. Wróciłeś.
To szlak czy… przeszedłeś przez las? Okej.
Skacz. Chcę z tobą pogadać.
Idź do syna.
Tu jest napisane, że aktorzy gryzą i wypluwają do wiadra. Nie połykają.
Gdzie byłeś dwie godziny temu, internecie?
Jeszcze jedna. Dasz radę.
Ciała chyba tak nie działają.
Muszę. Moja przyszłość od tego zależy.
- Brawo. - Udało się.
Dałaś czadu.
To mój agent.
Cześć, hej.
Tak.
Nie, pewnie.
Tak, lepiej.
Okej. Pa.
I po przesłuchaniu.
Milo postanowił obsadzić w tej roli papugę Hermana.
Tak mi przykro.
Nie wie, co go ominęło.
Przykro mi. Nie wiedziałem, by ptak jadł pastrami.
Nie jest mi smutno.
Mój agent mówi, że Herman to nie byle kto,
więc jeśli staram się o te same role co on,
to jestem na dobrej drodze.
Cieszę się, że tak mówisz.
Co na obiad? Może być spaghetti?
- Powiedz, że tak. - Nie mówisz poważnie.
- Hej. - Hej.
Wiem, że nie chciałeś, bym włożyła rękę do kieszeni,
bo miałeś tam prezent.
Mówiłaś, że markery staczają ci się z biurka,
więc kupiłem ci takie kwadratowe.
To miłe.
Nie byłem zazdrosny o Jacoba.
Nie? To czemu zachowywałeś się jak,
wybacz, ale jak zrzęda?
Bo nie wiedziałem, czym jest wiszer.
Poważnie? O to się zezłościłeś?
Wiem, że cały tydzień męczysz się z projektem
i to ja chciałem poprawić ci humor, dlatego zabrałem cię na łyżwy.
A tym, co ci pomogło był wiszer,
a ja bym nigdy na to nie wpadł.
Martwiłem się, że może nie jestem dla ciebie odpowiedni.
- Brendanie. - Nie znam się na sztuce.
Wcale, a zasługujesz na kogoś, kto to rozumie.
I kupiłem ci te głupie markery.
- Są dla małych dzieci. - O Boże.
Podobają mi się. Naprawdę.
Mogę ci powiedzieć prawdę?
Pewnie. Gorzej nie będzie.
Mam tak samo z twoimi latawcami.
Serio? Są piękne i olśniewające.
Ale uważam, że to okej.
W końcu nie wszystko otrzyma ocenę dziesięć na dziesięć.
Ważne, żebyśmy o tym rozmawiali.
I może to dobrze, że się kłócimy.
To znak, że warto walczyć o to, co mamy.
Pogodzili się. Potrzebujemy idealnej piosenki.
Przepraszam. Przejeżdżam.
Okej. Czas na jazdę tyłem.
Hej, przyszła twoja szefowa.
Chce z tobą pomówić.
Przyrzekam, że to nie sztuczka, żebyś wyszedł.
Skoro przyrzekasz.
Test, test. Raz, dwa.
To była sztuczka, żebym wyszedł.
Tak!
Nikt nie mówił, że będzie łatwo Ale uda się, jeśli będziemy walczyć
Czujemy się słabi i niespokojni Ale przetrwamy noc
A gdy upadniemy, to wstajemy
Czuję moc w twoich oczach
Warto walczyć o naszą miłość
Kochanie, trzymaj się
Warto walczyć o naszą miłość
Kochanie, bądź silny
Jeśli chcemy, by trwała wiecznie
To musi trochę zaboleć
Warto walczyć o naszą miłość
Tak!
Wiatr porusza koronami drzew
Promienie słońca Przebijają się przez mrok
Gwiazdy łączą niebo
Ze słowami, które chcę powiedzieć
Jeśli chcemy, by to działało Musimy się postarać
To nie tylko dobra zabawa
Warto walczyć o naszą miłość
Kochanie, trzymaj się
Warto walczyć o naszą miłość
Kochanie, bądź silny
Jeśli chcemy, by trwała wiecznie
To musi trochę zaboleć
Warto walczyć o naszą miłość
Czekaj. Nie znalazłeś szefowej?
Są źli. Powinieneś ich znaleźć.
Warto walczyć o naszą miłość
Tak!
Warto walczyć o miłość
Kochanie, trzymaj się
Jeśli chcemy, by trwała wiecznie
To musi trochę zaboleć
Warto walczyć o naszą miłość
Wszystko dobre, co się dobrze kończy.
MASZ ŁADNY GŁOS
Nie mogę się na ciebie złościć.
Pierz i susz dla mnie Wywabiaj plamy mydłem
Wysyłamy czyste, a potem Potem zjawia się brudne
Co się dzieje?
Wielka, mechaniczna Automatyczna maszyna
Wywabiają plamy Gdy coś się ubrudzi
Ketchup na poduszce Szminka na zasłonach
Szorują, szorują, szorują Aż nic nie zostanie
Pierz i susz dla mnie Wywabiaj plamy mydłem
Wysyłamy czyste, a potem…
Napisy: Agnieszka Otawska